장음표시 사용
21쪽
tudines , hinc observantiae ac Ritus eum Civiles eum saeri non pauci vel fortuito invecti , vel oscitantiae, ac ignorantiae originem suam debent, vel consuetudini radicatae , aut occasioni, aut necessitati, aut naturali propensioni verba sermonemque suum gesticulatione apta concomitandi. Haec consuetudo cum nihil perniciosi , ac superstitiosi continet, atque firmata videtur , nec positive reprobata , tum rationabilis erit, & legit tima, maxime si accedat Ecclesiae positivus consensus, qui in publicis Tabulis, & Conciliis expressus contineatur. Sed ut perniciosi, ac superflui cultus natura rectius intelligatur, advertendum est coeremonias ex fine, effectibus, & significatione considerandas esse , atque de illarum
natura ex adjunctis praedictis aliisque diiudicandum ; qu ties itaque finis est perniciosus, effectus malus, significatio salsa, toties ipsa ceremonia mala erit, & improbanda. XVII. His generatim delibatis , ut propius ad quaestionem veniam, & meum systema proponam de vero Ecclesiae spiritu circa Sacrarum Coeremoniarum usum , observandun censeo cum Natali ab Alexandro Theol. dogmaticae moralis lib. a. cap. I. art. 2. Rerum omnium, quae sensibus percipiuntur, duo esse genera . Aliae enim ob id inventae sunt, ut aliquid significent: aliae non alterius rei significandae ; sed sui
tantum causa effectae sunt. Posterioris generis sunt omnes pene res quae natura constant : Prioris vocabula rerum , scriptura , vexilla, imagines, tubae, & alia h. m. Nam si vocabulis vim significandi detraxeris, sublata videtur esse causa, quamobrem vocabula instituerentur . Signum autem ex Aug. lib. a. de Doctr. Christ. cap. i. Est res praeter speciem , quam
ingerit sensibu , aliud aliquid ex se faciens in cognitionem venire. Signorum alia sunt naturalia, alia data . Naturalii sunt, quae sine voluntate , atque ullo appetitu fgnificandi , praeter se aliquid aliud ex se cognosci faciunt. Sic sumus sit-gnificat ignem, motus animi vultus indice proditur. Signa data sunt , quae sibi quaeque viventia invicem dant ad demonstrandos quantum possunt, motus animi sui, vel sensa, aut intellecta quaelibet. Signa autem haec vel sunt ab hominibus vel a Deo instituta, illorum quaedam sunt speculativa , quae tantum significandi gratia ob oculos hominum proponuntur,
alia praetica, quae aliquid significant pariter , & essiciunt . Signa autem haec data ideo instituta sunt, quod sapienti
22쪽
divina unicuique rei provideat lacundum modum suum , est autem connaturale homini ut per sensibilia perveniat in cognitionem intelligibilem: signum autem est, per quod aliquis
pervenit in cognitionem alterius , unde cum res sacrae, quae
per Sacramenta significantur, sint quaedam spiritualia, & intelligibilia bona , quibus homo sanctificatur, consequens est, ut per aliquas res sensibiles significatio Sacramenti impleatur : Sicut etiam per similitudines sensibilium rerum in divina Scriptura res spirituales nobis describuntur . S. Th. 3. p.
XVIII. Sed cum signa plures notiones excitare possint, hine plures sensus vocibus subjecti esse possunt , primarius is est , qui litteratis, historicus, seu naturalis audit. Talis autem erit ille , quem voces primum significant, cum ad eam notionem excitandam illae sint institutae . Illa vero significatio , qua res significatae per voces iterum alias res significant, dicitur sensus spiritualis, qui super lite ratem sundatur,
dc eum supponit . figuratus autem & metaphoricus lansus revocatur ad unum ex die is , secundum acceptionem impropriam & translatitiam vocum , vel rerum . Est & alius sensus vocum , quem adcommodatitium adpellare placet, Rarbitrarium, cum scilicet voces usurpantur improprie, & ea. rum significatio extenditur, & adcommodatur ad alias res, praeter sensus dictos. Quod de vocibus idem servata proportione , de rebus, & actionibus dicendum Occurrit, quae naturalia sunt signa nos ducentia in cognitionem Dei, & aliarum rerum, puta hominis cogitationum, & voluntatum &c. ut n. I 2. abunde
XIX. Sunt autem signa data, ac speculative , seu practice significantia quando ita sunt instituta ex Dei , vel hominum placito. Ut autem talia sint, speciem quandam, & similitudinem habeant, oportet ae analogiam cum exteriori significatione . Si enim Sacramenta Aug. ep. 39. σἰ. 23. ad Bonifactum uandam I militudinem earum rerum, quarum Sacramenta sunt, non haberent, omnino Sacramenta non essent: Exempli gratia, Caro abluitur, ut anima e maculetur ; Caro ungitur, ut anima consecretur, Caro signatur ut anima muniatur, Caro manus impositione adumbratur , ut & anima
spiritu illuminetur, Caro Corpore , & Sanguine Christi vescitur, ut & anima de Deo saginetur Tertuli. de Resurre .
23쪽
carnis east. 8. . Litteratis igitur , dc naturalis illarum actionum,& rerum sensus is erit, ad quem proxime designanduin sunt institutae, vel assumptae. Spiritualis vero ille erit, quem immediate excitat res per illas significata, atque hie fundatur super litteralem , & hunc supponit. Adcommodatit his demum sensus & arbitrarius est significatio extensa, & adcommodata ad alias res ab instituente, vel agente non intentas, seu praeter auctoris scopum, & intentionem. XX. Adcommodatitii sensus in spiritualeς, quin & naturales transeunt, quando veluti communi consensu, eorum potissimum, qui instituendi signa , iisque significandi vim tribuere possunt, nonnisi ad talem Rem, vel Rei significationem designandam usurpantur. Tran litus hic sensus accomodatitii ad sensum spiritualem constare debet, neque temere asseri; constat autem vel expressa, & legitima avi toritate Ecclesiae, vel tacita rati habitatione , & conniventia. Ut expressa auctoritate constet, Canon aliquis Ecclesiae producendus est , vclTabulae publicae testimonia clara; tacita rati habitatio Ec conniventia comprobabitur, si quando communiter sensus hic adcommodatilius usurpatur ut legit timus naturalis, neque ulla alia subest rationabilis caussa, quare ritus , vel actio illa usurpetur praeter rationem adcommodatitiam ) quae non sit nimium extorta, & omnino aliena a sensu litterati, vel spirituali, quin sit analoga rationi accommodatitiae. Sentibus adcommodat iis, ac impropriis ad pietatem so- vendam, dc nutriendam potissimum in Idiotis Interpretes& Liturgici scriptores, Concio natoresque communiter delectantur, quorum consilium nemo laude dignum non judicat, quando prudenter id saciunt, scilicet litterales, ac naturales
sensus omnino non praetermittunt , nec illos privata auctoritate submovent, atque idoneae rationes petitae ex Rerum Personarumque adjunctis iis caussam tribuunt, ut proprietate sermoniS abutentes, notiones vocibus, ac Ritibus peculiares subiiciant, quae notiones Ecclesiae spiritui expresso in Conciliis, ac Ritualibus Tabulis consonae sitnt, & Analogae. Quod si necessiria hac prudentia abutantur , periculum erit ne animaenii serabilem inducant servitutem, qua signa pro rebus acci piat, & supra creaturam corpoream oculum mentis ad hauriendum aeternum lumen levare non possit. Sub signo et enim servit, qui operatur 6c veneratur aliquam rem signincantem,
24쪽
nesciens quid significet: qui vero aut operatur, aut veneratur utile signum divinitus institutum, cujus vim, significationemque intelligit, non hoc veneratur, quod videt , & transit ; sed illud potius, quo talia cuncta reserenda sunt. Talis autem homo spiritalis liceat mihi Augusini verba lib. q. de Doctrina Chris. eas. s. σ 9. Iusurpare, G ad praesens insiturum adcommodare & liber est, etiam tempore servitutis, quo carnalibus animis nondum oportet signa revelari, quorum jugo edomandi sunt. Tales autem spiritales erant Patriarchar& Prophetae, omnesque in Populo Israel, per quos nobis Spiritus Sanehus ipsa scripturarum & auxilia, & solatia subministrat. Hoc vero tempore, posteaquam Resurrectione D. N. manifestissimum indicium nostrae libertatis illuxit , nec eorum quidem signorum , quae jam intelligimus , operatione gravi onerati sumus, sed quaedam pauca pro multis , eadem quo ,
factu facillima , & intellectu angustissima , & observatione eastissima , ipse Dominus , & Apostolica tradit disti plina &c. XXI. Coeremoniae itaque omnes christianae atque Ritus omnes cum ad finem aliquem sint ordinatae , ex eo rationabiles illarum caussae assignari debent & possunt , quod enim est ad finem, oportet illud sit proportionatum snt, hinc ratio eorum quae sunt ad finem sumitur ex fine , sicut ratio dispositionis serrae sumitur ex sectione , quae est finis ejus . Quoniam autem Sacramenta instituta sunt primo ad effectus supernaturales, de spirituales practice significandos, rationes
Sacramentorum litterales inde desumendae sunt ; uti Sacramentalium ex moralium effectuum significatione sive excitatione ; Sacrorum autem disciplina cum ad hoc ordinetur , ut homines Deum , ac divina in reverentia habeant , ex divino cultu rationem desumant oportet; habet enim hoc humanus affectus, ut ea, quae communia sunt, & non distincta ab aliis, minus revereatur, ea vero , quae habent aliquam ex cellentiae discretiovem ab aliis, magis admiretur , & revereatur . Exinde enim hominum consuetudo inolevit , ut Reges, & Principes, quos oportet in reverentia haberi a subditis, & pretiosioribus vestibus ornentur & etiam ampliores,& pulchriores habitationes possideant. observantiarum autem, ac Rituum caussa, & ratio litteratis desumenda est ex necessiitate commodo, ac decentia, vel quia dispositiones sunt, . c seu Diuitigod by Cooste
25쪽
seu signa, seu effectus interiorum . Vid. S. D. I. a. q. IO2. de caussis coeremoniarum veteris legis dii utantem. XXII. Verum cum modus in rebus seruaudus sit , ac virtus in medio consistat, Christianus homo in exquirendis, ac exponendis caussis, ac spiritu Cceremoniarum & Rituum , caveat ne cathedram sibi indebitam usurpans, ac super mensuram iuris sui augeri affectans, cieremonias seu Ritus hujus vel alterius loci seu temporis , legit tima Ecclesiae auctoritate probatas, seu toleratas censor rigidus castiget, vel sugillet, ne ve obsoletas restituere, seu vigentes antiquare privata auctoritate pertentet. Multo magis Religiosus homo alienus esse debet ab inducendis novis Coeremoniis, seu Ritibus, quibus plebem christianam in servitutem redigat carnalem . Ex salutari hoc monito nolim inserat quis Ritus , ac Coeremonias , quibus Ecclesia Catholica utitur in Religionis ossiciis rite, & honeste implendis, esse improbandos, vel uti supe r-stitiosos, seu inutiles arguendos. Et si enim Pagani , ae Judaei Ritus aliquos nostris adfines habuerint, non recte tamen colligitur, illos rejici debere, prout ab Ecclesia usurpantur. Siquidem totus ille externi cultus apparatus ex objecto , &fine estimandus est, atque ex Religionis, in qua frequentatur , veritate . Vide dissertationes nostras , ac Praefationes prioribus Codicis Liturgici tomis praefixas . Ast aliquorum , Rituum ratio cessavit, cum enim ob necessitatem seu decentiam illi fuerint inducti, variata exteriori disciplina, illi Q. perflui videntur, & inutiles. Respondeo. Ecclesiae judicium
esse de Rituum ratione, & utilitate, ac observantia; quamobrem, etsi ratio illorum cessasse videatur , Ecclesia illorum , observantiam & utilitatem urgere potest , ac urget prudentissime, quo & majestas Religionis commendaretur, Sc mentes fidelium per haec visibilia signa pietatis ad rerum spirituali uincontemplationem excitarentur, & origo, ac historia , seu status antiquus ipsius Ecclesiae ob oculos fidelium poneretur. Si enim in rebus humanis ae politicis, prudentia dictat, ut antiquitatis ac familiarum memoriae , ae insignia conserventur sive ad eruditionem juniorum, & incitamentum, sive ad nobilitatem declarandam, sive demum, ut historia rerum teneatur, quid prohibet in Ecclesia conservari Ritus , quibus Christiani incitentur, erudiantur, christianae originis, Sc Ecclesiasticae historiae monumenta doceantur Z Ex iis quae hactenus
26쪽
dixi Canonem 4. ita effero. Disciplina quoad Ritus ae emi monias exteriores poti mum quibu3 Ecclesis utitur 'In Religionis officiis publieis implendis fundata es in eausis AmplicI-
us , ae desumtis plerumque uπiversis aut ab usu ueterum , aut a symilitudine actionum cum vocabulis , oe reciproco oris dine voeabulorum eum actionibus , suς quod nee tas , δε- eorum , in commodum predicta incia ritὸ implendi ita po- salaret Hunc canonem damnat in Vertio cl. Suessonensis Episcopus, verum nescio an iure: duo itaque disputanda mihi es-ient, primum , an argumenta , quae proponit Suessionensis canonem nostrum petant ; alterum an errores Uertii , ut ipse dicit , bene consutaverit, sive an secundum canones a nobis propositos Uertius multos Ritus bene exposuerit. Sed ad singula descendere, & ritus exteriores omnes historice representare, earumque origines , ac sensus declarare cum longum sit, idcirco, ut Canones nostros propugnem & declarem, nonnihil de symbolorum usu quoniam Suessionensis totus videtur in tali usu comprobando in Religionis officiis exponere censui. Et si enim ex iis, quae dixi satis superque talis usus constet, ac declaratus videatur, attamen iuvat claritatis ergo de ipso quaedam subiicere & lectores repetitione quadam fastidio assicere, ut nimirum confusio omnis tollatur, &invidia a nobis avertatur . Lectores igitur etiam atque etiam rogo, ut rite pensent canones a me propositos, ste noverint me inVertii verba non jurare neque omnes ipsius conjecturas probare , aut rationes omnes quas ille producit, & explicationes sit n-gulas ratas habere. Fateor enim unam eandemque coe remoniam
binas institutionis cavlIas posse habere, unam litteralem , alia in figuratam , item non dissiteor, quasdam Coeremonias primam institutionis caussam simplicem habuisse , tempore de mimia, procedente, nonnisi ob spiritualem ac figuratam caussarn ab Ecclesia suisse servatas, & servari . Postremum arduum ac perdissicile mihi videtur singulorum Rituum veras origines,& caullas omnes explicare, unde bene Origenes hom. s. in lib. Numerorum: Eucharisiae spe percipiendae , seu eo Ritu, guo geritur explicandae vel eorum , quae geruntur in baptismo, verborum, gestorumque, O ordinum atque interrogationum , responsionum , quis facile explicet rationem tXXIII. Homo itaque ex duplici constans subitantia , c a spiri-Diuitigod by c ost
27쪽
spirituali una, corporea altera, etsi prius sit animalis, quam spiritualis, attamen cum corpus sit propter animam , per ea quae facta sunt, ac sensibus subjecta , invisibilia Dei intellecta conspiciat oportet, & supremum Dominum veneretur, ac summum bonum prosequatur, finemque ultimum adpetat. Cultus hic Dei non interiores , ac spirituales actus humanos importat solum, sed & exteriores, ac corporeos ; quos interiorum ac spiritualium actuum effectus, indices , caussam, seu incitamentum, signa, ac symbola homines ipso saturae lumine edocti noverunt . De Religionis actibus interioribus , &e x terioribus plura dabit S.Thomas in sua aurea summa, quem consule. Hinc in Religionis negocio ea suggessit symbola, ac signa , illosque actus praescripsit prudentia , quibus analoga suggessit in vita naturali, ac civili . Quemadmodum enim in naturalibus rebus , ac disciplinis, ita & in politicis, & sacrisensim homines sormantur, & ad sapientiam ac Religionem praeparantur; & quidem inspectis rerum, ac Personarunt adjunctis, cum nec omnia serat omnis aetas , nec eadem omnium sit constitutio, Fc idone itas: inde certe repetenda est origo Symbolorum, Figurarum, Parabolarum , Metaphorarum, AEnigmatum, ac mysteriorum , quae oratoribus , Philosophis, ac Religionum Curatoribus familiaria fuisse omnes
XXIV. Sed quoniam symbolica , 3c arcana disciplina ex
prudentia aestimanda est , hinc varia apud varias Gentes obtinuit , quin & in Christiana vera Religione varias subiit vicissitudines , quas pertexere longum esset ; quamobrem , ut quos canones constituimus, declaremus, atque Suessionensi , quoad fieri potest , consonemus, fatemur hanc Religionis nostrae mentem esse, ut nullam prorsus coeremoniam latissime etiam acceptam nisi ob rationes ex integro symbolieas primitus instituerit, ut ipse contendit pag. i et . . Sed illud subjicimus rationes symbolicas nobis esse quaecumque interiorem cultum indicant, excitant, promovent, & animae sanctitatemeaussant , sive ex divina, sive ex humana sive ex naturali institutione modo superius a nobis in hac dissertatione expresso. Quod si nobis concesserit, atque Sambolum pro signo quo umque, accipi posse dederit, non erit certe cur in Vertium tanta animo state, impetu, ac vehementia declamet; Uertius quidem in multis castigandus sorte erit, ac potissimum , quod
28쪽
scintillantes quasdam adhibuerit expressiones, sed si Vertia
na expositio ad canones nostros exigatur, facile in amicam cum Suessonensi concordiam redibit. XXV. Dissertationi finem imponere hic decreveram, sed mutato consilio quaedam subnectenda censui de vero Ecclesiae spiritu circa coeremonias , quae in Benedictionibus, de Consecrationibus, ac orationibus perficiuntur; quarum CCeremoniarum rationes symbolicae cum peti debeant ex illarum
natura, institutione, & fine , facile constabunt , si Ecclesiae publicae Tabulae consulantur , A Canones nostri prae oculis
Benedicere itaque est bonum dicere ; contingit autem bonum dicere tripliciter S. Thom. DEI. g. in eap. I a. u. ad Rom. . Uno modo enunciando, puta cum quis bonum alte rius laudat. Alio modo , imperando , & sic benedicere per auctoritatem est proprium Dei , cujus imperio bonum ad creaturas derivatur ; ministerium autem pertinet ad Ministros Dei , qui nomen Domini super populum invocant. Tertio, benedicit aliquis optando. Et secundum hoc, benedice re eit bonum alicui velle, & quasi bonum pro aliquo preca ri . Benedietio igitur Dei significat donorum ejus collationem, ac multiplicationem, benedicere enim Dei causat bonitatem . Benedicere autem nostrum est agnoscere beneficia. Nos autem benedicimus Deum , vel benedicimus Deo ; hoc facimus cum laudes ejus constemur e illud vero peragimus
cum facimus bonum . Benedicimus etiam res omnes sive ratione sive sensu praeditas , sive utrisque destitutas , & quidem vel invocatitὰ, vel consitutisὰ . Priori modo benedicimus, cum nomen Dei super illam invocamus, Deoque religiose in cultum in illarum usu exhibentes, ipsum precamur, ut earum usus nobis prosit ad salutem mentis & corporis: et si enim creatura Dei omnis bona sit , usus tamen creaturarum nee semper nec omnibus bonus est, quin & aliquando aliquibus noxius esse potest, & malus; quare Apostolus monet, ut Omnia nostra in charitate fiant, & quodcumque in verbo , vel io opere sacimus, sive manducemus, sive bibamus, in nomine D mini, & in Dei gloriam faciamus, quo pacto omnia sanctificamus per verbum orationem . Constitutive benedicimus, cum res , vel personas speciali ratione constituimus , atque Disiligod by Cooste
29쪽
que deputamus 8c addicimus religioso Dei cultui nobis pro
XXVII. Constitutiva haec benedictio , quae Invocativam semper includit, vel physice, ac realiter ita loqui placet
quid operatur in re , seu persona benedicta , cum nimirum rebus, ac verbis a Deo ad talem effectum praetice significandum institutis, a legit timo Ministro rite adhibitis, peragitur, uti contingit in Sacramentorum administratione; vel moraliter, repraesentative, & aptitudinaliter, scilicet cum per id neum Ministrum certis Formulis peragitur , sive ut aliquid speculative significetur, puta sanctitas in Ministris requisita, sive ut res, ac personae idoneae sint, & speciali ratione se sibili divino cultui addictae; uti contingit in Benedictionibus,& Consecrationibus Ecclesiasticis , quae Sacramentorum proprie dictorum rationem non habent, sed praestat audire S. Th.
3 p. g. 8 3. Gri. g. ubi de consecratione rerum inanimatarum haec
habet: Ad tertium dicendum, quod Eeelesia , σ Atrare , σalia h. m. inanimata consecrantiar, non quia Anx gratiae fusceptiva, sed quia ex consecratione adipiscuntur quandam istiri ualem virtutem, per guam astra redduntur disino cultui , ut silicet homines devotionem quandam exinde percipiant, ut sint paratiores ad divina, nisi hoc propter irreverentiam impediatur . Unde & a. Machab. 3. dicitur . Verὰ Dei virtus uriam est in loco: nam irae , qui habet in extis habitationem , vi tator, auditor es loci illius . Et inde es , quod
h. m. ante consecrationem emundantur , in exorcidantur, ut
exinde vinus inimici pellatur . Et eadem ratione Ecclesiae , ux Sanguinis e fusione, aut cujuscumque Hemine stolistae fuerint , reconciliantur , quia per peccatum isi commissum , ONaret ibi aliqua operario inimici: Propter ρaod etiam in eadem distinctione i. de consecrat. cap. Eccl. Arianorum apud Gra tianum legitur Eeelesias Arianorum ubicumque inveneruit Catholicas eas divinis preellus , o operibus absque ulla momra consecrate. Unde quidam probabiliter dicunt, quod per ingressum Ecclesiae eonsecratae homo consequitur remissione)α peceatorum venialium, fleat δ' per afflersionem aquae benedictae , quod in Uuim. 8 c dicitur, Benedixisi Domine terram tuam , remisi ii iniquitatem plebis ruae, σ ideo propter virtutem , quae ex eooecratione Ecclesiae acquiritur, eonsecratio Ecclesia non iteratur. Unde in eadem distinctione ex Concilio Diuitigod by Cooste
30쪽
Nicaeno tegitur r Eeelsis semet Deo consecratis , nou debet iterum consecratio adhiberi , ns aut ab igne exustae , aut
Sanguinis em one , aut eri quom femine pollutae fuerint:
uia Aut infans a gualicumque Sacerdote in nomine Patris, G Filii, er Spiritus Sancti semel bastriatus, non debet ite rum basi zari : Ita nee Deus Deo dicatus , es iterum conserandus, nisi propter ea at, quas superius nominavimus : si iamen fidem Sanctis'mae Trinuatit tenuerint, qui consecraverunt , alioquin qui funι extra Ecclesiam eonsecrare non possent: sed Meue in eadem dsinctione legitur ; Ecclesiae, vel ADtaris , puc Ombigua sunt de consecratione, eonferentur ; Propter hoc etiam, quos aliquam spiritualem virtutem adipiscum tur per consecrationem , in eadem disines. salutam legitur. Luna Ecclesiae dedicatae, non debent ad aliud opus iungi, ni ad aliam Ecclesiam , vel igni comburenda , vel ad profectum in Monaserio fratribus : In laicorum autem opera non de-Bent admitti . Et ibidem legitur . Altaris Palla, Cathedra , Candelabrum , σ Velum , si fuerint vetu te con mala , incendio dentur e Cineres quoque eorum in ba iserio inferantur , aut in pariete , aut in fossis pavimentorum iactentur,
ne Introeuntium pedibus M uInentur.
. XXVIII. Constitutiva autem Benedictio talis eum sit, consequitur quod bisariam dividi possit , vel enim Sacerdotalis est, vel Pontificalis; quae autem Sacerdotalis sit, quae Pontificalis ex Tabulis Ecclesiae publicis clare innotescet: ut vero quandam generalem regulam proponam ad illarum distinctionem cognoscendam placet S. Thomae auream doctri
nam recitare ex I. p. g. 8a. art. I. ubi cum hanc quartam si
bi efformasset obiectionem: Praeterea hoe Sacramentum Eucharistiae perseitur in consecratione materiae e sed alior materias consecrare , friuere Chrisma , CP oleum Sanctum , σOleum benedictum pertInet ad solum Episcopum e quarum tameneon eratio non est tantae dignitatis , flent conseratio Eucharistae , in qua es torus Chrisui . reto non est proprium Sacerdotis , sed solius Episcopi hoc Sacramentam eonficere . Reia pondet. Ad quartum dicendum , quod Episcopus accipit potesarem , ut agat in persona Chrisi super Corpus ejus massi- eum , id es super Ecclesiam . Ouam quidem pGesatem non ac-eipit Sacerdos in Da eonsecrat ione, licet possit eam habere ex
Episcopi commissione. Et ideo , qua non pertinent ad GD Rtionem
