장음표시 사용
42쪽
ritate Episcopsti Sue nensis, Regis ab omnibus Consiliis , Decanus, G primus Suffraganeus Provinciae Rhemensis cte Claro suae Dircesisse luteis ta benedimonem
I summum illud imperium , quod Deus in nos tenet . causa , & origo est illius cultus , quo eum venerabundi prosequimur, sequitati profecto, &rationi consentaneum est , ut quidquid in nobis reperitur, suam ad hunc ipsum cultum symbolam conserat οῦ omnia quippe, quae naturam humanam constituunt supremo ejus subiiciuntur dominio . Unde tanquam ex certissimo principio elicitur, hominem utpote anima S corpore constantem debere Divino Numini secundum utrainque substantiae suae partem convenien tia fidelitatis obsequia praestare , ita ut congruo utrique modo omnipo tentiam Creatoris pronus revereatur; Majestatem summi numinis palam profiteatur. Et prosecto anima piis ecitdis affectibus, humilique mentis submissione Dei adorat magnitudinem; corpus vero exteriori cultu, internum animi cultum praeseseri, ae sacrificii g, caeremonisque sensuum suorum , quos ab eo recepit, tributum rependit ἀHinc ab ipso mundi exordio primus Numinis in orbe cultor Adamus , primus externa instituit sacrifieta Ab eo Abel & Cain animalium Victimas, frugesque terrae offerre didieerunt. Ab his dein non interrupta serie sensibilis hic Deum adorandi ritus ad Moysis usque tempora Perseveravit et donec tandem ipse Deus dilecto suo populo novas leges ,
novam Sacrificiorum normam , nous f eaeremonias observandas dictavit. Structura enim tabernaculi, altaris figura , vasoru in sacrorum materia , ordo sacerdotii, Saeerdotum munera, vestimentorum forma
iussi tuum commixtio , saetificiorum ritus , omnia denique ad sacrorum religῖonem pertinentia pulcherrimo ordine concinnata , accuratissima methodo a Deo ipso praescripta , atque a Moyse posteris transmissa iaBibliis reperiuntur. Quodque in illis maxima attentione dignum censeo , illud est , quod nihil prorsux eorum e et Dei, ut ita loquar, mani bus exierit, quod non sub profundci caeremoniarum involucro suturorum mysteriorum imaginem Hebraeis exhibue rit Idque certo extra omnem disceptaticinem positum arbitror, nihil Mosaicis in legibu&Nu- A a mine
43쪽
mine amato hule populo inveniri praescriptum quod dum internae pleru
tatis, fidei, amoris testimonia exhiberet, non etiam sperandorum figuram , ae Messiae adventum symbolica ratione adumbraret. Ast eum Dei filius per incarnationem suam Iudaicorum oraculorum s dein implevisset, rectus naturae ordo postulavit, ut suturorum illae imagines adventu Christi inutiles redditae cum ipsa religione, cujus pars fuerant, cessarent. Successit itaque iugo huic mille tot importunis legibus onerato cultus longe nobilior, purior, sublimior, qui licet praestantia, dignitate, puritate vere sit divinus, non tamen a Jesu Christo omnibus prorsus symbolorum imaginibus nudatus est. Eadem etenim Christiani. S Judaei natura, utrique corpus , & animae ab utraque igitur compositionis suae parte obsequia D. O. M. praestanda sunt. Unio, quae inter eas intercedit, tam arcta , tamque strimest, ut fieri nee possit, nec debeat , quin anima actionem omnem corpori impertiens, non vicissim ab eo , sensibusque reciprocam motuum salutirium recipiat impressionem . Quapropter Dei filius non contentus internis cordis affectibus , nos externis etiam cultus sibi praestandi signis subjicere, gratiamque suam mystica symbolorum imagine involutam nobis communicare voluit . Elueet id quain clarissime in Sacramentorum institutione: ubi quidem
interna nobis confertur gratia , verum non aliter consertur, quam Peractiones externas , visibilesque occultorum tesseras . Utque inentem Jusa
Christi in eorum introduetione penitius agnoseamus, constituit ipse a Sa cerdotibus in eorum administratione ritus certos adhiberi, qui analogica cum gratia similitudine sperandos ex iis nobis exprimerent effectus . Sic
aqua a natura ad detergendas, mundandasque corporis sordes com 'λ-
rata , materiam figuramque purificationi ei suppeditat, quae originalis criminis labem in baptismatis lavacro eluit. Sic panis , ct uinuin, nu trimenta hominis robustissima , .alidissimaque a Deo electa sunt, ut Ve lamine specierum apparentium alimentum caeleste in eludant. quod ad pascendas nostras animas Iesus Christus in Eucharistia: Sacramento P rparticipationem corporis, ct sanguinis sui nobis praeparavit. Sic oleum squod naturali fortificandi, leniendi, seque diffundendi virtute polluisa Jesu Christo in symbolicam plurium Sacramentorum materiam substi tutum est, quibus Sanctus Spiritus nobis infunditur, atque per eius gratiam suavitatis, sortitudinis, saeunditatisque dona animis nostri
Institutiones hae mystieae viam Eee Iesiae aperuerunt tenendam in e remoniis, quas illa introduxit, seu ut eultus divini maiestatem angerς is seu ut memoriam vitae , & passionis sponsi sui Jesu Christi in s delium animi S vividam nunquam non retineret, seu ut pietatis , devotionisque as sectus in liberorum suorum cordibus serventiores semper redderet. Ouod sane , qua ratione aptius, convenientiusqtre , quam externis actionibus a figurisque symbolicis, praestare valuerit: vix equidem scio. Apte ad hanc rem Sanctum Tridentinum Concilium ita loquitur: δε Cumque natu ,, ra hominum ea sit, ut non facile queat sine adminiculis exterioribus,, ad rerum divinarum meditationem susto Ili , propterea pia mater Ec ,, clesia ritus quosdam, ut scilicet quaedam submissa voce, alia vero ela D tio.
44쪽
ὐ tiore In Missa pro nunei arentur instituit; Caeremonias item adhibuit, is ut myllicas henedictiones, lumina, thymiamata, vestes, aliaque id is genus multa ex apostolica disciplina, & traditione, quo A majestas is tanti sacrificii commendaretur; & mentes fidelium per haec visibili a ,, religionis, & pietatis signa ad rerum altissimarum, quae in hoc sacri-
is fieto latent, contemplationem excitarentur.
Hie sancti Concilii de Missis ceremoniis sermo pari ratione rebus Oeteris ab Ecclesia ordinatis applicandus est. Constans enim, ac eadem ubique sibi mens illa est , quae omnibus suis actionibus, S institutis animam, vim, vigoremque tribuit. In id unicum intendit, hoc soluin pro suo sibi praefigit scopo, ut sensus ipsos, qui ad distrahendum animum facti videntur, dirigat aut ad elevandum nos ad divinarum rerum conintemplationem, aut ad detegenda in Sacramentis mysteriorum in vo Iu cra , aut denique ad amplificandam augustam cultus a se praeseripti ma-j, statem . Haec origo caeremoniarum institutionis , haec causa religiosae earundem observationis est; ita Sacrum innuit Concilium , ita unanimis Sanctorum Patrum consensus , sermoque depraedicat; hoc antiqua lex
suis in figuris indieavit; id ipse Ecclesiae auctor Jesus Christus in Sacra.
m. ntorum insti titione Observavit: qui pati igitur possumus , Fratres carissimi , ut hodie pius hic sinis, sanctaque intentio penitus incognita sit. atque oblivione spultaὶ Ut necesse sit fideles ab ignorantia ad recta mst mi tam primorum cultus nostri principiorum revocare 2 Ut in ipso quandoque Clero inveniantur homines, qui sub specioso scientiae, perisquisitions, eruditionis, criticesque tegmine , superba fronte symboli cum hunc sensum contemnant, quem Ecclesia ex ipso Sponsi sui sinu hausit: quique caeremonias de mysteriorum dignitate dejicere non vereaniatur , ut eas ad gesticulationum ineptias, vel simplices decori, commodi, necessitatisque regulas reducant ZEO collimavit opus aliquot ante annis hoc titulo inscriptum . E
plieatio simplex , litteralis , edi bistoriea Caeremoniarum Delestia typis impressum. Auctori hujus operis universa eausa mastica movebant nam se a m , ct inlidae , maleque fundatae apparebant. Opinabatur quippzrationes symbolicas plut leporis , quam soliditatis habere. Neque uIuxtiles esse quam illi , qui spreta institutionis prima pervestigatione , neglesiisque veris earemoniarum causis perfectionem Dium sui, aedi aliο-nemque animi quaerit. Imo temerario ausu contra apertam historiarum
fidem contendit ab initio nulla ab Ecclesia in caeremoniis quaesita suisse
mysteria. Quis unquam in animum indueere valuisset, mysteriorum nauseam, ignorantia inque verae eoruni originis tantam fore; ac hominem quem piam repertum iri; qui non contentus sacra omnia symbola nihili pendere, eo deveheretur vesaniae, ut vitiatam, perversamque hanc opinionem etiam regulis includere, principiis stabilire, argumentis tueri praesumeret 7 Cui nam ignotum existere potest, religionem , quae tota iamysteriis consistit, ritus exteriores sibi convenientes expetere Atque adeo optima sequela concludi caeremonias, ex quibus sanctae hujus relisionis cultus constat, eidem cultui, cujus pars sunt correspondere de-
45쪽
here, actionesque nudas ae symbolis destitutas parum dignas suturax religione, quae tota spiritualis, quae hujusmodi est , ut ejus unicum Sacrificium essentialiter in repraesentatione mystica consistat Quis demum
ignorare valet, quod caeremonias religiosas ad simplices gesticulationes , naturalisque commodi, aut necessitatis munia constringere , idem sit ac eas omni dignitate privare , imo in nihilum redigere, S essentia sua spoliare Essentiale etenim caeremoniae religiosae est, aut ob rationem alia quam moralem , aut ob significationem symbolicam, adhiberi; quibuasi nudaretur , vel si nullas suae institutionis rationes praeterquam necessitatis , ct commodi haberet , prosecto ceremonia esse desineret. Et sane recte loquendo nulla ratione inter caeremonias connumerari queunt: sedere, dum lassitudine obruimur: in pedes se erigere, cum proficiscendum est; lumina accendere, dum nox ingruit; manu indicare quod alteri monstrare cupimus , pluraque alia similis naturae. Huiusmo
di porro actiones, aut motus corporis non alia conditione inter caeremonias cooptantur, quam in quantum eis certus ordo, normaque Prae
seripta , certaeque adjunctae sunt circumstantiae: quae eas religiosas , au gendoque decori, ac majestati Divini Sacrificii aptas reddunt, aut significatione quapiam res mysticas illustrant. Tune primo profanae , com munesque actiones, caeremoniae ct fiunt & nominantur : a nulla tametare nomen istud desumunt, quam ab morali vel symbolico sensu, qui cu in iis coniunctus est: absque quo primitiva illis remaneret natura οῦ id est actionum simplicium , quae necessitate exigente elicitae nullum par
ticulare merentur nomen , nec ullo modo a communibus vitae, & societatis muneribus distinguuntur. Itaque moralis solum, aut symbolica ratio est, quae essentialem caeremonii 1 characterem notamque imprimit , quaeque actiones communes , ae ordinarias in caeremoniarum naturam x S dignitatem evehit: unde necessaria sequela defluit, ut supra monuix Caeremoniis omnem rationem moralem , & mysticam demere, idem effinae eas essentia sua spoliare , ct in nihilum reducere.
En illud quod Seriptoris nostri captum superavit. Intentus quippe solum superficiei, & externo apparatui actionum religiosarum , quibuREcclesia cultum suum adornat, hic substitit, nee uIterius progressus divinam huius corporis mystici medullam ignoravit. Ac licet nullam ser-
me Ecclesiam intactam reliquerit , quin singularum usus rimaretur; licet omnes rituum pervolverit codices , omnesque minimi etiam pon' deris res seduIus adnotaverit; eun iis tamen his disquisitionibus non eo pervenire valuit, ut veram sinceramque Ecclesiae mentem penetraret ς jure ac merito in numerum eorum reserendus, de quibus Apostolus ait
quod : semper diseant, edi nunquam ad sesentiam veritatis perventu ut . Corticem pariter solum D. de V. sua scientia attigit, hujusque angustiis sua se doctrina inclusit. Praestantius Ionge egisset, si plus diligenti N, operaeque sancta ruin Scripturarum meditationi impendisset, unde pro secto longe clariorem lucem hausisset, quam ex vana illa ritualium per quisitione, in quae maximam vitae suae partem insumpsitia Et prosecto ut ea praetermittam , quae in veteri lege se primo intuitu nobis objiciunt, tu qua caeremoniarum origo, institutio, primaeque caulae a Deo ipso in
46쪽
Mysteriis, & symbolis eo Iloeabantur, quam amplus illi sapiendi eam
pus in novo testamento se offerebat rIesus Christus aecepit panem, S illum in ultima e cena benedixit di eensi me es eorpus meum ἔ S adiunxit et Hoc facite in meam comine morationem . En actionem religiosam ab ipso Christo discipulis suis prae seriptam; cuius iteratio illis injuncta suerat in memoriam ejus, quod Dei filius seeerat, atque adeo in significationem exessentia sua mysti- eam. Iesus Christus ante sacrae Eucharistiae institutionem pedes Apostolorum lavit, iisque dixit et Rui totus est, non indiget nisi ut pedes Ia- mei et & ad crimen Iudae respiciens addidit: δει mundi estis , sed nouamdes t & Petrum alloquens conclusit: Si non lavero te , non habebis partem meum t Ecce aliam caeremoniam, cuius sensus symbolicus tam manifeste , tam dilucide Christi Verbis expressus dignoscitur, ut nisi eae. eitate Iaborans Me hallucinari nemo queat.1esu, Christus ait ad discipulos suos : Sint Ismbi vestri praeinui, O L. - ,
Iaeeruae ardenter in manibur vestrix et En iterum sermonem mere sym--, i. holicum ore filii Dei prolatum, atque ita symbolicum , ut testante San. Eho Gregorio Nazian geno , Ecclesia ritum stati in baptizatis accensum cereum in manus dandi hinc desumpseriti ut mysticus verborum Chi isti sensus in neophytorum animis penitius defigeretur. Sanctus Paulus ipse nobis symbolicam caeremoniarum baptismaiatis significationem enucleat, atque nobis .spiritualem illam mortem, sepulturamque dilucidae, in quam baptizatos descendere necesse est, ut Iesu Christo pro nobis mortuo, & sepulto similes ei reddamur , quod in eadem haptismi actione exprimitur, cum baptizandus quasi sepelitur sub aqua, cui immergitur, aut quae ipsi superfunditur. Idem Apostolus in pane Eucharistiae, qui pluribus licet granis conis
stans, unum solum corpus, unum solum pro omnibus nutrimentum conis
fiet t. symbolum unitatis recognoscit, quae inter nos&Jusum Christum eorporis ejus , ct sanguinis participatione efformatur Alio iterum in loco explicat, cur viri in Ecclesia aperto capite
orent et Reminas vero caput Velatum habere conveniat; omnes vero raiationes quibus innititur, mysticae sunt, ct sy mboli eae . S. Ioannes , dum ea nobis , quae in suo ad coelos raptu oeulis vid eat, annuntiat; nihil praeter figuras , mysteria , S symbola enumerat et eandelabra aurea ante Dei thronum posita et viginti qua uior senes , quieoronis suis depositis , & ad pedes agni collocatis modo stantes , modo
prostrati assistunt: Filium hominis fulgore quidem lueid , sed mysteriis
magis splendente veste indutum: agnum stantem, quasi occisum , &Angelos in circuitu throni cantantes divinitatem , S sortitudinem ejus, habentesque phialas aureas plenas odoramentorum, quae: Sunt oratio-ses Sanctorum ς civitatem sanctam , seu novam Ierusalem habentem sundamenta duodecim omni lapide pretioso ornata, atque in ipsis duode-eim nomina r duodeeim Apostolorum e ui. En prototypon ς quod E elesia in symbolis suis imitandum suscepit - En eorum originem , & quidem divinam. En Deum, en Christum, en Spiritum Paraclitum, sa-guis Apostolorum loquentam . Ipsum Coelum non solum Eeele
47쪽
ad institutionem caeremoniarum stimulos addidit, verum etiam haud
exiguam Rituum Sacrorum partem hanc edocuit; candelabra videlicet, sussitus , prostrationes, cantica. Expressit Ecclesia in terris, quantum potuit, quae coelum intuenda proposuit. Imitata est in cultu externo, quem Sponso sito exhibet , illas imagines sensibus expositas, subquarum involucro ecelestia illa revelata sunt mysteria . Hac mente caerem cinias
suas instituit , atque id intendit, ut essent nobis in syinbola fidei, desiis derit , spei , & charitatis , utque essent repraesentationes selisibiles mysteriorum, quae Deus in ejus favorem operatus est. Expedire quippe sibi eredidit sublimi hae figurarum, S symbolorum ope filiorum suorum
mentem, & corda a terrenis ad coelestia meditanda extollere, quod ne tum quidem praetermisit, cum ad adoptandas in cultus sui exercitio communes quasdam actiones necessitate se coactam cerneret. Adnexule
quippe illis sensu in mysticum , adjunxit significationem moralem , ne vel minimum quidpiam suis in Sacrificiis reperiatur , quod profanum sapiat, quod non instructioni, pietati, sanctitati adminiculetur. Sic ne misi e vestigia sua juxta semitas a sponso suo designatas direxit, sic di .erissas cultus sui partes eius menti conformavit, sic sanctas patriae caelestis. ad quam anxia anhelat, occupationes in terris imitata est, sic caeremonias a se praescriptas filiis suis , non ut meras actiones ab utilitate solum. aut necessitate prosectas considerandas proposuit, sed potius ut symbola sperandorum, S media, quibus interni cordis affectus externis signia
Admiratione profecto dignum est : quod auctor qui de Ecel
sae caeremoniis scribendi munus in se suscepit, haec universa ignorarit, atque eo temeritatis prolapsus sit, ut non erubuerit peregrinum , inauditumque de materia tam gravi systema suum aliis fundamentis , quam quae ab Apostolis posita suerunt, inaedi fieare. Ast longe maiori admiratione dignum laret, si auctor hic tam immanibus paradoxis insignis nostra aetate nullum adversarium nactus suisset Commovit me vehementer perversum illius systema, iustaque ira erga hominem accensus , qui non exiguo multorum standalo veram Ecelesiae mentem ad ineptas suas coniecturas detorquere conatur: officii mei esse credidi illius oppugnati
nem adsumere, quod opus aliquot ante annis a me laboratum nunc, Fratres carissimi , instrustioni vestrae consecro . Nondum ad Episcopatus fastigium evectus illud elucubraveram, sed plenus verecundo timore , quem juvenilis aetas mihi inspirabat, nomen meum in prima editione celavi . Non enim credideram nomen meum tanti esse, nec inde quidpiam momenti ac ponderis accedere posse argumentis , quae satis sita solidit te se sustinebant. Nunc vero, cum me Deus licet immerentem in dignitate hac collocavit, ossicii mei arbitratus sum , non solum filiis , quibus Deus me Patrem constituit, opus hoc antea tam diligenter celatum m nise stare, Verum etiam sacrci charactere qui in me est auctoritatem ad dere volumini, quod ad conservandum sanae doctrinae F piseopis commissae ite positum perquam utile censeo. Ardor, & studium . quo caetera ad iustructionem vestram a me conserIpta opera sitscepistis , foem mihi faciunt, ne istud quidem a vobis contemptum iri . Nam licet nihil cum cα-teria ἰ
48쪽
eris a me alias tractatis rebus eommune habeat, materiae tamen dignitas me persuadet , illud vobis nec minus proficuum, nec minus acceptum futurum. Vivitis quippe in medio , ut ita dicam, caeremoniarum , quae confieiunt partem vestri muneris, cum partem divini cultus, cuius Ministri estis, conficiant: imo plerasque actiones vestras eae remoniae coismi tantur: quas Ecclesia ad augendum enitus decorem, instillandamque pietatem sancivit. Res igitur non exigui momenti est , ut nobis S finis, ct natura earumdem institutionis quam optime constet. Cumque vobis eonesum sit eunoscere rasteria Dei, vobis etiam incumbit eorum defensionem contra quorumdam sive ignorantiam, sive incredulitatem suis stipere, quod ut commode digneque praestetis, vestra quoque interest ab Episeopis doctrinam avide suscipere, quae vos non huic muneri χωIum . sed etiam instruendae de mysteriorum natura plebi aptos reddere valeat . Cujus necessitas clarissisne elucet ; alii quippe ex popuIo myst ria penitus ignorant, seque inscitia sua omni utilitate quam ex saeris Symbolis haurire possent, privantur . Alii vana scientiae ambitione inflati sensum , notionemque mysticam par Vi , imo nihili pendunt, eoisdemque cestro ut noster auctor perciti, similiisque ingenii morbo depravati ulterius non raro progrediuntur. Nec contenti systematis illius limitibus includi eo temeritatis deveniunt, ut sanctos Ecclesiae ritus non contemnant, ct reiiciant solum , verum etiam risu , cachinnis , ludibrio persequantur . Principia, quae stabilivi, instructionem ignorantium rediadent faciliorem , atque etiam arma suppeditabunt ad prosternenda salo Iacia sundamenta incredulorum , ct ineptas improborum cavillationes . Reperietis etiam , unde pietatem vestram in caeremoniarum sacrarum exercitio nutriatis, S ipsa cognitio originis sanctissimorum rituum ensetet, ut eorumdem sublimitas affectus cordis vestri intime penetret. Tum demum optima ratione caeremoniae Ecclesiae a vobis eo loco habe-huntur , quo habentur a Conciliis, ct sanctis Patribus t Imagines videlicet fidei, ineiramenta pietatis, signacula religionis. Datum Lutetiae Parisiorum sexto Idus Septembris MDCCXX.
J. Josephus Episcopus Suessionensis.
49쪽
I R I L profecto magis rationi consor me , nihil laudabilius, nihil utilius videbatur, quam institutum , quod D. de U. eontra Dominum Jurieu blinistrum Calvinistam seribens sibi proponit, investigandi nempe omnium Ecclesiae caeremoniarum origines , atque inde institutionis earum causas deducere. Jam tum D. de V. profitebatur plures ex nostris Ritibus quos Calvinistae in rimum detorquent , caehinnisque excipiunt , aut a decore, aut a necessitate originem suam desumere, adeoque injusta esse improperia , quae a praetensis Reformatis ea occasione in nos effutiebantur. Credere licet D. de Vert eo tempore necdum exillimasse omnes nostras caeremonias ab hoc principio deducendas esse. Reverebatur adhue sensu in mysticum , qui illis ita proprius, atque innatus est, ut ab iis separari penitus nequeat, indeque defensionem deduxit; quam contra Ministri resormati cavillationes, Iudibriaque suscepit. A Revereor c ait in Epistola ad Iurieu exarata revereor omnes minimi etiam momenti explicationes morales di mysticas, quas no- ,, bis dederunt Zielii, Durandi, Innocentii, eorumque discipuli. Non enim eos vel leviter arguere possem , ni simul cunctos Ecclesiae Patres
Ilaec suit anno i 69 o. oratio Domini de Vert plena probitatis ac moderationis: sed deinde mutato consilio ac plurima quidem lectione fretus, sed necessariis ad investigandam veritatem principiis destitutus systema suu in , ultra quam par erat, protendit, quod utilitate sua non caruisset, si aeqtitoribus limitibus circumscriptum fuisset . Instabile ac temerarium itaque illud systema est, quod ipse in suo de Ecclesiae caeremoniis opere anno i o 8. edito prioribus duobus tomis stabilire studuit, qu idque ego mihi hodie debellandum assumpsi , quem conatum meum acu ictis Catholicis aequo bonoque animo susceptum iri eo confidentius
spero, quo magis apparet mentem meam unice collimare, ut arma,
quae D. de Vert Liber Calvinistis ad nos impugnendos suppeditavit, ab
eorum manibus extorqueantur. Tota denique mea oratio in eo versatur, ut dogma Concilii Tridentini circa Ecclesiae caeremonias tueatur. Dogma , inquam , quod euin ideis in D. de Uert libro venditatis minime
His adductus rationibus elucubrationem hanc in publieam hodie
lucem emitto, quam eodem prorsus tempore , atque eodem quasi anno, quo suu in ipse opus typis edidit, ego contexui. Arbitrabar eum tum adhuc in vi. is esse . & cum eum consulto de erroribus suis merito acrius Perltrinxissem , ex nectabam eum invitum etiam coactum iri, ut opinionem suam publico opere dilucidaret, ni silentio suo mallet tot errorum suisti cicinem in se recipere. Ast improvisa auctoris in ors editionem Libri in ei antecessit , adeoque dubius haeseram gravissimis praesertim ne ingotiis ah urhe Parisior uin ad iramis , quem manu scripti mei usum sacere debere in t cum ecee nonnulli tam doctrina , quam dignitate illustres viri, quorum consiliis obtemperare nunquam non possum , quasi
50쪽
x IIege perstrinxerunt, ut opus hoe praelo subjicerem e ad quod di Vulgandum aegre admodum adducor . Prae ideo quippe insurrectulos eriti coget amantes me arma capessere contra adversarium , qui morte praeveniatus extra conflictum , atque defensionem positus est. Vituperabunt me. qui eineres turbare audeam hominis multorum enco mi is celebratissimi. Imo asserent eum prae caeteris dignum esse , cujus faniae parcatur , ut
pote qui consectam iam suorum Operum defensionem contra D. Thiers oppugnationes ea solum ratione adductus suppresserit, quod eum e vivis jam excessisse audivisset. Exemplum hoc facile me ad imitationem alliceret, si errores quos in opere Domini de Vert detegendos suscepi minoris momenti essent nec tantum fidei, ac fidelium aedifieationi detrimentum afferrent, sed malum huiusmodi est ut humanis de causis dissimulari minime queat. Cultus enim Ecclesne Jesu Christi. religio &pietas popuIorum , honor Sanctorum primi aevi Doctorum , omnes denique res sacrae ab hoc systemate in extremum adducuntur periculum, ae maximam certe labe in susciperent si ab omni censurae nota abstinea tur. Quis autem locus esse potest urbanitatis ossiciis, ubi Levitae arma capessenda sunt ad tuendum Sanctuarium Domini, quod ornatu suo, dum extirpantur, deturpanturque mysteria , spoliari cernit. Quod an iure peractum sit , Lectoris committo sententiae , qui dum opus hoc meum pervolvet, iudicabit sane utrum errores , quos doctiores viri in D. de Uert Libro se reperisse autumabant, silentio premi oportuerit, atque an licitum fuerit resutatione exsangui , argumentisque languidis reprimere audaciam hominis, qui magistri ac doctoris perlonam praeseserens, iteratis frivolarum suarum coniecturarum applausibus, ct impiis cachinnis, quibus caerei noniarum nostrarum sanctissima mysteria explodit, vim, roburque systemati suo conciliare enititur. Mundus aliunde, ingeniis acribus, seu a theos, naturalistasque appellare mamvis, sat superque scatet, qui mysteriorum aeque, ac prodigiorum , Om niumque, quae ad captivandum intellectum spectant, inimici avide principia cuncta arripiunt, quae incredulitati suae favere videntur . Contemptus piarum allegoriarum, quas Rubricae suppeditant, hos incredulos mirum in modum oblectae auctoritatemque sibi sarcasmis , ludibriisque, quibus ritus sacros impetunt, adsciscunt, ac voluptate exultant, dum hic quaepiam reperisse opinantur, quae eos excusare queant, quod mysteria , symbolaque ad pietatem nutriendam instituta tam parvi pen dant . Quapropter necesse est, aut eos ab errore reducere, aut pudorem incutere, simulque nefaria tela excutere ei, qui illa sciolis subministravit, eodemque tempore sucum principiis ejus demere , expositaque
in lucem omnium irrisioni objicere . Qui autem id seri potest , ni stylus illo servore accendatur, quem iusta indignatio suscitat, quique veritati Iucem , gratiamque addit Si auctor, qui a nobis impetitur, obiit, liber
non moritur: vivit, ct volvitur manibus omnium . Homines novarum
xeruin avidi duas iam exhauserunt editiones, ct non in ereduli solum inde auctoritatem causae suae depromunt, verum & haeretici ibidem arma prompta invenire putant, quibus nos impugnent, ac Theologis , mysticisque nostris insultent. Non elangui certe consutationi concessum est