De veterum acclamationibus et plausu libri septem Francisci Bernardini Ferrarii Mediolanensis theologi, ac Ambrosiani Collegij doctoris

발행: 1627년

분량: 478페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

De Veterum Acclamat. & plausu

stulum sede dilapsum, cuidam ex Medicis , Pi eo commearoe ἰ odat, ut spongiam asserat, oculumq; dilapsum in fedem quam commode posset inducat, O spongiam appositam FASCIOLIS

ALLIGET. σελαμωνιν ἀναI, ovi , ait Euagrius; ut sint Om-

Dino τελαμῶνιe, hoc est, Factioia, di , Oraria, par quid ac simile. Etiam Callisti filium Nicephorum, quas dixit Eus

hius ἰθδεαι,& Oraria Rufinus transtulit, easdem τελαμῶναι oppellasse ex eo facile crediderim, quod eius Interpres Ioannes Langus, Fascias tenues, comtertit. Rem autem Pen

do coniectura,& ad Interpretem coniugio, quod Crica Nicephori scripta iamdiu non compareant. Ait igitur Nic Phorus , seu Nicephori Interpres de Paulo Samosateno lib. 6. cap. 3o. uod si qui haec non laudarent , - , quod in The tris fieri soleret , TE IUM IACTATIONE, O CONCUSSIONE non apploderent Oe. Forte hac

voce eadem usus quoque videatur Alexandrinus Georgius, Cum, quae nos oraria sumus interpretati,Concionante Chrysostomo iactari solita, eadem illius Interpres praemollia dixit amicula,& fasciolas. Verum haec etiam es o coniectura pro habilis: cui tamen non ante assentiar, quam Graecum Geo gii textum qui mihi fidem plane faciat, inspexero. Beatus porro Ambrosius eandem OR, MI formam non obscure ex- prellit, cum in Oratione de obitu Satyri fratris haec plane

Narrat, In nofragio constititius, Satyrus, non mortem metreen ,

fed ne vacuus Amsteri exiret ἡ vita, quos initiatos e si e cogno-xerat, ab illis diuinum illud satramentum poposcit; non νx Goriosos oculos insereret arcanis, sed vi fidei suae consequeretur auxilium. Etenim LIGAM fecit in O AMO , O ORADUM IN OLVIT COLLO, atque ita se deiecit in mare. quae enim extremo loco posita sunt verba, Ligari fecit in Oraris , Orarium inuoluit collo, ea videtur de linteolo longiusculo, modiceque lato ad fasciarum formam, quod nostrum orarium cst omnino intelligenda . I ucern autem aliquam possunt ista capere a Suetonio in Nerone cap. 1 r. sic scribente , Cimca cultum , habitumque adeo pudendus , Nero , Ut comam fe inper in gradus formatam pone verticem summi erit, ac pio unque Synthesimam indutus , LIGLATO CIRCUM COLLUM SUDAM O prodierit in publicum. Stidarium enim lassic pro oraris

132쪽

Dro Io promiscue scribendo usurpatum , iam antea planum

lacinius. Vetus praeterea Imrenat is interpres 3.anc nostram

de Orarii sorina sententiain nonnihil adiuuat, dum ad S tyram Io. amiciaum illud longiuscutim , Flammeoli nomine ductum , quo solebant nouae nuptae amiciri, Orarium appella xi affirmat. Praetereo sciens hoc loco,quid fuerit apud Ecclesiasticos Scriptores Orahium, & in quem usum Paratum. quamquam ijdem etiam, quod ad eius sormam, quam nunc tractamus, attinet, optime declarant, suisse illud, sime ad Diaconi, siue ad Sacerdotis, seu ad Episcopi usum, semper tamen ad longiuscula cuiusdam fasciae formam omnino factum. Sed redeo ad nostrum orarium.

LINTEUM igitur istud, ad fasciarum formam sectun .quod

ex primo sui usu ad munditiem duntaxat, teiciendo nimiriunori, ac facies adhibebatur, Imperator Aurelianus, ut ex Vol isto apparet, nouum, nec antea cognitum illius usum in ituens, dono dedit populo Romano, ut eo in spectaculis ad fauorem uteretur. Quapropter, ut concludam aliquando.

FAVERE OR, MO, vel, I ORARIO AD FAVORAM . aliud nihil erat, quam iactato, seu concusso Orario, hoc est, fascia lintea longiuscula, ac modice lata ceam nos hodie, ut opinio mea sert sudariolum appellamus, vulgo, DetSolet to fauoris, ac beneuolentia signum dare. Falli itaque oportet eruditissimos Viros,qui prolatum Vo.. pisci locum explicantes alter quidem in Electis lib. a. cap. Io. , alter vero in Notis ad Tertulliani librum de Spectaculis cap. 23. FAU OREM quide,solemne Accia alion OR UVuvero , TEGME , seu VELA31EVLVM resonans, ORI iam

tam , ad dirigendunt magis in acclamando cem, concentumque augendum, interpretatus est. Nec ullo modo audiendus alia

ter , vir sane doctissimus, dum in suis ad Flauium Vopiscum Dilucidationibus, per oraria adfirmat, intelligi debe-xe eius verba sunt VITTAS, νulgo, BANDE, quibus cor Fora cingere ab humero sursum , deorsum vero ad oppositum ilium solent , vel collo emundare milites, ut, cuius Centuriae, seu Legionissint, dunoscantur, O sub quo duce militent. Addit autem, eam ob causam doliasse Oraria populo Romano a Peratorem Aurelianum , vi popularium animos in sui amo

133쪽

r De Veterunt Acclamat. & Platuro

rem alliceret , O popularem curam captaret. Erroreta chiusIVopisci certe verba satis refellunt. Illud item, quod subi icit, in MEV ex eo iniicnisib OI .ARI A , quod sinituri

nem babercnt cum ijs seditum , DR anc bcra; - fh vibra , OI HS alpellauit antiquitaύ, id totum comme in i iti uiri ci . nam nul quam nos quidem apud probatum Atris orern inucianimus, Oram pro fune nautico positam: & Liuit Codices vetusti, non oras, sed Lora semper habent: & Qvintiliano; oram siluere, aliud nihil est, quam , diere, seu, discedere a litore, tu nauigare. Haec cum iam scripsis lem, incidi in eruditissimas doctitasimi Viri notas ad Augustae Historie Scriptores. Hic ieitur, qddulum Vopisci de Aureliano locum exponens, O . I unomen, non ab ORE, sed ab OI A, vestis nimirum lacinia deducit. subdit autem, ORME htiusmodi, ac LACI VIAE Ioco, quam in ludis publicis fauentes Romani agitabant , IT STI

TAS illis, ac F A SCIAS quas mavu tenerent, O ad fas ore Mouerent, dississe Aurelianum; atque ab ea re dicta os rata Ios. Quod cun . eruditi Isimi Viri, non hic solum, sed alii etiam, quibus cum rem communicaui, probarint: hoc ipsum nos 'GOque , si minus xt nccessarium,at ut maxime verisimile,li-hentissime concedamus . Quamquam, meo iuditio, summam sic gratiam ab eruditis inisset, si , quod dixit , VHEnm oras, ec lacinio fuisse a Romanis ad favorem motitato O covc fas, id aliquo modo coinprobasset: neque enim ita se rem habere planum secit argumento ullo , aut teli imonio . qnodeatamen, ut est excellens ac singularis doctrina illius & eruditio , praesare facilinae potuisset. Vernm hoc ipsum de hu- .ii λω i OR RIIs nunc quidem sortasse nimium e quam

alia videamus.

134쪽

Liber secundus PRETIO quandoque REDEA IPTOS, qui plauderent in Theatris, & a

clamarentia

Llud unum superesse videbatur , de quo'

quaereremus, antequam ab hoc Theatrii propitio & honorifico fauore discederemus ; Emptos nimirum nonnunquam in Theatris Acclamatores, O Plausores . Res enim eo processerat, ut quemadmodum lugendis mortuis mercede conducebantur

sciminae,sic homines plaudendis ludorum ac spectaculorum actoribus se locarent . Atque id locus ex Marci Ciceronis oratione pro P. Sestio plane probat,in quo ista stripta sunt ; Theatrales, gladiatorisque confessus dicuntur omnino fotiere leuitate nonnullorum EMPTOS PLAUSUS exiles O raros excitare. Λ Valerio quoque Martiali lib. 7- epigramm. in Cinnamum, consuetudinis huius mentionem factam video; est enim sic inibi, VEN DERE nec γοcem SicAlis, PLAUSUM' Theatris. Petronius item Arbiter eodem modo,cuius sunt illa ex pria-mis Satirici sui Carminibus, -- -- neue PLAUSO in scena Sedeas REDEMPTUS ,hUtrionia addictus. quem locu ab eruditis frustra video, & sine causa exagitaria Beatus etiam Hieronymus ad Oceanum scribens in epist. 83- rem eandem commemorat; inquit enim, os nunc plerosique cernimus, vel FAVORUEM populi in origintim morem P R. TIO REDIMERE , vel tanto omniam hominum odio visere, παnon extorqueant PECUNIA, quod mimi impetrant gessilibus ..Verum de corrogatis, preceque, ac pretio redemptis Acciamatoribus, ta Plausoribus, nunc quidem hactenus r:eadum enim

135쪽

ys De Veterum Acclamat ic plausu

enim in libro 3. uberius omnino retractanda sunt. Venio ad turpem , di aduersum Theatri fauorem.

olim in Theatro .

tri sitisse , ac spectaculorum omnium ma xime propria; iiisque, non tacitam modo , & occultam animi beneuolentiam , sed quae voce etiam, ac gestu significare, tur, exprimi consueuisse, iam antea in huius libri capite docuimus. Eandem itero nunc orationem ; sed hoc amplius a Mdo, loquutos inibi nos de propitio duntaxat,ac bonorifico fax re: reseruata scilicet in hunc locum de turpi, & aduerso tractatione. Nam indecore etiam, ac infeste fautum olim in Theatro, emnque fauorem vocibus item, ac genibus expres sum, quae proxime subiiciam, planum facient. Quemadmodum igitur vox ista, ACCLAAIATIO, quamuis simpliciter pronunciata de Duria tantummodo accipi solaat , aduersa tamen omnino, ac fecundae communis est sic FAVOR promiscue dicitur, tam de propitis & bonorifico , quam de turpi & infesto, licet sine addito prolatus consuetierit de boneso duntaxat, ac secundo intelligi. Atque I OFESTE quidem, ac TURTITER FAVTVM olim in Theatro, planissime confirmant Iulii Capitolini uerba in Vcro Imperatore hoc pacto conscripta: Denique etiam D aesens, eum Marco sedens, verus , multas a Venetianis passus est iniurias, γod TVRPISSIME contra eos fustisset. TVRPISSIME enim dicens, indecorum ac turpem expressit fauorem : dum autem subiecit, cO TR EOS, aduersum utique &infestum iudica uit,

136쪽

Liber Secundo.

si Icauit. scite Craeci de aduerso huiusmodis Ore,dν απιμν , diaere, quasi fauere contra aliquem, seu, alicui infe- Re satiete. I e TVRPI vero singillatim, praeter Capitolinum, Arrianus etiam locuples tellis esse potest, in Commentariis de Epicteti Disputationibus lib. 3. cap. q. dum Hec striabit, In Capitis qitidem titulo, αγὸς τἰν ἀ-Φως - θ υνα δάσαν . , hoc est, Aduersus T V R PIT E R in Theatro FAVE TEM .ficenim prorsus latine sonant verba illa parum bona fide ab Interprete conitersa . Sub ipsum autem Capitis initium ita legimus, Cum Trator Epiri comoedo euia

eaque de re publice conuicio iactatus fui Aet Oc. Ex qui bus sane locis illud etiam satis ostenditur , Infe- ne quidem simul & turpiter interdum, interdum tamen rurpiter duntaxat fautum fuisse. Quae res mihi causam attulit sane iustam, inquirendi hoc loco , Quo poti simum Iemitu , ac mora soleret olim TVR IS FAVOR quo s

INFESTVS significaris

O qua in re alter ab altero maxia

me disse

reta

137쪽

De Veterum Acclamat. & Plause

Indicatum , quo olim modo TU RUPIS FAC quo item INFESTUS exprimi soleret.

Vanulis T V F P IS FAVO omnis e tetiam aliquo modo INFESTVS 3, non tamen quemcunque infitium, turpem item semper sv iste exi 'timo . Atque hanc ob cauiam factum crediderim, ut alio gestu, ac modo turpis , infestus alio senificari soleret. I FESTVMi certe , Testicis comversione exprimebant;TVI PEII vero,cum sibilis ac Tanctitia fisula, tum Voci seratione, seu incondito clamore, & Savnis, hoc est, Orta , ac Manuum inepta ac indecora conformatione . Quae Omnia ex antiquorum monii mentis, a Pollicis conuersona exorsi, accurate considerabis

musa

138쪽

iuri Liber secundus. Os VCFESTVas olim Spectatorium in Gladiato ius ludis FAVO AII, POLLICIS potissimum CO VTRSIONE

expressam. l

seu adae iam Theatri μοrem potissimum significatum , discimus ex Iuuenalis Satyra s. canentis in liniac modum , Manera nunc edunt, COI EMO TOGLICE vulgicuemlibet occidunt topulariter -- de Cladiatoriis ludis sermo ess,in quibus, si INFESTE quandoque FAVISSET populus, POLLICEM scilicet CORVE EPODO, eorum statim Cladiatorum interitas consequebatur, contra quos fautum esset Ita hunc lu- Dena Iis Iocnm explicant eruditissimi Viri, Politianus in Misce Ilaneis cap. a. Turnehus Aduersariorum lib. II. cap. 6. Torrentius ad Horatii librum s. epist. IS. & Lipsius a. Sa turnal. sermon. libro cap. 12. quorum ego sententiae & libentissime nune assentior, & afferam fortasse etiam iumen non renire in proxime sequenti capite. Aurelius item Prudent in s in eundem sensum videtur CONVERSUM POLLICEM usurpasse, cum sub posterioris contra Symmachum liabri finem , in Vestalas Virgines ob id inuectus, quod gladiatoria munera libenter, studioseque spectarent, scripsit hoc pacto ν--- consurgit ad ictus,

139쪽

x oo De Veterum Acclamat. & Plausu

Ae, POLLICEM CONVERTERE, iam in prouerbium abiici se de eo, qui male vellet, atque infeste contra aliquem faueret , scriptum reliqnit Adagiorum Collector, verbo, FO LICEM PRIMERI, vel CONUERTERE.

Declaratum , quo potissimum modo

ias , quo item ab insistis eALTE duntaxat VE TERETI L. Per penditur hac de re Porphylionis , Acronis, ac Cruquij opinio. I FESTI spectatores apud Suetonium, idem, quod L FESTE, seu, CONTRA FAVE POTES . Pollex INFESTVS a Pentadio Poeta pro CONVERSO positus.

Voniam in s. huius libri capite est a nobis demonstratum, POLLICIL VI MVsu ET ESSU propitium Theatri fauorem quandoque expressism;quonia item proxime Q. peritis ostendimus , infestum, seu adue'. sum , ALTERIVS duntaxat CONVER sIO E significatum; merito nobis occurretur hoc loco , & quidem ab eruditis, quaerentibus,quo potissimum modo TOLLICEI olim VTRVM-LVE TREMERE utar amice fauiaues, quo item ab infeIie D--ntibus ALTER. lutavit VERI EMTUR. Quem sane no . .. dum

140쪽

Liber Secundus. ror

istum hand scio, an, praeter Porphyrionem, Acronem,& Cruis

ovium, alius quispiam sit sonatus expedire . placet autenicorum di recitare verba, di opinionem examinare, vi dein

ceps, quid sit in re veri, perspici possit liquidius. Hi igitur. ad eum omnes Horatii locum ex epist. I 8. libri 1. consentire fuis studi,s qui crediderit re, FAUTOR UTROQVE tuum laudabit POLLICE Iudam, scripsere in haec verba.Porphyrion quidem,VT sux E PODLICE , ait, iden, utraque manu, συνικμια, a parte totum qui vehementius laudat, manus iungens tangit pollicem cum proximo δ Acron vero UTRO DE POLLICE , inquit, συνικώδ.Dκ manu utraque sublata, ας opius mota; luc enim genuae valde laudantium m. Iacobus demum Cruquius,vir sane doctissimus, & multae lectionis, sic scribit, POLLICE ad medium digitum presso, inque indicem resa o, signum clarum , A nitumque damus, fauoremque significamus; quos si fiat s-α E POLLICE , maximi id fauoris est ;O - est, TREME RE POLLICEM . CO VERI EV vero POLLICEM, quod

es, nυn onuentis, scd Nituperantis, est , manu pansa TOLLI-cEM A cOMPRESSIOVE CONTI UAE in signum doloris.

O malevolentia. atque hic blandiens tibi , ac veluti fauens Cruquius, stibiicit, iudicet Lector, an Lee coniectura nostra sit ALTE O POLLICE digna. Haec sunt illorum verba,haec est expressa ab ias nodi solutio. Verii, ut quod sentio dicam libereae ea dissicultatem habent,& hanc probare nullo modo possum. Nam, quod aiunt Porphyrion,& Acron,po situm ab Horatio VTRAMuVE POLLICEM NMI MANV VTRA UE, a parte totum, non sunt audiendi . redarguit eos grauis auctor Plinius, qui de hoc in flum-do pressu pauca summatim perstringens in Naturalis Histori

lib. 28. cap. L. Tollicum meminit,non Mantium, quemadmodum etiam Horatius dixit, virumque pollicem, non auisnamanum utramque. TOLLICES, inquit Plinius, cum faueamur, TREMERJ etiam priouerbio iubemur. qui locus est a nobis in .huius libri capite iterum productus. Quod vero addunt , Porphyrion quidem, Qui vehementius laudat, ab eo pollic miungi cum proximo: Acron vero, Manum tramque si blatam,

- septua motam, gemm fui de τalde laudantium, ne non sit

SEARCH

MENU NAVIGATION