De veterum acclamationibus et plausu libri septem Francisci Bernardini Ferrarii Mediolanensis theologi, ac Ambrosiani Collegij doctoris

발행: 1627년

분량: 478페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

uisse nonnunquam acclamatum ad firmant. eorum verbi. aliam in rem superius adducta ad faciendam huic etiam fidem adscribam libenter. Aurelius Victor in Pertinace ,& ea . eo Paulus Diaconus in Io. Miscellae Historiae libro, de e dem Pertinace loquentes , Huic mortuo , aiunt, Diui nomen decretum est ; ob cuius laudem ingeminatis ad vocis usque defectum plausibus acclamatum est oec. Apollinaris autem Ridonius in Epistola 3. libri s. Licet, inquit, praedicationes tuas, ne repentinas, nunc, cum ratio poposcisset, elucubratas raucas plausor audierim Oc. loquitur Sidonius de Acclamatio

nibus, de Plausibus Fausto Reiensi Episcopo Concionanti datis .

A d rythmum , musicosque modos pronunci rus olim Acclamationes , tam Fa stas, quam Infaustas.

Cas porro diximus solitas emitti conten

tius Acclamationes, non inconditos illas, ac dissonos fuisse clamores, verum suaves omnino, & ad ruthmum, modosque m scos accommodatas voces,magna aucto ritate multi prodiderunt. Probant autem

hoc aperte adducta a nobis in superiori capite Tranquilli verba in Caligula ex capite sexto, ubi reserens Romani populi Acclamationes absenti Cermanico ob restitutam sanitatem lactas, qui a

glamant,lios concinentes dixit. Expergefactus , Tranquilli ve ha sunt, E smo Tiberius en gratulantium Nocibus, atq; π dique eoncinentium, Salua Roma, Salua Patria, Saluus en GemmanicM . Idem Suetonius in Nerone cap. 2 o. Alexandrin xum Acclamationes commemorans , quibus Nero mirifice

flectari consueuerat, di ad quatum deinde similitudinem

82쪽

Liber Primus. 63

Romae Plaudentium εἰ Acclamantium factiones instituit, Ga,tique modulatas appellat. Cantus . inquit de Nerone, modulatis Alexandrinorum laudaticulo dic. Adolescentselos Equestris

ordinis , O quinque amplius millia e plebe robisissimae ixti en-ttitis νndique elegit, qui , ius in Iactiones, Tlobum generax discerent. Nec aliud certe puto nobis Indicari iis Taciti verbis, Tlebs personabat certis modis, superius a nobis ex I6. Mualium lib. prolatis. Plausibus etenim iungens inibi Tacitus Acclamationes, Neroni in Theatro cithara canenti farictas, sicut illos nonnisi artificiose datos, ut dictum est, has item canoras omnino, N ad musicos editas modos prodit. Et plebs quidem, ait , Urbis, hii tramam qnoque ges s ivxarefotita, personabat certis modis,plosique composito. Etiam T citi aequalis, & amicus C. Plinius sententiam hanc eandem confirmat, dum populi Acclamationes concentam appellat , teneros clamores , & conti . concentum quidem in Panegyriaco ad Traianum, scribens hoc pacto non multo post initium, Et populus Romanus dilectum Trisuipem seruat, qnantoque pau- ιο ante concentu formosum alium , hunc fortissimum personat;

quibusque a quando clamoribas restium alterius, est vocem, huius pietatem, abstinentiam, macuetudinem laudat . atque etiam

ibidem, sed multo post, hoc modo, Res tus es tu, quod comgebat alius, cσpitque ine beneficium, qhod necessitas fuerat.

Neque enim a te minori concentu, τι tolleres pantomimos,quam a Patre tho, Ni reIlι ineret, eaactum eii. Teneros autem Ct

mores,di Cautica, in Epist. I . lib. 2. Iis verbis,Tadet referre, quae quam fracta pronunriatisne dicantur, quibas fuam texeris elamoribus excipi tur .plansus tantum, ac potius Iola Umbata, mpana illis canticis desint. Cassius item Dio in Perim . ce, Acclamare, ἐορά -κ ἐκβοαν, dixit, hoc est,ccncinne, seu modulate clamare, & canere. Eius verba ex libro 73. sic L tine conuertas, Thm c ia,qaa in Theatris dicere in honorem c medi consuester i concinnis quilasdam clamoribus, ea ver D in conmmeliam cakeEunt illudendi causa. Ex quo Dionis i

co plane licet intelligi i Non faustas modo , sed in uuar

83쪽

De Veterum Acclamat. & plausa

mesos, acclamatum dicitur. Dissero, inquit Apuleius I LI quid ponulantib- amicis publice. Omnes, qui aderant, ingenti celebritate Basilicam , qui locus Auditorii erat, complentes, in ter alia pleraque congruentisma voce insigniter acclamant, perentes , νt remanerem feremque ciuis Oeensium . Aristisne tuet quoque in piae as. lib. r. Populus, ait in hanc rem, interea rectus, ac miratundus adflat. s. voces alte imas melodice respo det. Africanus item Corippus in libro x. cecinit in brac

---ingens fremit isdique murmur, Ingeminantove eoos dulci modulamine Plausus. Sed longe manifestius Cassiodorus in primo Variarum ept. stola In ea enim populi Romani lasciuiam in spectacutis edicto coercens Theodoricus, Italiae, & Gothorum Rex de Acclamantibus ita loquitur, Soletis aera ipsa mellis is implere clamoribus , O iso sono dicere , in ipso quoque belluas delectet audire: profertis ces or no dulciores; O ita sub quadam

harmonia cithara concauum Theatrum per vos resonat , πt tonos possii . quilibet credere potius , . qxam clamores . De Ecclesiasticarum item Λc- P ci mationum concentn, musicisque m

dis,alibi du

84쪽

Liber Primus . Musicum in acclamando concentum alaternis factitatum interdum , inter

dum ab omnibus simul acclamantiae bus. Acclamandi signum suis e in Auditorijs a Mesochoro datu, que admodum vel canendi in Veterum Choris a Coryphaeo , vel a Portisculo seu Pausario in nauibus remigan- di.

rat hic aliquis forsitan , Cum Musicus

iste in acclamando concentus duplici posset efiici modo et altero , ab acclaman tibus omnibus una canentibus f altero , praecinentibus aliis, aliis succinentibus rex his duobus, quemnam potissimum te nuisse Veteres, censere oporteat . Equi

dem non dubito, quin suerit uterque modus a priscis promiscue usurpatus. Si enim ad Cassi Dionis verba ex extremo 6r. libro reis spicias, eum alternis omnino facttim dices. siquidem de Α clamationibus in Neronem,cithara in Theatro publice canentem , emissis loquens, praecinuisse ait Augustales s erant hi homines a Nerone ad id potissimum victi 'e instituti , ut canenti sibi acclamarent & plauderent)caeteros omnes succinuin se. Dionis verba, ex eo quem dixi libro, sunt haec Assisteba eri Burrus O Seneca, ut magistri , funercntes aliquid, cumq; diaxisset, plaudebant manibus O vesimentis, ut reliquos ad idem ci tam inducerent . Erant ob eam cosam parata quinque

millia

85쪽

s De Veterum Acclamat. & PIa usu

millia militum, qui, Augustales nominati, incipiebant eum laesedibus extollere; pose hos caeteri omnes inniti acclamare cogebantur r atque in primis nobiles viri findiose simμι ingemine tu omnia comprobabant, qua ab AVDItalbus dicta es eat , atque una simulata laetitia conclamabant. Idipsum etiam ante Di nem discere licet ex Liuia libro q. de Caio Valerio triumphante scribentis in hunc modum , Cum ex Sexat consulto 'νrbem ovans introiret, alternis inconditi versus militari licentia iactari; quibus Consul increpitus Menenis celebre nomen laudiabus fuit, cum ad omnem mentionem Tribuni fauor circumstantis populi plausu assensu cum vocibus militum cerraret. Fescenninos etiam versus a pueris in nubentes alternis omnino acclamatos tradunt Horatius, Liuius,& alii; quorum testimonia producuntur a nobis in Sexto Libro . Aristaenetus item testificatur , fuisse nonnisi alternis Panaretae pant mimae acclamatum ;Populus, inquit in epistola 26. libr. i. , interea rectus ac mirabundus adnat , c ' voces asternas melodice respondet. Sin autem PIatonis ex Euthydemo,& Cait Plinii ex epist. I . libr. α locos spectes; ne non ab omnibus simul acclamantibras efficeretur , non iniuria dubitaueris. etenim narrantisi, sitisse unum aliquem in Auditoririn corona Mari Rrum appellat Plato, Plinius μεσοχ- qui signum opportune d ret; quo dato cuncti simul acclamandi initium sacerent Sunt haec ipsa Platonis verba, cum haec ide dixissiet, quemata modum chorus, signum dote Magistro , sammo plosa conclam visi , O riserunt omes ij, qui Eut demi, O Dionso tori pa res sequebantur. Plinii autem locus ita scriptus est; mri das

vomenclatores mera ternis de iniis ad laudandum trahebantur et

tanti constat, ut sis disertissimus : boc pretio qκamlibet numerosa Dbsellia implentur : boc ingens corona colligitur : hoc toniti

clamyres commouentur,cum με προe dedit signam ; NAs en enim Gno apud non intelligentes, ne audientes quidem nam plerique non Laut , nec vili magis lavdant. Haec sunt Platonis , dc Plinii, planissime meo iuditio scripta; ut eos mirer, qui ex hisce locis, alternis facta& Acclamationes crediderunt; M

siilrum, ac μεσιχορον , praceutorem interpretantes . Errorem

86쪽

cie coargutitit. Nimirum, quemadmodum in Veterum Choc vis erant του χwυ κορυ ias, qui Pede terram, aut pulpiatum tundentes, canendi signum ac modum caeteris dabant. Reutiquam canentes ipsi, vel certe cum reliquis una canentes, s id quod nunc etiam fit in Musicis concentibus ab eo. qui , librum aut mensam leuata positaque manu feriens , Cantici modulationem temperat ac moderatur , quemadmodum etiam in nauibus erat unus aliquis pausarium appellauit hunc Seneca in epist. I 6., Plautus in Asinaria pom Avium qui, nequaquam ipse remigans, remigibus tamen remigandi modos ac signum daret: sic aderat in Auditorias Magaster, seu μιν. . , qui cunctis signtam acclamandi daret, minime acclamaus ipse, vel certe una cum caeteris a

Tales sunt ergo Platonis ac Plinii loci ; talis elist pressa illorum hac de re sententia . Vt iam satis liqueat, Et duplici mordo effici potuisse hunc ia

tae suisse a Veterii

87쪽

De Veterum Acclvisti. ὀζ plausa

Carmine conceptas aliquando ic pronum 'ciatas Acclamationes.

T certum est igitur , contentis quidem semper , sed ad Musicos tamen omnino modos proferri solitas Acclamationes;sicti illud minime dubium , suisse easdem

carmine nonnunquam conceptas ac pronunciatas. Argumento sunt, tum dicteria, ac ioculares illae Acclamationes , quas , carminibus plane conceptas, scimus olima militibus iaetatas in triumphantes Imperatores ; tum o scaeni illi, mollicieque ac lasciuia diffluentes versus, quos &Fescenninos appellauit antiquitas, siue quod fascinum arc re putarentur, siue quod essent ex vine Fescennina primum allati, & nubentibus olim puerorum multitudo impune acclamare consueuit. Possiam equidem Dionysii Halicarnassaei, Cassii Dionis, Horatii, Livii, Suetoni), Vellei Paterculi, Plinii, & aliorum, tum Graecorum, tum Romanorum, testimoniis haec, quae dixi de iocularibus in triumphantes, & obscaenis in nubentes, conceptis carmine, ac pronunciatis Α clamationibus confirmare; sed, quoniam sunt ea necessario Proserenda, cum in Sexto huius operis libro Militares, ac Nuptiales persequemur Acclamationes, idcirco placet nunc illa praeterire, ne obiacias, eadem a me sepius inculcari. Suetonius autem firmum huius rei testimonium dat , dum in Caligula cap. 6. haec ait sitisse ab uniuerso populo in Cermanicum sanitati reductum fatiste acclamata, Salua Roma, Salua Patria , Saluus in Germanicus. his enim verbis throcaicum integrum versum omnino emicadnotarunt ad Suetonium Viri docti. Rem eandem Tertullianus planilliine confirmat, in Apologetici capite 3 s. scribens

88쪽

be 1 in latine modum , Iam si pectoribus es recisistendam quandam spechlarem materiam natura obdsexisset, mitis non procotata insculpta annarent noui ac noui Casaris scenam in Comataris diuidundo praesidentis ξ etiam illa hora ,qua aeclararat, De nostris annis tibi Iupiter augeat annos. Ad quam certe veterem Acclamandi formulam di ante Te milianum ouillius, di post B. Ambrosius animum intendis. se possint videri, cum in primo Fastolum libro alter, imperium longum , multosque annos Ata fio precaturus, ita canit, Augeat Imperium nostri Ducis, ctgeat annos alter vero in Oratione de obitu Valentiniani Imperatoris Eum scribit in haec verba, Huod si me ad pilum revocatis eo Iorem , qaod cito excessit e vita s nec ego abnuo, immatura oli Asie aetate , quem nini a rita temporibus fulcire cuperemus, ut de Mostris ranis τiveret, qui favi non potuit fuis. Hiic etiam fi uis dixerit pertinere vota illa in Synodorum Acclamatio-mibus pro Imperatorum, ac Episcoporum saliue in hunc sere modum concipi sol ita , Multos annos Augusis, Patriam chis multos annos; Multi sint anni Tatriarchae, multi anni Im Ieratoris, multi amni Augiistae; di huiusmodi alia pene innumera , quae extant pallim in Synodorum Actiς de a nobis infra loco accurate exponentur, id

ei nos quoque non grauate concesseris . a I . mus . Caeterum ex iis Tertullian, verbis, quae mox supra posui, 2 L cul a. hanc carmine conceptam Acclamationis formia rni lam in Congia- ' i , . .

sartitione solitam usus r

89쪽

De Veteram Acclamat. & Plausu

i sse multa identidem inter acclamandum

dem verbis iterata . Indicatur eius rei causa. i

Ere conclusum igitur, contentis quidem , sed canoris tamen,& ad musicos omnino modos accommodatis vocibus faetas olim Acclamationes . Quemadmodum autem fieri videmus in quibusdam cantionibus, ut eadem ex interuallo repetantur, sic mutata fuisse in iisdem Acclamationibus identidem iterata reperio. Historiae Augus' aescriptores, Spartianus, Vulcatius, Lampridius, Capitolinus, Trebellius , & Vopiscus , huius consuetudinis testes idonei

sunt. apud eos enim licet Passim videre, iteruin ac tertio inter acclamandum illam omnino verbis , de repeti vota ad Deos pro bonorum Imperatorum sallite, eorumque vi tutes laudibus cfferri, & execrationes fieri .pro malorum exitio, eorumque vitia exagitari. Id quod etiam in Ecclesia- sicis Conciliis, tam pro Pontificum ac Priticipum salute ac laudatione, quam pro Haereticorum exitio & vituperatione, saepe factitatum ab acclamantibus , alibi obseruo . Aelius autem Lampridius in Alexandro Seuero ex Aetis ea retexens, quae R Senatus acclamans diceret Alexandro, cum ei vellet Antonini & Magui nomen deseri e ι & Alexander ipse responderet, illud idem nomen recusans, haec subiicit, morem nostrum aperte cQnfirmantia , Item aer clamara quae δε-pra, Et aliquanto infra, Item acclamatum νt si pra. Et pau- Io post, Et cum bac disci et, acclamatum est ut supra . Et inscrtus, Et cum saepius dicerent oec. Quae quidem, multa inter

acclamandum identidem repetita, satis otandunt, Trebeia Ilus

90쪽

Liber primus.

lius quoque Pollio, Valeriano factas a senaria AecIamat

nes commemorans , ut eadem in iis crebro iterata ostendat.

ista subiungit, L AE enm essent sepius dicta, addiderunt , Oh nes. Flauius demum Vopiscus, emissas publice a populo ita

Valerianum victorem Acclamationes reserens, Iudicra haec etia a pucris inter saltitandum sic iterata scribit, Ariste,mille, mille. mille, mille, miIle decollauimus. Vnus homo mille, miliale, mille decollavinus. Mille, mille, mille vivat, qui mille, mititi occidit c c. Haec utique res eadem , quantum ego existi mare possum , dilucidius omnino patebit, si meminerimus, ex iis non paucos,qui posteris Veterum Acclamationes scri-hendo traclidcrunt, illud etiam diligenter adnotasse, cvoties quidq; fuisset in iis iteratumrex quo sequitur necessario,vi multa inter acclamandum identidem repeterentur. atque hinc emanant illa Veterum, tam Prophanorum, quam Ecclesiasticorum Scriptorum , dum factas reserunt Acclamationes , Dictum quinquies, Dictum feries , Dictum septies, octies, Decies , Vicies, Trigies, Quadragies, Sexagies, di similia. quorum exempla commemorare,minime quidem in praesentia nece sarium ducimus, cum ea in et f. huius libri capite, undiquem tita, si biiciantur . illinc assumes,quae ad hunc locum pertinebunt. Maneat igittir ulta suisse inter acclamandum ἡμdem saepius verbis iterata. . Qiax rat hic aliquis sorsitan, quid fit causae, cur acclama 'tes multa identidem repeterent: quibus ego, ut breui sati fiat, respondere non dubitarim et factum id , ut maiorem animi eam in rem testarentur affectum. quam eandem ob causam firmatas puto interdum iureiurando Acclamatioqes,

non multo post dicemus. Pergo nunc ad caetera.

SEARCH

MENU NAVIGATION