Friderici Ritschelii Opuscula philologica

발행: 1866년

분량: 880페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

601쪽

non medioeriter alliciebat, tum ut, qui oestinetissimumunm, ne si omni antiquum et probam mutunatiuum inlineritae oblivioni exemplum suo redderemus honori. iiii fili uitalis enim illius quae duae sunt caussae, animalier in ipsa nominum similitii liue ori et Orionis emitur,

altera ad dubius non uno nomine rationes eorum monui ai torum pertinet, quoi uti praecipuus in hac quaestione nisus με t. quae sunt tymologica Naeea. Ite quibus uiuitatu iterunt di inluni nixa est, hic quidem breviter monemus

non posse in hoc genere quidquam vel recte vel plane aesi, mari, nisi in singulis exemplis non autum et Magnum et Gudianum et Zonarae Elymologica simul inter se compa

rentur, sed etiam diligentissinu consulatii seris itura discrepantia ex tumologicis lavniensi, OxonienSi maxilue autem

Parisinis a Blochis, lactero, oesio Behhero excerpta, a Sturetio autem parum commode disposita in Elymologici Gudibuni editione p. 689--1076 collata praelatione p. VIII misi Orionis odition p. 18 192. Ex his Pars inorum tanta si

utilita ut lie h oh o sit idem non sine ratione addubitem et Boiserum incolia8s magis conferendi laborem quam e

secutum esse doleam, tamen nec huius minimo disputatiosis nodos sine illorum ope satis expediri maiorim, nec in irae in is tymologicis quoquam eredam iuio pedem sorti anteaquam plena o accurata illorum librorum collutio in pronaptu sit. Quo magis laetamur, quod Sperare licet Ore ut, quae sit mutua ratio variariun illarum recensionum, de quibus

nimia uitiasti in Gregorium Cor. p. 289 et M brevitas laudem patescat laudabili Ludoxie de Sinnis consilio, in illa ipsa re uno oecupati ad adornandam Maenarii in Ammi

si ex parvis particulis hic illi prolatis coniectura fiat, et variorum unius eiusdemque lexies e leum discrepantias superant, nec in diversorum inter se lexim n dissimilitudinem

602쪽

discedunt. Quod quidem vero sentiam an sic potissminvita apparebit, ut, si sorte edendis illis tymologicis inimgrris operae pretium lion ii ii visim si uirit, orto uni illi illa alittera ex singulis Regiae bibliothecae e icibus traiiscriba- integra, itemque continua aliqua partieissa Aristarcti minoris, ut euius, Gui inicumo prope um inesse --lo oo mayno Aheriis narret Med. III p. 400 pra

terea autern ri lii luig exici litteris innibus diligonter xcerpatur quidquid inest testimoniorum ad vjt pruin nomina

grammaticorum spectantium, in impreses autem Elymes miris desideratorum. Nam ne hoc quidem sepiis, in qu praesistam ita Parisin vi e levi imprimis e tinetur, miseriis vid tur, quantum quidem conteio ex iudiciis haud ambiguis, eum

ost, quod multo minus quae mittantur in Parisinis, adiectaea in Sylburgiano exempla, videmur, intum habere, tametsi huius rei non levius est quam necessionum illarum, eamium ad iudieandam pristinam tymologies somnum. 3. Alteram quam supra attigi difficultatem ad nominum similitudinem spectare dixi, qua sucium es ut locis innim merabilibus permutarentur ram et MitDv euius permutationis exempla affatim suppetent deinceps. ertinuit autem

Corum, qualia sunt pu dinvoc culpavoc, de quibus agetur 14. 16, 20. Quid quod, si grammatio tantum ratione res ensentur, profecto nihil impediai, quominus unius eiu demque nominis duplidem potuisse formam esse poc et 'iapius statuamus. Qua quidsem opinio quantiluani lariissio . in Fabricii ibi. gr. V p. V et turgio praef. in Orionem P. VI magis levitatis administra quaedam fuit quam e sobria rei iudicatione nata reapse enim ab hac caussa, ut mox re robit, pronum illa aliena est aptioribus tanton potui quam allatis a Mures Kpovo et povivi exemplis defendi εθpυToc

603쪽

Viniisl Min n. 1823 p. 3 Opiise a d. p. 30 H l. Quibbus accedat Irudum et Iris pium ab L descio notulam Aglaophnini p. 996.

Denique illio su 'iapo et 'Ωpius seriptiiram attinet quamquam haec quoque auctarum caussa turbamina uit,

lanien id genus discrepantiae de et viilgare librariis fuite rimini est in hac exemplamini in inibidine leuem spiritum exhibentiam1 praeterea iam ab memoriae sile incertum quani

certa in singulis locis propter ipsun Inmitionis nexum nostrorum neque liorum grammaticorum ignificatio, ut verbum non amplius addam. Exempla haec habeto. Ωptu, os in

Vindobone iis libro apud Lambedium Comm. V p. 590, semel lolim apud Midam, μενέ- pro quo tu M. M. 3, 27 recte

legitur 'Ωpiu v. Ωpoc autem rarissime scriptum reΡeriri in Zonaras e diei bus iumannus testatur p. 139. Eodem peItinet Ostoc semel pinsitum in I 'avorini cl. p. 385, 3 , me quod est D in M. M. 691. 32 eui si alter parte consurre licti opo Gud ita, Metram in Excerptis ori neis p. 80, 8, emendato seriptum in Gud 400 46). Vnum ab

192, 30. 91, 19 leti spiritu notata in Gud. 29, 20. 2 6. 37 385 2 364, 27 eum Hai 4 129M. 90, 39 1si, Lim si si idem illo libor sontes abore 'Voc trador in is ipso oesio p. 192 36, et illoriun imo exemplorum p. 91, 4

ex eodem codice loliis Orma a Behher asserra in Adnot.

p. 86 l. ' Nunc igitur persentiscisne, quo undamento iur- manni ratio nitatur et illum feeut Fabricii, Horum si dii plueet grammaticum in honest in nominum meielauni in surrientis in Bibl. gr. 1 p. 369 Noe Mnon hau in offa

604쪽

potuissent quident etiamsi velleimis iiivi si ni ab se Seiungie immentando tauta enim momi est propinquitas et quasi

e sortio quaedam, ut etiam postea quam, quot et qui fuerint grammatici, e inierit, id quod Omnium est obscvi insimum, communi quodam svietatis vindici contineantur. Ac primum

Suida statim iungendi sunt Etymologicorum cum Magni

centiens tuni in excitetur tum Orionis testimonium, porri iniennuriun illud accidit, quod ne semel quidem Alexandrinus vel is vel ri appellatur, contra saepe numero memoratur ignotus Midaei rus Milesius, praetore autem noni Miaritumahebanus, sed aliquotiens stinui Phebatius rufi, item- qtis ii illic Orio luidam blilesius. Accedit quod, si quae eorum scripta citantur, hoc mirum congruenter Suidae est, moniis laetum est, ad ne iis quidem, ut vel singulis interso conveniat hviologicis vel suae ipsius memoriae unum idemque seriem satis constet. Quarum rerum documenta cum is Murgi Suppeditantur L . tum a Glburgio it --

605쪽

588 DE ORO ET ORIONE.

s a que indicabiis in Elmologieum M. et ranariun V linis prodeat, siquidem prorsus nam recedatur a Suidae narra

sitio, nimii illa credulitate suse lita in fabricii Bibl. r. Ip. Im sq. et VI p. 621 sq. ori Thri mus et sm Thebanus περὶ τυμολori , rio Miserius et oris περὶ svresi,v, HuMilesius πεs p rpamicae Noe ni inuitur istae turbae indictilio Coistiniano se artisιm et is iplanarum inventorim g Pud Montefalconium p. 597, ubi inscriptione praemissaracolopuμ-iaarim solus nominatur Omis, in scriptoribus περὶ morpu- φὶ rursum est Murinis, deinde περὶ povui magistris oriri necensetur et Romuli rias, ultinio autem loco oris Di

banus ponitur ethnicographus Denique incredibiliter omnium rerim confusio udaugetur, ubi lo sint irru sentia ut diservi antia exiet Orione nostri quaeritur et eorum, quae o Orioni

velim tribuuntur in imolagicis quod quidem hoc laeti signis re tantum necdum lieo persequi. 80 ex lania dissibilonium hostimoniorum turba et quasi olluvio quadam scire

lubet illin ita illi m in se se xlii stiri id illi toluti conati sint. Scilicet permutata dicere similia divorsorum nomina satis

habuit Sylburgius Indide iurat M. p. 10il b d Lips , satis otium iurgius unum iunium multitudine noviluvii significari grammaticum Fabricius sibi porsuasi Bibl. gr. J. 374

persuasit otiani lariosio A. p. m. 21. secuti ut fere sit, recenti ros cum alii tum qui de Heranippo ni e commentatus est L ynfrius P. 25.

Nos aurem ut aeriore, si fori possit, Mario contendamus, illacibia loci prsalii i R. iii ut'. fili, solos illibato corali ilitis illorum luet uini contagione. Oium ulter hie est, quod lexi-

eum illud etymologi eum, alio alibi nomine commemoratum. ex hina bibliotheea latebris Larcheri industria protractum nostris ipsi manibus euomus, et apertissimo quidem testim

uio adseriptum Orioni Thebano grammatico Caesareensi. Adiectu enim mimarim Kuica iac verba, iterata illa in Disitias by Corale

606쪽

lerici fine, ne levissima quidem caussa est cur in dubitati F. A. Wolfi meentur in eandem illa pariem vulsent atque de in Alexandrino a Mida usurpata παλεύc

ευωκiau, quod qui leni munii scriptuni in bibliotheca quadam Varsariens exstare Francise Passorii nos docuit utitia ueren isto orionis hebreni praemissa libello cademico Vru-tistaviens a lati a. 183l Opuse ae . p. 19 sqq. J, editum

dem haud sese an amplius sperare nou licent. Nec magni momenti esse videntur, quue ex illo ut conteio nil logio excerpia in Odie Vindobonensi apud Lambeetum l. e. -- fiant, quattuor paginis perscripta hoc initio: Miu, bis,iλω

gruit in Suidue memorium, nisi quod κατὰ τοixes veterum nemo, quod sciam, locutus est, sed cotistanti usu et consum iudine receptum sui inrci musiov. Quod autem uiso riov'sormam, pro v0oλoria longe usitatiore adsestam etiam ab Ioanne Niobaeo prorsus illam inauditam . Ranlii de Hesychio p. 9 Passi viii p. 4 20l satis subtiliter disputavit admixtam eum poetica prosum orationem spectare, id non video quo modo iuuariγραμμάτω o Morio accommodetur Dimoniano adseri litiun a Suida.

Ε ei quae Osuinius prini uni Bllicitur illis uni esse Suidam Alexandritio Orioni tribuontem Πεμ ετυμολoria sive πεpi τυ aoλortio lexidum id quod ne archorum quidem fugit. Deinde autem, qua aetate Orionem Thebanum coli cemus, medium saeculum quinium nacti sumus extra mula vorsiam positum. e 1,ost a CCCCXXXX ad Eudoriam Thoi dosii nitui iris coniugem transmissi ut ii pus vi deri uelle idem assent natur Pussorio p. 3 199J. Quibus upprime eonveniunt, quae de Orione eum Getae tradidit mox assereno, tum

607쪽

xpηciva καταλmesu in quibus nescio quid stomachum moverit Mueisellio de enuuid alim iuue Hesiodeae p. 321. Praeclare eum quod de generem, ni memoratur, in Thebanum adii, tum quod do libris ad posteros proditis qualidoquidem prii toro Orilegiunt otiani , tyiluit OR aeuin ut undo rettulini Isauciorem. Vt mirabiliter Fabrilesius, postquam in Marinum sede sic ommentatus erat p. 82 ολ . hic es quem D querier laudo scriptor mami tym uisici, emine et a Di bano et ab Alexandrino prorsus diadema in Bibl. gr. VI

p. 374 1ari Alexandriae ut seni uti ii stitutus eis si I rci lita narratur, probabile em prius Urionem proleSSum Me grammaticam, quam Caesaream se converteret. Ceterum de Cappadociae urbe celeberrima reci eogitavit Laroheres, ut quae ex eis sierit, in quibus praees a quaedam rhe ea es grammaticae ariis sodes onstituta sit. Vide, si tanti sit,

Selilosserum de GH ulcis Iuliani e uiost que Evιν re litterarum misera tibus, studiosis, professoribus docte disputantem in

608쪽

- οὐ ET ORIONE 591 pati Tricum tu Hadrianum iis esse in vel superstit. -- perui e vel nuper denuini destinet eompositum res ipsa exindere tum Passovio visu est. Quod non gitavit qui non diser in ab Theban Alexandrinum magistrui tironuistiavit

Lamlii eius i. c. Maior luit ni in tu rio Iarim ii concinnando

thologio suum item Operam collocarit, confidenter nec negare licet nec affirmare Quamquam Midae parem ignin n

quam ad credendum fuerit parati . Veluti pravam amandem rerum iterationem, oriam eam ex nominui vel simili studino vel aequalitate sitan ulli sile pe uidne irid IN Xprinbrarint, tum novo exemplo quodam nuper declaravit ustavus

Me lingius meus Quaest. Attis spee. p. 26. Itaque sola restat Aminii, inui ova et M Cuius cum ne minimum quidem in tota antiqvitale vestigium supersit, consequum non

ileium est, quod in mentem venit 'abites Bibl. r. VI p 16 sq. ub ramiologici M. auctore usua palam illum μα- ruisi esse. Ad Urum alter pertinet quo nitimur lacus, qui est , iusmodi ut, quem ad ni Quin praetermissus ninem commentandi operam se miretur, ita intentis oeulis observatus ei abstersis quasi involueris revelatus arissima in ludo disputationis

Summaru e sillocaturus sit. Et Alexandrinum itidem Suidasorum nec in tyniologicis graecis litari supra dixi nec alibi usquam inem ari nunc est . At, ii luit, saepe numero iis memoratur simpliciter, quem quidem credere licet ipsinu Alexandrinum significari. Iacent vero inulta verim enimvero istud si ita sit ut ais, quidnam caussae fuisse putemus, Milesius tandent rarus eur totiens adiecto noniino irentili dieatur ut parum videatur consentaneum , siculi strupliciter nominatum nee Meurutius definitum Orum inendamus, e

trinsecus pinus eius nominis nolumem supplari quam ex illis

609쪽

DE ORO ET ORIONEil'Si i XemPlIt dei ere, in quibus plenani habriniis Manlius

significationem. Sed ut paulisper urinamur, ipsum Alexandritium grammaticum quippe ultero graviorem satisque -- nilnis nolim ne eguisse quidem diligentiore nominis d. btione, alterunt contra ut mediocrem mala strum illoque longe inserioren uirOIlle lio ipsuiu a 'iu li villelicut praelemiis-

Suni non potuisse ius adiecti a mine gentili Milesium iu- teli in tamen idem priusquam concedamus, primum resp-deri nobis hoc iubenius, qui tandem factum sit, quod exemplis minime paucis quae infra consignata piaere in Magni Gudini iovi Etyi uologico poc , , sitim est simpliciter 'st comiληcio autem vel apud Zonarum legitur, vel in sekkerii Bloctiique excerptis Parisiuis et Huoiensibus assertur Deinde illud ipsum quo modo demonstretur seire cupimus, vel veri, vel gravi0ra vel quocumque inodo praestabiliora es e quae adorum, quam quae ad Orum Milesium iii tymologicis rese

ruiitur quorum OSmo Summum videmur convenientiam di

prehendisse. Ac di autem eius modi urgumentum quoddam.

quod vinei nequeat, hoc quidem, quod quae singula eripi Or Alinandrino Mida bibuli, eadem in Elmologicis Duae

et constantis diiuntur iamquam Ori Milesii, hoe stram Tpu*iκὰ Πεpi ixpOV V , quibus addere ε0vixti irata hilaitabit. qui quod res ipsa suadet et nos disputabimus infra, diligeri id perpenderit. Quit eum sta sint, no verendum est ne artificiosi videamur quam eritieae arti onvenientius agere, cum MPHAis lii 'tibi vel orbis vel versibus duas pronuntiamus Sui dae notatione perperam couluisse, sic fere illas antiquitu scriptus: poc 'λεωv ε , mmmultac, tuin ca vcmvrioviroλεi sospum . . . . 'hoc iληcioc ripuψε περὶ diraovuiu,

610쪽

DE ORO ET ORIONE

ueuit ut ei huius necessitaten coniecturae etiam sine festimoniorii comparatione raikeinando assequi. Quid enim*

etivo arsiai, Ommentarios edidisse Phrynita impugnandi inussa scriptos istanesne ab Herodiano vel derelicta perametatum esse vel peceat e rexisse, ei quo in his litteris reg-

eumque placita Vide sis infra allata. Non sui hercle istoruos umbratteorum illarum 'o mitu, quomitu omnem laudi angustias breviter sed apposiis Godiuinius adumbrarii praes in Thoodosium p. VIII sq. An illius aetatis Bygantium

tot serilitorum putiis et antii tuorum et ex puri reconditiorum lectioite Dibutum fuisse, quorum multitudinem in Ur mir

mur Quod eum satis repudietur historicis artis ratiouibus 11 tam infimite quadrat in vetustiorem magistrum scholae Alexandrinao, ut ehobi non ambigimus mim Milesium

adnumerare.

Cuius Ret ι Si quaera quo modo accurat tu liniatur, etsi nihil proficitur ex posteriorum saeculorum testibus ori enim qui mentionem iniecerit antiquiorem Stephano metanti hab inus nominem tamen ne sic quidem quid respondeam ha remuS. Namque cum omnis ille locus, qui speetat ad aetalea destitienthim grammaticorum grue eorum, Propter teStimoniorum Penurium non medioeribus labore dubitationibus:

eeriam lamen videor iniectandi viam quandam repperisse, quam inuti usu experius sere sequi seseo. Quippe aut numquam aut perraro allax inveni illud argumentandi genus,

SEARCH

MENU NAVIGATION