장음표시 사용
181쪽
δη ναυπηγος ὁ ΚορήνΘιος, Ἀμεικκλῆς, ὀ κατασκεμαοας Σαμίοις πρωτος τετταρας Vρεις, και ὀ Σαρου τυρπινος Πολυκράτης ἡ Ρηνειαν ἐλων και αναθεις - Ἀπολλωνι τω
φρονω, δοκεῖ μοι κραυπτο α γενεσθαι προοίμιον ει το
Thuo. III. io . Herod. IlI, 59. M. bigue Mehenax. De Rhenea v. esset ad ei. I. I. καὶ οἱ Φωκειεῖς -- ih. Φωκαεῖς τε Μασσαλἱων οἰκῆοντες καρχηδονατ ένίκων ναυμαχουντες. f. Herod. I, 66. hiquo Schweighaeriser. Haec omnia autem eur Thucydide tetigerit, nolito non intelligit , qui vel obite ipsum inspoxerit. Οικἰσανιες Scriptus the habet οικησανχες et mox καλχηδονιους et ego impressos Ieau malui. Porro sequens prooemium a Dionysio correctum hoc uno discrepat a Thneydideo quod Dionrsius ea omnia quae a pagina primae vorsu a solusque ad paghrae octavae versum I. o. a-ai. in. interjecta it, inritii ' Syth. XX. i. γενέοθαι προοἰμιον Hic quoque ut as, . arii-culus vi dour inserendus esse. Caeterum Thucydides , qua- a vult Dionysius , exhibuisset prooemium , haud dubio ridi-oulus aequat uni suoruni plerisque visus esset, qui sontentiam omniviri opinionibus epugnuuti m Don magnu fuisse, itineri orthus saeculis gessta essent photinuciasset quidem, sed nul-s argumentis adstruxisset. Diyitia ' Cooste
182쪽
τελευταμ αυτο μερος τὸ προθέσει προς ρμοσε, πάντα τα
ε με τω παραλιπων, και τουτον τον τροπον αυτ κατεσκευ-
- ' si Θουκυδιδης Ἀλπαὰς ξυνέγραψε τον πόλωου τῶν αΠελοποννησίων καί ASπολ- ως ἐπολέμησαν προ αλλε λους, δεξαμενος εχυς καθισταμένου κου αὐας μέγαν τε
σιτιας κεν ἄμα δἐ και που μ ιτερόν τινα vo αυτοῖ oe/rsolia ηασθαι,ονταγμα. Recte monet, posterius, eademque de causa quod toties recurrit - , θοουκυδίδης ξυνέγραφε, a scriptore
repetitum videtur. CL Gail. Obm T. Iv. n. Sed do I tha
rcholu paris ambigas, quodnam dicatur οἰκεῖον ' oretia. Equidem verbum θηναιος Tespici puto, quo Soliolialtea significet nostrum Thucydidem ab aliis discera volnim qui ex Hi populis oriundi idem nomen habuerint, veluti Thu-eydides Pharsalius, cujus ipse meminit ustoricus VIII auhi v. iiterprr. Eodem modo oppo videtur sensillo, cum Pro ν τοις τεσιν conjiceret ἐν τοῖς staλοις εθνεώιν. Facilius ostsensumque praehet eundem εν τοις κνος 1 a Stephani coniectura, auctorem scripsisse Θουκυδίδης et οὐ-όροτ άθη-λα ψεISουκυδίδης μορ- θηνυῖος suspicantis, prius no Graecum quido est; posterius, tametsi per linguam admitti possit omni tamen auctora late caret. Nam scholiasta verhi hanc emendationem confirmari, ut Stephanus Putahat, refutatione non eget. Nec magis ei fave Luciani Iocus Quom histsi consor. 5. p. 176. ubi ineptus Thucydidis initato fio exorsus esse refertur Uπέριος λnovos ια- Πομπηἴου πολι- et ης συνέγραφε etον πόλεμον των Παρθυαίων καi' μαειν, eun λέμησαν προς αλληλου- , ρεύμενος εοθν ξυνισευμένου. Nam ibi nune haud duhi recte conjunctim scriptum ι ομπηλυπο- λέιης Monui Nopter brescinum, ex hoe ioco tentiani coniectura praesidium accrescere putantem. Deni in Q huον- dides nunquam, ubi de se ut scriptore loquitur, patris atomen Iu adjicit. - Eustath. p. 5oa. 28 legit ouκυο ης ὁ Ἀλ
ῶς πολέμησαν J V ad II 6, - ισταμένου R. του πολέμου. In Luciani l. l. pro καθισταμένου legitur ξυνισταμένου, quod tu vetustis lino codd. Le raptum fuisse non affirmavexim cum Gotile bero. Dionvsius quidem, Luciano vetustior, hoc in sii libro non invenit. Neque verum videtnr, quod idem Gottieberus moriet, seν στασθαι hac ratione usitatius dici. Thucydides quidem mastis firsequentat alterum. V. I, oi ros II. a. 65. ubi Aristi soυνέστη habet. Ili S. D. ktii λπίσαι καί si abesset, nemo desideraret Nee ta- mei Iollicitandum est. I. IV, 97. ὁ κηρυξ aur) ύποστρι-
183쪽
ἔσεσθαι καὶ α ιολογωτατο των προγεγενημεν- , τεκμαιρο-
ορῶν πολυ et συνεστηκός Simili modo τε otio sui est Eurip. Hippol im τραατώ δἐ νιν κλυ τάνδε κατ αμβροσίου στόματος ἄμέραν Δωματρος ἀκτῶς δέμας αγνον ἔσχειν, κουπτου et πένθει θανάτου θέλουσαν κέλσαι ποτὶ τέρμα duo-νον. f. exmann ad Aristoph. Nuh. 18o. Alia de hac diqendi ratione, late palante, alibi dicentur obiter moneo huc non pertinere Diodor. XIII, an o laθφαῖοι θρασέως ἐκ δινευον καὶ τονών τῆ μάχη θάνατον aiyενει πομένοντες, ubi Particula καἱ verba θρασέως, ευγενῶς inoμένοντες copulantur. Male igitur ellet eam helle ma- vult. - 'Einἱων hic ut saepius est praevidere, exspectare. V. Boogeueen ad viger P. 2 4 sqq. olf ad Demostri. Lept. p. 383. Apud Herodotum hoc verbum subindo existimandi potestatem habet, veluti I, So. ἐλπιζων εἶναι ἀνθρωmis ολβιωτατος. Cf. c. 7. III, 57. - Cae erum verba ἐλπισας - ἐπεγενη- μἐνων panto immutata exhibet Lucian. Quom hist sit conseri
καὶ ὁδεῶν cum τεκμαιρόμενος-ησαν iungendum esse censerent, quos fauos fuisse particula et ostendit. Recte agitur Stephanus aliique mutatam ne structuram statuerLint, ut a. ρων dictum
sit pro καί ou ρα, quod nihil difficultatis habet, cum etεκμαμ in ναι aeque dicatur sequerit partacipio etiam genitivo ab- Ioluto, ut Thuc. III, 55. atque sequente ora, ut Plato Po-1it. III. p. 4os. d. Dionys Antiqq. x, 66. .el ι , lat. η- pos XXXu III, 3. etiam sequente απo, huc. IV, ias vela Elat Polit. IX. p. 579. c. meia dors ad Plat Phaed. p. a1. vel dativo, Xenoph. pol. a. Isocr. Paneg. 39. Heindori ad Sophia p. 56i. x Simili mutatione onoph. Sympos. III, 1 a. τεκμαίρομαι τῆ ἔου ἐρωμένου κολοκαγαθία καὶ Ora σε ορῶ τὸν πατέρα οἶτου πωραλαμβάνονια, τὰς προς τουτον συνουσιας. Neque quemquam in nostro loco offendet particulae τε trajectio,
quae eadem ei in loco gemino huc. IV, 16. Καὶ ὁ Βρασίδας, ω ησθετο α vetoo απολείποντάς τε τὰς ἐπαλξεις κυ το γιγνόμενον
Oρων, ἐπιφερομενος νω στρυτ λευγους το τειχισμα λαμβάνει Caeterum structura tau 'do mutata exempla apud Thucydidem tam crehra sunt, vix ut numerari queant.
Jκμάζον γε ησαν Egregie falluntur, qui sicut Suidas,
184쪽
quidem dicitu ἰέναι ες ι, veluti huc. I, 78. I, 21. 225. II, a. II, 5 55. VII, at sed nec Hiσαν nec σαν unquam Pro ηεσαν usurpavit Thuc3dides, et, tiantur observavi, prosaicorum qui Attica vel communi dialecto usi Innt, nemo. Itaque acquiescendum puto in vulgato ἀμάζοντες ησαν dictum est pro ηκμαζον, Tatione inprimis Herodoto frequentata, nec
Thucydidi insolita. V. I, sq. 38. II, a. o. III, 3. CL
VEIIel ad Diodox. II, 6. atthiae. r. r. i. 559. Ast ad Plat. Lege T. II. P. 1 a. Ἀκμάζειν ε τι autem eodem modo dictum, ut ΙΙ 8. ρύωπι ες o πόλεμον, qua voce illam explicataonax. p. 984. Caetexuiis ἄκιον, ἀκμαζειν, ἄνθος, υνθειν saepe similiter transferuntur. V. II, a. VIII, 6. - II, 22. si III S. Herod. I, 9. Cf. Iens ad Luciori T. I. P. 253. Thuc. IV asa. - II, 9. Herod. IV, 1. Homer Hynm in Apoll. M. R ex interpretatione Hermanni. το 'Lλληνικον i. e. ol Ea1ηνες Haec dicendi ratio nemini magis requentata ea, quam Thucrdidi, generis neutrius invita una complectentis amanti. V. I, 5 15. II, 9. IV, 118 al. et Μatthiae. Gr. GT. l. 67. a. προς έκaetiooυς Haec verba in nonnullis codd. desunt eoque Benedictu ac praeeunte WoIsio, oppo I. l. p. 28. R. ea abjicienda putaverunt. Vereo tamen, ut salvo sensu - ΕΠ possint. Nam si abessent, nemo, opinox, cogitaret de Graecis in duas partes divisis. Certe auctor tum non ξυνισrώμενον scripsisset, sed δι-etu ιενον. f. I, ix ου ξυνεστηκεσαν προς τὰς μεγίστa πόλεις οἱ πηκοοι. b. extae. τοGaio 'Eλληνικον ἐς ξυμμαχίαν κατέρων διεστη. c. 18 διεκρίθησαν προς ac θη-
185쪽
DIONYSII ALICARNASSENSIS νησις γαρ - μεγάm δὴ τοῖς Ελλη σι ε re καδμίρει
sent, magnitudine gravitateque praestare hellum Ρeloponn Lacum, id quod ipsu declarata 21. Nostrum locum xeIpicere. Id tu ritu XXI arte oyeris metuis et mihi praefari, quos in rine ιν io summae totius profuRylerique iunt rerum feriριο- res, belliana maxime memorabile omnium quae unquam gestostrasma Ieripturαm Peloponn eliaci momenta belIi hens exposuit Hailmstnn Commentati. Erit de huc ingeni o dicendi genexo in oΡurce ruis a Danov. ed. T. II. P. O . sqq. l. bisos issima V. Commentati. III, r. n.
186쪽
ε- μακρότατον σκοποῖσι μοι πιστευσα ξυρία - ου με-
μουν ubi postremam vocem delendam osse cum optimis codd. monuit Ρoppo in Ephemer litter. Jeu De C. 8aO nr. 255 P. 55. Cf. ad I 3 l. annotatS.
χρόνου πλῆθος 3 Sio Xenoph. Ariab. VII, 8, 6. Aristot. Polit II, πλῆθος εro, Aristoph. Nub. 85a. αδύναtον Si etiam infra. Sed in i de Compos p. et .
tihi Rhetor eundem hunc Thucydidis lociam proponit . egi tuae iaδύνατα , quomodo an vecte ediderit Gottiebexus in duhium vocat Poppo Obae p. 49. Haud scio, an injuriaci ἀθίνατο enima correctore profectum Ire potest, rationis illius, qua curri alii tun Thucydides pluralem vocis αδύνατος adamant immo. CL athen ad Hexod. VI, 5. Deinde quamquam δυνατα Call. Aug. Reg. non enotatnm est, ita tamen in melioribus Ii-hris Gadius videtur epexisse. Denique δύνατα nostro loco Iongo aptius est, nec apposita sunt exempla quae contra affere Poppo. f. Sohaefer ad Gr.gor Cor. P. OG. s. r Pluralis numerus pro Angularia Gervandum etiam puto uig. VII, M. ων - πιστευσαι 'ra pro ν in marg. cod. Bodl. Huas. Qua Bauarus et Haachius de hoc Ioco statuerunt, non operae pretium est referre. Rectius Schaefer. . l. de Compos P. sas. ,, Repete praepositionem: ἐλων quae simplicillima interpretandi ratio. V. Meletem Crit. P. 24. Simplicissimam inismen hane rationem non dixerim. ihi quidem videtuἡ ων pra positum esse atque a σκοπιι pendere Soleoni enim inora Graeci, ubi participium cum verbo finito diversi regiminia Conjungitur, eo casu utuntur, quem prius postulat. V. Thuc.
λο ἐπἐ μακρότατον πυθομην. ib. o. M. περ οε του ρεύματος ἄπιοι, - σον μακρότατον στορε vo ην ξικέσθαι, ἔρηται Quem . eum aliis jam laudatum video ab Abres io in uetar dilu- eidd. Thucydd. P. 13. Caeterum, μακρότατον xectius divissim seribi, monet Hemsterh. ad uinari T. II. P. M. Eandem ego rationem in similibus ubique equerer, si res mei ae-hitrii esset.
187쪽
Ia DIONYSI HALICARNASSENSIS γάλα νομἰζω γενεσθαι - κατα του πολέμους ουτ υς τα
5 γων σκοπουσι δηλωσει μως μείζω -εν μένος αυτῶν Και
οντε, ποιηται - Anta ἴτε videtur e Thucydidis I ai. supplendum eae uti a re ἀμαρτάνο μι. eis h. lino Censor Partieipia πιστευων - ηγησάμενος cum νομlta conjunxit. λογογράφοι CL Crouger Herod et huc. p. 5o sqq. id. de aut hist. r. p. 78-ιπι το προέαγωγότερον τ α η ἀλ. Concinnius hic ξυνταξάμενοι aut sinitio participium addidisset, quod praegreno
κοσμούντες responderet. Hoc enim cominate post ξυνέθεσαν Ponto repetere, durius videtur. τοι πολλά Consentit has Dionysii lectio cum vulgatia Thucydidis libris. Nihilomimis tamen vitiosam esse suspicor et sic leg. uiore πολλὰ θάno χοόνου υr Ἀπίσzm, id est ιατ απισχον, vs δια την απίστια αυτῶν την π etou χρόνου αυνῶν συμβῶσαν R eri sis. Detia a re notiti Enciat. Hujusmodi traiectiones in Thucydide sunt frequentis imae. v. I, 58. τὰ ooris φασι κομισθῆναι tirodo nροςήκοπιες-ῖ-δε. P, 8 4 Mευνοια παραπολυ πν ι vl έποἰει. των ανθρώnων,ἄλλον ἐς τους Αακεδα μονίους. Cf. II, 1. I. 9 5 . 49. 77 87 88 9a Reis hium rhfutare non vacat. ευρῆοθαι - ἀποχρώνrari Haec censor prudentius omisisset. Nam prooemio, qua Diohrsius fecit ratione, mutilato , inepte cognitionem iactaret, ulla Te prohatam. . at σωμένων δέ so αυHῖν. Sic sexcentios Graeci, ut mix'ri subeat, quae a nonnullis in hoc genere peccata sunt. V. Wolf a Xenopti Hellen p. ii . Matthiae. r. r. f. 565 Caelorum vides in nostio loco struotu6m esse variatam cou cinnius enim Ariptum foret ιαν ὐπαυοωντιιι.αυτῶν Joc των ωπαειν.
188쪽
ε. λονοι εἶπον Rea e dixerunt, tum, enm dicerent, servatis ipsorum orbis, nihil mutatis. Reis h. Falliturios λ ,σω εἶπον nihil aliud est, quam quae orationibus ab iis dixerunt eique oppositum est τά δ' ἔργα των πραχθέντων . 6. ακοίβειαν - διαμνημονεωαἱ Inclusa in scripto libro Iderunt. Syth. ἐμοι, - ντὸς et κο - id est καὶ μοι ν Οουτοις τοῖς λόγοις, ους uro ηκονοσ. Reis h. spernatur hanc inte prolationem linguae ratio; ν Pendet ah ἀκρίβειαν dictumque
παγχέλλουσιν 'Aπαγγέλλοωιν egitur etiam in vulg. Thuc. Iibris, cum aptius esse videatur praeteritum πωγγεῖλασιν. II h. Bene habe απαγγέλλοωσιν. Saepe enim de ropraeterita participium praesentis usurpatur, hi de actione vel durante vel saepius epetita sermo est. ἐχομένω - Cf. 5 , 5. h. τὰ δ' ἔργα των πῆ δόντων Haec jam monitum ostopposita esse praegressis ἴσα ἐν λόγω εἶπον, quibus concinnius
responderet et di γε γω οὐχ oriata; ne offensionem habe-xent et ποαχθέντα των εογων siv αἱ πράξεις των εὐνων. L. Dor-viII ad Charit p. 6 o. Sod ilia quoque et O εργα - πραχθέντων ferri possunt, si verba ἐν se πολέμω arcte cum των πραχθένrων conjunguntur.
ουτος α νην, παρά των αλὶων ted ubi res nurro, quibias ego i e nori interfui, narro ea diligentia qua feri potes maxima ab aliis percontatus Vulpatam si defendenins , sic erit interpretΑndaci λλ' ηξιωσα γούφειν τα vi τε , I αιetος ποθην . καιοὶ si αυτος παρην, μυταίπεξελθών. PHE. Rectes vulgata defendit, quae , variata structura , dicta Iunt pro ἀλλα iuuiu τε η ἰωσα γράφειν, οἱ auro παον καλω Mota et tin Ἀλλων ἐπιξηλουν. Dionysius quomodo loci sententa am exprimat,
189쪽
γαλλ ως ἐκατέρων, εὐνοίας η μηρος ἔχοι Και ἐς μεν
μεειλ Participium ἐπεξελθω agnoscit etiam talio-1iastes Thucydidis, qui expl. ἐρευνῶν, investigana Syth. εκατέρων Perinde est, genitivum hune sorves an ediethua quihusdam sReg. Cau. Aug. S. A. F. Dατερ ad-Icaicas, ευνοιά τινος idem est atque εὐνοια πως τινα proiae quisque bene alterutri parti e let. Reis h. Sanum praestaro poterat vulgatum. Certe Ioripto si dativo usus esset, κατή- eoi dixisset. Sed de hujus structurae usu adhue dubito, quamquam nas non fugit locus huc. VII, 57. οσοίδε ἔκατεροι ἐπὶ Σικελέαν τε καὶ πεοὶ Σικελιας - ἐπολέμησαν - ώς κάστοις τηρξυιτυχέας - η νάγκης επον. uno enim Iocum corruptum osso, vix dubitare licet Equidem restituendum putor enαutός τις - σχεν χυεν Praebent codd. Reg. Cast. Aug. G. X. X. LMatthiae. r. r. f. sis. - r. σι es 3ἐν - ξογκειται J V. 7, 4. tibi inter huius Ioel imitatoxes etiam Polyh. Il , 5r extT. referendus erat. 8. Θων δὲ πρότερον ἔργω ν δ f. lat. Μenex s. p. m. ibique Gottieher. δυέῖν Moi hic et tantum non ubique Thucydidia
190쪽
sngulari. c. Hori, vel Reis h. Neutrum horum vulgara lectioni praestat, cum auctor non Graeciae calarnatatos ceu alius texxae calvinitatibus comparare voluerit, sed hoc tantum dicat, nullo alio tempore tot quot hello Peloponnesiaco infortunia Graecos fuisse expertos.
s. ηοημώθησαν Subaudi σαι νυν is ιν τψει τω πολέμω Iηρημώνησων Reis h. Recte quidem ad sensum Patet autem confusionem hic Iubesse, cujus in promptu est ratio. Etenim in verbis οττε - ρω θησαν fimus Lententia latet πλεῖστωνα πώλεις ιν τψοι του πολέμου --ώ σαν, et quasi in Ieripfisset
29. I 1. monet Haachius. Velim plures nominasset ne scri-Ptor em exaggerane roderetur Corte is de pluribus oppiadis, chartiaris expugnatis vastatisque nihil, quod memina-Tim tradit, nouue apud Xenophontem quod huc xahi pollit, quidquam reperio. αιδι - Rociomaachius Plataeas gnificari monet; quod Mi Ionas addit vereδ ut eodem jure fecerit has enim eversas esse nee Thucydides tradit III, M. nec Diodorus XII. 65. Rectius de Thyrea cogitaveris V. IV, 7. Caeterum hic quoque scriptoris verba non urgeam ' o ante σφῶν in jud de Demostia omissuri est. εἰσἐ δε- - Aeginam Is 27. et Potidaeam II, α, inteIligi, Schol notat. Addo Suioriens sa et elum V, ii 8. ουτ φυγαι --α τμος Cave καί pro ι ofitum di- eas; nam τουπαί et φοιο non disjunguntur, sed conjunguntur. et ova praegresso our respondet. Male gaetur in vuIgg. Thuc. ede ante ii φόνος colori ponitur. aeterum suhaud θένετο. o. σει- πεοι,- - Non illi milem hie Vide, confusionem ejus, quani f. s. deprchondimus. Nam post Teoaitandum o ἐν γε---ψλεμ . Pro πυρρογενοι in ud do Demost h. p. ior . it. M in buc. edd. πυροεαet u legitur. Caeterum Thucydides terrae motus plures notavit. V. II, 3.