장음표시 사용
191쪽
86 και συρότεροι οἰ αὐτοὶ σχον, λίου τε ἐκλείψεις, ω πυκνοτεραι παρα τα ἐκ του πρὶν χρόμου μνημονευομένας ξυνέβησαν αὐχμοί τε ἔστι παρ' ou γαλα καὶ π αυτων καλλιμοι και ἡ ουχήκιστα βλάψασα και μέρος τι φθειρασα
ἐκλείκεις Imo vero ἐκλεἰφεων Apitis enim hie genitivus est ex illo περι τὰ λεγόμενα περ ἐκλεἰ ε ν λιου. Reish Nerito offendit. Ne tamen ἐκλειφεων corrigendum putem officiunt sqq. αιναι et . Itaque ex praegressis ep. κατέστησα . De solis desectionihus v. II, 3. IV, 5a.
παρὰ τὰς - μνημονευνένας Vulgati libri Thucydidis
habent παρὰ τὰ - μνημονευθενα Sytb. In Iud de Demosth. p. o75. I. ut in Thuo edd. παρὰ - τὰ Hrμονευόώενα legitur. Praepositionem παρά eodem modo stirpatam abes V, 6. χειμων πιγενόμενος εἰρων παρὰ την κα σεπιηκυῖαν ραν ἐπιεσετο στράτευμα CLMatthiae or GT. f. 45 . n. 1. a. Hermanu.
ad Viger P. 86a. αυχμοἱ subjice tacito ε proximo ξυνέβησαν. Reis h. In Iud de Demosth ai μοι et ἔστι - καὶ - ἔκιστα και η βλάψασα. λοιμώδης νόσος Nota articulum iteratum. CL hue.
Nub. 86. τοι ἐκ Πυλου λην γεῖσι τοις ἄκωνικοῖς f. atthiae. r. r. l. 276. AEander in Biblioth. erit a Soehod odita T. II. Fasc. a. p. 79o ubi typotheta errore sichae ex ad Soph. ed. R. sos laudatur; legitur enim ejus annotatio adv. 8o6 Non huc pertinet huc. I a. ubi οἱ ἐκπιnτοντες nam articulum, in ed. te operarum error omissum, restituendum Hia , dam monuit Poppo p. 138. o duint Meto dictum est pro των ἐκπιπτόνων οἱ δυνατωταιοι. Idem valet de aliis Io sic, quos quis huc retulerit. ξινεπιθετο In scripto libro ξυνετίθεro'. minus aptaea I. Ηρξαντο - πιατέστη V. Io, . ibique annotata.
192쪽
αἰτιας προέγραψα πρωτον και τα διαφοράς, του μ τινας ζητησα ποτε, α του τοσουτος πόλεμος τοι Ἐλλησι
XXI. τὰ ἐν δ περὶ το πραγματι ν μέρος ἀμαρ-
ματά τε και κατορθωματα του συγ γραφω ταυτα εστι. Τα περι το λεκτικω, via μαλκ' ὀ χαρακτ0 αυτου διαδηλος εστι, μέλλω νυν λέγειν Ἀώγκη δ' ἴσως και περιταυτης τῆς Οεας προειπεiν, εἰς πόσα μέρη διαιρεισθα να- φυκεν ἡ λεξις και τινας περ ἰληφε ἀρετάς ' πειτα, sis λοῦσαι, πως χουσα αυτην ο Θουκυδέδης παρα - προ αυ- του γενομένω συγγραφεω παρήλαβε και τίνα μέρη πρωτος απάντων ἐκαινωσεν, εἰ - - κρειττον ει - τομηδὸν ἀποκρυ φαμενον. XXII. OG μὲν ου απασα λέξις εἰς δυο μέρη διαιρεῖ-ται τὰ πρωτοι , εις τε την κλοπ τω ονομάτων , φ . δηλουται τα πραγματα, κώδεις την συνθεσιν των ἐλαττόνων τε και μει - μορίων, και τι τούτω αμις ἐκάτερονεις ἔτερα μορια αρεισα - η με δειλο- των στοιχειωδων μορέω , ονοματικω λέγω - ρηματικῶν και συνδετικων, ε ς τε την κυρία φράσιν και εἰς τη τροπικήν, ἰὴ σύ-ε- σι ει τε α κομματα και τὰ κωλα και τὰς περιο ους -- και τι τουτοις ἀμφοτέροις συμβέβηκε, λέγω δ τοῖς το Δοῖς και τόροις νομασι και τοι ἔκ τουτων συνθέτοις, τὰ καλούμενα σχηματα, και τι των καλουμένων ρετων' Hii εισιν ἀναγκαῖαι καὶ ἐν ἀπασι ομιλουσι παρεῖναι τοιhπροθορορα Vulgati libri Thucydidis habent Doαια
offendit ollocatio exhornm λεγω - συνθέτοις, quae post u-φοτεροι exspectaveris.
193쪽
1,6 DIONYSII HALICARNASSENSIS ,
υφισrῶκνιν ισgoλσιν positum hi videtur pro υπ-r i. Syth. Dedi de meo φεστῶσιν, in coniunctivo perrecti. Reis h. πραγμάrων J Videsne legendum sit παρατηρημωrων. XXIII, 2. οἱαν τε ἰάξιν Aut deletidum prorsus est Triquod natum videri possit ex initio proximi vocabtili λέξιν, aut Ieg. Potius nοίαν ποτε λεξιν quamnam lan m. ne is h. I. ferri non pone, manifestum est; sed nori non satis huic loco conveuire videtuae Equidem menda id rem uisu ποίαν τὴν λέξιν Sic Iaepius adhibetur articulus, veluti sto. 8 r .Hων
194쪽
κέα ὁμοίας ἔσχον απαχυς ως ἐπὶ το πολ τὰς προαιρέσεις, οἱ τε την Ιαδα προελομενοι Οιαλεκτον, την τε τοῖς τότε χρο- νοις μαλιστ αδ σαν, καλώτη ἀρχμία Ἀτθλα, μικράς
νης και κοινης καὶ συνηθους απασι διαλέκτου. ας με, οἴ 5ἄναγκαίας ρε- η λέξις αυτων πα-- εχει καὶ γαρ καθαρα και σαφης και σύντομος ἐστι αποχῬωντως, σύ inmmia on ἐκ mi διαλέ.του χαρακτῆρα ' τα δ' ἐπιθετους, ἐξων μαλιστα διαδηλος η του ρητορος γίνεται ύναμις, Aaάπασα ουτ ὰ ακρο ηκοῶτας, δε ολιγας καὶ επι βραχυ, υψος λέγω καὶ καλλιρρημοσυντ καὶ σεμνολογία και μεγαλοπρέπειαν- ουδῖ δη τονον, Ουδ βάρος, οὐδὲ πάθος, διιτει- ροντα το γουν, ουδὲ τ ἐρρωμένον και ἐναγωνιον et ευμα,3. 'ην τε τοι τοτε Illud et post articulum τήν rectius expungetur Syth. Nisi forte in mutandum est. . ςπερ εδυσμα CL Aristot Rhet III, 5. ου γαρ oli1--ατι ρ τυι , ἄλλ' ἄς δέομαzιδεῶς ἐπισέrοις. v. Ernes, Lex. Ge. Rhett. D. M. R. ii e si .e Post τὰς videtur aliquid deelle, e. o. ora ἐν του ποικIλλειν veL πυκνοῖ- τως νομεμ . Me i s h. qui. dem post λε ξεις particulam et inseruerim, ut h. l. distrihutio in siguras της λεξεως και της διαροίας eisiciatur. Cf. Ernesti La. p. 558 sqq, s. ποχρώντως, σωζουσα Vulgo ante αποχρωντως inciditur. inus apte Solent autem Graeci hujusmodi adverhia in fine incisorum collocare. s. Xenoph. pol Socr. i5 ται e
195쪽
και τοῖς Ποις, ω προ ερρο, σθην, και συνιδων, ας ἔκαοπος αυτῶν σχε αρετάς, ἴδιον τινα χαρακτῆρα και παρεωραμένω πασι πρωτος εις την στορικην προματεία, ἐσπουδασεν Ἀγαγειν ἐπι με της ἐκλογη τω ονομάτων την τροπικην κω γλωττη -τικη και πηρχαιωμένη κώ ξή-
detur. Potest enim διεγείροντα ad tria . quas praecedunt, ver-ha referri. . 6. παρεσκευασε - γενεσθmJ CL de Compos p. 8 L 33 sqq. Rεκα quod attinet. V. Matthiae. r. r. f. 576. st ad Plat Phaedr. p. 576. λαμπροτάτας - Forte sic integrandus est hie loeus, ut saltim cohaerens et ora sentanea seeum sententia exsat: --προύτεις κέκτηται, Sm τῶν ἐναγωνιων, in ἔχει οὐδέν, :λλ' ἐν ταμ ται- ένέλιπεν. eis h. Facilior emendatione rescripseris: ἔξω τω έναγωνιων χει ' ἐν δ ταύrυις ένέλιπεν Sed sino eodd. opo quomocio auctor dederit vix definiveris. De re es Creuia Eer de arte his . r. p. i66. XXIV. a. Tot τω δἐ ὁ - διήνεγκε f. 7. Hic Iocus iisdem fere verbis repetatura , , a sqq.
196쪽
λευτῆς τα -- ββλους, g μόνας κατέλιπε, στρόφων
προελψιενο. Intra παραλαμβάνων πολλακις. κώ ωυτόν Infra καθ' ἐαυτόν. Quare vide, ne hic quoque καθ' αurόν Icriptum fuerit. ἐπὶ δε της συνθέσεως - νχέτυπον Haec omnia, haud dubie librarioruni culpa, infra omissa sunt. προ αττου Ita pro vulg. προ αυιου hic et infra exhibui. onoud J Infra πραγμάτειαν. a. Ω-εσε ---ορούων καί Haec quoque infra omissarunt, fortasso auctore volente. Caetorum rhetorcin Thucydidi Ieribenti aristitisse crodideris. Quis tam putida diligentia elatioris spiritus scriptorem uium olle Ahi persuadeat γονοματικῶς Sic edidi pro νομασzικῶ et mo ονοματι - κον et ὀνροπιικοις ad III, a Q. , ἔνα- ένη αι Insra ἔνα eto μἐν ὀνοματικὸν ρηματικον, od ρηματικον νοματικὸν ἐγηται. s. ibi annot. iis . δραοι-ια παυηχικα Repete ποιων. ἐναλλύιiων Inso ἀλλάzrων, praepositione a paeaegresso
197쪽
και τοῖς προθετικοῖς μορίοις και ετ μαλλον ἐν τοις οιαρ ο σι - των Μομάτων υνάμεις ποιητοῖ τροπον ἐνεξουσιαζων. a Πλεῖστα via τις ευροι παρ αὐτῆ σχηματα προςωπω πάποστροφαῖς και χρειω ἐναλλαγαῖς και τοπικων σημειωσεων μεταφοραις ἐξηλλαγμε- τω συνηθω και σολοικισμων λαμβανοντα φαντασιας οποσα τε γίγνεται πράγματα ασὶ --ματων η σωματα αντὶ πραγμάτων και δ', ἐνθυμημάτων α μεταξ παρεμπτωσεις πολλαι γινομεναι αἰ πολλουεεο- κολ υβια κομίζονται τα τε σκολια και πολύπλοκα ἔκαι δυςεξέλικτα και τα αλλα τα συγγεν τούτοις. Eυροι δ' ἄν τις Ουκώλίγα κα των Θεατο.κων σχηματω κείμενα παραμω τας παρισωσεις λέγω και παρονομασίας και ἰmΘ-και ρσενικά Corrupte infra καὶ ωρῆενα τὰς δε των νοματικων Inisa, Illa articulo, quo hie aegre caveas, τὰς δ' νοματικων. ποι μεν --or δέ Ionis rori με - τοτι δε. ονομήτων Corrupte infra νοημάτων. Cur utroque Ioco ρημάrων log ene censeat eis h. non assequor, cum Θόματα hio latior si anificatu accipi queant. 3. Onικων Sic etiam infra, nec tamen dubito, quin Iegendum sit τροπικῶν.
μεταφοραῖς Hoc, quod inlia Iegitur, hic pro διαφοραις xeposuit Reish. των συνήθων Haec, haud dubie librariorum lapsu, in-
. ἐγω Infra additur και παρομοιώσεις.
198쪽
σιις, αἶ ἐπλεόνασε Γοργας ὁ Λεοντως καιοι περι Πω-
λον και Λικυμνιο και πο οι αλλοι των κα αυτο ακμα- σαντ- Ἐκδηλοτατα --ου και χαρακτηρικωτατά ἐστι 5 τό τε πειρασθαι δι' ἐλαχισπω ονοματω πλεῖστα σημα-ειν πράγματα και πολλα συντιθεναι οὐατα εἰς ε και τι προς- δεχόμενόν τι τὸ ακροατὴν ἄκουσεσθαι καταλιπεiv ὐφ' v
πης αρμονίας - ταχος της ηυασίας. αρώματα δ' αὐ-της τό τε στρυφνὸν και τὸ πυκνὸν και τὸ πικρὸν και τλαυ- 8ro στηρὸ και τὰ ἐμβριθὸς και τὸ δεινὸν και τὸ φοβερόν μεραπαντα ι ταυτα τὸ παθπεικόν. ποιουτος ἐν στίς ἐστιν 7ὀ Θουκυδιδης κατα τον της ἐξεως χαρακτῆρα, ω παρα τους
αλλους διηγε ,κεν. Oτα με ου η τε προαίρεσις αυτο και
ἡ δύναμις συνεκδραμ , τελεια γεται κατορ ματα και δαι-μλια ' τα δ' .λλει:m τὸ τῆς δυνάμεως, οὐ παραμείναντος μέχρι πάντων του τόνου, δια τὸ ταχος τῆς παγγελιας α -
κατ αυτόν Significat Thucydidem. s. χα-τηρικώr aetaJ Rectius χαρακτηριστικώπατα ut supra infra II, . . Sed et alibi tamet χαρακτηρικώιατα legitur PerIaepe Sytb. ind. καταλιπειν Rectius infra καταλειπειν. 6. m. thoe Hic posuit pro βραχυτης καὶ ὐλιγοτης. Pro σχημάetat autem ut pro σημασίας vulgo legitur Laut ρημάτων malim aut ης ειργασίας aut ης ἀπαγγελίας. Reis Pro σχημάrων congruentius legemus ης σημασίας ut supra sint a III, a. quomodo etiam paulo post f. r. hic sequitur et. τα-
199쪽
xa DIONYSII ALICARNASSENSIS τε ἡ λες γίνεται και αλλας τινας oraφερει- ας ουκ
etοπων ρόπω agnoscit etiam Dudithii versio. Si quis malit οπω pex me licet Sy I h. Ego τό πω praetuli. Reis h.
ne εὐθύς Monac. αυχός habet, et Xenoph. Hellen IV I as. 16. pro αυτῶν priori loco marg. . posteriori marg. . et Steph ευθίς exhibent non male. b. V a, as o vicinum Δυεύς lisum est εὐγύς, quod commode praebent L. Steph. Contra II, , io. υιοῖς, ut e PrRegresso m θε oriatum, delen-mio si abesset, nemo desideraret. An Dιο nysius legρrit ex II, 1 a. non colligi poteth. Suspectum est etiam IV, 5 . ευθυς ariis αυτους, quorum hoo omittunt D. I. altri s. l. tantum hahet . nec Valla expressit. Cf. aack ad III, a. oo.
200쪽
σα μενος, τι μέγιστος risiετο - προ αὐτου πολέμων ο Πελοποπησιακός , κατα λέξιν ουτ γραψε ' πο γαρ πρὸ αὐτων και τα τι παλαάτερα σαφως εἶ ευρεivrat χρονουσα Θος δύνατον υ τεκμηρἰων, ω επὶ μακροτατον σκοπουντι μοι πιστεῖσαι ξυμβαίνει οὐ μεγάλα νομίζω γενεσθαιουτε κατα του πολέμους υτε ες τα αλ λα. Φαίνεται γαρ Sη γυ Ἐλλας καλουμένη ου πάλαι βεβαίως οικουμένη, ἄλλα s7 μεταναστάσεις τε υσαι τα πρότερα καὶ φοιως καστοι τηνέαυτων πολειποντες. βιαζομενοι πο ιν- αε πλειόνων.
5. φαίνεται Quamquam φαίνεσθαι Iubinde idem valet, quod θοκειν, veluti Xenoph. Oecon X a. Aristoph. Acharn. Plut 1 o Plat. Legg. X. p. 86o. c. non igitur omnino vera sunt, quae tradit Gedih ad lat. enon. p. a . Tecle amo statuit Noli ad Demosth. Lept. p. 59. hoc Vex-hum, ubi cum participio iungatur significare alam, comper-llum, notum esse. Cf. huc. I io. I. 3. 4. 38. VI, 3. et cum adjectivo , Ioa Iaa. IV, 7 6a cum substantivo I sa. Dumosth Lept. ν 116 Xenoph. Hellen VlI, , 5. a . ibiaque orus id in ind. ad Isocr. Paneg. I. v. Μεσέν αι, μIcher ind. ad Aelah. I. V. καλουμένη - οικοτμενη SchoI. et σχημώ του ὁμοιοκαταλη-κro Γοργίειον καλεῖται. Talia apud optimos quosque scripto-πes reperiuntur, nec semper quaesita sunt. Sic φιληματι - ωποδήματα enoph. Smpos V, 9. γνωμη - ώμη Oecon. XXI. χρημάτο ν κα κτημάi- lat. Legg. v. p. 729. R. ημη μνημη Isocr. Faneg. o. Ejusdem generis pluia notavit Epolin ib. go. p. 89. Non audiam Dionysium Ind. de Demosth. P. O56. ea damnantem. Caetumii quod hic Icriptor significat Graeciae antiquitus non inum idemque nomen fuisse; id copiosius pertractat o. s. i. Herod. I, 1. II, 56. ἀλλα μετανώστύσεις et Ουσαι Repete φαίνονται. Sic et Latini, veluti orat Carm. III, , 9 sqq. Virg. Aen. X, 552 sq. μουνωσταυει Schol. rion satis accurate interpretari videtur μοοικηοεις. Nam μGανί-χσθαι eos dici puto, qui sedibus expulsi in alias regiones commigrant. Rασιος Dedi e Thucydidis 1, a. ἔκαστοι, in quo codices mares cotisontiunt. Reis h.
g. αζόμενοι Hoc verbum et activa et passiva potestato usurpari, ut lat. Legg. I p. 87 .c., notum est. Ohiter moneo huc. Iv, io ἀξιῶ τυβ AOh ναίον οντας καὶ ἐπισταμUους εμπειρια την ναυτικην πυλλους ὁπόβασιν ότι ἔ τις υπομἐνοι