장음표시 사용
201쪽
ἔχοντες, οὐδἐ γῆν φυτευοντες, δεηλο ον, πότε τις
ων ποτε βιωζοιτο parenthessos signa tollenda et locum sic interpretandum esse, ut, vita ratione ἐπιοrωμένους η αποβασιν,
δι βιάζοιτο dictum esse statuatur pro ἐπισταμένους , or η ἀπό- ραοις βιάγιio. Quod neminem dum vidisse miror. ιυπό τινων εἰ πλειο ν is Edit Aldin. Dionysii H de
Comp. V. p. 326. Schaefer hanc scripturam habet inis etc. εὶ π quam cum Schaefero ad h. I. praefero. Nam ita Νο- ne solet scribere, ut Ι, i. a. 97. II, 3. oeller in Acti Philol. Μonac. T. II. Faso. II. p. o5. Equidem tanto eodicum omnium consensu vulgatum tuear, cum do τε incerta
fit sermo. Non dissimilis est locus II, 79 ἐδόκει di καὶ προς- χωρέυειν η πόλις υπό τινων ἔνδοθεν πρασσοντων. ἐμπορίας Scriptus codo habet ἐμπειρίας minus aete; εμπορἱας legitur non tanton in vulg. editionibus Thucydidis, Led etiam supra p. 16 . de Comp. p. 5a6. et P. 797. 7- III, 7. et p. 805. v. D. II i, 6, a. J. y Ih. επιμιγνυντες Activum pro medio positum ess notant Schol et Dionys III, 7. Cf. huc. I, 3. atthiae. GT. r. 3 96. 5. Poppo l. l. P. 75. ouo ἀποζῆν V. III, 49 η ἐν ἔφθασε τοσουτον , ἔσονπάχητα νε-ἡi νυ το φήφισμα - μέλλειν δράσειν τὰ δεδογμένα. Cf. Matthiae. r. r. I. ' 8 . Schaefer ad L. Bos. P. 6or. υποζῆν non puto cite υτελῶς ζην, ut Schol. aliique
aliterpretantur, sed vitam inde Iustentare, dation lebs n.
addiderim. σπείροντες. oratoνzις' Thuc'didis verba, quas sontentiae explendas derunt, fac ire potitassent e vulgatis libris addi. Sed quia non constat quousque locum citari Dionysiiis, et uita phrasi planiore Thucydidis mentem expresserit, ideo manca haΘc re-1inquere ni alui. In Ioquenti autem loco ex Thucydide addetiis da putavi lino quibus Dionysiana non Potuissent intelligi ea Icilicet quae his signis Linclusa sunt. Quae vero mox iisdsm Egnis inclusa runt, ιν et αυτῶν a vulgatis Thucydidis exemplarihus absunt. Syth. αδηλον ον - πανισταντο Ut locus intelligi possit, a
o Thuordidi exemplaribus addidi. Nec plura videtur Rhetor
202쪽
sτων δε Λακεδαιμονίων ουκέτι ξέως ἐπεκθεῖν, η πως πί- έπτοιεν, δυναμένων, γοντες αυτοῖς ι ψιλοὶ βρο δυτέρους δη οντας τλαμύνασθαι κοιλαυτο τ τε ψει του Θ σεδ το πλεῖστον ε φους, πολλαπλασιοι φαινόμενοι, καὶ ξυνεμ
exscripsisse. V. de Comp. p. 326. Ipsius tamen ensura huius
Ioci periit, non magno litterarum detriment .
τ ομεν In quo loco monente Thierschio in ciis PhilouΜonac. T. I. FHsc. a. P. OZ duplex constructio in unam commata est: πότε τελεωτασομεν et ει συνέλωθῶ ελευetusoμεν. dem est Thucydideorum ratio locorum , nisi quod in his pr affirmativaranora necativam xIpsctaveris, si e nostra linguae egibus rem judices. Iecus in tali orationi conforma ,
homo ab Anyto servatus esse sumatur, itidem ει μή e nostra dicendi atione exspectes. aeterum . . articulum του, quem, suadente MarMando Reishius anto zetio intrusit, omisi. sui etsi p. 5oo του μ αποθανεῖν υνυτος θενο αυτεραῖrιο Tecte ponatur, hic tamen commode potest ahene. V. Thuc. I, ' εμισrοκλῆς αιειώrαtος ἐν op rενῶ να-υῆοαι ἐγένετο Xenoph. Hellen VII, 6, 7 ωῖτιοι ἐγένοντο -ηνσο πάνra et εω οἰς Μυνrινεθσιν. Ih. VII, 4, is: ἔτιος ἐδόκει εἶ. ναι συνάφαι ην μάχην, ubi sine causa Schneideriis articulum intorposuit. s. Μatthiae. r. r. 4 5 i. P. D. Sohaeseri Μeleti crit. P. H. καὶ drειχίστων καί h. l. est etiam, Praeterea, fitque Te- fertur ad ea, quae anta scripto dixit in causa fuissa, ut L cile votexes Graeci Iedibus Iliis cesserint.
της καν ἡμέραν ναγκαιου τροφης Lodem fere sensu dieru
203쪽
εὐφελίμη κατεσκευάσΘα τουτον - αὐτο τον τρόπον, αλλα κοινοτερον μαλλο και φελιμώτερον , του τελευταίου μορίου - πρωτω προςτεθόντος , των δε δια μεσου τὸ μεταταῖτα χωρα λαβόντων Ἀγκυλωτέρα μὲν ου η φρασις οὐτω σχηματισθεῖσα γεγοvε και δεινοτέρα, σαφεστέρα δῖκαὶ ἡδίω ἐκείνως αν κατασκευασθεῖσα ' πω δἐ Λακεδαι
μονίων ου τι πελθεῖν ἡ προςHimi δυναμένων, νόσος
ωςπερ ore, Hae iungenda runt Praegresso μοεις. απέβαινον Imo vero πεβαινον, invadebant, procede-Bant adversus eos, utpote Lacedaemonios. Patet ex insequentibus ἐπι Λακεδαιμονίους, ubi tacito subauditur ἐπιβεύνοοες. Et nullus dubitavi sic corrigore. Reis h. Argumento, quod assert, nihil tribuo, cum non perspiciatur. Cur ad A έπι ακ. Eo eodem jure ποβαένοντες repeti queat. Neque vero T-genda sunt vortia οτε πρῶτον, quae hic non valent cum primo, Led eum primum.
δεδουλωμέναι πάντων ἀνθρώ πω ησον. zgg. VlIl. p. 859. C: φαμἐν καθιερονθ ἐν etΟυι ἱκανως et νόμιμον ni αν φυχὴν δ-λωοε- σθαι καὶ παντάπασι μετα φόβου noιησειν πείθεσσαι τοι τεθεισι νόμοις. oin μίτων Haec apud Thucydidem non leguntur. s. φελιμώτερον Num αφελεστερον mors h. Non opus. Possit quidem φελιμώτερον ex praegresso φελ ρη ortum videri. Verum neque ejusdem vocis repetitio, cujusliniles apud optimos quosque scriptores reperiuntur, offendore debet, Neque sensu illud o crebritum caret. Est enim τρόπος φελιμώτερος ratio rufum dicendi accommodatior. ωπελθεῖν θροςπlπτειν Suspicatur Duchorus ad Thucydidem p. 26o do έπελγειν. Recte vero , si certum. est Dionysium in uo odice idem habuisse, atque nos hodie hahemus in nostris h. l. verum non est improbahile, eum legisse ἀπελθεῖν ἡ προςπίπτειν, non ἐπεκθεῖν η προςπίπτοιεν. Reis h. iExi quidem potest, ut Dionysius in exemplari suo corruptam scripturam invenerit: nam veram esse eam, quam Thucydi dis codd. praestant, domonstratione non eget Ied in tanta Nostri librorum depra vatione equido non dubito, quin emen
204쪽
DE THUCYDIDE IUDICIUM. 137 αὐτους οἱ ψιλοι βραδυτερους δη, συστραφέντες καν λη-
λωμἐνοι, ως επι Λακεδαιμονίους.
XXVI. Υπεξαιρουμενης δὲ κ περιυραψης- ης, 1 ταλλα παντα νόμασται τε τοῖς προσυεστάτοις νόμασι καιπεριείληπται τοι ἐπιτηδειοτατοι σχημασι, αρετης' οὐδεμιας, ω ειπειν , ου- λεκτικης υτ πραγματικῆς, ἐνδεῶς εοχηκεν, α ουδε δέομαι παλιν ἐμοιθμεῖσθαι Ἐν δε τη α
et , quam facit confundi potuerint ponto patet. Facito quoque προ ἰπτοιεν in προςπίπτειν abire poterat. Sic Lys. Λή- μου καταλ. πολ P. 76 L 3ουτων γαρ υν μάλιστα χρηματίζειν, ubi Reis h. ῖδασι velo γασι vel πεφύκωνι excidi II putabat, leg est χρηματίζοrar. Caetorum ante ἐπελθώῖν videtur excidissoo ἐως, quod apud Tlluc. h. I. Iegitur, vel ejusdem potestatis Verbum sicuti ὀνιας post δη Tῶ μινασθαι ipse sorsitare omisit Dionysius. ην σχον πόληψιν ' όληφιν videtur delendum. Nam ην non au πυληφιν edit, sed ad Praemissum προςδοκίας. Reis h. Ἀπυληφιν pro interpretamento exquisitius eii, quam ut ejicere audea in fortasse pro ην leg est te cujus exis ectationis opinionern conceperant, i. e. quam animis informarant. Si vera sit vulgaris octio, Iuhaudiendunt est tale quid ue gravem experturos hos emu quod ex αξια ης προςδοκια ἐπιπονθε
ἀπέβιιι νον Iterum ἐπέβαινον aio leg esse, non απέβαινον, ut in vulgatis legitur. Rcis h. Hic, ut Iupra, nisiαι
XXVI, i. ας - Ita loquitur ac si in praegressis dixi sisset αρετας πάσας OM. . Cf. Schaeter ades de Compos p. I. Ig. Eadem ratione Romani utuntur, veluti Liv. XXII 57: Ieriba pontificis, quos nunc minores pontificis adpellant.
a. Qi Λημοωθένης - Locus Tliucydidis legitur libro I. a sin capitis 6q. ad initium capitis a. Reis h. Lιθέδημος θ Thucydidis exemplaria habent υδημος. 331 h. Hudionua et Iecundum eum Duckexus operam aede
205쪽
τοι περμα - αρα-s αἰπο ου ἐαυτων στοατοπέδου ευ Θυς πλεον προς το ε μοι που λιμένος καινον παραλειφθέντα
3διεκπλουν, βουλόμενοι βιασοισθαι ἐς το ξω Προαπιπιο 375 μενοι δε ο Συρακούσιοι και σι ξύμμαχοι ναυσι παραπλησιακ
το αριθμον καὶ προτερον, κατά τε το εκπλου μέρη α των ἐφυλασσο και κατα το αλλου κυκλω λιθιδεα, πως πανταχόθεν αμα προςπίπτοιεν τοῖς Ἀθηναιοις. - πείος αυτοῖς αμα παρεβοή ι, ἐπε και αι νῆες κατισχοιεν Ηο- χο δ του ναυτικου τοις Συρακουσιοι - Σικανος ἐν καὶ
Ἀγαθαρχος κέρας κατορος του παντος χων. Πυθη δὸ4 κολοι Κορίνθιοι το μέσον Ἐπειο καὶ οι ἄλλοι Θημιοι
Tunt, ut nunc quoque in Thucydido legatur nomen Euthyde- mi. Reis h. του λιμένος καὶ τον παραλει μέν τω διέκπλοον βοῶ β εἰς et a J και videtur delendum aut clam κατά mutandum. Reis h. Consulere debebat Duckerum, quem recte sequitur Hauchius. Idem ego feci. παραλειφθέντα Apud Thucrd καταλειέθεντα. Dudithiua Iegit κατωληφθέντα, occuρatum Syth. Sic etiam valla Et Cod Mosq. Sed verum est, quod Thucydidi addidit Haseuhius, παραλειφθέντα, ut Noste etiam habet.
προεξαναγόμενοι J Apud buo legi προεξαγαγόμενοι
annotavit Sythurg quod quamquam' codd. nil varietatis Enotatum est, tamen non verum puto. Nam recte quidem προεξ- de poditatu dicitur VII, 6 57. III, 28. non item ποοεξάγεσθαι de navibus. Quare genuinum servano puto Dionysium,
Idemque. virum esse gaudeo Ducher et Jacohsio qui in Atti- ea sic edidit. κα πρότερον Respicitur e sa. πωροβοήσει Iii Duckerana est παρα η . Reis h. tae in omnihus edd. haud dubie recte nec morandi sunt codd. ii, qui optativum exhibent, quem aliquis ob praegressum πυος-niniora substituit. Cf. III aa: παρανίσχον - φρυκχους -οπως σαφη τα σημεῖα της φρυκτωρως τοῖς πολεμίοκ ὴ καλμη βοηθοῖεν. VI, 96 λογάδας etων πλιτον ἐξεκριναν - , πως των Ea Ἀπιπολῶν εῖησαν τί κε καί, πιις αλλο Ῥεη, πυ ξυνεσzῶτες
Σικανός Scriptus liber habet Εἰκανός perperam Syth. . 'Επεδα καὶ οἱ ἄλλοι Ἀθηναῖοι Thucyd. xempl. ἐπειδα δ' ἷ Αθηναῖοι, omisso και et αλλοι Syth. Sed voces
οἱαλλοι tanto consensu codd. fere omnes exhihent, ut Haachium mirer, hanc tectionem ex inepti interpretis correctione ortam in ruspicantem. Quis erum quaeso interpres talis
206쪽
λύει τας μετα δε τουτο, παντα - σφίσι των κα των ξυμμαχων ἐπιφερομένων, Ῥυ μονον προς τῶ ευγματι ἡ ναυμαχια, αλλα και κατα τον λιμνα
quid addidisset Sed omnino Vix doctiss. Iaepius ab interpre- tihus repetit quae eos commentos Ire nemo sibi persuaderi patiatur. Nimirum fugit eum Graecismus notissimus, cujus exempla habuit Thuc. IV, ii 8. II, a. f. Heindori ad Plat. Phaed. p. 36. Ait ad haudT. P. a t. ornemann do gem. Cyrop. reo. . So. De cujus origine rationis ita statuo , ut nomon vocahmo ἄλλος adjutum explicationis causa appositum esses existimem. Eodem modo τοιουτος usurpari docuit cin-dori ad Phaed. p. his. και post πειδὴ librariorum culpa ex δέ quomodo recto apud Thucydidem legitur, natum videtur. CL Schaefer. Μelet Crit. P. 59. et--εταγμέόνων νεῶν προς en του Eodem ordine Xenoph. Hellen. II, , ira et καrαβὰν στράτευμα παρα βαοιλέως. ubiweishius transpositionem meditabatur, quam simili Longini Ioeo ab eo adhibitam esse memini. Legerat tamen I. I. ir το πρῶτον ἀναγόμενον-λοῖον ές την Ἀλλάδα V, a, τον ήέον- et ποταμιν δια της πόλεως. VI, 5, 7: τα πεπραγμένα,πι τῶν ' κάδων Adda 3s. c. Erat p. 5a: οἱ ειρημἐνοι τρόποι - ἐμου. elah. c. tes. ω, . eukex. οἱ τεzυγμένοι χρόνοι inoets προγόνων Polyb. I, a, et γεγον. συμπτωμα περ τον Γναῖον Diodor. XIV, 2 αἱ συμμαχουσαι νηες τοι Πελοπον-
κλεισεις Thucyd exempl. hahent κλίσεις quod Suidas quoque Thucydidi cum tragicis commune est o adnotat. Syth. CL vallisnar ad Eurip. Phoen. 263. Sed neque hos, neque illum sibi onstitisso puto. In Thucrdidis quidem thisis.
praecipue in prioribus, toties codd. κλει - exhibent, ut audacior esset, qui ubique alteram formam reponeret. Ac magnopere falli puto eos, qui in his minutiis doctos scili uet vetores doctam constantiam assectasse opitiantur, quemadmodum Filaherias in praef. ad Aesch. P. XXV. aliique.
καὶ τῶν ξυμμάχων In Thucγd καλῆ v. et mox ου πρὰς ἡ ωγματι δει μόνον η να υχία Syth. τῶν πρότερον Sic etiana apud huc vulgatur, sed Cain
Aug. Cl. r. r. C. Mosq. Marg. et Paria. I. . nimirum Pluribus non enotavi Gail. τῶν προιέρων habent, quod nonlpreverim.
207쪽
ἐν 'ρμετε τακτο, αὐτος ἔκαστος μείγετο πρωτος αἰνε-6 σθαι Ξυμπεσουσων δ' ἐν ολο πολλων νεω - πλεισται γαρ η αυται ἐν ἐλαχίστω ναυμαχησαν ' βραχυ-οπτε λιπον ξυναμφοτεραι διακόσιαι γευέσθαι -- αι μῖν ἐκβολαι
877 τη ἐχρωντο επειδὴ δὲ προσμεσιαν ι ἐπιβατα εἰς χεῖρας
ε ἄντες ἐπειρωντο ai αλλήλων ναυσιν ἐπιβαινειν. υνετυ χανε τε πολλαχου δια τη στενοχωρίαν τα με ἄλλοις εμβεβληκεναι, τα δε αυτους ἐμβεβλημα, δυο τε περ μιαν και
ἔστιν η και πλείους δευς κατ ανάγκην ξυνηρτῆσθαι και τοῖς
sentitisse. ἐν ἐλαχίστο, J Scriptus iber habet ἐνήλθω, ut in praeis Eed membro. Mihi ulgata scriptitru visa est magis consen- tanea Sylia maud dubie scripti libri lectio e praegr. ιν Ou
ἐκβολαί Vulgata Thucyd exempl. habent ἐμβολα et smox pro φυγεῖν φευγειν pr. temp. Syth. Dedi ἐμβολαί.
208쪽
DE THUCYDID JUDICIUM. 241κυβερνητα των ἐν φυλακὴν, - ου ἐπιβουλην, μη κατεν ἔκαστον, κατὰ πολλὼ δἐ πανταχόθεν περιεστάναι κου. που - αν ἀπο πολλων νεω ξυμπιατουσων εκπληξί τε αμακα ἀποστέρησιν της ἀκοης ν οι κελευοπα ἐφθέγ νοντο παρε-
ρων τοῖς κελευοπαῖς κατα τε τὴν τε πη και προς την υτι
κα φιλονεικία ἐγίγνετο, τοῖς ἐν Ἀθηναίοις βιαζεσθαι -
τὸν κτυπον Inclusa μέγαν post κτυπον et τῶν anis νεῶνIaddita sunt o vulg. exemplaribus. Eadem habent 7θέγγοινeto et mox omittunt inclusum articulum ciant βοηJ Sy Ih μέγαν, quod addiderat Sylburg ego expunxi, cum incertum sit, a Dionysius id in exomplari suo ins nerit, quamquam n Thucydido profectum esse codicum consensus leuatur. Noli objicere posituram. Nam post κτυπον incidendum et ad μέγαν intelligendum est ντα Male Reish ad μίγα από adscripsit: Videtur inserendum. Morticulum των ante νεῶν quem Syruhurg ex huc edd. addiderat itidem omisi, eumque damiant motiores codd. s. καὶ ὐβoη Aut etiam hic omittendus est articulus, ut hos a vulgatis Thucydidis libris neque codd. eum agnoscuntJ aut etiam ad nαοακέλευσις addendus est, ut fit πολλὴ γαρδη η παοακέλευσις. R ea ch. Lex praegresso καἰ natum. ἐγίγνετο τοι με - Sio et vulgati Thucydidi liMi. Et excusat hanc constructioma perturbationem Ducherus mora Thucydidis ανακολουθα assectamis cujus moris exempla quasdam affert mihi tamen probabile sit, hic deesse aliquid post ἐγίγνετο, e. o. a κούοννο, cui Portisculi audiebantur, Athenienuibus quidem cum uociferatione imperantes. Rois h. tius est Iocus si quia alius. V. Duckex et Commentati. Iv a.
209쪽
τὴν πολεμιωτατη- - οικειοτέραν ηδ της οὐ δι' λιγου πόνου κεκτημένης θαλάσσης γούμενοι μοχωρου v, οι δὸ
Συρακουσιοι, εἰ ου σαφως ισασι προπυμουμενους Ἀθηναίους παντι τροπω διαφυγειν, τουτους αυτοι φεύγοντας φευγου-
ναυμαχίας καθεστηκυίας, πολυν το αγωγα κω ξύστασι της γνωμης φιλονεικῶν ἐν ὀ αυτόθε περ του πλῶνος Oi καλοὶ δεδιοτες δνοι ἐπελθοντες, μη - παροντων ἔτι
io. γην Inelulam γῆν additum ex iisdem Thiae ex.I. Ex iisdem etiam mox της ο δι ολόγου ropositum pro eo, quod in scripto libro vitiose legitur τοῖς ιδ ολγου. eau ns πόνου abestrinidem a vulg. exemplarthiis sed agnoscit illud cum seripto Dudithii libro etiam scholiastos Thucydidis, cum ait της μεταπονου γιγένης θαλάσσης Syth. Non extrusertin ην, hi sit nolim aine rursus in trudere quod legantius omittatur. Ego equidem id hic abesse malim. 4444. Non ego. Requiritu enim propter oppositum ης υ δι' oi ou κεκτημένης qαλάυσης. ην πολεμιωτάιην, sitie γῆν, intelliger
mus hostilem unius alicujus populi torram, hi SyracuIano-xum, cum terra omnino Atheniensitius iniqua dicatur Uee-hum πο ου itamquam schol in interpretatione posuit, non tamen in cod. ad eo repertum suille dixerim.
1i. ξύστασιν ξύστασιν si bene habet, accipio pro
σασιν, intentionem, contentionem quamquam hoc mallem.
Reis h. Praestat vulgatum, quumquam quod schoi legi avidotur, ξύντασιν, cum Duckero probat aachius. Sed melius cum αγῶν congruit ευστασιν, quod o ipsum a pugna translatuiuisit. Apposite Schneiderus in Lex. I. u. ex Ρluta otio asser διαν μύλιστα συστασιν ὁ ἀγων χη. His jam scriptis, Stailhaumio quoque ad Pint Phileb. p. ξυστασιν unice νε-xum videri cognovi. Apud Plutarchum, hunc locum laudantem, de lor Atheno P. S Z. h. corrupte ξυνταξιν legitur. ψιλονεικαν ἐν- δεδιο- δἐ J V Matthiae x. x. l. 56a. I. n.
12 καὶ δια, ἀνώμαλον καὶ Ad διὰ το in scripti exemplaris margine appositum hoc pexege mala δια τοξτο Syth hi videtur hi parum quid deesse ad hune texe modum: καi Di tiroci Cooste
210쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM. 3λ της γης ναγκαζοντο ἔχειν Δι' ολίγου γανουσης της Θεας κώ
εια et των γινομένων νώμαλον, νώμαλον κα την εποφιν - uel sic: και διαδεο ἀνώμαλον των ν νομένων, ἀνώμαλον κα τηνωτο-
νιν et propter inaequalitatem rerum contingentium etiam
inaequalis erat adspeetus. Reis h. . Steph in App. ad alior. scripta de dial. p. 84 Scholiasten secutus δια et accipit pro δια τουτο. Hanc explicationem qui amplectitur, Duchorus, non animadvertit, locos a Stephano ad eam probandam allatos plane alius esse generis. Non ignoro quidem idem sta- tueae Reigium de inclin. aco. p. s. probantihus Wolfio et Hormanno ad viger. p. oo. Sed quem ille locum ad hano interpretationem tueridam affert, Plat Euthyd. p. sos. d. , s. iam a Stephano collatus, dissintillimus est: πολλὰ πιν os καιαλλα οἱ λογοι μῶν καλὰ χουσιν - έν ὁ τοῖς κα τουτο cujus gemina infra laudabimus ad sa a. Loci a Wolfio comparati, non magis appositi videntur. Primus est Plat Phaed. p. 99. h. de quo v. Heindoes p. 136. R., alter sic ut laudatur non logi tuae lat. Cra l. p. 45 . , sed συ δι γινώσκεις certe sic hahent Basil. Heindors. Bech. Behkex. de tertio denique Sympos XX, 7. v. Wyttens ad Jul laud. in Const. P. 25. o. Schaeseri ad Soph. Trach. at 74 coli Herod. IX. 8. Plutarch. ar. 5a. Iam ad nostrum locum revertamur. In quo Bauerus ἀνώμαλον semel exeidiu et Jacohsius in Attica eam vocem his cogitandamella statuit: της νανιωχίας ἐν διαφοροκ ὀπού νωράλου οτσης, και την ἔποφιν τοιαιτην i. e. ἀνώμαιον ηναγκάζονeto χειν.ΚaItwallocus in praefatione ad Atticam Iacob si interpretatur rati διὰ et δνώμαλον und ei der D unglei chen undiehinankeα-den age, ναγκάζοντο ἔχειν και η λοφιν mussisten e uehnoe das Seegsech vom Lande her mi or elin. Quam intoria pretationem vereor, ut praepositio in admittat. Haachius deniquo satis fidenter pronunciat, ἀνώμαλον his cogitandum et prius intelligendum esse de locorum, ubi quisque pugnam
is octaturus constitisset, inaequalitate. Sensum eniti esset propter inaequalitatem loci etiam inaequaliter proelium ex terra neetare cogebantur, ut totidem verbis Valla recte interpre- tatus sit. Sed primum etsi non ignoro , saepe Vocabulum his eoitandum esse, eorum tamen , quos ego X hoc genere Oh-Ier Wavi, exemplorum tam diversa est ratio, ut vel hoe nomina istam explicationem ejicere audeam. Deinde hoe locorum sit non assequor, qui inaequalitas eorum varium pugnas adspectum efficere potuerit quod autem vix doctus Benedicti auctoritate istam interpretationem vallas dicit, miror in meis Vallae Exemplaribus Putor autem tribus , eo , quod i 55 Co- Ionias apud Genopaeum excusum est, a Steph . et a. l eum si ea conversum: In erat eis futuri metus, ut neminitantus , et eo vehementior, quod superne ex edito loe pugnam navalem pectare eogσbatur sic.' Quae interpretatio confie- mare videtur quod antequam eam in picerem, mihi in mentem venerat, pro νώμαλον log esse νω μῶλλον V quia editum