장음표시 사용
161쪽
γοωντες ἐληφθησα το τοιδε ' εικοσι μεν δεῖται διέβησαυκα τετρακόσιοι ο πάντες τούτω γντες ἐκομίσθησαν οκτώ
-,τως εἰρηκε μιτροχάδην, περ με τω ἐν Κυθηροις πραγ- άμμων δεκα μαχης γενο- ὀλίγον μέν τινα χρονον ser
ωνiων εἱκοσι Περι quod ex huc. edd. interposuerat Syth. rursus ejeci. XIV, i. της δε ικίου στρατηγίας μνησθει. IV, 3 sqq. Diodox MII, 5 ibique esseling. ἐπαγόμενρς έπὶ Πελ. Comma Iustuli. κιθάροι. Nota hic κιθάροις et mox Κυθήροι. vereor, ei librariorum vitio. Alioquin illud Doricae, hoc communi ingua adIcribendum foret Syth. Librariorum errorem
ιῆ αλλη Πελ πολλήν V. Sohaeser ad os P. I Matthiae. r. r. f. 64a. a. reticulum ante πολλή non Tempee inferri iam monuit esset ad Diodor. XIV, a. p. soa. Est tamen additi et omis articuli discrimen. Nain της γης πολλή est terras pars magiia; της γης η πολλή maxima. terras pars. ἐπαγόμενος in marg. cod. Bodi is ἄπυγόμενος Huds. Noti opus Athenas enim respicit. Cf. Antigq. VH 7. p. 325.13 τοις αιχμαλώιοις, ους πηγύγετο, προῖκα δοὶ την ἐλευθε- οιαν. Sic enim cute ibi pro πήγαγεet emendasse puto Reif-hium, praeeunte Gelenio. a. καὶ μάχης γενομένης Thuo. IV, s . ubi quod vulgo
legebatur . . γιροομένης, eodd. emendavit Haachius. Mox επειτα refertur ad λίγον μεν . ρ. Cf. I, 5 . αυτὸν μέλλη-οων με ε τον Καιάδαν, cf. Μansor Spuri T. I. p. 75. Lex. Seg. p. 39 8. ουπερ του κακουργους ἐωθεσαν Choc teneo: loquitu elaim respecto eo tempore quo quae narrat facta en
162쪽
στησα οἱ Κυθηριοι επειτα τραπομενοι κατέφυγον εις τηναν πόλιν και στερον ξυνέβησαν προς ικίαν καὶ τους ξυνάρχοντας, Ἐθμάοις Θρέψαι περ σψω αυτων, πλην Θανατου. ' Περι δντ, in ιγινητῶν λωσεως των ἐν Θυρια' ,, Ἐν τούτω o οι Αθηναῖοι κατασχόιτε και χωρήσαντες εὐ- πάση τῆ στρατια ιρουσι τὴν Θυρέα και η τε πολιν
κατεκαυσαν και --οντα εστορθησαν, τους τε Αἰγινητας
ἴσοι, ε χερσι διεφθάρησαν, γονυς αφικοντ ει τας Ἀθηνας. Γενομένων δ περ τας πολεις αμψομα ευθυς SD ἀρχ' του πολέμου μεγαλων συμφορῶν, δι' α μωλί- μησαν αμφοτερο ν ειρηνης, περ με της προτέρας, τε Ἀθηναῖοι, τετμημνης m αὐτοῖς της χωρας ώκοφθορη- μνη-της πόλεως ωο λοιμου, πασαν απογγοντες βοηθειαν ἄλλην πέστειλαν προςβεία ει Σπάρτην, ειρ νης τυχεῖν
δεομενοι, υτ του αποσταλέντας ἄνδρας εἴρηκεν ουτ τους ρηθέντας ἐκεῖ λόγους π αυτων υτε του ἐναντιωθέντας. Sυσί πεισθέντες Λακεδαιμονιοι me &αλλαγας απεψηφισαπι
το, φαύλως δέ πως και ροῶυμως , ως περ μικρῶν καὶ ἀδό-
τὴν ἄνω π Apud Thue ἐς T. M. r. εἰς ας υνηνας J Apud huc et ις τουτω δ' ι Apud huc ἐν et dioι, sine varietate o. 7. De re L. Diodor. XII, 5. ibique esset. Caeterum ponte patet, Dionysium Thucydidi exprobrare, quod non plura retulerit, quam quae, ut referrentur, digna Isent, mi-xoxque Ηeilmannum l. I. p. a s R. non meliora proferre.
Num deest hic μνησθεις aut μεμνημένος. Nam subaudhi υμ- ρας praeniastis liquet, quamquam ex insequentibus prohaiahitiva sit πρεσβείας subaudiri. Reis h. Neque υπηναέων πολις, nec συμφορῶς commode α προτερα intelligi potest minus etiam ex seqq. πρε εἱας. quidem locum mutilatur censeo a tale quid post ειρηνης excidis puto: ω ε κα πρεσβείας ἀπο- siέλλειν f. . . Ut μνησθείς cum Reishio excidisse statuatur non opus videtur Cf. f. 4. τετμημένης - τῆ χώρας V. Thuc. II ao sqq. 7. 55. R. Diodox. XII, a. Plutarch. Pericl. 55. Οικος γορημένης Nota hic οἰκοφθορημένης sine augmento initiali at non item κοννησθαι ra, a Syth. Rescripsi ἡκοφθ. De re v. huc. II, 7 sqq. Diodor. XII, M. Plutarch. l. I. Di9jlias by Cooste
163쪽
4ξων πραγματων, ταυτα ιο in ' Mo τὴν δευτερανειςβολη των Πελοποπιγσίων ο Ἀλναῖοι, ως τε γῆ αυ- των ἐτέτμητο, δευτερο και ἡ νόσος επεκειτο αμα και πόλεμος, Ποιωντο τας γνώμας και το Προκλέα εὐαιτια εἶχον, ω πεισαντα σφας πολεμειν και δι' ἐκεBο ταῖς συμφοραῖς περι πεπτωκότες, προς δὲ τους Λακεδαγονίους o-μηντο συγχωρεδ, και πρεσβεις τινας πεμψαντες ποῖς αὐ-τους απρακτοι εγέωντο. ' Περι δὲ τῆς στέρας, τε Λακεδαιμονιοι τους περι Πύλον αλωτας τοιακοσίους κομίσασθαι προθεμενοι πρεσβείας απήστειλαν εἰς ας Ἀθή ς κω τους λόγους Τρηκε του ὐπο ου Λακεδαιμονίου ζησεντας τότε και
ταυτα ἔοηκε J II, 69. . Ἀρβοι J Apud Thue. έςβολην ne varietate. και τον Περικλέα omissum est, vel Dionysii vel librario.. xum culpa, iue post A, quam particulam liuordidi lihri
και - περιπεπτωκότες Repeto ς.
προ αυτούς In vulgatis Thucydidis sitio varietate lo αυτους Hud Lnεοὶ δε τῆς στερας Spartam quidem innuit. Hud LImo subaudiendum πρεσβείας. s. l. s. ibique notata. De Iogatione . huc. IV, 5 sqq. Falsum est autem quod Nosterdicit, Lacedaemonios eam misisse τους περὶ Πυλον λόντας τριακοσιους κομισασθαι προθεμένους Nam quo tempore haec Iocatio missa est, trecenti illi nondum capti erant. Neque. ut sexiptorem negligentem excusem eo confugerim, ut ὰλόντας interceptos interpreter.
πρεσβείας πέστειλαν Num πρ σβείαν nisi si plures minae fuere legationes, do quo consule Thucrdidem, id quod nunc non vacat. Reis k. Μεσείας corruptum esse, sensit Reiskius, docetque, cujus inspiciendi vix aliis negotiis disistracto otium deerat, Thucydides. Legendum est igitur πρεπιβεἱαν, quod Reiskius suadeti, vel πρέσβεις. Utrui optandum sit cum duhitari queat, emendatione abstinui, quamquam πρε- οβείας Proeterea minus placet, quod haec vost an ad υurέους Iubaudienda fuit. τους λόγους εἴρηκε c. 1 - ao. Hujus legationis princeps fuit Archeptolemus. V. Aristoph. q. 793 ubi nugari Seholiastem, huc. IV, 17 allegantem , recte morio Palmer. Illo autem Archeptolemus haud dubie idem est, qui a Nostro simpliciter dicitur ὁ 'κεδαιμόνιος. Dissilias bycooste
164쪽
δήποτε - την αυτη προαίρεσι ἐφύλαξε και τι τῶνε τῆς Σπάρτης φοιομένω δεις αὐ Θηνας Οὐδὰγα. ἐκεινοι διαπραξάμενοι την εἰρήνην πηλθου in δ' ακριβως δει ταυτα ειδεῖσθαι, δια τι παρελιπε ραδύμως
αμφοτερω του ἐνοντας εὐρεῖ τε και ἐξειπεῖν λόγους. E. M , κατα λογισμο τινα την τερρον προείλετο πρεδείαν ἐξεργασαπλει, ου εχω συμβαλει κατα- τη Λακω9α- τῆς Ἀττικῆς προέκρινε μαλλον, την στερα τοι χρόνοις αιτ της προτερας και τὸ αλλοτρία αντὶ τῆς διας και , ἐπ ελάττω κακοῖς γενομένη αντὶ τῆς se μείζοσι.
Reis h. Enερχεσθαι eodem modo habes 1 3, 5. 6, . . II i S a. - - ε - - quoties confundantur docet Sohaeser Neleti P. O5 sq. s. ἰ μεν ου η ἐπὶ της 'Aθ πρ τα κεφάλαια Dionysium roripsisse uspiceris: ει μεν αν ni της πρ η et κεν ut μι ης Αθηναίων πρεσβεια cum ρκει magatur. Iura viva traiectionis exempla infra Proferam. MOX Pro γενομενων fortasse praestat γενομένων. . δ' ἀκριβω δει Fortasse pro δεῖ leg εδει, ut paulo ante dictum est ει ρκει f. ad a, . 6. γὰρ γε antiquiores inter δη et γέ plerumquaverbum interponunt, veluti Herod. III, 56. huc. IV, 83. Aenoph. Cyrop. V, , a. VI, 1, 1. Demosth in Timoeri P 738 . Episti. p. a 85. . Eodem modo και ἐν δη - .id. III, Iis. Lys. p. 96. et v μεν η - γε enoph. Anah. II, , s. f. Schaefer ad Pionys do Compos. P. ago et ad Tueocrit. P. aia sqq. ἀντι-ης προτῆρας υνι hi et in sqq. si abesset, nemo desideraret, neque tamen sollicat.ndum ii, quamquam potius προ exspectaveris. Sed hou sequente προτερας, aures offenderet aeterum hae praepositiones similiter, inprimi post Dion Hal. Epist. GDiyitia i Cooste
165쪽
98 DIONYSII ALICARNASSENSIS, XV. Πάλεω δνάλωσεις και κατασκαφα καιάνδρas kποδισμους και αλλα τοιαύτας συμφορα πολλάκις ναγκα-
comparativos, saepe reduudant. v. Heind. ad Plat Phaed. p. 85. Schaei ad Soph. Ant. 8a Matth GT Gr. f. Mo not. 1. και η αλλοτρίαν αντι ης Mας Idom a m dixerat aliis verbis κατὰ τί την σακωνικην της πιικης προέκρινε Agnoscexhetorem similia exaggerantem, ut plura argumenta protulisse videatur. Voniam haberet hoc artificium C si aherae, quas proponit, rationes prohahiles essent. Sed ut demonstratione non eget, Thucydidem, nisi aliae causa accederent, Atticam Iogationem Laconicae non potuisse praeferre, licet illa prior esset tempore sic, hoc quidem quidquam emcit,
quod o majores calamitates Athenienses legatos miserunt. Nam etiamsi sumamus ab his Spartae orationem habitam suille, Ea vel propterea non referenda erat, quod uini successu ca-Tehat. eram autem orations , quemadmodum saepe Dionysius, Thucydides nec alibi proponit, nec illo loco exhibere
Poterat, oum res graviores urgerent. Plane alia erat Laconicae legationis ratio. Haec enim non solum Spartanorum superhiam a magna spe dejectam ostendit Ied etiam uheri oeejus expositio multa da utriusque civitatis rationibus aperit. Fortasso otiam propterea copiosius, hac egit scriptor, quod quae de ea refert, eorum ipso videtu leuis fuisse, cum de Athenien mum legatione quae alii fortasse non satis locupletea Ructores, reserrent, prodere Cogeretur. Cf. Heilmann. l. l. p. 96. XV I. μῶν - τοις ἀναγινώισκουσι Casuum diversitas ferri potest. Consimili ratione huc. I, a. μεῖς, μνες ε τες Πελοποννησίοις, ωριεισι, και πλείοσιν Ous καὶ π&ροικοισινέσκε φύμεθα, oro τρόπω κιο αν sic emendandum puto iug.έκισε cum Casi Augo Mosq. Pariu C. G. Cf. quos Iaudat Poppo obir. p. lao et Spohn ad Isocr. Paneg. G. cie των ἡ πακουσόμεθα ubi αυrῶν eodem modo redundat quo αυτῶ 1v, 93. σῶ Ἱπποκράτει, νr περ et Ληλιον, ς αυτω γλέλθη, τι Βοιωτοὶ επέρχοντα , πεμπε ἐς et στραχεὶ μα, κελετων ἐς τάξιν καθί-Gτασθαι Plura dabit nuperus Xenophontis oeconomici editox ad VII, 3. Alia quidem ratione locum VI, 8a non puto explicari posse; neque haec duri quidquam habere videtur, cum' πακουειν aeque cum genitivo atque cum dativo iungatur. V.
Matthiae. r. Gr. 3 o. 3. not. qui apposite laudat Homer. II. XVI, 53i. δετι o cd ηκοιο μέγας - ευξαμένοισι Le-Nic. Xenoph. . v. p. 561 4. Ejusdem fere rationis est huc. IV, 128. τροπης αυτοῖς ἐνταυγα γενομἐνης σφoi ὰπ του μετε- ώρου iihi istema heri explicatio, aures ad Lacedaemonios referentis, admitti nequit. Dj9jligo b Corale
166쪽
περ της πλαταί- πολεως εἴρηκε και περ τη M Α--- και περ της ηλιων οἰοῖ δεομαι τα λέξεις κείναιφερειν , ἐν αἰ ἀπο της κρας δυναμεως ἐξείργασται τας συμφορα αυτων. v at δ' ἐπιτοέχμι και μικρα ποιεῖτα πάθηαυτῶν, κατα πολλοὰς τόπους της στορίας, τουτων μνησθη μα' Πω δὲ τους αυτοῖς χρόνους τούτους Σκιωναίους
Ἀθηναῖοι ἐκπολιορκησαντες, απε--- τολήβων ο - δας δῶ και γυναῖκας ηνδραπόδισαν, και η γην Πλαταιευσιν et περὶ της Πλαταιέων πόλεως V. III, 5a sqq. l. Dis.
dor. XII, 5u ibique ivem p. 5i . περὶ της Μιτυληναίων V. III, 27 sq. s. Diodor. XII, 55 ibique ess P. 51 περ της Μηλιων V, 8 . m. in Commentati. c. a. n. 1 α
Caeterum Dionysius ita loquitur, ac si Thucydides harum a Iamitatus urbium tragicis descriptionibus exornasset. inime vero. Ipsa infortunia paucis exponit, copiosus tantum est in iis , ita praegressa erant, enarrandis. Ita , ut hoc exemplo utar, meliorum fatum his verbis complet titura ut κρα- τος ηδη πολιορκουμενοι, γενομένης και προδοσίας τινός, ἀφ ἐαυ- τῶν ξυνεχωρηουν σοῖς θηναίοις, ωςτε κείνους περ αυzων βουλεῆσαι ni ἐ-πέκτειναν Μηλίων, σου ηβῶντας ἔλαβον, παῖδα δἐ καιωυναῖκας ηνδραπόδισαν . et di χωρίον αυτοι κησαν, ἄποικους ωστερον πενaακοσίους πέρφαντες. Quid quaeso haec narratio differt ab ea , qua eandem fortunam Scionaeos expertos ess xefert Nimirum tragicas istas descriptiones veteres ἀγεννέῖς καὶ γυναικωδεις judicarunt , v. Polyb. II, 56, 9. elatiusque strat Thucygidis ingenium, quam ut oppidorum excidiis immoraretur. De Plataeis cur scriptor copiosius exposuerit. quam . . de Scione, facile intelligitur Clarimina enim. eivitatis excidium quis non videt uberius descrihendum fuissove proptera, quod novis osseribus insignique virtute oppidum Et oppugnatum fuerat et defensum.
etovioυς Pro τούτους in Thucyd. legitur του θέρους τούτου, et mo Σκιωναίου pro Σικυωνεἰους, quod ante Ruish. vulgabatur quam vocis Σκιωναίους cripturam confirmat diis philtongus ει in corrunto Σικυωνείους Sequens locus de Euhoea legitur apud Thuordidem p. 56. vhi pro καχέσrησαν media forima καet Grησαντο. Tertium locum de Aegina occupata non potui reperire. Syth. Dedi Σκιωναίους. in eis h. . παῖδα δἐ καὶ γυναῖκας Soletinis e in hist articuli omissio. V. Thuc. I, 89. s. 4. 78. ΙΙΙ, 56. o. 78. V S. 32 82. II 6. Demosth. c. Neaer P. 258o. 5. Plat Polit. IX. p. 578. o. Heindors ad Plat Gorg. l. a 3 Subaelex Meletia
167쪽
Athenas ovaserant V. Thuc. III ao sqq. ibique civitatera nati fuerant. V. Taylor ad Lys. e. Pan oleon. p. 728 sq. Nei r de honis damn p. 52 sq. n. 65. Eoa tamen iam ant ciritato donatos fuisse, huc declarat III. q. 63. At ille haud scio, an plus auctoritatis hujus graim oratorum testimoniis trihuam. Non spreverim tamen ana rationam o quae disson sum tollitieierus i. i. qui civitatis nomiti ἐπιγαμίαν, ἔγκτησιν ατέλειαν του μετοικεῖν, morέλεων, I. compxehendisse oratores conjicit. ἔδωκαν Ion Thucydidis exemplaribus εδοσαν in margine tamen εδωκαν. ud L. καὶ γηναῖοι - σχον I xa . Hoc exemplo vel propterea non uti dehebat, quod quae l. I. a Thucydide narrantur ad Peloponnesiacum bellum non pertinent. De re L. Diodor. XII, 7. a. Plutarch. Pericl. 5. athenar ad He-xod. VIII, 25. κατέστησαν In Thucydidis exemplaribus κατεστησαντο haud dubio rectius. Cf. 76 95. III, 8 55. IV, ior. III, as Nec ipsum Dionysium κατέσεησαν scripsisse: putaverim. τιαιεTς δ' ἐξοικ σανzε. Apud huc. στιαιως δ' ἐξ CLΜatthiae Gr Gr. 8a Plutarch. .,l 'Eστιαιεῖς δεπάντας ἀναστησας ὁ Περικλῆς ἐκ της ἄρας, Ἀθηναίου κα-
168쪽
ρο αν ἐφαινοντο, τὴ Πελοποννησίων ἐπικειμενον αυτων
ωσφαλεροερον λιταίνονro Polles etiam conjuncto Iessere ανε ραίνοντο vel , cum infinitivo ἔχειν iuncta futuri significationem efficit Syth. Mihi videtur leg. σφαλέστερον ν ἀπεφαένοντο - ἔχειν aut omisso illo αν, quod a vulgaribus Thucydidis exemplis abest, ξειν Reis h. Ex ea, quam Thucydide notavimus, criptura, loci sensus hic est tura videbatur. Aeginam, Peloponneso imminentem, de uis eo missa colonia, tenere. Contra Dionysii scriptura hanc pra0bet 'sententiam Existimabant, sei Aeginam, Peloponneso imminentem, tutius habituro , ii de tuis colonos eo misi sent. Hia Ipes tantummodo exprimitur futuri, illis Tei consilium. Neutram rationem contextus respuit Dionysii tamen sectio-noin Thucydidis Ithri non agnoscunt. Caeterum et PMoπο- σω ni κειμένην arcte jungendum puto cum εχειν, ut Athenis Ies Aeginam quasi quoddam πιτι Ἀσμα habere voluisse dicar tur, quemadmodum Cythera, . IV, 5 . l. Hero VII, M. Hνοντο ν χειν recte dici de Te futura ne quis duhitet, v. huc. I a: της - τροφῆς πανταχον αὐηγούμενοι πικρατεῖν. VII, 28 extae r πλείω νομίζοντες αν σφισι χρηματα υzω πρ'ς - ναι Fortasse etiam huc 1, 50 προυλεγον -- αν γίγνε- σθω eto πόλεμον, Muis cod rostituendiam, coli. c. 1 o. noph. Veci. II , 6 Οὐοι δ' αὐαλλαι δοκουσι ιοι πρόeoδοι γίγνa-οθυι, γιγνώσκω, τι φορμης ε σε ει αυτας ubi non auisu setandum Schneidero. De praesentis et Oxisti infulitivis uois simihi modo usurpatis, Poppo ob p. a 9 sqq. Mindori. ad Plat Soph. 58 p. 5a9. Bd Phaed. 52. P. 43 ad Protag. f. s. p. 78. Lobech ud Phr nich. P. 751 sqq. Hermari ad Soph. jao 1o6, qui quae disputat, iis ex ror, ut omnia, quae excitari possunt hujus Tationis exempla, Conveniant. πέμφαντες ποικουρ Zonaras . M. Schol ad h. I. ωποιουοι με ο, ιν ι μετοπω πεμπομενοι οικῆσαι ' ποικοι δε οἱ ιν πόλει -περ νυν Eodem modo alii. At Thuc. II, 7 V, 118 Athe nienses in urbes ἀποίκους dicuntur misisse. Item Κορίνθιοι ἀπ αἰαν ές την ' ἱδαμνον ἐκ -οον I. I. Aristo Polit v, a, 1. υμφιπολιται δεξαμενοι λαλκιδεων ἀποίκου ἐξέπεσον vino τούτων οἱ πλεῖσιοι vet . Iidem tamen ἔποικοι dicuntur , 5, . Contra Thue. IV, os Athenienses in locum tunc desertum ἐποίκοις misisso dicuntur. Itaque videndum est, ne illiid, de quo dixi tuus, utriusque vocas discrimen non rectum sit Equidem ita distitiguendum puto, ut colorios ἐποίκον dictos esse a ituam, espectu ejus loci, quo irent, ἀποίκους , ejus ration habita, unde mitterentiu Do alia insικέας significationa egit Sohaelex ad Apollon Rhod. T. II. P. 559. Di9jliae by Corale
169쪽
ουδ τη ἐλαχίστη εμψασι εχοντα της δεινότητος ἐκείνης, μάλιστα δ' εὐταιχ δημηγορίαις και si τοι διαλογοις και ταῖς ἄλλαι ρητορείαις. Ω προνοουμενος εοικεν τελῆ την
κα τα παραλειφθέντα - αὐτου συναγαγων γεγραφεν,
XVI, i. της δεινοτητος κεἰνης i. e. orae illius, quae in aliis Ioel eon ieu G. Eodem modo δεικrικως usurpatum δε- 9,ε- a. Κράτιππος Imune mirrim est, eum non ignobilis fuerit historicus, ita deperditum esse, ut nullum, quod equidern sciam, usquam ejus exstet fragmentum. Qua tempora compi xus fuerit, conjicero licet ex Plutarcho, qui natio thri do Gloria Atheniensium de eo haec exhibet: νελε τὰ περ 'πι- λέμποντον Ἀλκιβιάδου νεανιευματα καί τὰ περιωέσβον Θρασυλλου significat instituto suo accomodate modo a quas felicitex gesserat Thrasyllus, v. cnoph. Hellen I, 24 2 eam, quae Praegressa erat, cladem silens. καὶ την υπι Θηραμένους της ολιγαρχιας καtάλυσιν καὶ Θρασυβουiον καὶ Ἀρχιππον Leg. πῖνον. v. vita X orati p. 855 . Aesch. c. Ctesiph. a, 8 ed. Bokher et Isocr. c. Callim init. και τοις απὸ Φυλῆς εβοομήκοντα κατὰ τη τῶν Σπαοτιατων ηγεμονια ἄνισταμ ένους καiKόνω- πάλιν εμβιβάζοντα τὰς 'Aθηνας, και κράτιππος ἀνῶρηται Continuavit igitur Thucydidis historiam ad ea usque tempora, quibus Conon profligatas Athemensium opes aliquatenus orexit. Sed non Continuavit solum; descripsit enim ominatum paucorum a Theramone lublatum.
de quo iam gerat huc. VIII, 8' sqq. in Perspicitur, quomodo intelligenda sint haec Dionysii: ὁ τὰ παρώλειφθέντωτ αυτου συναγαγών. Et nim continuationi historias Graeca Cratippus nonnulla videtur praemisisse, quibus quae Thucydides libro octavo minus accurato persecutus esset, suppleret. Sed fortali etiam eorum quaedam uberius pertractavit . quae Thucydidos prioribus libris enarravorat. Certe Plutarchus Personatus de vit. X. Rhett. p. 83 . . ubi do circumcisis Hermia loquitur Cratippi auotoritate utitur. Quamquam hic ea de re hi quoquo mentionem inricors potuiΙse videatuae, ubi de editu Alci hiadis exposuerit, v Xenoph. Hellen I, , 5. sqq. Ac praeterea do Thuodidis vita et scriptis sum exposuisse, o nostro loco conjicias Conjicerem idem e arcellino P. Ia6. si de hujus loco onines scrupuli essent exemti.
170쪽
μο- ταῖς πραξεσυ αυτοῖς ἐμποδω γεγενη μα λη- αλλακα τοι ακούουσινώχληρὰς εἶναι Τουτό γέ τοι συνέντα αυ- 3τον ἐν τοῖς τελευταίοις της στορίας φησι μηδεμίαν ταξαι ἰητορεία , πολλῶν ut κατα τη Ἱωνίαν γενομένων, πολλων ἐν ταῖς A vαις , - δια λογω και δῬηγοοιων πραχθη. τέ γε τοι τὴν πρωτη και την γδοη βίελο αντιπαραε ζοι τις ουτε τῆς αυτῆς α πῖοαιρέσεως δόξειε αμφοτέρας ὐπαρχεω υτ της αὐτης δυναμεως. N μὸν γαρ, ὀλιγαπραγματα και μικρα περιέχουσα, πληθύει των ρητορειῶν, δέ, περ πολλα. και γάλας συνταχθεῖσα πράξεις, δημηγορικων σπανίζει λόγων. XV II 'Hδη δ εγωγε και εὐαυταῖς δοξα ταi ρη s 3τορειαι τουτο συμβεβηκέναι σανδρὶ το πάθος, πεπερὶ την αὐτην υ πόθεσιν και ἐν τῆ αυτου καιρω βεναι με αγουκεδει, παραλιπεi δευς εδε λέγεσθαι, οἰον τι και περ της
γα τὸ α σι αυτῆς και η των αιχμαλωτω αφιξιν, ους ἀπέστειλεν ο στρατηγος Παχης, διττων ἐκκλησιω γενομέ-νω ἐν ταῖς Ἀθηναις , τους ἐν ἐν, προτέρα. ηθήσας sero των δροαγωγῶν λογους παρήλιπεν, ως ου αναγκαιους ' ἐν
ad quod vocabulum elaxxi orationem, ἐμποδῶν γεγενῆσθαι, docent insequentia, εἶναι. eis h. Recep conjecturam, in quam ipse incideram. Aυτῶ a praegresso dativo oxi 'ginem traxisse patet.
δια λόγων In margine Cod Bodl.rio. διαλόγων. id LHaud dubio coniector δια διαλόγων voluit, quod vald arridet. Muγων - πρύχθη CL de Comous. D. 6. ημα προς
. XVI i a. ὁ στραπηγος Πάχης Siccis 6 ὁ Σάμου τυραννος μολυκράτης et ὁ ναυπηγὰς o κορινθιος Amovκλης me ro Thuc. III, 36 sqq. Pro Pachete corrupte Charetem eis peditionis ducem vocat Schol. Aristoph. q. 832. παρολιπενδ vulgo παρέλειπεν, quod ferri nequit. l. 16.