장음표시 사용
151쪽
tuu omnino verum est, quod Thucydides salsas caussas anto
veras enarret Veram enim caullam ait fuisse Atheniensium potentiam, quae Lacedaemoniis nimis crescer visa, eos in arma compulerit. manc vero in ipso prooemio utpote rein sui judicii non ab omnihus approhatam et conclamatam Ystatim indicaverat, ostendens, quomodo ex parva et humili ma- ximam et forentissimam remp. fecerint Athenienses, quomodo cum edis hella generint, quomodo Graecos sibi subj eexint, quomodo cum Lacedaemoniis contenderint. Tandem vero, apertissimis verbis indicata vera caussa, ad xeliquas helli occasiones, quibus tamdiu sopitus ignis eruperit, enarrandas transit. Nam ut illas priores pluribus explicaret, nec Dionysius, nec alius iniquior requirere potuisset peculiarem enim illa potius et Iongiorem instituto historiam sagitarenteo caussae hellorum repetondae sunt proximae, non ultimae, i t monet Ant. Viperantis in lib. de scribenda hist. Potius lux aonge fuit, Thucydidem, indicata perspicuis et paucis verbis vera belli caussa inde ad occasiones et illas belli eaum fas tantas, ut, si non intervonissent, nondum protinus hellum eooriturum fuisse, niuitae circumstantiae doceant piscensendas transire, quam ah ipsis Athenaruui primordiis auspi- eando ingens sibi praeter animi sententiam onus imponere quod si faciendum necesario enet, nemo quisquam particularem Aistoriam scribere, sod omnes quam longissime res arcessero deherent quandoquidem is est rerum humanarum ordo, ut mutuo quodam nexu omnia cohaereant et semper posterio-x haheant aliquam cognationem cum prioribus. At vero,
inquit Dionysius, ipse Thucydides hunc locunt historia dignum,
utpote ab aliis praetermissum, judicavit itaque et suo ordine se copiosius muta narrare debuisset Sod nego id ex hucydidis verbis sequi digressione nim illum locum Thucyti non absoluta histori Te expositurum dicit. Id vero non potuisset commodiore loco facere: posuit enim anto initium helli et posuit eo in loco, ubi maxime de bello Luscipiendo doli horatur. Quod si ab initio hanc historiam coli oca siet. eopiosius omnia, praeter institutae historiae argumentum. explicari oportuisset, ne vel principium sequenti narrationil elli Peloponnesiaci inaequale videretur, vel ipse negligentiae alicujus, aut imprudentia accusari pinet Aeacius.
152쪽
Πελοπόννησιοι, λύσαντες α τριακοντούτεις σπονδάς, ιαυτοῖς ἐγένοντο μετὰ την Εὐβοίας αλωσιν Διοτι δἐ ελυσαντας αιπίας προεγραψα πρωτο και τα διαφορας, του μητινας ζητησα ποτε, ἐξ οτου τοσουτος πόλεμος τοῖς Ἐλλμικοπέστη. γ με γαρ ληθεστάτην πρόφασm, ἀφανε--ατην δε λόγω τους Αθηναίους γουμαι μεγάλους γονο- μενους και φόβον παρεχοντας τοῖς Λακεδαιμονιοις - κά--το πολεμεῖν α δε ἐς τὸ φανερον λεγόμενα αλέαι.Υ ἔσαν κατέρω , ἀφ' υ λύσαθε τας σπονδάς, τον πόλεμον κατεστησαν. --νος εστι πόλις ἐν δεξιῆυς-
πλέοντι το Ἱόνιον κόλπον, προςοικουσι o αυτην Ταυλαντιοι, βαρβαροι, Ἱλλυρικοὶ, εθνος. Και μετα τουτο διε sέρχεται τα περ Ἐπιδαμνον και τα περ Κερκυρα και ταπερ Ποτίδαια και η Πελοποννησιων σύνοδον εἰς Σπαρτην
μετὰ την E. ά. μετὰ . . in Thucydidis exempla uae mox δ ελυσαν et ἔγραφα. Huds Articulus in tritis hia μετὰ 'niου, μεetis vota αλτιν, non adscisci soIet. Πλυσαν cum Nostro habent Call. Aug. r. Paris C. προεγραφα recte Haachius e codd. restituit. Sic etiam infra go, Ii. Μο-nuerant iam de hae, Steph. Bech Iudic art. isti veti in caus et v. heII exp. p. r. n. qppo oba. P. aos. του μή τινας ζητησαι V.Matthiae. Gr. r. f. 5 9. n. I. Ηoindori ad la Gorg. l. Io. Ast ad Lega T. 1I. p. 56. Similis Polyhi professi I, s 8 sqq. Pro τινας, quod etiam infra go II legitur, ut vulg. huc. edd. hahent, Haach a marg. Schol. Reg. G. Cast. Aug. Prisc. Pariss A. F. recepit τιχώ. Cf. schaefer ad Soph. ed. R. IOI. ἀναγκάσαι Subaudi τούτους Athenienses mihi videntur hos Lacedaemonios puta, coegisse. Reis h. Structura hu- in Ioci a duabus conflata est dictionibus his: την πρόφασιντους θηναίοις γοῖμαι μεγάλους γιγνομένους et τους 'Aθηναιους γουμαι - . ἀναγκάσαι ἐς et πολεμεῖν. Cominatis igitis abstinendum Putavi. ἐκατέρων α ων λυσαντες LV. Matililae. r. Gr. f. 95. P 'a' ἐδαμνος εστι πόλις Adverte picum nareationis ini
153쪽
' και του ρηθέντας ἐκεῖ - της Ἀθηναίων πολεως λόγου Tαυτα δὲ μέχρι δισχιλίω εκμηκυνας στίχω -- πω της ἐμερας αιτίας το λόγον αποοχωσι, της ἀληθους τε καλαύ- ετ δοκουσης, ἔδεε αρξαμενος - ψηφίσαντο δε οι Λακεδαιμόνιοι τας σπονδας λελυσθαι και πολεμεῖν Αθηνούοις, ου τοσουτον των συμμάχων πεκτθεντες τοῖς λόγοις,. σου
φοβούμενοι τους Ἀθηναιους , ut AH με - δμμωσιν, ρω- τες αὐτοῖς - πολλα τῆς Ἐλλάδος υποχείρια ηοη σα. ἐγαρ Ἀλναῖοι τρόπι τοιουδ ἄλει ἐπι τα πράγματα, ἐνο, ηυξηθησαν. οἶς ἐπιτίθησι τα εργα της πολεως.
μετα το Περσικον πολεμον εως του Πελοποννησιακου διεπραξαντο, κεφαλαιωδως και ἐπιτροχα η ἐν ἐλάττοσιν πεντακοσίοις στίχοις Ἀναμνησθεις δ' τι προτερα των
λεμος, αλ απο τουτων, ταυτα παλιν κατα λεξι γράψει's , Μεσα ταυτα δὲ ηο γίγεται υ πολλοις σεσιν στερον ταω προειρημενα, τά τε Κερκυράκα και τα Ποτιδαιατικα και
6 πολεμΠ In huc πολεμητέα εἶναι Hi det. Πολε- μειν Dionysii est vo librariorum lapsus CL atthiae. r. r. 3. 45 P. 23 Photi P. 3 a Zonar. p. 8 9. Schol ad Aristoph. Acharn. 393. locum si Iaudat: πολεμιστέα τοῖς 'Aθηναίοις ειναι. ἐπὶ μεῖζονJ Io marg. Cod. Bodl. D. δει. Hud L male. CLX P. 9oo or ista μη - μ/vζον λθη σοι πάθος προς ισέβειαντο νυν παρον δόγμω, cum Astio πάθος eiiciendum puto. Eodem modo dicitur ἐπι μύλλον veluti Herod. I, 9 . v, 3 i. cf. Ast..ud Plat. Legg. II. p. ra. . . II. p. 5s et not. d. 7. 'Aναμνησθεις Q atterer Naehdem erraemaehis inners. Vellem ἄναμνησωις hoc significare ponet. Nunc vero vituperandus est censor, quod ita loquatur, ac sitforte fortuna prudentinimus historicus ad illas res sit delapsus,omnie-mor adeo, si iis placet, quo tempore, quae referat, gesta fuerint. Scriptoris consilium a ipso doceri debebat Dionrnus. o. c. I. π φM c. II 8. Dipiti sum Cooste
154쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM. 87όσα πρόφασις τουδ του πολεμου κατεστη. αγα δὲ ξυμ
ησυχάζοντες το πλεον του χρονου, οντες ita και προ τοὐμ ταχεῖς limis o του πο μου. ε ἀναγωδοπτο, τὸ τ και πολεμοι οἰκείοις ἐξειργομενω , πριν-ἡ δυναμις τῶν Ἀθηναίω σαφως ρετο - της ξυμμαχίας αυτων ἡττοντο. τε δεδευκετι οἰνασχετον ἐποιωντο, ἀλλ' ἐπ
8. πρόφασις τουδε Inclusum μεταξυ additum obvig. editionihus, et rursum a iisdem hest inclusa προς Sy Ibis31εtωξo, male a Sylburgio ante τουδε intrusum, rurrus expuri. xi Liquet enim e proxime insΘquentibus male huc relatum esse. Et ab ipsius Thucydidis plerisquo et optimis codicibus abesse μεταμ testantur interpretea. Denique non pervacaneum modo est, sed etiam nicit sententiae. Relah. Rem monuit Ahest enim haec vox a Reg. Cass. Aug. Gr. Cl. Ar C. Dan. Viridoh et Parin C. S. H. a. Mirarer tamen, si Gallius in caeteris eam invenisset. Vallam quoque eam non legille, annotat Stephanus, qui et ipse adverbium inutile commod abesso posse pronunciat. Quomodo Κ istamaherus μεταξυ loco lib. III, a. defendi censere potuerit, equidem non assequor. L. Bredom
Auno Heilmanni versioni praem. p. v. et Poppo obss. P. 96. προ τον βάρβαρον Προς Thucydidis codd. non agno reunt ac tametsi proprie vel sic, ut Dionysius habet, dicendum erat, vel προ αλληλους τε καὶ τον βάρβαρον, tamen προς τε ἀλ. καὶ τοὐμ non sollicitandum est, id quoa innumeris doceri potest ejusdem trajectionis exemplis. et i ta αρξου T cum optimis codd. eiecit Haach. ησυχάζοντες I n eisdem vulg. d. Iegitur συχαζόν τε, quiesebantque Seq. v. τι δέ τι significat partim etiam Syth. In huc et cod. odi. ἡσύχαζόν τε, quiescebantque. Nequo ex Thucydidis codd. ulla varietas est notata. Seg. v. ut notavit Syth. τι δέ τι significat partim etiam. Huds. Mihi
Ieg. videtur τοτε δ' ἔτι, tunc autem adhuc quoque -- REis h. mulitur. Nam quemadmodum dicitur ὁ ἐν δέ τις, ita quoque dici potest et μἐν - τὸ δέ τι - cumque Prius saep. xeticeatues, simpliciter et δέ τι, ut huc 1 IOI. VII, 48. an.nhi quae Benedictus tentat, non opus est, ut renitentur. Nostro autem ioco rh dici refertur ad orieς μέν.Di9jliae by Corale
155쪽
λόγου - πραγματα η η κοινα και κατημαξευμεvα τοι προαυτου, σε μηδε δειν πο τούτω τη αρχη ποιεῖσθαι.
λυτὸς γαρ ως ἐκλειφθέντα το τόπον τουτο υπὸ των αρχαίων αξιον στορίας πειληφεν αυταῖς λεξεσι ουτω γρα-
ην δυνωνται Pro fi scii plus liber hahet articulum ην:Perperam Syth. XI, i. 'Eχρην δ' υτ. - Haec argumentatio plan nova est. Ac primum priora posterioribus praeponi debere,
non simpliciter verum est, licetque scriptori ordinem invertere , si alive rationes h auadent. Deinde ut vera prius quam falsa enarrentur, nulla postulat natura. Si qui falsam sententiam refutaturus est, primo iano proponat oportet, deinceps veram ex placaturus. Similis autem Thucydidis est ratio, qui de falsis, sed viilgo creditis belli Peloponnesiaci ausis, Primo exponit, easque tantummodo praetextas fuisse, eo ostendit, quod re altius repetita, helli originem ab invidia, quam de Atheniensium increm ntis Lacedaemouit con epe-Tant, derivandam eno commonstrat. Aliam rationem hucydidis defendendi iniit Hailmann. l. I. P. 9 . q. a. κατημαξευμένα καπημαξευμένα legitur etiam apud Hesychium apud Suidam vero καθημαDυμένα Isic etiam apud Nostrum de orati ant. p. 6o. s. sicut etiam ἄμαξαν alii malunt, alii ἄμαξαν hi, quasi μας γουσαν illi, velut μα υγουσαν τὰ πιrιθέμενα Syth. Vide havorin. p. 28 . v. 59. et Hesych. T. II. . oi, 95. Cyrilli Lexiconis. κατημαξρυ- μένος τετριμμένος. Eodem modo aliud exicon s. Utitue etiam hoc vocat, ut Origenes T. IV. p. 97. A. Philo p. 266. edit. Col. Allobrog. 6is et Aelianus in fragmentis . o6. edit. Κu . p. 3 8. seq. edmuhn.J matthaei. l. l. p. VIII. οἴτω γράφων c. I. S. την ἐκβολην του λογοι Laudat haec, articulis abiectis, Cic. ad Att. VII a , 5. Sohittet. Pro ἐκβολή alios dicere πορεημοAὴ ἔκβαοις, παρέκβασις, monuimus ad I 6, a. Diyiligo b Corale
156쪽
του λεγ δ το - κατα φύσιν ἔχειν. Πρ σερο δε τούτωκα το δὲ ει α δεῖ κεφαλαια τετελευτηκέναι τὴν στορίαν Ἐτ, γαρ επτοὶ και εἴκοσι περιειληφότος του πολέμου παντα α
ἐκχinterio χωρα τουτ ην In huc ἐκLπε etouro ην omelo et spToωνπερ, ut ni Reishium vulgabatur δέπερ. in Editis tamen quibusdam Steph. I. iri et in cod. r. aliive ex m. in x. ωέπερ Huds. Ego Praetuli quid om ςnερ recentissimis Thucydidis editionibus. Haud dissimulabo ia-men, in suspicari, Thucydidem dedisse τούrων δ' ἐν περ rharum autem rerum, sit, vel quo loco meminit Hellanicus, ibi brevirerque et parum in ratione temporum diligenter meminii meis h. Do inutili coniectura dicere non attinet. interevocavi . cum sensu non careat, etsi Thucydidem oςπερ scripsisso , non dubito. ἐπεμνησθη Perperam post πεμν Bauex et Gail. etiam Haach. J colon ponunt, ac si sequentia ad Hellanicum pertineant; Ied referuntur ad aer et τουzων, . e ad ea, quae Thucyd. conscripsit tantillae rei ignoratio ineptam operit Reish emendationem soυκ ante χει inserentis inrauim. p. 3.J Non haec ad euanicum pertinere, animadvertisse etiam Sturet ad Heli Fragm. p. a. videtur. Beck. Novae reo. Thuc lihrr spee p. XVII. Etenim αμα δε - alteram causatucontinet, cur hanc di messionem fecerit auctor, ideoque uarit facile έκβολή vel ex γραφα - τα γεγραμμενα ia e Petitur. ἐν Ita τρόπω κατέστη Miror cum Dionysio omnes hu-eydidis codices vocem τρόπω agnoscere. quidem ut a scri-
tor cam profectam esse credam, nondum animum inducero pollum.
XII, i. λέγω δε Sic emendavi vulg. δή, quod hac ra
157쪽
o χωνον τουτον εως της καταδεύσεως βιωσας, μέχρι του δευτέρου καὶ εἰκοστου κατεβιβασεν του την στοριαν, τῆπρο υνο σημα ναυμαχια την ογωγ βιβλον παρεκτείνας, και ταυτα προειρηκώς si τω προοιμίω παντα περιληψε-Mτα πραχθέντα κατα τονδε τον πόλεμον και ἐν τῆ πέμπτη
βίβλω παλιν συνανακεφαλαιων sis. τους χρόνους, αφ' ουss; ἡρξατο και ἐχρις, προελθω κατελύ , ταυτα κατα
μαι, καὶ ἀρχομένου του πολεμου καὶ μεχρις οὐ ἐτελευτησε, προφερομενον ὐπο πολλων, οπι τρις μνέα ετη δεοι γενέσθαι
est, quam equidem eo non diremtam putaverim, nod quae
explicare nequeas, ab interpolatore profecta dicas. μέχρι του δευτέρου- e. V. ad I ,. 5, 1Ο. τό περ Ic. - παοεκτεειας 'mujus structurae exempIaemistra cruaesivi. Fortasse legendum μέχρι της π α, ναυμα- χἱας. t. 5, 2 23, 5. Jud de itae P. 586 sq. Post παρεκτει- νας inale major distinctio ponitur. De και ταυτα v. Matthia . Gx Gr pl. I. συνανακεφαλαιων τε cum non habeat quo Teseratur. uncis includendum curavi. Saepius vocula haec e sequenti
3. και τοις ἄπ. Inclusa praepositio πό addita ex vulgatis Thucydidis exemplaribua in iisdem pro χορως Vitia ἐχυρῶς et mox γωγε ro m. idem libri fixo κε se ei habent ἀκριβές τι Alioqui κριβῶς et sic accipiendurgi fo-xet, ut διαφερόντως et supra III, , a J idem libri habent
τοῖς Πελοποννησίων, Io πράγMυσιν ex iisdem post μετά insertus est inclusus articulus τα Sytb. Praeterea in Reishiana editione in f pro μόνον η excusum, δέ quod ex Syth. correxi. De caeteris non attinet dicere, cum ad Thucydidem emendandum nihil ex iis proficiatuv. αἰοθανόμενός τε τη λικία Heilmanno I. I. p. s. his aucto significare videtur, I et ineunte bello ea jam aetato fuisse, ut vera a salsis discernere posset, et ad finem jus usque eum animi virium ratinuisse vigorem, ut accurate quidquo notare, notatumque dijudicare valeret. Ambigue Dionysiua 6, 1. Obscuramaachius Protegg. p. XII. scriptorem innuerarit, ae et Ii Peioponnesiaci empore jam florent atata Dj9jlias by OOste
158쪽
Ἀμφίπολιν στρατηγία και τεκμ- παρ αμφοτέροις τοRπμμασι και οὐχ ἐσσον τοῖς Πελοπο-ησίοις δια την φυγὴν
fuisse. Quonam quaero hilius helli tempore initio, an fine
Illud intelligerem, nisi quae idem vix doctus ad nostrum Io- eum annotat is integris ad cognoscendum sensthus valens per aetatem. finem significax viderentur. Ego potissimum posteriorem helli partem respici puto eum ejus initio Thucydidem florente aetate fuisse, sponte intelligatur. Nam qui initio helli quod multorum annorum fore pra vid t, ejus litoriam Is instituisse dicit, is eo tempore non παρηβηκώ esse poterat poterat eodem exeunte. Quod si fuisset, de
facultate ejus exum vexitatem explorandi dubitari potitisse appaxet, atque ejusmodi dubitationes ut remo vorse scriptor,
declarandum sibi elle duxit, o fine quoque belli αἰσθέσθαι τῆ
λικ'. Fuerit autem Thucydides hello extremo circiter quin maginta annos natus, si verum est, Mao Marcolimus p. 726. tradit. eum παυσαο γαι ro βίον πε τα πιε ν τ κ ντα ἔτη.
Sod hic antiquitus scriptum hirire en i. e. ογδοήκονet ἔτη Iuspicatrix Dod-ellus. probantibus Bredo i l. l. p. s. q. et Naachio I. l. p. ll. in hos falsos se, quovis pignore contenderim. Admissa enim hac emendatione quae Pamphilaesdo nititur, Thucydidem helli Pelop. initio quadraginta annos natum fuisse referentis a P. Gellium . . XV, 3. Viri docti efficiunt, scriptorem hello exeunte septem, sexaginta annos natum eique plus tredecim superstitem fuisse. Quod Esuisset, nec tanta fiducia se omnia τῆ ηλικέα αἰσθέσθαι dixinet, nec, quod Gavissimum est, i istoriam suam imperfectam reliquisset. Praeterea quod vetorum plures tradunt, Thucydidem puerum Olympiae Herodotum historias suas recitantem aquivisses, en cum ea, quam niihi prohari dixi, ratione conciliari potest non item eum altera. Quod qui perspexit Bro-dovius, huic narrationi sidem denegavit. Omitto alia.
Marcellin. p. 72 . 728. Quod Trmaeus P. und P. 72 . extri et Arionym. p. 75 . produnt, Thucydidem exilio multatum, in Italiam habitatum concessisse, id vereor ut omnino confictum sit. Poterat quidem, ut tebubr. H. R. T. I. p. h. etsi statuit, multa de Italia Siciliaque discere ex Antiocho, sed quae de Syracusis scripsi αυro πτην prodere videntur. τι αυτῶν V. Matthiae. r. r. l. 487. a. exic Xehoph.
159쪽
XIII. χτι si και περὶ τα ἐξεργατία των κε - 839 λα- η στον ἐπιμελης ἐστιν , ἡ θειο ς του δέοντος λόγους αποδιδους τοι ἐλαττόνων oεομένοις η ραθυμουρον ἐπιτρέχωντα θεόμενα πλειογος ἐξοργοισίας, πολλοῖς τεκμηρίοις βεβαιω-
ναι- και Πελοπο- 1σι--αυμαχίας ἀμφοτέρας περὶ τὴν τελευτη τῆς δευτέρας βιβλου γραφει αρξαμενος, ἐν αἷς προς
Ἀλπαὰ . . . μόνοι πρὸς πολλαπλασιους τῶν βαρβαρων , 4αυμαχεσαντες α με διέφθειρα- ας ὴλ αυτανδρους λαβον, Mo ου ἐλάττους η σας στειλα ἐπι το πόλεμον Θέσω δ και Sτη Ἀξι αυτου , Ἐγλετο μετα ταυτα και η ἐμ υρυμεδοντι ποταμώ - Παμφυλια, πεζομαχία και ναυμαχια
XIII, Dθομότερον Scriptus ther opulative hahet και α'. sed disjunctivam Gensus ipse postulat et sic legendum esse declarant etiam sequentia p. 8 o. 8. f. 4. et P. 8 6. v. a. 16, 1. Syth. a. τας με πρωτας-Jmutilatus est locus et hoc fere modo complendus. ximum post λἰγοις χρησομαι ponenda est distinctio periodica deinde post μόνοι tale quidpiam inserenduma ἐμαχέσαντο, μακo. κυ διεξοδικὴ ρῆται διηγησει τουναν-αἱo δἐ έν ta προτέρα βίβλω βρ ἐως πανυ έπιτρέχει την τε πεζομαχίαν καὶ την ναυμαχιαν, ἐν η οἱ 'Aθηναῖοι προς-ολλ. et si Signia
11ear enim vult, alterum navale proelium, in quo minora virtutis plendore cum Peloponnesiis dimicatum fuit, prolixius a Thucydide denarratum cne alterum vero, quo terra marique uno eodemque die, uisima cum gloria Persae superati fuerant, admodum breviter ab eo esse perstrictnm Syth. Laeuna signa posui, non tamen post μόνοι, sed ante hoc voria hum quod si ad praegressa pertineret, auctor μόνον scripsin Iet, quod fortasse post 'Aθηναῖοι ab eo positum scit, ut ὁμοιογiλευτον lacunae causa extiterit S intentiam censoris haud duhio recte exprimit idiburgii supplementum. Repra. hendit nim Dionysius Thucydidem, quod de primis uilio-niensium ac Peloponnesiorum pugnis navalibus accura te fuseque exposueri II, 85 - 93. at proelium terrestre avaleque o Eurymedontem, inulto istis majus graviusque, paucis modo tetigerit a Ioo. imirum non advertit criticus, de hoe in transcursu tantum agere scriptorem, cum ad propositum Tuum eatenus tantum pertineret, quatenus eo Atheniensium
s. 'Eγενετ δἐ Λέ quod ex huc addiderant, rursus exis
160쪽
Ἀθηναίων κα των ξυμμαχω πρὸς Μήδους και ενίκων τηαυτ νμέρα ἀμφοτερα Αλ1ναῖοι, Κιμωνος του MAταδουσροοι ποῖσος, καιειλον τρι ρεις Φοινικω και διεφθειραν τασπασας ἐς διακοσιας. 'Oμοια δ' ἔστι παρ αυτω και - έκατα τας εὐκας μαχας - :κυ μεν πέρα του δεοντος ἔσυναγόμενα εις ελαττον του μετριου. α με γε περι Πύλον Θημιοι πραχθεντα και - περι-ἡ Σφακτηρια --λο- η νη v, ε ἡ Λακεδαιμώους κατακλείσαντες ἐνα- λι--αν αρξαμενος εν ἡ τεταρτη βλω δι νεῖσθαι καιμεταμ του πολέμου τουδε πραξεις τινας τέρας παραδιηγροσάμενος, ει αμις ἐπατρέψας ἐπὶ την οἰ-όδοσι των ἐξησίπαντα τα γεγενημένα κατα τα μαχας se αμφοτέρων διελήλυγεν κριβῶς και δυνατως, πλειους ἡ τριακοσιους στιχους αυτοῖς οἰ-οδεδωκως ταῖς μάχαις , και ταυτα ου 8 i
πολλῶν οντω ουτε - απολομενω ουτε των παραδόντωντα πλα. υτος γέ τοι συγκεφαλαιουμενος - περι κυ
μάχην κατα λέξιν ουτ γραφει' , Ἀπέθανον δε ε τη, σω
- τὰς πασα ες Comma, quod tu huc. edd. post πάσας collocatur, miror non Iustuliae Haachium. Forta tamen non rectius locum cepit Dionysias, etsi exti quie- quam ex ejus verbis: υκ ἐλάτetους η σας εστειλαν ἐπι τον πυλε- μον non licet colligere. 4. τὰ μέν γε - 1 His respondent: τ δἐ κίου στρωτη- Ιας μνησθεις - 14, . Caeterum μέν γε differt a m γάρ. Hoc si Dionysius usus esset, simpliciter diceret, ea, quae sequantur, argumento ne praegressae nunciationis. Contra cum με, γε dicat, significat tantum ea, quae sequantur, exeruptum esse, quod, quo dixerit, probet. Hoc tamen exemplo censoreiu velim elegisse aptius. Illud enim nihil prohat, nisi hoc Dion7lium non qua dehebat tanti Icriptotis censor, diligentia Thucydidem versasse Etenim pauci quidem erant, qui in Sphacteria capti sunt, sed erant Spartani. Hinc invicti videri Lacedaemonii desierunt, hinc postmodum pax est composita. Sed lepidillimum est, quod monente elimanno I. l. p. a6. s. de eadem re i8, 3 illas gravissima loquitur. avet. αποδεδωκὼς ταῖς παῖ. Pro υιος rectius forta slegerimus ταυταις, ixce Syth. Ego pro vetός exhibui viij. τοῖς quod adri4 γεγενα ἐν referatura ταῖς μυῶς autem, ut