장음표시 사용
221쪽
p. 96. et οἱ uia πονοι τε και παιδιαὶ καὶ σπονδαὶ κατα σώμα-.vIH. p. q. s. ti: ra αῖς δικαῖς νοχος ἔστω, μι με παρὰ θεῶν και πρώτη δευτέρα δε πωνόμου. η δ' ἐπιτέχνησις Rectius Iegemus η δε-ων ἐπιχει σεων περιτέχνησις. Syn h. et ει τὰ εργα αντηλλα μενη δικμωσις Vide, quam sibi non
eonstet. odo enim verba εις etis εργα recte cum ἀξίωσις Eon 3unxit, hic auto in omnia confundit. Nam quomodo την εις τὰ Dγα ἀντηλλαγμένην δικαίωσιν ex Thucydidis verbis elicero potuerit, equidem non perspicio. Nec magis video, quaenam sit periphrasis poetica, quam in iisdem invenisse sihi videtur. 5. υτε θεατρικον Aut deest colori, alterum υτ isti priori respoudens , e. o. ουτ κομφόν, vel tale quid aut pro ovi simplex o est adsciscendum. Reis h. Neutrum verum Puto. Nam quemadmodum ouet et δε subinde ihi respondent , Reifig. Conjecti p. i5. q. ὶ ita etiam ου -- ἀλλα vide-
τεει ποιησε Ποιμνιον. Dionysia emendatione Illi re praestat.
6. io δε σῶφρον - ἀργον J uno, ut praegressum Iocum, etiam III, 3. proponit, ubi CL annot Thucydidem aemu- Dissilire by Ooste
222쪽
DE HUCYDIDE JUDICIUM. 1ssa ουτως ἐλέχθη ' οι δὲ σώφρονες ἄνανδροι και ει συνετοὶ
Και γαρ- τούτοις πάλι αδολον με ἐστι, τίνα βούλεται δηλου του χαλεπαίνοντα και περι τίνος, - δὲ τον αντιλέγοντα και ἐσίτω. Eπιβουλεύσας δε τι, φησί, ταων et τε ξυνετο και πονοησας τι δεινότερος , προβουλεύσας δε, 889Mως μγμε αὐτων δεησει, της τε ἐταιρίας διαλυτὴς και του
Iatur Plato Polit. VIII p. 56o de τὴν μεν ἐδω λιθιότητα ὀνομάζοντες.θοουσιν οἱἈλαζοπι λόγοι εξω τἰμως φυγάδα, ο προ- συνην δῶ ἀνανδρίαν καλουντές τε και προπηλακιζοντες ἐκβάλλουσι,
μετριότητα ὁ καὶ κοσμίαν δαπάνην. αγροικίαν συσαν πειθοντες, περορἱζουσι. tem Dionys Aroh IAE , 53.'p. 892. Locum irid a ηὐειωθωων usque ad ἀργόν exscripfit Plutarch de diser. adulat et amici f. I a P. 56. h. Verba et di σῶφρον - πρόσχη- μα laudat Thom M. P. 758. XXX, i. σφαλεια ωσφάλεια Posterius σφάλεια nominandi casu legitur etiam in vuIgatis exemplaribus Thucydidis et infra sJud de Demosth. p. 95 . . R. J Sod cum Soho- Iiastos sic exponat et ἐπί πολυ βουλευσασθαι δι' ασφάλειαν, videtur et illo dandi casu legisse σφαλείν, et is, qui haec transscripsit utramve lectionem in contextum infersisse Ve-xioxque scriptura videtur esso haec νυν δ' πιrίθησιν υσφαλεία δἐ τὰἘπιβ. Syth. Facile allentia Sylburgio, prius ho-xum vocahulorum esse delendum. Quod si tamen malimus ejus vestigia quaedam scrvare possit locus sic legi: υν δ' ἐπιχέθησιν σαφέστuet α' 'Aσφήλεια δἐ - eis h. Vulgo sic distinguitur: ἐπιτίθησιν σφαλεία ' υσφάλεια ἐ-. Dativum imico verum esse certatim monuerunt U. D. Q sqq. suae Dionysin disputat ea refutatione non egerit, crini, quod ad orationis conformationem attinet, nihil insoliti in loco insit. Cf. Matthiae. r. r. f. 69. a. ἐπιβουλε1σας ὁ τι Rectius mala geri. τις, ut invulg. lihris est et infra L Iud de Demosth. P. 954. 8. Conjunctio et post πιών abest a vulg. Ithris sed infra quoque in altero exemplari scripto exstat, et sensum magis explet Syth. Sed deest in omnibus huc codd. ncque senius eam sagit it. αυzῶν Eiusmodi artium, eto λέπιβουλευειν et πονουν. δεήοει Unig libri hahon δε σοι, os t. verbi modo. No striim δεήσει legitur etiam infra satiri. de Demosth. P. 9s . o. JSyth. Et sic ex codd. I ipsi i Iaach.
223쪽
τω παραυτικα οὐδ μιας - των ξυμπασω ἐλάσσων εκπλη- 15ξις Παραπλησια τε επεπονθεσαν καλε Μασα αυτο ε Πυ- λω διαφθαρεισω γαρ τύ νεων τοι Λακεδαιμοέοις, προςαπώλλυντο αὐτοῖς καλοὶ ἐν τη νησω ανδρες διαβεβηκΘεὶ και831 τότε mi Ἀθηναίοις αγελπιστον ' το κατα Οὐη σω σεσΦαιη μη τι παρα λογον γογηται Γενομένης δ' ἰσχυμ της ναυμαχίας και πολλων νεῶν ἀμφοτέροις και ανδρων πο μέ-νων, οι Συρακουφοι και ι ξύμμαχοι ἐπικρατουσε - τε ναυαγια και τους νεκροῖς ἀνείλοντο και α πλευσαντες προς την πολι τοόπαιρ εστησαν '
i XXVII. 'Eμοι με δὴ ταυτα και τα παραπλησιατουτοις αεια ζηλου τε και μιμησεως φανη, την τε μεγαληγορία του ανδρος και τι καλλιλογα και η δεινότητα καιτα αλλας ἀρετάς, ἐν τούτοις τοις εργοις πεισθη τελειοτα- τας εἶναι, τεκμαιρόμενος, τι πασα ψύχη τούτω - γενει
teor. Etenim cum probum sit σφας αἰτους διωκοπουν, πη σωθησοντια, quodam attractionis genere accusativus etiam addi- ta praepositione servatus esse videatur. 15. ἐπεπόνθεσαν και εδρασαν Non me fugit os Thucydideum. Vereor tamen, ne ille dederit ἐπεπόνθεσαν οἱ καὶ ἔδρασαν αιτο τους ἐν Πωλω. Reis h. Ut oi addatur non opus est, cum idem sit sensus e vulgari lections. V. Heindors ad Plat Theaet. p. 521. Cur additum velit του non magis a quor. Caeterum quae buc significat, uarravit IV, 25 sqq. Unde patet διαφθαρεισῶν hic pro λυρθεισῶν dici. αυτοῖς Quidam codices habent ιταῖς, foeminino genere Syth. Ego foemininum praetuli e vulgaribus Thucydidia thris Reis h. Sine causa revopavi igitur Dioῖς, quod cum Reg. Cassi Aug. Marg. Schol oxhibeant, Thucydidi quoque eddidit Huaehius. E Pariss codd. Galliu nihil en
εν νη - Scriptus liber pro ην habet εἰ Sed cum ea
coniunctione mutato verbi modo logendiu esset γένοιτο. Ibidem uigati ii i composit hahent πωράλογον et ανγρι, πω prooνδρῶν. Sytb. Παρὰ λόγον unice verum est. Nam huc ad-joctivum παραλογος ignorat, id quod alibi ostendemus. Contra ανδρῶν haud duhie corruptum est. ἐπικρατουντες In vulgaιis Thucydidis exemplaribus Iegi- tu ἐπικρατησανrες Prael. or Sy Ih. Corruptam Dionysii
lectioilem nullus codex Confirmat.
224쪽
της λέξεως γεται και Ουτε το ἄλογον της ανοίας κριτηριον, πεφύκαμεν ἀντιλαμβάνεσθαι - δή-- ανιοφων, αλλο- τριῶται προς αὐτό, υτ το λογικόν, φ'-i διοι γιγ κεται88a πο- έκαστη τένη καλον οὐδ' αν εχοιεν οὐχ ει μη πανυαλόγων εμπειροι πολιτικων εἰπεῖν, ἐφ' οτω δυσχεραινου ri ονοματι η σχηματι, ουθ ο παν περιττοὶ και τῆς των πολλωνυπερορῶvτες ἀμαθιας μέμψασθαι την κατασκευη ταύτης τῆς λεξεως , αλλα και το των πολλων κα των λόγων τηλαύ-
χεραώει το φορτικο της λέξεως και σκολιον και δυςπαρακολούθητον, ὁ δ σπάνιος και οὐδ' ἐκ της τυχουσης ἀγωγῆς γιγνόμενος τεχνιτηγου μέμψεται, αἰγενὰ καί χαμαιτυπε καιακατασκευον, αλλα συνωδο εσται τό τε λογικον και - α - γον κριτηριον, ψ λάμφοτέρων αξιοῖμεν απασα κρωσλωκατα τα τεχνας εργάσηται Θάτερον οὐκέτι καλον, ουδε τέλειον αποδιδωσι το τερον.
tra θυσα νυχη totus animus, quod huic loco unice aptum ess sequenta a declarant. a. et των πολλῶν Subaudi πληθος Reis h. Immo xe- pete κριτηριον.
των ωλόγων Pro λόγων egendum fortasse ακριβολόγων. s. t. dicit λόγων πολιχικων εμπειροι et mox περιrτοὶ Syth. Num καὶ ὁ τῶν λέγων. Opi 'nuntur οἱ λίγοι τοῖς πολλοις. R sis h. io praeplacet. f. l. s. 5. δυαε ραίνει Lege δυαερανεῖ in futuro, ut paulo post μωφεται set f. a. ἔξει J. Relah. κα οὐδ J Aut καὶ ου leg aut καὶ ejiciendum puto. Nam δέ pro o poni non probant exempla in Lexio Xenoph. T. III. p. 55 . allata. χαμαιτυπἐς J fitatius est χαμαιπετες. V. Er aesti Lex. Gr. Rhett. p. 379. Adde Lucian. Quom hist sit conscr. 16.
ἐπάοηται Mutilus est locus et aliquis quidem elici potest ien Ius , si pro ἐργάσηχυ reponantur hisees: εργα ει Ἀρειμύρτοι otis. Sed vereor, majus trabsit mendum Syth. Sententia Daliscunque loco sic constituto, exi hit: ἀξιοῖμενωπανεα DHεσθαι re ης 4νης, ων δηλένδέηrαι θώrερον, qui
bus ambo o Deetari dei ere volumia Omnia artis opera , quorum ρ erum ciaicunque est horum amborum criteriorum altero utrum e te is ilia Uectus, ut Iterum minus sit perieorum.
225쪽
XXVIII. Ἐγλγουν οὐκ εὐ πως ἐκεινα ἐπαινέσωσα δοκοῖνυ μεγαλα καὶ Θαυμαστα ιναί τισιν, σα μοντας
ριέργω καὶ περιττω μητε ἡδέα εινα μην ψέλιμα - ολίγα παρέξομαι δείγματα, παρ-βεις εὐθυς ἐκαπτοις τα αἰτίας, δι α περιωτηκε εἰ τας ἐναντίας ταῖς ρετῶς κακὼς Ἐνμἐν ου τρίτη Ελω - περὶ Κέρκιφα ωμα και ανοσιαγα-τὴν στα- si οὐ δυνατωτάτους ἐκ του δήμου γενομεν διεξιών, ως μἐv- τω κοινω και συνηθει τῆς δια- λεκτο τροπω τα προχθεντα δηλοῖ, σαφῶς τε και συντόμως και δυνατῶς παντα εἰρηκεν α ξάμενος δὴ παραγ*δεῖντας κοινα τω Ἐλλήνων συμιορας και την νοι λάττειν, των ἐν Θει μακρω τι-γιγνεται χείρων αὐτος
ἐαυτου. - δε τα με πρωτα, ω ούδεις αν ως in τη-μένων ἐπιλαβοιτο, ταυτα ,, Κερκυραῖοι δε αμνόμενοι τάς τε Ἀττικας δευς προςπλεούσας, τας τε τω πολεμωκ
οιχρμένας, λαβόντες τους τε Μεσηνρυς ἐς τὴν πόλι λαγω,
Verum utique plura desunt. Reis h. Opem exspecto a eois diothus Neque quidquam colligere audeo e verbis similibus Judie de Demosth. p. ioo. 9 χωρισθἐν γαρ κατερον ut Oarέρου προς τῆ μη τέλειον εἰ, σι και η adto σ2ετρο μαυροτεραν
226쪽
τους ἐχθρους δοκοῖντας εἶναι ἐφόνευον, την με αἰτία m-
οεπας, και Male vulgo post ντα maior distinctio ponitur, cum καί ad τε post Ito risu referatur. 'τχα7κόν vulgati libri TU.αικον, gemino λλ. Eadem G. spro νεχώρησαν habent renuώνησαν , et mox χαῖόν τε.Apud Suid quoque legitur 'IIραῖον, ὁ της Πρας ναός. Sed
agnoscit tamen idem etiam γ' ιυν. Stephanus Byzantius hocividetur statuere discriminis, ut adiective quidem dicatur i Πραιον εῖκος , Iubstantive autem Ἀραῖον, sive oppidi nomen sit, sive Iunonis aedem significet. Syth. αναυ- σαν Apud huc legi απεχωρησαν, iam annota. vi Sylburg. Pro quo quod non admodum dissicili confu- non v. var lect ad VIII, o. a. m. , nonnulli codices hahent, ἀπεχρωντο, ad sensum optimum judicat oppo p. o. ideo vulgari lectione ostensus, quod non narretur, quid de his hominthus factum sit. Sud eadem difficultate laborat,
quam probat, erra anni conjectura nεχωρισαν. Posthaci enim nulla eo in mentio injicitur. quidem, si vulgatum Ianum est, id ita explicandum puto, ut statuatur, eos supplices, qui ri avibus vecti fuerant caeteros Corcyraeos ad Heraeum comitatos, ibique eandem, atque illos, qui eo consu-g rant, sortem expertos esse Fortasse ipsis insidiosa uteban- in populares, ut aeterorum supplicum parti persuaderent δἰκην ποσχειν.ώπα, των Hoc pro πύνrων , inviti libris, in Thucydide Iubstituerat Vall. Revocavit veterem lectionem Ilaach. ἱκετῶν Scriptus liber οἰκετῶν Sed verius Iro ἱκετων tatis tum praecedentia declarant, tum sequentia Sylb. παρέμεινεν , οἱ κερκτραῖοι Ex plerisque codd. παοεμεινε, Κερκ scripsit Haach. δοκουνetu; idem liber habet δοκοῖ πιες, nominandi ea si quod retinere si velis accipiendum erit pro νομίζοντες Syth. Nullo modo ferri potest δοκουντες. Dj9jlige by Corale
227쪽
φέροντες τοῖς το γημον καταλ&υσει, ἀπέθανον δε τινες καιεῖςnia εχ ας ἔνεκα και αλλοι, χρη ματω σφίσι ὀφειλομενων,
5 υπο - λαβοντων. Πασα τε δεα κατεστη θανατου και
τοι τὸν δημον καταλυουσι Vituperatis, qui τοι pro αυ- τοῖς dictum putaverint, aachius cum Bauero interpretatur:
democratiam everter eonantibus. Eodem redit Hermarini Oxplicatio ad Viger. p. roo Cor rue suo ecto necando in δε- meto os saeviebant, eo ante hoe reipublieae immo e satus popularis sed eo praetextu etiam privatus ileiscentes injurias. Quae explicatio hac difficultate Iaborat, quod ex ea populares nonnisi parti advorsariorum illud crimen intulissa viderentur, quod ad omnes pertinuisse apparet. Ad sensum itaque aptior est ea ratio, quae etes pro ova oz accipit, ea quo hujus inodi locis defendi queat. Thuo. IV, 6 οἱ του δημου προστύrα των Κερκυραίων, δεδιότες , μη οἱ χθηναῖοι το ἐς έλγόντας οὐκ αποκrείνωσι, μηχανῶνται τοιόνδε τι ubi τους ἐλθόντας dictum est pro αυτοι ἐλθόντας, eos , optimates in Ptychiam trajectos ubi adveni Dent V, 7 Κορίνθιοι, ἐς Αργος τραπόμενοι, πρῶτον sic dist. λόγους ποιουνται προ τινας των ε τὸλει ἴνroin 'Αργείων, ω χρη- ἀποδεῖξαι ανδρας ἐθους, αρχην - τοκράτορας και μὴ προ τον δημον τους articulum praehon codd. Cf. Iv, ii 8. extr. VI, os med. λόγους εἰναι , του μη καταφονεις γίγνεσθαι τους μη πεισαντας το πλῆθος Xenoph. nah. V ai: τοῖς πολεμἰοις ηλώσετε , ora γα μοιοις ἀνδράσι ια- έπειδὰν πυθωνται, καrαβιβασαι, τους σείους και τους ξυμμά- 1ους, ubi verba του et epexegesin faciunt, cujus miles locos ex ius Thucydide Done multos alibi proponam.
Persarum, de quo modo dixit επι την χώρην δέξασθαι Sed
haec lamen ad nostrum locum non latis apposita videntur, Propterea quod in hoc, illa ratione admissa, o, Iubaudiendum foret. Itaquo hic post α ιαν ἐπιφερειν articulum eodem modo Bdhibitum esse puto , quo post nominandi verba inferri solet. V. Matthiae. r. r. f. 266 p. 57 . R. ad μάτων σφίσι φειλομένων Ilacu commatis inclusi, mi-
Torque, nori idein fecisse Haachium. 6. καὶ olo - vi έβη Portus et quemadmodum in huiusmodi rerum satu olet accidere nihil es. quod non contigerit. Sed si omnino nihil iion coiit igiIIo dixisset auctor.
228쪽
και ἔτι περαιτέρω Και γὰρ ποντηρ παιδα πέκτεω καιάπλτων ρω απεσπωντο και προς αὐτοῖς ἐκτῶ τοι οὐδέ τινες και Γοι περιοικοδομωέντες ἐν του Διονυσο - ιερωαπέθανον. υτως - στάσις προὐχώρροι και εδοξε μαλ- ωον, διοτι ἐν τοῖς πρωτη ἐγενετο, ἐπεὶ στερόν γε και et v, ως εἰπεῖν, το λώνικον ἐκι θη, διαφορων ούσω ἐκασταχοῖ τοῖς τε - δὐων προστάταις, τους Ἀθηναlους ἐπαγε--αι, - τοις λόγοις, τους Λακεoαιμονίους. XXIX. Α δὲ τουτοις ἐπιφέρει, σκάλια και δυςπαρακολουθητα και - των σχηματισμων, κα σολοικοφανεa χοντα και υτ τοις κατ κεῖνον τοὐμίω γενομένοις ἐπι - δευειν- ουτε τοῖς στερον, τε μαλιστα κμασε η πολιτι
κὰ δύναμις ἰ μέλλω νυνι λεγειν ' Ἐστασιαζόν τε Ουντα a
Hoilmannus sequitur nihil non ontigit eorum, quae in hujusmodi usu feri solent. Ita enim alia tempora cogitari pose sunt iis, de quibus narratur, stiam graviora. Idem Tensit Reishius, qui ad οἷον odire , inquit, non male. Verum in sequentia, αὐετι περαιτερω subjiciunt, eg esso Ai Idem esta si dixisset υδἐν οὐ ξυνέβη τουτων, α φιλεῖ γίγνεσθαι ἐν πω
τοιουeto scit. χοον vel κακω κια et περαιτέρω τούrων nihibnon contingebat eorum, quae olent in ejusmodi temρore contingere. Faciliore mutatione legeris οἴων. Sed non opus videtur omendatione.
οἱ περtοικοδομηθέντες Danclusus articulus abest a vulatis libris Sytb. Saope articulus post αἱ irrepsit.
ἐν τοῖς πρωτη Quidquid agant, mihi non eripient, ἐν
etes se nudo positum nihili faciendum et vitiosum esse. Sine dubio deest etiως,, etes τέως, st. γεγενημένοις, in rebus adhuc gesis, aut in superiori omni rerum gestarum memoria. Cui opponitur statim post σΤερον. eis h. Fallitur. V. ad asi Ia.. ἔκασταχοῖ Post εκαστ on deesse videtur aliquid , fort.
hoc minutum καὶ προυργου οντος, et cum in hoc laborarent, vel contenderent . Reis h. induxit eum prava distinctio. Nam commate post ἔκαor os sublato , verba τοι et του δημου
προὐτύetiti καὶ τοις ολψοις jungenda sunt cum διαφορων, n qua voce cum simul studii et voluntatis notio insit, ei annectitur infinitivus ἐπάγεsirixet, qui etiam ad τους Αακεδαιμονέους repetendus est Deis dicetur infra. XXIX, a. σταοίαζόν τε DνJ id om Ithri singulari fine habent ἐυτασίαζέ τε οἶν mox Attico immo Graeco J Sytb. In indice γsiae exempla compluIcula dedi neutrius generis
229쪽
των πολεων καὶ τα ἐφυστεροντα που πύστει - προγεν μένων πολυ επίφερε τ,, περλλη του καινοῖσθαι - δια-
φρασται προς ουδεν - καῖον is ἐστασιάζετο οἶν τα των πολεων. 'Πιεστερον γὰρ λειπεῖν ἐστασίαζον αἰ πόλεις. τουτω λεγομενον ' , Και τα ἐφυστερίζοντα που 's δυςεικαστον ἐστι σαφέστερον δ' αν ἐγενετο ρηθεν ουπ- α δ' ὐστερουσαι πόλεις. i επίκειται is Emet πει των προγε
rubstantivorum in numero plurali eum verborum item numeris Pluralibras eos uiatorum. In et των noticis subauditur μη, ordines et id est αἱ πόλεις. Reis h. V. Μatthiae. r. r. l. 284. N. Lectionem ἐστασέα Ithrarii culpa corruptam esse docet
πολυ Sine dubio praeferenda est lectio libri Dudithi ni πολλην v. infra Syth. nequo dubitavi Eam Praeferre. Reis h. Modo addicerent codd. At Dionysiua quoque, ubi iterum hunc locuti laudat, Iussi de Demosth. p. 955. a. πολέexhibet. sorus ἄζετο υν Rectius ἐστασίαζέ τε Ουν ut modo diutum est. Sith. Nisi constantia esse nrvanda nihil offendere hac scitono, quae hoc possit signi sicare, in tumultum concitabantur. Reis h. Quid in frequentaturima circumscri-Ptaone holorem offenderit, non perspicio. υσιεροισαι Dionysium scripsisse puto σrεριγουσαι, imo Verbo mox utitur rectius. Caeterum eam, quam Dionysius usurpat, dictio lieni magis exspicuam esse Thucydidea, non-dvin mihi perluadere potui. ἐπι πισχει Praepositio ἐπι ante ποστει nec in vulgatis Thucydidis exomplaribus legitur nec paulo ante. iro προγε- tamen QParis.
et pro πολλήν Pom quidem ἐπὶ delendum videri, ut cujus prima syllaba perperam e s uovocabuli praecedentis ἐπίκειται elret iteratum, posterior e prima syllaba vocabuli inIequentis πυστει vorum tamen e . ἐπιπυνθανομενοι tritio mox utitur Dionysius Ptatis perspictio constat, Dionysium in suo Thucydide non simplex πυστε I gine , sed compositum πιπυστει, quod affectatione Thucydide quaesitae dictionis baud est inclignum. Resis h. ές to καινουσθω Sic etiam Judic de Demosth. p. 953. s. Unde patet sic in suo exemplo invenisse Dionysitim. Nam quod supra hahuimus, eto viso ovo θαι, ex Thuc. edd. OOrrectum videtur.
230쪽
τες, ἐπιπυ αγροενοι τα γεγενημα παρ' ἐτερ- ελάμβανον ὐπερβολη ἐπι- δι-οεῖσθαί τι καινοτερον. ωρις δὲ τῆς πλοκῆς αδνοι - ονομάτω σχηματισμοὶ ταῖς κοαῖς ει- σι ηδεα Τουτοις ἐπιφερει κεφάλια ιο αλλο ποιητικῆς, 4 μαλλον o διθυραμβικῆ σκευωρόας οικειοτερον ' πω τ 88
- ἐπιχειρησεων - δ οπμJmaeo iam Iupra f. a. ha-huimus ubi tamen, quamquam aptius, quam hic, Proseruntur, ab aliquo ex Thucydido adseripta videri possint, cum l. 3. nulla eorum habeatur ratio. Unde conjeceris, censoTom. Pet xse quidem, hao cum seqq. iunxisse: - ronία και τηνειωθῶαν - . Nam Nostro loco, ista verba, quam qna in satis inepte, a Thetore proposita esse declarant seqq. Sed qui locum accuratius inspexerit, intelliget, negli sentiam Lubelle,ra ori librarii, sed auctoris, qui hic, ut Taepius non lente festinavit. De mira ejus interpretatione non operae pretium est
επιτεχνησει Rectius περιτέχνησις ut . a. Sy Ib. Περιτ νησε etiam Jud de Dernosth. l. l. et apud Thuc. Dubitari tamen potest, an sic in libro suo invenerit Dionysius, cum mOX ἐπιτέχνησις epetat, qua voce huc utitur I, r.
την αὐθυῖαν - ἀργόν J ac Thucydidis verba laudat Plutat cli. De discr. adui et am. p. 56. b. etην ειωθυῖαν - ονομάτων ἀξίωσιν ἐς αἰργα Repugnat huius loci conformatio iis, quae de positione articus Matthiae. r. r. f. 76. disputat, quem miror eadem repetiisso
in Tam m. minores, cum sexcenta exempla huic regulae adis versentur. Proniam hic tantummodo ea, qua nostro loco