장음표시 사용
251쪽
a XXXVIII. Και μετα τουτο ἀποστρεψας τογοι - ματος το διάλογον μι το δραματικόν, ταυτα το 'Aλπαχυλναποκρινόμενον ποιεῖ ,, Εἰκος με και ξυγγνωμη, ω - τρι- δε καθεστωτας ἐπὶ πολλα και λεγοντας - δοκουντας τομhu IQ, τα δἐ tou ποχέμου, scit. εογα, παρόντα ηδη καὶ - μέλλοντα, non sunt accusativi h. I. scd nominativi. Suhaudituronim reti. Reis h. Nominativos esse, Tecto monet, εστι Iahaudiri falsu in Est, cum φαίνεται ad illos nominativo peritineat. mox ovet edidi pro umor. ξυναίκετε si Did est μῶλλον , otius quam, Reis his Α , uno et ex praegressis repetendum est ποιήσονχες. Sicietiam cepisse videtur scholiastes in quo pro iiπονοὐανεε leg. ωπονοήσονrες . e. Matthiae. r. r. 6ia P. 9o5. Fischex. ad Plat Phaed. p. Hein dors P. 89ιβουλεύσαντο nectilis βουλευσονetες in vulg. edd. Thucydidis quamquam Reg. Call. Aug. Dan. Parill. F. G. H. cum Dionysio consentiunt 3 sicut scilicet λογιοιμενοι. ox etiam xectius fortuis επι το Droa So I h V. Matthiae. r. r. f. 586. GXXXVIII, a. ον Αθηναῖον Immo et o Mηλιον. Sed in IeiIq. etiam exroris tenax est, cum dicit επειτα ευπήμονα ρύ-
252쪽
πεσθαι ' Ἐπειτα εὐσχημονα προεισι --μενος rima μέντοι ξυνοδος και περ σωτηρίας ηο παρεστι καὶ ο λόγος ω προκαλεψΘ τρο v, ει δοκεῖ τι πιεσθω. πρῶτον v.hmis ἐνθύμημα ουτ της Ἀθηναίων πόλεως αξιον ουτεμ τοιούτοις πράγμασι ἀρμόττον λέγεσθαι - Ημεις τοίνυs S
μηδετέρου τούτων βούλεται τον λόγον λεχευ Oli ἐπιτμή
ασθενείας -- περιεσόμεθα τῆ βία αιτα γαρ κατειοις δυνατοί. Ἐπειτα τὴν αἰτιαν ποδουναι τούτου βουληθεὶς ἐπιλέγει om δίκαια ita ἐν λανθρωπείω λόγω μο τῆς ἰσης νάγκης κρίνεται, δυνατο da οι προυχοντες πράσσουσι καἰ- α Θωὰ ξυγχωρουσι. XXXIX. Βαουιλεισι - βαρβδοις ταυτα προς Ελ- 1ληνας ρμοττε λεγειν, Ἀλναίοις δε προς του Ἐλληνας,
s. πρωτον μέν Responde επειτα f. s. eis h. ειρ κεν Vulgo εἴρηκεν, quod Oxrigendom putavi. s. ρεύ-νομάτων καλῶν Eadem, quae hic, auctor Ath nienses dicentes facit VI, 4: ου καλλιεπονε θω . ως - τὸν βάρβαρον μόνοι κωθελοντες εικότο/ς υσομεν. Noluit repetere, quas ain alibi I, 3 sqq. exposuerat. Ipsos enim Athenien-Ies hoc argumentum non uberius pertractasti, vix eredide- .im, quippe qui semper istas res jactarent, tum etiam, eum, Solla uisem oppugnante, funus ejus instaret. V. Plutarch. Sulla 25.
XXXIX. i. Φασαεισι γαρ βαρβάροις Haee, inquit Dio-1 rsius, ad Graecos oratio barbaris fortasse regibus convenio-hat 'thenienses vero . omnium Graecorum sapientissimos quiquo Persico bello urbem et omnem regionem relinquere' quam surpi Perserum mandato Parer maluerunt ad x eis
253쪽
1r6 DIONYSII ALICARNASSENSISσθαι, τι τοι o καια τοῖς ισοις τὸ προ αλλήλους, τοὶ δὸ
cos, quos ae manibus Μedorum eripuerant, minime talia dieε- o deuehat nimirum justa quae Iunt aequalium inter se ello; qua vero per vim fiant, ea advertus imbi cilles fieri a potentioribus desere Tota haec argumentatio Dionysii plane simi- Iis est orationi Athenagorae lib. I. c. 36 sqq. J Thucydidis equi Syracusanis persuadere volens, nunquam venturos in Sici- Iiam cum exercitu Athenienses sic argumentatur Ath nion-Ies si nos oppugnatum venirent, nihil penitus efficere pose
uent. Athenienses sunt sapientissimi et prudentissimi. Und
. hoc ipsum jam pridem eos Iciro et considsrare, ideoque nunquam ad nos oppugnandos animum adjicere, certum est. Sed illum tunc Athenagoram et una nostrum Dionysium egregie 1plo facto Athenienses refutarunt. Nam ipsi, omnium Grae- eorum Iapientissimi stultissimo consilio maximum apparatum in Siciliam miserunt et perdiderunt Atheniensium sapientiam prudentiamque multis celebrari non ignoro sed eosdem.' axo his virtutihus usos, cupiditatibus potius et stolidis consiliis obsequi solitos, adeo pervulgatum fuit, ut in prover-hium abierit Athenienses pessimis consiliis, optima fortunae uti , Collecti proverbiorum ouet. p. 65. Mirabimur sego illos, qui tot imprudenter, tot injuste egerunt, quaedam etiam injuste dixisse iseliis quoque hoc loco per vim potius, quam jure Athenienses intulisse arma non negat Dionysius; ae ne potest quidem verbis enim talia designari non posis
opinatur; quiu difficilius sit, dicera quid injustum, praeseristim quod is justum censeat, ut hic Athenienses id pro ure a Iegant quam Perpeιrare. Ego Ti omnino scirem, colloquium hoc a Thucydide confictum, nihil tame hac in parte reprem hendore possem, quod factis Albeniensium orationem conve nientem adjunxisset. Ubique enim sunt apud vero historicos
factorum et verborum vjustorum exempla. Aeacius. Haud dubio do hoc sermone valent, quae omnino do orationibu aruis Ieripto ipse profitetur , a. Cujus tu hoc olloquio Iroponendo consilium videtur illud fuisse, ut exemplo propo-it, quihus artihus, ut rempublicam suam augerent, th nienses uno temporis usi essent, ostenderet, id quod eo potissimum assecutus est, quod egatos, qui totam uiritatem xepraesentant, hujus rationes eloquentes induxit. Hi igitne non o sua, sed e reipublicae persona dicunt; non singuloxum hominum, sed universae civitatis sentiendi agendique aiio
goediis Athenas noverat. His quidem licehat, Atticam humanitatis optimarumquo Iegum terram fingere Hermann. de trag. et ep. poesi p. ais ad calc Aristot Poet. et SohlegeI. P electi dramat T. I. p. 56 8a. non item historico, vexitatem experto seriistisque Praeconi. Thucydidis enim a Di9jlige tb Corali
254쪽
βίαια τοῖς σχυροῖς προς τους ἀσθενεῖς Uλίγα δ προς
ταυτα των Mηλίων ἀποκρινομενων, τι καλως, εχοι τοῖς Ἀθη-ίοις προνοεῖν του δικαίου, μη και αυτοι ποτε σφαλέ- τες ὐπ' αλλων ἐν ἐξουσία γένωνται και - αμα πασχωοπν ἰπο - σχυροτερων. ἀποκρινομενον ποιεῖ τον 'A- ναῖον 'is Ἐμεῖς δε τῆς μετέρας αρχης η και παυθ', ουκαθ Smυμε τη τελευτην. τούτου, αἰτία αποδιδοντα, τι sta v καταλύσωσι αυτων Λακεδαιμόνιοι την ρχην , συγγνωμμη εξουσι, και αυτοι πολλα τοιαυτα πρασσοντες. Θόσω δεκα την λεξι αὐτος , οὐ γαρ ι αρχοντες αλλων, ωςπελέκα Λακεδαιμόνιοι, ουτοι ινοὶ τοῖς νικDNiσι. Τουτουομοιον ἐστι τῆ λεγειν, τι παρα τοῖς τυραννοις οὐ μισουνται
τύραννοι. m. ἐπιτιθησι ' , Κου περι μὲν τουτου μιν φει- σθω κινδυνεύεσθαι. 'O μόλις αν π των καταποντιστῶν
tate quantopere, sophistis auctoribus, honestatis fundamenta concussa fuerint, satis constat. Inprimis huc pertinent huc. I 76. II l, a Plat Gorg. p. 8a sqq. Polit P. 336 et 357 sqq. Legg. 889 sq. Qui loci egregie nostrum collustrant. Caetextim ut cenIovis inconstantiam perspicias cf. quas Romanos suos Volscis agros et oppida sibi erepta repetentibus respondentes facit Arch. VIII, o. p. 5al: κρατίστας γονμεθα τη- σεις, ας αν πολέμω κρατήσαντες λάβωμεν, υτ ποῶro καταστη-οώμενοι νόμον τόνδε, υτ αυτὴν ἀνθρώπων νοέμενοι μαλλον εἶνα4η ira θεων' παντας δε κω 'πιληνας κα βαρβάρους ειδόχες αυ- τω χ ρωμένους , ου αν ενοοίημεν Ῥὶν μαλακον Ουδiν. a. αποκρινομενων Leigendum videri possit ἀποκριναμενων. Sed recte etiam inaeqq. aliquoties participio praes utitur. σφαλέντες et λλων, ἐνδεξουσM Erunt, quibus Prae .PIaceat σφαλέντες, ἄλλων re εξ Sed mutanda tantum erat distinctio. f. Matth. r. r. 4 496 3. s. παυθὴ Vulg. Thucyd. Edd. c. i. habent πα- octo, et mox post τεο distinguunt, non ante Syth. ea παυθ in plui thiis est codd. nec immerito hunc scripturam veteris Atthidis scriptoribus vindicat Buttina . r. Gx T. I. P 4Φ8. πράσσοντες Malim πρυζανrεέ. Reis h. Non opus. Nam compe omnino Lacedaemonios talia Perpetrare significatur. 4. o ureoνχεc. - πιοι Demosth. P. Cor. p. 329. 6: ουτως ἔχων ην, 'ν, οιτος π τνοία πάνι ρεῖ. Xenoph.
255쪽
foret oso inpetis, inimiciti vestra nobis non tam nocet, quam
prodes'. ii γαρ φιλία σθενεως - num amicitia est fgnum infirmitatis. Reis h. iror, neminem dum conjectasse riso νε φιλια η με - . Sanum tamen fuerit vulgatum, quod itinexplico, ut verba ἡ φιλια his cogitanda esse putem. hitae moneo locos ab Haachio Iaudatos ad III, a. nihil similitudinis eum nostro habere. me sententia os III 57. 59.
δηλουμενον Accipio pro ιν προῖήλου ἐκτεθειμένον. Reis h.
XL, i. τι - οἱ πολέμιοι C. Ioa ἐπισταμεθα τὰ των πολεμίων κοποτέρας τας τυχα λαμβάνοντα η κοτα το διαφέρον ἐκα-αέρων πλῆθος. Vides Dionysium quoque lectionem πολεμίων agnoscere, quam Pro πολεμουντων sive αντιπολεμουντων poni potuisso, demonstrantibus credatu, non affirmantibus, Abrosellio et Haachio. Ac tantum abest , ut e m voco ἐκατέρων de- Dudi credam, ut ab hac corruptela epetenda en videatur. Itaque πολέμων restituendum puto, quod osq. exhibet, alia p. b. tu ἐπι τε πολiμω τυα κοινὰς ὀπανχων ωγγροπων νομίζοντες πολλους,ἐν πολεμίους κτώμ νοι, τι di δίκαιον εοντες σύμμαχον, ἐνέκων μαχόμενοι. Iut Nic. 27 κοιναι αἱ τύχαι xoυπ- λέμου. Disilia πιν Ooste
256쪽
ἀνελπιστον, μετα δε του δρωμενου τι και στοαι ἐλπος ορθως. Προς ταυτα ποιει το Ἀθηναῖον αποκρινόμεvo λαβυρίνθων σκο
λιωτερα περ της ἐλπίδος επ κακοῦτοι ἀνθρωποι γινομένηe, κατὰ λέξιν ουτως γράφων' ,'Eλπις δε, κινδυ παραμύθιον ουσα, τους ut απο περιουσίας χρωμενους αὐτη - βλά , ου
κα Θεῖλε ' τοῖς δε ες απαν το παρχον ἀναρρίπτουσι - δαπανος γαρ φύσει - αμα τε γινωσκεται σφαλέσω και-ο- σι
φυλαξ τα τις αυτη γνωρισθεῖα ου ἐλλελει' ο μεις ἀτεινειος τε και seri ροπῆς μιας οντες, μη βουλησθε παθελμὰ ομοιωθηναι τοῖς πολλοῖς, οις παρον ἀνθρωπείως ετ σώ-
ίεσθαι , πειδα πιε μενους αυτους ἐπιλείπωσι αι φανεραὶ ἐλπιδες, ἐστι τας φανεῖς καθίστανται, μαντικην τε και χρησμούς και σα τοιαυτα μετ ἐλπίδων λυμαι-αι. αυ- 3τα υκ οἶδα πως ν τις ἐπαινεσειεν ως προςηκοντα εἰρω στρατηγοῖς Αθηναίων, τι λυμαίνεται τους ἀνθρωπους πα-ρα των Θεων ἐλπὶς και υτ χρησμω ὀφελος, υτ μαντι
κης τοῖς ευσεβη και δίκαιον προηρημενοις τον βίον. EI γαρ
μετὰ δε uo e Ipsa Thucydidis verba sunt, quorum
postrema laudat Thom. Μ. P. 167. a. τοῖς δέ Sic etiam codd. plerique exhibent vulgo apud Thucydidem egitur τοις δ'.ἀναρήίπτουσι J Apud Thucyd. ἄναρριπτουσι, more verborum circumflexorum Sy Ib. Cf. Hermaran ad Soph. Aiae. 23s J Suhaud αυrην. Simile ductum ab illo genere ludi puerilia, quo pueri Illicem testamve sursiim jaciunt, quo idoant, utrum latus silicis testaeve delapsae sit superius futurni, et utrum Errae incubiturum. 'ν έλπίθα ι ναρζύιπχειν ς παν τοιπάρχον est itaque hemisericliιari, experimentiam facθxe, num laes tibi sit in exitiam itura, an te fallara, sic ut tuas fortunas universas alea committas, ductus illa spe Reis h. Uerha δάπανος γαρ φυσει laudat Thom M. p. 99. δάπανος explicana adjactivo δαπανηρός. ωα ἐν δt - λλείπει Sensus hic steti.oes opiam non relinquit iis, qui quomodo dictum est ea abutuntur), qua qui , eum illam eme cognoverit Onom esse, nosmodum i ab ea caυeat. Significatur autem Melio an Athoniensibus de victos nihil reliquum habituros ae frustraque optaturos, ut minus spei confisi essent. μη βοωληοθε machius, oppone monente P. 1 o. μὴ βουλεσθε edidit. Q. ταυια υκ oua J V qua dilautata si ni adas .
257쪽
in ἄλλο της Ἀθηναίων πόλεως, και του ἐν πρωτοις ἐστω
. 'πόντην et τω Μηλων o. Io4. Ους ει και Videtur leg ολ εικός, εἰ καὶ - . eis h. Miror virum doctum offendi constructione usitatissima, qua et xeIativa et particulare in oratione hii qua accusativum cum infinitivo adsciscere soIenti V. Matthiae r. r. l. 537. 775 sq. περιόφεσθαι κα συγγενε7 απολλ. Forsan egendum eis φεσθω τους συι γ ἀπολλ. Syth. Mulim περιόφεσθαι συμμύ- Σους και συγγενεῖς. si Thucydides tantum ξυγγενεως inentionum faeientes inducit Quare Sylburgio assentior, niti dixto καί ante συγγενεῖς omnino delendum est λελείφεσθαι Scriptus liber habet λελήφεσθαι minuaeonvenient x. Syth. Sententia ne nos quidem nobis videmur erea deos minus bene animati esse, uam vos vobis vid
mini. si ah Obstat ut explicationi, quod locutio εομένεια ανθρωπων πως si θεούς hic me ossendit, itamquam ita explicat Thom M. P. 591 Deo, si purum offenderet, huie loco eonveniret. Lubenter igitur προς os εἱo aniplecterer hoc offerrent codd. Nunc vulgatum ita tueor , ut verba της προς το θεῖον ευμενείας ουδ ημεις οιόμεθα λελεἱψεσθαι attractionis quodam genere, cujus non absimilia althi notavimus, poma eenseam pro προς ἐν et θεῖον ης προς του λείου εουμενειας ημεις οιομεθα λελείφεοθαι, o deos quod attinet, ne nos quidem eorum gratia inferiores fore Myeramti uno olim putaram verba προς- θεῖον tantummodo trajecta esse atque ad λαεἱσγεσθαι pertinere, inductus verbis sequentihus: κα προς μἐν et θειον ουτως ἐκ του εικότος , ο φοβουμεθα λωσσω συαι id, quamquam et Isaachium stolaior video, tamen ve propteriae non placet, quod sic ad εα μενείας intelligenduin foret αυ-- L. του θεέου, quo hic durius existimo.
258쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM. 182Nγούμεθα γοι το τε θεῖον δοξη, ταvΘρωπειον τε σαφως δια παντος πο φύσεως λαυκαίως, ζαν κρατῆ, ρχειν. . τουτων ἡ νους ἐστὶ με δυζείκαστος κω τοῖς πάνυ δοκουσιν
ἐμπείρως τογανδρος χειν , κατακλεέεται δ' εις τοιουτον τι περας ἔτι το με ΘεA δορ γινωσκουσιν παντες, τα υπρο αλλελους δἰκαια τῶ κοιν τῆς φυσεως κρίνουσι καμ
ivlli rictu aliter agimus , neque aliter Ius et Ia nesilmiamus. quam Pro ut alii homines, partim in rebus divinis fatuuna
agendum et ensendum esse, partim in rebus humanis, in mutuis rerum inter se commere iis volunt agi atque censeri Hodiest sera faeimus ex ritu antiquo et jus civile adminiframus ad praescriptum et duetum juris naturae. Hujus sui moriae ausam statim subjicit Reet an Deus deos eo lamus in dubis in Nam mera ex opinione imperat numen hominibus. ea opinio, e colendos esse deos i in humana, antiquitus nobis traditi, cui fervimus me autem ertum iis, quicquid Iterἐimperat, id ei imperat, quia necesse e per naturam rerum, ut
Polior minori imperet Reis h. Locus, utiquam tam difficiis
neque poscimus neque facimus quidquam, quod vel anciliae, qua homines deos colunt , observantiae repugnet, et ab human eorum, quae tibi quisque ax petit, aequirendorum studio abhorreat. Significatur autem, fortiorem quemque Poscere, ut,
xem superet is sibi pareat, id quod sequenti hiis declaraturi u ἐς σφῶς αυτoae pro προς αλληλους accipiatur equidem au Iam non video. aachius, locum se non intellexisse, eo prodit, quod ad των Iuhaiidiendum ess opinatur ανθρώπων - 'sculini generis articulum ratus, cum sit neutrius. ω ές τε θεῖον sunt quae ad deos pertinent. i. Matthiae. T. T. f. aro. h. e l. 8a P. 59s. τύνθρώπειον Vulgatae Thucydidis edd. habent et ἀνθρώπειον, et mox φυσεως αναγκαίας, eodem casu. Gyd h. τωμεν θεῖον δορηθιν , σκουσιν ἄπαν raς His scilicet, cubia Iihi interpretari videtur Thucydidi illa: γούμεθα γαρ et τε θεῖον δόξη - , quibus non vidit annectendum esse verbum ἄγχειν exis imamus enim Dem ex opinione hominum, homines mani sto Iemper et ubique ei imperare, eujus potenter Ant.
259쪽
τος πίστιν αρχεω ν δύνηταί τις κρατεῖν Ἀκόλουθα καὶ ταῶτα τοῖς πρώτοις κα ουτε Ἀθηνοδεις, ουτ Ἀλληψιπρεποντα ειρησθαι. XLI. Πολλα δυναμενος ετ tim/οίας ε γλαι,1ετο συνετο ἐχουσα πονηρον ἴνα μη πλείων ὁ λόγος γένοιτό μοι του μετρίου, την τελευτ in ετ προςθη- παραληψομαι μόνην η ἀπαλλαττομενος ἐκ του συλλογου ὁ Ἀθηνάοσα ειρ εν ' ,Ἀλλ' υμων τα μῖν σχυρα rea ἐλπιζόμενα μελλεται , τα δε παροντα βραχε προς - ἐδη ἀντιτεταγμένα πε-
ρn-σθαι Πολλην γε λογἱαν, φησί, της διανοίας παρε- χετε, ει μη μεταστησάμενοι ετι ημας ίλλο τι τωνδε σω-3 φρονεστερον γ/ώσεσθε. ili ἐπιτίθησι ' - Οὐγα-ἐπί γε την ἐν τοῖς αισχροῖς και προυπτοις κινδύνοις πλεῖστα διαφθείρου-
σω iungam , vel collocatio verborum obstare videtur. Haachii verba do hoc loco miro sonant. Conferendi sunt ad ejus
sententiam quae ad 39, 2 excitavi Inus.
ακόλουθα ' νακόλουθα legis a videtur interpres Huds. XLI, . Guνυμενος ς' Pro εἰς non dubito, quin legendum sitiati, ut Iupxa43 5. Syth. Sic edidi.
ἔνα - γενοιτο Exspectaveris coniunctivum. Sed LAntiqq. T. I. p. 18 . a: να μὴ δοξαιμι μακρηγορφιν, ἐπ τους Ῥωμαίων ἐλευσομαι σνηγραφέας Strab. I, 2. P. ad Tauchn.: προςη κ ταλα δια πλειόνων ἐμφανἰζειν, ἔν εῖη γνώριμα Lucian. quom hili sit consor. . . p. 16 et κυλει - τον πιθον, ς μημόνος ἀργῶν δοκοίην Platonis locos Polit. III. . io. c. et Legg. XI. p. 918. c. Astius correxit haud scio, an injuria. CL.Matthiae. r. r. . 519 P. 755.
sionem. Reis h. mori opus videtur.
a. ἰσχυρα ori, Vulgatae Thucydidis edd. o. aia. I pro ἔσχυρὰ - habent υτρότατα et mox πάρχον*α pro παρειτα.
περιγεris ista J vulgatae Thucydidis editiones habent πε- οιμνεσθαι et mox πολλήν τε Ex eisdem addita est inclusa particula ἔ, Syth. Qui octionem πολλήν γε unice vexam putat, Benedictus, suo fruatur iudicio. s. αἰσχροῖς Fort. ἐσχάτοις. eis h. ihi Iegendum videbatur την et απιρῶ ἐνδεοῖς προυπzοις κινδυνοι πλεῖat διαφθειρουσαν αἰσχυνην, coli. VIII, 7: υδέποτε ἔφη - αἰ-
260쪽
DE HUCYDIDE JUDICIUM. 18 sex ἀνθρωπους αἰσχύνην τρεψεσθε Πολλοὶ γα προορω- μευοι ἔτι, ι οῖα φέρονται, το αἰσχρον καλούμενον νόματος
ἐπαγωγου δυναμει πεσπάσατο στηθε του ρηματος εργεν ξυμφοραῖς Ἀκεστοις ἐκοντας περισεσεῖν. 'ούτων τω λο- έγων οτι A. ού αὐτος μετέσχεν ὀ συγγραφος τω συλλογου si
amentiam ineurrat. Velim demonstrasset vir doctissimus, hano explicationem et verbis aptam esses, ne rei, de qua dicitur, repugnare. Quod ne facere possit , non vereor. Rectius it
quo opinor, auerus ea intelligit perieula, quae iubire νη- dor adigat, quae ob ignominiam fugiendam fuscipiantur. Quamquam haec quoque interpretatio habet , quo offendat.
rων των λόγων οτι ἐν ουτ συῶς μετέσχεν ὁ συγγρα-νευςJ Hoc colloquium multis modis exagitat Dionysius. Ἀe do universo primum Quod vero horum sermonum inquit minime fuerit particeps Thucydides , cum neque ipse conventui interfuerit, neque quae ab Atheniensibus aut Meliis di xentu audiverit, excitis, quae proxime superiore libro comm morat, facile pollumus cognoscere. mam postquam Amphipoli dux fuisset, ejectus e patria, per omne reliquum helli tempus in Thracia vixit. mio priino manifeste falsum Dionysius dicit, Thucydidem patria eiectum, postea Iempe in Thracia longe a heu remotum vixine. Iese enim de Io Thu-eydides scribit, cum in exfilium post Amphipolitanam praefecturam ejectus uinet, factum eue, ut utriusque partis,ehua interfuerit, nec parum Peloponnesiorum res h id exsilium
cognoverit v. V, 6. J. Hic aperte Thucyd se, postquam patria pulsus sit, relius gestis affuisse dicit. Et testatis in ejus vitam arcellinus si ra Thucydidem, patria pulsum. in Aeginam se quae ut plurimum unius diei navigatione ah Melo distat contuliae. Deinde nihil magis miror, quam id
quaerere Dion3sium, quo modo colloquium hoc potuerit edera Thucydides, cum conventui non interfuerit quo modo omnium historicorum fides elevari posset qui certe pleri quae rebus, quas scripserunt, non modo noti interfuerunt, sed nec eodem tempore vixerunt Sic ipse Dionysius res Romano-xum scripsit, quibus aliqaio seculis posterior fuit optimum uidem foret, ab iis, qui ipsis rebus interfuerunt, omnia pro- ita esse, sed quia id res humanae non Patiuntur, non is taxeo falsa scriptorum fides est, qui ab aliis accepta memo-xiae mandarunt. Thucydides tamen noster his omni hiis dissicultati hus minime laboravit qui totius helli Peloponnesiaci tempore vixit et, cum id inciperetur, non puer, e jam in aetatu fuit rebus vero gestis plurimis ipse interfuit caetexis itari propinquo erat, ut quotidi homines, qui rebus in terruerunt, percontandi audiendique amplam habuerit facultatem. Igitur si iiisquam alius, certe Thucydides is est