장음표시 사용
241쪽
α της κεκαρωμένοι την διάνοια απαντα και - - ποκόντα
του συγγραφεῖ μαρτυρουσιν ' γαρ καστος ιναι βούλεται περὶ το λούμενον τε και θαυμαζόμενόν ς' ἐαυτου, ταυταω ,σαι. σοι, ἀθήκαστο τη διανοια φυλάσσουσι και τηνἐξετασι - λογω ἐπιτολέμους καγγας πιαφέρουσιν, εἰ aψυσικης τι vo κρίσεως μετει ψοτες, ειτε κώ Οαχν ἰσχυ-- τα κριτηρια κατασκευάσπιτες , υτ απαντα ἐπαινουσιν
ἐξονειMγιν DLegendum videtur ἐξουδενἰζειν, et ' ru- peto σῖνος vel etiam σπῖλος Syth. Druo leg esse . pronuntiat Schneidex Lex. s. v. σινος Equidem non magis so1- Ucitaverim ἀνος, quam ἐξονειδιζειν, quod verbum exprobratasti potestatem habero potest, ut simplex ονειδίζειν I, 6 s. l. s. 9 γαρ - ἀεταπι Demosth. lynth. III. P. 3, ade res τοιοvτοις πάρχει λόrομ- παρ ἐκ του βουλησις ' διόπερ ῶστον απάνzων ori αυτον ἐξαπαιῆσαι o γαρ βουλεται, uobis καστος re esεται. Ex quo loco conjicias apud Nostrum post etαυτα excidis και Sic etiam Chariton p. 49 sto: φυσει γὰρ ἄνθρωπος, ο βουλεται, τουτ καλοῖεται, hi plures eiusdem sontentiae locos excitavit Dorvili Adde Goelier in Aet. Phil. Μonac. . II. Fala. a. P. 44. Est tamen, ubi contrarium diu possit cum Polrb. I, 3. st nisi ν,-λιαν βου- λεσθαι Ουι γενόμενον δεῖν. Nempe majus laetiusque oo
διδα ea Rectius fortasse διδαχῆ. veI pluralite διδαχαῖς, aut saltem post διδαχης distinguendum, ut referatur ille casua ad partieipium μετειληφότες Syth. alim διά interponi. Relah. Hoc vel ob fonum non placet. Itaque διδαχj scripsi,
242쪽
κουντά μοι φέρει εις μέσον, υτ νυ αποστρεψομαι. Αους
τοῖς αριστα μοι δοκουσι εχει - ουτ κατα τα οἰκονομίας seo κατορειυμμνων, ουτ κατα την φρασιν ανεγκλήτων.
απωτρέφομαι Tolle sigma, αποτρέφομαι. R e Lal. V. ind. και A, - ιομενος Haec praetermissa sunt a Dudistatio non videntur tamen eae rupervacua Sy Ih. non πείλη-ν J An προυπείληφεν Ταur , Num virῶν, scit των ευρεθέντων, quod voeahu- Itim, tametsi non praecessit, facile tamen e voc. 4εσιν Iubaudiatur. Aut alias sic erunt vocabula transponenda: 'araeoνοικέτι δίδωμι xeti, et περ τὰς ικονομίας εχνικόν. eis h. Priorem emendationem non flocci facies posterior facile e xeo. CLMatthiae. Gr. r. f. 59a. P. 526. q. a. ταῖς ἰδέαις Videntur haec duo vocabula expunge cta esse. Nam ταύταις redit ad δημηγορέαις, quod modo pra Qessit, quemadmodum etiam ἐν ταύrαις, eodem redit, ad orationes puta. Reis h. interpretamenti uisicio in ista exhavi adere non potest ιν ταυται τῶ ιδέαις i. .. ταῖς δνηγορικαις εodem modo dictum est, ut πανηγυρικα. ἰδέω pro λογοι ταύτης τῆς ἁδέας in Axto Rhet. IX, a. uhi, Scholt. περὶ ταυτα Imo vero περὶ ταύτας se τὰς δημηγορίας τα ἰδεας , neque dubitavi sic corrigere in e i s h. s. ἄν ἄλλων I Excidisse suspicor φιλολόγων. v. a. 4: συσε κρινεῖς καὶ τω ἄλλων φιλολόγων καοτος. i. as, 1. Jud de
Demosth. p. 1.26.4. . κατὰ ταυτα Correxi κατὰ ταυτά, eodem modo atque rati superioribus feci. 44 al. Diqilia πιν Corale
243쪽
ταιας Ἀακειαιμονίων τε καὶ των συμμάχων ελασι αρξαμε-
νος γραφειν seris εται, του βασιλέως των Λακεδαιμονίων, Ἀρχίοάμου, μεMλειτος δν- ειν την γῆν, πρέσβεις παραπων Πλαταιέων - ἐνους προ αυτόν, και λόγους αποδιδω-
πιν, ους εικος η υ Ἀμφοτερ- εἰρημαι, τοῖς πως πα, πρεποντας καὶ τῶ πραγμασιν οἰκειους και μητε λείποντας του μετρίου, μευ περαίροντας λέξει, κεκόσμεικε --τους καθαρῶ καὶ σαφεῖ και συντομω και τα αλλας ἀρετας
ταιεῖς εὐξυς πρεσβεις πέμψαντες προ αυτο ελεγον οιάδε 3 Ἀρχιδαμε και Λακεδ' ὐιοι, οὐ δικαια ποιειτε υτ α ιαουθ υ μω ουτ πατερων, ων ἐστε, ε γῆ-Πλαταιέων πτρατευοντες Παυσανίας γαλο Κλεομβροτου , Λακεδαιμό
pitur nerται, , vetere scilicet Atticismo ut supra quoquon6, 4. κλοσεις pro oommuni κλεωεις Syth. Hae non compa-xari debent. V. Butimanni x. r. T. I. p. os Perpetuo in hac horum nominativorum forma nuctuant libri, ex quihus nostro loco II λαταιέῖς scripsit GottIeherus An constantia sit consectanda , addubito. s. oris αξια Apud huc od1 αξια'. Teellus. Errox Ii-hrariis deheri videtur, qui cum uir et Oh transposuissent, ex illo ortum est Οὐ M.
244쪽
- τω ἐθελησάντων ξυναρασθαι τον ἰνδυνον της μαχηδε παρ μῖν γενετο vσας ἐν τῆ Πλαταιεων αγορα ἐλευθερί- ερὰ και ξυγκαλέσας παντας τους ξυμμάχοις απεδIδου Πλαταιευσι , γῆ και πόλιν την σφετ-α ἔχοντας
αυτονομους οικειν, στρατευσαι τε μηδεν ποτε ἀδικως ἐμ
-Moους ποιουμενοι και τους μετέρους πατρωους και τε-
γα Παυσανίας ἰμι παρεδωκεν , αυτοι τε αὐτονομεισθε καισους χλους ξυνελευθερουτε , σοι μετασχόντες τω τότε κινδυνω υμῖν τι ξυνωμοσα και εύσι νυν υ ' ΛΘ- ις' πα-ἔεμ Seriptus libera et ἱερῆ, Pasi pertineat ad su
ωUros, ita scilicet, ut prior locus trihuatur Lacedaemoniis, posterio Plataeensihus, sicut infra v. In iεdem editt. cuplicato articulo legitur την γην η m. Syth. Cum Dionyno tamen priorem omittunt Ar C. Paris. Ε - De Dii πα-τρωοις v. interprx ad Eurip. Electr. 666 SeidIex.
s. et ya Inclusus articulus et- abest in eisdem editt. Thucyd. Sysh. εἶπεν Sic quoquo apud Thucydidem vitigabatur anta
245쪽
- γεγε τα αυτῶν J alim γεγενηται της -- ωhaudim M. Redit illud τῆς ad ἐλευθερμεως Constructio est ἔνεκα ς μῶν αοτῶν ἐλευθερώσεως και της - αλλων έλευθερώσεως; auo si Misos liberemini, aliiquo liberentur. Et bene in e dicibus Thucyd. quibusdam Ax C. Dan. est και η των ἄλ- λων. eis h. Mihi in mentem venit, και - ἄλλων interpre- tamentum esse ex praegre isti ton ἄλλου ortum atque ad συνων adscriptum, quo ejecto et post laθηναιους minima distinctione posita υτῶν, pro relati. positum, v. atthias ri r 3 667. s. ad τοις ἄλλους rediret: ων is ἔνεκα τηλέλευθ-eωσεως Nuin non perspicitur, qui Archidamus, se Plataeenses li- heraturum esse dicere queat, cum Athenienses ita non ut sociis υπηκοοις usi essent. Quod eonjeceram posthao a valla confise
malum vadi, vertente qui nune ιhenienμbus ferviunt Quorumque in Iibertatem esserendorum gratia tantus αυρ aratuaest anιumqua bellum. De articulo ad ἐλευθερώσεως non adj-ςto, a saepe, genitivo praegresso, reticetur. V. II, 95zτων Μεσσονιων χάριτι πεισθείς. IV, tau των χωρέων χαλεπότητι- V1 ε μετὰ Συρακουσῶν ἔκησιν, ubi vulgo post μετά urticulus Ruditur, quem non agnoscunt Reg. CH Gr. Μosq. Parin. C. D. E. F. G. H. I. . VI, 34 δια πλου μηκος. erod. III, 26 κατὰ Ἐλληνων γλῶσσαν. VI, 136 της πατριδος λωσιν. VII ao: πλαγύπτου ἡλωσιος Plano eadem ratione nos I quimur et ac brae a.' Grundung, μι Aegrasen Ero-
πουσιο αντεπεξρσαν. et II 5s: κα εκάrερα - διασυ--ν aiondum mihi persuasum est, veram esse vulgarem lecti nem, Pro qua alii codd. ιερα offerunt. ὁρκισε, Apud Thucyd. ἄ-σκει, et mox f. 6. Πλαταιέων. Πλαταιῶν certe, licet ita contractum dici ponit, ut Πειροιδεο Πειραιἐως, tamen nec in praecedd usurpatum fuit, P. Ma.
246쪽
V. . Et G2. v. nec in sequentibus Syth. L clionem ἀγκε ει , quam nonnulli nil praestant atque Valla expresit, merito praefert Schaeior. ind. ad Porsoni ad ver p. 5 5. QuodHaachius dicit, eam sapere correctionem, suo fruatur judicio.
I. αρύ dor ἡμῖν Μ eliore ordine libri plerique mi,
Hsrod. IX, 46. Paullo diversa Iunt, quae ex Ialon collegit IEHHlo I f. ad Protag. f. a 3 p. 7 . f. oo P. 611. Quorum ictis eorum plures a viris doctis follicitati sunt. αριθμοι Non esse eerto vel innito numero, Te simplieiter numero , a Z ah namh, cf. Schelleri exic lat. l. v. moneo propter alchenar ad Herod. VI, 5R.
247쪽
Drτοι Popponi P. O . egendum videbatur μη, o II. Hermanno ad Eurip. ero. Fur ra36. et ad Vigex. p. ras. Fortasse tamen va opus est, ut hie simul quies in aliquo Io eo cogitetur. Quamquam quod Hermannus statuit discrim- haud scio, an non ab omnihus ubique criptoribus servatum fuerit Thucydidis quidem plures loci adversantur in allia oodd. nuctuant.
υμιν ωαν παραλάβωμεν)Jonclusa ahsunt a vula ad itidamque cit. s. ante ἄνδρες Πλατα-cJ Syth. InoIura expressit alia atque o codd. xestituit Isaach. Gallium miroenonnisi in axi . . ista vecta reperisso nam ex C. tantummodo notavit παραδωσομεν μῖν μεχιν. παρακαταθήκην PV. interprx ad Herod. VI, 86. Spohma Isocr. Paneg. st et, qui hunc locum Iaudat Thom. . 685 s. ημας ' ἄρ habent I. Paxist. D. E. F. G. H. I. quo afferri possit corte non obstat praegressum γενόμεθα, quo non olum Plataeenses, sed Athenienses quoque significaxi vi
248쪽
τε τῆς κενώλκια κολα σθαι τοις ὐπάρχουσι προτεροις, sos τῆς τιμωριας τυγχανει τοι ἐπιφέρουσι νομίμως. o σαυτα ἐπιθειάσας καθιστη ἐς πόλwο τον στρατον. X XXVII. Ἐξιτάσωμεν δε παρα τουτο τον λαλογον, υτ καλως και περιττως χοντα, τερον αυτου διάλο 1 γον, ο μαλιστα ἐπαπού- οι του χαρακτῆρος τούτου Θαυμασταί. 'Tποτίθεται δη, στρατια αποστειλαντω Ἀθη
ro. ω, irεσθαH Cl. Call. Rei. s. m. αντέχεσθαι pra Bent quod praefert aachius, turis i. e. ληναιων suhaudiens. Equidem vulgarem lectionem non sollicito Dionys. Antiqq. IX. 6 i. p. si 8 98 νευοντο Metoν, ἐν ἀκμὴ τότ ην, συγκομιζόμενον υποἈ- πολεμιων και γέλας βοσκημάτων ἀπολαυνομένας ὁρωντες coli. c. q. p. 774. 15. C. 57. P. actor. 6. V dabit Lexio Xenoph. T. I. p. 55. b.
εἰ δέοι Vulgati libri habent εἰ Syth. et αν ξυβαειν Quod Poppo I. I. p. 58 suaserat. ξυμ-
βαἰνοι ve ξυμβαιη, ipso retractavit in illexi de usu partio. ον P. M. De Haachi refutation taceam. ἐκλιπόντων τῶνδε PQuod conieceram, ἐκλιπόπι- δε τῶνδε, Posthac notatum vidi ex Cass. Reg. M. C. Osq. ParisI. E. G. H. Si quoque honi. Μ. p. 8as legit. De hoc deo-τum texxa hostilis invocandorum placandorumque ritu LXenoph. Cyrop. I, 6, 1. Pro ἔχειν Hexod. VII, 55. moro poetarum, eodem sensu λελογχέναι dixit.. τι ποιῶμεν scit. κακόν vel ἐχθρόν. eis h.
249쪽
λους των Μηλίων συνιόντας εἰς λόγους περὶ καταλύσεως τούπιπολέμου au κατ' ἄρχὰς μευ ει σου nisi προσωπου δόλος τὰ λεχθέντα φ ἐκατέρων. απι - δ αποκρίσεως τούτο
De προβοιλις alibi dicam. συνόντας πινόντας pro σννιόντας supra quoque notatum ad p. 48. ult. de arte Thet. p. 48 ed. Scholi qui rectis συνιόνrων correxit. Syth. πινιοντας conexi, ut oportebat fieri in eri s h. a. ἐκ του ἰδύου προρώπου Hoc quomodo intelligat, do-eet 58. a. καὶ δραματικόν Post δραματικόν deem videtur aut αποδίδωσιν aut απεργάμα Reis h. eishius ad Longin p. 5s pro o μετα etauetis διάλογον sorihendum censet et. μ. . διαλογι--ν. Fortasse pro και scribondum est ἐπι τό. Cf. 38, H αεταε et ἀποστρέφος του διηγηματος το διάλογον ἐπι το δροματικον, tuum τὸν θηναῖον ἀποκρινόμενον ποιεῖ. s. ουτ φρονεῖ i. e. hoc Abi vult. V. Valchenae at His . IV, 251.ημῶν - Vulg. huc. edd. v 86. habent eμῶν,
strum. Paulo post eaedem fio Iegiint m ασταλεστερον ποιησατε καθ -sr- γα και ηὐ μεις ἐν λογου, υλλα πρ Pyth. Ut1-que μων praestat, sed ει γωγή malim, h. e. nosra ad paveoae inductio, h. e. quod ad senatum addueti fuimus. Reis k- φῶν solo r. notatum, mihi quoque aptius videtur 3 non item εἰς πη-
ποιήσετε καθ' καστον, καὶ μηδ' μέῖς ἐν ὀλιγ0 Correri hune Iocum e vulgaribus Thucydidis exemplaribus. Relah. Non secutus Inm Thucydides autem sic scripsit - ποιήσατε. κα, Dosio γαρ καὶ μηδ μεῖς hi λόγω.έν ὀλίγ*JMerito hanc plerorumque librorum 1ectioneam xejicit Hemstexh ad Lucian T. I. P. upra scriptor di-
250쪽
η χέα αλλήλους ου ψεγεται ' τα- του πολέμου, παρόν-
xexat eodem tensu- νέσει alta conrufio satis frequens est V. Plat Phaed. p. 7 h. Pierson Verisim. p. 8I Schae lex ad Dionys de Comp. . - 149. κρίνετε Hic raro modo est usurpatum x ἀποκρἰνεσθε. Reis h. Immo significat dijudieat , discernite. . , φθεrαιδ verte non vituperanda est. Imitatrix
Dionys Arch. VII, 8 P. 578 6 ἡ ἰσομοιρια της τυχης, μετέχομεν μῖν τοι δημοτικῶς οἷ πατοἰκιοι, κληo ποιησάμενοι
την εξοδον, ου φθεδαι.&urou Ic. o διδάσκειν κυές συχίαν. Nihi hi erat, quod Dionysius xoderet RELsk. 5. υκ αν φθάνοις - καλῶν Ad sensum raete vertit intexeres lat. is profecto, nihi obstat, quin, vocet. Formulam subdifficilem suo quisque modo explicuerunt Hemann. ad Viger. p. 765 sqq. atthaae r. r. f. 555. P. Ma. uti mann Gr. Gr. p. 588 ed. nonae Cui equidem assentior. ἐαενηνεγμενα Rectius ἐξενηνεγμένω. Rectius etiam mox ἀντωνυμων Syth. In vulgatis enim est ἄντονομασέων. Reis h. niωοι τὰ Ma Postremas quatuor Iiteras iterari velim ad hune modum πτῶσιν τάδε ' τὰ - . Primum est unum vocabulum aequipollens voci τυλα altera vero ista τα 'a Iunt duo vocabula. Reis h. Si quid mutandum enet, particulam δέ dolerem et distinctionem post et ιν tollerem,
ut exhacio τοῖς πολ - μέλλοντα arctius maret συνύφας jungereri tau Sed non opus est. De Dionysii hac crisi tacere ratius duco. 6. αιτιατικήν Immo vero ρθθν, ut recta modo clixE