장음표시 사용
271쪽
s νγα φρον-ατα ψυχροτερά ἐστι και τῆς Γοργιου Θοαιρ
ἐλπἱδ τε ησσον πιστεύει id est και Οὐελπίδι ησσον πιστεύει. Pendent haec omnia e praemisso καιαφρόνησις δέ, illi adest, vel ex illo Uini eontemtus eostium. 44 al. Cf.Matthia. Gr. r. f. MI. n. a. me totius loci interpxetatione, ad i. a.
Dci ἀπο- η πίς Tum . maxime valet o viget, cum
alias innes via e malis nostras evadendi clausae et salutia omnia adminicula intercepta, consilia ademta sunt. Non prius descendimus vel confugimus ad spem , quam e sumus deducti, ni expedire nos et evolvere e malis nostris nullo modo
Possimus in ei, E. a. φρονηματα Hac voce Dionysium alibi usum esse pro νοήματα , non memini. Nec placet, quod olim mihi uidehatur, Dionysium 'ocabulo φρονηματα ipsa Thucydidis exha
φρονήματι - καταφρονήματι respicere a repeter , cum non solum verba, sed etiam sentcntias vituperax videatnr. Itaque si quis νοήματα reponendum censent, me non refragantem habebit cum φρονήματα facile e Praegresso φρονηματι oriri potuerit. αμφοτέρων I Dedi de meo αμφότερον adverbialiter juxta, vel pariter, perinde tam es Iophisica, quam inepta et illiberalis utrumque eis, tam illud, quam ho e. Reis h. quidem moetερον serri posse arbitratus revocavi. Respiciunturentin vocabula φρόνημα et καταφρόνημα. σοφιστική Summa in hac nominum distinctione Pro diei fuit cura, cuius exempla servavit Plat Protag. p. 55Z χρη οους έν τοιοῖςδε λόγοις παDαγιλνομἐνιυς κοινον μεν ἐναι ἀμφοι et oῖν διαλεγομένοιν κροαχυς ἐσους di m στι γαρ υ ταυro ν. κοινδε μεν γὰρ dκουσαι δεῖ αμφοι ἐρων, ηῶσον δε νεῖμαι κωτέρω, λα et με σοφωrέρω πλεον, τῶ di ἀμαθεσrερ iacteta ον - ἀξιω-ῶ ξοηορεῖν και ἀλλήλοις περὶ των λόγων ἀμφισβητειν μέν, ρί-
272쪽
DE THUCYDIDE JUDICIUM. 19sτης μοίας τύχης η ξύνεσις ἐκ του πέρφρονος χυρωτέραν
προέχετα, - ρακλειτείω σκοτειν Ἀσαφεστέρα εχει
τη θέλωσιν η τε της ἐλπίδος ἐλτω ἀπό- ἰσχύς καὶ η της
γνωμης ἀπο-- υπαρχόντων βεβαιοτερα πρόνοια ποιητικω- τερον περισέφρασται Βουλεται γαρ λέγειδε τι δεῖν --μη πιστεύει μαλλον η - των παρωτων λαμβανομεν η ταῖς
Schol. T. II p. 6q. ujus imitationis, si qua est, exeinpia sunt
1, 69. extae. αι ἱ μεν - φίλων νδρῶν ἐστιν ἄμ&ρλανόνrων, κατηγορέω λυθρῶ ν αδικησάντων cf. 1socr. Paneg. 56. IL, 593έπανέσzησαν μειλον έ πεσιησαν. πόστασις μέν γε χων βιώιόν τι πασχόνrων. quem locum Dionysius imitatus est utiqq II, 8 p. a5. Sed quis non videt talia multum dissera n Prodici affectationes Equidem hac verborum explicatione, si quis
modice ea utatur non magis ossendor, qua in nominui derivatione; de qua v. Lobook et Hermanti ad Soph. Alac. 3o.
ραν peris Vulgatae Thucyd. editiones habent ἐχυρωτερων per an prima syllaha, per, in tertia. Nota ibidem stiam μα- κλητείων per η in tortia syllaba , cum apud Suid et alibi ε-gatur πιρύκλειτος. odi. Ἱέρακλητείων correxi, se l. i. ὀχυροτέραν retinui, licet me non fugiat, hanc scripturum vitiosam osse. . ainen Sohaesor ad Apollon Rhod. LII. p. ais sqq. De Heracliti Ohscuritate v. Creuaer de arto hin. r. P. 86 es quos laudat. Adde chleiermacher de Heraclito
inmus Antiq. Stud. p. 525 sqq. βοαλεrαι u λέγειν - η ἰσχυς Hac explicatione non
multum explicatur. Integrum Thucydidis locuti hoc modo convertor hostibus occurrere oportet non solum dentia, Ied etiam contemtione. Considentiam enim vel ignavus er eli-eem imperitiam i. e. si fortuna adjuvetur, tametsi non consi-1io felleem successum meruerit concipit contemtio uero est,
si quis etiam eon illo adversariis se Iuρeriorem se intelligit: id quod nobis ontigit. Atque audaciam in ari ortuna h. e. etiamsi fortuna, cujus favor potissimum fiduciam gignore solet, nobis non magis propitia sit quam adversarii su firmiorem reddit prudentia. I Iubest elatus animus L. illa de qua dictum est, hostium contemtio eaque prudentia minus fidie Dei, quae in angustiisse estieacem praebet in quihus homines cum aliis auxiliis destituuntur ah illa operi exspectant. ef v, os. sed confli , ex iis, quae Proest Iuni, cujus tutior est rovidentia. Ad hanc interpretationem illustrandam Pauca addenda videntur. Ac primum quod Schol. aliique pro-Muntiant, φρόνημα et civis idem esse, non omnino verum
273쪽
, XLVII. ε νωτε κακεῖνο ἐοθυμηθην, τι minραμυθουμενος την ὀρν την κατεληφυῖα αυτούς ἐπὶ ταχπαρουσαις συμφοραῖς, ω αἰ πλείους παραλογοι τε συνέβησαν αὐτοῖς Mu προςόόκητοι, καὶ παρακαλῶ τας συμφορὰς γεν- οναίως *ἱστασθαι , μη φανίζοντας την της πόλεως αξιωσμ
δε νησαντας τα ἴδια του κοινου της σωτηρίας αντιλαμβάνεσθαι, καὶ μετα τουτο)Φλθων οτι την κατα Θαλατ-- αρχη βεβαίως χοντες υτε μ βασιλεως, υτε cetro Λακεδαγονίων, ουτ ser αλλου ανθρώπων ἔθνους
puto. Significat quidem utraque vox elatum animum, seclita tamen ut prior in honam partem accipiatur, posterior in malam. Cui discrimi Iii accommodatum est, quod illa ad Athonienses redit, haec ad Lacedaemonios qui etiam ἀμαθιας nomin non semel notantur, veluti I, 8 coli Quare φρο νημα fdentio nota ημα confidentiam interpretatus sum. LII indors admorat. Sat. I, p. 7 Deinde quod Schol. Ratuit, post κατα-ηluc δέ subaudiendum esse ἐκείνιν, ut repetendum sit ἐγγιγνεται, falsum existimes, cum o hic ea ratione usurpatum videatur , de qua exposuit atthiae. . MI. n. a. Cf. I , o IV, a Sohaefer o Soph. EIEC tr. Iosio. Eindor ad lat. Sopli. p. 588. De verbis ἐκ του πέρφρονος T. Matthiae Gr. r. l. 574 P. 859-XLVII, 1. ων οἱ πλείους - . Cf. hucIII, 61 sq. τὰς συμφοράς Accusativum etiam x. Et Paris. F. et ipsa Dionysius . s. exhinent. Sed V. Schneide r. Lex. s. v.
Vatio του post από inserendum esse. Caeterum hic ordo inprimis ab Herodoto frequentatur, licet etiam apii alios in v
274쪽
αυτός εἰμι κα ου ἐξίσταμαι, ἡμεῖς δε μεταβλλλετε, ἐπεῶ ξυνέβη μῖν πεισθμα μεν κεραίοις , μεταμέλει Da
αέυιδιο και το ἀπροςδοκητον και το πλειστω παραλόγv ξυμβαῖνον , ο ὐμῖν προς τοῖς αλλοις οὐχ ηκιστα και κατα την νοσει γεγένηται 'Oμως δε πόλει μεγάλη οἰκουντας και ευὴθουσι αντιπαλοις αυτὴ τεθρα- ωους χρεων - τας συμφο-
ρας ἐθέλειν ψίστασθαι καὶ τη αξίωσιν, αφανίζειν. . Is γαρ ἰάνθρωποι δικαιουσι τῆς τε υπαρχούσης se αἰ-
καταλυθήσονται Thuc. II 6a: υκ ἔστιν οστις τῆ παρχουσnistroασκευὴ του ναττικου πλέοντας χιας οδr βασιλε ἐς κωλυ- Οει όin αλλο ευνος ουδἐν μὰ τλπαροντι. Ex quo Ioco eouis ileias Dionysium cripsisse κωλυθησονται ἐναντι γαρ ταωet ἀλλήλοις Non utiquo sunt. Hae spes a Pericle proposita, de imperio maris perpetuo. thstinniensibus a usini ne eripiendo, non erat έλπiς εν ἀπόρφ, spes inconsulta, nullo fundamento nixa Iedises ἐκ etων παπον- των ducta et efflorescens o potentia Atheniensium praelant o constitutione Teip. et pracsertim rapientia, qua Es navalia et mercatoria gubernabatur. Saepe locorum Dionysius Deophanta est, a critico tuo naso deceptus et in erroxem duinctus. in E i sis. a. και γὰρ - κακουμε,οι J V. huc. II 6a. ois
275쪽
νεῖ με εχ ταυτα τα κατορθωματα του γ γραφέως
--οστιι α μαλnκ' ἐλλείπη Illud Q non agnoscunt editi ne Timcyd. Huds Sed eaedem λυέπει habent. Dion sii. Ioctionem miror o nullo cod. notatam esse. o. 'ης et πόλεως - II, 3. ω πiλυπ-tως γαλλεσθε Eaedem Thucydidis editione habent omερ παντες γάλλεσγε. j I h. Cum Dionysio Conseritiunt Largo Rostg. Pariss. E. F. Miror, non plures codἀiectionem aptissimam confirmare., ινδι νολων Id est κινδυνο απ τουτων , UI ἀπέ χθεσθε, de diseri nine ab his exspeetando, quos offendistis: si nemps Pro masculino habemus. Si mitem τούetων accipimus promeri tro, tum cinὀ-οQων, δι' ααπήχθεσθε, discrimine ex illis offensionibus vestris pristinis existente et ex odio illinc collecto. R eis h. Non melius Ηaachiusa κινδυνου ἐκείνων, οις, qui tamen neque a sensu neque quo jure sic explicet'Itendit, copiosus in iis, qua nemo exHicata requisiverit Linguas ratio poscit ut resolvatur: ἀγωνίζεσθαι περὶ κινδυνου τοDrων, ἀπήχθεσθε, certamen es de periculo ex iis, qua contraxiasii, Ufensis noscente. ἔτι υμῖν ἐστι Pro ενεστιν, seu δυνατον ἐστιν Reis h. τόδε Hoc metuens , scit. μη στερηθῶμεν πη ασης. Reis h. immo etόδε intelligendum τδ,κστῆναι τῆς otcnm ἄνδραγαθιζεται jungendum. ἀνδραγαθέζεται audactex dictum pro δι ανδραγαθίας ὁ τοδε ἐπωδευει, ob virtutem filicet imperio cedere ult, quasi id injustum sit.
XLVIlI, 1. της Ἐρμοκράτοις δημηγοριας Quae legitur Thum VI, 5 sqq. Reis h. Locus a Dionγii exscriptus c. 77.
276쪽
δείγματα τῆν ἐκεῖ λλήνων, ς ἐδουλώθησαν υκ μυ- νοντες σφίσι αυτορ, και νυν ἐφ' ημα ταυτα παρόντα σμφισματα, Λεοντιγω τε ξυγγενῶν κατοι σεις και Αἰγεσταίων ξυμμαχ- ἐπικουρίας, οὐ ξυστραφεντις οδεόμεθα προθυμοτερο δειξαι,αυτοῖς, σι ου 'Iωνες ταυτα εἰσιν, οὐδε E
vulg. editt. Thucyd. Eaedem mox legunt των τ' ἐκεῖο Ἐλλήνων. hidem mox scriptus liber habet μυνοντας , quod congruit quidem cum praeced. accus aruula υτους, at non item cum conjunctione ora. Quare vel ἀμύνοντες cum vulg. editt. Iogendum, vel ἀμυναμεν, posita scilicet post ἐδουλώθησαν det stinctione. modi, των ἐκει Correxi e vulg. Thucyd. Ithris των τ' ἐκέῖσ'. Reis h. Revocavi veterem Iectionem, quas dubitari potest, an Thucydidi reddenda sit, quo iam etiam codd. r. C. Dan. Cl. r. Reg. G. D. E. eam exhibent. Nam etsi apud seriores ἐκεισε pro ἐκεῖ saepe usurpatur v. Markl ad ax Tyridi II. i, huc tamen, si hunc locum exceperis, nusquam sic locutus est. Cf. VI, 7. si Se v. ohech ad Phry
ωμυνοντες PVidetur in libris quibusdam Thucydidis olim fuisse τῶν τ' ἐκει λὶλήνων , oso P ἐδουλώσαντο υκ μίνο τας
σφίσιν αυτοῖς αὐτοῖςJ, eos Griaecorum, quotquot Athenienses in fervituιem redegerunt, rostrere quod injurias Asiua non defenderent. N quotquot est accusativus, Athenienses autem nominativus, ne erres Reis h. ταυetu Vulg. Thucyd. diti thabent ταυτα, haec. hiisdem mox non cum scripto libro κατοικησεις, sed cum vulg. editt. καιοικίσεις legendum esse, satis declarat vExhum καao-- .
ore f. s. o eaedem Thucyd editi habent 'Eγεσταίων exain prima syllaba, de qua scripturae divorsitato in superiora sonio dictum ad P. a. v. a. et 25. ad Tob. I, 52 p. 5κ. Cfineyne Exc. I ad L. v. virg. Aen. J. Eaedem legunt τύo εἰσἰ pro αὐτα εἰσιν. aedem rectius habent οἷ δεοπυσην , qui dominuin Sythetuὐrii Practuli ταῖτα e vulgatis Thucyd. libris. Sed et articulum tu addi malim, αὐτα παρόνa et Goφωμαχα. Con-1tructio κονrες ποραδεθματα id est ἐν μέρει παραδειγμάτων ταDια et σοφίσματα παρόνrα id est νωπιον μῶν ντα . Reis k.
Articulo non opus est, cum σοφίσματα per appositionein ad-.jectum videatrire σοφίσματα νια. Deinde non satis apta est Tepetitio verborum παραδείγματα χονzες, ex quibus Potius Iunielidum Puto ορῶντες.
277쪽
λησποντιοι και -σιωτα, ο δεσπότο η RO ἔν γέ ποιαε μεταβαλλοντες δουλουνται, αλλα Δωριεις, ἐλευθεροιος αυτ οφ τῆς Πελοποννήσου τὴν Σικελια οἰκοῖντες Ἀμήνομε ἔως ν ἔκαστοι κατα πόλεις ληφθωμεν ει τεμοτι ταύτη μγον λωτο ε ραν; - αυτ γαρ ἐν τῆ και-- ω τῆς διαλέκτου τροπω λεγόμενα προςειληφε και
fas κρατήσουσι, τω δ' αυτων σώματι τιμη σοντα και τῆς in που αλλον τινα αθλον η τον την vitii παρασχόντα ληψο-
a. καὶ - ἐκεινα Repeto ἐπαινεῖν ἔχω ex . a. huc locus VI, 78 legitur. ἔατrου Thucyd. editt. hahent vieto et mox ἀνθρωπίνης ανθρ εἱας dedit Wal x et post δεόμεθα δε pro ουν. Ex eisdem addita sunt inclusa ista αμα et ε. aedem pro ημετέραις egunt μετεγις, ve stris Sy Ib Correxi μετέραις Pro vulgato μετέραις. eis h. Non secutus sum, quamquam. ημετέραις verum esse intelligo. τὰ ἐπὶ τελευτὴ κείμενα του λογου Itidem repetendum ἐπαινεῖν. Locus Thucydidis est VI, M. ox αλλον τινὰ ἄθ νθ άθλον cave ne cum ἄλλον τινά Eo-Pvies. Non est masculinum, sed neutrum alium quempiam,
re hominem, seu populum, accipiant, auferent id est
278쪽
Ψυχρα γαλη παρονομασία καὶ οὐ προςβάλλρυσα παθος, αλλ'
ἐμιτηδευσιν. και τι τα πεπλεγμενα και πολλα - ελικας 4
οθησιν πάθους, ἀλλ' πόνοιαν ἐπιτηδευσεως, ingerunt menti non oncitationem affectus, sed suspicionem affectationis et ΔΨiiset in dictione quaesita et tormentorum quasi commentationi adhibitorum, d Gezinungenen, is Gesudierten. Hois h. Caeterum me judicio in lia raronomasia nihil frigoris inest, neque huius figurae vituperandus et usus, sed αbusus. Quod ut Tatio, ita prohatilliinorum exempla aucto-
xum docent. . καὶ D - Repete υκ χω, πως, ἐπαινεσαιμι.
οἴδε Eaedem ibid. pro id habent ουτοι, quod scripti quoque codicis margo ubi haud dubie corrector ex huc adia eripsit agnoscit. Ab eisdem editi abest articuliis του postm εο δε sicut vicissim in Icripto codice deest inclusum κακod νεetωτερου. De sequenti autem μεταγογὴ dixit auctor etiam Iu-Pva P 798. 1. Is I. 9, 1. I. Syth. περὶ δ του Ego sine dubitatione pro τοῖ de meo dedianiratu facile e praegressis πεο της λευθεοίας epeti possit. Cf. huc. III. a: ων λιμένων την χωσιν καὶ τειχῶν ικοδνησιν ωαὶ νεων ποιησιν ἐπέμενον ελεσθη αι Plat Polit. II p. 533 sq: ἀρέσκει την ἐν πρώτην μοῖραν πιστῆμην καλει , δευτέραν si δια-νοιαν, Θην ἐ-ἐστιν και εἰκοσόαν τεταοτην. Xenoph. ocon.
279쪽
μαχουμενος, τοσουτου δῖ και ἀσφαλέστερον, μον, ου προ
τοι, τοις αυτοι κακοι ολο μεις ταχ α ισως και τοῖς
ἐνθυμηθη-J pud Thucydidem contra codd. legitur ἐν- θουμηθεῖτο, quod Haachius mutavit. οσον Eaedem Thucyd. editi dandi eam habent σω. Syth. ἔρημος Scriptus cod. habet Ioημον , ut feratur ad praeeod accus. ωέ. Syth. Eρημον ex codd. recepit Haachius. κολάσασθαι Post κολάσασθαι voxha a librario libelli Dio- Mysiani perperam omina, sed ad sententia integritatem et constructionis compagem necossaria nam non modo praegressum μη oppositionem Θεuirit, sed etiam κολάσωσθαι, βουλε- σθαι pendeta ex ipso Thucydide addidi haec et δ' ἐμῆ προτάσει την ἐκείνου δουλείαν Phic voca hula οπησσον omisit Jραιωσασθοι βουλεσθαι Pro vocabulo ονλείαν, quod de meo subjeci, in vulgatis Thucydidis libris est vitiose φιλίαν. R. eis h. Dubriari tamen potest, Dion3sii an librarii culpa ista verha omissa sint. Equidem ea retinui, sed uncis incIuli, additis lamen voeibus ora ησσον post φιλίαν , quod pro δουλείαν repo- Ivi, quodquo facile explicari potest. 6. γνώμηJ Vulgair libri habent γνωμη, casu dativo Syth. Ego dativum exhibui. Reis h. αυτουὶ Vulgo Netos. Caeteritur quid in hoc Ioco rhetori displieuerit, non aheo dicere. Μihi quidem et sententiae orantis consilio accomodatae et verba apta a perspicua videntur. Nec aliter sentio deaequenti loco.
280쪽
προεμένω και η τους αυτους κινδυνους ου περι των νοματων
μέμψεως αξια, περι, οδεε δέομαι τα πλείω χάγειν, κα-νως δ' οιομαι και δια τουτων φανερον πεποιηκέ- το προπι μενον, τι - Θουκυδίδου Θως κρατίστη με ιστι η μετρίως ἐκβελ ta τα νόθα και τας πρωτα και - καὶας
ἀρετας φυλασσουσα, χείρω δὲ ἡ λαμβάνουσα πολλὴν ἐκτρο
πὸν ἐκ των κοινων νοματω τε και σχηματω εις τα ξενα
και πολιτειῶν κοσμου και - ἄλλων των κοπω και μεγαλωνα πολει βουλευσομενοι συνέρχονται, υτ ἐν τοR δικαστη
ρίοις , ἔνθα περι θανατου και φυγῆς και τιμάας και δεσμων και χρημάτων φαιρέσεως ο λόγοι προς τους ἀνειληφους sues την τὸ τουτων ἐξουσία λέγονται, α λυπουσι τον πολιτικοὶ Οχλον, αὐοντα των τοιούτω ακουσματω ἐν εθει, ουδ ἐν ται, ἰδιωτικαῖς ὀμιλ ις, ἐν αἱς πέρι ω βιωτικω διαλεγομεθα πολίταις η φιλοις η συγγενέσιv, γούμενοι τι συμβεβηκότων ἐαυτοῖς η συμβουλευόμενοι περί τινος των XLIX, πολλὴν ἐκτροπιν Fortasse Dionysius scripsito ακολουθηταὶ Leg. videtur ανακόλουθα. a. ιδ Roctius neutro generore Syth. ibi videtur Idelendum, quod manifeste e λεγονται perperam est iteratum et tum aut λυποῖιπε leg aut atmoinu γάρ. Redit autem hoc ad λόγοι, orationes ejusmodi, quales nempe Iunt Thucydideae. Reis h. ἐν ταῖς διωτικαῖς ὁμιλίαις, ἐν su περὶ των βιωτικῶν Fortasse Dionysius dedit εν ταις βιωτικῶς ομιλίαις, ἐν αἷς περ ἶ-ἔδωτικῶν. Cf. so a. ἐαυτοῖς Dictum pxo μῖν ἄπιτοῖς. V Wesset ad Herod. I 47. matthiae r. r. i. 89. Dissiligo b Cooste