장음표시 사용
71쪽
- συντάξεις τὰς ἐμάς, ἐπιχορσγουντος σοι σωνος, τοῖκοινῆ φίλου , διαπορευόμενος και πάνυ διατιθέμενος οικειως ἐν αὐταῖς, α μαλλα αυμψις si μέρει δυσχεραί
ea sui hic usurpari Velit. Incertum ergo, an Dionysia volim fit an libraxit incuria , hi in structura sit facta εξαλλυγώ, Q. I Neutrum sumendum est. Nam l. l. Dionysius ministius εσθαι cum ccusativo conjunctum voluit potostate i. mendici ἐκπλησσεσθαι Vero, qu Vi hac usurpatum est, de mo- . ,itU I ahlativo iungitur. S gmficat nam admiratione evelli V. Lexic Xenopb. II. P. 135 coli Ash ad lat Phaed, b 1 6. Sythurgii auctoritate abusus est chirach. Dil ortaclo 1ta et Icrahendi genere Isocr. . I. p. 58.i ἔσθι is uγω Reisvius cum Post ισθα distinxi Iratfoxaeeunte, opino Hudsono: Rm in Sylburgiana omniaci eo νῖν legeridum esse conjecitara, qua particula facita valemus. V. bresub Diὶuuidd. liuo Auet P. 4aa. Reeie Diyiligo b Coral
72쪽
habet νῖν sive potius is sine accentu modo cum ισθι -- gatur, ut in Aristopli. Acharn. 49 ἔοθι νυν ναίσχυντος cs. ogeucen de partice. p. 5 3 est Schiitet qui quae laudat, m sexcenta ex Aristophane aliisque addi possunt. V. Dorvili. a charit. p. as. d. Lips et qui ibi excitatur, Hemsterhur. ad Aristoph. Plut 965. εωρεῖν Dedi de meo ειν. Reis h. ale. 'Non enim se purgare vult auctor, quod Platonem vituperaturus sit, sed quod eum vituperarit. Quare cum oristus requiratur, υρειν restitui. s. νομίζω cῖν Bia delendum videtur. Ieauitur enim versu ii loco convEnientiore. insis h. Fallitur. lato Legg. . Vii. P. 8o I. a: γνοντας δεῖ ους ποιηγάς, ῶς εοχα παρὰ θεῶναι rηοεις si νεῖ δη τον νουν αυτου σφόδρα προ χειν , μη ποτε iustin κακόν ως ἀγαθον σιτουμενοι. Polit. X. p. 6or a: vr δή, οἰμαι, και zo ποιητικον φήσε με κρωμο- ωetet εκάστω των τεχνῶν Viς ονυμασι και ρήμασιν ἐπιχρωαυτέων, reor. ου μααντα αλλ' ημιμεισθαι, ςet ετέροις τοιoseto ς - των λόγων θεωροῖσι δο εών τε περ σκυτοτομιας τι λελη ἐν μέτρω κα ρυγι κυιορμονία πάνυ εἶ δοκεῖν λέγεσθαι cae t. hi st prius δοκεῖν sollicitat. Sic ει repetitum Xenoph. Oecon. II, 5. f. polin ad 1socr. Paneg. 7. οἶν Thue. VIII, 7 et Hom. Odyss. Ii 99. . huc. III, set coli. 5 . 68 Alia alibi. εῖτε σώματος Ad πράγματος more satis frequente εἴτε omissum R. v. Heindors ad Plat Sophist. . at P. Ma Hez- mann ad viger. p. 56. st ad Plat. Lem. II p. 59. Sio et Latini. v. Heindor . admorat sat II, 5, o. στυχημα-J Iibi dieit μαρτηματα II, 34 1. μαρτίας I, 5, o. μ τημεν II, 8, 5 5s, a. κακίας Il 3, 1. 28, 1. κακά I, 3. 3. λαττωματα II, 35. a. Omninoquo Thetores vex-ha successum denotantia ad vitia et virtutes orationis signifi
73쪽
- λο, τις καταδρο- πιριήχω του ανδρος, ἔπερ Ζω λω, τήρητορι, ἀσεβειν ομολογω, καλει γε βουληθεις εγκω- μιο αυτου γράφει λλους τινας συυκαταπλέκω τοῖς ἐπαύ- νοις νομους. γαρ τι διαβολα οἰόμαι δεῖν γράφει ἐν αἰ- σοῖς, ἀλλ' ουδ απολογιας. o χαρακτῆρας λόγου προε-
λομενος σκοπεῖ και τους πρωτευοντας ἐλαυτοῖς φιλοσοφους
τε και ρήτορας ἐξετάριν, τρεῖς μἐν α ἀπαντων ἐξήλεξαμην
τους δοκουντας εἰναι λαμπροτατους, σοκράτην τε και Πλατωνα και Δημοσθένην, ἐκ δ τουτω αυτων παλιν προεκρινα
Verum latinismus hic est Dionysio nostrorumiliaris, ut προφερειν Iurpe pro εις ως γειν, quomodo Latini pro sex xctuIurpant Reis h. 4 Z-ιil Zoilum in Intonem quoque invectum Esro ut fiuit in Homerum patet e p. 757, a. Reis h. Idem memora in tu in Iud decisae p. 627 sq. Aelianus V. II. l. io disertis verbis oum contra Platonam scripsiIta narrat. Cf. ibi exieton. et illotion Ancod. . I. P. Oct. νόμoce Hoeschelius pro νόμους legendum putat παρανόμους ut παράνομοι λόγοι lio loco. idem sint quod alibi παραν μων γραφαἱ Sed haud scio , an convenientius sit νομοίους, vel ut lovius interpres egit τ-ους obsurdas. Sy Ih. Videtur leg λόγου τινας ἐγκαταπλέκω οις ἐπαίνοις φόγου μεμνημένους, innectam ἡuadierationi meae locos. in quibus mentiosae reprehensontim ab liis in eum intortarum aut απολογέαρ ἐχομένους, vel πτομένου νομἱμου, locos defensioni finitimos logii imae; aut pro λόγους leg est ὀγους τινὰς ἐγκαταπλέκω τοῖς παίνοις ἀνασκευάζειν βουλόμενος, A praedieationi reprehen- Annes imm ceam cum pro Ut ea refutaridi aut sic Ion. ψόγους τινας ὐκ et ἐπαίνοι Ἀλλοτοιους, reρrehensiones ab Ilia in Platonent conjectas. Reis h. Ibγκαταπλέκω non improhavsrim, cf. de Compos P. 3 6. Sohaefer. De caeteris dicoxorioi attinet. Quod Sylburg conjecit, νομίoui, idem Seid Io-xo in monteiri venerat. Sed ne sic quidem locum pexsanat uini ore lidorim. 5. Λημοσθένη Nota hic Θημοσθένη more critioisIIa- horum et mox P. 755. v. 5. Λημοσαένην, more isosylloborum
74쪽
N, Δία, φησίν ' 'u' ουκίδει σε α Πλάτωνος αμαρώματα ἐξελεγχειν, βουλομενον ἐπαινεῖν Δημοσθένην. πειτα πως α μοι την κριβεστατην βάσανον λογος ἔλαβεν, εἰ/ι τους αρίστους λόγους τωνδε κρατους τε και Πλάτωνος τοῖς κρατιστοι Δημοσθένους αντιπαρέθηκα και καθ' ορορος ηττους οι τουτων λογοι εισι των κείνου μετα πασης
δεηθείας ἐπίδειξα οὐχ απαντα τοῖς ἀνδράσιν ἐκεινοις ἡμαρτησθαι λέγω ' μανίας γαρ π το γε ἀλλ' οὐδ απαντα ἐπτσης κατωρθωσθαι. in δὲ τουτ' οὐκ ἐποίουν. ἐπιννουν δε
επεισα, μη παρατοεις αὐτω τους αρίστους. Πολλα, γαρτων - αυτα φαινομένων καλων τε και Θαυμαστω ἐτέροις αντιπαρατεθεντα κρειττοσιν, ἐλάττω τῆς δόξης ἐφάνη ' ου- τω γε τοι και χρυσος ἐτερω χρυσα παρατεθεὶς κρει τω τε ι χειρω ευρίσκεται, και πανώλλο χειρουργνα και σων ἐνάργεια το τελος.
μωθεν , τὐαναλογον, 'AHηνικως ubi cs Piors . Sed Dionysiis, quod sciam, isquam hac forma utitnr. Itaque fri,si rescripsi. 6. Malim νησεις, dices. Gyth. Recto hahet Hlgata lectio φησίν, ait, scit adversarius. Sic Latini quoque ait et inquit ultirpant, objectio sies a rentes, quas plotinus, futatum cunt. Reis h. V. ut crpis ad Longiri. de sublini II, 1. εδειχε Typothctbac errore is Reishiana editione εδνισε. ἐπέδειξα ἐπέδειξα in hac demonstrandi se ostendondisi nisicatione legitur clis in supra P. 7 l. V. 32 et P. 7 6. V. . Alioqui usitatius in ea significatiori ἀποδειξο, ut illo ipso iii loco P m . . pen 'Lπιδειξα enim ostentandi significationem habet frequentius, ut paulo Post , p. 751. V. Peri ut P. 76o. . . Sy Ih. Eadem qua nostro loco potoliato legitii etiam in 'rud de Isocr. p. 5 3, 4. de Demosth. P. 989. o. Cf. LeSic Xenoph. T. II. P. 27 . q.
Ego vulgatam Iervo. Nam, ut in Proverbio est, contraria
75쪽
EI δ' χάριστον seria ψεται ii τοι πολιτικοῖς λο-
Nam contra naturam, ait, et usum omnem posse os et Et Ritentiae et contra mentem ipsius auctoris, insequenti hujus lectionis disputation clare demonstratam fines φανταοίας in poesi dicitur esse vsh mentiis ma commotio animi, 1 eloquentia vero maxima rei oh oculos positae claritas tevidentia. Immo contra, haec oota , illa oratori Convenit. Haec cum pronunciaret, de poesi pica videtur cogitas .
Longinus vero, quod quae asser exempla ostendunt inpriniis tragicam respexit. Atqui hujus est ἡ ἔπληξις sive Imrαυις, of I, . ut egregie probat locus Polybi II, 56. a TouDiocol Iatus Prosa autem oratio maximam quidem partem nonnisi evidentiam consectatur cf. Quint inst. orat. IV. , 65. Ast actPlat de rep. II, p. 1 o. sq. ipseque Longinus XV, 8 eos urer- Pit oratores, qui terrore auditores percellere annitantur. L. Interpo ad Dionys. Iud de Lys. p. 65. Hermog. Progymn. Io ex emendation Veesen melori, rnolti Lex Techn Rhisit. Gr. P. ao6 374. iat P. I a. 5 I. 578. a I. reuae de axto hist. r. p. 17. R. Non tamen iitimula o esse locum, qui Hudsoni eonjecturae favor videatur. In libro enim de Coin-Pos P. I a Dionys. τέχνας memorat, ἐνέργειά τις ποίηοις το τέλος. At vero ibi τέχνας, ων ἐνέργεια et τέλος non de oratione intelligendas esse, sequentia ostendunt, ubi is musica accensetur seramque Is nostro loco vulgarism Iectionem non dubit it, qui, qua viri docti, quos laudavimus, proposuerunt, inspexerit. In historiis hanc ἐνάργειαν Lucianus quoque requirit libri de histor eonsor P. II. BiP. eamque in onophonte laudat Plutarch. Artax. 8.
76쪽
Io και κράτιστον Sensum quidem Ioel huius inquit
steph. mihi videor assequi, o verborum sorios et cori- textus non video qui star, possit eo modo quo est Hoc enim Puto hi uello hoe in loco Dionysium , Platonem studio repre-nρlidi Lysiam advorsus ipsum cripsi mi alopiam, cujus tamen argumetitum sit amatorium se captatam in eo exagitatissi Lunae oem,sionem. με igitur υλλα κω κατὰ ro κρώrloiου tota ηε. Illud autem, quod sequitii ρωτικον εἰς τηνοπόθεοι ci clarat quod infra u gitur p. 76 v. II. Haec Moh. y Ih. Sine dubio desunt . . nouit ulla. Forte sic Iuppleas lacunam , ut sententia saltim cohaerens neque in coulantanea xsat: ἄλλω καὶ b. κρύχισro χων ror Ahetoso, , υ- οἰαν, ρῶν ρωτικον λόγον συνruξάειε νυν Περον καί αυε. ἐν τρο ιορω- ἐτάξατ λόγον ρωτικόν, ουθεν προς τὴν πόθεσιν, μolans Laesum, qui tum temporum oratorinis rineeps e se libeDιum amator rum composui be, quoque alium libellum amatorium eo myonebat, tam et ad rem in Phaedro propositam nil facientem. Reis h. Haec ut porCensea tur, non pus videtur. Stephani conjectura proptexe non placet, quod Platonis oratio Phaod r. p. 37 sqq. proprie non contra Lysiam scripta dici potest onm is ea non accusetur. Neque stio auscultandum videtur, αλλὰ καὶ cni κράτιστον mendanai de Plat Pha p. 38. Articulum certe addera dfhehat, cum Lysias intelligatur cf. Jud de Lys. p. 45'.), cujus orationem Plato proposuit, si vo potius confinxi Phaedr. p. 23o sqq Steph. Eodena defectu Iahorati sinu orsi conjectura , αἱ in κατά mutantis ad Phaedr. p. 87. Sitisicetur aliquis Dionysium d disse: λλα παρὰ 1ον κρα et toro ν. Nam quemadmodum post αλλος V. Ma thiae. r. r. 3. 588. . Heindori ad Plato Phaed. p. ai 6. Stailhaum ad Phileb. p. si . sic etiam post nερος praepositio παρά infertur, veluti laton Leg g. VI P. 75 . : αν τις Ιερον φαιννιτυ Σι. mian ταγεγρυμμένα κεκτημένος δημόειον ἔστω etis 2οιουνον Mπαν. f. Dionys de Compos p. iis ibique chao-ier. Haud scio tamen, an scripsisse Iussiciat: ἀλλα ou κρατίστου, ut Genitivus ah rερος Pendeat. V. Matthiae r. r. l. q. . Neque illud objiciendum est, quod proprie dici debuerit reto κραetisas etων όra ρηetόρων λόγου τερον. Hoc enim dicendi competii diram in coni paratiotii bus solenn est. V. Thuc. I, N: τὰ των ' θηναμ1 cino vi πολυπειρlας έπι πλέον μῶν κεκαι- νωιαι Cf. Matthiae. r. r. f. 55 Hermann ad Viger P.
77쪽
. I τη μολων - ουδ αχρι τούτου προελθω μαυ-οιτο, καταλιπω ἐν τοῖς Δαγιωσομένοις τη διάγωσιν, ποτερός ἐστι κρείττω λόγος, αλλα και - ἀρμοσηματων ψατο των Λυσιου, - μἐν λεκτικας μαρτυρῶν τλανδρι αρετας,1 των δ πραγιιατικῶν ἐπιλαμβανο μειος Uria ου Πλατων, το φορτικώτατο και ἐπαχλοπατον των ἔργων προελέαε- νος αὐτον ἐπ μιν -- τη δύναμιν των λόγων, οὐθεν ετο
ποιεῖν κατηγοριας αξιον, εἰ παρα το αριστον των τοτ ρ r
ρων του δείους ἐξετα ιν ηείου λόγους, ἐπιοεικάμενος Λυσίαν τε ἐν οἶς Μοτηκε και ἐαυτον ἐν οἶς κατωρθωκε, τι Θαυμασπο μοίουν ἐγώ τοι Δημοσθένους λόγοις συγκρι-vris του Πλάτωνος, και εἴ τι μη καλως ἐν αυτοῖς χειν μην Ea ἐπίλογιζομενος ; 4ω γαρ τα αλλας αυτοῖ γραφας παραφε- ρειν, ἐν αἷς κω δεῖ τους προ αυτου, Παρμενίδη τε κώ
καταλιπών ἐν τῶ αναγν J Aut delenda est praepositio nautaeg. ἐντελη ejus loco. Reis k Non video, cur cia. κωμMεῖν κωμωδειν hic Θptius dictum, quam . is eum Iato 'phistas, quorum sententias exagitat, osdem fere quasi in scenam producat cf. X, 2. P. s 8. Schoit Wolf. ad Sympos p. LIII sqq. et Aristophaneo moro illudat, vel ni Thrasymachum Polit. I ao. p. 536 sqq. cf. Vieland Aristipp, IV. . p. 5 sq. Protagornm Prodicum et Hippiam in Protag. p. si sqq. Hippiam etiam in cognominibus dialogis,
quorum tamen authentia , elato, anno idoneis argumentis, nuper in dubium vocata est Gorgism in cognomin dialogo, Posum ib. p. 46 sqq. traducit Theodurum notat in has ri. p. 266. R. cf. Villoison Aricod. . Ι. . So. Parmenidem κωμωδουμενον n' dixexim in cognomine, quem Dionysius significat, dialogo. Nam Μέλισσον μέν, socrates inquit in Thoaol. p. 183. , καὶ τοος ἄλλους, Pr εστως λέγονσιδεδ παν, ἰοὐνόμενος, μη φοοτικῶς σκωπτωμεν, ηττον αἰσχυνομαι , να ντα Imo υενιδην. ωρμενίδης δέ μοι φαινεται, το του 'Oμηρο-αιδG-
78쪽
sererrata και Πρωταγόρα και Πρόδικον και Γοργία και Πω- λον και Θεοδωρον και Θρασύμαχον και αλλους συχνους, ουκοῦτο του βελτίστου πάZm περι αυτων γραφων, αλλ', εἰ βου-
λει, καὶ, απο φιλοτιμιας 'Hv γάρ , ἐν τῆ Πλατωνος 13
ψύσει, πολλα αρετῶς ἐχουση, το φιλοτιμον ' o λωσε δε τουτο μάλιστα δια τῆς προς 'Ow1οον Φλοτυπ έας, οὐδε τῆς κατασκευα Qq ὐπ' αυτου πολιτείας ἐκβάλλει , στεφανω
έφuνη βάθος et ἔχειν πάνυ γενναῖον. Zeno in 'dem Parmenida
colloquitur. Cf. de o Schol ad Alcib. I. p. 29. a. Caeterum Athenaeus quoque hanc horum sophistarum διαβολω Platoni exprotira XI. P. 505. C. d. uno του βελrἱσrου i. o. honesto consilio, mero veritatis
i5. ἐν γὰρ ην μεν Pro posteriori ην vel rectius
Logg. T. II. p. s. q. Sed in his locis diΡIalias mus proficiscitur a v tinnientior animi commotione quae cum nostro loco
79쪽
ιγγενέσθαι, ποπέμποιμέν τε α ει αλλην πόλιν, μυρον κατα της κεφαλης καταχέαντες καὶ ἐρει στέφαντες, hi . Ast. p. 5 R. Cf. Morgenstern I. L p. 38 m.
Plato eo viro ep. fua ejecto , aut quassi Platoni necesse trai fet, ut ille vir ex ipsius ivitate exularet Reis h. Idem Tose etων mutandum ess in τουτου nam transpositi vocum Uris δέον non est necessaaia ego conieceram, antequamineislia ri . tam inspicerem quocirca in ordinem recipiendam putavi emeridationem, quam Lensus postulat, uneque, qua ratione de Pru vata sit, in promptu est. Cf. II, 3', 3. 45 5. O a. ut thiae GH Gr. 4 ,85 s. Elmsi ad Eurip. Med. V. 565. η τ' αλλη noιθεία Nam Homerum τον αριστον κα θειότα- πον ων ποιηro PIat Ion p. 63o. . , ον μεγιστην δόξαν έπιοοφια πόνet Isocr. c. Soph. a. , πεποιηκέναι πεδον περ πόν-2ων των νθρωπέ-- Xenoph. Symp. IV , . και την Ἐλλήδαnεπαιδευκέναι citat Polit. X. p. 6 . e. vulgata erat sontEntia. Quod Dionysius eundem philosophiae auctorem praecli- eat, emimpris allegorica interpretandi z:tionis, eruam Theogenes Rheginus Anaxagoras Clazomenius Μetrodorus Lampsacenus Stesimbrotus Thasius, alii poetae adhibue-
Personat saepe hoc modo reticetur. s. ornemann d gQ nin Cyrop. Toc. p. 8 Paulo diversa sunt haec Thuo. 54. φαμεν - εἰ μενῶς πολεμίους ερωτωχε, - αδαεῖσθαι μῶς, μη εὐπαθόντας, φίλους δε νομlζοντας . Lτους αμαρτανειν μειλ-
ler Aut Philol. Dion acu. T. II. Fuso 2 P. 22.
80쪽
νοι κου ἄντιπαρεξ τ in αὐτῆ τους των ἐπακμασαντων λόγους βουλόμενοι; Ἐπει ουτε μονος ουδ πρῶτος ἐπιφανήσομαι περὶ sΠλατωνος riχε. σας τι λέγειν ' ου αν τις εχοι κατ' αυ- ἶβzτο τουτο μέμψασθαι, το μέρος , τι το ἐπιφανέστατον των φιλοσόφων και ν μιν ἡ δωδεκα es εαῖς---ου πρε
σβυτερον ἐξετάζειν ἐπεβαλόμην, ς', διὰ τουτοδρεις τινὸς τευ- ουενος. Πολλοι γαρ ἱρεθήσονται πρὸ μου τοῖτο πιπμη Τέ
κότες , οι ut κατα τον ἐκείνου γενόμενοι χρονον οἰ δε λὶανυστερον ἐπακμάσαντες. Και γαρ τα δόγματα διέβαλον αυ- του τινες και τους λόγους ἐμέμψαντο πρῶτον μεν 'γησιώτατος αυτου μαθητής, 'Αριοποτέλης, Ἀπισα ει περὶ
p. 36. Erravit in hoc genere eis h. σιὼ ionys. utiqq. R. p. 252 6. et saepius At dixerit aliquis rnutation omnino non Ρtis fulse, cum οιδέ - οὐδέ et ovo. - οῖτε s Mide sibi respondeant. Sed qui loci ex hoc genera laudari possunt, eorum vel alia ratio est, vel corrigendi utit, Eluti Hymn. 1a1 Cerer ga ιύχησε δ' ἐοῦς ορθια ωνῆ, κεκλομένη πατέρα ΑρονἰJ vπαῖον και αριστον. ivδή τις θανάτων, ut θν - ανθρώπων μουσεν ψωνης. Ihi ovdi dispescendum videtur in Dic, quomodo cum. Ilgenius ediderit, miror non secutos esse Herman- mim et olfium. Eadem eorrectione opus Odyss. VIII, -- 'ra ἔφατ έν δἐ γέλως - ἄθανάτοισι θεοῖσιν Ου δἐ v. oidi Ποσειδάωνα γέλως accaei. I, loco Thucydideo III, 8 ubi μηδέ - ηr antemaackiuin legebatur, corrigendo monuexunt Elmnet ad Med. . s. mermann in hujus cens Classi c. Ioiarn. r. XXXVIII. Iun. 1819. p. 73. Joppo obm P. 56. Quod harum, quas diximus , particularum 'sponsionem im-ProhBudam putamus, id ea rations nititur. quod eum δέ particula adversativa sit, o Lnon usurpari posse videtur, nisi, crii opponatur, praecesserit. τι λεγειν amodesto dictum puta pro reprehendere. Eadem quae hic infra disputat II, 3, 5 sqq. γενεάν aetatem, triginta circiter annorum esse docont Atherti ad Helach. I. v. T. I. p. 8i . . a 8 oellex de situ Syi ac P. 96 sq. 16. διέβαλον η ieiebant. N. Schaefer ad Ithae de Coinis