장음표시 사용
91쪽
τυχειν παντη, ἀποτυγχανεται. Ἀώ μοι δοκεῖ τουτους τους αγδρας οὐκ ἐκ τῶν ἐπικινδυνοτατων, οὐδὲ ἐλασσογων, αλλ'
λο σασθαι με απάντων , ἡ τ - πλειστων, ου τουμῶ σοι ἐνανria λέγειν ευ τουτο διισχυοέομαι, ὁτι Ου εοπι μεγάλων μι χείλεω οῖενὶ τρ- μη τοιαυτα τολμωντα και 6 παραβαλλόμενον, σκαι --Ο δὸν διαφερόμεθα προ αλλήλους. Συ τε γαρ μολογεῖς αγαγκαῖον σιναι τον ἐπιβαλλόμενον μεγαλοις και σφαλλεσθαι πω τε, ἐγώ τε φημι οὐ λῆς και μεγαλοπρεπους και παρακεκινδυνε μένης φράσεως ἐφιεμένον Πλάτωνα μὴ περι πάνταγεετα μέρη κατορθουν, πολλοστὰ -τοι μοῖρα εχειν τῶν κατορθουμένω τα διαμαρτανόμενα - αυτου Και καθ' A τουτο Πλατωνα φημι λείπεσθαι Δημοσθένους, τι παρ'
tuti ἐκπίπτει ποτὲ το ψος τῆς λεξεως τῶν h iis ιις τὸ
καινον καλάμ:ς, παρ' a' ουδέποτε η σπανίως γε κομι- ὸν Ἀαι περὶ ita Πλατωνος τοσαυτα.
Deirido πεσε7 μέσον τι ἐπαινου και μέμφεω significent necessa
est, excide e quae non omnino audanda Ant , fed ex parta etiam vituperari queant. κατασκευην autem cum omnihils nu
meris velit absolutam esse, eas videtur figuras cogitasse, quihus poeticus quidam color Oxationi conciliatur. Cf. Ernest. Lex Rhett. r. p. m. at P. 65 sq. ιό μοι δοκεῖ sponte patet, non posse esse itaque mihi sentire videris. Videtux t me interpres δοκεῖ legiso. α ἐπικινδυνοτατα Pompejua intelligit την κατασκευην ipsam τα πλειστα καὶ ευτυχηθεντα eliquam orationis conformationem. Illa si quando minus Ialoni Iuccesserit, condonandum censet, cum in caeteris plEri quo laudem mereatur. Pro ιπιυνιδόν, quomodo vulgo distur, eposui ἐπιτυχθέν. 16. ων λογων Tαν λόγων redundat hoc loco et pro R. καινον leg serrassct κενον, inane. Syth. Vix dubitari poteli quin exha των λόγων ex interpretamento irrepserint quapropter ea uncis includenda curavi. Falsum autem esse Srihux-gium, κενον pro καινόν conjicientem, monstrahit index. τοσαυτα Io. εἰρήσθω. aud de Isocr. P. 5 a. o. Tatium
92쪽
III. Περι προδοτο και Ξενοφωντος ἐβουληθης,-- περὶ αὐτων ὐποληψιν εχω, και γράψω, περιαπων ἐβουληθης . Πεποίηκα και τουτο εἰς Δημότμον
ΙΙ, a. Ἐβουλήθης Mihi non placet IIud adsm inia iteratum /βουληγης. Quare Hispicor post περ αἰτῶν
α γόμενος 'Drιἀον, Ῥιάνεα δἐ ἀποδέξας στρατηγον εἶναι των πα-υλασσίων υνδρῶν. huc. VII, 6 ὁ χλιππος τους μεν on ira εω των τειχων,ἄλλον ἡ πρἡτερον προεξαγαγών ad hane lectionem tuendam f. c. 57. I in Vi II, 5. συνέμισγεν αυ-τῶς, τοις δ ιππέας και τους ἀκοντιπιὰς ἐκ πλαγιο τάξας των Αθναιων. In his quae ab aliis peccata Iunt, silentio transis mittere praestat. πεποὶηκα - περὶ μιμήσεως I Legendum hic videtur HImmio elahelio πεποιηκα καὶ 3ο- έν τοι προς Λημήτριον ωπομνημαχισμοις, vel quod minus plum est πεποίηκα καὶ erovet προς σημητριον ἐπομνη τινοές, ut infra III, 1, 1. Hujus commentarii, inquit Steph. Dion3sius meminit etiam intractatu de hucrdide, II, 1, a. f. Scholt. Prologg. ad τειν Phet. p. XXI. quem Aelio Tuberoni dicavit Syth.
93쪽
δει μιμεῖσθαι, περὶ τουτου δ' ατελει. Ἐν δντῆ δευτερωπε ' Ἐροδότου τε και Θουκυδια και Ξενοφωντος και Φιλι -ου και Θεοπόμπου - τούτους γαρ εκκρίνω του ανδρος Ω εἰς μίμησιν ἐπιτηοεχτατου - τάδε γράφω Ε δε δεῖ και περι αυτω εμεῖν, περὶ μέν Nροδότου και Θουκυδιδου
περὶ τουτου δ' ατελές Forsan Iegendum υτος δε urati Sy Ih. vel potest etiam legi περι δἐ τοίτου rεληπιμεν δε μοι ἐστιν η πραγματεια. Relah. Equidem locum non . sollicita
ἄνδρας εἰς Interponendum videtur ώς meis h. aestahae Paxticula caremus. s. πρῶτον, πιι - τοις ἀναγνωσομένοις τουτο bis. Januese tela P. τι πρῶτον καὶ - Quod primum et paene inter omnia δε- et mnxime necessarium est id fecit Herodotus Latinismns
hie est Dionysio familiaris. Reis h. Quem Latini sinu in diis eat, non perspicio. Scribendiam autem fuisse locum ea, qua Reishius suasit, ratione, quivis intelligit. stativum secundo loco positum nihil offensionis hahet. U. Xenoph. ym- voL IV aar τι δηrα ουτως μοιον εἔδωλον χων πράγματα μοι παρεχει αγει τε, αυτον που ρει Thuo. I, ω -ἰσv δε- ζοριανα και αιαίοτ κα ἄλλα ὁσα εθνη Παιονικα, ν ηαε- καί ἔσχατοι η ἀπη οητοι ησαν - μέχρι Γρααίων και douxtin Παιόνων. hi hi tento. ων ad εθνη Παιονικά ofersns et iiέχρι Γρ. . 1 II. arcte cum et jungens. Alia alio loco M usa ἱστορίας 'Detosa inis Reg. Hud I Ad rem quod attinet, eadem in Archaeologia prooemio disputat: πεωθρο, inquit, τι τους προαιρουμένους μνημεια η ἐαυτῶν φυκη τυις έπιγινομενοι καrαλιπεῖν, ω μη συναφανωθήσεzαι τοι σωμασιν ωπ του χρόνου, και πάντων μάλιστα τους υναγράψοντας inrῬἰας, ἐν te καθιδρυσθώ την ἀλήθειαν πάντες πολαμβάνομεν, νην φρονγεώς τε και σοφίας ουσαν , πρῶτον μεν ποθέσεις αἶρειογαι καλα καὶ μεγαλοπρεπεῖς και πολλην μέλειαν τοις ἀναγνωρομένοις φερουσαν, πειzα παρωκευάζεσθαι τας ἐπιτηδειους ει την ναγραψέν φορμὰς μετὰ πολλης ἐπιμελείας τε κα φιλοπονως. γαρ ni ἀJοξων πραγμάτων η πονηρων η μηδεμιὰς σπουδης ξειν Liορικὰς καταβαλλόμενοι πραγμUrεως, ἔι το προελθεῖν κ
94쪽
ροφυς. πιεικῶς γαρ απαντες νομίωτων εἴκονας ναι τῆς ἔκα oris ros Horum cum alia minus probabilia videri, tum postrema summae coiifusionis esse momiisse Iusscit. Cf. ac Annal. IV, 3 sq. Luciari. Quom hi si sit con-Pr. p. 169 17 . et Bech audio artis historicor vett. in eatisti et eventis helior exP. P. X.
s. βαρβάρων Quod Sehaeser ad i. de Compos P. s. eonjecit, βαρβαρικῶν haud cunctante recepi V. i. elet. crit p. 59 sqq- ,,ώς - εὐγα. Desuinta sunt ex principio Historiarum Herodoti sequuntur ibi urba μεrύλα τε κα θωυμαστά, α,ἐν ὲησι, τὰ ὁ βαρβάροισι ἀποδεχθεντω ακλεα γένηται. Ibidem ita ante επωδhest, adjectum illud a Dionysio sequentium immemore, nisi forte a librariorum incuria repetendum est. καὶ απερὶ rincipium quidem Herodotea historiae cum his Dionysianis consentit at non sinis. Ihidem fortasse legendum καθάπερ pro καὶ περ Syth. Bene hahet dictio καὶ aπερ - significans, et reliqua, quae ipse Herodotus ihi loci praedicat et quae ego operae taedio exscrihexo et ocitaris parco. Reis h. παρὰ βασιλέα ναβηνυι, εἰ si μη, ἔκαδε ἀπελθειν. hi μάλισtrem emendandum puto. v. Viger. p. 16 sq. Schneidex ad Anab VH r, 19. Μάλιστα ἐν liabet Horod. VIII, Ioo μάλιστα μέν νυν αελια ποιέειν ' εἰ δ' ἄρα τοι βεβοαλε 'etαι, Muro ἀπελαυνοντα απαγ ν ην στρωτιην, αλλην ἔχω καὶ ἐκ iῶνδη βουλην. h. o. sa: μαλιστα μεν προς μεοιν γίνεσθε a. d. μῖνισυ τουτ μη δυνατον ποιησαι, τμiις δι ετι καὶ νυν ἐκ του muου σιωπη Miror haec viro docto excidisse potuisse. Ergo debebas tu quoque, Dionysi, in conscrihenda historia Romana operam non perdere. Ergo quotquot sunt historiae. nuda Dioitia i Cooste
95쪽
τε καὶ αυχμους και νόσους και ἄλλα πολλοῖς συμφοράς ' ρωσε του ἀνωνόντας το προοίμιον ἡλλοτριωλκι προς τηνε υπόεισιν, λληνικων μιλλοντας κουειν. Ο- δε κρεί
omnium digna est commentations. Reis h. Iam a Iuribus hoc nomine laxatus est niter, veluti a Schirachio Diss de
σθαι ἐδυνατο, βαστον ην iv καλάμου λεna iacio θουκυδίδην νατρέψαι με το ν πιπολαῖς παρατείχισμα CVII, 45. καταδυοι ιδῶ τηνδε μοκράτ- τριηρη quem lincydidis locum significet, non habeo dicere' καὶ τον κατάραro Γωλιππον διαπειρα μεταξο ἀποτειχἱζοντα καὶ ποzαφρευοντα τὰς Οὐους VII, 4. 79. τελος Συρακουσίους ἐν ις τα λιθοτομίας ἐμβαλεῖν Vil, 8 sa. tot δ' 'Aθηναἰους περιπλεῖν Σικελια και Ῥιαλιαν-ε et των πρωσων Ου υλκιβιάδου πιδων VI, 17 sqq. . Plura e mira Dinnysii crisi dabunt Prolog g. 5. , πόλεις τε γα - συμφοράς. Thuc. I, 3. Locum integrum Noster proponit II, o, 3 sqq. ubi v. quae annota.
καὶ φυγας καὶ φόνους Ναι φυγαδα και θορους In s. Regi uus. 1 λληνικων Draut anto aut post Ἀλληνικων deesse videtur κακῶν. Reis k Vix epeti potest συμφορῶν, atque Scio ne
96쪽
γραφειν Πα γα του--ιο- ἐν του προοιμι διασυρεμ ταπαλαια ἔργα, καλλιστα και Θαυμασιωτατα τα καθ' αυτον
saxis, recte coniecta puto Reishium Q acri tamen quo loco positum In xit, ambigas Fortasse nec ante nec post Hνικῶν, sed post ακουειν. s. e. ἡ γα outi V. Hemsterii ad Lucian T. I. p. 56. ἐκειναν quaenam Omnino ea, quae ontra harharos Graeci gesse 'ant. μη ταχώδ s. Reg. μετὰ ταυτα et μάλιστα pro δε- λιστα Huds. Hoc ex Io manasse rideatur, nisi forte μέγισσα inde eliciendum est. Maxima enim uille quao aetate sua gesta essent, toto prooemio hucydides adstruit, xuuior eadem nusquam dicit. Quamquam quae in tota hao Dionylii disputatione conspicua est, magnitudinis et pulchritudinis ac felicitatis notionum confusio, eadem hic quoqualocum habuisse potest. ταυια ἐκ- έλομενος. Aut etain ταυτα κῶν προελόμενος leg esse videtur, ut καὶ φανερός ἐστι ταυτα ἔκ- προελ qua ratione, vel und auoque constat eumJ data o erae hoe arg-menim delegi e R eri sis. Quid in uni g. lectione offensioni sit, non video προελόμενος tamen non spreverim. 7. αἰρωνος Henr Steph. mavult αρωνσς, cujus mentio fit etiam in libro ad Q. Aelium Tuberonem 5 a. Apud Suidam tres sunt Charones historici primus Larn psacenus, Iecnndus Carthaginiensis tertius Naucratita. t αἰ- apud eundem Ilus Sy Ih. πάρωνος - αμφακηνοῖ cujus meminit infra l. l. cum Η. Stephano legendum puto. udr. Librariorum errorem propagare non pla ha t. f. Teuger. Hae Gr antiquiss fragmin. T. I. p. m. sqq. Sylburgii annotatatio in Reishiana editione deiah. xv αυτην ποθεσιν v ιιην εκθεσιν in s. Reg. Hud L ale. Dioitia i Corale
97쪽
8. μεχ. etos N intem ogative hic accipiendum praetἰνoe, vel legendum nos Sytb. Simplicius uerri μέχρις ον
agi Reis h. Coniecturis abstinere poterant. φρονιμώτερος. o απετια ηος interposui de meo, quod facile potuit a fine vocabuli praecedentas absorberi. Reas h. Ne tamen omnino necessarium est. Quare ego illud ex-
καὶ προελθων Num sic odit Dion'sius και noοελθων ἰς η βαρβορων ο βριν, εἰς ηὐαντῶν κόλαυιν in eis k. Noa erodo. Ante βυρβάρων fortune et is excidit. Εἱ την - ρο- Οἰαν cum λήγει iungendum est. Eodem modo . io dicit: σσην ναυμπων τελευχα τὴν περι--ὸς ημα γεγενημένην. s. Thuc. II, 5a. IV, 8 et Ducher ad III, Io8.
κολασιν καί τιμωρίαν is Poenas, ut generis, sunt hae ormae τιμωρl refertur ad exigendam vindictam legihus de-hitam, κολασις ad emendationea et cohibitionem peccantis. Ita ratio distinguit: Ius potestatem utriusque vocabuli subindo confundit. Videatur Gellius N. A. VI, I . ' Wytten
rtihnulti, a quo re Graecorum Oeρerunt in pejus ire. Nisi si
volumus existimare, vocahuliam σήν tacite esse repetendum, vol Iubaudiendum , ut sententia sit Arincipium faciebat illud, εαυτην η υσην Quicquid est, semper pro καλῶς Ieg. est κακῶς, id quod etiam Latinus interpres ex prenit. Reis h. Λ κῶ Iegendum esse Pro Vulg. καλῶς, docet etiam II, 9, ideoquo sine dithio recepi. Solennis est utriusque vocis confusio. V. Seidlex ad Eurip. Iphig. T. 3 et Deinde haud injά-ria Reishiuin offenderunt verbacus ης. ad quae si σῆς subaudias, sensum existere nuptum, sponte patet si ἱetlia repotas, id et durius est, nec rei satis aptum, cum Thucydidis
prooemiaim non . in causas inquirat exiguae vetesrum Graecoxum potentiae, sed hanc ipsum tantummodo declaro atquaeomihonstret nocirca legendum esse puto αὐοί. et 'Euηνικον Ηio deesse videtur alterum memhrum priori respondens et auodammodo oppositum. Vide num io
98쪽
οἱ θηναιοι, vel simile quid. Reis h. Fallitur verbisuo 'ν με, respondent τὰ δε τελη - .cio. Isis et M saepe in mi intervallis disjunguntur, veluti huc. VI, o Οἱ ἐν ιnuώριοι - quibus responden οἱ ta ξλοι - c. i. et Xenoph. Hellen I, 4, 13 λέγοντες οἷ με - ad quae relax οι δε f. 17.
6περ Ελληνα οντα καὶ Ἀθηναῖον - Audi contra Lucianum Τοι-rος, inquit, μοι ὁ συγγραφεν ἔστω, φοβος, δέ- rastος, ἐλεύθερος, παυησιας καὶ ληθείας φιλoe, ως ο κωμικός οι et σῶκα οῖκα, τὴν σκάφην δέ σκάφην νομάζων revocaneum puto ὀνομάσων ο μωει υδ φιλία νέμων, ουδ φειδόμενος, ηελε- , αἰσχυνόμενος, η δυς-ουμενος, ισο ῖσως γ Οιmυιῆς -ους απυοιν, χρι τοι μη θαzέρω τι πονεῖμα Hεἰονάιου δέονrος, ξένος ἐν τοι βιβλίοις και πολις, aer ὀνο- tio , βασιλευzος ου τι τουδε, ciuia δόξει λογιζόμενος , αλλὰ ἀῶποακια λεγών. hi quos Wytteribach. Epist. Crit p. 7 i. d. schaefer proci τοι βιβλἱοις leg esse conjicit ἐν τοῖes,si Vinie egregie fallitur. Hoc enim aptum sensum non praehet illud ualet in libris his, i. e. quo tenu scriρι orem agit Appositis Polyb. I, i , ε έν τω-0ιπῶν βίω, inqiiit την τοιαττην ἐπιεμυιαν quali erga suos habium ac Philinum, historicos usos esse testatur. σως οὐκ αν τις ἐκβάλοι κω γαρ φιλόπολιν διῶibis to ἀrωθι ανδρα και φιλοπατοι και συμμισειν τοις φίλοις reu ἐχθροους και συναγαπῶ Ἀους φιλους 'οιαν δ et IstoolMηγος αναλαμβάνη τις, πιλαθέσθαι χρη πάντων ων omυιων. Egregie idem de eadem re disputat AVI, uehebatque Dionysius ab eo potius discere, quam cupide virum egregium vi
Yων ἔτι εἰρημένων Dedi de meo πεἐριμμένων, Meeta
rum, contemtorum. Reis h. gregie.
εαι εἶναι ubi v. Heindori. quamquam quae is affert, non Lain iis apposita videntur . s. oogeri de partio p. v. q.. Aliis praeplacuerit suetos e. v. Hermann ad Viger. p. 803 sq. τας φανερας αιτιας Φανεράς videtur delendum esse, ut ex hujus vox a Mus PorpWam iteratum , ut πλεέσιως
99쪽
του πολέμου περαππιει, ἐπέρως ἔχοντα πολλαῖς φορμας περιαψω τας αισιας, καὶ ἄρξασθαι γε της διηγησεως μηἀπο - Κερκυραῖκων, - ἄπο των κρατίστων της πατρίδος εργων , α αετο το Περσικον πόλεμον εχυς προέ ων στερον κα si ἐπιτηδεώ τοπω μνημην ποιησατο φαυλως
πως και ἐξ ἐπὰρ ' διελθόντα εν ταυτα μετα πολλ-
Reis h. ale utrumque distinguit enim Thucyd. I, 3. etiaφανερὰς και τὰς φανεις αιτιας, illasque Atheniensibus ah eo
tribu eatenus diuitur, uritenus hi, cum Corcyraeis civerintas Corinthios auxilia misissent, auctores exstitisse videbantur, ut foedera tricennalia Tumrerentur. v. huc 1 M. 55. 55.
περιάψαι τὰς αιτίας k ὰς αἰτιας videtur del. Reis h. ωαι αρξασθαι γε Pro particula γε malim μεν. Infiniti. H, ἄρξωσθαι et πενεγκειν , apti sunt Ex ου εδει. Qis h. Reete monet Posterius sed γε eave sollicitandum putes. Estonim hic sensus e incipere quidem debebat a clarissinis patrias De iis, ne statim ab initio lectorum animos abalienaret, cum, prava materie iacta, ut ad Uu dem calamitates pergeret, coactus esset. ἀπραξαν Io. - πολῖται quod ex πατρι eliciendum. Fre. quentissima apud optimos quosque scriptores sunt similia. v. Lys. orat iuri. D. 116 sq. ἄξιον ην ἐπι τωδε τω τάφω τότε κει- ραψαβτη 'Hλάθι Mia πενθησαι τους ἐνθάδε κειμένους συγκαταθαπτομνης της αυτων i. e. των 'Aλληνων ἐλευθερω τῆ του- των ἀρετῆ. Xenoph. Hellen VII. 1, 38: ἐραzε-άμήνοι κ' ἐδαυρον δίυπαν urs πάσαν την χωραν. b. rara χῶν ἐπιχρύκης μεγιστη πόλις ολυνθος - οττοι - πόλεων προςηγάγοντο ἐστιν p. f. Morus ad VI, , 6 37. exod. VII, 8 Οὐ-ότερον παυσομαι Πριν si τε κυι πυρωσω τὰς i=ήνας, or γε με καἰ o παrἐρωτον ἐμον πηρξαν ἄδικα ποιεῖντες Thuc. VI, 5ω: διαπλευσας ἐς Μεσηνην καὶ λόγους ποιησύμενος περὶ ξυμμαχίας προ αυιους, - ουκ επειθεν - πεπλε ε τὸ Ῥηγιον. Cf. atthiae. r. r. l. M. a. oppo. bss. p. 5a. q. dem modo Latini, veluti Corn. Nepos V. Tim. c. a. ων στερον καὶ ἐν ἐπιτηδελ Num ν - ωστερον ἐν νεπιτηδεω pineis h. Ἀπιτηδείω a Dionysio non profectum esse, praegressa ostendunt, ubi Thucγdidi vitio vertitis, quod non praestantissimis patriae factis initium fecerit. Transpositione autem particulae και propterea non opus est, quia quod scriptor postea demum, I, 89 sqq. non primo loco, de illis exposuerit, id ipsum eprehenditur. Facillima igitur inutatione seripseris: νυ καν ἀνεπιτηδείω CL Suhaelex ad I. d. compos P. 1as.
100쪽
εὐνοίας, ω ανδρα φιλοπολιν, πειτ' ἐπενεγκειν, G τούτων φθονω και δέει προελθοm Λακεδαιμονιοι, προφασεις ὐπὸ ωτες ἐτέρας, ηλειν ἐπι το πόλεμον, κω τότε λεγειν - Κερκυρμα καὶ το κατα Μεγαρέω ψηδισα καὶ εἴ τι γ et
Nescio, re videatur. Facile enim repeti potest ex praegrosia M. Caeterutri haec Dionysii censura pars sane quam confusa est. Thucydides enim bellum Poloponnesiacuire perscripturus, quae de rebus ante gestis narraret, a tir, ii nisi digi essionum loco intexere poterat, ideoque Puticis x potiere debebat
Differunt autem hae digreniones ab aliis ejusdem eripioli. II ioa. IlI, io . Vs, 56 sqq. 3 Herodoti plerisque o quod ad arguinentum propositum collustrandum nec stirias identur. Etenim totus historiae Thucydideae primus thoe
prolestomen tantum exhibet eorum, quae auctor narrati uses universo enim bello ut rectius lectores iudiparontopus erat primum ut exponeretur, eruem illud locum intorres Graecas obtineret, atque De ut lieclararetur, antiquies revolvendae erant, refutandaque, si qua vulgo ni in usete crederentur c. a. sqq.); deinde, ut quibus instructi ni hus utrique hellum suscepissent explicaretur, quod non fieri poterat, nisi, quae ante gestu essent, respicerenturio. 8a facto tum, ut' populi utriusque mores et ingenia depingerentur quae quantam vim ad bellum exseruerint, ait dubium e potest denique, ut verae praetextaeque belli causas apori rentur, propositis, quae ante quam bellum erumperet, facta erant. Reprehendendus autem esset scriptor, si des rebus anto pestis copiosius exposuisset, quam opus esset, ut lectores heliali momentum, originem, ruit ouemque accuratius perspice rent. Ac nescio, an brevior subinde fuisset, nisi hie ihi rivortunitate sibi utendum putollet qua ultorum errore ror teret Uno quidem loco, c. I. id apse profitetur, alibi haud obseure significat Creueter Herodot et huc D a si re Goelier in Act Philoll. Μonac. II q. p. ai 6. τοπιιων φθόνω In Reg. τούτω. Huds. προι χθοντες Num που θέοῦτες Reis h. Causam oscinon comminiscor. Eἔtέρας Din exemplari set Reg. Hud I. J εoote. Ego traρας, a Sisphano ex aliis codicibus adnotatum, equi malui. λέγ,is βοέDrον ἐγειν si abesset, nemo desideraret
Nolim amo sollicitare. Ii v. c. Herod. VII, 38 οἱ ἐν αλα ποέειν, τοῖσι ἐπετέrακτο ποιέειν Apud Thuc ejus,aemia modi exempla perpauca reperias Nam vi s et VIII κοπι πέμπειν et πλπου repetitum sit sponte patet.