장음표시 사용
81쪽
Κηφισοδωρον τε και Θεόπομπον και Ζωελον και Iπποδαμαν
χρώμενος καὶ δαρα πάντας - μεγίστω Πλατωνι, οὐδενοούμην της φιλοσόφου ρητορικης ποιεi αλλότριον, γοβους
Κηφισόδωρον Eundem memorat Iussi de Isocr. p. 577 6.
de Isaeo p. 626. Epist ad Amm. I. p. 72et. 6. Ilixa dctoo dabit Sehirach. im de vita et genero sori hendi IIocr. P. II. P. 52. n. 5. Idem quatuor libros adversus Aristotelem scripserat teste Athenaeo II p. 6o. o. Θεόπομπον Is enim teste Athenaeo l. p. 5o8. . , ω
ιχον J V ad . . Ἱπποδύμαντα Non celebrem illum architectum et philosophum esse, o κα την Σων πόλεων διαίρεοι εἱρ καὐτον LLαιραι κατέτΨε - πρωτός τε των μη πολιτευσαμένων ἐνεχείρησε τι περὶ πολιetειας ειπεῖν et ης αρίστης, Aristot Polit., II, 1 ubi Schneidor et eundem ad Xenoph. Heli. II, , a Phol. I. . ἱπποδαμεια γορώς l. υγοροῦ tempora docerit. Sed alius hujus nominis sophista mihi quidem non innotuit, suspicorqus. Testituendum ess Ἀλκιδάμαντα Alcidamas eatim, Gorgia discipulus V. Jud. d. Isae p. a5 non obscuri noniinis rhoistor est. V. Epist. I. ad Amm. p. 722. 5. Arithoi. Rbet. I, 5. II, 3. III, 3. v 8. Spalding ad Quint. Ilist Oxat. III, 1, 1 o. Teteta Chil. I. p. 67a Plutarch. Dernosth. 6. Fabrio. Bibl. r. T. II. p. 776. Od. HarIe . Λημητριον Phalereum intelligi, ostendita, 6 πολυτέλεια τίς έστι παρ αυιον Πλάτωνι , ως και Δημὐριος ὁ Φαληρευς ώῖρηκέ πDυ. κυι utio συχνοί Ado Musici contra Platonem disputa-xant. V. Arithoi Polit. VIII, 7, 1. Urido conjicias, quam
multi extiterint, qui cum reprehender ut.
82쪽
- και σοι γε, uv. φίλτατε. II. Λοιπου δ' ἐστί μοι και περι αυτων, ω ειρηκα, λόγω 753πεμ τανορος ἐν, περὶ των 'γκων πραυμαυ- ρ τορων,
ε δ' ησω ς αυταῖς λέξεσιν, ως ἐκεῖ γέγραψα ' rara δὴ Πλατωνικη διάλεκτος β λεται μώδει και αὐτὰ iurγμα
-τερον - χαρακτόρων του τε υ λοῖ και ἰσχνοῖ, καθάπερ ρηταί μοι προτερον πεφυκε ' ου ομοίως προς--ψοτέρους τους χαρακτῆρα ευτυχης. v ἐν ου την ἰσχνὸν και φιλη καλάποίητο ἐπι ευ φραων, ἐκτοπως φει ἐστι και φιλανθρωπης καθαρα τε γαρ ἀποχρωσως
amoκειάωπι ἀπολογιζεσθαι δε eto ἀποδοεναι-ον λογον των δαπανημάt- Altera correctro non necetraria videbatur. II, 3. ἐν τῆ περι των larτικων πραγματε04ητόρων LEx hoc loco intelligimus, tertiam partem de Attici sacriptoribus, cujus Iupra meminit in Praefatione ad Ammaeum P. 52. Pen. Dionysii absolutam quidem fuisse, sed non ad nos pervenisso integram S, Lb. αὐταῖὐλίξεσιν iisdem verbis, L. II, a s θήσω δὲ καὶ etv λέξιν ωιτο dicit II, 15 a. 39, 5. aris λέξιν, ad verbum, quavis fors pagina legitur. v. I, 2, 4, 11, 7, 5. a s. 5,
a. μίγμα Pro δεῖγμα quemadmodum vulgo legitur a quidam codices habent μίγμα, est Steph. Sytb. tque ita
iii cod. Reg. quo usus est forsan Stephanus, cujusque variantes lectiones ad nos summa cum humanitat transmisit vix egregius, Iracobus equien. Incertum plane, utram scripturam secutus est Sigonius, qui loci hujus interpretationem ele- antissimam inseruit in Litrum de Dialogo Hndson. Nouubitavi recipero vocem ad sensum unice aptum , cum eadem in Iud de Demosth. p. 96s ubi notior locus repetitur, nulla varietaei legatur.5 καθαρα τε γαρ T in Jud de Demosth. p. 965 5 d erat atque ex nostro dico a Sythurgio insertum eth. ναμάχων Idem te plianus adnotat quosdani codd. io m rων habero pro ναμάτων et ι ἱλαρόν pro χλοεὐόν et f. s. παλλιστον pro κυλλιον. Sed i hi rectius forsan como osite logerimus καλλιεπεῖν, sicut praecedit περιττολογέαν Syth. In codd.qMbusdam, notant Stephano ναμάτων pro σωμάιων. In cod. .
83쪽
δ αλικτον εἰργασμένωv τη τε κοινότητα διωκε τω ονομάτων και η σαφηνεια ασκεῖ, πασης περιδοῖσα κατασκευης επιλτου o, τε nivo αυτ και που ο τῆς κχαιότητος
Reg. ναγμάτων et σωματων, et mox p. 769, . ἱλαρόν et χλοερόν Huds. Ut vulgo editii , etiam in Jud de Demosth. I. I. Icri.
4. πῖνος In exemplari illo, ex quo transscriptum est Bodlejanum, annotatum est ad marginem: πῖνος γήιπος χοι ὁ ἐπiκεIuενος χνοις, επι μήλων καὶ πίων κα δαμαsκhνων. iHuds. Idem scholion Sylburgius exhibuerat ad Iud de Demosth. l. l. unde articulum ὁ post τοι, iii nostro loco deerat, mutuavimus. Proprie πῖνος est litus, fordes, cf. Aristoph. Lysiar. 279 πινῶν, o υπῶν, παρώχιaetoe εξ ἐτῶν αλουτος. deinde, ut Latinorum squalor v. Quintil. inst. orat Il 5, 5. , translata potestate incultum orationis genus significat cujus modicum usum Noster non improbat. V. Iud do Demosth. p. io I. Ior . in . f. ouo ad Longin XXX, I p. 58 ed. Weish interpur ad I de Compos p. 5oo scr. 529. Schneidor. Levi c. s. v. ευπινης Ernest Lexio Rhet. r. p. 65. Vix autem monitu opus est, ηρεμα καὶ λεληθότως cum ἐπιτρεχειν do- here conjungi, non cum πινος καi νους, quomodomorus ua Longin. l. i. statuere videtur, vertens dassa te Rauhe. χνους Proprio χνους est lanugo, V. de Compos P. II. Jud de Demosth. . ii . . Aristoph. Nub. 97 . translata vi ἐπιτρέχει Malim ιπιτρέχων in participio. Reis h. Qua eorrectione aciniissa major distinctio ante χλοερόν tollenda esset. Sed vulgaris lectio bene hahet. Caeterum f. II, 5, 4. ἐπι- etρέχει τις - τοις εργομ, αυτῶν καὶ χάρις. Jud de Demonii. P. 99 , νοῦ φυσικη τις πιτρεκει τοι Λυσίου λόγοι εὐστομία και χάρις- ud de Dinarch. P. i. ἐπιμοέπειν dicit: πασιτοις υπεταποις αυτοφυης τις ἐπιπρέπει χύρις και ρα quod ua τε corrigendum putes. v. Schnoider Lexic. r. v. Alihi odem sensu πανθειν usurpat, ut Iud de Demosth. p. 99a Ia: δο- νης ae αρα καὶ πειθον κα χαρέτων, -- οις Λουσιακοῖς έπανγουσιν, βοα- ι πολλη μοῖρα. Adde De Compos p. 63 586. Lai-eian. Quom hist si consor P. IS. φέρεται J ιαφέρεται in cod. Rca et mox κἄλλιστον In margine tamen γρ. etαι. Sed Ioco posteriore f. s. aut notat bib., rectius forsan composite καλλιεπεῖν, sicut Praecedit περιretoioγων. Huds. Eadem vox nunc Thucydidi Disiligo b Cooste
84쪽
κει τε μακρον ἀποτείνουσα το νουν συστρέψαι δε δεο εν
δείγοις νόμασι. Ἀκχειτα ει απειροκαλους περιφρασεις, 76
reddita est VI, 83. poteratque adstrui comparando Ioco geminos ras. Sed in Dionysium eam non invexerim , cum vulgaris lectio undem sensum fundat o It Iud do Demosth repetita egatur. Eadem vi καλλιλογεῖσθαι dicitur De Compos. p. 38. et καλλωπίζειν II, 5o I. Iud do Demosth. . oo8. 6. . Io l. II. f. Er I est. l. l. p. 69. καλλu ραφεῖο θ. Longin XXXIII, s. ct v. orus. De adjectivo καλλιεnης v. Schaerar ad . do compos. . 56. καλλιλογια cum σεμνότης conjungitur h. p. I . de Vett. Script Cens. p. 27. io cum μεγαλοπρέπεια ib. p. 25. . cum utroque de Compos p. aio. Iud de Demosth. s. ἰγνε Iac, In ud, de Demosth. γένεXαι.
της ἐτέρας D. ἐξεως, ejus, quam modo ut egregiam descripsit. μελαίνει τε γαρ LQuid si hesset γαρ widd. Settieet
Iud de Demosth. vh h. l. γαρ non legitur, hanc conjecturam duxit l
ου. f. Phot Bihi Cod ara εἰς μηκιστον ὁ νους αποτείνεται των προκειμένων. Idem Valet μηκινειν Contrarium est sua Iρεφειν. Cf. ἐχνη 'τoe P. St. Scholi Mnest. I. I. p. 99. To νουν ad utrumque verbum Pertinet, ad ελκε et ad αποτείνουσα pro quo in aud de Demosth male noτείνασα scribitur. Cf. lat.
Phaed. p. 99. h. δ δή μοι φαινονrα φηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ωςπερ
85쪽
κυρίων καὶ ἐν τη κοινῆ i σει κειμένω τὼ πεποιημένα serar
Inτωνυμισις haud cunctanter recepi, cum praesertim in ud.
de Demosth. ita legatur. Ibidem γάρ postulis e nostro loco in
γιγνεται Iterum Iνεται in Iud de Demosth scribitur. πειοις Malim Γοργιιέοις non enim GoMu est, sed Gorgias, a quo appellativum deductum est. Reis h. Ibimi γιείοις exhinuae, quomodo et in Jud de Demosth. Reishius dedit. ἐσεινJ στιν in Iud de Demosth. e nostro loco insertum. πρόzερον In clauum πρότερον ita quihiasdam tantiim codicibus eoi, adnotat Steph. Syth Adest tamen in ud de Demoliti nec dii hi taxi quin uncis liberarem. I, I, 6.ου πιο εμ. ο τυος Haec non sine acerbitate ex Platonis Symposio , a Wolf. p. 77. a. Steph. traducta sunt, ubi ad Euripidis Melanippae versum viluditur, quem Noster Iervavit iii Ri te Rhet VIII, o. p. 5a Schoit.: υκ μος ὁ ῖooc, ἄλλ' ἐμης μψρος osci. Eundem respicit in Jud de Isocr. p. 559. io obro ου εμος ο λόγος Eoaem modo in Epist prima ad Ammaeum P. Za3 7 οὐκ ἐώ ιτμος λόγος ουιος, Platonis verba sunt, sive potius Stesichori, quem ille expressit, Plia dri c. a. d. Ast. p. 34. a. Steph. Ox εστ δενμος ὁ λόγος. Jisdem utitur Athenaeus v. s. 16. τ έστι δ' ἔτυμος Οἰό-γο ουτος, et XI P. 5o5 h ου ἔστ et ος λόγος ουιος. Quos Iocos proposui, ne quis apud Dionysium ante λόγος articulum inserendum censeat: ni etsi addi potuit, Hon tamen necessa-xius est. Eo enim deficiente constructio hac est: oro se.
ὁ λόγος ου δευμος λόγος cor ἐν Nonnisi collocation differt Thucydide hujus Ioci ratio I a: ἐν μι γὰρ αυτ μεγιώτη δηαοις Ελλησιν ἐγένετο. Eidem Euripidis versu alluuit Plutarch. 43mPosiae. IV, 1, a P. 661. n.
86쪽
Μηδιὰ δέ με σῶτα λείψω λεγεην--σης καταγι-- τεκοντα της ἐγκατασκεύου κου ἐξηλλαγμένης λέξεως. - χρηται Πλατων ο γαρ α ουτω κουος, μην γαίσθητος
ιγω γενοίμην, ως τε ταύτην την δόξα - ανδρος τηλικούτου
λαλῖν' πεὶ πολλα κω περι πολλῶν οἶδα μεγαλα και Θαυμαστα και ἀπο τῆς ακρας δυναμεως νηνεγμένα ser αυτου ' an ἐκεῖ, ἐυδείξασθαι βουλόμενον, τι τα τοιαῖτα ἀμαρτημματα ἐν ταῖς κατασκευαῖς ε λ αμαρτ νει καὶ χείρω μεν
sin πολλων et deinde et ante οιαυeta. μεγάλα κα θαυμ-τά Fuit, cum υλα κω θα dicet is-gendum putarem, quae Vexh voniunguntur , I, 7. f. o. Sed, I, 54 8. II, 8 Ernest. l. I. p. os. I. ot λόμενος Malim βούλομαι, volo. Syth. Boουλόμενον dedi de meo pro vulgari βουλόμενος quod vitium in Iud da Demosth tollere oblitus estJ, qui accusativus aptus et o superioribus μηδεις με ταυτα-ἐγeιν ἡγείσθω, πάσης καταγινώσκον--- Reis h. . αυet4 αυτώ Vulgo αυτου. o. Μatthiae. Gr. Gr. 8. αιτα γὰρ ἴτε και οὐ γενομενοι πάνre in ιτιμῶσιν, - λονόρατα ουδἐν δεῖ με λήγειν, Quid codd. et aeset muro καιῶ κατ' αὐtόν ἐκεῖνον ενόμενοι, ἡμαρτάνοντι του ἀνδρi nitiμω- ων et υνυματα ουδἐν δέπω λέγειν, tene tophatio. γ Ih. Atque ita quidem in bas. Reg. Huds: Sic platio ost in Iud. de Demosth. niti quod ibi pro Oudi legitur ουθέν. Sulpiceris igitur ex illo loco codicum istorum lectionem surisso. Sed quamquam o et nihil offensionis habet, re tamen aegre de .sendi potest, minus etiam πάνrες, eum Dionysius vix diuero potuerit, ea, quae notavorit, viii Platoni ab omnibus, qui ea aetate vixesrint, exprobrata esse. Tum vocibus et υνορι non lubenter careas. Denique pro δει με Dionysium δέομαι
scripsisse, equidem Persuasum haveo. V. ι Ι 8, 5 παραύιθμα-
87쪽
αμαρτημάτων ἄμα τοῖς γαλῖς, ω ἔχουσι ο των ανδρῶν
τὰ λεlo λθειν. Haec cum ita sint, sine dubio vulg. I ctionem mutavi, quae quomodo ex altera orta fit, facile perspicitur. αυνος uiro J Dionysium falli, alibi monebimus. υιός nostro loco insertum in Jud de Demosth. τουτ γω δη rota, Male interpres quod Aerti imum est, videlicet ipsum ista si hi vitio vortisse. Sensus est: hoe enim
reflimonium praecipue rem declarat. ικε Sic pro εοικεν e Jud de Demosth. Icripsi. νουν - ον Interpresci quod me in praementia, quamvis a veritate alienum non sit, efferre puderet Debebat rquod Plioni ei διθυράμβου Puta' ego nunc Proloqui veritus es
Ain, V. Matthiae. r. r. l. sos. d. oc nisi ipse eo usus
esset. Talia saepe reticentur, ubi ponte intelliguntur, v Iuti huc. III, 39 χοην ὁ μιιουληναιους και πάλαι μηδεν διαφέροντας os Gocitur ' Dionys de Compos. Lari et Isocr. Areop. I. ais αλλων φ μῶν τετιμῆσθαι καὶ ου ἄν ς έda
ξίβοισαν Eurip. Hippol. 958 φεο χρῆν βροχοῖσι των φίλων
88쪽
EPISTOLA AD CN. POMPEIUM. Παραιγμα δἐ ποιουμαι της γε ψηλῆς λήξεως ἐξ ἐνοσί
βιβλίου - πάνυ περιλητων, sita τους ερωτικούς διατιθε ται λογους προς - τω γνωρίμων, Φαῖδρον, αφ' ου την
ἐπορα ν et ψε, βιβλίον. α γαρ δὴ τω συγγραμματι
υτ παλῆ με ωρα εχε και χαρίτων ἐστι μεστὰ ταπρωτα ταυτί ' , ω λε Φαῖδρε, ποι δη και ποθεν γαι ΙΟΠαρα Λυσίου, ω Σωκρατες, του Κεφάλου πορεύομαι δὲ προς περίπατον , τείχους. Σανον γαρ ἐκεῖ,τριψα raii --ἡμενος ἐξ ἐωθινου - μέχρι της α γνωσεως Ἀ
io. χοόνον , καθήμει ος Comma sustuli. Nam διετριφα saθήμενος arcte jungenda sunt Cf. Matthiae. r. Gr. l. 55a. I. μέχρι - ειυς τινος. Inclusa in excusis Platonis exemplaribus ae fiderari annotat Stephanus. Rectes sunt enim Dio-n1sii Sy Ih. Uncos sustuli, quibus verba μίχρι ης ἀναγνω- σεως usque ad εως τινός in vulgaris sunt incIusa. Re h. Idem faciendum in Iud de Demosth. vhi Φαῖ et mox, ante Imυσαι exciderat. σταθιρos Vox in Phaedro ipso p. a a. h. legitur, hi Sehol. σταθερον, τὁ σφοδρα θερμον, πο τῆς εν τω θέρει μεσημβρίας Plura dabit Rubnken ad Tim p. 35 sq. Adde Phol. p. 393 sq. αηρ οδιος idem est quo ευθία de qua voce, Lexic Xenoph. T. II p. 588. . γετε δη - του μύθου Phaedr. p. v. a. uhi δια γένος μουσικον το ιγοων civet ην ἔσχε ἐπωνυμίαν. ihi interprx. ξομμοι λαβέσθε Nota poeticam tmesin sive hypallagen ξέμ- μοι λαβέσθε pro ξολλαβέσθε μοι. Si paullo post v. 3. και ποαἶ ων εαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιων. Fab. Apud Prosarios qiioque haec me sis non tam rara est, quam nonnulli opinantur. Cf. Xenoph. CFrop. IV, 1, 5. Sympos VIII, 7. Aristoph. vesp. aso ia81 . Iulian. Cass. P. atra c. atthiae r. r. 594, a Sohaeser ad Long. P. 17 sq. Spolin ad socr. Paneg. q. a. Neque est, cur eum Astio itatuatur Platonis Io- eum vel ex carmine quopiam desumtum vel ad poetae alicujus versus adumbratum esse.
89쪽
σωμάτω καλλος ἐρρωμένως - Θεῖσα -- σασα γωγε, ιμ αυτῆς τῆς ζύμη ἐπωνυμίαν λαβουσα, ρως ἐκλήθη. Ἀταρῶ φίλε Φαῖδρε, δοκοῦσι σοί, σου ἐμαυτω, πώεις
πεπονθέναι', 44. Πάνυ ἐν υν, ω Σώκρατες, παρα
ροντα ποδείκνυμεν καὶ μεγιστον, ὁτι ι τε ατοι no1-οι ἡμῖν sic Ieg. ησαν, περ σαφεστατη-ἱστις κω ουτοι υκ ασθενεῖς. VI, 77- Ιωνε τώδε εισίν. Luci an quom hist sit conscriP. 395 -κ υπόσχεσις τα - μόνον. Odyss. I. aa6: υκ ἔγνος τάδε γ ἐστίν. Eurip. Troad ioo. Se idter. υκετι ροἱ κάδε. Infra I, 6, 4. μηδεὶς πολάβη φυχαγωγιαν ταυ εἶναι μόνον. Cf. atthiae. Gr. Gr. 3. 4o. . In Jud. a Demosth. εω pro Di legitur. Ad rem quod attinet, Noster immerito, argumenti, quod in Phaedro extractatur, ratione n habita, Iocum lepidissimum vituperat Socrates enim, de amore To-Positurus, quae, qua erat ironis, sibi indicare nolebat, haec ut ad ea referrentur auotores, divino se amat correptum simulat, et, sicuti poeta, usas invocat eodem fere artificio, quo quas in Symposio o. a. sqq. de eodem argumento diis utat, satidicas mulieri, Diotimae, accepta refert. Poeta autem personam cum induerit, inspitis set, si tenui sermonautaretur nec pomois coIorthua orationem ornaret. Cf. Ast. de Plat Phaedr. P. a. αυτὸς α ut sta irare critici aeumen, exsculpentis, quas
praeter ipsum nemo poterit mirare exstitiae, qui talia reco
τευξει. Quod Attius contendit, imaginem ab exercitu desum- tam esse, qui cibo et potu ad conserendum qua proolium Ies corrobore atque confirmet, equidem ut ita statuatur, non satis causa video. De notation voca uti ερως iura dabit ad Do Plat Phaedr. p. 85. In ud. a Demosth. 1egitur: τηδε χρησάμενος , - ἐπι νωγα λων νωσης - προς ηδονηνῶ rous -- ἐπιθυμέαν λαβουσα, ερρωμενως - θεῖο καὶ νικησασα. re ih. exciderat ut et εοικεν post θεῖος. Dein-
90쪽
ἄρα πολλακι νυμφόληπτος, προάσος του λογου, γλωμαι,
τορο τοῖς ἰδι σι εiνω. 1 . ἐν- Conjecerit aliquis is quod interpres' lasallit Sed εω ἰς jungendum est cum σιγη, quamquam ita otiua ἐλὼν expectaras. Caeterum quod dicit, apertum esse, eandom quam se, de lagonis dictione sententi aethahare, id mihi auidem ex illius litterarum fragmentis, quis DionIEus proposuit, eluco non videtuT. - γα - - Lociun subdimicilem hoc modo
eonvertit interpres: In aliis quidem dicendi formis Iaelis ais genere medium auiddam inter audem et reprehensionem in eo npostione vero, quod non successsit, omni ex arte aberrata Ita oue mihi sentire videris hos viros non ex rebus periculose ι- πὸ neoue pavetoribus, sed existuram et ex ras, in quιν reetum eurium ranuorunt, emendendos esse. Horum ter mohil prohari potest. Ac primum λων στι hic non signito rasaeila es, sed ferri poιU, emam habet, oppositio ostendit.