장음표시 사용
101쪽
ρον Κρεiττο δ' π, διεξελθόντα τα παντα τελευτη ποι --, της στορίας τη Θα μασιωτατη και μαλι πω τοῖς ακουουσι κεχαρισμε- , - καθοδον των φυγαδ- των
1 Τριτο δ', μυδρος στορικου τι τε δεῖ παραλαβειν ἐπὶ την γραφην πράγματα και τίνα παραλιπεῖν Δοκεῖ δημοι - τουτω λει-Θκ Θουκυδιδης Συνειδως γαρ ρόδοτος, τι πασα κος ἔχουσα - λόγου διήγησις, α μεναναπαυσεις τινας λαμβάνη, - ψυχάς των ἀκροωμων
assequor ετ non improbaverim. v. ind. I. v. Ne pluralemma δε τέλη sollicitaverim. καὶπερ γαρ λέγων - Hoc crimen alibi diluemus. κατὰ ἔτος εικοστιν καὶ δετυρον Sic etiam II ia r. At Thuc. no unum quidem et viginti annos se complexum ellax statur VIII, os. Hic dissensus quomodo tollatur, docet Melleling. ad Diod XIII, 42 p. 573. κεχαρισμάνην In marg. cod. Reg. κεχαρμενην. Hudsito κάθοδον τήν potest servari et omitti malim tamen equidem abesse. Reis h. Si abesset verba et η θα - - πα-ριομένην cum κάθοδον jungenda forent, nunc vero nulla offensione cum τελευτην construi possunt. De reditu exulum . e. noph. Helleii ΙΙ, . ibique interprr.um' νδ alim ἀφ ης καθόδου puta . Reis k Potexat sic scribere Dionysius.1 i. ρἱτον ἐστίν Post τρἰτον ἐστίν subaudiendum ἔργον, ut f. 8. 13. suhi additum est. Sytb. Facile subaudiatur Enγον at minus facile σκοπεῖν quod utique post ανδρος ἱστορικοπaddendum videtvx. R e L h. λ πεσθοα Ic. Ηροδότου. s. 5. 8. De Praecepto ipso operis Herodote si Thucyuidei consilium atquo indoles nimis diversa est, quam ut, qua Dionysius fecit, ratione satis
apte utrumque comparatum esse videatur Thucydides quidem pro argumenti, quod elegerat, natura narravit quae ut narrarentur, digna putaret quas ab instituti sui rations aliona viderentur, res parvas et fabrilosas silentio praeterire satius
duxit. Coutulisse juvabit Lucian. I. i. P. 89 sqq. ο9. 14. R.
102쪽
καν τα μάλιστα ἐπιτυγχάντου, λυπιι τη ακοη τω κόρω,
ζηλοπὴς νενο ιννος Post γενομενος deesse videtur, ment Ialtim tacite subiiciendum est, και ἐπέτυχε vel ιώκετο-
ωσε μοχθεῖν μέν Aut dolendum est μέν, aut post ἄκροωμένων oeno ridetur aliquid, e. c. κορον δ' ειθίως μεγχεώθαι. Nam proximum da post κόρον huic με non responde rueri si Non magis alterum δέ post iotii. Equidem vo-eem illam suspectam habui et includendam curavi Non molligit quidem ιιι saepe dici, non subsequente δε quod iis spondeat, veluti Xenoph. Irop. I, 6, 9. , sed horum Ioeois xum alia ratio est atque nostri. V. Matthiaμ. r. r. f. o 4. Heindors ad Plat Phaed. p. 5. Porsen ad Eurip Uxest. 8.Hermann ad Viger P. 8 1 sq, κορον εχει - τα τερπνα ατροδωι- Apud Pindarum ii Nemeis d. VII. v. 78 si se habet: - - , κόι οὐδ' ἔχει κui μίλι- τὰ τέρπν ανθε ἄφροδέσια. otque ita Dionyssum scripsissa suis cor ex vestigiis corruptae lectionis in ΜΠ Reg. κυ iis raptio. ἀφροδίσια. Hud I. uno conjecturam recepi Dolantentia os Hom. Il. Xiii, 656. Πάνιων ἐν κέρος ἐστι κω ἴπνου καὶ ψιλότοος , Ioλπῆς et γλυκερος καὶ μvμονος Darie MoloTων περ ι κα μἄλλο εελδεται ἐξ ἔρον εὶναι, 'H πολέμου. Alia disimus ad II, 53, - - ποικίλον Aut καὶ ποικιλία in substantivo, sino artieulo leg tit modo μεrωβολη aut και et nomἰ- an adjectivo cum articulo. Neicio quoque, an Dionysius dederit ιν ιοι
103쪽
ικάτερος αιρει τε καὶ τάττει τα λεγόμνα 'Θουκυδίδης ost χρόνοις κολουθων, ρόδοτος δε ταῖς περιοχαῖς των πραγμάτων και γίνεται Θουκυδίδης ἐν σαφης και
δυς- ρακολουθηπος πολλων γα κατα το αὐτο Θέρος η χειμωνα γομένω ἐν διαφοροις, ω εικός, τόποις, μι- τελεις τα πρωτας πράξεις καταλιπων, ἐτέρων πτεται
των κατὰ το αὐτοχόρος η χειμωνα γονομένων πλανώμε
oliue καὶ γραφῶς, in hi sortis et picturis Bois h. Picturis ni nullis locus Equidem eg. puto ἐν ἱστορικαῖς γραφοῖς. Ποικιλία an τὼ ποικἰλον praeferas, dubites alterutrum quidem necessaritura est mihi praeplacet prius CL II, 23, 6 53 s. Caeterum nonnihil confusionis in Nostri disputatione minita Prehendere videor. Nam verbis δη δέ eum alii, tum ipso alibi v. II, 7, 1. 47, x. 5o, . uti solet, ubi ad novum Progreditur argumentum: a vero de qua hic dicit ποικιλία, modo in Horodoto laudaverat. καὶ Ου - ποίησεν id est μετεβαλε καὶ ἐποίκιλλε Ποιεῖν eodem modo usurpatum II, 17, a. do etorio V. ad La, I. Sed nomen Thucydidis aegre patior abesse Forte quoque plenior et dilucidior sic sit oratioci καὶ τουτο πιρόδοτος μἐν πανταχου, Θουκυδίδης δ' ἐν δυο η τρισὶ τοποις ποιησεν. Reis h. Sed de Herodoto auctor iam dixit Thucydidis vero nomen ex Praegressis facile repetas. ἐν δυο η τοιοι Immo pluribus. agis tamen fallitur, qui Thucydidem digrestiones vitasse affirmat,maach. do hucivit. dio. gen caet P. XX. V. Heilmann de huc indole et dic gen P. 123. R. in ej. Pusco a Danov. d.
ἐπιτης - SI II, 3 , 5 H αυτην προαίρεσιν φυλαξιέπι ων ἐκ παρτης ασγικομἐγών. II, 37 a: πι μιας ἀποκρι- σεως τουτο τ σχῆμα διατηρησας. - aud de Lys. p. 463 6. πιμεν της ἐσηνειαι τοιουτος ἐστιν, ἐν δε τοῖς πράγμασιν καιρός τις καὶ μακρος. f. I, , , , 55, 1. 55, 2. Compos p. . m. 1 6 ai . Soliaefer ad Julian. p. XVII. - Thucydidis Io- eos Noster significat II, 7 sqq. I a Ra. 5. ων κατὰ, αιτο θέρος η χειμωνα Tων κατὰ θέρος ἐτην uetην χειμωνα in s. Reg. Huds. Post η Dionysium τον αυτον addidasso arbitror, quo corrupta Reg. lectio ducit. Caeterum Thuc3dides, cum optimo illo consilio, presse tem- Duili odi COOgl
104쪽
δε, καθάπε δεικος, και δυσκόλως τοῖς δηλουμνὼ παρακολουθουρον, ταραττομενης τῆς διανοίας ' δε ρόδοτος διλέα, τῆς Λυδων βασιλείας αρξάμενος και μέχρι τῆς κρωσου καταβας ora κυρον εὐθέως τον καταλυσαντα τὴν Κροισουαρχην μεταβαίνει, Αἰγυπτίων, ἄρχεται ouηγηματω και Σκυθικω και Λ - , τα ειν ω ακόλουθα δηλων, τα δὸως χαριεστέρα ποιησοντα τηρο διλησιν ἐμεισάγων ' διεξελθών τε πράξεις λώνω καὶ βαρβάρων τισιν μου διακοσι. 477 και εἰκοσι γε ει α D ταῖς τρισιν Ἀρ- και παραγραψας της Ξέρξου φυγης την στορία ου διέσπασε τη δι-σι αλλα συμβέβηκε - μεν, μιαν ἁδισιν λαβόντι, πολλα ποιησαι μέρη το --- τω δε, α πολλα και οὐδὸν ἐοικυίας ἰποθέσεις προελομενω συμφωνον εν σῶμα πεποιη- Μιας δἐ ιδεας ἐπιμνησθησομαι παγματικης, ουδε Is Mῖς - εἰρημενων στον ἐν πάσαις στορίαις ζητοῖμοι
ὰ ιγ et uer διηγJ II, a sqq. ιηγημα et διηγησις quomodo disserant, docent tym. . I. V. Thom. Μ. p. 56 sqq. mon. P. S. Gnaraa s. ποιησις P. 56 . crmog. Pro-gImn. . . Aphthon Progymn. P. a. ed. Genev et quod leniter corruptum est, tym G ad P. ι 5. διηγημα διηγησεως διαφέρει ' διηγησις ἐν α εστιν οὶον η πασα διηγησις μηoου, διηγημα δε μέρος τι ποιησεως leg η πασα ποίησις μήρου , ιν
riam suam fuga Xerxis h. e. in ea ieribendi nem Dei eri Reis h. Non satis causae video , cu a vulg. Tecedatur. D. Xerxis fuga v. Herod. VIII, 2oo sqq. is Ἀπιμνησθήσομαι J Pollis etiam legero ἔτι μνησθησομαι Sy Ih. Vulgatum non detexius puto. Est enim dei
105쪽
λεκτικο τα μενήττων, τα δε κρειττων, - ου ἰσος Τρω
V. aach. ad Thuc I , oet exlv. mino Thnc. I, a. et2nrη- ρον μεν οι το δη πεζου πανet. πρηντο 'Αριστέα , της δε ἱππον δεερδ,καν et οἶν δη cum optiniis codd. Omittendum puto. τῆς φυγῆ μνησικακουοαδ V. Μatthiae. r. r. f. s s. De re dicetur infra. αγκασμε ινςJiatim κατηναγκασμένος, eoaetus, in nom Nntivo participii non adverbialiter, coacte. Reis h. Retinui ηναγκασμένωe. Advoctium enim defendi potest milthas, νε- aut Thuc. IV, at o Auκεδα μόνιοι τοσαυτα πον, νομιζοντες τους 'Aθηναίους, - διδομένης ειρήνης , ασμένως δέξασθωι, ubi Maachius o nonnullis eodd. σμῶν- exhibuit, quod scilicet Vulgatum correctionem sapiat Ib. II, 8: η νεόχης οπακουοίως - πειρ α ηnxετ του πολέμου. VIII, 8 ές δημονου παριών, ουδ ἐς ἄλλον ἄγει εκουσως οὐδένα. Cam Aug. Reg. A C. Μosq. et Paris. . in aliis a Gallio nil varietatis re- Portum esse mireris. offerunt κουσιως, quod fine disio recipiendum censeo. VIII, 66 ἀλλήλοις ἄπαντες υπόπτως προς ε- αν. Divorsa, nee tamen sollicitanda sunt haec Plat. s1. g. II. p. 79s er κολάζειν ἀτέμ-. b. I. p. 78 b. e o περ τὰς γυναῖκας ἀκοσμητως περιο φενον, stius dedit ἀκόσμητον Caeterum spont patet diverIam est eam rationem qua adverbia eum uerbis εὶναι ot γίγνεσθαι coniunguntur de qua V. Schaefer ad Dionys de Compos P. 76 sq. Matthiae. r. x. f. so εο . aliosque. τώπον in exemplari et s. Reg. Huds J τουτον pediperam τύπον vero in hoc loquendi genere supra quoque habuimus aliquoties, τεχνη II 6 p. 5 . Scholi., qui non et substituor dehenat. N. Epist ad Pornp. 4 a. x et pro
dem χαρακτηρα dicit alibi s v. ind. I. v. a Reperitu tamen
106쪽
χων - περ του λόγους οφελος, τίς η η καθαρα τοι ob μασι κω τον Ελληνικον χαρακτῆρα σωζουσα διάλεκτος. α
et τόπου vocabulum in eadem significatione , ut supra adnotavi ad p. s. ult. De Compos p. 8. e Sohaefer ci p. a. I. 1lh. 16. φελος τις ἡ καθ. Ι Μs. Reg. τις η καθ. Huds ac duplici modo expediri possunt. Aut enim post ι ελος lineola ponenda est, quam rationem hoc loco defencias:
xar ἐβληetαι, τοῖς δ ει χώρ εκαστα τετυγμένα κειrαι Eadem tiro ratione Nostri locum in Iud de Lys. p. 47a. 6. refinxerim hune τις δ εστιν δε ρετε, et ις vel cum Sylburg ara fida iἈρετὴ ἡ , vel 'ρετ ηδε η' πυσιν cΠανθουσα etοις νομασιν mi τις η χάρις Xάρις ibi in responsione esse deheres, recte monet a rhlandus, emendationem tamen proposuit violentiorem equidem leg puto και τίς ν η χάρις; Ac nostro loco posteriorem rationem propterea praetuli, quod ex prior pronb-men τίς abruptius positum videbatur. Caeterum Dionysius Demosthenis imitatione ejusmodi interrogationihus saepinimo utitur, veluti Antiqq. IV, s. o. VI, 85. Jud de Lys. p. u. Ir. Similia dabunt Heusd specim crit in lat. p. r. Heindori ad Phaedri Lao A ad Legg. T. II p. 9.Ῥοόδοτος τε γα - ουκυδίδης τε - Expectari quis με - δέ. Sed cf. Xenoph. R. L. I, 9 - πολλὰ μεν et Οιαὐταοπεχώρει λῖ τε γα γυναῖκες διττους οἴκους βουλονται κατέχειν. viri ανδρες αδελφους τοῖς παισὶ προς αυβάνειν ubi Stob. αἱ μέν οἱ δέ hahet Thuc. II, 3 : νομισαν δι seto ου ησσεισθαι, δι' onto ουδ' οἱ εtεροι νικῶν in τε γαρ Κορινθιοι γηοαντο κρατεῖν, εὐμη πολυ ίκρατουντο , P la Hiναῖοι νόμων σσω
107쪽
και τον 'Aλωαρνασσε υ ρόδοτον, ωὐἱδo di io 2 ρανχῖνον Απvταν κόν Οεόκριτον τον et βουκολικα συγγραφόμενον ποι τῆς Αιολίδος Ἀλκαῖον, ἔσω περὶ των διωλέκτων ικανῶς διαλάβο*εν. Adde Creueter do arte hist. Gr. P. 9 I. της raro ἰδος . . . Secunda dicendi virtus hic omisaest, το κυριαις κα κοιναῖς λέ&σι χρῆσθαι ut ex Lysia aud. d. L. I videre licet p. 455. v. ult. p. 8a. v. a. et ex Isocrate P. 537 V. Pen Syth. Lacunae notas apposui. Non omninoo εderet . atqus Dionysius, orationis virtutes enumerat Grammmaticus a vallienario cum Ammonio editu p. 93 ου λήγου ρειαι.μέν εἰσιν εε Ἀλληνισμός, σαφηνεια, κουριολογίω σπιτο ἰα, υσυνθεσία ευπρέπεια κακίω δε ταυται ἀντικείμενα ομοίως εξ βαρμαρισμός, ἀοαφεια, ιυρολογία, μακρολογία, κακοοφθερο37. μηδἐ Det παρα τουτο Adde quo carere nequit oratio κρείetτων ροδότου κατὰ et σωνtino Soυκυδέδης, nihil ideo minus in Thu dides, quoad brevitatem in dicendo, o aio Herodoto Reis h. Immo nihil aliud deest, nisi τι- vel ἐλάττων cf. . v. poets. s. fed nihil proptera quod ejus rovitas subinde hscura est inferior is Thucvdine. . IIωρα dictum pro δια, ut Iud de Lys. P. sa S παρ αυτ του- το κρείσσους τέρων ἔδοξαν εἐναι- a 3: ην έλαταιέων απολογίαν τε γα ωκα παρ ιδῶν ουτως εοον, ς τι, βιοασωνίσθαι Adde de Compos p. 96. Jud de Lys. p. 47a. 5. Sobae sex ad Iulian. p. VIII. et ad i. de Compos P. 157. πρωτη μετα μετά ut ex praegressis aniae repetitum, eis lapsi.
108쪽
τω Καικιλι δοκεῖ τοι γλμηματα αυτου μαλιστα γε και η-
is. φράσεως ρεταἰ 'Aoaτα ve Ioco, quo positum est,
etων , ut φράσις sit iocui io, seu effectum, νόμαra voeabula, Dii materia elocutionis. Reis h. Admiror perennem conjecturarum scaturiginem, noti video tamen, cur hic scaturiat. ομειδης α ων ἐν λόγοις, αρετῶν - Sic vulgo distinguitur. Mutatione facta, faciendam fui sis, quivis videbit. L λόγοις est in orationibus, concιonibus. Praeterea si quia verba ομοειδὴς πῶς ων exterminanda censeat, non multum roia fragrahor. Nam hi nec Iatis apta videntur, et facile e sqq. orta esse ponunt.
καικιλέω V. de eo ProIegg. ζηλῶσαι Λημοσθένης Videtur in hac regione aliquid de esse. Nam Demosthenis imitationi enthymematum Thuordi- deorum quid est commune cum Thucydidis studio decoYipReis h. Fortasse recte vidit. Potu tamen quodammodo locus explicari. Eo enim, quod Demosthenem Thueγdidas enthymemata expressi Π dicit auctor, haec laude digna esse significat. Est igitur hujusmodi sententiarum series: Reprehendendus quiadem est Thucydides , quod cum tibi, tum inρrimis in eoneionibus varietati non suduerit, uudandus tamen idem ob sententiarum gravitatem et pondus, ideoque ea mihi atque Caeeilio Demosthenes videtur imitatus esse. Nolo tamen diffiteri . huio explicationi aptiorem videra hunc verhorum ordinem: za πινιοι ἐνθυμηματα μοι ui . . . - Do Demosthen. Di iligo by Ooste
109쪽
ψων με γαρ ροδότου ζηλωτὴς ἐγενετο κατ ἀμφοτέρουe
του χαρακτῆρας, τόν τε πραγματικον και γ λεκτικόν.Thucydidis imitatore apposite Noli in Proleg g. ad Domosth. Lept. p. I. postquam Thucydideam revitatem frustra apud D smoithenem quaeri monuit , at, inquit, octies Thucydidem ipse Demosthenes claripserat, si vera narravit Lucian. ad. In doct. T. III. p. Ioa Cons. Agathiae Hist. II p. 48. Ue- , mei. Nilnirtim in magnis scriptori hus aliud legit homo ingeniosus, illorum similis , aliud serva natio imitatorum. Id do- eont ara in Demosthene vestigia imitationis Thucydideae. ai. υ γάρ - λέγων Similiter Demetr. περ ερμην. 221. de Ctesia και λως δ ὁ ποιητὴς ουτος ποιητην γὰρ ωυεόν καλοίη τις εἰκότως ἐναργεως δημιουργός ἐστιν εν Η γραφη συμ
110쪽
μονομίας. αις τε γαρ αρχαῖς αυτω ταῖς πρεπωδεστα - ταις κεχρητω κω τελευτα ἐκα- τας ἐπιτηδειοτατας απο-
Mδώκ. με- κέ τε καλως καὶ τεταχε και πεποικιλκε την
IV, 2. την et κυρο παιδεἱαν κονα . . . . Verissimam hanc de Cyri disciplina sententiam copiosius pΗrtractat Meish diis de nat et usu discipi Cyri p. LXXX sqq. Salutes Croi nouv. hn do a Cyrop. in Schnoideri ed alia p. 665 sqq. Adde Schul et de Cyrop. Epit. P. a. την Ἀλληνικην Subaudiendum vel ex ἱsrοριων repetenis dum est orοριων, nisi forte Ra pro sequento και crinendum vadetur, quod cum hujus loci non sit, uncis inclusi. κατώλιονται οἱ τρ. J V Π, .
rem adscripta videntur ex s. I. αι etων sc των υποθέσεων. In narranda historia euis
viscunque generis, quae non a rerum humanarum primoris
diis proficiscatur, videndum est, ut neque justo altius res repetas et ita dicas, quae dicere nihil attin t noque justas revitatis studio aliquid omittas, sine quo ipsa facta, do qnthus exponere velis, non satis intelligi possint. Haec sunt ρχαι quibus diei Xenophontem usum esse aptissimis Geommodi Pimis. Pax modo illud curae esse debet, ne in narrando longius progrediaris, quam necesse est. Hoc sensu dicit eum i eisse, ut initiis extram reisonderent eis h. do ingen. Xenoph. p. XLVI. Probo caetera; sed ita in postremi a Dionasium dicentem facit, vereor ut a Go dicta sint. Etenim ad ἐκύσrn vides eiskium subaudire νὴ quod nec rei ne orationi istis Occommodatum videtur intelligendum ei, Potius ιno Οει veIGUrορία.