Dionysii Halicarnassensis Historiographica : h.e. epistolae ad Cn. Pompejum, ad Q. Aelium Tuberonem et ad Ammaeum altera

111쪽

44 DIONYSII ALICARNASSENSU γραφή. ἔθος ἐπ δείκνυται Θεοσεβῆ. και δίκαιον και καρ

τερικον καὶ εὐπετές, άπάσπις, συλληεδη κεκοσμημένον 3 ἀρεταῖς. Καλο μῖν πραγματικος τύπος αὐτω τοιουτος.

Καθαρος με γαρ τοις ονόμασιν καγωοῦκαι σαφης , καθαπερεκεῖνος Ἐκλήγει δ' ἁματα συνηS τε και πως*υη τῶς πράγματι και συντιθησιν αυτα πάνυ και κεχαρισμένως, οὐκ ηττου ροδότου 'Τψος τε και κάλλος και μεγαλοπρέπεια και τὸ λεγ - Αιως πλασμα στορικον ρόδοτος εχει. οὐ γαρ ου ισχυσε τουτ παρ αυτου λαβειν, άλλα αν ποτε διαγειραι βουληθείη την φρασώ, λιγο ιμ- πνευσας, ωςπερ ἀπογειος αυρα, ταχεως σβέννυται. κρότερος γαρ γίνεται του δεοντος si πολλῶ και του ψω -

ῆθος - θεοσεβερ CL Cro ex do Xenophonte histori- .c P. -sq. de Arte hist. p. 'i. q. quem semel laudasse in . sciat, cum ad totam hanc Dionysii disputationem vel accur lius intelligendam, vel εctius judicandam conferendus sit. Addo Bornemann de Cyrop. Epit. P. II. R. notis invio ἡδέως P Πανταβδεως iiDΜs. Reg. Hi det. Ηρόδοτος ut ι Stephano videtur legendum ino δότουου εχει nisi mavis, inquit, particulam quae ex adverso TE- spondeat τληττον reponere. Sed sive hoc sive illo modo Iegas, desideratu negatio Syth. In marg. cod. Rey ἔαυθόδοτο μεῖζον εχει. Huds. ihi videtur Iocus hic ita restaurandus osse καὶ eto λεγόμενον πλάσμα ἱστορικον ἰ4ωρωρόδοτος ἔχει ἰδίως, id est μόνως καὶ ἐξαιρέτως. Reis h. Conjectura Reg. margini appicta placuit Creuetexo l. l. p. sis. Equidem Boishii transpositionem praetulerim. Erunt tamen fortaste, qui adverhium ἰδίως trajectum esse statuant ea ratione, cujus similia infra exhihebimus exempla. Sed ea h. l. durior forol. 4. o χαρ μονον - ἀλλα καν In marg. Reg. D. υτεναρ μόνον - ἀλλα καὶ ἰαν etc. Hi d s.ciπόγειος αἶρα γ Abterranea aura, id est, quae a terra

consurgens per alliam Pergit quos altanos ventos Latino no. minari docet lin Iib. s. c. 45. Sytb. ut Videtur, anno marg. Interpretat. lat. qua 1635. ap. Vechel prodiit.

μυκρότερος γάρ Pro γάρ aptius fortasse legeris M. Syth. Ego nil cunctatus μικρότερος edidi pro vulg. μακρότερος, quod corruptum esse Sylourgius sensit, cum δέ pro γάρ

log asse conjecit. Nam neque Xenophontem in multis justo copiosiorem esse, videtur argui posse, nec Dionysius unquam ei hoc vitium exprobravit. Quod silio loco fecisset, ineptus Diyitia i Corale

112쪽

videretur, ut qui Xenophontem μακρολογώτερον diceret, quam Herodotum Contra ea cum hujus modo μεγυλοπρέπειαν laudarit, consentaneum orat, ut vitium huic virtuti oppositum in Xenophonte notaret. Eodem modo Philistum 5, 6. μικρον dicit περ nασαν ἰδέαν. mi eontulisseriti vahit lociim. De volt.

serim. ens p. 426 Φιλίστου δε καὶ Ξενοφωντες ὁ με Ξενοφῶν Ηροδότου ζηλωτης 'ἐνε et κατά et et is πραγματικὰς ἀρετα και τὰς οικονομικὰς καὶ τα ηθικὰς etων διαλέκτων Syl suadet: τας ηνικάς, ω δῶ λεκτικω - bene, ut opinor τὰς θικὰς ἀρετας

ita intellexeris την αυτο τοῖ συγγραφέως διάθεσιν. V. I, 5 35. vi nomine quae censor in Xenophonte laudet, . I, , a.

φιλοσόφους, λέξει χρώμενος λόγοις διαλόγοM 30 πρεποέση μὰλλον

στρατιωrικοῖς καχορθώμασι. Postrema simul ostendunt inaloguae nostro loco Iequuntur intellecta osse a veishi l. l. p. XLIX. Dionysium de hominum moribus a Xenophonte descriptis asore rato In his enim describendis ουφος et μεγαλοπρέπεια non admodum desideratur, desideratur in orationibiss,initas cerv. sor negat a Xenophonte loquentium personis accommodato

113쪽

λυοιεν παἰρM , ρω την σν τερα ἀνιίταξιν ων ριώῶν ὴν λακην ποι ευμ ν H ad V, 6 ξυνέβη μοι - γενομένω παρ' ἀμφ τέροις τῶ πρήγμασι κω ον ησσον τοῖς Πελοποννηoων καθ' ησυχίαν et αυrῶν μὰλλον ἰσγεσθαι. Dionys. Iud de Demost h. p. 999 L . J μεν ουν et ν λίγων καὶ Φαιδεύχων στοχαζόμενος λo-γο ου εσrre rotis avio και μαθεῖ πληγε πιθανός ora. τοις πολλοῖς και διωruia ρέσκειν ξιῶν καταφρονηθησεται πιάτων χαsιεστέρων ' ora αμψοzερα et κριτηρια πείγειν tar rarro ἄπο- τευξεται του τέλους ubi Reishii commentum ἄκρωτηρια pro τὰ κριτηρια exterminandum duxi CL Antiqq. R. p. is, hi non aliscultandum vaticavo. Nec sollicitandiis ea locus, xod. VII l, o L οὐδεμία ξυμφορη μεγάλη εσιαι σέο τε περιεόντος καὶ ἐκεινων των πραγμάτων περὶ οικον ον σόν. Transierihenda hie sunt ob sqq. quae do Philiit in Vett. Icripti. ens Noster disputat p. a6 sqq. Φίλισr inquit, μιμητης Dr ωουκυδίδου, εε του ηγουα re με γαρ eodem modo dictum, ut κατὰ ἐκεινον ον χαρακτηρα nostro loco. male eis k τω μεν reo suadet. ἐλευθερον καὶ φρονήματος μεστόν, τουτο δἐ θεραπευτι- κδ της τυράννων και αλλων πλεονε iας Scriptus liber pro ἄλ- λων habet δοηλων sed convenientius δοῖλον infra p. si s I. ω a. δ απεινόν est pro eodem Syth. Probarem δυῶλον, pro τῆς et υράννων emotum esset των τ. Ἐζήλωκε δε πρῶro μεν- η υπόθεσιν ατελη καταλιπεῖν, τον αυτον έκεινον τροπον, dis lautat de hoc loco oelier. I. I. . ias. Nereor tu rueu. a. operam pordiderit. 'ulgaris enim lectio tam absurda est, ut a Dionysio profectam esse mihi persuauere nequeam. Nam cum ineptum sit credero, hiitoxicum de industria opus suum non ahIolvisse, tum long ineptius est, hanc primam ejus eum liticydide similitudinis notam ponere, cum potius dis argumenti quod elegerit, nutura dicendum fuisse videatur.

Equidem Dionysiiim pro τελῆ καταλιπειν scripsisse puto ινελῆ ἐκλέγειν. Nam de ἐκλογη ποθέσεως laniperuri in loco disputat Noster f. I, 3, 4. I, 6, 1 a x οὐ μην ἄλλα καὶ την

114쪽

EPISTOLA AD CN. POMPRUM. Tδυο, περι Σικελίας ψ τῆ προτερα ἐπορέφων, περ Διονυσίου

δδεωκε τοῖς δηλουμένοις, αλλα δυσπαρακολουθητον, χεψωτης Θουκυδίδου Και rna α ξυδεν ου βούλεται παί -- λαμβανειν, mi οὐδε Θουκυδιδὰς, αλλ' στιν ὀμοειδης. ΗΘος τε κολακικον καὶ φιλοτυραννον ἐμφαίνει και ταπεινον

και μικρολογον της δὲ λεως , i Θουκυδὰχ κα ται, το ἐγ-γεῶδες και περίεργον πίψεο , τὸ δε στρογγυλον

ουτε γάρ Particulae ουre respondet τάξιν δ' ου a. πολυωφελη Sane pro πολὐωφελῆ quod vulgatae dant .

rectius, meo iidicio , πολυωτελῆ ut infra p. 16 i. II, 53, 3. 3 Sequentium vox expositionem e Cicerone habes iii Epist ad Quantum fratrem, . a. op. 3. J: Siculus ille, capitalis, Creber , acutus, revis, paene pusillus Thucydides sed utros ejus habueris libros duo enim Inni corpora an utrosque, nescio. Me magis de Dionysio delectat. Ipse nim est εἰ rator magnus et perfamiliaris Philisto. De quo loco vise Petri Victor Var Ieci lih. a. c. s. et Goelier. l. l. P. a5 sqq. JSy Ih. Dedi πολυωφελῆ, ut Sylburgius, vel e Potius apta

monstrahat. Eis h.

ἐπιγραφάς, - ex sq. πιγρυψων ortum ratus Sed est hie eademtix viloquentia, quae iuri de Compos. 68 sq.: ἐχνας τινὰς ἐπέγραφα -i της συντήξεως των του λόγου μοριων. i. e. ἐχνας z. γραφα επιγραφθέντιις cael. Quamquam nostro loco sq. επι- γρώπων offendit. Sed similis redundantia est in plat Menox. 5. P. F. a: μυκυοίδης ἐμου κακιον .1αιδεέθη, μουσικην μενωπ Λαμπρου παιδευθείς, ρητορικὴν da υ Ἀντιφωντος του Pu-

a. χειρον Forsan rectius χείρονα et mox παραλυβύ- νειν Syth. Bene habet χῶρον. Si quid tamen mutatiui insit malim δει Πιον legi. Reis h. quidem exspectabam O- ησσον Mox pro ἐπιλυμβάνειν, Sylburgio uasore, exhibui rectoui ιμβάνειν cf. I. 5, 1. II, 5, . i. ῆθός τε ολ. Cf. Oeller. l. l. p. as et, quem is laudat, Plut Dion c. 36. Magnus pollonii Feregrini, sp Iaae, Iuliui , aristinaeque pationus, Philistum quoque ingenioseae purgantem induxit in Aristippo T. IV. p. Mi sqq.

115쪽

καὶ πικρον καὶ DΘυμηματικο ἐκμέμακται ης μέντοι καλ- 8i λιλοίας της ἐκείνου κω του πλουτου των ἐνθυμημάτω κα-

έτα πολύ στερεῖ. Οὐ μόνον, τούτοις, αλλα και κατατους σχημοστ ισμούς. Nisa γαρ πλήρης σχημάτων και

ται mox dicetur.

σημειωδες Σημειωδες quid sit, ateor me nescire. Nunx pompaticum, ornia tum comtum, quod refert et σημεῖα των έσθητων icunculas vestibus intextas. Reis h. Id longius repetitum. Copiose de hoc verbo disputat Ernesti Lex technol. r. Rhet. p. 5op. R. pluribusque locis comparatis, is ex his omnibus, inquit, opinor, planum est, et σημειῶδες in elocutione dici, quicquid ex vetustatis vel raritatis usi audaeiae obscuritatem et difficultatem habet. Unum addo, cujus tamen judicium doctioribus relinquo. Videndum existimo. anno fortasse et σημειῶδες dictum sit απι - σημείων, h. e. notis et glis, quales Tironianae fustrunt, et usurpataosunt a notariis, quos σημειογράφους dixerunt. v. interprr ad Cic. Lib. XIII od Att. p. 3a. Fortane res est simplicior. Etenim cum σπεῖα sint signa non necessaria , Ernelii l. 1. p. 3 . R. coli. ex technol. Rom. Rhet. p. 359. σημειώδεις ώξεις improprias dictiones intellexerim eas, qua a rerum notiis fortuitis repetitae sint, eoque obscuritatem habeant.

πικρόν a In Cens est πυκνόν. μέμικται J Sylburg suadet μεμιμηται Possis etiam ἐμμα

116쪽

.eah οἶμαι πιοι et ' φανερῶν Dr πλέον ιι, λέγε, i δὸΦλώτου φράσις ομοεδης πασα δεινῶς και ασχημάτιστος ἐστι ι πολλάς ευροι τις α περιόδους μοίως ἐφεξκ αυτοῖσχηματιζομένας ob ἐν άρχη τῆς δευτέρας πω περὶ Σικε- λι-; ' si Συρακολοι παραλαβόντες Μιγαροῖ - Ἐν 5

ναίους, Καμαριναῖοι δὲ Σικελους και τους ἄλλους συμμα-χους, πλην Γελώων, ἀθροίσαντες - Γελ- δι Συρακουσίους εὐκ ἔφασαν πολεμησε - Συρακούσιοι δὲ πυνθανο- μνοι - μῶυ τον 'Toμι- ωαβαντας Tαυτα 6τ α δ πά- οντα ἐμοι φαίνεται Mικρός τε περὶ πασαvpεαν ἐστι και τελης ἐα τε πολιορκίας διηγηται, αὐτοικισμούς, ἐάν, ἐπαίνους. ἐα τε ψόγους διαπορευηται ' 8a ἀλλ' ου τοῖς μεγέθεσι - ανδρων συνεξισω τους λογους, αλλα ψοφοδεεῖς και του δημηγορουντας καταλείπει τας

και ouειν - γειν illa και -δόν-ιμαι περὶ των φανε- ρον ἐπ πλέον δεῖν λέγειν, i. e. minimeque nee ussarium puto damant Mi plura dieσre, quasi non suo loco posita praetermisit interpres. Huds. Habent sane haec verba, quo offendaria, sed ea proscrihex quis audoatys Γελ- δέ Pro δέ malim reo. R ea si Non opus. v. Viger P. 5 5 ibaque Hermann P. 846. Στρακοουσίους - L Stephano legendum videtur Moακουσίοις οι εφασαν πολεμησειν Sytb. Moακουσίοις cum Stephano legi vult oellex. l. l. P. 5 . Ferra Potes vulgatum πο- λι- τινα dicit Dionys Antiqq. IV, 4. V, 36. Cf. atthiae. Gr. Gr. f. 599. n. 1. 'μινον se De fluvio Imrminio sive I rnuno, quem memorat etiam Plin. H. N. III 8 ad Cluver. S. A. c. 33. E. Spectat hoc fragili ad historiam Syracusariam antiquissimam et hellum contra amarinaeos gestum l. 67. v. ad hili Syr. II, s. moellex. I. I. p. 55.ε. μικρός Num μειουρος Reis h. ire. ικρος, est inllus , exilio, eique opponitur μέγας. καὶ τους δημηγοροιντας Fort. και δειλε δημηγο-

-τας καταλείπει, και τα δυνάμει καὶ τὰς ποοαιρέσει ὁμolose anana ποιεῖ omnes oratores relinquit h. . repreissentat in historia fua pavidos et imbelles et omnes imiles exhiher quoad facultates e voluntates. Reis h. ibi quoquo vulgaria lectio non satis Placet minus tamen quam illa, placent quae Reishius commentus it. Quibus quoad illeliora quia proserat, in vulgato aequiescam, idque hoc modo interpra-

117쪽

so DIONYSII ALICARNASSENSU

tor neque vero orationes virorum, quos loquentes indu est, diagnitati accommodatas fingit, eos limum timidos faeit

c fecundum Holachium enim φοφοδεής est δειλός, κενοφόβος, o

τῆ ωληγινης λέξεω ci. e. ων ληθινων πωνων ιυτρὰ τὰς ἄψα ποορειναι δεῖ α ἀφύκ ους τὰς λαβάς ' παθαίνειν et ira ναται τους ἀκροωμένους. VI, 1. θεοπομπος δε, Supra p. 628. . . cum amiculo habuimus ὁ πιος Syth. Euan ego hi quoque nece rium putavi, ideoque exigua mutatione v Schaeier. Μelet. erit. p. a6.4o sqq pro di edidi. Noli hilper Μathiae x. r. i. 73. Est enim additi et omissi articuli discrimen hoc θεόπομπος Io est Theopompus, Chius quidam veIChiorum aliquis addito autem articulo vel notus ille Chius intelligitu vel ab alio alius nationis Theopompo distinguitur, v e Milesio. Caeterum articulus legitur etiam in Ceni P. 28 nhi quae nostro loco copiosius disputantur, paucis exposita sunt hoc modo: εόπομπος δε ο ῖος πο-ον μεν έν etω προε- usum οιαουrη ἱστορίας πογέσεις αξιορ ζ3iλου μετὰ di οἰκ-o-

118쪽

κους, πολλους συμβουλευτικους συνταξα υσος λογους, επιστολα - τας αρχαῖκας γραφομένας καλύποθηκά α λας, λογο αξια ιστοριαν πεπραγματευ ιενο αξιος tetra ψ

τὰς ἀρχιιικας γραφομένας Pro αρχαικας quidam codices,

teste Stephano, habent χαῖκάς quae lectio trahi possit ad famosos libellos ab Anaximens sub Theopompi nomine divulgatos vel ἀρχαῖκα sunt antiquo stilo scriptae vel de prisci Deculi virtutihus Athonaeus XIII p. 595 meminit opistolae ad Alexandrum scriptae et alius praeterea ad Chios περ τῆς XἰΟὐέπιστολαί XIII. p. 586. Forsan etiam composite legendum nιγραφόμενος Syth. , Theopompi παῖκῶς μισzoλάς nominavi Dionys Hal in Epist ad Pomp. P da et R. hi tamen de scriptura dubitatur, cum uictiκύ in codd. nonnuHis se eperisse professus siti Stephanus quam scripturam ibi latinus interpres secutus est. Priori loco, ubi vulgo scri hi tu ἐπι troiae τε etὰς αρχαῖκὰς γραφομενυς , aik avius, suffragante Ruhnkenio in his crit. r. r. p. 63 R. τας ἀρουῖκοα γραψομένας legendum censuit probabiliter ans;

attamen posteriore loco rursus ει ιων αρχαι- έπιστολων scribitur. Schweighaeus ex ad Athenaei I. I. Ego vero etiat si uno tantum loco hae epistolas a Dionysio memorarentur, tamen istam eonjecturam non probarem, cum ejusmodi inseriptio nescio quid inepti haheat Sod eum Achaeos optimis legi-hus usos esso constet v. Strabo. VIII a. p. a 19 sq. d. auch n. et Polyh. II, M. non impro habile videtur, Theopompum Nauta in επιστολάς seripsine eo quidem consilio, ut, quo erat ingenio, alias civitatos hoc nomine reprehenderet uuae quidem conjectura optime convenit cum quod Dionysius polieriori loco dicit, Theopompum has epistolas του πνευμαet ἐπιτρεφαν γεγ-φινοι. Poxxo γραφομiνci corruptum esse patet. Dabi-

119쪽

ψε, πλείστη μὲν παρασκευῆ εις -- πωσκευασμένος, ραγίστους δ δαπάνας εἰς τη συναγωγ -ἀτων τετελεκως,

3 και πρὸς τούτοις πολλῶν - --πτης γεγεν νος, πολ-

euum enim est eum , etiamsi nihil poseratat re ιι quisset , mu tum apparatum huic rei impendisse. Quorum sensus ineptusa sive potius nullus Verba ει καὶ μηδi εγραφε cum ob potestatem vocum εἰ καί, de quibus Hermarin ad ager. P. 32. R. rationemque temporum tum ob rem ipsam hiIaliud videntur significare posse quam hoc tamets Theo-uompui horum nihil prodidit, o se magnum apparatum historiis suis componendis impendasse. Sed verba μηδεν προ-

is fortasse aliquid vitii contraxerunt. In mentem milia vene-xat u ἐνἐγοαωε. Verum ne lio quidem satis pIacet. Caetexum si xecte loci sensum constituimus, haec Thoopompo ausa cerescet, quod aerumnas, quas rastorrarum causa suarum exhausisset, lectoribus non iactante venditarit.

120쪽

λοῖ δ' εἰς μιλἱα ελθων ἄνδρα τοι τοτε πρωτάουσι κω στρατηγοῖς ημο-οῖς τε κα φιλοσόφοις δια την συγγραφηντης σπορίας ἐποιησαπω ἔργον δε το πάντων αναγκαιοτερον. Γνοίη δ' ς τις αιτο τον πόνον ἐνθυμηθει το πολύμορψοντης γραφῆς. Και γα και ἐλων εἴρηκεν ο&ισμούς καὶ πόλεων κτίσεις ἐπελήλυθε, λαλέων τε βίους κα τροπων Aιω-

πολλοῖ δ' et ὁμιλίαν ἐλθῶν - φιλοσόφοις δια την, - ποιησαro ' ργον dicio πάντων αναγκαιμερον Pro noλλοι eis. Reg. πολλη enotavit, id I. Inter φιλοσότοις et δια videntur nonnulla deenes e. c. προς ους πυκνάς vel συχνὰς τὰς συν-ο-ἰας vel διατριβάς . Rei ak, Λι tollenda videtur; v Iaddendum ei genitivi casus nomen , τουτων, aut aliud scin simi te vel danique sic legendum: διὰ την σωγγραφην, τὰς ἶστορίας ἐποιησαro. Pro ναγκαιότερον Tectius superi αναγκbtότατον. Syth. B post εργον dolendum videtur Eis hin. Ego Io- eum sic efingendum puto noλλοῖς δ δι ομιλίας ἐλύγων vito σίτοις την συγγραφην . I. ἐποιησατο εργο δη- π ἀναγκαιότατον. De dictione δι ομιλίας σεσθαι v. Matthiae GT. Gril. 58o emeindori ad Plat Protag. p. fila Elmsi ad Eurip. Med. 842. Vulgatum M ὁμιλίαν ex interpretamenta xtum, quod cum genuinam Iectionem loco pepurasset, διά alienum locum occupa t. Facilius Issidem videatur, quod Sylburg. eonjecit, διὰ την συγγραφην τὰς ἱστ. Sed haud scio, an Dionysius tu laxosci ποι lis θαι, hac potestate non uixerit is et nauoties confusa sint, nemo ignorat. Pro αναγκαιότερον cums3lia αναγκαιότατον praetulerim. f. I S, a. De Compos P. 6. Superlativi et comparativi confusione ilia est frequentius. V. Hermann. R Viger. P. a I. g. Schaefer ad Apoll. Rhod. T. II p. 618. Elmit, ad Eurip. Med. 67. - Praetersa ostenditaui ante στρατηγοῖς positum, quod post hanc vocem collocatum malis.

. τρόπων δ Et τρόπων retineri potest, et τόπων admittia

Syth. Ego etόnων utiqu praeferendum rhitror. Reis h. Fed de Ioeis deinceps dicit hic autem, abi do regum vitis dixit, consentaneum est, de oriuidem mori hus mentionem injici. Nequa quidquam mutandiim esse Iocus verbo δεδηλωκa assignatus ostendere videtur. Taeitus vulg. Yobat Bech in examine artis et rati historio veti in judic ing o moribus

p. VIII. Possint tamen τρόπων ἰδιωματα non satis de mordidiet videri contra τόπων ἰδιότητας dicit Polyb. III, 58, a. irab. I. I. P. II. et ιδlωμα ης χώρας id. ih. P. 5. Verum- η mentalis δι ητας hahes p.raelian. V. H. III. S. f. Po-hb. IX, 23, Z