Archaeologiae philosophicae sive doctrina antiqua de rerum originibus. Thomas Burnet Libri duo

361쪽

Doctrina Λntiqua de Rerum frigis. 3 3

- -ἄρ- . Sensus enim m. - σμα cogitam ines, imaginationes, o miniones,ri a iura Dei spino vesceria fumi menta legis emeri iunt, haresim aliquam introducunt. Idrique nonsentis imaginatione vel cogitatione stam ravderanda, ct fine artimin uiarum litera limo cognitione Neque, sicut

εοκcionatores se eommentatores virbitrantur, res compa

rata est .. existimant cognitionem explicationis mora Murum magnam se scientiam, summamque perfecti mm, multis verois o longo sermone explicentur. πι--m infide uda intesistenda sunt secundum veri, rem intestinus, post adeptam inscientiis demonstrativis,. Wrsteri ram , propheticorum congnitionem, perfectio

Non dissilistis sermo est inculte 3. partis primin, in haec verba, versis principitiin. Et hae quorue cau- δε est, ropter q-- Looquitur una pioru- homi AEum, sicut exposi- quia hae ratio commoda iam ossis est, utae incipiant se Uscant pueri, mulieres,

communis plebs in Disrum viribus non est, reis eundum veritatem 'farum apprehendere. amobrem etiam hoc mois fui inter usis traditum est de omnibus quae credenda sunt, ct de omni conceptione qua dirigere potest inte fictum ad cognoscendum, sed Deus sie existat quamvis non ad veritatem quidditatis ejus. Si vero quis fuerit perfectior o sublimioris Ingenii, titeognita habeat feret Legis r sive ea ab alio didicerit, 'e aseus, ut ab uno ad alterum fuerit incitatin is ad

eum gradum pertive ut sententi.t altis ver.s ac restis

erit per vias fidei verari nempe vel per demonstrationem in iis, de quibus demonstratio haberi potest, vel pe alia argumenta stirma solida, in iis, in quibus steri id potest, atque ita formatiter cognoscet, intesti

362쪽

rex similitudine sp rmibu ιν traditae Monet, ut vides, Dosior Hebraiis, non semper tetani nandas esse cogitationes in cortice Scriptorum Mosaicorum .Laeis enun nomine omnia Mosaica comprehendunt Iudae, quae ad usum populi promi lcuae multitudinis adain tantur. Sed quid feret rerum natura, Quid severa demonstratio in is denique scopus authoris ante

latam lententiam, attendendum.

In eundem sensium accinio verba Fiavi γο hi, in tuo prooemio ad Aria aeol, ι.myuaeticas Quae commentatus est Moses, in qu , in protegomenis suae Legis, de Deo, mundo condendo, eo consilio dicta esse, ut pietatem in animos sui populi instillaret : Et ex iis nonnulla velo obduxit, alia diserte explicuit, pro ratione argumenti H --τAH ει νομο-

Ititor aenigmatice signi Pavit, pro res dignitate: .edam per Megorias, sed honest se verecunde. Deni queritu Maturam exprimere com/isit, ea nude ambagibus enarravit. Horum intem singulorum audis pquis vel expe serti longa oriretur hereia, vel fleculatio.

Praeterea Aristoba lui Hebraeus Se philosephus, in Commentariis explanationum in o m ad Regeni Ptolomaeum conscriptis data occasione ab Anthro popathiis Biblicis, de styloa scriptis Mosaicis in ge-

363쪽

Doctrina Antiqua de Reri frigis. 337

mero quoniam sacrarum legum manda a ct imorum egoriis inclusum sensum expressimus opera pretium deinceps fuerit, Hud etiam animadvertere Gentem hanc Iudaeorum universam duas in partes sectam de divisam Nam maiatitudinem quidem, ritibus istis omnibus, quomodo legum usarum merbis concepti erant, ob frictam Mose 'merita at in ros quorum mens

364쪽

sententiam mentis oculo penetrare, Mait '

tres Christianos dilabamur. Quotquot e Patribus Paradisum sensibilem 8 Cor poreum non recepere eo ipso, quasi alta voce, prinnunciant, non adlla rendum esse literae . cortici Narrationis Mosaicae. In hoc autem censu, sententia oon pauci fuere, praeter rigenem 3 origenistas. Nota est tripartitio opinionum apud veto.

s. adlin res, circa Paradisum quam refert Sanctus.. ago

365쪽

sibilem I terrenum Alii denique utriusque generis Paraclisum, statuerunt. Hoc ad angustiores adhue terminos reduxit S. Ambrosiiu: nam, interrogatus D moria Sabino per iteras, quid de Paradis sentit et re spondit, sis de ea re librum integrum scripsisse, & commemoriti silarii', sententiis, in eo convenire o es , 4, 1 -- - Denique Pr. Si unia ui astadia nereri inli ores enumerat non sinu cos, qui, ante sua tempor Paridisum alleg fice interporeat sint. se , Id Diuuinis olim , si, non iras aures iiiiiiiiiniss

genes, in iis quae spectantad mores emendandos utilitatem comi nem, adeoque ad omne geniis homines, nihil esse dubii in Scriptis Sacris quae verbsunt alii oris sidii δε non vulgaris ussis, ea plerum

que variis sermonis umbris, praeterquam sapientihus occultari io μεν ουν προ νηται σοι ba οἰωτογεν

367쪽

Doctrina Antiqua de Rerum origis. q. I

Io ad ii aetatula Mundi republica, Deus; pro

368쪽

Iu sese attemperat ad imbecistitatem humanam. Veloquitur Deus, ct leges constituit, non ut ipse potest, sed ut nos capere valemω. Verum inutile, tacendum :noxium, diisimulandum. Atque Boni aut Optimi, semper habenda est ratio. Denique, ut plura simul comprehendam, secundum doctrinam Patrum multa in sacris literis dicta

qui amant. Ita saepius explicare solent quaedam duriuscula, a nuda veritate aliena, quasi dissensitet ὸ dicta, vel per modum accommodationis ad utile alia quod propositum cum res, de qua agitur, ita postulat. Hoc genus explicationum ad varios casius adamtant Patres Ita cum Christus ait se ignorare dum odieti, id dictum aiunt ια ονοελιγιοῦς οἰκονομιῶrtisauri inquit Cyrillus Alex. Ἀκη εἰδέναι λ ω φλε - r. ωραν κεινην, ikμ αληθῶς αγνοε Dil'ensatione qua- - damarisu Christus, nescire se dicens horam istam ei mrmera non ignoret. Neque aliter Photius, Epist. et et 8. de eodem sermone Christi, λελη βέλεδεα τοῖς ριαθη-

αν Noluisse eum discipulis dicere, quae iisscitu nondum eruit utilia, ne hac quidem methoaus a benigna providentia Dei erga homines alborret Artifciose egri, perri*en tionem prae sie feren o Iraeetexens ignorantiam. . i. i. Denique Sanctus Basiliam de eadem re eandem simi-

369쪽

'erte, serviis esurim Busirit ignorat, quaseuam nihil utuit veram in- Sapientiam. Hem ti hi sistonich ristin proptereamim insemitatem ne vel ii w-ωquer m per angustiaram praeseripti temporis adigamur adia steratis, , meia non relicto resipis entia tem re vel Has ii, qui in militia Christiana uertant, per temporis pro uatem, ad deferendum ariem impia iantur, si viderim sibi bellum fore ιuturnum cum Luersa potestat. itaque utrisque per simulatam ignoram tiam onotis 'Quod si mentem suam ipsiamque veri atem, dissimulabat Christus, κατ οἰκονομιέαν, ut aiunt in idni

Mosi etiam licuerit, in mundo condendo, a veri tate physica recedere, aliaque ut oeconomia, ad instruendum populum magis idonea ' Ex gr. Si cum Sancto Augustino supponamus, Mundum revera creatum suisse puncto temporis indivisibili: e partitionem operis in sex dies factam esse οι κοιραικω equo melius 3 distinctius a populo caperetur. Quid mali aut criminis haberet hic rerum ordo, aut scribendi rati, Vel si ex altera parte, cum philosis phis supponassius, Formationem Telluris ex Chao, fuisse opus diuturnum, per multiplices processus mutationes deductum, hoc autem eontraxisse Mosem ii ad spatium sex dierum, idque ordine ad usum pinpuli magis accommodato: Hoc, inquam, si fecerit

Muses, non veni intainum, sed etiam laudem meruisse

370쪽

ruisse mihi videtur. De suo Gnoctiso, hoc est, viro vere sapienti, inter alia eximia, hoc recte dixit Cis. M- . mens Alexandrinus: 'Aληθῆ τε φρονῶ, ἄμα άλπι iu OGquitis ni mimis, loco medicime, mi m Mail motantes, ob eor/-, qui is firmi μν salutem, mentietur, vestris v sicet, ut Historii in Sophi .

Atque hunc insta appellat ἀδρο- φ φιλ. -,

Rem autem monuit Clearens, haec adhibenda esse loco Medicina non enim temeti aut ex levia, te ingenii, sed cum res ita postulat ob causis graves, recedendum est a vero. Atque hoc modo per. misisse mihi videtur Deus, non tantum primosa ter Patres Christianos, sed etiam ipsos Apostolos, in suis, de mundi fine calculis cogitatis, a vero aberrare nempe per et Mum Mariam , Miser ω-- νοπιαν, quo magis expergesicere silpinos, ad pi tatem incitaret, in tolerandis laboridiis auctorinem iis latasitigabiles redderet denique, ad si undam

mortem aut martyrium, alacres, infractos, tos. Quis enim cem fugacem, mundum crasti. no periturum, in delitiis naberet aut spem coeli, vitaeque suturae, tantilli Venderet Sed pergamus in proposito. Quae supra attulimus ex Clemente Alexandrino, Dem s. eorum admodum assinia sint quae statuit Plato de L HOW usu veriti falsi, apud sapientes, Magistratus, &α gislatores. Dicit in genere, salsiloquio non utendum

esse, nisi ι ο ρπη εακα - φαρ κακον, ad propulsamaum malum, ut medicina, aut pharmacum. Hujul

modi autem pharmac magistratui esse necessaria,