장음표시 사용
421쪽
4s6 Trael. de cultu sanctorum tentio ius illud imprimentis , summus erat ex natura sΠa Venerationis et adorationis gradus. Concludondum igitur ex his omnibus , aliisque non paucis , quae consulto ne longior sim silentio praetereo , colligi aut universam ecclesiam ab ipso aevo apostolico ac proinde ab institutione sua, idololatram ac superstitiosam suisse , quod nec adversarii admittunt, aut piam sanctamque esse sacrarum reliquiarum enerationem , quam ex apostolica traditione semper oces sta prosessa eSt. 9o. Ad haec accedit ratio ipsa , quae ex intima rei nat ra , atque ex communi hominum sensu ae agendi ratione
petitur. Impossibile enim est , ut quempiam ob dotes quibus fulget, aut gradum quem obtinet , aut praeclaram Virtutem qua excellit, amore atque existimatione prosequa' mur , quin simul in protio habeamus , quae ad eum Spinetant et ejus excitant recordationem. Quare vel ipsi protestantes summo studio sibi comparant , quod noverint ad aliquem clarissimorum virorum qui magnam de se exciatarunt admirationem pertinuisse , ac de illius possessione
gloriantur sa) . Quidni igitur idem seramus judicium quoad
illos, quos novimus omni virtute excelluisse , et amicos Dei suisse , ac praetcrea cum Deo regnare credimus 8 Religio casuppeditat incitamenta, ut in pretio habeamus sanctorum exu-Vias , qualia prosecto nulla alia aut moralis aut politica virtus suppeditare potest. Docet enim nos eas ad illos SpectaSSe , qui viva jam suerunt membra Christi Iesu ac templa Spiritus Sancti, cas olim fore excitandas , ut una cum animabus in Coelis gloria aeterna coronentur. Promovet praeterea reli quiarum sacrarum cultus in christi fidelibus ardons studium
chez les anciens idolatres une desceretnomes de l' adoratioti is et p. 663. I a ceremonte de baiseriusqu' au pave des teniples elotile plus haut degre de i'adoration , et la plus prosonde humiliation Ouune Pure creaturo raisoni able putdescend relaὶ Prosecto cum ipsi in Italiam venilint, magna sedulitate inquirere solent aliquid ex iis, quae olim ad aliquot praestantiorum Vir rum pertinuerunt, adeo ut secum deserant vel thsorum libros, vel clia tutas , aut instrumenta, imo etiam
quidpiam parietis ex cubiculo quod illi incoluerunt, aut aliquid cι modi.
422쪽
cap. IV. de remimiarem euhu 41 7 sanctos imita nili. Hinc Deus ipso ad hunc cultum magis ac magis honcstandum innumcra prope ac ingcntia mira cula patravit , quorum testos oculatos se exhibent patres gravissimi atque sanctissimi Ambrosius , Augustinus , uterque Gregorius , Ioannes Chrysost. , Hilarius, Paulinus, Ast rius , Theodoretus , Eulogius , aliique permulti , quos r censet ac expendit Petavius sa) ; quique ea reserunt ut sacta vulgatissima et coram populi immcnsa multitudine . quan
doque patrata b) 9r. Quod demum spectat ad validissimum praescriptio
nis argumentum , quod cxurgit pro sacrarum reliquiarum veneratio no cx visu seu praxi ubique recepta in universa e clesia seculis IV. ct V. et consessione ipsorummet protestam lium, recolantur quae Cap. I. Prop. II. adnotavimus , cum huc pariter reserantur. ain Lib. XIV. de Incarn. cap.
XIlI. se li. Cf. etiam Rutilari. l. e. S. 71. Mabilloii piae s. hi sec. II. Beneuiet. n. 7O. auqq. b) Hic porro auimadverte II dum est, argumentum, quod ex miraculis ducitur a Deo patralis per Sanctorum reliquias, huc demum
referri, ut necesse sit aut nos sateri, reliquiarum ueuerationem Omni superstitione vacare ac Deo ae ceptam esse , aut ad unum omnia quae perhibentur miracula per sanctorum exuvias patrata reiicere tanquam totidem sabulas. Posteriorem halic dilemmatis partem amplexi sunt Dallaeus , Miltilletoli et Gibbon cum Beausobre. Ast praelum P iam quod linec agendi ratio nos cogit ad mittere aut hebetudinem atque In I tis stuporem qui vel puerum dedece
ac doctissimis viris Ambrosio scilicet, Augustino, Hilatio , Paulino, Jo. Irim IV. . Chrysostomo, Asterio, Dieodoreto, Eulogio aliisque prope invulneris,
qui omnes spectatissimi sunt anti
ruis tu , integritate , eruditione ac
octrina ; numquid omnia quae Pt seruntur miracula censeri debent
impossibilia, inverisimilia et absque exemplo in sacris litteris p Qui voluit honorem couciliare Petro et Paulo adhuc in carcere mortis
huius detentis, ita ut iupentia P trata fuerint prodigia ad umbram Petri Aet. Vὶ, et ad contactum semicinctiorum corporis Pauli l Act.
XIX. l, non potuit eadem operari P r Masa Possessa in tumorem usque ad mortem ab his ipsis sanctis , postquam eos in coelis coro narit Z Quid in hoc quini fidem superet aut risum moveat excogitari potest y Cf. toin. H. de Unitate ecclos. liti. Xl I. cap XXlX. FF. de Walemburch. Colon. Agrip. 168r CL etiam Petav. l. c.
423쪽
92. I. Obj. I. Deus Moysis corpus abscondit no ab H bracis colerctur , orgo solo ipso ostcndit nullum cultum sanctorum cineribus esse deserendum; I. ct revera Christus pharisaeis exprobrat crectionum monumentorum inhonotam prophetarum illis vorbis: ii Vae vobis , scribae et pharisaei hypocritae , qui acdificatis sepulcra prophetarum et ornatis monumcnta justorum v sa). Ergo. 93. R. ad a. D. A. Abscondit Deus corpus Moysis noa iudaeis cultu superstitioso coleretur, Tr. ad damnandum reliquiarum cultum N. Transmisimus autem primum distin-CtioniS membrum , cum non certo constet quo demum sine Dcus volucrit latcro Moysis sepulcrum , cum ipsemet Seu per Angelos Moysis corpus sepoliverit ut ibid. legitur ib). Verum et hoc dato , oum nimis populus illo propensus esset ad idololatriam , ideo recto Deus voluit quodcumque objectum scandali ab oculis ejus removere. 94. Ceterum accurato dogma a disciplina distinguendum est ; illud nobiscum relinebant Hebraci licet circa usum aut disciplinam , qua actu alicujus prophetae aut sancti alterius viri reliquiae honorantur , diversa ratione Se ges- scrint ob motivum nuper allatum. Sanctorum porro reliquias honore dignas esse non semel Deus in V. T. factis ipsis significavit ; ut cum ad contactum ossium Elisci mortuum cxcitavit IV. Reg. XIII. Ir.3 do quo Eccli.XLVIII. 14. dicitur: u Mortuum prophetavit corpus ejus ii ; aut cum per Eliae paἰlium Iordanis fluenta divisit ΙV. Rcg. II. 34. J . Quod cum optime intellcxcrit Iosias , cum pervenisset ad sepulcrum prophetae , qui altaris Bethel destructionem pracdixcrat, dum octerorum cincres dispergeret,
424쪽
ωρ. IV. de retiquiarum cultu 4iqvenerationis gratia erga virum sanctum intactum ipsum reliquit dicens : u Dimittito cum , ncmo commoveat ossa
ejus ii ib. XXIII. x8. in . Spectata tamen illius' populi in
dole , temperamento quodam opus erat circa rationem ejuS- modi honorem ac venerationem tribuendi a).95. Ad a. D. Idest hypocrisim ac perversam eorum agendi rationem , C. erectionem ipsam in sc spcctatam N. ut colligitur cx verbis Christi immediato sequontibus: u Et dicitis : si fuissemus in diebus patrum nostrorum , non es semus socii eorum in sanguine prophetarum . . . . et VOS implete mensuram patrum vestrorum v lM. Apposite propterea s. Io. Chrysost. ita Christi Domini objecta verba exponit : u Non quia aedificant , neo quia patres suos accusant, vae illis dixit : sed quia ita facientes et ita docentes patres suos condemnare audebant , cum ipsi pejora committerent v c). Sane numquam improbatus suit Simon coquod parenti suo Mathathiae , ac fratribus suis magnificum extruxerit sepulcrum in Modin I. Mach. XIII. 27. seqq. 3. 96. II Obj. I. Altum extat circa sacrarum reliquiarum venerationem silentium apud Patres trium priorum seculorum , etsi dimicare deberent adversus gnosticos martyriorum rcfragatores. a. Nec nisi tardius inductus est ritus condendi reliquias martyrum sub altaribus , eas gestan
di in publicis supplicationibus , aut in thecis collocandi ,
sed statim terrae mandabantur a vetustissimis christianis martyrum corpora , ae diligentissime sepeliebantur. 3. Quin-irio Patres ethnicis exprobrabant sepulcrorum et mortu rum religionem , altarium et templorum super sepulcris consecrationem, ut Clemens alex. id), Tertullianus se , Mi- al CL FF. de Walemburch.
425쪽
4αo Trael. de euhu Sanctoriam nutilis Felix ἔπι, aliique passim : ergo ex ethnicis Superstitiosus hic cultus ad ecclosiam prevenit. 97. R. Ad a. D. Quod tamcn silcntium abunde sui plent sacta publica ac testatissima quae superius comm moravimus , C. aliter N. Longe profecto validiora sunt ad aliquid probandum facta ipsa , quam singularia testimonia. Innumera porro facta , tribus prioribus ecclosiae seculis , ac documcnta occurrunt , quae invicto ecclesiac fidem acipra fin per id temporis obtinentes circa saerarum reliquiarum Venerationem ostendunt, ut ex allatis probationibus ovincitur. Noe aliter Patres sontiro potuimo circa riusmodi cultum Vel ex eo probatur , quod inscparabilis sit sacrarum reliquiarum veneratio a veneratione quam hi ipsi patres erga sanctos profitcbantur ; altera enim ex altera pr fluit , ita rei ipsius natura expOSCente. 98. Quod si haereticis resurrectionem impugnantibus non opposuerunt Patres receptum reliquiarum cultum ideo est, quia ipsum urgere non poterant advorsus illos , qui indi- Tecte saltom rejiciebant pariter dogma istud , cuius Velut landamentum est sutura corporum resurrectio. Idipsum dicatur de iis , qui adversus gnosticos disputabant. Etunim Bi gnostici martyriis refragabantur a sortiori oppugnare de
hebant martyrum cultum , corumque reliquiarum Venera
99. Ad a. D. Ita exposcentibus rerum' adiunctis , non omneS ritus qui postea obtinueruat , adhibebantur in rc- liquiarum veneratione , C. illi saltem ritus non vigueruntquUS rerum adjuncta patiebantur. N. Et hic paritor distingui debet dogma a disciplina. Idem tribus prioribus Secuti dogma viguisse post allata documenta in dubium T
Vocavi nequit. Disciplina autem ad quam ritus divorsi rem seruntur Varia esse potest prout postulant aut serunt di Vurda temporum , locorum , aut personarum adjuneta. dum
426쪽
uem quomoilo. potuissent primi Christi fideles , dirissima saeviente porsecutione, in publicis snpplicationibus desere
martyrum roliquias 3 Cavero praetcrea debebant a nonnullis ritibus usurpandis, ne ethnicis , inter quos agebant, ansam eos calumniandi praeberent. Quae tamen pro temporum angustiis praestare potucrunt ad propria sensa erga sacras reliquias patenetenda non omisero , ut superius dicta ostendunt. Data autem ccclesiae pace , illico publicas hujusmodi cultus testificationes varia ratione exhibuerunt, iis
ipsis probantibus , qui ad tortium seculum pertinuerunt sa).
too. Ad 3. D. Voteres patres mortuorum ac sepulcrorum religionem ethnicis exprobrabant, utpoto ex propriis eorum
principiis superstitiosam , C. in sc Ν. Ethnici siquidem ideo
illa omnia circa suorum mortuorum Sepulcra praestabant ,
quod putarent illorum animas ol errare circa sepulcra, a Aut Haemones, sive genios ac d os esse n yt tradit s. Augustianus ii b) ; qui 1 racterea refert paganos templa et aras momtuis cxtruxissc et dicasse velut numinibus sc) quae prosecto longe absunt a catholicorum sido.
ior. Ad id vero quod addunt adversarii de ritibus quos
ecclesia ab Othnicis mutuata est , reponimus , quod etsi lateremur aliquot cx ritibus , quibus sanctorum reliquias Cultu prosequimur cum ethnicorum ritibus aliquando fuisse communes , vel ab ipsis ad christianos pervcnisse , nihil tamen proficere advorsarios. Ritus enim , ut ita dicam , mat
i sal Innuinera prope habent ird i nenia, qtribus constat vix data Per Constantinum ecclesiae Pace illico summo honore ac piliatroeultu sanctorum, reliquias ubique prosecutos ehristianos fuisse. Huc reseruntur expostulationes Fausti ac Vigilantii, qtii aegre serentes sanctorum exuvias tot honoris signiscationibus coli, criminati sunt ec-Clesiam , quoil verteret idola in martyres. Audiatur s. Hieron mus scribens adv. igit. n. 5. Vigilantiusὶ martyrum reliquias preti so operiri velaminer et non vel pannis , vel cilicio colligari. vel projici in sterquilinium . . . Ergo sacrilegi sumus, quando Apostolo rum basilicas ingredimur p sacrilegus fuit Constantius imperator, qui sanetas reliquias Andreae, Lucae et Timothei transtulit Constantinopolim p etc. , , alia plura vid. apud FF. de Walemburch l. c.
427쪽
4a a Tract. de cultu Sanctorum riales seu per sc indisserentes sunt, totamque moralitatem suam ab objecto, adjunctis, ac fine illos usurpantium desumunt. Cum igitur corum objectum mutatum sit, cum divorsa plane sit mons, diversus sit finis, quem sibi christiani in iis ritibus proponunt, evidons est iden litatem rituum, si quae sit, nulla ratione calliolicorum cultui derogare. Sanc Middietonius cum Spencero censet iudaicos ritus longe ante ab aegyptiis suisse usurpatos , atque Moyse , Deo jubente . suisso ado
ptatos sa). In hac hypothesi cultus pracdilecti populi Dei
juxta principia , quae adversarii' adversus catholicos u gelat , suisset impurus , superstitiosus ac sacrilegus , quod tamen negant. Ex consessione praetcrea ipsius Gila bonii , satius suisset indulgere 'victoribus christianis , ut per sacros ritus sufficienter purificatis profanorum templorum parietibus , i cultus veri Dei expiaret votus idololatriae Crimen , clua ratione servata. suissent insignia illa antiqui
tatis monumenta ib) , quod reipsa pluribus templis factum est c). Jam vero. quod in templis , in multis pariter gen-
hebraeorum ritualibus edit 5. Lips. libro III. iuein dissertatio Dibus octo salis prolixis absolvit nile vincendum ritus et uiores sontium in Legem suisse traiislatos, lle saeri sieta , purificationes , t rom nias , arcam et cherubim, templum, u-rim et thummiin , hircum demum emissarium. Hoc poro constituto, illud validis ximum in rem nostram conscimus argumentum : Vid Spei cerus opere suo propositum quod sibi praestituit , assecutus est ostendendo rituum mosaicorum et aegyptiacorum identi talem vel non.
Si primum dicas, ergo in sero identilas i ii num paganorum cum ritibus a DPO Probalis imo et adscitis non os scit religionis sanctitati, ita ut tanquam superstitiosa haec ha- heri possit ; siti alterum asstirmes, ergo: similitudo quo intercedit inter ritus profanos et sacros tanta
esse potest ut identici videantur , quin tamen inferri possit alios ab aliis depromptos fuisse aut derivatos ; neque similitudo, aut etiamidentilas materialis rituum ullam arguit inter ipsos necessitudinem , ut propterea ritus, quos usurpat ecclesia catholica in sanctorum cultu , accusari queant superstitionis aut idololatriae. Quocumque Se VP tant adversarii huc demum deveniendum est. Perperam igitur Mau- sobrius et Middietonius cum gregariis auctoribus qui eos secuti sunt, ad laborarunt in parallelismo iust tuendo inter ritus paganos et ritus catholicos ut hos insimulent superstitionis set idololatriae reos.
Servata sunt ethnicorum templa ea
ratione expiala , inter quae eminet Pantheon. Sed eonsulendus de hoc argumento Jo. Marangoni Op. cit.
428쪽
Cv. IV. de reliquiarum etihu 4α3tilium superstitionihus contigit, inquit card. Baronius la),
ut earum usus sacris ritibus expiatus ct sacrosanctus redditus in Dei ecclesiam laudabiliter introductus sit. et Deus enim , apposite inquit s. Jo. Chrysostomus ob deceptorum salutem se coli passus est per ea , per quae daemones illi ante coluerant, aliquanto in melius inflectens , ut eos paulatim a consuetudine reduceret , et ad altiorem philos
phiam perduceretis R. Quare Boausobrii, Μiddletonii , ali
rumque qui eos exscripserunt, inopportuna eruditio est, siquidem invicta semper manet responsio Hieronymi ad eandem Fausti ac Vigilantii expostulationem , quam denuo in nos intorquet Gibbonius : u Vertitis idola in martyres. Quia quondam colebamus idola , nunc Deum colere non dehc- mus , ne simili eum videamur cum idolis honore vener
ri λ Illud fiebat idolis , et idcirco detestandum cst ; hoe sit martyribus , et idcirco recipiendum est v μ).
mile esse sentitesche etc. Capp. XLIII. XLIV. LI. LII. LIII. LIv. LV. ubi innumera sere recenset.Cs etiam D'Agincourt op .cit. Tom. II. p. 55. Seqq. aὶ In Not. ad Martyr. ROm. die u. sebr. Cf. eundem in Annal. ecclosiast. ad an. έ5. n. XXIII.
Fassini. De oeterum quotamdam thristianorum nominibus Venet. 77 2. vid. etiam Muratorii Dissert. AVNI. de Veterum christianorum se ulcris tom. f. Anec t. D. ieqq. et Saxium in Diss. de Sci. Gedi vasti et Protasti corporibus. et Lib. eont. Virilant n. 8.Dpp. edit. Vallars. t. II. Ilic porro notandum est ss. patres dum adstruufit cultum san Ctoriam eorumque reli Priaruria, sollicite patefacere Christi fidelibi is ingens discrimen , quod intercedit inter cullum quem Deo et culi uinquem sanetis deserebant. Inter ceteros s. Augustinus ut refelleret
Faustum, qui immerito idololatria oeatholicos insimulabat eo quod sanctos eorumque exuvias magnifico rituum apparatu colerent, in medium asseri argumentum inelucla bile petitum ex sacrificio, quod semper spectatum fuit universali omnium consensu tanquam nota specifica ad recognoscendam et colendam di vinitatem. Affirmat propterea s. Dο-ctor a christianis sacrificium soli Deo offerri numquam autem Sanctis. Libro siquidem XX. coni. Faust. c. XXI. sidenter interrogat:
Quis entin antistitum in locis
sanctoriim corporum assistens alta
ri aliquando dixit: o crimus tibi Petres aut PaulE aut Pria ne ῖ Sed quod offertur , offertur
Deo, qui martyres coronavit; ut ex ipsorum locorum admonitione major asseclus exurgat ad acuendam charitatem et in illos quos i initari possumus. Colimus ergo martyres eo cultu dilectionis et societati s , quo et in hac vita coluntur
sancti hominea Dei . . . sed illos
429쪽
xo s. m. Ohi. Superstitiosum est mortuomm ossa et cineres vcnerari in quibus nulla est excellentia , etsi veracomnes ac genuinae sanctorum , quae Circumseruntur , reliquiae supponerentur ; u. sed quot supposititiac P 3. Quo nam abusus in earum cultum irrepsere Z I rgo. io 3. R. Ad I. D. Non habent mortuorum ossa ac cineres excollentiam ob quam per Se et cultu absoluto colantur, C. Ob quam colantur cultu relativo Ν. Habent Onim sanctorum exuviae excellentiam relativam, quia , ut supcrius innuimus, suerunt corpora corum , qui viva Christi membra extiterunt et Spiritus Sancti templa , quique nunc jam beata immortalitato potiti cum Christo regnant ; propterea et ipsae aliquando ad aeternam vitam excitandae sunt et glorifican-
des philosophes comparit ite mel ast aeelut iles pcuples se . Id est nos sal le nur existimantes omnes chri stianos IV. et V. soculi fuisse to iidem Augustinos in theologiae .l ctrina ct peritia , aut inter hac reli ros vel etiam nonnullos inter catholici,s non extitiisse, qui luxu riciSissitne super mortuos biberent is Aug. de Mor. ccciri c. XXX l XJ, verissim uan est. Ast quod pastorum et populorurn coulus non haberi tid as salis puras circa cultum M M. uorumque reliquiarum, hoc con-Stauter negamus neque unquam au B laus brius aut callibonius contrarium evincent. S. Augustinus nollde se solum sed in genere dici quis' antistilum ulc. et alloquent gregem suum quando audistis p. . . num qitatu audistis, non fit,nian li-cot iserin. CI. dc divors. c. VII. l.
Quid porro commune habent pauci otiosi philosophi sine missione,
Sine auctoritate, sine populis sibi eum missis, patria et aetate inter se remotissimis cum prodigioso docto rum et pastorum numero ecclesiae catholicae , ut conferri inter se POM
ianio dei otitis quanto securius Post superata certamina , . Cum Beausobrius hoc se a
gumento premi persentiret, nullam . aliam evadendi viam invenit, quam inliciandi aetate s. Aligustini panis ut vini eucharistici oblation in volui sacrifici utri creditam fuisses. Ast in
sensum in prosiluido logmale de veritate sacrificii in eueharistiae olselatione. Extat haec Dissortatio in Op. cit. v Ol. I. Cf. etiam Dissertat. III 'l'o uitet de doctrina S. Q rilli Hierosola mit. cap. XII. Jam vero iuxta Boausobrium M Ibes id oes de s. Augiistiti surie culte des martyra . . . Soni as
in siniment, si nous justons par-lades id des, et de la pratique des Pru- les. Il en otoit ilia christianisme
des seuples , comine dia Paganisme
430쪽
Cap. IV. reliquia ιm eukιι 425 Hinc sit , iit quemadmodum absque stultitiae labe sitseara pignora habemus res eorum , quos Vel al sentcs vel extinctos adhuc diligimus , ita absque labe superstitionis
honore prosequamur, Seu cultu relativo veneremur eorum
Corpora , quorum praeclara gesta suspicimus et gloriae gra
io 4. Ad a. Aliquot martyrum aut sanctorum reliquiae vel dubiae, vol supposititiae sunt, Tr. omnes , aut quot sautem adversarii fingunt Ν. Hoc vero satis osti Hacc porro dis sicultas non attingit cultum ipsum , quem adstruimus , sed praxim. Ecclesia autem semper sollicita fuit . io voris a d biis ae salsis reliquiis secernendis. Tridentina synodus d Crevit mγn esse u Νovas reliquias recipiendas , nisi reo gnoseonte et approbante episcopo i, et quidem cum iis ea tionibus quas sapienter praescribit a). Impossibilo porro est omnes omnino fraudes quae irrepere possent praeeavere. Ceterum eum hio cultus totus relativus sit , rut saepius monuimus , nullum detrimentum aut fidelium pietas aut
religio capere posbunt. Apposite Leibnitetius : u Quoniam , inquit . pii tantum inflictus' res est , ' nihil refert , etiamsi
sorte contingeret reliquias , quae pro veris habentur , Sur
posititias 'esse n b3. Atque hoc quidem in h343othesi ad-
Versariorum ; ceterum tot salsae non habentur', quot ipsi comminiscuntur sc). ro S . M i3. D. Abusus irrepserunt ex parte privatorum et ideo tollendi ac eorrigendi sunt , C. ex parte ecclesiae Ν. Religionis corruptelam quovis temporc ecclesia detestata est et emendare ouravit. Addo nihil esse quo interdum ii
hinc ruunt omnes declamationes nonnititomim Protestantium , Prae-
sel Cc in hanc rem Dissertationi det P. Aulon Maria Lupi poste in luce da Franc. Antonio Zaccaria Faeneta I 85. tom. F. Dim. I. ubi CXXV. seqq. praeclare et erud tu ostendit Blsum e se quod a Bumeto aliisque cum eo scriptum' est in locis 'subterranei s vulgo catacomBel sepulticis, suisis paganos; neque confundi debero coemiteria christianorum cumculis ethnicoriun romanorum.