Symbolæ litterariæ opuscula varia philologica scientifica antiquaria signa. lapides. numismata. gemmas et monumenta Medii Aevi nunc primum edita complectentes volumen primum decimum

211쪽

ptimi ad Atticum: si Caesar pupus Hispania

Dior, putare se ipsum Curionem ad Pompeis jum trangiturum. Prudenter sane i poterat enim esse memor Consularisviri sui Patris, cui Cicero, de ossiciis, testatur hoc semper,n ore suisse dictum : Vineat utilitas . In eo autem quod auguror de filio Curione conis firmarer impendio magis, ubi verum esset quod Velirius omnino contra Dionem scri-hil : Actiacam mimriam fuisse eIementissimam, nec multos, ut Dio, sed paueissmos interemtos, θ εοι qui deprecari quidem pro se non sufinuerant. Nam dicerem : Ergo , vel antiquum adeoque obduratum fuit odium adversus Augustum hominis, qui nequra

prece mercari voluerit vitam : vel summa& vetus culpa, cui neque eIementissima υ pepercerit. Etsi vereor ne adulantis

Augusto Velleii sit hoc. Q ut enim unquam persuaserim mihi. vilissimum caput, de mulierem potius quam virum, Lovinium haud sustinuisse pro se deprecari pQuem tamen Orosius inter occisos eo tem-Pore numerat. Sed ut concludam, ego de ex ira, & ex caussis quas irae magnitudo suadet. Curionem hunc tertium autumo veterum fuisse partium Pomprianarum se-

torem. Ex iis sortasse, qui post fugam

212쪽

sex. Pompeii ad insulas AEgaei maris, de qua Dio libro quadragesimo nono, hac illae dissipati, denique in Antonii castra defluxerunt . Quo gradu substructo , Curionem ut cum T. Labieno componam . scandendum est adhuc mihi , atque videndum , quandonam dicamus verosi militer istum hominem factum fuisse Pompejanum p Principio igitur Curionem hunc asseram quando Patrem amisit vix aetate fuisse mili tari, quae anno definitur decimo septimo . Id autem colligo sic . Pater caesus in Africa est cum exercitu C. Claudio M. F. Marcello , L. Cornelio Lentulo Coss. anno V. DcCI v. cum Tribunus Pleb. fuisset anno ante . L. Tmilio Paullo , & C. Claudio C. F Marcello Coss Urb. DccI II, quo , uti Lucanus loquitur , superos humanaque polluit anno . Hunc Tribunatum ut non obistinuerit anno suo , id est aetatis, praeter propter , duodetrigesimo , saltem haud multum distulisse habeo quae me certum faciant. Paucis ea complectar . Cos . Messalla& Pisone, id est duodecim ipsis ante

Curionis obitum annis, cum ad Atticum

Cicero scriberet, libro primo, epistola decimaquarta , de judicio illo pollutarum a Clodio religionum , haec habet : Concursa ecotii in duas Genam. N bant

213쪽

39 Io. CascoTII ExνLICATIObant barbatuli juvenes , totus ille grex Catilina, Duce Filiola Curionis, appellat enim per contemtum sic. Ergo numerat Curio

nem inter barbatulos juvenes. id est qui nondum lanuginem deposuisset . Quod

si barbatulus duodecimo ante obitum anno Curio, jam apparet quid aetatis cum esset occiderit. Verumtamen hoc de barbatulo nequaquam opinor arcte accipiendum.

Quare Quia, etsi Proquaestor in Asia fuit Calvino & Messalla Coss. ex Epistolarum

Ciceronis libro secundo,ut additis ad hunc annum , quot ab illis Consulibus numerantur, quibus Coss. barbatulam Cicero dixit, octo annis, ratio plane cadat in aetatem Quaestoriam; tamen idem alia parte mihi videtur obstare Cicero , atque ostendere Curionem, uti jam dixi, non suo anno suisse Tribunum. Fuisaei autem , si stricte barbatulus potuisset appellari tum cum est a Tullio ita derisus. Igitur Cicero, ea epistola qua Tribunatum ipsi gratulatur, ait, non ineidisse Curionem in id Reipublica tempus , sed venisse; tum: judicio enim tuo , non casu in ipsum discrimen rerum eontulim Tribunatum tuum. Incidisset autem, non veni se, set; casu, non judicio cecidisset ille Tribunatus is ubi eum Curio anno suo, id est quem

214쪽

vjebam , distulit diu. Quod rursus arguerim ex rebus ipsis. Etenim decennio ante obitum , id est Caesare ac Bibulo Coss. inde conjicio nondum aetatis fuisse Quaestoriae. quod Cicero in Bruto dicat, Patrem Curionis in Dialogo quem inter se ac filium habitum secerat de actis eo Senatu quem Caesar Consul habuisset , occasionem cepisse a percontatione , ut fit in Dialogis, illii, quidnam actum fuisset in Senatu Θ Ergo Curio filius non suerat in Senatu Caesare Consule . Non autem casu Filium haud

intersuisse , verum aetatis caussa, mihi vide. tur aliunde confici. Nam ratione subducta redit hoc ipsum tempus in alterum illud , de quo Cicero libro secundo, epistola

vero ad Curionem prima : quantacunque

tibi ace spones feni ct fortuna ct dignitatis,

eas te non potuisse consequi, nis meis puer Olim Melissimis atque amantissimis consiliis paruisset. Quaero; quandonam hoc dicamus suisse olim, quando puer Curio paruerat consiliis Ciceronis p An biennio antequam Caesar ac Bibulus essent Consules pNihil minus: quippe tum erat illud tempus, quo Cicero barbatula juventutis Cu-N a rioin

215쪽

aρ F D. CHEcoTΙΙ Ex PLICATI rionem velut Imperatorem traducebat . Etiam ejus temporis haec sunt ad Atticum libro primo. epistola decimasexta , quibus uterque Curio tangitur, Pater ac Filius: Gos impetus in Pisonem , in Curionem , in totam illam manum feci Z QOmodo stιm insecta tis Ieυitatem senum , libidinem juventuris p Tantum abest , ut Curio tum pendereta consiliis Tullii. At eundem Tullium aliter multo reperiemus loquutum, ea si legamus quae scribebat ad Atticum Caesare ac Bibulo Coss videlicet libro secundo, epistola oetava : Et scito Curionem adolescentem venisse ad me salutatum .... ipse vero murandum in modum Reges odisse superbor . Quae mera erant praecepta Ciceronis. Et octava epistola : Emerseram commode ex Antiati in . Appiam ad Tres tabernas , ipsis Cerealibus.

eum in me incurrit Roma veniens Curio meus: ,

paullo post; complexus juvenem dimisi. Fit iex his , nisi fallor , tempus quo Curio , Ciceroni parebat circa Caesaris ac Bibuli consulatum fuisse; at puerum sibi Curi

nem olim paruisse testatur, ut vidimus. Cicero ; itaque consequitur hanc pueritiam Cadere circa tempora Cost Caesaris ac Bibuli . adeoque caussam aetatis fuisse quod in Patris Dialogo de actis in Senatu percsen i

216쪽

tem in Tullio . Acquam ego pueritiam', intelligo di sta latiuscule. Ashntior enim Paullo Manutio, in Commentariis Epistolarum Ciceronis dicenti : dissicile creditu fore, Curiorem a Tullio puerum dictum eo sensu, quo puer accipitur Stilo. Atque affert exempla, pro sua doctrina, quorumdam adultiorum , qui piserr dicti sint. Censet autem

puerum ibi dici post sumtam virilem togam ;id est post annum aetatis xv I. Ego crediderim eum qui Senatoriae nondum esset aetatis . Ac puerum de Curione latius accipiendum etiam inde probaverim , quod cum ostensum a me sit, eam apud Tullium Curionis pueritiam cadere circa Caesaris ac Bibuli Consulatum . eaque in tempora possit referri quod etiam in Bruto Cicero de hoc eodem : quis me audire υοIulisset, tit taperat. Iis tamen ipsis Consulibus Curioni tribuuntur quae majora puero sunt, epistola decima octava libri secundi ad Atticum : Unus loquitur, ct palam adversatur adolescens Curio : huic plausus maximi, & quae sequuntur. Atque cum haec ita sint, ab anno quibus fuere Coss. Caesar & Bibulus , si ad annum venias eum quo dixi Curionem obiisse , apparebit non late jam , ut cum de puero so-

217쪽

aς8 Io. Cur coTII ExpLIcATIoquutum Ciceronem in Bruto ; sed pro prie lic : sacienda mentio est, ut quidem mihi videtur . duorum adolescentium s Curionem

& Calvum intelligit) qui s diutius vixissent,

magnam essent eliquentia laudem consequuti. Etiam proprie Caesarem , qui libro s ecundo de B. C. audaciam excusans quae Curio ni fuit exitio , sic loquitur: Atilium ad hanc rem probandam adjuvat adolescentia . Ubi ce te non sic dicitur adolescentia, ut late sumi aliquando solet . Adolescentia enim late sumta, nominis est adolescentia . non rei

verae. Nomen autem consert ad rem veram prorsus nihil. Igitur de illa Caesar dixit adolescentia, quam Aristoteles in Politicis . Sigere ακμαζειν ait annum intra

quinetum supra vicesimum . Iam vero superiora si bene deducta sunt, ut id aetatis cum esset Curio perierit.; sequitur, ut vel maxime cito is filios suscepisset, certe, summum ut dicam , non infra decimum quinctum annum : hoc enim haud natura patitur . Non ergo poterat filius major esse illa quam adsignabam aetate. Neque videtur ei tum potuisse per aetatem licere diversas partes a Patre sequi. Neque tamen quemadmodum aetas non ea, ut jam tum dicamus Pomprianum, ita minor quam ut ejus caussa

218쪽

Quod ex his puto : Curio filius fuit statim

intersectus ab Augusto , post vietoriam A stiaeam ; id est anno Vrb. Dccxx I r. , si veduodevicesimo ab interitu Patris ; illaque

adeo aetate, quam , ut diximus, veteres

frequenter appellant adolescentiam. Qui si Patri non multo ante obitum fuisset editus , mors ejus incidisset in pueritiam , sic dictam more , ut vidimus, veterum . Quo constituto ; jam Dio narrat , mirum eo tempore omnibus accidisse Curionis occidi filium . Caussam vero mirandi, quod ejus Pater adeo carus, adeoque utilis olim fulseset Julio Caesari. Atqui si praeterea aetas accessisset, illud ut dici posset: Heu miserande pueri vix arbitror fieri potuisse. ut

Dio, cui mos in hoc genere omnia conquirere , non etiam hoc adderet; eoque magis admiratos homines, quod contra pene puerum esset sevitum . Quas ad rationes,

hinc & inde collatis invicem omnibus, illud mihi sit maxime verisimile, Curionem filium amisisse parentem suum , cum esset ipse mediae sere pubertatis. Atque his ita, Pro re, subductis , vide quid instruam l si Curio filius id erat aetatis quando Pater in Africa rem gerebat, putare me, dissicile

219쪽

aoo Io. CHECOTII ExpLIcATIosactu fuisse, filium ut Pater non secum educeret in castra. Non dico propter exempla veterum , sicut Amilius filium suum Africanum minorem , qui septimum decimum

ageret itidem annum, adversus Perseum eduxerat. Nam vetera , inquam , is haec .

Sed propter duas maxime caussas . Primum , quod Curio Pater Velleio dicitur Civilis Belli; ut qui tantopere incaluisset animo in caussam Caesaris, facile credi possit corripuisse filium eadem in arma . Deinde quod res Curionis, cum ex Tribunatu Plebis aufugeret, angusto Romae loco erant. Decurritur, ait Caesar in primo de B. C. ad illud extremum atque ultimum S. C. dent operam Consules , Praetores , Trib.

Plibis, quique Consulares sunt ad Urbem , ne quid. Respublica detrimenti capiat . Videt quisque quidnam hoc sibi velit i Et mox : De ampli simis Viris Tribunis PIeb. gravissime acerbissimeque decernitur . Profugiunt statim ex urbe Tribuni Plib. seseque ad

Caesarem conferunt. Appianus vero, in secundo Civilium : Curio Hi ipsi timens , δώ- ὐπερ . ἐαυτοὐ, concito sudio sese proripuit ad Caesarem. Quo quidem in timore par est vaserrimo ab homine praevisa quae &consequi poterant, & paene sunt conse- ,

220쪽

quuta. Sicut ea , de quibus anno seque ii, Curio ipse apud Ciceronem ad Attiacum , libri secundi epistola quarta : Eum Caesarem ) plane iracundia elatum , τοIulisse occidi Metelium Tribunum Pleb. quod F Uper

factum , eadem magnam futuram esse . Tanta igitur in flamma perturbationum , & si forte. Caedium , ecquis credat filium grandiusculum a Curione fuisse relinquendum pNeque abductum & receptum ad Caesa rem p Quae si veri non sunt absimilia , nimirum Filium in Patris suisse contubernio; jam ego iacile viam invenero; qua hunc juvenem, cujusmodi tua Gemma praeserticum Labieno conjungam , simulque conjiciam de tempore , quo fieri potuerit Pompsanus . Ergo cogitandum , caeso Curione , quid reliquiis factum sit ejus exercitus, ex Dione , Appiano, aliis; maxi-- me autem Julio Caesare , sub finem secundi Civilium . Paucissimi ac rari navibus in Siciliam relati . Aliquot, e Dionis libro quadragesimo primo licet argumentari , dono datos a Rege Iuba , Cn. Pomprio Magni Filio . Multi subae crudelitatem experti, cum ante in vari fidem concessissent. Qui superfuere, Gub ejusdem Vari signis , inque hujus exercitu , saeti sunt Omnes ex