장음표시 사용
391쪽
j1'Σ DispuTAT. V. M E M p R. Lo tantundem comprehendant , quantum in fommula Galli eiusdem meus per extensionem l Croxum coniecturata. Vnde ad omnes illos casus,de quibus si pr. 3. I.& seqq. dictum e pertinere.
η Ampliat hanc declarationem, quod ea locum habeat, ire nepos antesilium re pol l filium decedat, quodsilicet pronepos utroque casu nouompat proavi testamentum , sive priori casu potu
s ii avi sui,ire posteriori post nepotis patri sui
mortemseuccedendo proavo filiis fiat: quam ampliationem Scaevola proponit in his verbu: Nec solum si nepos vivo patre , suo intellige, qui lius lest testat oris, decedat, nec succedens pronepos avo mortuo rumpat) haec verba parenthes includendasunt, quia iis Scaevola post insertam rationem sua declarationis, ad declarationem ipsamo exemplum antea propositum re lit. Sensus e τur e i,nec,id ent,non, quod alibi saepe ita ponitur et ampat succedens pronepos avo mortuo,hoc est, iniucum silii testatoris,qui ct avus pronepotis. Ita xecte Perott. Coras o h is, ut ita non opus si Go-
ani, Cuiaciive emendatione, correctionere usta quam bene refutat ant. Faber. I. conjech. Z. col.
a. sed etsisti pervixerit patri suo, qui est lius gestatoris de decedat,post eundem,ut ex oppositione constat.
Modo in posteriori casu , quo scilicet ille post filium de dat nepos , heres institu- exherentia . praeteritis in locu Alii spatris
392쪽
. sui) succedendo testamentum rumperet, ct sc pronepotem plane excluderet. 9. .supr. ubi dixi : mus. 7 Si itaque sit ad minimum nepos exhere- 9 datus,testamentum subsistit, o mortuo eo,prone-
i t Sed contra hoc magna oritur d scultas, ex iciis, quae disput. praeced. membr. 3. secti a. n.'. supra ad g. in omnibus diximu/, silium post mortem suam exheredari 'on posse. Ouod si hoc perum equitur, nec nepotam hoc in casu exheredari debere. D Rat O consseentia est, qui ij ita se habet re- IThectu pro nepotis,uti in d j.in omnibus sim, rione nepotis. Nam ct nepos hic praemortuostiosum est , O pronepos post ipsius demum mortem, viro testatore contingentem successurus praesupponitur. Quod si itaque exheredatio nepotis sub-I asi lit , sequitur falsum esse praedictum j. in omniabus intellectum a nobis disp. praeced. membr. 3.sech. a. num. 2. probatism,quod plius post mortem heredari nequeat,isti ita colligit Perott.ad d.I. in omnibus , quam collectionem in hunc locum bidem rejecimus. Quod st vero filius exheredari non potest, sequiturfalsum esse, quod de exheredatione nepotis hic Scaevola ad eruit, tipsa quoque dubitatio veteres quoque admodum torsi o fatigavit, ut videre est ex iis,qua tradunt hic Castrens. in fin Iasen.col. . V. praeterea& tertio. Nec fatigatio haec ne causa est, ct rL 14 dicula uti male Loet. o hic num, II. OpιΠatur.
393쪽
1 s t Siquidem mihi nonsatisfacit ipsus conciliatio,
quod di persisit ratio institutionis exheredationisve ex formula Galli, ab ea quae ex L. Vellea concipitur: In illa Gallum praesupponere iii mortem o nepotem puthumum ponere, institui ub conditione tali, SI FILIUS ME US ME VIVO Mop iET V R. Fude si sius exheredetur , exheredationem eam necessari. post ipsius mortem, consim mari. Sed L. Velleam lm rtem nullo modo pr supponereo generaliteri qui,st nepotemo pronepotem sub tali conditione,SI 'IS EX SV lsis E REDIBVS SVP S HEI S ESSE DE SIERiT , institui velle. Vnde recte nepotem in ostium ipsim ita exheredari , cum non post mortem suam , sed impliciter exheredetur. Hactenus Epo,
quam ipsim sententiam proposivit quoque Iasond.Lct post eum Cora hic in fin. ' Verum aliud e i loqui de smplici uepotis vel pronepotis instmι-
tione, aliud de ea; quae in casum succe sonis in Io- cum fui heredis confertur. Vti ipse Epo ad s. praeced. aliquoties distrinxit.1 Priori casu licita fuit institutio nepotum Opronepotum borum etiam ante L. Velleam,cum non
ita incertitudo,ut Psbumis squilianis , vel Velle anis exprimo capite i ob litaret, uti su p. plurib. docuimus. Ergo tum non pidetur esse dubium
vel filium nepote,vel nepotem pronepote instituto exheredari pesse. et Posteriori vero casu in siluis, demum L. Vclica introducta est, eaque non simplex, con- ditiona
394쪽
SEc Tio 'IV. di trionalis , ut nimirum tam deruum nepos es vel pronepotes adire vel heredes existere posimi, qua o
uct ione sui erunt facti: Hoc autem aliter ieri non potest, quam seu bimia prim persona vel filii vel nepotis eu per mortem seu per milem modum patriae potestatu di solutae. ' Vnde quidem , i I postfuccessson em , mum, institutio haec nepotum
vel pronepotum locum habet, sequitur exhered tionem tum demum con irmari, ct ira aut post mortem,amt,quae Us hoc re lectu aequip0 et,captivitatem, emancipationem vel smilem modum essectum sortiri. Et ita adhuc Aperior dubitatio immota con stit. Ad quam certe nihil solidi λ habeo,quod resto ideam, nec apud alios, quod mihi satisfaciat reperio, vis ut vel verba aut exher idatius expungamus, ct agio fatore aliqao adjecta dicamus,quod uti temere adserendum non e i ita fortean , ubi mam fessa rati'vestiunt in contrarium,aut periculum succedat contradictionis eritiuebit. t Vel quia hoc admodum violentum eILλῆ
tentabo annon hoc in casi per exheredationem n
potis Iuttas lodatur, ct si ipse vivente per successonem pronepotu praedict a exheredatio confirm bilis existat. ' Nam etsi admodum contro- 2 a persumst,an exheredario uitatem extinguat,t men ubi silio vel pronepote exheredatis, nepos per pronepos instituti sui t hoc contingere contendo. l Probo hanc adsertionem eleganti textu in l. c. a 3 lj. interdum p.de acquir. hered. tibi Lo exher
to nepol institiuus, is iuresne aditione dicitur
395쪽
3s6 Dis pia T. V. MEMBR. pisum exheredatum facere heredem Lecessamur Idem clarius adsieritur in l. filius patronia 3. de
a bon. liberi. ' Di bis legibus f exheredatum Llium ii uiretinuisse dicis, imp ibile est nepotem ipso iuresne aditione,quae nota est non suorum,h redem existere potui Cum enim exheredatus ille in medio ent, gradu recte nepotem excludit, quo desciente dominium nec viro testatore uo mo-
do fuisse ne os mortem iis lepotem continuatum esse diui potest. Atqui isserte dicitur ne aditione nepotem extiti se, ct ita mera continuationi operante filium exheredatum necessarium heredem factumst ille. Ergo eo ipso sequitur lium assuum esse desit se. Quomodo et imi nece Farim picisiim actus dici posset exheredatus per nepotem,qui ipse ratas non esset extiturus ut loquitur λ ICtivi in d. Gs L se acquir. hered. t Patet hoc ulterius, quod dum nepos hic in h.testata es, nondum quidem actu sum edi, personam patris , quia eisin ivgradu praecedit, sed ut laquitur
Castre .un d. l. c. I. interdum n. a. Item in habitu uanilo tamen instituitur , habitu, iste iuisunt deducitur,ct hoc tanto facilius quanto ce risis constari nepotem a filio exheredato patre suo in successsone nec vivo testatore, in cuius bonis nihil iuris habet,nec Mortuo, exheredatione vim suam
exserente osse praeprimi, ga. 7. und. liberi. t Ouie omnia je babent, libet contra vel pr ter voluntatem ct i es amentum nepos puta prareritu succedere pult, hoc est, intesato Bar
396쪽
SE T io IV. 33 iel. in dich l. s. interdum num. I.Castrensibid.aaum. a. plenius Iason. in l. si quis pos la timus 3. si qui filium col. s .in pr. quo refero dict. l. 0. f. si quislium h. t. l. c.de injust . rupi.& irr. test. Ratio diversitatis est, quod hoc posteriori c d a. 8 nepos, antequam necessarius t , non ita prius h res at,quam insuperiori,ubi restamento institui-
tur. Filius enim, etsi exheredatus eum praecedit,
ct testatore exitum nitestati faciente cum efectu excludit, rater quam insingulari 'ecte d. l. .und
t His ita praemissis in nostro g. ideo nepos recte Z9 exheredabitur,quod instituto pronepote uus es e de snat, exheredatioque in vita filii consirmetur. t Prius ex dictis pater: Posterius autem inde con- 3 O 'icu nr est,quod pronepos hic immediate lio sub stitutu censeatur,o proinde eo mortito, non tam nepoti,qui exheredatus e ',quam filio potius in D tatesuccedit,ctinea causas it licet nepos testatori sit per vivat, pronepos tamen tanquam suus o necessarius admittatur; qua omnia secus sunt iuformula Galli, ubi nepos posthumus finiui cum lio concurrere nequit, per ea quae in disp. a. meb. a. sech. a. in prima ratione dubitandi diximus.' Vnde d. vatum modo.explicamus hoc sensu, ne- 3 Ipotem non obstare pro nepoti,s pos lium recedat vivo testatore, dummodo vel hastitutus fit. ubi quidem in locum silii fa cedit , sed propter insit rionem bifactam non rumpit; vel exheredatus,
397쪽
ubi nec succedit,nec inde tanquam sitis te fauieu- tum annustat. Hoc altem interest. quod priri casu pronepos , nonnis nepote ante restatorem
3 a Nic obstat h. . n. qilia procul dubio ad ca- sum ubi uter stam filius, quam nepos institutus, vel ne pol praeteritus e t. arg. f. q. supr. h. tit. quo verisimiliter Scaevosa hic re icit. Quod deinde
Decialius aliquantὸ ad innit , ct per dictas ratio
nes di semct ses profert, confer ea, qlia disput.
Parte secunda interpre itationis.
Agit de interpretationis parte secunda num. r. ponitur casus & ratio, tum dubitandi tum decidendinum. seqq. & num in eo pretio L. cornelio lo cum habeat dii quiritur num. 7.& seqq.
i l secunda pars interpretationis ad caput secundum est, quando filius tem-
pore testamenti est in hostium potestate,& ibidem post mortem patris decedit, an nepos ex eo institutus ad caput secundum spectet, exque eo testamentum non rumpat,
398쪽
riparte, SI QUIS LX SUISIVE RE DIB TS, IVS S
ci: u si ilium apud hostes habes
nepotem exeo heredem instituas,
non lautum si antequam ab ho flibus revers uerit, uocedendo non rumpat, nihil enim addidit, quo δ' caret tempus:nsiquod licet audenter possu dicere, vivo
399쪽
dem capitis siecundi , nepos hic te amentum nourumpat' Ratio dubitandi est,quod non rumpat ex jure veteri, quia ius demum desit esse tuus posmortem te statoris, ct nepos tum In illius locum sevccest. Lex autem Vestea Jectat sol ii ad eos, qui ripis testatoribus fui vel nastuntur, vel quasi non rumpat: Eius duplex ponitur causa a Scaevola, si alia apparens,alia vera Apparens in v. nihil enim addidit, e I, quod verba capitis secundi generialia sint,nec ullam faciant, temporis mentio- nem, dum in eo Vellaus simpliciter inquit: SI QUIS EX SUIS HEREDIBUS SUUS
NE RES ESSE DESPER T. Vnde etsi in li
d. .nunc de lege, vita testatoris fiat, mentio, hoc tamen de prim altem capste, ibidem dici ris deri non secundo. quoniam mero, dicet non
ex verbis siecundi capitis tamen ex mente Vellei satis intelligitur, in eo non minus nestorem vivo
testatoresuam fieri, ut in primo agnasci debere; 3 agna cuntur. f. nunc. de lege h. l. t Eatio de cidendi e II, quod ex interpretatione buris capitis
400쪽
SECTIO V. 361 subiicit, aliam rationem veram, in v. nisi quod
licol audenter.) ' quod licet post mortem ctestatoris i lius decedat, viro tamen eo suas heres esse desierat,nbn quidem per veritatem , upponitur enim patri superstes esse, O spem habere revertendi, 23ure postliminii omnia jura recuperandi edper fictionem nudam. Fictio duplex eII, rei L. Corneliae, pel juris postlimini Prior scita hoc non operatur I. quia dum 8ssius in facti Jecie ante te stamentum capim praesupponitur, nepos j m tempore testamenti suus fuisset, ct η altem ex veteri recte insit tus, verum licite quoque praeteriti s e et, is in neutro casu rumperet, ' Lex enim Corvi lia jam inde V ab ipse instanti captivitatis filium in civitate, d ce isse retros geret. l. 18. de capi. & postlimin. reversa. s. h. sed si pater 1. de in ust. rupi. irrit. test. cum similibus. l. Quia L. Corneliae fictio ad patresfami- Iotitisssolum pertinet, ortivis hereditate eu testamentarias sive legitimas confirmandas Lex Cornelia 28. de vulg. subst. l. 18. v. nec huic ad L.
t Falcid. l. 1 a. qui testam . fac sii. se praesiertim
l. I s .de iniust. ip irr. test. l. 4. . 1. debon. liberi. l. I. in pr. de suis &legit irri l. 22. de captiv. dc postlimin. revers. non adsilio a milias, arg. l. l. 28 .v. si vero d. l. 12. qui test. tacere posts quas pluribus inducit aut . Fab. lib. IO.conjech. p. 3