장음표시 사용
211쪽
sus Manichaeos it radit Sixtui Senensis lib. Is Biblio-
EPISTOLAE quoque HAEMORRHOUSAE ADNERODEM , quam apud Fabricium PH I II. X er phorum M T. videre.est, mentionem faciam qlium ad huiusmodi Apocryphorum censum pertinere vi
Et haec quidem de libris Apostolorum Apo solicorumque virorum , apocryphis leviter delibata , & breviter dicta, lassiciant ; quaedam vero,
quae' hactenus omissa videantur, & Ioannem: Evania gelistam attinent, percurremus in serius, ubi 'de enia.dem Evangelista peculiari dissertatione agemus. - 'Mirabuntur heic aliqui fortasse me nihil . de seriptis Iesu Christo Deo nostro tributis hie dixisse ' sed sciendum propositum meum sui se de eruditione, Apostolorum, aliorumque Discipulorum, libritque ab eis scriptis, vel eis suppositis, differhre; non au tem de libris Iesu Christo salso adsertis, qtium nil aliud certo sciamus a Christo scriptum fuisse, quam id, quod coram adultera & Iudaeis eam deferentibus in terra scripsisse , Το nnes Evangelista inemoriae prodidit. Quicumque tamen horum historiam eo-gnoscere desiderat, eruditissimum Fabrietum adeaNare voervbis N. T. , ubi quisque suam sitim facile' ηαώplere poterit. Non inutile etiam fuerit com erecriticum Bea Obrium P. II. Histor. Critici misichaeor. Iib. II. cap. I. apud quem criticam quamdam & uti. Iissimam differtationem offendere erit, qua hane 1ibrorum apocryphorum copiam canonicorum librorum veritati minime obficere, erudite ac luculente deis monstrat; immo orthodoxae religionis dogmatis mirabiliter suffragari eos evincit. Differtatio haec habetur P. II. lib. II. Histor. Eritie. Maniebarer. Grap. VII.
212쪽
APos TOLORVΜ. 193 in sine ; ex quo excerpere quaedam heic lubet , quae
historiam Apocryphorum voluminum illustrare quam- maxime possunt; quamquam similia nonnulla sparta sim adnotare non omiserimus. Ita igitur s. XI.
scribit: ,, Ie ne sat quel gele mal en tendu a nit, , multiplier te nombre des Dux Evangiles, aussi, , bien que celui des Here sies; mais il est certa in
is ces dans Ies Exempla ires. On parte d' un Evanis, , gile felon S. Barnabe . C est encore I' Evangite da, , S. Matthieu, qu ' on dit a voir εte tro uve dans P Iste, , de Chypre, laus i Empire de Zenon , avec lecOrps, , de S. Barnabe , & sur is potirine. On parte d unis Evangite felon S. Rarthelemi, qui n' est encore que, , t 'Evangite selon S. Matthie M. On parte de de uxis Evangiles de S. Herre , doni I 'un n' est aut re,, cho se que celui de S. Mare, qui, au rappori deis queiques Anciens, sui dictε par S. Pierre , &,, ecrit par S. Mare son Disciple & son Interprete .
213쪽
is imagination de quel ques Anciens, sondge sur ce, , que S. Paul parte de son Evangite, c est- a.dire, , , de la Doctrine qu' il prechoit, ou it saut entenisis dre par la ses Epitres, que quel ques Pεres ont, , appellees t ' Evangile de S. Paul. On a aussi nomia me de la sorte l' Evangite selon S. Lue, parce s,, qu 'On a cru que S. Lue te teno it de S. Paul. On, , parte d 'un Evangite de S. Andre, qui n exista se iam ais,& que I 'on a consondu avec les Actes Ou,, les Hyages de cet Apotre. On parte d' un Evan- ,, gile des Eneralites . C 'est l' Harmoni e que Tatienis avolt compolae des quatre Evangiles, qu' il avoltis redulis dans un se ut cor ps. On parte des Dux,, Evangiles d' H 3ebius & de Lueten , quoique cesse de ux lavans hommes n 'eussent lait que eonserer,, Ies Exempla tres Grecs des Evangiles, & les cor- riger surtes me illeurs manu striis. Iis avolent, , trava ille de meme a corriger les Exemplaires de ,, la Uersion des LXX. On parte des Evangitor de , , Marcson Θ d' Apelles, qui n'etoient que t 'Euan- ,, gile selon S. Lue, qu' on tes accuse d' avo ir sal- , , si fie en quel ques endro iis . On parte d' un Evan- gite de Basilide ; c' et oit un Commenta ire fur Ier, , Evangiter , to ut au plus un Exempla ire de ces, , Livres sacreZ, qui n' et Oit pas to ut .a-fait consor- , , me avec celui des Catholiques. On parte d' un, , Evangile de Valentio, Gu des Ualentiniens. Cetasse n' et oit pas une Histo ire de I. Christ, mais lese System e de leur Doctrine, auquel iis avolent, , donne te tit re d' Evangile de Verite. Il en Eloit, , de meme , de l' Evangilo de Perfection, compose par les Gnosiques, & qui conteno it la fausse science, , de ces gens-la. Il en est de me me encore deis I' EvangHa de Simon ω des Simoniens, doni parie
214쪽
, APOSTOLOR v Μ. 19S, , t Auteur de la Pretice , qui est a la tEte de la, , Collection Arabe des Canons du Concile de Ni
, , cee . Cet Auteur temo igne, que les Simoniens,, s 'et Oient largeZ un Evangite qu' iis avolent par- , , tage en quatre Tomes, & qu' iis nommolent lo,, Livre der quatre Coinr du Monde , Ou des quatre,, Gonis, des quatre Pidiois , sur lesqueis rotile lata, , machine de ι' Univers. Ie ne sat dans quelle Clas- , , se metire un Evangile de Iudas, que S. Epiphane, , attribue a uiae Secte, qu' il appelle les Cainites; , , mais on volt bien par ce qu' it en rapporte que, , ce n et Oit rien molns qu une nusse Histoire de
215쪽
, , Apocryphes, mais particuli crement des Evangita , les, qui elotent les principaux. is Atque ita quidem ille .
De Apostolorum Amanuensibus, aliisque Christianis
eiusdem aetatis Interpretibus .
INtςrpretum, eorumque in Ecclesia inmeris ,
meminit Paulus 1. ad Corinthios eap. XII. v. 28. Et quosiam quidem, inquit, posuit Deus ih Eeelesta, primum Apostolos , secundo Propbetas , tertio Doctores , deinde viwtutes , exinde gratiar cuFa tionum , opitulationes , gubernationer , genera linguarum, INTERPRET ET IONES SERMONUM. Numis quid omnes Apostoli y Numquid omnes Prophetae ' minis quid omnes Docrores y Numquid omnes virtutes ' Num quid omnes gratiam habent eurationum y Numquid Omner linguis loquiantur y Numquid omnes INTERPRETANTUR' Recte id quidem observabat Rieb. Simonius P. I. Uict. Critieae N. T. es. X. ω XUII.,& Ecclesiastica traditio, veterisque historiae monuismenta, confirmant; ex quibus exploratae fidei est quosdam olim fuisse , qui apud Apostolos, aliosque Apostolicos viros, amanuensis & interpretis munere fungerentur; quique Apostolica seripta, seu conciones, & documenta, in varias linguas converterent, atque interpretarentur. Itaque hic breviter de huiusmodi Interpretibus,& Amanuensibus etiam,di Exceptoribus, agemus, nullo tamen ordine seris
216쪽
Αpos TOLOR v U. 197vat s , & prout quisque sese obseri, antiquorum Scriptorum testimonia auctoritatemque sequuti. BARNABAM Apostolum, Matthaei Evangelium ex Ebraico Graece convertisse, sunt nonnulli qui iperhibent, si fidem habemus Is Casaubono Exercit.
XU. in Baron. cap. XII. nam quo vetere auctore hoc
adfirmet nescire se testatur Itistiua Dissert. De Hae resarebis saeculo Apostol. Videtur autem Casaubono , aliisque hoc adfirmantibus, in mente suisse, quod apud Theodorum Lectorem , Cedrenum , Delem in Chrο-nographia , Nicephorum , Sigebertum , itemque alios, degas, sub Zenonis imperio in Insula Cypro repertum S. Barnabae corpus, & super pectore eius Evangelium S. Matthaei, ι' διαγραφον φ Βαρνάβα ipsius Barisnabae manibus seriptum. Quidquid de hae Historia
seat, certe illud admodum probabile est , si vere Evangelium hoc inventum est , non alia lingua scriptum fuisse, quam Graeca; quum Alexander Monaia ebur apud Lipomannum de Surium narret ex Evania
gelio cum Barnabae reliquiis invento, & in Imperatoris Palatio posito, quotannis aliquid recitatum suisse in Palatii Oratorio feria quinta Paschatos; idquod expendebant Simonius Itιuiusque laudati . LUCAS Evangelista interpretis munere functus est iuxta Anastasium Sinaitam Sermon. VIII. in Genes& Matthaei Evangelium in Graecum sermone in convertit. Nescio autem an ad eum, tamquam interpretem, illa opinio pertineat, quae vult Lu- eam sententias:Pauli proprio ordinalse, & orna λ- se sermone, & Epistolam, quae ad Ebraeos dicitur, conscripsisse , ut resert Hieronymus De Viris Illustribui, & de quo nos superius tempestive egimus. C F. X. pag. Is s. ubi & sententiam eorum retuli N 3 mus,
217쪽
mus, qui eamdem ad Ebraeos Epistolam ex lingua Ebraica in Graecam a Luca translatam fuisse arbitrati sunt. Consule etiam pag. 438. PAVLVS Apostolus Evahgelium Matthaei ad Graecas aures eκ Ebraeo transtulisse perhibetur ab Ana- sola Sinaita Serm. VIII. in Genesim. IOANNES Evangelista Evangelii Matthaei interpres traditur apud Theophylactum Praefat. In Mat
IACOBUS Ierosolymorum Episcopus Evangelium Matthaei Graece reddidisse traditur in Additione ad nopsin Pseudo- Athanasii. Huius tamen verba significare etiam possunt, Iacobum Evangelium illud fidelibus explicasse,
MATTHAEUS ipse Apostolus & Evangelista, sui
interpres quibusdam videtur, & opus suum Ebrai cis Graecisque litteris consignasse, ut apud CaIm tium Protegom. in Matthaeum videre est. Ceterum Papiar apud Eusebium lib. III. Histor. EreIes cap. XXIX. prodit plures 'suisse qui Matthaei Evangelium pro modulo suo Graece vertendum susceperint. πρ δι αύτα ούς ἀδύναυ-. At quemadmodum in certum est quis ex Ebraico Matthaei Evangelium . Graecum fecerit; ita incertum quoque est, quis Latinae interpretationis eiusdem Evangelii, ab ipso Ecclesiae exordio ex Graeco adornatae, auctor eXstiterit, quod laudatus Calmetius observat. Consule superius Cap. X. pag. I 4s.
PROCHORUS Diaconus , cuius mentio Actorie p. VI. in antiqua pictura pervetusti Codicis Novi Testamenti repraesentatur excipiens ex Ioannis Evangelistae dictantis ore, & Evangelium conscribens, utriusque nominibus adscriptis , et ut apud P. Lamherium lib. II. comment. eap. VII. videre est. Similis
218쪽
Apos TOLOR v Μ. 199 uoque pictura est in Codice Bibliothecae S. Mariae
lorentinae, & in Codice Bibliothecae Laurentia. nae , de quibus Cap. XIII. inserius agemus. THADDAEVS Iesu Christi Discipulus, quum ad Abgartim Edessae regem missus suisset, Novi Testamenti libros Syriace interpretatus est, si Syris
haec tradentibus credere dignum est. Syrorum lamen nonnulli autumant, Marcum post scriptum Latine Evangelium suum, Ebraice illud, vel Syriace, quae vernacula erat tunc temporis Ebraeoru in lingua, convertisse: idemque postea circa alios Novi Testamenti libros ab eodem Auctore praesti Ium, ut memoriae prodidit Guiu. PoneIlus apud Guib. Fabrum Eoderiantim Praefat. Tomi V. Pobglor. An tuerp. Hac tamen discussione omissa mallonius Syriacam versonem ad Apostolorum aetatem pertinere arbitratur, sed coniecturis, ut videtur, non inistis firmis; a qua sententia nec Bea obrius Hinor. Criris. Manichaeismi. Par. . . lib. . . . recessisse Videatur; quum eam tamen reiiciat eurum Tillemontis in Mareo Tom. II.
MARCUS Evangelista iam sui , & aliorum Novi Testamenti librorum, Syriacus interpres a Syris creditus est, ut statim vidimus . Baronitis ad annum XLV. Ira-d;t Latine scriptum a S. Marco Evangelium in Urbe Roma, deinde quum Aquileiam ab Apostolo Petro mi iasus venisset, Graecis litteris ab ipso traditum: quod
tamen Omne nullo certo auctore adseritur. Corne-ἰius a Lapida , & Iansenius in Mareum, quoque utraque lingua, Graeca scilicet & Latina, a Marco scriptum Evangelium , vel saltem ex Graeco in Latinum deinde conversum , arbitrantur , sed similibus ac Baronius fiandamentis: quamquam Latinam Marci interpretationem remotissmae esse antiquitatis Gro.
219쪽
tius adfirmat . Papias apud Eusebium lib. II. Histor. Eceles cap. XIV. Iremaeus lib. III. eap. I. & ex iis Hierondimus in Catalogo, & Epis. CL. ad Edibiamri XI. Marcum Petri discipulum, & interpretem, adpellant, ut iam Cap. X. pag. et 48. aduolavimus; idquod etiam aliorum antiquorum testimoniis consi matur, ut Tertulliani lib. IV. eontra Marcionem s Epi pbanis Haeres. LI. Cbr Uomi Homi I. LIX. in Μatistbaeum , Theop lacti , Pseudo- Albanasii in Dnopsi ,& aliorum. Porro interpretem in eo agebat Vir sanctus, Graece sive Latine explicans, quae alterutro sermone idem Apostolus loquebatur ; vel saltem dictantis Petri Epistolas cultiori phrasi, stiloque,
excipiebat, quae sunt verba Calmeιii Protigomenis in m et Evangelium.
GLAUCIAS alter Petri interpres fuit, ut tradit
Clemens Alexandrinus lib. VII. Stromatum g quarzquum plures haberet interpretes, non mirum si in eius Epi stol is stili differentia deprehendatur, ut Observabat Hierondimus in Catalogo , & Epis. ad Edi-biam Qu. XI. cuius verba sunt: Duae Epistolae, quae feruntur Petri, stilo inter se ω eharactere discrepant,
fructuraque verborum s ex quo intelligimur pro neces Atate rerum diversis eum usum interpretibus .
CAIUS, S. Pauli olim discipulus, Ioanni Euan gelistae, tamquam amanuensis , operam praestitita traditur a Pseudo - Athanasio in Synopsi, Dονοιbeo , ω Codice m. Sel . Nec facile alter erat Caius i ste ab illo, ad quem tertia S. Ioaunis Epistola data est, ut quidem Calmetius censet.
TERTIUS, Pauli Apostoli amanuensis suit, &ad Romanos Epistolam scripsit , ut ipse testatur
220쪽
Apos TOLORUM. . ΤΙΤUS, alius Pauli interpres, de quo ita Hι νοvmus ad Edibiam scribite Quum venissem , ait Apostolus ) Troadem, propter Eo angelium Chritii roe ostium mihi apertum esset in Domino a non habiai requiem spiritui meo, eo quod non invenerim Titum fratrem meums sed valefaciens eis profectus sum in
Macedoniam . i. . . . Ouae autem
fuit tanta consolatio , ω quae requier spiritui in praeis sentia Titi, quem quia non invenit, vaIefacietis eir profectus es in Macedoniam y Aliquoties diximus, Apo-
solum Paulum virum fuisse doctismum , ω eruditum
ad pedes Gamalielis . . . . . . Quumque
haberet fetentiam sanctarum Seripturarum, Θ fermonis diversarumque ιinguarum gratiam pos deret, inde ipse gloriatur in Domino ω dicit: Gratias ago Deo,
. quod omnium vestrum linguis magis loquor: divino, rum sensuum maiesarem digno non poterat Graeei eloisquii explieare sermone. Habebat ergo Titum interpretem . a . . . Ergo Θ Paulus Apostolus eontrinatur, quia praedicationis fuae in praesen riarum sistulam , organumque, per quod Christo caneret, non invenerat. Haec ille.
CLEMENS, Romanus Episcopus, sententias Pauli proprio ordinasse , & ornasse sermone, & Epistο- Iam ad Ebraeos, exaravisse , creditus est nonnullis apud Hieroumum De Uir. IIIUr. Consille su per i usCap. X. pag. I s 8.
INTERPRETES, qui Novi Federis libros in Lati
nam linguam converterunt, & plures suere, & incerti omnino sunt aut ignoti; sed quum versio haec Apostolorum aetatem attingat , ut hene Calmetius adfirmat, eorum hic meminisse debuimus, de quibus Augustinas lib. II. De Doctrin. Chrs. cap. XI. i lscriptum reliquit: Qui seripturas ex Ebraira lingu