장음표시 사용
561쪽
De Gratia re Praedestimitiane. M i
vio omnibus Apostolis λ et Mall. VI. 3. Orare onme svi Leti De inducamur iri lcra iniicncni; imo in omnibus Dre perilaonibus Dominicae orationis pirsevciamiam. Postu. are docuit , Ut I ost observat Ati- stantis. Uratio aut In certissima est gratiae testificatio ; frusta a enim micremus quod tion Dei donum sed in nostrR Putar mus csse potestate. Ergo. 'uis accedit, quod Concilia, et Patres , qui pers
verantiam speciale Dei donum esse docetit, praecipue cle amma persever8ntia loquuntur, ut patet ex vo bis. Concilii Carthasini sis, Arausi emit, in Tride atini, Deo non ex Epistolis Innocentii L ad Concilium Cartha-ς Hiense, et caelestini L. ad Episcopos Galliae. Cum autem sitie discrimine to luantur de omnibus, qui De Et verant, periculosa est Dia Madlii sententia, qui hane lauaolicam doeicitiam ad eos lautura Coarctat. Qui iri turno tenipore perseverant Prob. ileriam an . et 3 a. Pars ratione duplici. I. Uuod ex inscrutabιli Dei judicio uni consertur, alteri 1κgetitur, nou est utrique Commune , sed speeinle Dei. naim , disi invium scilicet a donis, quae iam uterque a coperat. Atqui hujusmodi est perseverantia, ait enim Augustuivis Lib. de Dono Iaersese. Cap.9. Ex diaObus -- ωm PMs quorum uterque jam gratiam sanctificantem. ι celera ei aduexa dona acceperat in or huic donetur perse perantur tisque in finem, tui autem non donetur inscrtitabata stitiι Itidicia Dei. Praedestinatio nouest omnibus justis commune dotium , sed stinciale electarum. Atqui perseviri antia praedestitiationis essectus si, nec Dis praedestitialis donatur. Inquit enim inse Augustinus Dist. CXLIX. n. 22. al. LIX. ad Paulinwn: . Prae IIUIOr de Occultis Dd et alienis. quid dicitirus ese de infantibus ParMillis , suorum pleri-VMe t α πιο hamismate, cum sine dubio Pertisaerent ad
gloriam, si conlintio ex hac pieta emigrarent, siniamur
crescere , et nonnulli etiam apostatae fieri y Unde φ nisistraa non pertinent ad illam pra/destinationem y Et Lib.
562쪽
T U. Instit.. LV. VII. Cap. XYIde υρηο. PerseM. cv. 9. postquam ad iuscirat bilia Dia judici, retulit, cur huic justo donetur perseverantia, illi non donetur , subdii: Illud tamen iidelibus debri
se certissimum , hunc essu eo praedes inmis ilium nρα esse. Nam si fisSent ex nobis, ait unus praede- tim rum I. i Ioan II. 9. mansissent utique nobis m. Viderint Molini3tne , quomodo haec Cum . svatem ate suo concilient Ergo etc. sobjectiones. Obie. Ι. coni'am. pari. Noniest damnata Duralli tsententia, qui putat, perseverantiam in iis solum essem uale t ei donum , qui diu Perseverant. Ergo non Ot dogma. fidei, perseverantiam n omnibus esse Spe- .viale donum Dei. . . v. Diat. αnt. Et Duoauius loquitur de utraque Per- .se erantia , activa , et Passi Va , nex. fatetur enim . vel fateri debet, saltem passi m 'severantiam esse , speciale donum Dei. Et loquitur de perseverantia acti Va , subdist. Et ejus sententia saltem minus tuta est ,
Objic. II. coni. 2m. yart. Mors hominum ex naturalibus oritur causis , quae etiam casu aliquanyo agere videntur. Ergo per eVerantia passipa donum. Dei speciale Don est... Dist. ant. quoad Im. ραrt. Et hujusmodi natura- Ies caussae a Deo ipso ordinatae sunt in salutem electorum , quibus omma cooperatatur in honum , concis Fato rematur. aut casu, Neg. fit enim nec passer cadit i in terram sine voluntate Patris nostri , quanto minus homo , praesertim ad re*nandum eum Christo praedest
Natus ab aeterno 8 uinc Augustinus Lib. de Dons pers M. Crast. a. Neque enim , inquit , fato cogimr Deus illis infuntibus subpenire , illis non subpenire , mat res humanus in parνtilis et adultis ) non 'dicina prociden- . ita , sed fortuisi sagi essibus oρinabimur ..., quandoquii idem nec Passer cadit in terram sine p/ntale P tris nosset , qui in caelis est. .
Vie. III. Omnis justus jus habet ad vitam aete nam et si enim filius e heres, ut ait Apostolus Rom. VI . .
563쪽
xat,tiam . sine qua Vitam aetervam consequi non potest. H. Dist. ant.. Batari jus revιottit r. ct sub condition positum, conc. Proximum, et absolutum, omnix quidem iusius ad vitam aeternam jus liabes , ea tamen conditione, si iii justitia perseverct. Porro promisit si uidem Deus justis preseVcrantibus Vitae aeternae mero deui , sed ipsam p rseVerantiam nota promisit. . Inst. omnis justus etiam antequam actu persevera.
xerit , ex ipsa natura divinae adoptioris jus habet ad hereditatem regni caelestis. Ergo ius habet etiam ad ea alumenia , sine quibus finis ille attingi non potes
N. Distinctia antecedenti pro 'osιtione , est supra ;disi. cons. -Jus habet ad auxilia sum cientia, et onimi a justis communia. Itiae , si ipse praedestinatus non est, sua culpa reddit Minicacia , conc. Jus habet ad a xilia esticacissima , quae nemini Deus promisit, nee debct , imo juste denegat iis , qui suis virlims pracfidentes oraro Ilegligunt , neg. Sine essicaci autem hoe
. Objic. IV. Deus sua gratia semel iustificatos non. deserit, nisi prius deseratur , ut docet Tridentinum Sess P L C . Ii Atqui si justus per communia , et ordinaria auxilia perseverare non posset , desereretur a Deo priusquam Deum ipse desereret. Era N. Neg. min. Iustus enim , qui per suffii tia --.xilia posset quidem Absice, sed non moriature perseverare, deserit ipse Prior Deum ; quia praefidens liberi- arbiti ii viribus, orare .negligit, ne eum Deus in tei, talionem itiducat, praebendo pmentius auxilium , quod Deus paratus est dare, sed ipse pro sua Super hia non est aptus ad accipiendum. Deserunt e*s, et deseruntur , ι uit Augustiitiis Lib. de Cor. et gravii 3. Dimissi enim sunt libero arbitrio . non acco
.. perseverantiae dono , . iudicio mi juno, sed oe-
. Objic.. V. Idem Augustitius Lib. de corr. et Vat.
Cop. II. est ' Iustior piritur excusario dicentium ' non accestimus audientiam , quanι dicentium: non accesti mus PeraeMeravitam. Quoniam ρσιest dici : Nomo in s , quod occvenias, et tenueraF, Perseverares, si Me i
564쪽
les. Ergo pro certo h tali Aιg uatntis, perseverantiam iustis omnibus esse contamnnem , modo ipsi .dinariis Maiiae auxiliis titi Vclint . . v. Aeg. cons. Nihil enim fingi potest mastis adversum doctrinae adeo operose ab Augustino traditae. In hoo ergo minus excusabilis est justus non perseVerans, quam
infidelis qui nihiI de Evangelio audivit ; quod iste viil
Io pacto fidem comparare, uri niereri poterat ἰ qia in Od senum inore iam in quem non erediderunt y aut quomodo credent ei, quem non audierunti ROm xiq ille vero accepta instificante gratia, poterat precibus a Deo impetrare perseverantiae donum , ideoque illud supplicia ter em reri nqn de condigno scalicet, sed de congruo. apropter pers everasset . si voluisset. Sed quia peris severantia speciale donum est, idcirco sua quidem culpa noluit, sed cerussime noluit perseverare.
I. Quoniam perseverantia speciale Dei donum est, quod nemini promisit, sequitur, neminem posse illam mereri de condigno, cum divina promissio ad memium illud secessaria conditio su , ut suci. loco diximus. Bino Apostolus omnibus iustis inculcat Philip . II. Cum
metu, et tremGre peStram. salutem O eramini ; imo ipse
Apostolus tot exanitatis pro Christo laboribus , dese- dissi L. Cor. IX. 27. Castigo Corytis meum , et
in semiliatem redigo, ne forte cum aliis praedicaoerim, ipse re obus es. ciar. Quis autem aeque ac Apostolus Persevera aliam mereri possit. si illa merces esset merita. εω condigno Z Quare Augustinus Libes de Dono perseo. cap. 13. Sotis dilucide, inquit, ostenditu , et ιncho andi , et iusque in fnem PerseMerandi grauiam non 3 cmidiam, mersa nostra dari. Cur autem p rsevcrantia uni detur i alteri Degetur, non ad hominis merita. sed od insertitabilia Dei judicia reserendum, constanter do xcet. mirandum est quidem , multumque nil indiam,
nod flus suis quibus m Deus, quos res enerapit in risto , quibus fidem , apem , dilectionem dedit, nondas perarier uiams, cum Diu alienis scelera tan dimittat , atque impertim gratia, fatam Ilios auos.
565쪽
De Gra 'a et prae desti iasione. . 56PQιιrs hoc non miretur Z qui hoc non Oehementissime stupeat Z Lib. .le fore, A grvi. capis. Et concilium Α-
rati ica liniti II. can. Io. adiutorium I ea in renatis , ac sauciis scmper essς plorandiam docet . . ut ad si MPIn homirn. pervenire , Vel in hono possint opere per durare ; quod uoti esset necessarium , si posset quis de condiguo persevera utiani mereri. 'Il. Hinc etiam sequiti re, licininetn scire potin absoluta certitudine , utriun perseveraturus Sit, ideoque utrum
sit Ρrn desiluatiis, nisi ex speciali rcvclatione; quod qui dem ut fidei itigma Tridenti tuam desiuit Sess. VI. can. 45. eontra Calvinistas qui ex salso do male, quo tenent , neminem justisipari , nisi praedestinatum se esse
me lat. Rςwruerunt, unumquemque non solum posse,
sed etiam debere cer a fide crodere , se esse praede stinatum. Si quis dixerit, hominem renatum, et just fistum 'teneri ex fide ad credendum , se certo esse inritimem praedestinatorum, anathema sit. Et Gn. is Si is magnum illud tisqti in nem perseperantiae donum se certo habii tiram obsoluta, et infallibili certitudine dixerit, nisi ex specitiai Perelatione, anathema sit. Ursede Augusti mi, Lib. XI. de CD. cap. 12. Licet, inquit, sarieti de stiue Perseperantiae praemio certi sint; de ipsa tamen per eperantia stia rueri Iur incerti, quis enisset hcminum perseveraturum se eerto sctat, nisi ex aliquω Noetatione ' Imo cum incerti esse debeamus , utrum
in praesenti justi simus; quis adeo desipiat , ut se
Certo asSerat futurum esse iusium usque ad mortem Celerum possiamus contea ora aqsequi, imo es morali certitudine , nos esse pracdestinatos , et perseverat vos . si per bona opera certam nostram vocationem, et electionem faciamus , sollicite caventes veniales marmitas, et assidue orantes Deum, ne nos permittat abaeo separari.
III. Ex 'ipsis argumentis. quibus perseorantiam spe ala D si clotium esse probavimus; scili t ex orationi-hus', quaeus iniim instanter postulare debemus, aequi tur , nos II ' Re comgruo promereri posse. Non enim
nos Deus dii se liminitam petere iuberet , dicens Vim
xilate et orate, ut 'nori intretis in tentatιon m Matth.
566쪽
mini gero Ata omnia, et stare antestitim hominis Go. XXI. 36. Disi dare paratus esset p tulantibus , cum Praesertim saepe Promiserit: Petite et acci 'telis. Hi no Augustitius Lis. de Dono perseM cv 6. Hoc domini, inquit, suppliciter enti reri potest. Sunt quidem Theolopi, qui uocens , non posse recte meritum vocari tinde congruo quidem , quod precibus tutitui unodis cOu-εlat ; operanti enim , non sui3Plicaiiii merces debetur , nisi sorte mortium de congrtio latiori qugd im, et mi trus propria significatioue tutelligatur , et ridetur etiam S. Thomas quodcunt sue meritum negate, ubi de Persever intia agitur. Sca quaestio di Domine est. Nos Anstini verba sequuti sumus qui noli solum perSeverantiam , se id quidquid precibus impetratur , secun dum nicrita dari docet ; utide arpuit coiitra Senii elogianos, quod si precibus initium fidei possemus impetrare , jam seqxi rictur . ipsum sidςi initium, ideoque gradii am Dei νecundit in mi rita nostra dari. Porro ex his etiam fit, tit iustus alteri Porseverantiam , et alios aliquos praedestruatiotiis effectus promereri possit . Unde Iacobus Apostolus Dos aὸ monet Iac. h. 26. Orate Pro inolarem , ut scuoemiui ; mtilliam enim pageo
IV. Porro ex diesis consequens est, duabus veluti sis dii in vi linus ad ς aestem patriam contendere nOS'p0itcre , ' spe Vilicet , et timore. Timore quidem . nequando irascatur Due micius ob peccata, quae nobis viden xiir loWiora , sed etsi talia fortasse sunt. minuunt tamen
chiaritalem superbiam uia semper resistit Deus i evnes litἴ utlani tu lorationibus, atque ita perstamus de Via jubia : si vero firmissima in Dei omui potentia, et nil ericordia , qui ut coepit in notus opus bonum, itur crysii et usque in diem lixisti. usa ergo spes i ta ,
Si lii e 1litior maxime sulularia Dobis sunt ad umeniis iid o Doluit Di us cuiquam perseverantiae donum pollic iur, quod dicimus salva profunditate judici rum Dei,
quae adorare quiasm , non scrutari debemus. v. Ex ipsa autem perseverantiae dc si uition et patet, eam noti esse sitam neque in gratia habituali , Deque illi Sunique virtutis habitu, almine in cliisirmatione in
ὀxuid i quae praterier everavitam usque in finem, essim
567쪽
. De Gratia et Praedesti/ atione. 56 ait etiam linini itiitatem ab omni gravi eulpa in toto Vitae cursu , HUC Omuibus praedestinatis donatur cum Contra multi pers eraptes pisut justnicationem in gravia scelera i psi sitit; ut David , Petrus etc. qui tamen aute mortem iterum poenitentes , , ci iusti sicati
sancto sine quieveruiat. Scholion. . ε ι
Sicut persqueutantia usque in finem certissimus prae- desii nationis escctus est , ita bona omnia supernatur 'lia divinitus data, quae cum .persmerantia Conjuncta 'sunt, vel ad eam disponunt, effectus etiam praedestis Lationis censeri debent. inter bona vero naturalia, creatio quidem praedestinationis essectus censeri noudcbet, cum non sit beneficium ex merito. Christi d tum , ex quo omnes praedestinationis effectus tamquam ex sente manant Christus enim non est mortuus , ut homines nascerentur , Sed ut peccatores salvi fiesciat, ut observat Augustinus). Reliqua vero bona, et mala temporalia , per se quidem praedestinationis non hant essecius, cum non Gucant sua natura ad gloriam , . et Communia sint praedestinatis , ac reprobis ; prout tamen a Dςo diriguntur, a Me ordinantur in eIectorum
Salutem , praeitcsu nationis cssectus diei possuut ; .nda Apostolus: Diligentibus , inquit, Deum Omnia cos in
Illud tamen disputatum est inter Theolagos , utrum Permissio peccati possit tu electis praedestiuationis esse. ctus existimari, cum aliquando, ut observat Augusuuu Lib. XVI. de Cis cap. ia. permittat mus, justum Midere apertum. , manifestumque pecc tum , ut inde humi, itor, et cautior redeat: quod ci docet Bernardus Serm L. de dioers. Sed vexisimilior est eorum, festatentia. qua docent, botia quidem illa, quae Peus ex sua misericorata occasioue peccati efficit in electis, esse praedesti iration essectus ; non vero ipsam peccati permissionem, qua 'Sein per poena est, a Deo juste ob praecedontem superebiam , et negligentiam irrogata , quam electi marinis exhorrescunt, cum possit Deus alia via , infundencta Milicet uberius lumen, et auxilium , eorum superbiam, et
568쪽
'oscitantiam curare. Bine assiduae . justorum Preces ad Deum, ne eos sinat in tentatio m induci.
De reprohatione , e que musciis As. I. OBdinis ratio postuIat, ut et de reprobatione quae praedestinationi ex adverso opponitur, Mevitis disseramus. F.st autem reprobatio duplex , altera quidem negatiWa , quae iuxta quosdam TheoIogo test inerst non elemio ad glorNun, iuxta alios decretum Dei, quo statuit ex eludere aliquos a gloria : et pomira quae adnequom, et totalis dici poteM, estque essicax, et aeter irim Dei decretum, quo aliquibus poenam aete Nam furn dam ttim sensus praeparavit. Prior illa reprobatio dicitur a S. Thoma Lib. I. M. Anni est.
Vst. IV. Q. υIe. art. 3. Moluntas de controdiatorio secundiam quam Fuit Deus agiquem non salvare . post Tior vero ooluntas de contrario, secundum quam misaeliquem vinare. Variis autem nomiitibus appellantae in Seripturis ri, quibus aetertia poena paxata est.. I. 4'Reprobi I. Cor. IX. M. 2. ' νωα irae avia in inter
rum' Rom. IX. m. 3.' Maiadicti tua th. XXV. 4x. 4. Eitii perditionis Ioan. XVII. Iis. et a Patribus et The logis praesciti , hi distinguantur a praedestinatis, quia illorum qnklem mala /πera praescivit tantum Deus , non praedestinavit ; horum Vero ideo Praeseivit, quia priscieriinavit. 11. Ioannes Cesosnus post Z-inotam impla asseriti eausam reprobationis positio e , et rotatis esse unam nes votriniatem , qui ante peccatorum praescientiatriduosdam ad aeternum exitium destinavi ε, a ue ut illudecretum suo tempore exequatur , necessitate ad te LMDr os ast precandum. Decretum quidem, inquit, homiribite, fateor, in inri trimen nemo ρο teris, quin Pr--is erit Deus, quem emtum habiturus esset homo, ante- , Γ n ρ3um conderet, et i deqnraesciν erit, quia decremo sic o dinacerat LA. in. . Instit. cap. 23. I. T. Mane autem Caloini Has en-m ipsi eius exhorrue--ut disdipsu, eumque hac in parte deser ruini: nο-
569쪽
De Gratia et Praeda/tinatione. 569
nulli etiam alio sensu ejus verba conantur explicare ;sed AEth3opem abluunt, ut seri adagium. III. uolιnistae docent , Deum ah aeterno omnes homines nullo discrimine salvos 1 acere voluisse ; deinde Praevidentem , omnes ob Adae desectionem originali Culpae obnoxios fore, omnibus dedisse Redemtorein .hristum, atque ejus merito ona'es voluisse salvos fieri; - ideoque omnibus dare auxilium versatile , quo salvi esse Possint. Demum praevidendo, quinam eo auxilio bene a stiri cssent, et perseveraturi usque in finem , quinam vero auxilio illo essent aDusuri , ac morituri in pec- Cato , priores praedestinasse ad gloriam; posteriores a gloria reiecisse, atque ad poenam acie am destinasse. IV. Thom istae distinguentes inter Postitiam, et nega tisiam reprobationein, pulant, reprobationem negati Vam , Seu negationem gloriae , prout est beneficium creaturae indebitum , esse iκ Deo ante praescientiam meritorum. Ex hac negativa reprobatione Deum per miSisse peccatum, seu negasse aliquibus gratiam intrinsecusθem cacem , quam et Angelis , et hominibus in utroque statu integritatis , et corruptionis dicunt
CSse Decessariam. Demum ex praescientia peccati quosdam Positice reprobasse. Differt quidem Ilaec senientia a Ciaoini blaspIiemia , imo et Caluinis ni calumniam sibi impactam evidenter Thomistae repulerunt; nouenim cum Calpino docent , Dcum auto praescientiam peccati destinasse homines ad poenam . et multo mitius ex hac destinatione impessere homines ad pecca tii in; nihilominus Gonestis, aliique Thom istae ab hac stratentia vccesserunt , Iicet ab eorum systemate de necessitate Physicae Praemotionis , et gratiae intrins
Cus efficacis in quocumque statu , necessario Sequatur.
V. Augustiniani Theologi docent primo, Deum
Ginites rationabiles creaturas'ad vitam ueternam capes
Fendam condidisse , nullamque ab ea mecisse, ideoque dedisse omnibus auxilium , sine quo ad vitam perVc- Nire non poterant , et quod eorum integritati sussiciebat. Deinde praevidentem Deum quosdam ex Angelis eccaturos. et omnes homines Adae peccato obnoxios brie ς AngeIos quidem sine ulla redemtionis spe a glo Tia repulisse , et aeternis destiuasse poetas i inter ho
570쪽
miti s Vero nonuullos pro sua misericordia voluisse amas,' perditionis discernere , et ad gloriam praedesti-xaret justo iudicio decrevisse in massa perditionis belloquere ; idest non praebere iis auxilia esti-
Cacis,inia A quibus a peccato certissime liberarentur, si rsu cerarent ; eoque sensu eos a sedria exclusisse. ciuque praescientem eos in peccato morituros destinasse ad a ternam poenam. Itaque tenent, reprobationem utramque tum negativam , tum esse praescientia peccatorum sinsitiva iu quidem ex prae-
scientia peccati stralis , seu in quo quis moritur , si ve origi uale illud sit , sive actuale ; uegativam 'er' MN praescietitia peccati originalis. Addunt vero aliqui, in iis, in ciuibus originale peccatum deIetum est Peri aptismum , etiam negatioa1n reprobationem esse eXPraescietitia peccati actualis.
Falsum est, citque im iuin Calomi systema de re obatione. Est dogma ideι. Prob I ex Scriptura it. 's Deus nullam e creaturis is odit alite peccatum. S . L. 13. Mec laeta tur 19eus in Perditione piooruili, creavit Essim, ut es1ent omnus. Et ζαμ. XL 5. Diligis omnia, quae sunt . . eι nihi
odisti eorum , quae fecisti . . .' Talis est eius Sanctitas, ut non possit creaturas suas ad peccatum.imi'llere. Psal. . Non Deus Ool. ns iniquitatem tu es. Et Iac. I. 23. Nemo cum lent it/ιr, dicat, quondam is Dera lentatur ; Deus enim ingentator malorum est, ipse autem n minem tentat, unusquisquo pero tentatur ra concupispentia ευα abstracι- , et ιllecitis. , Atqui contrarium istatuitur in Calolai system: Ie ; Deum scilicet ante praescientia Peccati creaturas aliquas ad aeternum exitium destinaSse, et cx Iioc ducreto eas impoliere ad Psiccatum. Ergo.
Prob. II. ei P P. Augustinus quo auetore falso oriatur Calvinus . Lib. III. coni. , Iulion. Cap. 18. AouuS , inquit, est Deus, ju tus est Deua ; ρω si alia quos sine bovis meritis liberare , quia bonus est)ηqu Potest aliquos si s nuuisumfruis .εφ'-re,, qui I l eu. . a.' Pros r Rev. ad Capit. GHlor. Cap. 7. Η