장음표시 사용
551쪽
De Gratia et Praede hiatῖone. 5514n Hectione Iaci, b ejus merita bona praescivit , utrum
autem etiam praedestinaverit, et in praedestinatione ipsal raesciverit , quaerere tunc neceSsarium non Pritarunt. Ioc igitur sensu locuti sunt Irenaeus , et Hieron us. Imo ipse Augustinus acerrimus gratuit ac praedestinati nis vitido , scribens contra Ilanicitaeos non dubitavit assercre , tunc voluisse hominibus apparere Christum, quando sciebat , quinam credituri essent in eum Et tamen hanc sententiam suam objicientibus Semipelagi nis ita explicavit Lib. de Praed. Sanct. cap. s. Dirum autem non solum praesciperit, sed etiam Praedestinaperit, quaerere, et disserere, tunc non putaoi : Potest enim dici, tunc pomisse hominibus apyarere Christum,quando sci bat quintim essent praedestinati in ipso ante mundi conia stitutionem Quare si hoc ipsum veteribus suisset objectum,eodem mcido sententiam suam explicassent, quo Au-gMstinus, cum praesertim praescientiae nomen ex Phrasi scripturarum praedilectionem etiam significet', ut inquit Apostolus Roni. II. u. Non repulit Deus plebem 3 sm , quam praescioit. Unde Augustinus Lib. de Dorio Peraeν. ωρ. 19. Qiasit proibet, inquit, quando
Gyud aliquos perbi Dei tractatores occurrit Praescientiae nomen, et agitur de oocatione electorum, eamdem Praedestinationem intelligere r a.' Quod attinet ad. Chrysostomum, is, ut observat Augustinus Lib. de Praedest. Sanct. Caρ. 14. non solum Contra Manioliaeos, qui in oriente grassabantur, liberum arbitrium debebat asserere ; Verum etiam in Homialiis ad populum tbtuslerat in excitandis fidelibus ad Virtutest; quapropter more oratorum opus non habebat de praedestinatione dispulare, sed potius commonere a di torcs, ut facerent quod in se erat, cum etiam Prophetae sic populum hortati sint : Expectat Dominus , tamisereatur oestri : Conpertiminii ad mr, et ego cohMercar ad Oos, dicit Dominus: et Apostolus Petru II. Pet. I. io. Magis satagite; ut Per bona opera Cer ram Vestram pocationem , et electionem faciatis. a.' Ambrosius, et Fulgentius Ioquuntur de praedesti natione in executione, ut legenti manifestum est. Or genis vero opera, saltem iit hodie se habent, corrupta scilicet ab haereticis, de quo Origenes adhuc vivens
552쪽
questus es , Peligiana e haereseos semina continent; unμ
genis ramuscuias eupimoci et supra observavinius; Theodoretus autem, Theoph)facitis, et Oecumentis Origenis . .ententias suis commentariis solym inserere- Porro quior a , proρο itum , do quo loquitur Apostolus, essρο hominis oluntatem, si iod et ipse docuit Chosostomus. H. lum o tendunt, nempe Dei vocationem liberum homini, non perimere arbitrium, quia oscolio non est co cta, nec Miolente aeta , ut inquit Chrysostqmus, quod et nos fatemur. Cethrum eum ait Romil. de Adc-ι, et Eoo οῦ , A Dei gratia omnia hominis merita pro Menare; mauiseste docet, praedestiuutionem esse merit iam causam, nint
' olyte in . Augustinus Lib. I. ad Simyticiam. Quaest. I. n. 4. Quomodo , inquit, est iusta, aut qualiscuimque omnino electio , tibi nMIa distantiα est i Si enim nullo meri electus est Iacob, nes omnino eligi Potui nulla existente disserentia .... Non igitur electus est, Me fient honu , sed bonus faetus et i potvilia Et nuuta G. N et elec in praecedisjustifloationem, sed electionem justi Muo ne clo enim eligituν , nisi Iam distans ab rejicitur. Atqui Augustinias noti improbavit se Nior quae seripserat ad Sim licianum, ut nonnulti salso .pinautur, imo eonfirmavit iii LGro I. Retraetasio--m, ut observat Vas mea , qui liuoc locum Augustini
vehementer ur, et. Ergo constanter asseruit, esecti
nem ad glariam e&se ex Puaeseientia meritorum, ideoque Cum. ait, Naedestinationem esse gratiatam , Imiuiuut vi praedestinatione ad uraliam. et ' .m 1 Am cons. Seriheus enim Atitustinus iunior 'ad Sis lieiunum ante exoviam Pela mam haeresim . quae t pccasio fuit diligentius. et operosius Timandi Set in Scripturarum. Et rea praedestinationem, et graii θω pu verba illa Hecti . proposi tim , sive 'medeuisa uo, qRibus utitur Sceiptura divina , non esse Un Π 'ma sed propoli m. sive medestinatiouem significam i 3 suum , et ratuitiim Dei de et lim donandi aliquos sgloria; electionem vero decretum illud, quo Deus prae ., amens. eos Dei proposito iustificandos . statuit illis r um aeternum , ut mercedem retribuere , quod Scho
vniui decretum executi ni appellant. Uum ait D
553쪽
cit. n. . ergo secundum electionem propositum Dei munes. 'sed ex proposito electio, ubi manifestissinae eie Clionem a proposito, sive praedestinatione distinguit ;pulabetit enim tutio Augustitius, tic stilolligi quidem po se electionem , sine dissercutia aliqua ii ter eligendos. Nondum diligentitis qua sie eram, inquit Lib. I. Retravi. . cap. 3. quid sit electio gratiae, de qtia dic it Apostolus: Reliquiae per electionem gratiae Satrae factae stini. At in
posterioribus libris vidit, haec non,ina in Scripturis idern prorsus significare ; ideoque et ipse propositum,
praede tinationem, et electionem sine discrimine usur- p t. Ait enim Lib. de Praed. Sanct.' P. II. Electi sunt ea praedestinatione in qtia Deus sua futura facta Praescioit. Electi stini de mundo ea pociatione qtio
Detis id qtiod praedestinooti ; imples it . . Elegit ergo D ias fideles , sed rit sint , non quia iam friant ε . Elicendo ergo facit dicites in f de sictit heredes regni. Rec e quippe in eis hoc eligere ilicitur. qtiod tit in eis emotat , eos elegit. yt Lib. k coni. Iulian. cap. 3. Asellum elegit digni m , sed eligendo es cis dignum. Aihil poterat diei lii culetilius. I ide Polavium Lil. IX. Cop. i4 Bellorminum , Berii, aliosque contra Vα
questum disputarat S. Inst. Idem Augustitius Lib. de Dono PerseM. cap. I9. ait: Hoc scio, neminem contra istam Priaedestinationem, quam secundum Scriyturas sanctas d/fendimus. nihil re-rando disputare ρotuisse, quibus vo is non obscure in-imuit, praedestinationem , quam gratuitam defendit, ad fidem pertinere. Atqui praedes tinationem M' gloriam Non esse ex praeseletitia meritorum , dogma fidei nota est. I rgo loquitur Augustinus sempir de Praedestiuatione ad gratiam. i. ' Bbina minus Lib. V De e Mett. et lib b. Cay, t. aliique Theongi revera ad iidem pertinere putant gratuitam praedestinationem ad gloria n . idq au probant um ex hoc Augustini loco. tum ex professioue Suno divit Sardinia habitae ab Episcopis Africanis ibi exul inlithus quae extat Lib. de I carnat. et gra in fur, tu in ex Scripturis, et Patrihus. Unde concludit : mes seu-εentia non quorumpis Doctoriam o in io , seu Iidas Eccle-εiae Cutholicae dici debet. Sed quia nostrum tion est
554쪽
Iiaereseos notami contra Sedis Ap inticae praecepta , cujus Iudicium expectamus, adversariis invehere, qui dquidem ex Bellarmini doctrina perspicue sequitur, de quo reponcre aliquis serta. poterit, constare ,ntrum distinctionem illam rationis agnoverit, dei quamupra diximus , inter decreta gloriae , ut grauae. ι
. . quam defendit, pertinere ad fidem, ut ad eam proba dam praeter talia argumenta producit etiam illud, quis ex gratuita praedestinatione . ad gloriam prono alve' fuit, cone. Non adhibet hoc argumentum, ineo meminit praedestinationis ad gloriam, nex. Augustinus it'-que praecipue contra Semipelagianos ut dogma fidei
asserebat, gratiam Dei non Secundum merita nostra
dari , et perseverantiam esse speciale Dei donum. Ide que praedestinationem ad 'gratiam esse gratuitam ; sed quia gratia semen est gloriae, et perseverantiae donuibita Cum gloria. connexum est ; ut ab ea divelli nequeat; Augustinus .praeter alia 3rgumenta, quibus directe asserit dogma Catholicum, ex eo etiam probat . totam gratiarum seriem ab initio fideli, usque , ad donu . PCraererantiae esse. gratuitam , quia ipsa praedestinatio
ad gloriam , ex qtia pendet i tota isthaec catena grae
Objic. v. Doctrina haec de gratuita praedestinatione ad gloriam homines ad des rarionem impellit, et Flu dium salutis omnino aufert ; qui enim pracdestinat
est sine ulla dubitatione salvus erit et quamvis intinxim sceleste vivat, convertetur tamen antequam mori
,tur , et in justitia perseverabit: qui vero praedestina Us non est . qaantumcumquo ininim .i in justitia Pr sciat, eadet tamen ante mortem, et in peceato Suo morietur , et damnabitur. Ergo salsa est, cum nihil Verum possitinominis saluti nocere: imo etiamsi Veransset . . cutanda tamen esset , non praedicanda fidet ibus. γ i , V U. a.'MHas esse objectiones, quibus Semipelagiani e tra doctrinam Augustini, quae erat .Ecclesiae ,ιdecore ham. ut videre. est in . Epistolis Prosperi, et mam ad Augustinum', ut mirum sit, no n puduisse adversarios ab haereticis argumenta imatuari ἀμmdiu. . , Ληginti .ecupata , et ex ataihoc enim indicio est doctrinam by Cooste
555쪽
De Gratia , et Prandestinatibne. 555notram non dis erre, ves risine si qui ab ea , qu- illi oppugnabant. rtina eisdcm nunc argumentis Oppu gnetur th adversariis. i3'. 1. Negant Nam I. nemo nepaverit Dei praescientiam , aut illam dixerit impcllore hominos in de sp rationem, et studium salutis auferre, quia id certi 'me suturum est. quod Ilaus ab aetorno pi P scivit, ergo idem serendum judicium egi de praedestitiatione ; sicut enim libertoii nostrae noti Ossicii praesciculia I ci, ita nec praedestinatio. I. ιJuia magis sperore debet lioni o cum audit in manibus Domini esse sortes su , qtia in si essent in manibus libori arbitrii sui iniirmissimi, in ninium proni, tot tantisque tentalionum fluctibus vitati. Nitie Apostolus Rom. I ex praedestina tione non desper ali Oi: is, sed sit missimae spei argumcnia pro reiit. Ait enim : Si Deus pro nobis , qtiis contra. nos E .... Quis ergo nos separabit a charitate Chri-
Poterit nos separare a charitate Dei qaiae est in Christo Iesu. Et ' Augustinus Lib. de Dono Ferset'. cap.ra 2. An pero timendum est , ne stinc de se homo de-Sgeret , qMando spes ejus ponenda demon fratrae in Deo, non desperuret stirem , si eam in seipso sup xlisabemus , Pt infelicissimus poneret rNeqtie dicas , id quidem esse verum , Si, certi essemus , nos esse praedestinatos , quod i proeli incertissi- mim esse o eo patet . quod paucissimi sunt electi. Deus enim sperare jul et, nos esse ex illo Dumero , et bene vivere , atque in virtutibus quotidie pro-
scere studemus , per ipsa hona opera ceriam nostram o Cationern , et electionem iacimus II. Pet. I. io . hoc est, de ipso eursu nostro 'bi uo, rectoque discitnus, nosna prjedestinationem divinae Matiae pertinere, ut loquitur Augustinus loc. cit. Ex quo vides , tantum abesse Udνd gina praedestiuatiouis studium salutis auferat. uin Io tius illud accendat, cum hoc unicum sit reine-iunx Miripidi, tu metum . ne ibi te reprobi simus, si io 'Iseribus 'as,idue incumbamus ; cum coutra Stu 'iis.umis Paet 'san sit, qui malo vivit, ea fidu-
dia . si praeuestinatus est, certissime salvus erit:
illius vilem latis , quod nori cessan
556쪽
rigere adversaria: aut Praedestinatus sum , et saDabor, ιιιιt x 'n Praedesti tus, et damnisor, satius est si repotiant hoc aliud : aut bene AMO , et salous ero aut
Praedicari lautem potest praedestinatio popuIis qualido oportet, et quomodo oportet, ne quis inflatias quasi
nota acceperit , iri se et non in Dorubio glorietur, quo vitio nullii in est sortasse periculosius. Sunt tamen certae
regulae cinas ibidem Augustinus tradit, et cuique .uliaritas, ct prudentia suggeret , ne aut salsa veris in hac praedicatione misceantur, aut ipsa veritas non om Portuite , nec modo infirmitati aimientium aseo pro-
rast. Νegari non potest , quin iacilius explicetur
oecolaonita praedestinationis , et dissicultas omnis eva- .mescat, Posita pracdcstinatione ex praescivita merito- toruin . Si ergo nota. asserimus , dogius praedestitiatibi is gratiae pertinere ad fidem , quidui viam ingrediamur Aciliorem , et ad excitandam fidelium socordiam aptiorem , qualis est Molinistarum doctrina 8 .
nationis oeconomiam pertinere ait acl iuscrutabilia --d ita Dei, Eo ipso ergo doctrina . MMinistarum falsa esset , si haec Dei iustiola facillime scrutaretur , et OxpIicaret. Dixi autem transeat iam. quia nec ipsi uotiuisive a disiicultatibus , quas objiciunt. e pedire se possunt , Disi dicant PCrseverantiam non esse speetale Dei donum , quod quidem aperta haeresis esset, ut infra ostendemus. Si enim fatentiir, speciale Dei donumae e Persererantiam , jam ad inscrutabilia Dei judicim ansigere dcbent, si ab iis quaeratur, eue illud uti d rvr , ulteri negetur , exHicandumque ipsis est, quo PariCto dogma illud nec ad disperationem homines adigat,s,ec salutis sollicitudinem minuat. Licet enim precinus impetrari possit perseverantiae donum , multos tamea videmus' illud acci pisse sine ullis meritis bonis, ut par- . talos , imo post multa merita mala, ut Iatronem in Cruce , et homines alios scelestissimos, ut Magdaleham; cum contra mulli homino saneti illud non acceperint, ut Saul aliique innumeri. Quamvis autem sente4tiam . nostram ut dogma silet non asseramus eruitar
amen illa apertissime ex Pruicipiis iidei , eqint e
557쪽
versarii impugnare non , possunt , . Disi detorquendo, Scripturas conira cum Remum. quem P ireβ , et prae- Sertim Atimstin ex colastanter teDuerunt , quod regulis It ideoliui concilii adversatur. ' . . . ' objic. . i. IJens Nihil nisi summa cum ratione n-git. . Dehet ergo aliqua esse praedestitiationis ratio
N. Disti iam dil agit. sine ratione Nobis, nota, Nobis plerumque ignota, ut est praedestinatio quam perspicuum. esto, iron. csse ex prae Visione meritorum , Conc. Sed de praedςstitiatione ipsa hactenus ; Nunc de ejus .essectibus .videamus. Vide haec sustus apud. G-netum , aliosque Thomistas. Adde Bellarmimim, Beristi, Petaptam Tom. I. L ib. IX. quamvis . ut sodali
hus morem steret in X. . sententiam Tetractaverit.
, De essectibus ymedestinationis, et praecipue
--. I. Ut aliquid , prandestinationis .essectus' diei
possit, duo simul rec tiruntur . : Prim' quidem ut a1 eo fiat, deinde ut ad gloriam certissime ducat. Ex quo siti, .uti neq e peccata quM a Deo non Sunt, ne- que matiae illae temporales, quibus aliquando justificantur et reprobi , vii in accep ta illsiitia non per e- . Verant, dici possint praedestinationis effectus : sed peccata quidem malitiae. hontinum essecius sunt, licet. ea Deus cooperari faciat in bonum electorum: gratia , .vo temporales estectus sunt. S pernaturalis providentiae, quae reprobos simul atque. electos regit.. e. II. Cum ergo tres ab Apostolo Rom. VIII. num . Tentur i praedestinationis ieffectus , pocasio , Dstifcratio et glorificinio- primes autem duo eatenus effectus' praedestinationis sint , quatenus eum perseVerantia , et eum gkria , quae a perseverantia diVelli nequit, conjunguptur de hoc praecipue dono agendum est. III. . Definitur autem perseverantia ab Lib. de Dones sterseo . east. I Donum Dei, quo Pe speratur 'usque in inem in Christio. Dicitur I. ' donum Dei uat
558쪽
.. Afendatur. illud e e gratuituni, licet in eau Gι leone pM- sit illud adultus preeibus impetrare. Dicii tir a.' quin γε raec eratur, ut significetur, dotium illud Dora esso auxinum, siare quo Perseorari non possit. sed gura certissi ine perseveratur ; licet enim justus per ordinpria grati actauxilia possit luidem Perseverare, minime tumen per verabit, nisi accipiat efiicacissimum adjutorium , quo Non solum possit Perseverare , sed 'ipsa perseveret. Nemo autem dum Vivit, dieitur liobvisae t erseverantiam . sed ille solum , qui iam mortuus est in justitia
Perseverans. Dicimus quiPPe oastum, quem norimus castum , si e Sit , Sises non sit in eadenti castitate nima
furtis peraeseerantiam seres usque ita sinem quomam non habet quisquam , nisi qui 'ersei eraseerit usque in em . inulti eam Possiaut habere ; ntillus amittere IIoc ergo donum cum datum ferit , contumaciteriami li non Potest: Otisn enim Perseo raoerit quis usque in finem , neque hoc doniam Potest amittere , neutistitia. 'nire PVίerat aute suem. iii fuit Augustinus, Lib. de Dono Perse . ca'. 6. . Dicitur usque tu fueιu, ut significi tur lyse exitus hujus vitae'. in qua dian-mnimodia Periculum eat , ne cadattir, 'olitisque hanci Perseo rantium hilbiail unius anni fidelis , et quantum infra cogitari Potest , 5i usque ad mortem fdeliter Dixit , quam multorum annorum , 'Si exiguum lemyoris avre mortem a sedet stabilitate d.fecit Ibid. Can. P IV. Pori'o perseveruntiae donum. duo complectitur , primo quidem specialem Dci Pio vident iani. qua iustus timo ex hac vita rapiatur cum ost iu Statu gratiae fa Clissean ιis ut accidit in Darvulis , ct in adultis, qui verentina morte opprimumur; quae quidem dici solqtru seliolis pcrseverantiae pastio et Dei de vero submit h. strationem cirrcacis gratiae, qua justus tentationes onanus superat uSque ad mortem. quae quidem gratia eo maiaior est , quo maioribus, justus in cxitu vitae jactatur tentationum suctibus. Haec appellutur in Scholis pei-
. V. Missis' qui omnia bona opera ex libero arbitrio resectobant ; Senιψelagiani iacui initissimii dei, ita persevcrantiam ac Dam n ogabant speciale essedouum. Passivam Vero perseverativa dseebam
559쪽
Z δ gratia ei Prae testimatione . . 559'daei secundiam merita , in adultis quidem Praecede
εia , in parvuIis Vero ne Praeeedetitia , nec sutura, sed quae Deus praeviderat stilura. Si ad actutem adtilia . mri pervenissent. contra omites Cntholici tenmt ut fidei doma , p rseverantia esse speciale Dei donum , hoe est distine iam 'a gratia habituali , celerisque eam eomitantibiis donis ; sed non omnes ' id culicant eois disi modo. Molinistiae solam PerseVerautizm Passio inispeciale dor. iam n oscunt: Thomiratae; et C ieri greti xtae per se essene is assertores utrumque , ct tis .im , ct. an ioam. 'Duvalli us Trara. de triatis Q. I. art. DIE .nei Iunm pers V rotatium in iis solum Purat inse specia- Dei donunt qui diu cum hoste luctamur, et vineunt e non vero iis ; qui paulo post' Iustificationem
Dogma fdei est , persecurantiam usque Atinom esse speetale Dei donum. Id pero intelligendum est tum
de Passioa , cum de ' actipa Perseperuntia , licet 'Meoissimo tempore quis in Cer mino Pem . . ' ret usque in finem . . ,
Prob. a. piars. Ila enim definit Concilium Trideti- inum Sess. VI. can. 22. Si Vrto dixeris, justisca timo i sine 'speciali Dei auxilio in acceρ a jtistitia ne set mare Posse. D l CNm eo non possU , GnΩίhema sit. Praei-Hrrat Lonei lium Carthaginisi e 'in Epist. vid Innoe. Lain qua sic habet contra Pelagianos : Ex Atorum sacri-- leta disputatione necessario SePisiar. ut nec Ora d bremus, ne defciat fdes nos/ra , quod pro Apostolo Petro se rogasse , Use Christus testatus est. Ei Conci-lhim Arainicanum II. Can. io. Adjutoritim Dei in re natis , M sanctis semper est imPlorundum, ut ad eribonum pereenire, pel in bono possint opere perdurare. Testimonia nulerit Scripturai rum , et Ρatrum , quibus ea definitio nititur, mox proseremus tu assertione uae. et 3ae. Partiis. Prob. itaque 2 a. pars. Sap. IV. 11. de justo , qui praematiarat murte occupatur , sic habet,ir: hvrus est,
560쪽
ne malitia mutaret intellectum ejus, auc ne otio dee peret animam illius Properapit educere illum de medio iniquitatum. Quod explicat Ayssentis exemplo paedagogi, qui puerum a conVivio retrahit, se novos ethos intomperantius expetens , sanitatis detrimetitum ac-eipiat. Et de justis in sine mundi gravissima tentatione eoncutiendis ait Christus Matth. IXIV. .aa. ivtsi br inuti fuissent dies illi, non feret δHςa omnis caro, M apropter electos Meoriabuntur dies illi. Hoc autem speciale donuin maxime clucet in p8rvulis, quorum aliqui ab impiis geniti parentibus tamdiu vivnnt , donec baptismo justificati rapiantur, cum colatra alii ex justis, et sidelibus nati, testinantibus parentibus , mirustris paratis , citius expirant ,,quam ut iis per baptismum su eurri possint, cluod argumentum sme Prosequitur Angustinus Lib. de Dono perseo. ca'. ta. Sed et in adultis eum mortis templis non ab hominis , sed a Dei voluntate pendeat, manifestum est, speciale Dei donum esse , quod quis eo tempore, quo justus est, moriatur; qui si paulo ante, Vel paulo post obiisset, in peccatomoi tuus esset. II inc Augustitius Lib. cit. cap. II. Vide te jam, inquit , ata Emtate quam Sit allanum negare, donti in Dei e se perseverantiam usque in finem Dissottae ; cum Ditae huic quando Moluerit ipse det finem, quem si dat ante imminentem lapsum , facit hominem perfecerare usque in finem. Ergo elo.
Prob 3. pars. I. ' Philist. L. 9. Qui coepit in onbisώ optis bonum , Perses t usque in diem Christi Iesu, n hisicut initium salutis , ita perseverantiatusque in finem Deo auctori tribuitur. Iit p. 29 Vobis donatum est Pro Christo non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini. Doruin pnu in pertinet ad initium, ut terum ad finem. Quod enim initium verius Christiano , quam credere in christum liQuis sinis melior, quam pati pro Christo Z Utriinique autem Dei donum
est, quia utrumque dictum est esse donatum, ut in ivit Augustinus Lib. De Dono Piraeo. ev. 2.2o. Ier. XXXII. 4. ' Timorem metim dabo in corde eorum, ut non recedant me, in quem locum ipse Augustinus Lib. cit. Cap. I. Post casum, inquit. hominis nonnisi ad gratiam suam.