장음표시 사용
531쪽
ne gratia et Pmedestina lone. eum Spiritus Domini; Sρinitus sapientiae, et intellectus , Spiritus consilii , et fortitudinis, Spiritus scientiae , et pietatis , et replebit eum Spiritus timoris Domini squein quidem donorum numeruim Ss. Patres , et Ise
IV. Ρorro actus infusarum vir Hltim dicuntur j uctus Spiritus Sancti ab Apostolo Gual. 2E. qui nobiliores, ac Praecipuos recensetis, duodecim e merat dicens ἐFructus autem Spiritias est eharitas gaudium , Pax,Pα-
.ientia , benagnitas , bonitas, longanim stas , maremetu do . fides , modestia, continentia , castitas. Actus vero donorum dicuntnr beatitudines , de quibus ait Christus Matth. V. 3. Betui 'mmeres syiritu , quouiam imorum est regnum Caesorum. Beati mites, qui Atiam Usi possidebunt terram. Beati qui lugent.., qMouiam ii'si consola- nrur. Beati i estiriarat, et sitiunt Πιstitiarari; quo niam insi satrambuntur. Beati misericordes , quoniam
quoniam ipsi Detim Oidetam. Mari mei i quoniam Pilii Dei ooeabuntur. Beati Pi posecutiomem vatirantur
Propter just&-n . quoniam i 'sorum, ese remum earioἀriun. Has aratem beatin diues Iieet alii aliter exponant Augustinus Lib. I. de Serm.. D-. in Dinnae , ita expi Cat ut ordine rcirogrado prima beatitudo conviemat postremo 'Spiritus Sancti dono , altera beatitudo Misit Diat sexto dono . et sic deinceps inverso ordine. Octa-Va vero beatitudo, qua dicitur.: Beati qui 'ersecuti 'nem Potiuntur 'ropter justitiam , quoπι- i'sortim est
Meruum caeloriam , septem simul dona complectitur. et
tersicit: qui enim sitie persecuti une, dociis Dei utitur ,eatus quidem est. sed maxime beatus vii pro iis etiam Persecu/ionem pati ur , ut frequenter accidit, die te Apostolo I . T . III. La: Omares , 'Mi yie ookou oi vere in Christo Iesu , persecutionem Pasientiar. Semem 'g' -it, inquit , Augustinus , quaα Perseiunx, rea oc oro esuri M, et quod ρεrfectum est demonstrae. V. ma Moviter expositis, quae apud S. Tho re conpiose, et subinia te lata reperies , quaeritur , utrum VirtuteR ennom,aud in , et dona Spiritus Sancti in j
532쪽
53α Theol. Initis. ωρ. PROPOSITIO L . Certissimum est, in jusjiccuione infundi sir ut
Theologicas , fuem , spem , et Chiaritatem. a Prob. I.-Apostolo Rom. V. 5. Charitas Dei dissu-ια irat in cordnias nostris Per Spiritum Sancium . qui datus eat nobis. Charitas autem sine praelucente fide, et e mlante spe , esse Dori potest. Unde idem Apostolus L. Cor. ΑΠΙ. 13. tres simul virtutes enumerat: Nunc ararem , inquit, munent ido, ves , --ις , non utique in ii uidelibus , neque vi peccatoribus; igi
Prob. II. ex Concilio Tridentino Sess. VI. Gρ. 7.1n justiseatione haec omnia simul inosa aut it homo per Iesum Christum , cui inseritur ἔ sdem , spem, Meharitatem. Et in ii. Si quis dixerit, homines justia fCσri .. - . . . sola rem Haione Pe colorum , exclusa πω. ia, et charitate ; quae in cordibus eorum per Sytriatum Sanctum di undarur : atque illis inhaerem . . . . anathema sis; ex quibus nonnulli Theologi . ut Vein . aro, aliique contenduut, Iiano doctriam dogma fio
Prob. III. Gratia sanctificans, ut supra ostendimus, romaest a charitate distincta. Ergo infusa sanctificantegratia, charitas ipsa, quae sine side , et spe moe no Potest, insuncitur. β
Prohabilius ese, piratiles etiam morades , et dona Spiritus Saneti infundi in justis tione.
Prob. I a. Para. .v ex Augustino ,-γQui in Hal. LX UL, de cardinesibus loquens virtutibus inquit et Nise Artutes nunc in ovile plorationis per ratiam Dei donantur nobis. a.' ex Catechismo Romano Part. II. de Sacr. Bapt. y 52. Dia ait: Huic oviem gratiad a distur nobilissimus omnium pirtutum comtiatus , quae in ariimam cum patia disina i undiamurr Ouare cum, Aps
533쪽
De Grmiatet y nede sinatione. 533 Apostollas ad Titum ait Titi In. b. Saloos 1 officaper Im acrum regenerationis, et renooationis Diritus Sancti, quem effudit in nos abunde D. Augustinias cer- ω illa abunde effudit, explansns. Nimirum , inqua ,
Gd ri missionem Peccatorum , et copiam Mirtutum. Prob. II. utragiae pars l. ' ex auctoritate S. Thomae
alibrumque Seholae Principutti . a.' etiam ratione Theologiea. Homo enim in justificalione Christo in scritur , tamquam membrum capiti , a quo Spiritus Sanctus ino milia membra diffunditur. Si quis autem Spiritum Christi non habet , hic non est vus Rom. VIII. 9. Ergo debet ita disponi, ut in omnes Spiritus Sancti motus tum ordinarios , tum extraordinarios promtias sit, quemadmodum membra viva corporis capiti adhaerentia. Atqui disponituriad motus ordinarios per habitus Virtutiun moralitim; ordinarius enim spiritus Sancti motus mi observatio divinae Icgis , quae omnitim prae cipit virtutum actus , disponitur vero ad motus exu ordinarios per dona Spisitiis Sancti. Ergo ei SODunt in objectiones. 'i Obie. I Qui aliqua virtute pollet , pxomis, ernoti sitie delectatione opera virtutis exercet. Atqu- idemus , recens iustificatos non leves pati disicuit les in exercilio virtutum moratium , maximas vero , et insuperabiles in exercitio donorum. Ergo non i sunduntur in iustificatione. U. Dist. ant. Recens justificati dissicultates hujusmo di patiuntur in inferioribus animae potentiis , transeatu superiori parte voluntatis , res. Dixi transeat, quia etiam in inferiori appetitu nonnulli recens conversi non solum nulIam experiuntur difficnitatem in exercitio virtutum , verum etiam illas summa eum hilaritate , et delectatione exercent, ut de se ipse testatur Augustinus Lib IX. Cons. - D. L. Quam sueste mihi subito factum
rus fuerat, jam dimittere gaudium erat f Dicis senim eas a me sera tu, et summa suaWilas: ejiciebas , et intrabas mo eis omni Ooluptate dulcior. Qui vero hujus modi patiuntur dis ultates, si vere justifica-
534쪽
334 Theolog. Institui. Lib. VII. C . oti sinu. quod quidem non omitii noda certitudine seIre possumus ) non eas utique patiuutur in superiori parte Voluntatis , alioquin non essent Vere ad Deum Conve si ; sed tantum in inseriori appetitu , propter impedimenta , quae opponuntur a viliosis habitibus ante contractis : habitus enim illi heet lethule vulnu3 accipiaut in hominis justificatione , ita ut animo Hon. domi uentur, Mynen nondum destruuntur , Sod restaut rutiluendi paulatim per contrarios vir lulum actus, d-ce W-ntius deleantur. Lim sunt in eodem homine. duo coistraxit ha-hitus M eodem objecto quod rcPugnat. , Dist. seq. Sunt in eodem homine duo contrarii habiti s divosi generis , et in diuersis animae . potentiis . nempe alto supernaturalis i i superiori paxte. voluntatis , alto adquisitus in inferioribus potentiis ocouo. 5 Cus , neς. uoc cnim interest inter Dahuratus, et Aia pertia. turales habitus ς quod illi νepetitis actibus adquia utitur , ideoqueesiarii in inferioribus animae potentiis quamda*a3endi ciuilitatem pariunt, ita ut non possit aucu hu-hitus adquiri, nisi destruatur contrarius; isti vero , scili-eet stipernaturales, a Deo ipso insust in superiore volantatis parte, licet L thale utibilis contrariis habilibus. insigant, ita ut non minentur 4mplius voluntati nota tamen eos continuo destruunt; sed restat adhuc iainst ioribus pol vilis vetus illa longo risu comparata . enixobox in m malos actus propensio , doneo paulatim
contrariis virtutum actibus destruatur. . hi t
Objis. II. Postri idiotae , mulierculae etiam post ii stificatibnem prudentia carent. Ergo saltem prudentia iv j tification. μ' infunditor. va e Pist. 'ant. Gieris prudentia naturali earum rerum,
litae nou sunt ad salutem necessariae, cons. Pxudentia peruaturali Circa ea , quae ad salutem neceMaria sunt .
n. Aimirum etsi non tanta prudentia Polleant, qua .sisternum consiliu possiοι sibi , ex aliis providere ;t meu ti Vere justificati sunt , et curam Salutis gerunt', u Grint volsci tussius , circumspectione , et docilitatae qq a quaei e 3 pares norunt ad quaedam discernenda . time ' eligenda , sapientes consulunt , et sequuntur. udeat ergo justus tu. Domino , a quo cum adbu
535쪽
De gratia et i' aede uinatione. 5wlii feccatis esswt, sine ullo inertio vocatus per gratia Mactualem , efficacem , victricem iustificatus est; inritisque exornatus genti ac donis caVeat quain diligentissimc , ne stolam candidam , pretiosissimam , sanguine Christi dealbatam commaculet. Sed proliciens de virtute in vir- .uitem , et ea cluac reto sunt oblivisculis , ad ea quas sunt priora extendens Sei Psiam , ad ii stinatum . Dersei. 4 luatur , ad bravium aeterna hereditatis in uixistobesu Domitio nostro
De aeterna praeparatione gratiae e cacis, et gloriae I
Praedestinationis: so itio , et existentia Rouitur. - . II ni inter gra Iam , et Araedestinatiomem Ado. I. hoa tantum intersit,quod praedestinatio est gratiae praeparatio , Gratia Mero jam ipsa donatio , ut ait Augusti Diis LG. de praedest. Sanct. cap. I. ' nullus visus est commodior de pracdestinatione tractandi locus , etsi a plurium TlieMogorum consuetudine alienus , quam hic , ubi grat e necessitatem, ac naturam explicavimus . cum et ipse Augustinus nonnisi ex controversiis de gratia motus sit ad agendum de SancIorum Praedestinatione, et de Dono Pers erantiae, quod cum praedestinatione arctissime ne iri est. Ceterum ad extremum maxia ine libium liano tractactionem e' consilio reservavi, ut si cui fortasse magis vetus arrideat consuetudo Dieolo- sortim, is ad Librum LII. ubi de Deo disputatum est, . Licile illam transferre possit. I. In . ipso autem nomine praedestruationis duo con- Sideranda sunt,' ex quibus nomen illud compositum est inempe praepositio illa prae , quae temporis, vel dignit tis antecessum significat, et verbum destino , quod hic idem est, ex S. Thoma , ac transmittere, sicut sagittan rcu emissa , ad scopum destinata dicituc; ex Augustiuo vero Lib. de Praed. Sanct. cap. 18. idem est, 'ac
536쪽
oponere animo , decernere, statuere: . ApoMoIus enim saepe Praedestinationem vocat electioncm , propositum : Romo IX. II. Ut secundiam electionem prostssitum L πνmaneret et Ephes I. 5. Praedestis a 'it Πυδ q. . , Se eundum propositum soluntatis SMaei Il. D nitur autem p rpedestinati6 pro Vario SrnFu vo verbum destino accipitur; ab Augvistiso quid rost . de Dono Perseo . cai'. 4. PraeScientia , et FFGCP infla hen torα m. quihiis eertissime liberantiar, UMDm
que liberaἡtu a S. Thoma vero I. Part. Q. XXIV
art. I. R. lio tra nsmissionis erea Drae rationalis infυι- .itae cieternae, qtiae definitio ab Ausestiniana sensu noo .
dissert nisi quod amrvor est , et Augelorum , RiqHehominum , in 'utroque statu integritatis, et peceati, pracdestinatiouem generatim complectitur deoque se po Angelici Doctoris erat opitor , qui generatim de
utraque praedestinatione tractat. . . .
I . Negaxunt praedestinati exti non si hian Petiatani et Sem p Iagiani qui ex praedestinatione Cleclorum. fatalem induet necessitatem a Trinabant , ut constat ex Epistolis Pνospera ς et Hilarii ad Augusti m et ex Libris Fausti Regiensis Semipelagiani de grat. et lib-srb. cap. 4. vcriun etiam miscilliantistae, qui cum Α--stro gis to Lam humanae salutis Vci damna1ionis r rionein, iustixu s idertim repetebant ; et Manichaei. qui ex dogma Ic duorum priuiapiorum , siuemque hominem talati tumessitate bonum aut maIum, ideoque ei. ad. Mutem , vel ad damaationem agi . somniabantia.
serantur quicumque liberantur ε,
Montine Don ea Vonit scientia , quae Nolinistis me
ina dicitur , quamque nos supra reiecimus . H, sed tu,
537쪽
- et praedestim mone. MI la, quae a Theologis solentia risis,a appellatur , quau scilicet Deus ab aeterno praescivit quod ipse in tempore operaturus erat per gratiam in cordibus electomor Praedestinatioine quippe Di us ea Pra civit, crum fuerαι ipse facturus, ut Umiit Augustinus Lib. de praedi sance. σαν. Io. Hinc in Scripturis praescire , ubi de eleetis situr idem saepe cst , ac dilibere , ut in illo Apostoli
Rom. XI. a. non re 'tilia Dctis Plebem statim, νοηι Praevaeirit e contra vero ni scire dicitur Deus , quos in monam peccati rejecit; ui mith VII. 23. et XXV. II.
necio oos, non Hopi Uos etc. Quapropter utrumque liomen positum est, praescientia, et praenaratis , ut nequis hic prat scientiam intollis 'ret speculatricem , qualis si eorum , quae Deus non lucit, uti sunt Peccata ; sed praelicam , sciliret eorum , quae ipse Deus in te mfacturus est. Praedestinotio sine praesolemia non μοι Stesse: Potest autem esse sine praedea invitone Praeuientia, ut isquii idem Augustinus ioc cit.
Additur, Bensectorum, quihus certissime liberantur quicumque Isseramur, tum ut distinguatur praedestinatio. providentia naturali, tum ut distinguatur a praedestinatione Angelorum , qui inunquam fuerunt in malis ,
a quibus I andi essent . gratia 4Mvhtoris. Supponit
enim praedestinastio originalis precati praescientia , unde ab Ara uino saepe praedestinatio dicitur discretio amassa perditionis. Porro beneiseia illa, quae praedestin tione praeparata sunt , non solum notant otiam , qm hic imperfecte liberantur homines a servitute Peccati, verum etiam gloriae, qua ab omnii miseria persecte
liberabantur in patria, de qua 'persecta libertate sunt illa verba quibus e missime liberamur quicumque libe
Prob. prop. I ' Beeta est defiautio . cum o generε , et Asrentia constat. Talis est Augustiniana praedesti nativis, definitio. Verbis enim illis Waracientia, et Pro Mutiolrne sertim explicatur genus, in quo praedo
sin alis Movidentia naturali , et eum Anmoriam praedisti ia- Illis vero , quae adiecta Suut quibus certissima taberantur quicumque liberanωr, diffex iis , qua praedestinatio tum a naturali Pro-
- videntiati ab Angelorum praedistinatione distingui
538쪽
538 . Theolog. Iustitui. Lib. VIL Cay. XXI.
iii , de qua nossi hic non agimus, rirc Scriptura, neo Putres. Σ.' Ideo praedestinationis argumentum tractavit
Augustinus ut refelleret Semipelagianos , qui initium fidei, per verantiam. usque in finem non ex Deo , sed Qx uobis esse affirmabant , ideoque gratiam , et gloriam docebatit secutidum merita nostra dari. Atqui Augusti ni aua definitio dogma illud funditus evertit, ut cuique attendenti est manifestum. Ergo rectissime Posita est.
Esse in I, eo aeremiam. yraedestinasionis decι etum fra
PN b. I. 'muh. XXV. Christus iri extremonio dicet eis , qui ad dexteram ejus erunt: Venite benedicti Patris mei , possidete parcuum inbis regnum cico stitutione Mundi. Sed haec regni preparatio monas id i est, nisi praedestinatio , ut ex desinitione constM. Et Apost us Rom. VIIIo 29. Quos Merariote, et Proe deει naMis, .hos et socrioit: Et Ephra. I. 5. qui Drae ειμ navit nos. in adoptionemiuiorum per Iesum. Ergo eis. Prob. II. ex Augustino, cui Patres om es conm sunt , quique duobus praesertim libris de praedestinatione Sancromin, et de doas pinrseo erantiae intus est in asserenda contra Semipelagianos praedeministione. N miue com encionis evi inquit Lib. ide mino era'. ora'. sedestinue iani contrudis me, i de praedonMuuiο- ώ ore. Et cap. a3. Praedes citionis j idem,p - - --s Iuvereticos noνα noliara diae ritino de di-εur, Numquam .Ecelesin catholiea non hocmis. Similia habetit Pi Osρer , Fuigentius Et Concilia contra Semia Pes V inosim. Galliis cel rata. Ergo etc. IM Prob. III 4 Quid id magi erasur iis tempore , id se 1acinoma praea Civili, et praedestinavit ab aetermo. Α
qui Deus tri tempore gratiam, et gloriam largitiu' inquit gnim Hiam. LXXXII L. gratiam , et gloriam
De Dominus. Ergo ea doua praeparavit ab laeterno Aea dona stiri inquit Augustinus LA. de dono perS-.CIP. II, quia cumqDe Deus donat, procul d. o μ Δ
539쪽
, De Gratis et Fraedesidiatione. 539liarum esse PraesciMit, eι in suo praeaciamia praedest nai it Ergo et c. i
, . Varia est Praedestinationis dioisio.
. . Prob. Dividitur aratione stibiocti, sive eorum , qui praedestinantur, in praedestinati olimi Angelorum, et homi4vini, i , Statu uaturae lapsae ; sicut enim diversa est iuribs iue flatus gratia, ita div crsus praedestinationis modus, et ratio. Dividitur a.' in praedestinatio m adaequ-ιam , quae. . est ad gratiam Simal et gloriam , et inada quαtam , quan Vei ad solam M vice Vatiam speciat, via ad gloriam solam. 3.' in Draedestinationem in ingenti ne , et in executione , alio cuim dine res facienda d cernitur in imentione, alio otaliae perfigitur in executione. lixam quisquis ratione agit, prius sinem cogi at, a
quo intendit ; deinde.instrumenta, sive media ex inirit , et eligit ad finem consequendum : at eontrario ordinei' exequIione operatur 4 Prius enim adhibet medio, postea ad sitiem Pervenit ; ac proinde finis primus est ira
λιantiorie , postremus in executione. - ,
I. Quamquam in Deo intellectiis , ac voluntas rei Psanon distinguantur; tamen cum . distinguantur ratioue , quaeritis hie operose Scolastici, utrum praedestinationis essentia ad intellectum , an ad voluntatem natura sua pertineat . Thomistae ad intelleptiam, Scotistae passim aa voluntatem ; Iulensis, diuque ad utrumque volunt per tinere. Nobis ea quaestis Mou magni videtur esse m vvlienti ; .sed cum praedestiuatio in Scripturis propositum aestantialis Dei vocetur in eam formatit', sive natura Sua ad voluntatem γrtiti Verisimiιius putamus. - lI. Porro ex ea, quam tradidimus Praedestinationis desinuio- - resistitur opinio Ambrosii C -ιbarini, qiii duplicem distininii sanctorum classem , alteram' Cori- quh , .exiniis famulate praesulgent, ut B. Virgo, Apostoli etc. aIteram eorum, qui minori do
540쪽
nati sunt sanctitate , et gloria. Illos quidem ait suisse electos , et praedestinatos ad gloriam per auxilia gratiae
specialia , atque enicacissima ; istos vero sine hac specia-Ii praedestinatione P r auxilia susscientia, atque omnibus communia ad Salutem perienire. Sed praeter ea, quae diximus contra hanc suificientem gratiam , quae caeConsensu voluti latis evadat emcox , constat, neminem fulvum fore, nisi praedestinatum ad beneficia, quibus certissime liberantur , quicum ite liberantur. Nemo enim salutis erat , nisi qui perseveraverit usque in finem ; pe s Uri Inlin autem est sIFeciale , et effcax donum quod in is praedestinatis Iargitur Deus , ut infra docebimus. Ergo nemo salvus erit , nisi praedestinatus ad heneficia essicacissima ; ac proinde commentitia est altera ista Sar Ctoriam,classis- , quam obtrudit Catharinus, eorum scilicet; qui sitie speciali praedestinatione salvi fiunt. III Sequitur etiam hinc, praedestinationem rase Ce tissimam , et certissimum praede tinatorum numerum crem im ni ita late sit Dei decretum. Uudo ni Christus Iocv. VI. 39. IIaec est Moluuias bras, qui mist me ;Patris, rest nλine quod dedit mihi non Perdam ex eo. Et fgultinus de electis ait: Horum si aliquis Perit, pitio humano Dincitur Deus , sed nemo eorum Perit , quiantilla re semcitur Detis Lib. de corr. et pat. my. 7. Nemo ergo deleri potest de tibro pitae , si accipiatur Pro aeterno pracdestiuationis decreto , in quo Deus ιmmutabili ratione praascivit electos ; quamvis enim Pracdestiuatiis libero non careat arbitrio, quo damnari Possit; mim sitam tamen id fiet, imo moraliter impossibilo est. Undo Fulgentius Lib. de fde ad Petrum cap. 35. PHrmI Wime tenes neque perire pono aliquem es m , quos Deus Praedestinapit ad rernum caelorum , Vec quemquam eorum ; quos Deus non pra destina it ad uum , r dia posse ratione saloari. Quod er o ait Moy-κ3, aut dimitte eis hanc noxam , aut . . . dele me libro tuo Exod. XXXII. 3 i. ex ardenti gelo et singulari in Deum liducia dixit; tamquam conditionem quam sci bat impossibilem. Ceterum si libe r ollae improprie ac-
Qq iatur pro pracscientia Dei de omnibus justis , qu um multi pereunt, recte dierum est Psol. LXVIII.