장음표시 사용
371쪽
rum fueras, sepulchrumi eius aperientes , viderunt exeuntem invi Draconem , totumi interius dem ratum invenerunt , ac Ffuisset exustum. In Senonensis Monallerii Chronico confirmat Richcrius Monachus. Caroli Martelli, quem male vocat Carolum Calvum , tumulum in sancto Lib. 3 e. Dionysio sarcophagum accurath dc scribit, &pcrgit: In hoc Thilip- 7 pum primum Francorum Regem cum sepelire distonirent, aperto subterin,
sepulchro, nihil penitus praetre carbones mortuos, quibus totum plenum erat, invenerunt. Quod viventes qm illud aperuerant, admirari junt valve. Dira bant enim, quod carbones sis inventι, quia suem Rex Eccbsus decimis abstulerat, significarent illum in carbonibus inferni fore sepulsum. Quare recludentes ita dimisierunt , intilio loco Re em 'Philippum condigia sepelierunt. Quae omnia in litteris ad Ludovicum Gcrmaniae Regem , per Hinc marum Remensem Archiepiscopum , virum eruditissimum & Apocry-Cap. 7. phorum strenuum hostem scriptis, Carisiaca Synodus confirmat. An tamen plene vera sint, graves Scriptores certant, & lis sub Judice adhuc pendet. Certe aliud scribit Monasterii Fontanellensis Chronicon: Carolus correptus febre in Carisiaca vilia in pace obui , sepullusi est in Bas
L. 7. c. bcasancti Dion siti Muryris. Et breve Chronicon sancti Dionysii: lati sunt Reees in dextro choro, siluet Ludomicus Rex filius Dagoberti, C A. 116 .rolus escariclius Rex , erc. Si corpus ijusa lanistorum Eucherii& Boni- facii tempore fuerit in inferno, icrtio decimo saeculo transferri non
potuit, nec ipse in pace esse defunctus. Quidquid sit, sanctos Episco-AUsafilixit, Ecclesias & Monasteria Clericis vacuavit Monachis , lin orum decimas & alias possessiones invasit , tradidit militibus in stipendia , atque ita desolatus cst ac peia destruxit omnem Franciae Christianitatem. Hinc animae suae timens filius Carolomannus dimisit Regnum, ignotus abiit in Italiam, ac primum in sancti Sylveliri Monasterio prope Romam, deindE in Cassinensi caenobio induit Monachum, egitque humillimam poenitentiam. Alter Caroli filius Pippinus sancti
Bonifacii, a quo in Regem unctus, monitis & jussis obtemperans, Patris facinora correxit pro viribus, sua Ecclisiis& Monasteriis utcumque reddidit, cum Clericis & Monachis Episcopos, Christianitatemque&riclisiasticam disciplinam reduxit per varias Synodos ac reparavit. Rus filius Carolus Magnus , nepos Ludovicus Pius , & reliqua ejus posteritas impersectum ipsius opus utcumque compleverunt. Dico, ODeumque : Quod enim etiam Pippinus, Carolus Magnus, Ludovicus Pius, Carolus Calvus, aliique Reges hac in parte excesserint, lucidὸ
possit ostendi. Quod Pippinus Lingonensis Ecclesiae bona fratri suo Re migio , re omnes Beluensis Monaterii possessiones cuidam suo, per divi
372쪽
REMENfE CONCILIUM. 33 Irram vindictam pessimh postmocium exstirusto, scorto dederit, in ejusdem Monasterii Chronico assirmat Joannes Monachus. Quod Ludo- An s7 a. vicus tertius Rex omnia Ecclesiarum bona ad se spectare, &suo nutu etiam m Laicos distribuenda voluerit . queritur & increpit Hin arus gwi, o Metropolita Remensis. Vix est Gallicana Synodus , quin statuerit inviistam sacrilegam rapinam, quae post. extinctum Caroli Magni genus &commissa in Formosum Pontificem scandala nimium recruduit, & duras Caroli Martelli manus reduxit etiam in Italiam, ac ipsam Romanam Ecclesiam, de qua Guillelmus Malmesberiensis: Papa Vregorius sextus ita Roma gristolatati sagum per incuriam Antecessorum suorum
diminutum invenit, ut prater pauca VpMa -bι vicι , er oblationes Harisium, pene nihil haberet, quo se Atimaret. Laici Principes omnia in- l. 83 vaserant. Addit de ipsis Fidelium oblationibus: Super i a Sanctorum stilorum ct Martyrum corpo , super sacra Abaria glarii nudabaa
tur, est oblationes accedentium vixdum appossa de manibus abripiabantur, abrepta in comessationes cst scortorum abusiones consumebantur. Corrigere caepit laudatus Gregorius , verum ob Simoniaiae intrusionis suspici nem ab Henrico tertio Imperatore deportatus in Germaniam, non perfecit. Etiam Clementem secundum & Damasum secundum brevior in Papatu vita impediit. Hinc in opus istud a Deo electus Leci nonus edi dii praesentem Canonem , quo nulla Ecclesiarum seu ossicia seu bona voluit detineri a Laicis, nullumque Episcopum in talem detentionem
Quid in secunda Canonis parte intelligatur per Altaria, exponit in
Nem .iu sensi Synodo Urbanus secundus: Ecclesiae vel decimae , qua vulgari vocabulo e Batria nuncupantur. Et in litteris ad Uigerium Andegavensem Episcopum Gomedus Abbas Uindocinensis: GHesiis, utique Parochiales , vulgari vocabulo Astaria nuncupantur. Frequentissima L. apud mediorum saeculorum Canones & Scriptores est ista vocis acceptio. 32.
Reperitur & apud antiquos. Nam Carthaginensem saneti Cypriani Basilicam sanctus Augustinus Zc omnis Africana Ecclesia passim vocarunt . mensam seu Altare sanisti Cypriani. Unicum Altare habebat olim omnis Basilica , quem morem constanter ad ch enent etiamnum hodihora ei omnes, ut duo Altaria nulli permittant, nisi quae debeat sibi&nobis Latinis esse communis. Nostris enim Altaribus aegre volunt communicare. Altare est totius Basilicae fundamentum: Significat enim fidem, basim de radicem totius nostrae justificationis, per quam in viva & vera Dei Templa consecramur. Hinc uti justus ex fide, ita Basilica vivit ex
Altari: Uti citcussa fides totam nobis jultitiam , ita vitaris destructio -
373쪽
aut motio destruit omni in Basilicae sanctitatem , reparandam nova co secratione. Sic habet Canon antiquus. Et uti totam Christianam justutiam Apostolus quandoque vocat fidem, ita totam Basilicam recte tit .lamus Altare. Porrbde Laicis Ecdic fiat ficorum bonorum suo tempore raptoribus scribit lanctus Agobardus Archiepist opus Lugdunensi t munu
m tum possessiones Eccinari ea. sed ipse etiam Euls cum possessisminu
venumΔntur. IJe fundatis ac dotatis Ecclesiis laudat tuos Maiores. &prosequitur: Nunc sicontrapinarem Minorum sparietes sibi vindicare pomtuerant , non tantrem ea qua a constructoris ira costata sunt, sed Ur musta qua plerique fidelium pro Bulturu-ι qmilibet devotione alia ibidem sacrarunt, cum iss Ecclisis vena re luisum putant nullo prohibente. Tanta tunc fuit etiam tacuitas rapienui licentia , ut P: In quibusdam locis nasi
ordo hominum, siet sim liberi, μe servi, de habitatione sva tam insidias esus Sacordotes, utpote qui nullo modo securi esse possint, nec scire quot diebus oriclisiam thabitaculumsuum eis haberesisticitum. Uti non lotas Epist porum atque Abbatum posscssiones , seu ipla insuper Monasteria ac Episcopalia Palatia, quin & iplas Cathedralis N Abbatiales Ecclesias invasit ac militibus litis in usum fructum i u commendam , imo & in Alodium seii proprietatem dedit Carolus Martelliis, ita Parochiales&alias inferiores Eiclcsias tractarunt Duces, Comites, Barones, & alii Domi celli. Hinc iam tum otionem Bambergent: m Episcopum , quod sancti Michaelis Monasterio , quandam Ecclcsiam hareditario μι 1ure L , et iudat Andri as dicti Caenobii Monachus. Et Pascha ,1. li secundo Ponti hi i lanctus Anicimus Cantuari sis Archiepiscopus prinposivit hanc quae litonem : Si de manu Laici liceat Disivo vel Abbati accipe- . re Eccl/sias. quas in suo dominio habent, cum eas nonpresse, sed Disi Lib. 1. patuι vel Abbat donent' Et nobilem virum Berengarium , quod Divi
Ep. ys. nensi sancti Benigni Monasterio dimidiam Ecclesiam dederit, laudat apud Lucam Dacherium ejusdem Caenobii Chronicon. Et apud Si me
A' PQ 'nem Dunei mensem Waltheo sus Comes cognatum suum Gyrvvensibus. Monachis educandum tradit ac erudiendum , de pro stipendio donat A. mi. quandam Ecclisiam. Innumera lunt ejusmodi donationum exempla,
ex quJbus lucet Cathedrales Se Abbatiales in Regum & aliorum supremorum Principum , Parocli tales autem Ecclesias in quorumvis Domicellinrum Alodio ac pleno dominio fuisse. Pi sit multa abiisum damnat praesens non, cuncta Altaria seu Parochiales Ecclesias vetans proprietario autu fructuario jure detineri a Laicis, mandansque Episcopis reddi. Votat Episcopos in talem detentionem consentire. Rutionem dat in tuis ad varias sanAt Anselmi conlultationes Responsis Palctialis iccundus: Divina
374쪽
in nunia bonis sint,'quod Deo elisiatum est, in abenos usus non expe-ositusurpari. Ecclesias omnes esse divini juris, ideoque non posse esse in ta 3. . humano dominio, est antiquissima lex fidelium Imperatorum, perunt ad Blum Deum , utpote ejus Basilicae Domus.
E quis in atriis Ecclesiarum praeter Episcopum s
et coxΕ Cci sae atrium quidam cum vestibulo confundunt, adversum quos recte in Scholio ad secundum lancti Dionysii Patriarchar Alexandrini Canonem scribit Theodorus Balsamon: Non sunt vestibula communia, ut Ecclesiarum atria, sidsumparsus rum. Sunt polirema Ecclesiae pars,
sanctu omnugeneris imaginιbm ex via, est ad Dei laudem deputasa. Quid atria lint, in ligniter in tertia Chalcedonensis Synodi ad ione, de Dioscori Patriarchae Alexandrini citatione agens, exponit 2Etius Ecclisae Con- . stantinopolitanae Archidiaconus, & Notariorum Primicerius : Epiph nius Elpi uti Presb feri, circumeuntes sociam hanc Ta*icam, quaesierunt Religi simum Episopum .Alexandria Diosiorum. Et ipsit laudati Pre byteri : Peragrantes atria nim huius loci, quaesivimus er non invenimus. Et de Ieroso limitana Dominicae Resurrectionis Ecclesia lcribit in Constantini Magni vita Eusebius Metropolita Caesaraeensis: Conmminus ada Usmum templi locum , libero Caelo patentem, exornandum se contulit , cui ct L 3 solum lapide eximio prasum, cer portlam Angis ambulationum θ.itiis ex tribus laeteribus circumdatι permustum decoris astulerunt. Et de Patriarchali An tiochenorum Ecc lc lia r Constantinus uni versim templum longis porticibus extrinsecus alentis cucumdedit. Et de Constantinopolitana sanctorum Apostolorum Basilica: Hincatrium ingens acβbduris circumdinum, in aper tumor purum acrem expbcabatur. usus per quatuor latera porticus erantae posita, qua medium atrium cum templo Ese complectebantur. Atria ergo L. α
sunt subdicatis Basilicam circumvingens area, quam Georgius Codinus xy. Curopalates Proaulion , Maximus Cytherensis Aulam Narthecis, antiqui Latini vocaverunt Paradisum. Ita ad Vaticanam lincti Petri
375쪽
36o SANcTI LEONIs NON IBalilicam fuisse insignem, marmoreo stratum lapide, Paradisum scribit
P Monachus Aimoinus. Et Paulus Diaconus: Dommo Pontifex Roma
Ecclisia ocum, qui Paradseus duitur, a te Basilicam Beati Petri eamtidis L r.eap mr sic avit. Et in eiusdem Domitionis seu Doni, i Potiti si is vit.i liber Pontificalis: Hic virium Beati Petri Apostolisuperius,
quod 'Paradisius iucitur, sque ante Ecclisam, in quia porticum magnis marmoribus ravit. Et in Cassinensis Monasterii Chronico Leo Marsic, nus: Otto secundus Imperator Romam rediens eodem tempoυ defunctus est, atque in labro por hyretico sepultus, in atrio Eccina Beati Petri Apostili , . introeuntibus in Ecclrsiae ipsius 'Paria sium autumam. Et rursum: De Prius Abbas fecit atrium ante Ecclesiam cassinensem, quod Romana consuetudine PamL 3. cap. rad sim dicimus. Et iam de Elgenta Roberti Ducis uxore scribit: In E clesia Paradiso ante B uam Petri e postili tumularioravit. Et de defit
Eho Arnulphi Gandensis ad sanetum Petrum Abbatis fratre scribit in suis ii Monasterii Chronico Rudolphus Abbas sancti Trudonis: Pace Ru
ius ante Occidentalem portam tauonasterii, quod circumdat murus undique
vastior bene compositi Paradsi. Etiam Romanae ad saniabim Martim Me dianam Bisilicae tuisse suum, quem Gr lorius quartus porticibus&m si vis parictum operibus ornarit, Paradisum scribit in laudati Pontificis vita Anastasius Bibliothecarius. Ecclesia enim seii Basilica, uti ex Canone Apostolico in Homit in super Genesim advertit sanctus Joannes Chrysostomus, significat caelum , &caeli, in quod nullus pravus intrare potest, imago est , sileoque& ejus atria sunt imago Paradisi. Plantatus enim a Domino terrestris Paradisus filii praeambulum. & quasi atrium aulae&Regni coelestis. Hinc Ecclesiarum atria non solis pretiosis porticibus aut parietibus, sed etiam arboribus, odorati, herbis ornata erant & sonibbus, de quibus in Ecclesiastica Historia , novam Tyriorum Eccle-L s i. iam laudans, Eusebius Metropolira Caesaraeensis: Utantinitam miseraeap. .. sa fronte latices P paravi copis μquarum fluxu, sacrorum spiorum penetralia accedentibus au Dyrratumem praestitutos. illotis manibus Ecclcliam intrare non praelumebat antiqua Christianitas: imo quidam lavabant de pedes. IHinc in atrio balnea, piscinae, & fontes. Et quia illota mens
est Brdities longh peior, etiam pauperibus mendicis suisse ab Apostolico
Canone assignatumstum ante Ecclesiarum fores locum testatur frequenter laudatus Chrysostomus: Ut sicut uae manus aut pedes,ita eleemosyna
ablueret intrantium mentes. Hinc & ad Iudaici Templi portas mendici Epist. 33. jacebant. inem utrumque ritum insigniter in litteris ad Alithium d seribit & laudat sanctus Paulinus Nolensis Episcopus, assirmans ante Vaticanam sancti Petri Basilicam indius iacere tanta pauperum agmina ,
376쪽
REMENfE Co Ner LetuM a sam ista ct pro DN- atrii, pro Patauuia campi seriis c ramure. Ubi per campum omnino intelligit Paradisum. Distinguit Paradisum 8e atrium. Paradisus quipph videtur finisesbia atrii ante Principalem Basilucae portam pars , quae olim Romae, uti & hodiε, fuit per gradus elevata. Et hinc item hodie magna illa ante Metropolitanam sanctae Mariae Parusiensis Basilicam area dicitur Paradisus. Proinde Ecclesiae atrium est omnis ille Ecclesiam ambiens hortus, quem hodie vocamus & habemus coemeterium. Illic enim etiam olim destinωs suisse sepultos, lucet ex adductis testimoniis, εc alibi latius ostendetur. Et quidem ad Ecclesiarum sores mendici adhuc manent, sed fontes sublati sunt: Eis apud Latinos successit vas aquae benedime. De istis porrb atriis statuit sub Caroli Magni Imperio sexta Synodus Arelatensis: Ut cita publiea ct saecularia aseim M M aurum, ne
in ipsis BAMeu flam, aura Domino, Domus mea Domus orationis vocab tur. . Et Moguntina Synodus: Pracipimm ut in se , aut indombus Cap. a a. Ecelesiarum velaniis Placita saeculariaminimesiant. Et tertia Turonensis iPiacita secularia in Gelsis, velm atriis Eulesiarum, a Comitibus-V m Cap. 4o
riis ussi modo multis is locu habita, ne ultra Histeriacendum se cum amrhor te Domini , qui expulsu de Templo negotiatoribus abfruis debere D mum Des esse domum orationis. Quae omnia repetunt lixunda Synodus Suissionentis, ac in suis capitularibus Herardus Turonensis, ecquae Episcopus Lingonensis. Eandem consuetudinem in Ravennate Synodo abolet Joannes octavus, publicas publicis Placitis destinatas domos mandans reparari. Undε lucet ex harum domorum caducitate pravas istas consuetudines coepisse. Et apud Monachum Marculphum exstant Carolo Magno anteriora Francorum Regum Praecepta, quae non silum in E
clesiis de ipsarum atriis, sed etiam in possissionibus ac fundis vetant fieri Placita seu malia, Beda exigi. Paratas, aut mansiones. Poriis Plac,
tum seu mallum sunt idem qiiod publicum judicium, seu a Comite, eius Uicario aut Regio Mita indimm ad audiendas causis Concilium
seu conventus. Fre)orum meminit, de sanm Martini Miraculis agens, sanctus Gregorius Turonensis Episcopus, affirmans esse Fisco debitam pro delicto compositIonem aut poenam. Etiam in suis capitularibus C rolus Magnus mandat iudicibus, ut se a non exigant priusquam facianus componatur. Aliud erant Freda, aliud regeldum: Hoc erat pecunia, quae pro homicidio aut alio delicto solvesatur laese aut defuncti propinquis; illa verb quidquid ex eadem causa Fiscus capiebat. Fredum
excedere non poterat tertiam partem Wer geldi. Derivari videtur a Gem
377쪽
SANcTI LEONis NOMIficalis parua custodiens publicam pacem. Mansiones ic Paratae erandi Hospitii ius, victusque tunc etiam pro fimulis & jumentis parandi impensae. Itic omnia, uti pessimas servitutes, in Ecclesiarum atriis seu Coemeteriis fieri aut exigi per Laicosaudices aut Regios Ministros vetat Canon , Etiam pro commissis in Coemeterio deliciis vcisit Freda, mandans potestatem hanc ad selos privative Episcopos & ipsorum ossiciales
pertinere. Ita postmodum in Londinensi Synodo, exstante apud Ge vastum Monachum. Richardus Cantuariensis Archiepiscopus sub an memate statuit Sae, es causia, in quibus de sanguinis effusione vel de paena corporali agitiir , in Eccl vel Cainium mn assari. Q flem 7s Canonem postea iuum fecit Lucius tertius Pontifex : Apud Griporium nonum est quintum Capitulum sub titulo de immunitate Ecclcsi rum. Et in Lugdunensi Synodo statuit Gregorius decimus : Cessem mEcile , eamumque Cornuteriti negoti res, una ue nundisrarum ac foritumustin. Omnis iueis Sacularium μι-rum strepi coriuuscat. Nuta ambicos per Laticos, crimi tis maxime , agitetur. Sm loca eadem a Lincoinum curulumbin auena. Exstat decretum sub eodem titulo
apud Bonifacium octavum.. d ipsum statuit,i ac rigidissimh confr- cap. i. Synodus Basileensis. Quam pietatem etiam apud Graecos olim viguisse Theodorus Bassamon, varios sui temporis abusus acriter ins .ctans, in Notis ad Septuagesimum statum Trullanum Canonem insisgniter othcndit. Nam & causa, ex qua ad Eudoxiae Augustae statuam ludere populum Constantinopolitanum vetuit sanetiisJoannes Chrysis- stomus, sintsela vicinitas ad Ecclesiam.
ΡRo Sepultura , Baptismo , omnique alio Ecclesiae Sacramento aut Divino Ministerio posse dumtaxat sponte oblatum accipi , & nihil. omnino exigi, est supra abundὸ ostensum. Et haec quidem est media ac
378쪽
CA NON VI. NE quis clericorum arma Militaria gestaret, aut
IN ter crimina, ob quae Graeci Schismatici Latinam Ecclesiam asst.
mant esse Apostaticam & praevaricatricem, antiquus in Constanti nopolitano Patrum Praedicatorum Conventu repertus tractatus adducit& hoc: Sacerdotes Principes cum Gicis ad bella prificisiuntur armati, crin acie bellant aine alios inmari progredientes. Et in litteris ad Petrum Anti chiae Patriarcham Michael Cerularius Patriarcha Constantinopolitanus rLatini Di copi ad bellum etiam euntes, manussuas sanguine coinquisam, in conis lusuo animas occidunt, quemadmodum etiam a nonnullis, qui hoc a mant, accepimus. Accusatio erat vera, verum turpe est Doctori,
dum culpa redarguit ipsum. Respondet enim laudati tractatus Auctor incognitus: Graecorum Sacerdotes in pleri 1 locis viri sanguinum exictum inferunt mortemsecratis mambus, quodpropriis oeulis Imperatorem sequenda per Copadociam , Persarum, Regiones , inruitussum. Est pessimus &antiquiuimus apud ipsos abutus , nostrique Principes, qui Episcopos de Abbates ad eandem ignominiam caeperunt cogere, videntur violentiam ab ipsis didicisse. Eicnim sanctus Synesius, Ptolomaidis in AEgyptiaca Dioecesi Episcopus, ac Pentapolitanae Provinciae Metropolitanus, seriabit ad suum Fratrem: Plurima Auxutitarum Sacerdotibus bona contingam, qui cum nubtes in montium se latebras ab sissent, suumque ipsi sanguinem custodira erint, rum mplebem convocantes, sta ab ipsis Sacris recta ad hostes duxerunt, fusili ad eum precibus trophaeum erexerunt in As sinitiae. Tanto numero in Provinciam irruperant Barbari e ut Romana militia Ep. lxx. sese in fugam daret, ideoque Synesius bellicoses Sacerdotes laudat, &pergit de Fausto Diacono: Hie illa HI, qm Frinceps armatum milaeminermis excepit, quem cominus lapide tempori illvo fertit, non ut eum jaceret, sed ut quinpugnis i insus infbret. Eum mirifice extollit. Et de Eusebio Nicomedienta Episcopo, Bithyniae Metropolita, ac postmodum Archiepiscopo Constantinopolitano, in litteris apud Theodoreti Ecclesiasticam Historiam exstantibus scribit & queritur Constantinus Magnus: I inisterio prope militari, quo Luci- Tyranno opem ferret, perfunctus est. Lib. t T Z Σ . Etiam cap. Diuitiam by Corale
379쪽
364. SANCTI LEONIs NON IEtiam sanctus Cyrillus Alexandriae Patriarcha arinato milite, uti siminbit Socrates, ε sua Civitare necitJudaeos. Non Αumlhalis Praesecti milia Lih 7 ς' te ,-ri us succetar Dioscorus exercitum habuit ad ed copiosum ,
ut Augustarum etiam sententiarum impediret executionem , Provinciam esse magis suam quam Imperatorum diceret, & novi Principis, utuque Martiani Augusti, Sacra Laureata expelleret de civitate, & istum exercitum seu potius latrocinale agmen ducebat Isidorus Diaconus.
Ita in libellis sanisto Leoni Pontifici & Chalcedonensi Concilio exhibitis Act. 3. testatus est & ad probandum sub talione se inscripsi Sophronius civis Alexandrinus. Et de Marcello, Apameensi Episcopo, s undae Syriae M
tropolita, & civitatum & agrorum per suam Provinciam sana ac idola Lib. 7. c. dc struct uro, scribit Hermias Zoetomenus: Certior facim in Aulone , uestrassim Apameorum Provincia, templum esse a bomum, militibus aruquot assumptis ex gladiatoribus , adversus illud contendebat. Cui cum apri
pinquasset , extra telorum jactum inerestitit: Erat enim pedibus debilis , o neque pugnare, neque hostem vel fugare vel fugere poterat. A lioquin omninti pugnasset. Hic est ille Marcellus, de quo Romanum Martyrologium ad quartam decimam diem Augusti: Apamea in Dria sancti A farcesi Episcopi est Mart is, qui cum Iris deluserim diruilet , a furentibus gentilibus occisin est. Jupiter Apameensis erat longe famosissimus, iocoquc Gentilcs ejus fanum & idolum evcrti non substinucrunt. Marcilli item Successiarem, qui Longino Tyranno adhaesit advcrsus Anastasium Impcrat LE. 36- rem, militasse scribit ac graviter improbat Nicephorus Calixtus. Theophilus Alexandriae Patriarcha civitatis & Provinciae sic ae temporale dominium caepit asscinire, ejusque Successores, signanto Diosc
rus, omnino in vaserunt. Hinc habuerunt armatum ext rcitum. Longὶ
aliter Pontifex Romanus. Quod enim Constantini donatio non sit fab Ia , adeoque ille & Romanae urbis & multae in Italia Regionis fuerit Princeps & Dominus, possit facith ostendi. Multo tamen Ieri ore nec militem habuit, nec glauio est usus. Lucet ex magni Gregorii adversus Maximum Salonae in Dalmatia Archiepiscopum Apologia. Malchum Dalmatiae Episcopum , Romam a Gregorio evocatum & quadam nocte exstinctum subito, ab eodem Pontifice excommunicatus Maximus spar si in vulgus, & ad Mauritium Augustum pervenire fecit, fuisse in P pali carcere occisum. Hinc ad suum Diaconum. &in Regia urbe Apo crisarium Sabinianum scripsit Gregorius: De qua re unum est quod se vitem suggerin serenissimis Dominis noLIris, quia si ego servus eorum in moruLongobardorum me misere voluissem , Longobariorum gens nec Regem , nu cra , ncc comitia haberet , .uque insumma confusione esset divisa. Verum unde
380쪽
REMENfE CONCILIu M. 363 unde Gregorio tanta potentia λ Quod & urbis & magni circumiacentis Lib. r. territorii haberet Principatum. Et qui pro tanta cauti militem aut gla--a.dium assumere noluit, a dolosa Epit copi caede aflirmat se patenter idi num. Et ad Leonem Isaurum Imperatorem scripsit Gr ortus secundus:
Persequeris nos ac tyran- vexas militari camin i manu. Nos i ermes ac nudi, qui terrenos est car vis exercuus non habemus , invocamus Principem mercitus omnis creavera se uem in caesis. Uti Ravenna Exarchum, ita
Romana civisas habebat Ducem sibi ab Imperatore Praefectum, cui juxta antiquum Imperii morem militia parebat. Et hinc laudatum Pontificem , ab impio Imperatore quaesitum seribad mortem, oenetica&Pentapolitana militia fuisse defensum scribit in tjus vita Anastasius Bibliothecarius. Etiam adversum Longobardos, Apostolica patrimonia vastantes ac invadentes , sub Caroli Magni & ejus posterorum Imperio nullum exercitum aut militem habuisse legitur Romana Ecclelia. Nempe Constantini Magni donatio militiam & gladium Augusto Principi reservarar. Et hinc oritur quaestio , Quisnam Romanorum Pontificum primus assumpserit jus gladii , & conscripserit ex rcitum p Leodienses in stamosa adversias paschalem secundum Pontificem pro Henrico Imper tore Epistola affirmant Lisse Greetorium septimum : Quis Pontificem Romanum umquam suis Decrem auctor rint, ut debeat glado ac baeo in pe cantes uti ' Gregorisu primm hulvi nominis Papa , qarid omnes antes Papas per Mesensi , quid omnes post se sentire debeant, ostendi seruum SM iniano 2 a M. Laudatam sincti Gregorii Epiliolam in eodem nobis cum sensu exponunt , & p.rgunt: Hoc exemplo omnes a primo Gregoris contenti, utebantur Mo gladis semimili us sine ad ultimum Gregorium, idea, Hildebrandum , qui primus se,.sso exemplo abos Pon ces contra Imperatores accinxit gliaso belli. Et infra et Hactenus Evangelisis, Apostolicis. Tropheticis testimoniis innuebamur, cst quod mini habebas materia, -- gebas exemplorum copia. Hic vero quid dicam nesiis. Quo me vertam non deo. Si enim utris e legis totam bibliothecam, si omnes totius Bobothecaveteres ex tores revolvam , exemplum hujus Apostobci praecepti non in v niam. Solus Hiaebraiatis Tapa ultimam manum se is Canonibus msuit, quem legimus pracepisse Agathcia Marchionissa in remissisaeem peccarorum 'barum, ut deletaret Hemitum Imperatorem. Acthliae holus & proprio& alieno gladio invadere , istitque militibus plenam peccatorum Inuub gentiam impartiri nequaquam coepit in Synodo Claromontana Urb nus secundus : Antea secit & Gregorius septimus . illiusque factum in Henrici Imperatoris gratiam damnavit Clerus Leodiensis. Husdem