장음표시 사용
391쪽
SANcTI LEONIs NON Inodus: Nos quirebammussecurum, id moris ommbus observare volamus, lura maspirisualia habeamus, secularia tanutamus. cis vrro ui apud snos sum , arma portare non prae uduerarus, quia antiquus mos s er agnos usic p 7 quepervenit. ini cum proximε precedenti hon palam desumptus est ex laudato Caroli capitulari. Notanda sunt verba: Laicis non prasu emus. Qeorundam Epitcoporum & Abbatum, portandorum armorum & duis .cendi exercitus ius ad sui status dignitatem q-bire opinantium , vanutatem & errorem evertunt, affirmant istud jus & ex antiquo Ecclesiae Canone & ex avito Francorum more esse solorum Laicorum , ideoque
ipsis selis mandant permitti.. Ucrum pessimus abusus nec sic potuit aboleri. Etenim a Caroli Filio le. ' successore , a quo Aquitaniae Clerum btilis & pugnis huc usque iuberem suisse insigniter reformatum laudat Annalista Astrologus, Ludovico Pio EpaΦ. se in Hispaniam ad limitum contra Saracenos custodiam fuisse missum rueritur Protarius Archiepiscopus Burdigalensis. Addit adversus Bernaria um Italiae Regem Abbates omnes, vatas & populos, quibus militia comveniebat, fuisse ab eodem Principe jussia omni hora esse paratos. Quod sub ejusdem hilo & suecesibre Lothario ingarius Moguntinus Archiepis.
Lib. 3- copus duxerit exercitum,testatur Nithardus. Et de gesto per Lotharii fia- 7 trem Ludovicum Germaniae Regem adversiam Bohemos & Moravos - bello scribunt Fuidenses Francorum Annales: In hac expeditione Luitheria .cus Moguntinus Archiepsopus primarum unus; Aran vero Epistopus . vel Si tardus sebias Fuluensis Monasterta, quamvis fortiter hostem premenda Ans7 - pugnassent, plurimis tamen suorum amissis rePressum. Addunt de Sorabis 8e Suistis rebellantibus: silinum audaci. Lu ubertus Archie Apus , ultra
Sala Amoprofectus, praeliis stimendum e Milo compresset est sub reinum
An.874.servitium redegit. Etiam sub Carolo Calvo, Hancorum in Gallia Rege, tertio Ludovici Pii filio, non fuit melior Cleri status. Etenim Henilonem Archiepiscopum Senonensima,quod inchoatam adversum Paganos Nort. mannos exprilitionem deseruisset reversus ad suam sedem , item quod
adversus Ludovici Germaniae Regis in Gallias irruptionem neque per se ipsum neque per tacksiasticam suam militiam adfuisset, in Tullens S
nodo dictus Carolus graviter accusavit. Etiam Nicolao primo Pontifici, Gallicanos Episcopos ad sinam Patriarchalem Synodum evocanti. recEp. I. pondit maiorem Episcoporum partem δι noctui cum aliis Fidelibus renetra rasas maritimos invigilare, obiai nonposse venire. Εr ad Pardulum Laudunensem Episcopum scribit laneius Lupus Abbas Ferrariensis: Ego hostem ferire vitare non aedui, nec vero caetera pedestris ac equestru militia Ep. 78. ostia, nec Rex nostersiis beluroribus indiget. Eo titulo rogat per Parduli
392쪽
REMENfE Co Ne ILIUM. 37 apud Regem preces ab armata militia excusari. Pergit in litteris ad Marcu vadum Abbatem Prumiensem: In Aquitoica coniressume, manifesta morte Meratus, post captivitatis molestas, solutus utroque periculo, ad -- Lurium redeamm. Adeo a Rege non sucrat exauditus. Eam iuisse gra-Epvem Regni consuetudinem queritur in litteris ad Nicolaum primum Pontificem Hincmarus Archiepiscopus Remensis. Fuit consuetudo ad eb firma, ut directo ad eundem Regem Cano ne statuerit lecunda Uernensis Synodus: Quomam quosam Disivinum ab expedisionis labore competris defendit imbetabias , aliis autem vess a Indulgentia cunctis optabilem
l Ustur quietem, praecavendum est utrisque , ne per eorum absentiam res mi-braris di sipendium patiarur. Mandat abientibus, ut tuam militiam cum Cap. 3. apto sui Uicario Duce omnino mittan r.
Notanda sunt verba, Quietem cunctis optabilem: Edicunt onus istud invitis Episcopis fuisse a Rege injectum. V lique contra capitularia Caroinli Magni. Hinc gravem esse conluetudinem questus fuit etiam Hincm rus. Nec defuerunt constantes in Gallia Episcopi, qui ipsam intrepidὸ
damnarint. Dam navit Synodus Meldensis: Quicumque ex clero esse πλdentur, arma militaria non sumant, nec armari incedant, sedsua professionis vocabulum Religiosis mo ribiti er habitu praebeant. Eos omnes mandat de' Cap. 37. gradari, quod Deo simul&saeculo non possint militare. Et in suo Capitulari Herardus Archiepiscopus Turonensis: Pres'teri 9 Diaconi, sim bi tu cum armis processirint , ita deponantur, ut nec Larcam communionem habeant. Et rursus: Clerici quacumque sed tione arma detulerint , post depositionem grami paenitentia in carcere retruduntur. Et Isaac Lingonensis EpiLCopus: Si quis Disivus , Presbyter , Diaconus , vel Subdiaconus au bellum processerit, ct arma bellica in tus fueris ad besian m , ab omni σέ- ῶρο--, in fur, in tantum ut nec Laicam communionem habeas. Et Synodus Pontigonensis : Nullus sacri indisis arma militaria pro quacumque sedulone portare audeat. Et sub Stephano quinto habita Synodus Metensis: Nemo Pin. 73ἰ
clerisorum arma preter. Cap. s.
Sed neque tunc cessavit abusus Etenim de Norimannis Civitatem Cap. 6. Metensem obsidere parantibus scribit Regino Abbas Prumiensis: Quod cum repemisset eiusdem Urbs Episcopus Mais , adiunctosibi Bertulfo Episcopo est Andeshardo Comue. ultro istu obviam ad pugnam procedit. Dim certami 88, ne moramanni victores exstiterunt, Ino Discum restidit, caeteri fugerunt. Quod Walonis factum laudant etiam Fuidentes Francorum Annales, &Sigebertus Gemblacensis, Et de Otione secundo in Italia adversum S racenos pugnante habet Lambertus Schasnaburg sis: Otto Imperator ede periculusum basi uis alium cum Saracenis in Calabria, in quo Pselio
393쪽
Occubuisse ait 6c alios tortissimosmilites, quos inter Warnerius Abbas Λ ' Fuldensis. Et dedignissimo tuo Episcopo waZone Anselmus Canonicus Leodiensis: Si 'scopum respicis, videre mihi vulare supparem Gregmo; si duaria agensem . non imparem contemplar esse . Machates. Et lanistum Annonem , Gostat ensis Ecclesiae Ρraepositum , quod in commisso adversum rebelles Imperio Hunoros praelio1 - omnibus drameasset, C loniensi Archiepiscopatu fuis, ab Henrico tertio imperatore donatum I i is . affirmat magnum Belgii Chronicon. Innumera sunt illius odi exempla, praefertim post tempora Pontificis Formosi. Abusum fuissessio tempore communissimum , omnemque Episcopum aut Clericum, qui loricatus praeliari nollet , habitum. ut suo Principi pedurum , assirmat &queritur in libro de contemptu Canonum Ratherius Episcopus Uertinensis. Sese, quod inexercitum nunquam veniret, fuisse ab aemulisjudicatum Episcopatu indignum , asserit in libro , cui nomen , conjectura qualitatu. Et hinc apud laudatum Anselmum Balderico Leodiensi Epis copo, pec ta sua confitenti, vir sanEtissimin Joannes, nescio cujus in Italia Sed is Episcopus, duxit grana crimen esse, Saram istem Chrsi, mora. - , terrena potestatis . exercitum dia re, humanos u- interesse, tu iamianei pro umus fiantecapitis perire, ad resis Mutilem cuneum oratione , non
Cap. 6 i. giad pug nium. Et illo pro peccato insignem Balarico injunxit paenurentiam. Et de Francone eiusdem apud Tungros sedis Epii po, stre-nυε adversum Gentiles Noremannos praeliato, in sui Monasterii Chronico scribit Folcuinus Abbas Lobiensis: Pasi hae Franco Diso Hiacitum esse quemquam savinneu manism Sancta tractare, Romam mit Beri onem Doriensem Clarie- , ct Teumcum Lotiensem Monachum, quas
ordinari Episcopos, vicem sera supplirem, oravit c= exm arit. Qui iamfama sevis Parochiam fiam gubernandam commisit , ipse da reliquo cap. 37. in pace di otis consenuis. Non obllante sui temporis consuetudine judiciis vit se irregularem, ideoque omne Pontificale ministerium in duos lauda. tos Vicarios traduxit, haud dubia ex judicio Nicolai primi Pontificis, qui Carolo Calvo Francorum Regi, scribenti Episcopos suos stare in acie adversum Norimannos, reposuit vocem istam esse Christiano Rege indignatae, &adjumtit: QMd --bmiatessaculari militiae dem quia ad Di copos er ambis cimi , - - vacem oramini' Et confirmat ex Apostolo: Nemo miluans Deo impia ne iussaecularibus. Et hinc regulam , quae armatam militiam Episcopis de Clericis interdicit, vulgaribus Cap. 83. Apostolorum Canonibus antiqui Graecorum Episcopi non sine iund mento inseruerunt. QSomnia a Romanae Ecclesiae Clero edoctus Leo
394쪽
, REMENfE CONcLLIUM. 379 nonus Pontifex vetustum Francorum & aliarum fidelium gentium morem pessimum, Lehumque proprium praesenti Canone damnavit. Quod Lib. enim arma portando deliquerit, ideoque opus istud bla merith correxe- Epist sirit, disert. profitetur in litteris ad Oldericum Firmanum Episcopum
sanehus Petrus Damiani. Vertim Medicina fuit inefficax. Etenim non Altim in Gallia aut Ger inania, sed dc in ipsa Italia malum pertinacissimh perseveravit. Lucet ex saneto Petro Damiani in litteris ad Alexandrum secundum Pontitacem, sanctum Bonitum de renunciato Arvernensis Ecclesiae Episcopatu laudantibus: sit ictefinret, s tormenta, quom mini cruciantur Episcopi, si perferret' Si Scutatorum Ur Lanceatorum turma post equitantis
terga confluerent ' Si eum tamiuam Ventilis militiae Ducem in procis tu positum a mari undique manipuli conmparem ' Et quem decuerat reverenterim cedere cum choro Psallentium, aurire cogeritur hinc indae perfrepentium tis--m armorum Z Unde βι , ut modo Planificem non comitentur ut agnum
es, Aversi clericorum Ordoes , sed Castra polim, Er armari telis voram bus bestitores. In aliis ad eundem Pontificem litteris lamentatur Episco. POs, Clericos , & Monachos esse forensibus litigiis ac aliis servibus plenos, soloque fermh Barbirasio discretosa saecularibus, & pro vi. '
tur: Utinam legalis dumtaxas edita esteamia lue contenti. e fima potius, a ma corripimuε, vibrantia tias tela conserimm , O non verbo, sed ferro contra nostri oraenis Regulam dioveamus. Episcopatum ambientes Clericos re-- 'periri passim ac suis impensis militare in Castris Regiis scribit in litteris ad Cardinales Episcopos, ostendens militiam istam esse munus ab ob- se luto . ideoque Simoniam. Adeo permansit abusus pessimus, ut neque Venerabilis studiaphus, ex sanctissimo. Monacho sanctior Eugubinae Lib. Cathedrae Episcopus , s luendo exercitu fuerit immunis. Et haec fuit' 'praecidia ratio , ex qua Ostiensem Episcopatum laudatus Petrus deposiait, Lib. i
rediitque ad cellam. c. i i Ep.
Iniquitas ista olim non fuit in Anglia. Etenim de Ean Scotorum Rege in Edilf edum Cantuariorum Regem pugnante , penitusque caesis &exstincto, scribit Sigebertus Gemblacensis: In Monachos quoque Scot rum ira Deismiente, qui eum Rige sis ad bellam hos Gemo e exeuntes, ut Rege armis pugnario, , ipsi orando pro eo pugnarent, . perempti suηt ab mulo ducenti, ramum quinquaginta per fugam elapsis. Morem, quo solis ε' οφ pro Rege suo orationibus in campo praesentes pugnabant Scotorum Minnachi, fuissetit a Deo punitum per Anglos . , adeoque horum Monachos supponit etiam ab hoc ad bellum processu fuisse mundos. Et de Guilleumo Angliae Conquaestore scribit Matthaeus Parisiensis: Ru Ghelmus . A. Lo7οι
395쪽
pessimo usim consilio, Disivarus 9 Abbatis omnes, qua Baronias tenebari rict eatenus ab omni servitute seculari libertatem basiurant, sub servi ute tuis militari, inrotulans omnes Episcopatus 9 Abbasias pro volantate sua, quor milites sibi Successoribus suis, hostilitatis tempore, moluit a fingulis exhiberi. Et ratulas huius Ecclesiastica servitutis ponens in thesauris, mutros viros Ecclesiasticos , huic constitutis ni pesima retustantes, a Regno fugavit. Hosce inter fuerunt Stigandus Archiepiscopus Cantuaricia sis & Alexander Episcopus Lincolniςnsi . Egelduinus Dunei mensis Episcopus Regem excommunicavit. Ecclesiarum Barcinias Regi ad certum militiae numerum praestandum obligari, variaeque istius obligationis catalogos in Regia Archiva referri viderat Guillelmus apud Gallos, alias liena. tiones ; praesentem item Leonis Canonem norat mucorum moribus receptum : Hinc acquisiti Regni Ecclesiis & Abbatiis novum istud onus imposuit. Addidit & aliud a Simeone Dunei mensi memoratum: GuMBelmus Rex mandavit, ut inrchiepscopi, Episicopi, Abbates cum suis mcludus dis Calendarum Aueustarum sibi occurrerent Sarraberiae. Quo cum venissent, mibies istorum sibi Melitatem contra omnes homines 1urare coegit.
A ,.sι-Monasteriorum Baronias dixit esse seuda ac beneficia Regia, id coque ipsorum sodalis milites obligari ad sibi profitendum. Ita Anglos, a quibus timebat se excutiendum , variis artibus firmavit sub jugo. An Abbates & Episcopos etiam ad perisnaliter praeliandum coegerit , nolim affirmare. Affirmare videtur Ioannes Bromptonus Abbas Iornalensis, scribens de sancto Wolstano Uigornensi Episcopo : Nee
etiam postea, rempore Gihelmi Regis Conquaseam, pompam Noraman-rum omittebat, quinsipatus mioli 3 incederet, a Missam quotidie cantans,
Hasterium addebat. Verum potest quis militiam eques ducere, & prinpriis tamen manibus non pugnare. Ut ut sit, artem pessimam Anglicani,. ex Norimannis ejus peritis passim in principio assumpti, Episcopi insigniter-brevi addidicerunt. Abbates non lego pi ignasse. Qi stio est , an nullo penitus casu Episcopis dc Clericis liceat propria manu pugnare Respondet in famosa ad versus Paschalem secundum Pontificem Epistola Clerus Dodiensis: Contra Tarbarorum cst immis rum Dei assulim concedunt Canones etiam Clericis arma ferre M defensi emurbis Ur Ecclesia. Besia vero indici Ecclesia per Canonicam authoritatem, nusquam siripturarum legimus. Agunt ad versus bellum, quod Apostolicae Sedi rebellibus Cameracensibus ex Paschalis mandato intulerat Robemtus Flandriae Comes: Ossensuum in nullo penittis, defensivum bellum sunt Clericis licere in unico dumtaxat casu , dum nempe Christiana ciuvitas ab infidelibus Barbaris oppugnatur. Sic & Haynmarum Antistod
396쪽
. REMENfE CONCILIUM. 38 irensem Episcopum , quod adversus Eudonem Aquitaniae Regem pugnarit , vi tetur reprehendere supra laudatus Scriptor Anonymus, ejus tamen adversum Saracenos praelia probat omnind & laudat. Et Persica Iustiniani imperatoris bella laudans, it captae in Mesopotamia Amidae causas exponens, de quidem Provinciae Monachis scribit Procopius Cae sareensis: Turrim prope Hippommum Christianorum sapisnissmi custodie Lib. i. kint, quos Monachos vocant. inod ipsum laudat sanctus Theophanes. Fol. 11 . Et pro Tneodosio Campaniae Abbate ad Maurentium Romanae militiae contra Paganos Longobardos Magistrum scribit magnus Gregorius :Theodosius assuit se in minorum vigilis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo Gloriam vestram, πιμνuidem sis possibile, de eodem onere relemetur. Εκ necessitate permittit illum cum suis Monachis ad onus istud im.
pendi. Quod item venerabilis Ademarus Podiensis Episcopus lorica & 'casside vellitus in Saracenos processerit , atque in ista veste ad milites etiam concionatus fuerit, cum aliis testitur in sacri Belli Historia Rober- Lib. 7.tus Monachus Remensis. Et plura sunt ejusmodi exempla. Quin & Wernerium Abbatem, quod adversum Christianos Longobardos defensiva Romanae urbis arma sumptisset , supra audivimus commendari a Stephano secundo. Etiam dudum postea rebelles sibi Romanos oppugnans Gregorius nonus exercitui suo praesecit Petrum Uintoniensem in Anglia Episcopum, quod insigniter dives esset, & melius pugnare ac disponere aciem nosset , quam Evangelium praedicare. Ira scribit Matthaeus Parisiensis. Et obsessas a Fideli exercitu civitates etiam hodie videmus ab armatis Clericis & Monachis defendi. Qui mos invalescere cae- A. 113 .pit, postquam Clena . ns quintus ob commissum cum inculpatae tutelae moderamine homicidium lanx it nore incurri irregularitatem. Ad veritae tamen sententiae fuit in Ilerdensi Synodo Hispanica Ecclesa, statuens de sacris Clericis In obsita is necessi se positi ab omni humano C P. . sanguise abstineant, etiam hostia. Pi ae varicantes cogit ad duorum ann rum poenitentiam , dc vetat ad altiora promoveri. Loquitur de obscssis
per Gothos, p ssimos tunc Arianos. Ejusdem sententiae fuit Nicolaus primus Ponti sex, de nescio quo Clerico, qui Paganum Norimannum 1n bello occiderat, scribens ad Humfredum Morinensem Epitcopum: . Non opartu ad gradum maiorem provehi , qui carere debet etiam acquisito. χmcida enim est. Exstat Epistola in Decreto sancti Ivonis. Hinc & Ca- Lib. λαrolo alvo Francorum Regi, qui ad Romanam Synodum evocatos Episcopos scripsoat occupari in maritimis adversum Paganos Norimannos vigiliis, suit graviter indignatus. Hanc esse gravem Regni consu tudinem questus apud euadem Pontificem fuit etiam I marus Metro- Ep. 16.
397쪽
382 SANCTI LEONIs NONI polita Remensis. Et in opusculo de Episcopi officio scribit: Episci daebet mulitiam ad sineta Eusesiae defensiumem, secundum possibilaruistarem , juxta antiquam consuetudinem Regia despositioni exhibere. Verba, . 6. juxta anssuam conseruasnem, edicunt morem hunc Canonibus adve
lari. Videtur res esse arbitrii, circa quam quisque possit abundare in suo sentu, sui actus rationes Domino riaditurus. R etandi interim ex admonendi sunt Christiani Principes, ut in suis etiam obsessarum civit tum defensivis bellis Clericos ac Monachos non permittant, lonominus cogant arma gerere, & propriis manibus pugnare.
CANON VII. N E quis clericus rei Liui S usuras exerceret.
S C H o L I O N. DE Gentilibus Germanis scribit in libro de ipserum moribus Cor.
nelius Tacitus : Renus exere e , Orm Uin ι extendere, ignotum. apud Germanos, id i magis servaetur , quam si vetitum esset. Est laus incomparabilis. Ulura quipph in crimen in humano genere, apud Gemtiles, Judaeos, & Cnristianos damnatum semper, semperque grassatum. Ipsum duris'carnalibusJudaeorum mentibus Dotiores gravissimi existimant in extraneos ob vitandi difficuliarem fuisse dispensatoriis permissum. Existimem permissum in selos Chananaeos, qui ipsis don rus a Deo Regiones iniquε detinebant. Hanc Deus illis permisit conbpensationem. Quidquid sit, sub Q ti Fabii & Publii Decii Consulatu
Lib. io. multa Romae sume prodigia scribit Titus Livius in prima Deciae, eisca 3. de que averruncandis Ddbi varia Paganae pietatis ossicia, inter quae sue.' runt sceneratores mulctati bonis conversis in ornamenta Templorum,& publicarum viarum repreationem. Angelica sancti Thomae doctrina, usuraria lucra mandans sceneratoribus eripi, & in publicos Ecclesiae aut Reipublicae usus impendi, est adeo antiqua. Etiam Porcium Catonem, Praetorem Sardiniae, quod omnes sceneratores fugasset ex Insula, fuisse Lib. . c. virum sanctum idem Livius in quarta Decade assirmat. Addit multis 7 enebribus legibus etiam in urbe fuisse constrictam avaritiam, ac nihilominus adversus ejus astutissimos dolos novis stoenis semper fuisse opus. L s ς,7 6Ualerii Flacci consularem legem, quae creditoribus quadrantem ibi vi jussit, suisse turpissimam, ideoque Syllanis temporibus a Deo vi dicatam Diqiligoo by COOste
398쪽
RaMENfE CONE IL1UM. . 783 dicatam assirmat Uelleius Paterculus. Exponit in suis ad Paterculumstholiti Aldus Manutius : Pesseras ut usura annua quadrante smeretur.
Quadrans erant tres centesmM. Trems igitur nummos ex centenis pendi usiuram ne Fiscus voluit. Et istam legem uti turpissimam fuisse divina in Rempublicam vindusta dignam rigani homines judicarunt. Et de Octaviano Augusto scribit Suetonius: Notarem ab mi, quod peram in levior, Lib., ebus usuaris mutuati, gramini fumore Locassent. Et de Vespasiano Augin 3 ρ.sti,t Auctor fuit iacerenta, ne sitiorum familiau faeneratori sexirendiere diti jur umruam esset , hoc est, nepost Patrum quidem mortem. m l gem fuisse prius a Claudio latam ussirmat Cornelius Tacitus in Annali- Lib. D. bus. Et de Antonino Pio Imperatore scribit Julius Capitolinus: Foenus c. 13.
trientarium, hoc est , nummis useris, exercuit m pinummo suo plurimos C p. tr.
ad uvaret. Usura centesima ibiebat solvi singulis mensibus, eratque annuε duodecim in centum. Hinc enim Poeta Horatius: Tristes misero Lib. . venere colendis. Calendarum seu neomeniarum dies ab usurariis reddi 'tos fuisse nefandos & execrabiles, etiam Plutarchus asseverat. inarescenus trientarium erat quod singulis dumtaxat trimestribus solvebatur, eratque annuε quatuor in centum. Ex quo vides posteriores Romanos
ab antiqua justitia , quae memoratam Valerii Flacci castiorem legem
duxit turpissimam, pedGenitim admodum recessisse. Hinc de Alexam deo Augusto scribit etiam 2Elius Lampridius: Foenus publicum triens. Cap. 2 r. Mium exercuit, ita ut pauper ει pleinque Ane usi is pecunias dederis ad emendos mos , reddendaι da Dctibus. Foenus publicum erat publicae seu Fiscalis pecuniae scenus, cui debebatur usura semcssis, id est, sex incentum . i leoque Alexander, qui sollim quaruor exegit, merito lau.
datur. Persit' Lampridiuge is exander usae ν faenera σ3-. continaxis ad trienetes pension: s, etiam pauperibus conbulens. Ad istum. usura apud Romanos in valuerat, ut Valerii Flacci legem Aleriander non potuerit rostituere. Nihilominus Sen. 1-, s faenerarentur, Aservi accipere ni vetuit, Uisquid muneris Paus acciperent. Ῥιν tamen Iusim semessu acciperem donum, munus tamen fistulit. Munus istud in litis ud decimum octavum Prophetae Mechielis caput commentariis exponit sanctus Hi
ronymus: Quidam pro fomerata pecunia selem munusinia accipere diversi generis, est non intelligunt Uuram anctari cst sperabundantiam, quidquid, deis, si ab eo, quod dederint, plus acceperint. Munuscula latius illa edisserit in commentariis ad caput vigesimum primum sancti Matthaei. QEod inexplicitum με hum non deducurentur, de carnales Judaei de Gentiles Romani crediderunt non esse usuram. Modum in i piis excedi
advertit Augustus Alexander, ideoque & sustulit, Senitoribus permittens
399쪽
384. SANCTI LEONIs NON Itens trientalium scinisses usuras, id est , annuh duo in centum. Licet modica , erat tamen Senatoriae dignitatis macula, ideoque nescio quis posterior Imperator etiam illas usuras Senatoribus interdixit. Et hanc legem in quinquagesima sexta super sancti Matthaei Evangelium Homilia praedicat sanctus Joannes Chrysbstomus: Quo texternos vel acuis serum
conditores interer .are volueris , disces quod illis quoque extreme in 'recundis μgnumfaenus videtur. Quaxe coUirutis in dignitatibus. cr coaptatis in magnum consiluim quem Senarum vocant, fas non es hujusnodi iacris foedari. Sed lex apud ipsis p ta est My -ae lucra prohibens. A cceptam Chriltiana regeneratione dignitatem asseverat saeculariSenatoria esse longe maiorem, ideoque damnabili lucro longe minus Dedandam. Eandem legem supponunt in Rescripto ad Eutychianum Praetorio Praesectum, stante in codice Theodosiano, & laudant etiam Arcadius & Honorius Imperatores, defituentes ipsam ad Senatoriae originis pupillos non extendi , ideoque his Lib. αι consuetas papillarium pecuniarum usuras debere omninb solvi. Uerum iidem Principes in lege ad Optatum Constantinopolitanae Urbis Pretes ctum . Senatoribus centcsimae usurae medietatem , id est, sex in centum permiterunt. Nempe poli sancti Joannis exilium lata est illa lex, extorta per dictum Optatum , hostem ejus infensissimum, qui ut Sanctis simum virum , adversus usuras consuctum calidissim h concionari, etiam exulem faceret plebi odiolum , laudatumque ejus contra usuras argumentum exinaniret, imprudentem Arcadium in sordidam istam legem circumscripsit. Eodem tempore natum existimo abulum , adversus quem, quinquagesimi quarti Psalmi verium, Non defecit de plateis eius Hura dolus, exponens declamat sanistus Augustinus : Usura or dolus non absonduntur saltem, quia nuda sint, sedpublue saeviunt. Etenim qui in domo aliquid mali facit, velis malosio erubescit. In plateis ellus usura Ur dolus. Fanusqprofessionem habet. Fornus etiam ars vocatur: Corpus dicitur. Compus quasneccssinium Civitati: Et daeprofessione sua vectigal impendit. Uspis adeo in platea es, quod sabem abscondendum erat. Adeo tunc grassabatur usura, ut usurarii essent non modica secietas , sed integrum civitatis corpus, & de tuis rapinis Principi penderent solemne vectigal. Etiamnum hodie a publicis usurarii si plum accipiunt, & pro illo adversum Episto pos dant criminis impunitatem Christiani Regis, iuxta Concord tum , quod cum suis Episcopis iniit Francorum Rex Philippus sextus: Quintum capitulum es, quod Episcopi vel e frchiepiseopi non debem requ rere a Burgensibus, vel ab aliis, quod numquam prioaveram ad usuram, nec A. 1319. praestabunt. Res taeda. Laudandae civitates, quae rapinam illam exerceri non permittunt, nisi per Judaeos. Porro Dissiliam by Cooste
400쪽
REMENfE CON cILIUM 3ης Porrd dudum ante sanctum Ioannem Chrysestomum ustira grassariciae pit inter Christianos, imb dc inter Clericos, ideoque antiqvsissimos in ipsam habemus Canones. Si quis Clericorum, inquit Synodus Eliberina, fueris usuras accipere, placuit dei dari, abrimere. Si p. . quis etiam Liacm acceps probatur usuras, erro miseriscorreptiumam csi aurum, nec ubertine merum, placuit ei veniam tribui. Siveia in quinue duram is, ab Ecclesiisseiat esse proficiendum. Et prima Synodus Arelatem Cap. ra. sis: De . Umirim, qui faenerantur, placuit eos 1uxta formam drainitus -- tam a commumone abstinere. Et Laodicena r Non oportet hominem sacra. p. ν
rum faenerari, Ur usuras, qua dicuntur si maturae , accipere. risdem sesquialteras, itemque centiumra omnibus generatim Clericis rigidissimε interdiκit etiam generalis Synodus Nicoena. Sesquialtei orum tam in . humidis quam aridis frugibus usuras per selemnem Draciliano , Praeso cti Praetorio vices apud Palaestinos agenti scriptam legem, non quidem justificarat, sed tamen impunes ambulare permiserat Codstantinus Aufinus. Eodemque libertatis pede per Romanam Rempublicam gradi atur usura centesima. Hinc utramqueRuidem damnavit laudata Syn . dus, sed optimi Principis reverita legem , in solis Clericis punivit. Rusmodi Canones possint adduci longe plurimi. Eodem morbo Leo-Mis etiam noni, tempora pessimh laborarunt, idosque& ipse praesentem
E quis Monachus yel clericus a suo Padu apola
H us Canonis causem edicit in sexto decimo ad Gisterium Auxi-
manum Episcopum opusculo sanctus Petrus Damiani, alloquens Maurum nescio cujus in Italia Civitatis Episcopum : e , te hoc fere Aemmum, dum in an so Cellula mea anguis latuWem, funestum quid-mo rore plenum ad me fama dissicu'm reperiarum Hr. Vides cet quod nonnulu peradui homines possit satianam conversi, Asinachi cum hiantum sacrilega tem ruate desererent, per execrabilem Aristasiam ad saecularem militiam denuo repedarent , quin trum in tam profunae criminis baratrum υμ, tuisia audendum exhortatum m incisari , tua ad υῖ'ndam iacebantur autho C c c ν τε Dissiliam by Cooste