장음표시 사용
381쪽
366 SANCTI LEONIs NONI. opinionis fuit famosus Henrici adversus Gregorium Alnlogus, in Libro
Fot 37. de Unitate Ecclisiae Uenericus Episcopus Uercellentis: Hildebram P. pamusium bessi conduxu milites Republua, eum militantes Deo impli re se non debeant negotiis secularunia, propter sipplementa sipendiariorum se havis Romanam Ecclesiam oblationibus fit, um , quabus hactenus flebis δει tentare indigentiam pavorum. Fatetur Gregorium propriis non pugnasse manibus, attamen damnat uti primum Papalis militiae auctorem , qui Ecclusiastica pauperum bona cum Carolo Martello in milites diviserit. Et quidem Gregorius militiam omninb habuit. Lucet ex ejus adve sus Guibertum Ravennet Archiepiscopum , qui Papatum ab Henrico intrusus invaserat, & dictam Romanae Ecclesiae civitatem in rebellione Lib. 8. detinebat, ad omnes Orthodoxos Episcopos litteris: Cupientessanctam
ist. 7- Ravennatem Ecclesiam de manibus impiis eripere, er Patrisio beato Petro restituere, partes illas amara manu petemus, ct per ipsius auxilium nos eam
uberaturos, haud dubie ereamus. Quod iplum scribit ad dictae civitatis Clerum & Populum, ad Regionem Pentapolitanam , ad Marchiam Ep. 3. Firmanam, & ad Ducatum Spoletinum. Familiarem Romanae Ecclesiae militem laudat item in litteris ad Desiderium Abbatem Castinensem. L V ' Istius tamen militiae ipse nequaquam fuit auctor. Etenim de praesentis Canonis conditore sancto Leone nono scribit Marianus Scotus: Leo
A. ior 3. Papa, exercitum ducens per Apuliam contra Naramannos, is ita utrari.
que caede peracta, sine vis oria redis. Et Sigebertus Gemblacensis: Leon.
A. oso. 8a, dum Noramannos a Romanorum terminu deturbare nititur , multam cala ratem incurrit, quia cum multis etiam ipse capitur. Sed tamen ipsi r
laxari noluit, nisi etiam suis relaxatu. -d ipsum referunt in generali Lib. 6. c. Hilloria Otho Fris ingensis Epis opus 4in Chronico Hermannus Con-33- tractu , Gens bellum illud merito fuisse infelix: Quia tantum Sacerdotem duritualis potius, quam pro caducis rebus earnalis pugna decebas. Et adve sum illos, qui Episcoporum & Abbatum privata in Ecclcsiasticarum rerum raptores bella laudati Leonis exemplo probabant, ad Oldericum Firmanum Epit copum scribit sanctus Petrus Damiani: Dico quodsentio,
quoniam nec Petrus ob hoc Ap Zolicum obtinet Principatum, quia negavit; nec Daridiacirco Propiata meretur orauulam, quia thorum alum viri inv
st; cum bona vel mala non pro meruis confiderent r habentium , sedex m- Lib. 4. ρ ῶbeant qualitatibul Iudicari. Leonem fatetur fuisse 'irum Sam Epist.ν. Ehum , addens etiam Sanctis sua suisse peccata , ideoque laudatum Pontificem pergesta adversum Norimannos bella a sancti Gregorii magni, sancti Ambrosii, & similium Episcoporum moribus & regulis deviasse. Diuiti su by Corale
382쪽
REMENfE CONC ILIUM. 367 viasse. Leo nonus erat nobilis Francus , Tullensium antea in prima Belgica Episcopus, ideoque Francorum Episcoporum , exerciriam in hostes ducere , & propriis etiam manibus pugnare consuetorum, solemnem morem factus Papa non statim dereliquit. Attamen nec ipse Papalis militiae fuit institutor. Institutor fuisse vide tur Gregcyrius sextus. Ejus tcm Imre ob invasas a Laicis omnes sermhsancti P tri possissiones, pauperrima erat Romana Ecclisia, Italia plena latronibus, ipsbrum in potestate erat cum Fidelium oblationibus Ba.
silica etiam Lateranensis , Papalis excommunicatio spernebatur, Henricus tertius imperator Germanicis occumtus bellis negabat auxiliare brachium: Hinc ergo militem conscripsit Pontifex , Lateranensem Basilicam liberavit a latronibus, insignem Apostolici mirimonii portio- anem de violentis raptorum manibus e festucavit, & Italicas ad urbem vias piis peregrinantibus reddidit securas. Rus rei causa a multis, etiam ipsis suis Cardinalibus, fuisse appellatum sanguinarium, & multa passum, scribit Guillelmus Monachus Malmesberiensis. Ea sorsan fuit & Fol. 83. una causarum, ob quas ipsum ejecit Imperator Henricus, ac deportavit in Germaniam. Rus insignem in vitae extremo ad Dominos Cardinales pro facto suo Apologiam adducit laudatus Monachus: Sed quia non Romae, sed in exilio defunctus est Gregorius, Apologia vid tur spurios habere natales. Quidquid sit, non ibius Leo nonus aut Gregorius septimus, sed & omnes alii huc usque Pontifices armatam istam militiam in Romana Ecclesia continuarunt. Etenim post Gregorii septimi tempora, ipsique motam ab Henrico quarto Imperatore Schismaticam&barbaram rebellionem, non in solis suis patrimoniis raptoris Reges aut Principes, sed & in ipsa Romana urbe populares seditiones, ideoque &exilia passi frequenter sunt Pontifices, adebui a Gregorio nono & amnuum tributum exegerit Romanos Senatus, praetenderitque nec urbem'
posse interdici a Pontifice, nec ullum civem excommunicari. Hinc militiam suam auxit laudatus Gregorius, eique praefecit Petrum Uint
niensem Episcopum , de quo Matthaeus Paris: Idem Di opus sererat in
obsequio rahardi Regis Angli ιαν , Belgatoris Mag ci,. d ebus viislsent si , ubi plus discit in Milo iam re , caIDa -situm ordinare, quam Evangelii semira praeae Ados καe. Scio haec apud Augustentis Eccle- A. ix3siae Chroti icon fuisse gravitcr culpata a magno Gregorii aemulo, Fr derico secundo Imperatore, verum absque armata militia salictum Pe. trum Apostolum tunc expulissent Laici Principes, & juxta abominandam Arnoldi Monachi Brixiensis praedicationem Romanus Episcopus de
Clerus ex solis fidelium oblationibus jam dudum debuisset viaitare. .
383쪽
Quomodo etiam Innocentius secundus in Rogerium utriusque Siciliae iniquaen detentorem duxerit exercitum, fueritque captus, &compuusus ad duras conditiones, videre possis apud Othonem Episcopum Frisingensem. In omni publico per urbem processu stipari armata militia coepit Bonifacius nonus. Ita testatur,& causas edicit Theodoricus Niem. Nullus interim Romanus Episcopus umquam duxit armarus exercia' tum , nisi sanctus Leo nonus. Excipe Ioannem undecimum , cujus juvenis petulentia clypeum & loricam quandoque induit , fc ita sp ectandum populis te exhibuit, verum sine militia, quam Romana tunc
L . . R huc ignorabat, Vide Luitprandum Ticinensem. In aliis ta- , men Episcopis Latinis & Abbatibus eli antiquus ille abusus. Quam apud. nos, ic in omni Gallia ac Germania grassitus fuerit, docent antiquae in Ecclesiis & privatis domibus picturae, exhibentes nobis Episcopos Pluviali ac Mitra ornatos, pro Pedo gestantes gladium,& sine Dalmatica, Alba, de aliis Sacerdotalibus indumentis plenE cataphriustos. Et suis
Galliae conciliis vir eruditus Jacobus Sirmondus indidit antiquam notiatiam seu catalogum. Quae in Francorum Regno Monasteria Domino Imperatori debeant militiam & dona, quae tantum dona, quae setasor Tom. a. tiones. Eum conditum ostendit noni saeculi anno decimo sistimo, sub
Imperio Ludovici Pii, a Synodo Aquisgranensi. Utique ad per' tuam rei memoriam , ne Princeps quid de suis juribus perderet, aut ne quod Monasterium ultra modum a Rege gravaretur. Et hinc in Monasterii. sui Senoniensis Chronico scribit Ilitherius Monachus de Monasterio
Lib. i. e. Mediano. Quia Medianum Momsterium , Acm'alia circumjacentia, 1 3. mam Imperiojubiacebant, ct in expiauione Imperatoris armatorum cuneos dem re mutere flebant, praelus crebr-s innovantibus Ecclesia miserabiliter οπτιmebantur. Ex bellorum frequentia lamentatur Monalterium fuisse plenε depauperatum , & ad alias deinceps expeditiones incapax redditum , ideoque Duci Lotharingiae, qui Monachos expulit, & omnia tam primcipalis Domus, quam cellarum bona divisit in milites, a Carolo Magno datum in commendam. Debitam sibi militiam Monachorum sustentati
ni praevalere acesse praeponendam Carolus judicavit. Et hinc vides istud militiae debitum a Ludovico Pio non fuisse introductum. Quod ipsum lucet ex selectis ejusdem Caroli capitulis, ubi omnis Francorum populus flexis genibus supplicat, ut Episcopi deinceps , scut hactenus, non
vexentur hostibus, sed belli tempore maneant in suis Ecclesiis, propu-L. 2.cr. gnante milite oblaturi Sacrificia. Ut nulli comitentur ad campum, nisi duo vel tres, aut creth totidem Presbyteri, qui exercitui addant animos,& divina conficiant Sacramenta. Praeterituna morem aiunt suisse abominata. Disitirso by
384쪽
.' REMENfE CONCILIUM. 369nabilem, di ejus causa militem frequenter in pugna Domino dese tum. Et quidem justissimis precibus Carolus annuit, hac tamen adjecta conditione: Reluui, επι ad Eeiae assuas remament, μι homines bem a malos mbsum , aut eum quibus se. mus distant, est is pro Asor cuncto nostro exercitu Alsas , Litani, , oblationes , Eleem nas facio , orantes Deum Caeli, ut pro amin in itinere quo permus , visorest , Deo
adminiculante I exiriamus. Ventes A rem est Reges earum, qua Sacerdotes secum pugnare permiserunt , nee praevalebant in bello, nec victores exstiterum, quia mn erat disterentia inter Laicos o Sacerdotes , quibus pugnare non ea licitum. Has vero Galliarum, H paniarum, Longobardorum , non-si si, q- alias gentes, ct Reges e-um scisse cognovimus , qui propter praedi mnes Assimumsielus nec victores exstiterum, nec parrim retinureunt. Nesam dissimum illud scelus Galliam adeo tunc occuparat, ut adversus sanctis simum optimi Principis indultum aliqui murmurarent graviter, tamquam quod Sacerdotum honorem minoraret. Posse esse exercitus Ducem existimabant partem dignitatis Episcopalis. Carolus ergo Episcopos & eorum Presbyteros a sola per proprias manus pugna, nequaquam a mittenda ad Regis exercitum propria militia excusavit.
Quae porrδ fuerit Cathedralium & Abbatialium Eeclcsarum militia, exponit in Centutensis ad sanctum Richarium Monasterii Chronico Monachus Hartullas: Morum nomina recitemus , qui exsancto minaris beneficia retentabant, qu eumfl&βbditis militibus nos,ε Abbatiis a istruEcclesia nisu resaris serviebant terra maris, vel ubicumqb eo um con, quilibet e sancti loci fraudus mdiguisset Enumerat centum nobiles & prinsequitur: Haec sint nomina miluum, Monarieris beatissimi Richara famu-iantium, quas ubique Abbas vel Tispositi secu- ducebami, quique consset dinalitaris dis Feno sana, harit,'m Natimitate Donfini, vel in Resm rectione , seu in Pentecoste semper δεο sterio aderam , accurate prout quisque poterat ornati. Et ex suamquentia regalimpene euriam minam Eccle-Aam facientes. Et in Romano suo itineratio ad suos cives scribit Ratherius eκ Lobbiens Monacho Episcopus Veronensis: De mea paupertatula non sum vobis adeo inhumanus r ut militari ben eis habeam, st hoc inaris, δε-cem ex vobis ditatos. Et si1pra in eodem opusculo : Mistes ut mitte mmeos in imperatum. Et Philippo Francorum Regi, ut ad calvum montem cum militum manu occurreret mandaἡti, rescripsit saninis Ivo Episcopus Carnutensis: Casti Ecclesiae ct reliqui milites pene omes velabsunt vel excommunicati simi, quos ne satisfisione reconcilia e non valeo, Ur excommmmcatos in hostem mittere non debeo. Et de Fuldensis Monasterii Abbate scri
bit Guillelmus Malmesberiensis : Elis hei Abbas sexaginta bessatorum
385쪽
praeessentibi festim tibiia ad ejus dexteram consideas. Casatus quandoque ab unica cala , quandoque ab integro casamento, seu pago dicitur , estique ille qui casam aut in rumpagum a quopiam tenet in beneficium.
Proinde Ecclesiae Casati sunt Domini, Domicelli, Plebaei, Cives, aut Rustici, qui ejusmodi nudate beneficium ha bant ab Ecclesia; ideoque ejus Epilcopo aut Abbati debebs it servire & militare. Addit ianta
Richarii Chronicon : Cum sta subduru militi . Etiam cum seu armigeris, viantis , staW-nibus , quos Thomas Walfingamensis rectε a militibus dii linguit. Et hinc centum cum omni ista apparitura nobiles, dum in memoratis sestis comparebant, sancti Richarii Monasterium trans. mutabant quasi in aulam Regalem. Laurishamensis Monasterii Chro.
nicon Ecclesiae suae milites dii inguit in Illustres, Nobiles, ac Minis Griales , adjungit Illustres fuisse duodecim, ipsorum solorum insignia fuisse expressa in beneficiali ac militari Coenobii clypeo, Germanice rem sit, ipserumque singulos ad praestandum centum milites fuisse adstrictos. Clypeus iste erat summa Monasterii dignitas & gloria, ideoque Bennonem Abbatem, qui septem militaria seuda uni primum Pes tino Comiti Godes ido, deinde Ulphoni Bavariae Duci dederat, gravissimh arguit laudati Chronici Scriptor, additque causam: Exindeμ
quidem militaris ci eatura integrisas confusa, atq- in diversa distracta est, or Ecclesiassatus tam in miluari frequentia, quam in resipendiaria , iis suis enortunitaribus ct regalibus expeditionibus, imminutus es, mustorum se vitiis in unam persenam Ulutis. Clymaturae intcgritas fuit confusa, quod
antea Abbatis insignia inter duodecim Principum arma , quasi ibi inter duodecim stellas, rutilarent. Milites etiam cum Monachis & Clericis elugebant Episcopum aut Abbatem. Eorum j ura & onera singulatim exponere non est huius loci.
Quaestio est, seudalem hanc militiam quisnam in Cathedrales & A batiales Ecclesias introduxerit Resinndeo introduitam a Ca olo Magno. Ita in Abbatis Dodechini ad Marianum Scotum supplemento assirmat Paschalis secundus Pontifex , declamans ad Episcopos de Abbates; Fratres decimis ct oblationibus Dis contensi φι, Rex voro ma dia Ur Regal a , qua a Carolo ct Ludovico , Ottone Henrico Eccle cinata sunt, sibi Ur successoribus Dis recipias or retineat. Ex hisce Episcoporum atque Abbatum Regalibus addit processisse Muitiam ct castra. Hus
'de hac re ad Henricum quintum Imperatorem litterae idem asseverant. Α Gregorio septimo damnatas Antistitum Laicas investituras dimittere pertinaciter nolebat Henricus Imperator, asserens nequaquam esse gratuitum
386쪽
RLMENfE CONCILIUM. 37 tuitum & precarium Romanae Ecclesiae indultum, sed strictum cum Imperio contractum, utpote pro quibus Carolus Magnus, Ludovicus Pius, Otto primus , Henricus Sanctus, aliique id genus optimi Principes donatis Ducatibus, Comitatibus. & variis ad ipses se ctantibus possessionibus ditassen Ecclesiasatque honorassenti Fatetur id Paschalis Pontifex , ideoque Imperio, dummodo ipsum investituras reddat clesiae , cuneis istaseuda promittit reddenda, Antistitesque iuxta Apost licum morem ex selis oblationibus, decimis, de agellis victitatur .. Reuera enim ante Caroli Magni tempora, exceptis Domino Papa & qua- ibusdam Patriarchis,nemo Episcopus aut Abbas legitur habuisse militiam, . nec item Dux aut Comes fuisse,aut simili Laico titulo potitus. Hosce tit Ios ad competentem sibi submittendam militiam Carolus obligarat. Quod ipse primus Episcopos& Abbates ita honorarit, atque ad R.ipublicae& Regni curam evehere caeperit, aut certh opus hoc insigniter ampliarit, diserte testatur Ludovici Pii Astrologus. Addit in Alavorum AR 773
Chronico Presbo ter Hem idus t Ludovisus Pius, patemu per omnia motis concordaris, . eadem Meralime, qua Fater eius, erga cultum Domu3 Dei omnem cierum usis est , a Mimas Rem divinas ad decorem ergloriam Ecclesia intorquens, in tantum ut Epimpos , -ι propter anImarum
regimen sunt Principes Geli , ipse resem mhi mus inceret Principet Regni Exinde ergo & Episcopi & Abbates caeperunt, aliorum P .cipum mina ire, habere laudates suarum Ecclesiarum milites, creatos per superfluorum sibi bonorum sub inseudationem , a Carisiaca Synodo laudatam in litteris ad Ludovicum Germaniae Regem. Mium creationis modum ad- op. r. ducit Constantiensis Ecclesiae Chronicon, laudans sanctum Geberardum Episcopum . qui fundata a se Monasteria non solum de seudis dc posses.sionibus providit, sed etiam de militibus, qui equitando deservirent, pers parati essem . ad equitandum , ct commodandum Fratribus μοι Carallas. Eandem providentiam quibusdam saltem Ecclesiis de Monast
riis possint etiam alii Episcopi aut Principes impendisse. Dixi de CarolbMagno: e ut crete hocum inrigaiser ampliamis. Etenim a Bonificio Francorum Apostolo sub Hilderici, Merovingsi adhuc Principis, Regno habita Synodus Suessionensis vetat Abbates pugnare propriis manibus,& adjungit: Homines transenistant. Homines dicuntur ab Hominio , CU 3 suntque idem quod seudales milites. Quare haec militia videtur Carolum antecessisse.
Quaeri item possit, quare Aquensis sub Ludovico Pio habita Synodus Bla Monasteria, & non Episcopatus distinguat in tres memorata lasses Respondeo, quod quaedam Atinasteria opulenta, quaedam egena re Aa a 2 suste
387쪽
3 SANcTI LEONIs Noui sustentandis suis Monachis vix sufficientia, quaedam essent mediocria , ideoque quaedam ad solas preces , quaedam ad solas contributiones, quaeciam etiam ad militiam Principis censeret compellenda. At vero. pleraeque per Franciam Cathedrales Ecclesiae abundabant Regalibus laudis, ideoque dc ad militiam sussicietant. Dico , rarapis. De Misiussi enim Episcopo scribit Lambertus Scsasnaburgensis r Η - Ecclesiamca pauperiatis , ct nihil aut parum habens pompa militaris, vota fresso contra Rempubiaam facere poterat, non arma ferre. Etiam . Vullensem Ecclesiam fuisse pauperculam cribit , ideoque Lemnem nonum Pontificem , qui genere illustris illi praeesse fit dignatus Episcopus , in Centutensis Monasterii Chronico praedicat M nachus Hariolphus. Et de Henrico sexto Imperatore scribit in Sclavorum Chronico Arnoldus Abbas Lubecensis: Henrem in Langobardia minas Disivum quemdam ad se accersiri usit , cui etiam dixit , Dic Clariis , a quo investituram Pontificale Husivpi ' Et ille: A Domino Papa. Cui NIum Rex: m a quo invessturam Pontificalem se epistit B He : - D mim Papa. Cumi uriis e dem verbiseum requmet, dixit E copus: D
-M nilis Regaia m n eo. nec nuricteriales , nec curara regias habeo , idcirco de mambin Domini Papa Parochiam , cui nasim, teneo. Husim
di Episcopi, quales fuisse, licet paucos, certum est in Francorum Imperio, militae non debebant. Regalia enim seuda semper unicum debitae ab Epiinopis & Abbatibus militiae suerunt iundamentum. Hinc etiam de Guillelmo primo Anglorum R*e scribit Matthaeus Parisiensis:
se ab omni semisutesculari bbertatem habuerant, sub servisura flatuit milia rari , inratuitas guus Di patus--bruias pro volanetare sua, quos luessibi cst successariam suis Miniuriis tempora viavit a Plis exhiberi. Et retulis huiuι Ecetissam servisum ponens in thesauris, multos viros Ecclesiastim huic pessimae co=simum reclamantes , a Regno fugavit. Non quae vis. sed sola Baroniis, seu Regiis seudis ditata Episcopia ac Monasteria duxit sub istam servitutem. Franciae morem traduxit in Angliam. Ex Ludovici Pii imitatione rotulam istam confecit. At verb Abbatum M Episcoporum, cunctorumque ferε Clericorum per proprias manus in bello pugna est longh antiquior. Etenim Sal nium Metropolitam Gredunensem ac ejus fratrem Sagittarium Variae gensem Episcopum, non cruce coelesti munitos, sed galea aut lorica jaeculari armatos procussisse in hostem. & 'opriis manibus multos inrem fecisse, ideoque Synodaliter fuisse degradatos , scribit in Francorum
Historia sancius Gregorius Episcopus Turonensis. Et adversus similes
388쪽
REMENfE CONCILIUM. 373, Episcopos & Clericos statuit Synodus Andegavensis: Qui trassendis vel
ι capiendu civitatibus furarint interesse detecti , non silum a communione ha-i beantur abem , sed nee conviviorum quidem admittantur esse participes. Et, prima Matilconensis Synodus militare sagum interdicit Clericis, &ad-CU f jungit: Quipost hanc desinitionem cum armis inventus fuerit, a Seniore coe . ceatur per triginta dierum carcerem ιn pane 9 aqua. Ex quo lucet pessimum, abusum sub xl ero vingiis Francorum Regibus quidem fuisse, sed acriteri & constanter ab Episcopis castigatum. Uerum ubi Carolus Martellus Ecclisiarum & Monasteriorum bona divisit inter milites, extrema paupertate compulsi Episcopi, Abbates, Clerici, & Monachi deseruerunt Eccl si is & Claustra , alii lubore manuum quaesiere victum , alii infirmiores apostatarunt, conversi in milite & raptores. Gusmodi enim Clerum sanctus Bonifacius , resorrnandae apud nos Chri imitati per Apostolicam Sedem deleg tus Apostolus, sub Pippino &Carolomanno, Curoli Martelli filiis, in Gallia ac Germania invenit, de quibus ad 'omnem Franciae Clorum Populum scripsit εtiam Pontifex Z charias: Habuinis, peccatis facientibus, nunc u ue falses Sacerdotes, unde ct cun-
Lia Paganae gentes vobis pugnantibus praevalebant, quia non erat differentia m-ter Lai os , Sacerdotes, quibus pugnare hcitum non est. Oualis enim victo- na dari potest, ubi Saceriutes una hora pertradunt Dominica Masteria , Ust Chrissanu corpus Dominicum porrigunt, pro animarum suarum redemptione , or postea Christianos, quιbus hoc minimare debuerunt. aut Paganos,
quibu Christum praedicare , propriis sollegisti manibus necant λ Eadem re- Epist. st petit in Epitiola ad Regiae domui Majorem Pippinum& in Epistola ad Episcopos ic Proceres Francorum. Milo saneti Luituini Trevirensis Archiepiscopi filius & Succetar , qui Carolum Martellum, primus
in armis secutus est, ideoque Remensis Epilcopatos commenda donatus, apud antiquos Frat hiae scriptores, turpissimh notatur. Primum Antis
dorensem Episcopum , qui sub Pippino Landens a siti status ordinei caepit declinare& propriis pugnare manibus, fuisse Savaricum, idemi que divino fulmine percussum periisse testatur per Philippum Labbe vulgatus auctor Anonymus in gestis Pontificum Antili orensium. i Addit item ejus successorem Haynmarum sub Pippino Carpit Martelli is cap. 3stio ad versum Saracenos, & adversus Eudonem Aquitaniae Regem pugnaLse feliciter, sed tandem infeliciter periisse. i Recia Carolus Magnus eundem abusum dixit in Hispa ia viguisse. Utique, sub Barbaris Gothorum Regibus. Hi enim Barbarorum suorum
Sacerdotum seros mores traduxerunt in Ecclesiam. Videtur tamen maini. tum esse antiquius. Etenim sub Romano Imperio celebrata Ilerdensis SP Aaa nodus
389쪽
nodus graviter punit Clericos, qui in obsidionis necessitate positi sum bant arma, mandatque abstinere a fundendo quovis humano sanguine, etiam hostili. Sub Gothis tamen Regibus malum increvit. Hinc Clericos qui in quavis seditione arma huc usque sumpserant, aut deinceps sum- c. r. pturi essent , degradatos tradi Monasterio ad perpetuam paenitentiam mandat quarta Synodus Tolerana.Item hinc dum Almuzar iaracenorum in Africa Rex invaderet Hispanias, de ipsarum Monachis scribit Gl, ber Rudolphus: Tunc etiam ob exercitus raritatem compulsi sunt Regionis' itam Monachi sumere arma MES . Grassatum fu isse etiam apud Long tardos, multis exemplis possit ostendi. Quinde obsissa ab ipsis Roma scripsit ad Pippinum Francorum Regem Papa Stephanus secundus:
Fharius e sura , pro aminre beati Petri loricam induens , per muros ist Romanae civitatis die noctui vigilavit, pro mina omnium Romanorum defen ne arisiberarione , ut bonus Chryti athleta , totis viribus decem . . tavit. Hic est illo Pippini Legatus , quem in laudati Stephani vita An stasius Bibliothecarius appellat wernerium, affirmans fuisse virum Religiosum. Quare militiam istam probasse tunc videtur Romana Ecclesia. Etiam de Norimannis in sanisti Heri uini primi Beccensium Abbatis, vita scribit Gilbertus Crispinus: R.nrus in Normandia tune rectitramitas index
aut pervius erat. Sacerdotes 5 summi Pontμes, tibere conjugati arma pomtanus , ut Lasci erant , veterum ritu Danorum unimes adhue viventes.
Ait malum hoc cum Barbaris Gentibus in Ecclesiam intrasse. Hinc tota Europa fuit ubique diffusum. Lib. 2. e. Morem pessi qum apud nos Belgas & alios Francos damnare caepit 9- gloriosus Martyr Bonifacius,statuens in Synodo Liptinensi: Servis Deiper omnia armaturam portare, vel pugnare. aut in exercitum cst hostem pergere, omnino prohibuimus , nisi illa tantum , qui propter Divinώm Assinisterium, Garum filiaet solemnia adimplenda, or Sanctorum patrocinia, Sanctas utique Reliquias, magnam parentum nostrorum spem, portanda ad hoc p- . elesti fuerint. Principi unum cum duobus Presbyteris Episcopum , . uni cuique Praefecto unum permittit Presbyterum, qui eorum consessiones audiat, & alia Diqina ministret. Li-inum porro erat Palatium Regium, quod Lobiensi Monasterio fuisse vicinum, in ejusdem Monasterii Chr Lib. . c. nico testatur Abbas Folcuinus. Proin th Belgas praesertim nostros sanctus 3 . Bonifacius istic reformavit. Dicit, Prohibuimus, haud dubie alludens ad datum a Laeliaria Pontifice suis consultationibus responsem: Quissapiens eos a timet Sacerdotes , qui ab effusione sanguinum manus non servant imi . noxias ' Iisdem manibus Paganos in vitam aeternam regenerari, , ips, '. rum sanguinem fundi, esse dicit abominandum facinus, ideoque degrad
390쪽
REMENfE CONCILIUM. 37stione puniendum. Gus causa avitam Francorum sortitudinem audit in nurris Saracenorum incursionibus fuisse frequenter superatam. Pe
git Bonifacius in Synodo Suessionensi : -bbares Mitim hostem Mn D--,
oinu, risit tum hominessuos transimittant. Et in Synodo Vermeriensi: Coriri arma non portent. Vertim adcbinefficacia fuerunt haec decreta, ut Cap. a. ad Carolum Magnum scripterit senex Alcvinus Flaccus tunc Abbas Turonensis r Ecce Fiacos ego to corpore, militaris cingulo laboris deposiro,
demotessi De ervire toto elegit disia . Qirad irorum pugnare cogitur , ct sub fasie amorum desudare, quae infirmi corporis denegat fragilitas de terra tantummodo levare ' Extulari liipplicat. & solis ad lanctum Martinum M. Precibus Regiam expeditionem adjuvare. . Ex quo vides malum nec per stiperius laudata Zachariae Pontificis rescripta, nec per jam adducta j nifacii Legati decreta fuisse eliminatum. Opus fuit authoritate Regia, quam primus corrigendo abusui impendit in capitulari Aqui ranensi Carolus Magnus et omnimodis dicendum est Presb teris ct Diaconibus , arma non portem, sed mam coindant in defensione Dei, quam in armis. Quod capitulum . quia de solis Presbyteris ac Diaconis loquitur, qui- Cap. γαbu sdam visum est Episcopis arma permisisse. Et hinc in selectis per J
cobum Sirmondum capitulis cunistus Francorum populus flexis genibus& adductis multis rationibus supplicat, ut Discopi & Preshyteri, quod ipserum qqidam nupero in praelio vulnerati essent te caesi, deinceps hostibus non vexarentur, sed in suis Parochiis residentes sacrificiis Sc cinteris Sacerdotum sunmonibus pugnarent. Et hisce precibus non solum plurium Episcoporum, sed Sc Apostolicae sedis accessit authoritas, atque ita ipsis plenὸ annuit, quin & ad Clericos omnes & Monachos extendit
Carolus Magnus, ea tamen conditione, ut Princeps unnm vel duos
Episcopos , de quisque vaescctus unum Presbyterum ad Divini Sacr menti & Verbi Ministerium posset in castris habere. Quae omnia fassias
Imperator confirmavit in Episcoporum capitulari: Nemo ex Sacerdotum numero arma pugnantium unquam portet. Et in brevi capitulorum, quia Cip. 12.bus suos Episcopos & Abbates instruxit: MFamur unde accidisset, ut quisi emssetvrsaeculum reliquisse, neque omnino uuis consentire ut usi a P tibusaecularis vocetur , armatus homo cum sit , ct ad eos, qui nondum in totumsaeculo renuntiaverunt , hoc pertineat, ad Ecclesiasticos vero quomodo lucte pertineat, penitus ignoramus , nisiilli nobis insinuaverint, qui hac quasiticisa us2rpare non dubitant. Nempe vanos&mundant i trepitus ac pompae
diligentes Episcopos, Abbates & Clericos plenὸ compei ere nullus u Lquc huc potuerat Synodalis Canon aut Regium Edictum , ideoque C rol merito est questus, & ad 6 in preces rursum statuit Moguntina Synodus