Synodorum generalium ac prouincialium Decreta et Canones, scholiis, notis, ac historica actorum dissertatione illustrati, per f. Christianum Lupum Iprensem ... Pars prima quinta Pars tertia continens Synodalia & Cathedratica acta sancti Leonis noni

341쪽

316 DIssERT. IV. PROOEMIA LIs, Ationem. Asserere videntur nominationem fuisse semper adjunctam investiturae: Eas tamen frequenter fuisse separatas, & a Regibus investientibus permissam electionem Canonicam, lucidum est & supra abund hostensum. Et apud Guillelmum Monachum Malmesberiensem exstat authenticum privilegium,quo Edgarus Anglorum Rex Glastoniensi Mon sterio in perpetuum concedit liberam Abbatis electionem , sibi tamen ac suis Succetaribus reservans jus investiturae. Quod Galliae Reges duadum id ipsum actitarint in omnibus suis Ecclesiis , lucet ex variis Epistoli, sancti Ivonis Episcopi Carnutensis. Et apud Lucam Dacherium e stat Epistola, qua Urbanus secundus Pontifex Clerum & populum C meracensem , quod Manassem a se Canonich electum vellunt ab Hemiis co quarto Augusto investiri, gravissimὶ arguit, & Ecclcsiae Arebatens, Apostolliae Sia is Decreta veneranti, proprium deinceps Episcopum d navit. Etenim & summus hac in re praevaricator Henricus plinam quandoque Elcctoribus libertatem dabat, etiam citra designationem per lorae. Porrb baculus&annulus sunt propria Antistitum ornamenta, idemque qui illa a legitima potestate accipit, merito dicitur de Episcop, tu vel Abbatia investiri. Hujusmodi porro investitura est mos antiqui Lsimus. Etenim de sancto Ualentino, nono Tongrensis Episcopo Ei cissae, scribit magnum Belgii Chronicon : se vir sinium, eum ad emtrema vita vergeret, baculum Pastoralem super Altare beaω Maria Virgianis ponens, sub indissolubili anathematu anismiaversione vetuit, ne eruuipsum inde temerinuti totiret, donec per ChriHi revelinionem communis elestis idoneum suum inveniret. Et verius Successore sancto Servatio: . relus Domini humilem Servavium de terra erexit ,-baculum Pastoralem de

Darisumptum porrexis, Ilai disparente Angelo fuit consecratus sum. Et de sancto Huberto primo Leodiensium Episcopo : e Ogelus Sraio

primo Papa baculum P oralem beaui Lambreti astula, or ei nomen Nubelli, est ut hunc Successerem substitueret, indicavit. Et de Henrico tertio , ejus dem Ecclesiae Epitcopo, in Lugdunensi Synodo per Gregorium decimum degradato : Disivium pre tradationem annui ui in mous Papa resignia r. Et de Ebbone Remensi Metropolita, quosdam math in vcstitos& conlocratos Episcopos revestiente ac reconciliante, ad Nicolaum primum Pontificem scripsit E Trecensi Synodo Francorum Rex Carolus Calvus:

Omnes Suffraganes, qui eo abs me ordoni fureum, annulos cir baculos, sis confirmationis scripta, mori Gasi carum Ecclesiarum, ab eo accepσunt.

Quod ipsum memorat quinta actio lecundae Synodi Suisitoncntis. Ad eundem Regem de sincto Arctardo Turonensi Archiepiscopo seribit

342쪽

DE LAICA ANTIST. INVEsTIT. 727 Pitacium erat transsationis codicillus, distinctus a litteris meeutoriali bus ad Ecclisiam Turonensem. Et de Stephano nono Pontifice, sanctum Petrum Damiani ad Hostiensem Episcopatum promovente, si ribit in hujus vita Joannes Monachus: Moxu dextram, uulo simul aerarii ct virga, quibus videbor arrhis Hostiensem ei de fons vit eisiam. Et de Gormaricensis, per sancti Martini Turonensis Cathe. Cap. 8 .drale capitulum fundati, Monasterii electo , quem Advocatiae titulo Andegavensis Comes praetendebat investire, Abbate statuit in Turonensi Concilio Urbanus secundus: Perpetuo Decreto rar- esse praupimus, mGormaricensis Ecclesia Electus is beati Martim sepul ro baculum sumas, iram destincto Abbate semper ad eundem locum baculus referatur, ut super icta sanctissima Apostolici Confessoris membra communi Decam ct capitub iussu gnum, d Pamralis regiminissemper accipiatur, sam Turonensis Archim 'sivisere, quia in Asiatis oriunatione secuniam communem Euhsa e-suetudinem exercen m est. Extat Decretum apud Lucam Dacherium. Et m.

novello Assiigemiensi Monasterio Henricus tertius Brabantiae Dux comcessit de suo gremio Abbatem eligere, positum i me super Altare baculum ipsi committere: Nusio Principe, nusio Episto contradicente. Abbatem non selum a Laica, sta etiam ab Episcopali investitura voluit esse exemiaptum. Erat datae confirmationis ritus. Uti enim Metropolitas Papa aut Patriarcha per Pallium , ira Episcopos, Abbates, ac Abbatissas Metropolita, Episcopus, ac quandoque Ecclesiasticus Patronus per annuis tum aut baculum investiebat&confirmabat. Notanda sunt Urbani verba de baculo: Signum illud Pastoralis regimi-. Hinc illum Episcopis daristribit prima sub Ludovico Pio habita Synodus Aquisgranensis. Addit

K de Annulo: Datur orannulus, propter Pum Pontificalis honoris, vel Agnaculum secretarum. Nam multa sum, quae earnalium s minus melligentium sensibus occultantes Sacerdotes quasi sius Anaculo condunt, ne imdignis qui ct Sacramenta Dei aperiantur. Aliam rationem in litteris ad Nicolaum secundum Pontificem adducit sanctus Petrus Damiani: Dis D opus ea vir Ur sponsus Ecclesiae sua, quia perhibent est annulus de fonsati vis, commissionis. Hinc Abbates ἐκ Abbatissae olim per selum baculum , Episcopi autem per baculum simul & annulum passim fuerundi

investiti. Quod Roffensem Episcopum de spiritualibus per librum, de

Regalibus seu temporalibus per annulum investiverit Cantuariensis Α chiepiscopus, affirmat Radulphus de Diceto. Dico, enim AE, M. Henricus tertius Imperator etiam Abbatissas investiverit per annulum , habemus in magno Belgii Chronicon. Quod item Archidiaconum suum My r. Magalonensis Episcopus per annulum investiverit, testatur apud Gregorium nonum Innocentius tertius ad titulum de sententia & re judicata. Eodem

343쪽

318 Diss Est T. IV. PR O OE MI A L Is , Lib. 3. Eodem modo etiam Canonicum Cameracensem investivit Caelestinustit. 8 4. tertius. Quod nempe non dumtaxat inter Episcopum , sed etiam inter quemvis Clericum cla titularem ejus Ecclesiam sit conjugium spirituale. Ex quo autem Episcopi dc Abbates vix amplius eligi, sed per Laicos Principes nominari, ad coque non amplius per Metropolitas, scit per solum Romanum Pontificem caeperunt confirmari, quali cessavit omnis

jam dictus Eccl hallicae investiturae ritus: inod ncmpe passim jam per

codicillos confirmentur. Et quos in suo Coni istorio praesentes Papa comfrmat , non per annulum aut baculum in vellit, sed per mantellum.

Romnus Pontifex semper fuit per Mantum investitus. Hinc enim de Honorio lecundo , non latis Canonich electo , ideoque volentecelcbrari secundam eleistionem, in sacri Belli Hii loria scribit Guillel- Lib. ia. ymus Metropolita Tyriorum: In con fectu mirum Muram Mumum c. is'. sponte refuta ditatque deposuit. Quia nempe per i plum a seniori Cardinale tuerat investitus. De electis Pontificibus frequenter apud antiquos legis:

Immolandireunt eum. Hinc Cardinali Octaviano , contra Alexandrum

tertium Schil mali ch et cisto, male impolitum Mantum prudentibus viaris movit risum , fecitque praesagium inscclicis eventus. Laici Principes semper investierunt per baculum aut annulum , diaverso tamen modo. Etenim de Ruetellini Ful densa Abbatis electione agens Lambertus Schainaburgens s , ait quod H nricus quartus Imperator primum lustragium dederit , statim investierit per pedum. atque tunc alii eleistores tuo etiam luffragio sint RuZellinum prolecuti. Eodem A. io 7s . serὸ modo in Egeiberti Trevirensis Archiepiscopi electione processisse FoLi 11. assirmat Magnum Belgii Chronicon. Et modum merito improbat, eatens esse intrusionem: Erat enim violenta eligendae perlonae nominatio, adcoqtie intrusito palliata. Meliores Principis semper post sactam Can nich electionem dumtaxat investierunt. Rationem dat in Citizenia

A. ios 3. tacitatae Chronico Paulus Langius: Rex elemonem per investituram consi mare noluit. Investitura, inquam, erat et istionis confirmatio, seu RGgii in factam electionem consensus, caeremonia dc ritus , ideoque illa debeb atomninb osse posterior. Hinc Principem, qui cunctis eicistionibus adesse non posset, solebat investiendus accedere, id coque Othonem secundum Imperatorem , qui sancto Geberardo Constantiensis Eccle- sae Electo baculum & annulum trant misit cum codicillis, uti de singulari gratia laudat ejusdem Ecclesiae Chronicon. Laudari dignus est etiam Epist. 16 Henricus secundus Imperator, qui baculum quandoque Domini Salvatoris statuae dabat in manus, dicens Electo; Eum inde accipe , neque sis hominis pro illo debitor. Ita scribit Glaber Rudolphus. Et Eduardum tertium Anglorum ante Norimanos Regem, quod non Regia authoritate,

344쪽

sed Apostolica Nicolai secundi Pontificis vice investire se faterctur, re- Eth in illius vita praedicat Abbas Ald redux Nempe ritui isti nescio quid Lib. i. e. veneni inesse Christiani Principes a Spiritu Sancto docti semper ad ver

terunt

Q estio est de exordio. Henrici quinti Imperatoris ad Paschalem smundum Pontificem, & componendas has lites in Galliam legatio per Brunonem Trevirensem Archiepiscopum asseruit ipsum esse antiqvmimum Imperii morem a temporibus sancti Gregorii Magniata in vita Lindovici Grosii Francorum Regis resert Abbas Sugerius. In Henrici quar- . ti Apologetico libro waltramus Naumburgensis Episcopus vult esse longh antiquiorem : DP- is libris Regum er Machaborum, quod a Cap. s. Regibus sientilibus ac Iudais Sacerdotes inmesituras ae 4unt in Iudaissem. Petro autem usiue ad Sisesbum . qui coansuritinum bapti reis, Imper

tores Romani erant Gentiles , Ur Christianorum persecutores , tu in funtas ae in rebus pauperes eraχι Ecclesae, ct a timoratis cinnianis, qui tunc pamri erant Romae ct abbi, conflauebantur Disivi. Postquam autem a Silvesero per Christianos Reys ae Imperaures Atara, diratas exaltata sunt Ecclesari fundis oratas πωM bus, oryura civitatum in Theloniis, εα oneris, MLiscis, est Gabinis, Co Irudus, e vi casus, Podatibus bonis per Rrges de arasum Episcopis, congruum fuit 2 eo quetis, ret Rex, quin uses in popula Ur caput popul . investas acinthroni t Emopum , ct contra irruptionem Hostium sciat, cui Civitatemsuam credat, cum iussuum in domum illarum transtuleris. Regiis in Ecclesias transsitis seudis vult deberi

investituram Episcopi, ideoque hane statim a magno Constantino cinpisse. tae putat morem Iudaicum a Constantino introductum in Eccle-sas. Hinc adiungit: Gage etiam ante Decretum Adrinapi Tapa, Gessorum, Reges, qui eram uncti, Ur Majores domus invenituras Epsi porum fecerunt, scilicet D uertus, Si berius, Theodoricus, Hilucricus, Pippinussit sinua, Maserdomus, Theobertus. ω his imbrometisti sunt Remacrus , Amandus , Adamarus , Antpertus, Eligius , Lamberius, alui sanctis mi Prasuler. Pinquam aurem Romam desiluerunt a Graecis Imperararibus , Papa Stephanus ob infestimonem Longobardorum venit Patrisin, assensu Romanorum Ur Francorum in Regem or Imperatorem unxu Pippianum. Ibi is investiendu D vis per Reges antiquam consuturinem consi marit. Investituram a Romano imperio vult demigrasse ad Mcrovin-gios Fraocorum Reges, ac per Stephanum secundum Pontificem fuisse in Pippinoac ejus posteris probatam & confirmatam. Ucrum fabulosa&palam falsa est utraque opinio. opinio communis

assirmat esse Adriani primi privilegium , datum Carolo Magno. Scribit

345쪽

33o D I s s E R T. IV. PR o OEM I A L I s . enim Sigebertus Monachus Gemblacensis: tantalus Ronram rediit,S'nodum connuit cum Adruveto Papa,ali 1 censum qumquaginta tribus Religi s Episcopis Ur Abbasibus,in qua Adrianus Tapa cum umis ab Sy nati de Ius eligendi Pontificem cor ordinanda Apo tolicam Sedem, dignitatem quoque Patricinis ius. Insipi r Archiepiseopos Episic pes prr si uis Provim ab eo investiti ram accipere definivit, , ut nφ a Rete laudetur ac investiatur Episeopus, a n

mine consecretur. Omnes, hinc Decreto rebelles anastimati vit,'mser pia

serent, eorum bona publicari. Quod ipsum in Sigeberti lupplemento assev rat Robertus Abbas Montensis, em istud Adriani privilegium suisse uni. cum & palmare Henrici quarti Imperatoris adversus contraria Gregorii A. iiii. Ic ptimi Decreta fundamentum. Apud Mariani Scoti continuatorem A batem Dodechinum Henricus V. Imperator protestatur esse antiquissimum, anthannos quadringentos datum Carolo Magno, &per sexaginta tres Romanos Pontifices continuatum privilegium , ideoque per A. ra io. Paschalem secundum non posse auferri. Matthaeuq Parisiensis aliquant lum dissonat: Illic enim Henricus Augustus ait esse privilegium trecen torum dumtaxat annorum usurpatum sub Pontificibus tantum sexaginta. Esse interim ait non gratuitum, sed onerosum privilegium , utpot A. iii 3. quod Carolus quasi emerit donatione plurimorum Ducatuum, Ma chionatuum, Comitatuum, aliorumque imperialium seudorum, quiabus pauperes tunc Ecclesias dotavit atque honoravit. Idem affirmant Radulphus de Diceto , & alii antiqui plurcs. Nam & Gratianus adduimi Sigiberti vertia , uti legitimam Synodum , Decreto suo instruit, fu, jungens & aliam Leonis instavi Pontificis, istud ipsum concedentis

thoni primo Imperatori: Ad exemplum beati Adriani, A ITA, Sedia Ant itis, qui Domino Carolo, victoris mo Regi Francorum ct Longobam dorum , Patristatus demtatem ac ordinationem insolica Sedis, est investituram Epimporum concessis, ego quoque Leo Epimpus, servus servorum Dei, cum toto Chro Ur Romam populo , conmtuimus is coxfirmamus, conce- .imus atque largimur Domino Othoni Regi Theuumorum, eius, Succes ribus hujus Regni Italia in perpetuum, facultatem esigendi Successorem atqMSumma Sedis . voLDlica Pontificem ordinandi, ac pre hoc Archiepiseopos sim Epistopes, ut is ab eo m Putituram accipiant, is consecrationem unde de rim , exceptis his, quos Imperator Pont sidus 6r Archiepsopis concessi.

Quod si a Ciero er populo quis eligarur Disium, insia supra io Rege la

detur Ur investiatur , non consecretur. Apud Guillielmum Malmesberien-lcm etiam Gregorius sextus Pontifex in mortis iccto conrionatur ad

346쪽

D E L A I C A A N T I s T. I N V E s T I T. 33Iλίπω con erit , ita ut nul consecraretur ab Episeopo, pri-s a geris iuretur st ametuis er baculo. Contra Lia farin in nosibi secuti λαμμώ- , quod has donationes tulerim Principibuι. Poteras tunc landa,l ter con- crati, quod nunc laudabiliIer debet auferri. Cur ita ' QMderas a m- Magni's Caroli adversus avaritiam inmmia, qui niliaper avaritiam sidonerer,sed --ra saera Inonum scita Rebosia personastici introduceret. Adducit de

alias rationes.

In Leonis octavi Decreto notanda sit ni haec verba: Eligatur Episeopus. Edicunt Episcopos, aliosque Antistites Canonice eligendos, ideoque nequaquam nominationem, ita selam legitimh iliciorum investituram

Regibus concedunt. Notanda sunt & verba: Exceptis his quos Imper

tor , cte. Rusmodi fuit Rossensis in Anglia Episcopus, Cantuariensis Ecclesiae vacantis Administrator, & absentis aut impediti Archiepiscopi perpetuus Uicarius, quem ideo a Regia investitura plenὸ exemptum.& a dietes Archiepiscopo semper investitum fuisse, imo & nominatum ,

testantur Radulphus de Diceto, & Gerosius Monachus Cantuarienss. A. 18 Ejusmodi erant omnes nulla Regalia seuda habentes Episcimi, quorum unum Italum, quod sibi a Domino Papa, non a Rege aueveraret esse Episcopatum , ex Henrici sexti Imperatoris jussu fuisse militum alapis& pedibus protritum testatur in Sclavorum Chronico Arnoldus Abbas LibLubecensis. Assiegem tensium &Gormaricensium Abbates fuisse etiam cap. 16 ab Episcopali investitura exem pios, ideoque pedum de Altari sumpsisse, est supra ostensum. Regalia enim lauda fuisse investiturae fundamentum, Henricus quintus Imperator est supra confessus. Quod ipsum profitetur memoratus Waltramus Episcopus Naumburgensis. Notanda sunt item haec verba: Ad exemplum beari Adrimi, e re. Ostendunt Sige i tum Gemblacensem , tanquam quiin Gregorii septimi Pontificis odium, dc Henrici quarti Imperatoris gratiam finxerit atque in Ecclesiam sparserit memoratam Adriani Pontificis Synodum , sine tandamento a quibuLdam reprehendi: Eum quippe Leo octavus dudum antecissit. Etiam

Gregorius sextus.

Istam tamen Adriani Synodum, magnoque Carolo datum ab ipsa privilegium esse fictilia& fabulosa Dominus Uardinalis Baronius rectintim hastirmat. Etenim nec minardus, nec sancti Galli Monachus, nec alius quis Carolinae vitae Scriptor, nec ulli Francorum vetusti Annales istius Synodi meminerunt. Et Caroli Magni, Ludovici Pii, Lotharii,

eorumque Con-Regum aut Succesibrum temporibus Epistopatus concessio non dicebatur investitura. Nec eorum quisquam legitur ullum

iscopum aut Abbatem investivisse. Apud solum Belgii Chronicori Tt x lego

347쪽

D1ssERT. IV. PROOEMI A LIs, lego de Ludovico Pio, & sancto Frederico Epilcopo Ultrajectensi r l IF L, lovisio Frederico per PaHoratim baculam seu minutum invenieturam E-ysiopatus dedit. Recentior est iste Author,utpoth qui lub Carolo Audace . Brigarum & .Burgundionum Principe vixit: Et ex quo fonte hauserit istam lancti Frederici investituram, ignoro. Quidquid sit, esse spurios istius Synodi natales evincit dati Carolo Magno Romani patriciatus mendacium. Etenim Carolum dudum antea fuisse Romanorum Patructum , ostendunt Pauli primi & Stephani quarti Pontificum Epistolae, habentes hanc Epigraphen: Domnu excellantisi is stas , Carolo Carο-lamanno, Re biti Procstrum, Satriciis Romanorum. Patriciatum istum Pippino haereditarium dederat Stephanus secundus. Lucet ex Epigr

phe hujus Epistolae: Dominis excetinissimis flus, Finino Regi,

roti Gr Carolomanno item Regibus, utri que Patrici Romanorum. Et in ' libro de conservanda Ecclesiae unitate recte scribit Venericus Episcopus Vercellensis: Legitur Stephanum Papam venisse ad Regem Pippinum, O pinulasse patrocinium dim contra Hai Dybum Regem Longobardorum, ac Usu patrocinu gratur decrevisse quemlibet deinceps Regem Francorum esse P tricium Romanorum. Titulum hunc esse Adriani primi donum errarunt Cap. 1 Q. etiam in libro de transsatione Imperii Marsilius Patavinus , & Pandubphus de Columna, ac in libro de Romani Imperii juribus Lumidus

Bambergensis. Hus tamen virtutem hic recth exponit: Per hunc Patria p. 13 . civium intelligitur dignitaου puniendi crimina, est cognostendi de causis scul ribus in urbe, vel intesigitur Advocatia Ecclesa Roma a. Praeterea in sup

rius laudato de Ecclesiasticis elictionibus fragmento scribit, qui sub L dovico Pio vixit, Florus Magister: In Romana Ecclesia usque in praesim rem diem cernimus absque interrogatione Priscipis , sis iust sitionis divina judicio , Ur filium suffragio , legitime Ponifices consecra . Utique LX antiquae & barbarae violentiae remissione, Benedicto secundo factae per

Constantinum quartum. Romani Pontificis promotio tunc a Regia nominatione erat ad c d libera, ut nec Regio consensu csset illi opus. Hunc usurpare primus caepit Ludovicus Pius, de quo Bertiniani Francorum Annales: Gregorius quartus non privi ordinatus est, quam Legatm Imper roris Romam venit, ct Hemonem populi , qualis esset, examina t. Erat omninb nova violentia : Hinc enim& Sergium secundum, & Leonem quartum sine Lotharii Augusti, cujus minas spernebant, consensu R manus Clerus & populus ordinarunt. Quare lucet Carolo Magno nubium nominandi Pontificis, seu quovis modo ordinandae Sedis Apostolicae datum fuisse ab Adriano primo privilegium, adeoque a Leone Orum

Pontifice di tot Scriptoribua laudatam Synodum esse figmentum.

348쪽

DE LAICA ANTIS T. INVESTIΥ. 333Pergit laudati Flori fragmentum: Romam Pontifices etiam omnium Regionum cst cimietatum , quae Metropolitico aut Primatiali Apostolicae si aeSed is juri subjectae sunt, Iuxta antiquum morem eadem tibertate orat,notasque constituunt Sacerdotes. Nec taeo quisequam absurduι est , ut putet minorem Ebc sa tisicarionis divina 4se grat m, eo quod nuta mundana At sinis comitetur authorbas. Hinc Carolo Magno , roganti Italiae & Tucciae Episcopos deinceps non promoveri per Simoniam, respondit Adri

nus primus : a nobis, ut super tales viros, veritate comperIa, manus consecrationis imponeremus, sed nec ad audundum aures inclinaremim, etia quael bet nobis Totestas tales Acanomitas vitros poposisset consecrari. Ouia nunquam nos in qualibet electione invenimus, nec invenire habemus: Sed ne que vestram Excellantiam optamuι talem rem incumbere. Sed qualu a Cloos plebe, cunctoi populae ius Canonice furit, ct nihilsu quod acro ob- si ordini, fibra traditione i mora mus. Episcoporum electiones assiriamat illic plenὶ fieri secundum Canones, nullamque eis misceri La1cam potestatem , nisi forsan poscendo , seu apud Apostolicam Sedem pro factae electionis confirmatione supplicando. Addit etiam sese nullis unia uam misceri electionibus, sed picnam permitti libertatem , hortatumque ut & Carolus in Francorum Regno agat id ipsum. d n peetiam illic nullum essit investiendi privilegium. Scripta est enim ista

Epistola octavi s uti anno octog simo quarto, undecim annis post na moratam a Sigeberto Synodum. Si Italiae ac Tusciae Episcopos investi re potui&t Carolus, Simoniacorum promotiones impedire, non Α-drianus, sed iplemet debebat. Eidem Principi , Ravennatis Episcopi elactioni adesse suos Legatos praetendenti, laudatus Pontifex denuo rescripsit: Nos nullo modo meminimus , neque a P decessoribus nosiris Summis Pontificibus, neque a praecellinis ogenito e vestiro Domino Pippino, neque a ventra in triumphis Regab veloria MVsum ad et tunem Ramennae diarestum esse, tam in electione Pannis Archiepiscopi, quam in elimone Gratissi. Liberam secundum Canones electionem constanter assiverat illic semper viguisse. In nupcro Patris ibi Pippini, qui a Desiderio Longobar- 'dorum Rege nominatum ac intrusum Hucbaldum extruserat, facto

se fundabat Carolus: Verum ad Stephani s ridi Pontificis, Regii brachii auxilium implorantis, preces factum sui S reposuit Pontifex, idemque non posse trahi in exemplum. Scripta est Epistola octavi saeculi anno octogesimo septimo, & Investiturae privilegium tunc illic Carolus adcb ntin habuit, ut nec haberet jus Regii consensus. Ficta igitur est ista Synodus, ipsamque legitimare gratis tentat in suis ad laudatum frag- Qentum notia Stephanus Balmius. Quod Reatinum postea Episcopum

349쪽

334. DisSERT. IV. PROOEMIA LIs, sine suo assinia consecrari non permiserit Imperator Lotharius, fuit novum genus violentiae.

Quaestio est, an etiam Leonis octavi Synodus sit supposititia ac sim pQuidam assirmant. At sine fundamento. Etenim istud privilegium, tanquam a Leone datum , disreth laudant in Ediisto, quo Romanae E clesiae jura ac patrimonia confirmarunt , Otho primus Imperator &Henricus sanctus, nec non in dicti Leonis adversus Benedictum qui rum Romana Synodo Benedictus Roma e Ecclesiae Archidiaconus. Et de Othonis primi Imperatoris adversus Joannem duodecimum Mnrita cena Gessis agens Lui randus Diaconus Ticinensis, scribit de Romano populo: Civessanctum Imperatorem cum sus orymbus in urbem Asci um,f- de auri promittunt, hM MLkntes rmiter jurames nunq-m se Pa

electuros aut orae turos praeter consense- atque electionem Domim Imperat

Papam Synodaliter damnari atque ejici curavit Otho, ac in illius locum Leo octavus est promotus. Eundem 4 Joanne per corruptum pecunia populum restituto, ejusiue Succesibre Benedicto quinto ejectum Otho potenter restituit , Benedictum deportavit in Germaniam , a que ina Leonem sibi plurimum obligavit. Et quidem Romanae Eccle,siae dumtaxat Protoscriniarius , id est , homo Laicus , Curialis , Neophytus, rerum Ecclesiasticarum imperitus erat Leo, ideoque omnino probabile est, quod per Hiismodi Synodale indultum fuerit sithoni gratificatus. Praelatum populi promissum videtur omninb adim

plevisse. - ' ζ ,

- Etiam Gregorii sexti in mortis lecto extrema oratio est suspecta de spuria suppossitione. Ex eo quidam probant, quod Gregorius leptimus fuerit primus inicae investiturae impugnator atque damnator, adeoque Gregorius sextus nequciat similia fuisse locutus. Sed scrupulum istum dissipat Guillelmus Malmesberiensis, scribens de Gregorio septimo tHic quod alii mulsitaverant, palam extulit, excommunisos Esectos γοε--LIuuram Eccisiarum de manu Laici per annulum σε baculum acciperent. Gregorius ergo sextus Laicas investituras, licet sub anathemate non

damnarit, omninb poteli improbasse. Uertim non Romae, sia in Ct niacensi Monasterio, illuc ab Henrico tertio Imperatore deportatus ob impositum ipti Simoniacum Papatus ingressum , est mortuus ac sepultus, ideoque moribundus nequiit Romae ad suum Clerum fuisse talia concio, natus. Plura iste sermo continet a vero aliena. Quapropter Guillelmus Tyriorum Archiepiscopus recth dixit Laicas invehituras esse Regiam consuetudinem: Consuetudinem immemorialem, cujus originem di

stitim

350쪽

DE LAIeA AN Trs T. INVESTIT. 33s ignoramus. d ipsum in litteris ad Germanici Imperii Clerum de populum affirmat Gregorius septimus: Henricus Rex consinu esse Lib. .perbiae contra bbertatem Scias inventas non defendat. . Sp. 3.

Expediuntur variae maestimes. O Uaestio prima est, an Laica Antistitum investitura si Carolo Maagno antiquior 3 Respondeo esse. Etenim de sancto Romano Η thomagensi Archiepiscopo scribit in ejus vita Author antiquus. Rex Clodoveus secundus, Carolo Magno anterior, Convocatu tam Di puquam Abbatilms, baculum illi contula Pactoralem. Introm Iur ergo Ponti. Mas aspice. Et de lanisto Bonito , qui sub Sigiberto Francorum Rege rexit Claromontanam Ecclesiam, ad Nicolaum secundum, & ad Alexandrum secundum Pontifices scribit sanctus Petrus Damiani: Nec te , L. t. E

faelis Bonite, praeter eam . qui hac dumtaxat occasone percepta, quoniam de 9. 1Ο. manu Regis, Laus videlicet hemims, traditionem Ecclesiae resuscepisse tantia gerat, Carhedram contem i, atque ad remotioris vitae cuLtodiam re protinus contulisti. Ex quo vides Laicam investituram, non a Gregorio tantum septimo, scii etiam a melioribus istorum temporum Episcopis damnatam fuisse, & sui ipsius degradatione punitam. dnsuper vides csse vetustissimam coasuetudinem, forsan una cum nominandi violentia a Barbarorum Regibus assumptam. Sanctus tamen Romanus scribitur fuisse Canonich electus. Adeo illam ab Adriano primo non accepit Ca rolus Magnus, ut ipsam, dum variis Barbarorum abusibus expurgavit Ecclesam , videatur spontaneus abjecisse. Quando dc qualiter pol modum resumpta sit, ignoro. Et hinc non sollina Occidentis Imperium, sed omnia Barbarurum ibidem Regna invasit abusus. Quin & Imperium Orientis. Etenim de Georgio Cyprio Patrarcha Constantinopolitano scribit N icephorus Gregoras : .m Imperatore, Andronico Paleologo , post debita sustrassia 9 Lib. 6. res oria designarus est, or P. Orcis pedum in Imperatino su gestu, veteri more ab Imperasore porrectum , accepit. Etiam Mctrophanem Patitarcham , ic quidem adstante Romano Legato, fuisse ab Imperatore inve- . 'stitum testatur in Florentini Concilii Historia Silvester Duropulus. Et de cunctis generatim Abbatibus dicit ibidem idem Imperator: Satis me. Lib. I a. mim me eorum Angulo pedum Passariae in manum porrexisse , unde qui acce- ς F