장음표시 사용
361쪽
DqssERT. IV. PROOEMIA LIs, a quo constarationem habet. Mum qiudem p oportet consecram , inde vero tanq-- Ducem Eccis sacru i Ο decorari. SiquM cui9bet saeculini luere putas, errat. QMd F defendere nititur , Apostol rum doctrinam or sancti Spiritus sensum' a Altare mimur : Unde m eti- .cus esse nutaren- dubi rur. Episcopi per virgam ἔκ annulum investituram , quod cum certis orationibus ab Epilcopo Conlecratore fiat 'inter Millarum lc Episcopalli consecrationis solemnia , dicit esse Sacramentum seu ritum Sacramentalem, privative spectaν ad solos E.
piscopos, per vulgares Apostolorum Canones intcrdici Laicis, grandi sacrilegio ab ipsis attentari, ideoque omnem qui istud a Laico legitime fieri asserit , palam esse Haereticum Apostolici dogmatis praevaricatorem. Ex hoc principio investituram, quam supra in litteris ad Paschalem Papam quasi dixerat ex adjuncta dumtaxat Simonia dc manuali Laico fominio esse Haeresim , etiam per semetipsam assirmat esse scabiem & lepram. Et quidem . Simonia, Haeresi omnium pess-ma, priorem. Quae omnia pluribus confirmat in opusculis de Simonia , de Episcoporum consecratione , & de Laicorum investit ra: Investituram per virgam Ur annulum accipere nise a sιο consecratore, mam estum es esse damnosum. Ouia nulli Lasco licet in Ecclesia Sacramenta dare, scut ei non licet Episcopum consecrare. Et infra : Asia sinusitura qua Episcopum persca , atia qua Episcopum pasia. Illa ex divino Iure habetur, ista ex iure humano. Subtrahe Iiu dismum, s ritu liter Episcopus non cTrasur , subtrahe ius humanum , possessiones amittit. quibu. ipse corporaliter sustentatur. Non renn possessiones haberet Scul a , 'nissa, a Regibus donarentur, or ab ipsΘ, non quidem cramentis , sed possessiombim terrenis Avestirentur. Posuetis irai Reges Me ce omne post elestionem Camonicam est GHsecrationem , per investituram Rega bum in Ecclesiasticis possessi bus carisionem, auxilium, defensonem
Episcopo dare. Quia quobbet Agno μdum ex eris , Regi vel Pont sici,
seu Catholicae fidei non nocebit. Faltam de ipso Episcopatu per annulum& baculum a facta de Episcopalibus postasortibus per quodvis aliud
symbolum investitura dilfinguit r Primam vult esse Sacramentum, seu ritum Sacramentalem, adeoque attentari non posie a Laico; po steriorem satetur esse actum civilem , ideoque a d Reges pertinere. F ciendam vult post peractam consecrationem. Tam iii dictis opusciIlis , quam in laudatis ad Rainaldum Episcopum litteris pros uitur: Hinc praeterea Haeresis de intemura , si recte perstitiatur , etiam mr sdimoni ca esse , viva est vera rarisne probatur. Namque secularis pote- ι , vindicare nonnituur Oresituram, V m per hoc pecuniam extor
quem , aut quia eis gravius, Ibi mordinate subjectam cicias Pontificis
362쪽
DE LAICA ANTIs T. INVESTIT. 34 persinam. Hinc enim , ut suprὲ ab Hem ido Presbytero audivimus , Imperator investiens vocari volebat Dominus Episcoporum. Fateri-nolentem Episcopum Henricus sextus per suos jussit alapis caedi Ac pedibus conculcar, Episcoporum dignitati, si sis Canoni. bus , legique divinae adversantur similis dominatus & subicctio, ideoque investituram, quae ab illis si rari non potest', & pro ipsis datur, Gogredus dixit non posse non esse Simoniam. Fosdcm sententiae fuit Joannes Lugdunensis Archiepiscopus in litteris, apud sanctum Ivonem Carnutensem Episcopum exstantibus , ad inimbertum ' Metropolitam Senonensem : Gis exterines inmenitum per Laicos facitvi non satis proprie moresis nomme censeamin , fient e tamen ac defendere fieri debere, indubitata Haresis est. Distinguit investituram fa- fhi manualem & investituriam juris , seu jus investiendi: Priorem fatetur sine Haeresi posse attentari a Regibus, verum illius faciendi jus . ipsis adscribere vult esse manifestam Haeresim. Et consenserunt plures per Galliam Episcopi: Quotquot ob concessas Henrico quinto investituras Paschalem secundum voluerunt uti lapsum in Haeresim esse degradatum , & talem Synodaliter declarandum. Uerum ab hac opinione & factione alienissimus fuit laudatus Ivo, utpoth a Philippo Francorum Rege per baculum & annulum investitus , ideoque nolens audire Haereticus. Ad Hugonem Lugdu- Ep. 3.3enensis Eccletiae Primatem, qui Daimbertum Senonensis Ecclesiae Ele. 11.ctum ob acceptam ab eodem Rege investituram confirmare nolebat,& a consecratione suspenderat , iurabit: QMd 'ipsi prae iu- Eis . dium inuemturam Epistopaim de manu Rexu acceptis , nec relatum est o bis aliquando ab aliquo qui viderit , nec cognitum. γου tamen s factum esset , cum hoc nusiam vim Suramenti gerat in eo. tuendo D po , vel admissum vel omissum quia fidei , 'u sacta Religiom e u , ignoramus, cum post Canonicam electionem Reges etsis Apostolua autho. ritate a concessone Episcopalis prohibitos minime vita . Uti Canonicam eicistioncm praecipi , ita Regium , quem Episcopatus donati nem tunc titulabat Ecclesia , de ipsa consenium iamitti ait& ostendit a sacris Canonibus , & prosequitur : concesso flve mi man , Fie nutu , sive lingua , he virga, quid refert ' Cum Reges Mil spirituale se dare intendant , sed tantum aut votis perentium annuere , aut Ecclesiasticas aut alia bona exteriora , qua de munificentia Regum 'obtinent Eccina, i s Elinis eoiseiane. Adversiis Gost edum asserit Regiam investituram nullatenus esse Sacramentum aut ritum Sacramem .
talem , sed dumtaxat Regii in electionem & Electi persenam consensus civilem ritum, quo nihil spirituale detur, sid ista Ecclesi
363쪽
348 DIssERT. IV. PROOEMIALIS, rum Regalia de Regiae manus custodia & tutela emancipentur. Eandem sententiam tuetur in litteris ad Ioannem Hugonis Successerem , Quod quidam v sisuram more vocant , cum Haeresis non nisi e ror in fide , ct fides s erro ex corde proceoni , investgura vero ira, de qua tantus est motus , in sola est manibus dantis 2 accipientis , qua bona Ur mala uere possunt , credere vel errare in fide non possum. Si
quis ver. Givvs ad hanc prorumpit infamam , ut in datione ct accceptione virga putet se tribuere posse Sacramentum vel rem Ecclesiastici Sicramenti , illum prorsus judicamus Haereticum . mn propter manualem
investituram , sed prolier praesumptionem diaboluam. Distinguit Lai.
cam de tacusiasticam investituram : Illam mere manualem , & nullius Sacramenti donativam ; hanc vero Sacramentum Ecclesiasticum seu ritum Sacramentalem affirmat , ideoque nec attentari a Regi. bus , nec sine Haeresi posse attentari. Quisquis enim Sacramentales
Ecclisae ritus asseverat legitimh fieri a Laico , est cum Pia Rine
leprosus & manifestus Haereticus. Nequaquam tamen Gostredo Abbati & Joanni Primati , manualem quidem investituram ab Haercsi excusantibus , sentire autem-defendere fieri debere asseverantibus esse Haeresim manifestam , sanctus Ivo conisatit : Inter sacram intra Misissarum sol mnia & inter Regiam in Palatio factam investituram dicit esse diserimen grande , ideoque hujus jus Regibus omnino posse
citra Haeresim adscribi. Quod i plum probat dc alio argumento: Adhac si iηυsitura haec Haeresis esset , ei renuntians Me vulnere aci eam redire non posset. I demiti a tem in part vi Germaniarum-GM rum multas honesin persenis purgato isto naevo per quamlibet sit actionem Pamporales virgas radiudisse , per moum is inolicam refutatas inuem-turas receps. Quod Summi Pontifices minime fecissent, A m tali investitu ra Haeres peccinum in Spiruum s ctum lasere cognovissem. Ant, quus Ecclesiae Canon lapses in Haeresim Epitcopos & Clericos d gradabat sine reparationis spe , perpetuoque figebat inter' Laicos; at verb Laich investitos Antistites , qui poenitentes acceptum a Rege annulum & baculum resignabant Pontifici , idem Pontifex passim de iistem mox revestiebat , reddebatque Praelaturam. Plurima sunt ejusinodi exenista. Ex ipsis concludit luci nullam Haeresim in Laica investitura posse latere. Ex Daimberti Metropolitae & totius suae Senonensis Provinciae nomine adversus Joannem Primatem Lugd nensem & ipsi adhaerentes Episcopos , Pasciuilem secundum Pontificem ob redditas Henrico quinto Imperatori investituras , tanquam
Christianae fidei praevaricatorem Haereticum , & totius Ecclesiae sundalizatorem , volentcs degradare, scribit multa , Matiscem non stallun
364쪽
DE LAIcA ANTIS T. INVS STIT. 3 9lum ab Haeresi, sed & a gravi deliino excusare conatus argumento vario, & adjungit: Non utatur nobis utile consilium sta ilia Concilia .
Tonvenire , in quibus non possumus eas personin , contra quas arietur, condemnare vel 1udicare , quia nec mino nec uilius hominum probamt-βbiacere iudicio. Unde nos constat este immιnes, si eorum facta oris gladio ferme serendamus eum ipse mediator obedire eis praecipiat , etiamsi tales μι , quais erant Pharisti , si ea , quae ad Cathedram pertinent , recta praeipiam , ea isse minime faciant. Ait Pontificis persenam nulli hominum subjacere iudicio , & a nullo ob morum praevaricationem posse damnari aut iudicari , ideoque indidi ae ad Paschalem secundum degradandum Synodo noluit interesse. est antiqua de perpetua pietas Gallicanae Ecclesiae. Paradoxa fuit Gostredi Abbatis sententia : Affirmat enim omnem Ecclesam, tuae , investituras dudum protavit aut ceris toleravit, in Haeresibrduisse. Quaestio est , an investiturae damnatio fuerit legitima & Ε clesiae conveniens ' Haesitavit hic sanctus Ivo Carnutensis , Ur gorii septimi ac etiam Urbani secundi Decreta curavit adeo parum , ut de ipsis scribat ad Hugonem Primatem Lugdunensem: Ep. soccuanetum intellarimm. Ea namqhe nunquam viderat , ideoque linsorum tenorem distincth ignorabat. Dandum in Canonicas ei ctiones εc electos Antistites consensum dicit Regibus a Romanariclisia semper fuisse permissum , & prosequitur : Sive μι -- - - , Me nutu , Me lingua , sis meta quid refert ' Invellit
ram affirmat esse rem indifferentem , ex ejus damnatione pluru. mos fuisse vexatos , spoliatas Ecclesias , gravissima exorta sica data , divisum Regnum & Sacerdotium , sine quorum conco dia res humanae nec incolumes esse possint , nec tutae. Hoste m
tus investiturae malo credit esse longh priores , ideoque ipsam suis se potius dispensatorih tolerandam , quam concutienda Regna omnia & Ecclesias totius Occidentis. Addit & aliud ex ista damnatione malum : Videmus nusios aut paene nullos pro huiusmodi trans resone damnaros. Investitos Antistites passim non damnabat, sed vexabat solummodΛ & ad Pastorale piaum sibi modico tempore resignandum cogebat Romana Ecclesia r Hinc tot ab ipsa motus concitatos Ivo dixit esse sine fructu. Et pergit et Videmus quoque
miseras Episcopos obvies nec ruinis morum πιιι mu rum reficien
dis vella vel posse vacame , solam ad hae inremas , in possint sibi a quam linguam m. Eniloquam amicam facere , cuius umiaims se possi πmcumque defensara. Proscriptas a Romana Sede investituras R
365쪽
3so DI S s E R T. IV. PR O OE M I AL I S, ges violenter sustinebant, & ad ipsarum non solum susceptionem, sed etiam defensonem animabant & cogerint Ecclesiarum El, Ehos : Hinc hi omnem Eccl siasticam substantiam & curam dis sipabant in lites & Advocatos , muros autem & mores neglige- bant. Prosequitur Ivo: Lmusti quoque Electi , quiparuitam is C mmeam habent elictionem , qui hujusmis dilationibus vel fatigationibus impediuntur , compararis sat pecunia mediaroribus f prooemtoribus , ne turpem pariantu repulsem, in Sinmoniacam abquando offendunt consecrationem. Electbs, si investirentur a Regibus , Romanus Pontifex , nisi investirentur , Reges passim consecrari vetabant : Hinc illi quasi pro redimenda vexa effundebant Ecclesiae thesauros , atque ita Simoniam , de qua investitura accusabatur, investiturae damnatio frequenter inducebat. Hinc Ivo concludit : Cum omnis institutis Eces anicarum legum ad salutem referenda sit animarum , parum institutionum transgressiones aut aestir iutius essent corrigendae , ut saluti prodessent, aut interim silentis premenvia , ne spiritualia. vel temporalis commoda supra aectis modis ium' pedirent. Nec ina aeco ranquam velim adversus Sedem Apinolicam caput erigere , vel eius salutaribus diffositionibus obviare, vel melio. rum sententiis praejudicium facere V si vivis nitantur rationibus , evidentioribus vetaerum Patrum authoritaribus. Sed hoc vellem cum multis mecum pie sentientibus , ut Romanae Ecesesia Minissim , ramquam probasi . indui , morbis sanandis intenderent , est non ab risoribus suis audirent , Culicem excolantes , ct camelum deglutientes,
mentam, rutam , ciminum , ct annum decimaris , Iramiora autem
legis precepta praesermistisis. Cum per totum pene mundum flagitia 2 facinora videamus publio perpetrari , nec ea a vobis aliqua justitia falce resecari. Uerum ista scribendi ac loquendi libertas Romanam Ecclesiam graviter offendit. De omnibus suis in ipsam meritis sanctus Ivoniit periclitatus. Hinc scribit ad Urbanum secundum : e udriumlcedinem vestram in me amaricinam, Serenitarem vesbam adve
βs me turbatam. Audivi, ετ coneturbatus est venter meus , ct ovi . 67. mea conturbata seni. Longam pro adduct a ad Hugonem Primatem Epistola rexit Apologiam. Et ad Henricum Angeliacensa Mon sterii Abbatem scripsit: De intestaturis Ecclesia - , quas Lassici facium, sementiam praecedentium Patrum , Gregoru septimi es Urbam secuηa , quantum in me est , laudo atque confrmo. eumque autem nomino talis per se proprie vocetur , eorum sentemtiam , qui investitu ου Lucorum issendere volunt , Schismarisam j
366쪽
ve Mura per Lvicos facta, abem tum eis pervasis , s sacri a na. sumptis , quae pro libertate Ecclesia est hone ι , salvo pacis vinculo,
discreta reclamatione d Mur. Apostolica increputio Ivoni dedit intelli. hum : Exindh enim sententiam , quae Laicas defendeb.it investituras, lichi non Haereticam , semper tamen asseruit ad ver sani Ecclesiasticae libertati, de Schismaticam , utpoth quae graG. santis tunc inter Sacerdotium ec Regnum Schismatis esset origo &
Investiturae incommoda eleganter in Augustanae Ecclesiae Chronico exponit Sigismundus Monachus et De faciis advertere poteR L. a. e. . quiubet rarioriam peritus , qua causa fuerit , ut adeo sacra Religio ac disis a Clericalis per totam Germaniam offuscaretur. Nam in-vsuura , quam tenebant pertinaciter. Imperatores , venale feceras Satacerdotium ct omnia sacra. Mox enim ut ab ruis 'alaiorum decessi, annulus Pastoralis virga Imperauori destinabantur , qui aut munus a manu , aut ab obsequis , aut a falsa adulatione accepit. Trade bantur enim non fugienti Gregorio , aut remunti Ambrosio , vel EG
cisam visitanti Nicolao , sed se Simoniace ingeremi. Frequentabam sub ea spe Casaris comisatum filis Principum, qui ex Armis ad sacra,
ex curia ad Ecclesiam intrudebantur , non regendam , sed ducer--
Om. Non intrantes per ostium , sed per positicum. Nec fiebat exin men de luteris , sed quantum daret de loculis. Ita sequebatur dissolutio Cleri, dum fieret solutio Priscipi : Non curabatur charta , dum quarerent splendida arma. mala in illis praesertim Regionibus , ubi investiturae accedebat Regia nominatio , sunt grassata. Hinc non Elum legitim h elegos , sed & consecratos Antistites fuisse quandoque extrusos a Simoniacis Regibus , intrusosque ac istis superordinatos Simoniacos , testatur & queritur apud D dechinum Abbatem Pontifex Paschalis secundus. Quales querelae passim occurrunt apud mediorum Scriptores saeculorum. Hinc igitur Se Regiam nominationem & investituram potenter proscripsit Gregorius septimus : Sacerdoti, & Regni duram discordiam , de .gravia indε exorta mala existimavi. nominationis ac investiturae . malo esse longh minora. His obstare videtur per Guidonem Archiepiscopum, &. Paschalis secundi in Gallia legatum celcbrata Viennensis Synodus. A memo
367쪽
3s1 Dis s. IV. PROOEM. DE LAICA ANT. INVEs T. rato Pontifice redditas Henrico investituras damnat rigidissimh, &adiungit causam e n m Spirim icto, investituram omnem denu Harsa esse sed amus. Adunata istic fuit omnis Gallicana E clesia , judicium suum confirmari petit , & pergit ad Paschalem: deum debita revero vestra sugor in Pietasi, quod Ambifica πin his steteritis, si hoc , Acin roga i , confirmaveritis , si deinceps ab illius crudebssimi ranni Erna inrumese lueris, locutione, muneris sabstinueritis , una mire nos , sesu decet, habebuis fit os cst fideles ; μι-
νὸ, quodminime credimus , aliam viam aggredi caeperitis, Ur nostra Fr ternisaris adsertiones roborare nolueritis, propitim μ nobis Deus, quia nos a
vestrasubiectionest obedientia repelletu. 2od nempe Laica investitura sit . Haeresis, ideoque illius ad missio Papam Papatu exuar, mandetque ejus communionem ab omnibus deserendam. Et ex hujus βynodi auct ritate Ioannes Launojus in Epistola ad Ludovicum Marcsium asserit Romanum Pontificem circa dogma non esse immobilem. Addit illum Archiepiscopum Guidonem stea suisse Papam Calixtum secundum,& istam Synodum ab ipso non fuisse cassatam. Respondeo hanc se sanesse Synodum, ad quam a Joanne Lugdunensium Primate fuit invitatus, & accedere noluit sanctus Ivo Carnutensis Episcopus. . Quidquid sit, hujus illa judicium secuta est: In Papale caput non misit degradationis manum. sed suum dumtaxat de investitura senis . sum postulavit firmari, Sc deseri Imperatorem Haereticum, minurata illum, si huic communicare pergeret, tamqqλm Haeretico contagio pollutum sore a se deserendum. Facta fuit haec Synodus istius saeculi anno decimo aut duodecimo, &ad quintum decimum annum seribit in sui Coenobii Chronico Rudolphus Abbas sancti Trudonis: Hoc resti , utique de redditis Henrico per Paschalem investituris, numtis Ur putata Fama pervolainue ad Gallicanam Ecclesiam. με omni mora facto conventu Imperagorem excommunicos, est quod sub taruio sacrilegioer violentias tumfuerat iamnant. Domimu vero Papa quod in reconcilia-none Imperatori promiserat non violaris , sed Ecclesiam Gassicanam, --nesisiliu Romana Eccl a , pro indiuria Romano Pontifici fui , claruibus Trasi Petri Apostob uti non prohibuit. Lucidε assirmat Viennensem SP nodum non placuisse caeteris Galliarum Episcopis, fuisse circumductam, & omnes istius Ecclesiae iras & vires in Henricum Conversas. An Romanus Episcopus sit in fi3ei nobilis, hinc non potest definiri. Paschalis enim secundi lapsus suit sancti Petri Apostoli in Iudaicam simulationem lapsui similis, re quo Tertullianus in libro Praescriptionum: Conversiaionis fuit vitium, non adicasionis. I .
368쪽
CANON PRIMUS. NE μὰ sine Elissime Cleri est Populi ad Regimen
S C H O L I O N. A Gix Canon in Regias, tunc passim grassantes, Episcoporum M
Abbatum nominationes: Canonicas a Ciero & Populo faciendas electiones vult plenε restitutas. Lichi etiam Presbyteri lc Diaconi, quod Hierarchae seu Ecclesiastici Praestisti sint, pari olim Arma eligerentur, variis tamen in locis ad selius Episcopi judicium paulatim transivit ista provisio, fideoque de selis Episcopis & Abbatibus, apud quos selosaam principaliter est Ecclcsiasticum Regimen , Canon est intelligendus. Notanda sunt verba. Electisne Cleri Populi: Evertunt Theodori Balsamonis ad tertium Nicoenum, & ad duodecimum Laodicensi m Cano- 'nem 'holia , asserentia Populum per dii hos Canones ab Episcoporum electionibus suisse reclusum. Nempe suo tempore illum exclusum vidit Balsamon, ideoque morem istum antiquissimorum Canonum pigmento studuit fucare. Quod enim etiam Graecorum Populus dudum post istas Synodos eligendis Episcopis intervenerit, possit lucidh ostendi. Eum in Gallicana Ecclesia excludere conatus est etiam Hincmarus Metropinlita Remensis: Ast non potuisse praesens Canon demonstrat.
369쪽
CA NON II. NE quis sacros Ordines, aut M seria Ecclia..
sica, vel avitaria emeret aut venderet. Et si quis Clericorum quidlibet eorum emisset , is cm digna satisfactione suo Episcopo redderet.
GRassantem tunc in omni Latina Eccbsia Simoniam Canon exsti pat, loquiturq ae cum s undo Canone Chalcedonensi, non solum sacras Episcoporum lc Clericorum ordinationes, sed etiam Εcci si isticorum officialium promotiones vetans pecunia fieri , seu emi aut vendi. Per Ecclesiastica enim Ministeria, Ecclesiastica Thesaurarii, -- conomi, ac alia id genus officia, per Altaria aut m Canon intelligit E 'clesias Parochiales. Certh apud Gratianum exstat insignis ad Lucensis Ecclesiae Clerum & Populum Epistola , qua Alexander sicundus Pontifex ex Chalcedonensi Canone haec omnia confirmat. Etiam poena, qua ejusmodi emptor poenitere , sacras merces Epilcopo suo reddere, seu ab ipsis degradari jubetur, desumpta est ex Canone Chalcedonenti
CANON III. NE quis L Porum Ecclesiasticum Minicterium HI
Altaria temeret, nec Episcoporum quis conse
ΡRima Canonis pars renovat sexagesimum quartum capitulum H rardi Archiepiscopi Turonensis: Lvicti, quamvis Re Mis, δε ει- clem xegotiis disponendu nulla rei Hur facul , quia ad Vserum damna tumem pertineret. Et capitulum Isaaci Lingonensis Epitcopi : Laim, quamvis Religiosis, nuta tamen de Ecclesiasticu facultassinia. vel de Tra dia caris hominom abluid iussonendi artribuasur facultvi. Ecclesiae Oecono'
370쪽
REMENfE CONCILIUM. 3s 'mum deinceps non Laicum , sed Clericum esse mandant Se Chalcedo, Lib. D. nens Canone etiam secunda His ilensis Synodus, δέ quarta Toletana,' adduntque causam: Adecorum est Laicum esse Visarium Disivi , cts C p. s.cularum Ecclesia' care. Et coth vigesimus sextus Chalcedonensis Ca- non Ecclistae Oeconomum mandat e proprio ejus Clem creari, & TheoQdorus B ilsamon dat rationem: Ur est veri ris, ante praesentem Camnem plures Disivi Lasi Osfacis ι Oαι--s. A Canone affirmi corrigi hunc abusum. od ipsum repetit in Scholio ad Canonem undecimum s cundae Synodi Nicenae. Est inter vulgares Apostolicus Quadragesimus primus Canon , & antiquum statutum Synodi Antiochenae. Hinc C. axetiam Xenodochia Episcopo plenε subesse, eorumque Praefectos & C ratores esse Clericos, aut cerre a publicis judiciis exemptos Religios sanxit Gregorius magnus. Et sanctum Joannem Chrysestomum , quod eis non solum Presbyteros praeesse, sed etiam ipsorum Parabolanos seu servitores jusserit isse caelibes , in Dialogo cum Theodoro Romanae
Ecclesiae Diacono laudat Palladius Episcopus Helenopolitanus. x, Eu anisum m stemm , est aequivoca. Neque enim Blum Ecclesiasticae ianctionis ossicium significat, sed insuper Ecclisiasticam
substantiam. Etiam sacra vase, aliaque Ecclesiarum ornamenta dicuntur ministeria. Porro invasam Eccusiasticam substantiam in militum stipendia , aliosque profanos usus transcibere est antiqua Barbarorum Regum violentia , praesertim Caroli Martesii Francorum Principis, de quo magnum Belgii Chronicoci : Carolvis A furiesius Dux Loth triat, col. 3 o.
Brabantia vidisnommas, propter a uirinem be rum decimas Eecis 'Prum Laricis tradidiι , aram pro hoc maxime solo est in armium damnarm. Nam so E--- , Aine ensis Di pio , quem idem Carol mexilium truserat , ct arari in Axona o savii Tm is requissu, in or noe possus, est ad abe saeculu- raptus, inter easera. qua Domino octem deme conspexit, vidit ipsium Carorum in inferno torqueri. Cm GA ime rogaum re fonsum fuit a ducitore Angelo, Sandiorum iudicio, qui in futuro judicabunt cum Domino , ct quorum res abi ut vel disset, ante i d 1- duium anima'corpore sempiternis Ivpsiciis fuisse deputarum, e simul cum suis peccatu recepisse poenas propter peccata ommum, quι res suas amore 2
honore Dra ad locia Stritorum in lummaribus divinι cultus,'alamomu pam perum gr servorum Christi, pro μιmarum suarum redemptione tradiderunt.
in se reversus sanetum Bomacium Moguntia Archiepiseopum, or bradum sano Diumrsu Abbatem au se vocavit, eis, tribaduens Iussit, ut ad
sepulchrum Caroli irem, est si corpus issius ibidem non invenirent , ea qua d, covi vera esse crederem. sim pergemes ad locum ubi Caroli curpus hum