장음표시 사용
421쪽
SANCTI LEONIs NON ICuncta adversariorum argumenta potenter dissolvit. Et quia omnium Africanarum Synodorum mens erat & lingua, a Generali ducentorum& quatuordecim Episcoporum Casthaginens Synodo obtinuit hunc Ca no nem: Placuum uarieluam Apostolitarem Disciplinam κ 'que dimissus ab uxore, neque u a marito, alterico uagantur, sed samaneant, aut sumet reconciuemur. Quod contemsierim, a Faenuemiam
redigamur. In qua causa legem Imperialem petendam promulgari. Ita senistentiam illam ab omni Africana Ecclisia Augustinus proscripsit, & o tenta con Hrmi Imperiali lege adversam Constantini legem , unicum adversariorum asylum , speravit abrogandam. Facta est Synodus sub Tm.ymi Pontificatu , quinti saeculi anno decimo octavo , & tamen
post illum in libro de fide & operibus scripsi laudatus Augustinus: Quis. quis uxorem in adulterio deprehe am dimiseris, staliam duxeris, non via tur aquandus eis, qui exceptaca se aduberii dimittunt est ducunt. Dis sis Drumtisententiis ita Obscurum est, utrum est se , cui quidem ne dubio a Luram luet iamistere, adulter tamen habearur Is aliam Oxerit, ut quantum
existimo , venialiter ibi quisiiDLιμr. Musmodi coniugia nulli deinceps is
deli assirmat permittenda, eorum jam contractorum pertinaces defensores, quod dubiam & probabilem sententiam sequerentur, damnari non vult, nec a Baptismatis Sacramento arceri. Quod ipsum confirm re, & ad Paenitentiae Sacramentum otendere videtur in laudatis, quos
in praefati Canonis robur & confirmationem omnino edidit, libris de conjugiis adulterinis. Etiam laudatus Canon istiusmodi conjugia dei ceps contrahi dumtaxat interdicit, contracta non di luit. Rationem dat in Retractationum libris idem Augustinus, professus quaestionem hane esse dissicillimam, addensque de ejus per scriptos de adulterinis com jugiis libros solutione : Quod utrum modatissime fecerim , nescio; ima vero non mepervenisse adhu1μ rei persectione emis, quamvis multos sinus eius aperuerim, quo Misare poteris quisiquis inteiligenter legis. Hinc&ipse
fle laudata Carthaginensis Synodus censuerunt tanto animae periculo nullum aput immittendum, item nullum Christiana simplicitate jam immissum . licet solvi nolit, facith damnandum. Mitigarunt, damnare
tamen non praesumpserunt magnam, cui Africanae Ecclesiae Primates adfuerant, Synodum Arelatensem. Eadem licentia ad 5 grassata suit per Galalicanas Ecclesias, ut eam damnare non praesumpserit, scd Apostolicam Sedem consulendam duxerit sanctus Exupcrius Episcopus Tholosanus. - Et licit Innocentius primus Pontifex responderit ipsam adversari Evania elio, adco tamen Galliarum Episcopis non placuit jus sententia, ut statuerint in Uenetica Synodo: Eos, qui relictis uxoribus suis, Acut m
422쪽
REMENfE CONCILIUM. cy arieti duuare, excepta catus' catlams, sine a sterii probatione alias duxerint, sarrimm a sommunione arcendas, ne per Indulgenetiam Minam naura se peccata arus au licentiam erroris invitent. Uxorem deinceps non exquavis, aut varia certε causa, sed ob solum legitimε probatum adulterium dimitti , & aliam tunc duci lucidὶ permittunt: Et Evangelium sibi patrocinari omnino crediderunt. -d ipsum eorum successores ciconfirmarunt in Synodo Agathensi. Romanum Imperium cespitabat, 'ti labi tunc incipiebat in Gallia, ideoq se adversum ejus leges ita liberὲ definierunt Episcopi Gallicani: Definierunt adversum Constantini, A cadit, atque Honorii leges, datamque ab illis nimiam repudiorum de novarum nuptiarum licentiam circumcidunt, &ad fixos ab Evangelio limites, ut illis quidem visum est, coarctarunt. Sui item Carthaginensis Canonis confirmatricem legem aded olim non impetrarunt Afrorum Episcopi, ut adductam Constantini legem confirmarit Theodosius Junior Augustus, & suo codici inseruerit. Etiam Patruus ejus Honorius novarum post legitimum repudium nuptiarum licentiam moderatus quidem est scripta ia Palladium Praetorii Praese- αν ictum lme, tamen & confirmavit. Data fuit lex Eustasio & Agricola Consulibus, anno Domini quadringenti simo vigesimo primo. atque ita vides Africanae Ecclesiae preces nihil obtinuisse. inae omnia in novella ad Ioannem Orientalis Praetorii Praefictum lege confirmat Imper tor Justinianus , virum etiam ob adulterium permittens dimitti, addenique hostili captivitate non Livi conj:igium, nisi post quinque
nos incertitudinis de vita &statu captivi. In alia ad Theodotum eiusdem Praetorii Praefidium t erursum firmat illa omnia, castrans tamen bin Lege i 7.nae gratiae licentiam, id est . faculti tem mutuo consensu selvendi M trimonii. Hac via solvi vetat, nisi subiit legitima causa, qualis est v luntas intrandi Monasterii, aut saltem castἡ vivendi. Quas isges in suis ad quintum oc quadragcsimum septimum Apostolicum, ad quadrages-muin octavum 6c oin Mesmum septimum Trullanum, dc ad centeiamum quintum Carthaginenscm Canonem laudat δc probat Theodorus Balsamon, de dicto Carthaginens, qui est supra adductus decimus sepistimus, aci jungens: in hoc Canone continentur . cum Aru multo antia
quiora, exoleverum. inosvis conjugalis vinculi selationum damnantes nones schismaticus laicae potestatis adulator garrit cedere adductis Iustiniani legibus , conjugem invito conjuge definit transire posse ad si tum Monasticum, eoque transitu conjugium Livi. Rogatus olim , S. Meuius uxors su corripietur, ut ferreos etiam compedea ct manicas gestet, in auum δέα , Non possum contineτe, υτ νιMal - accipere, distine aliam
423쪽
Φo8 SANCTI Leto Nis NON accipere, an non ' Hanc, inquam, quaestionem rogatus sanctus Tim
theus Patriarcha Alexandrinus respondit: In hac re quidem adulteris intercedri, nec invenio quid de ea remndeam. Quod responsum commentatur etiam Theodorus : Responsio si nihil possedi re, est enim adustremm ,
sconstantemvirimonio vir aliam mutierem ducat. Ex Novesia autem Domi
Leonis Philosephi marito concessum es mulieris. quae perpetua infinia iaborat,
sisere ε ammonium. Solato autem Matrimonio, hcer marito abam duc Let ii I re. Alteram de mariti, alteram de uxoris supervenienti furore legem
1 . edidit Leo Sapiens: Utraque utrumque conjuglum in certis casibus soli vit. Et omni istarum legum iure etiamnum hodih Graeci vivunt. Et hinc de ipsis antiquus incogniti auctoris, Constantinopoli in Patrum
Praedicatorum Conventu repertus, tractatus merito scribit: Viri mulieris Sacramentum conjugii pro 'tib rep tant. Nam quoties astre dis eraaltera, coram Frasore urbano volumatibus eorum expositu, ininumentis cst Angulispraecisis, sine contradictione viri uxores, ct mulieres viros pro libisu accipiunt, contra mandinum quod Acit: Quod Deus conjunxis, homo non
separet. Etiam in Florentino Concilio ab illis post conclusam unionem postularunt Latini, qua auctoritate rata & consummata conjugia dirim rent. Et licet Dorotheus Mitylenensis Metropolita nequiverit dissolvere quaestionem, illi tamen in more suo duri perstiterunt, iteratae Eugenii quarti Pontificis , dogma istud esse enorme dc Evangelio adversum , ideoque necessario resormandum urgentis, instantiae aliud non reponentes, quam se nonfine legitima causa mat omasipare ine. Utique ex auctoritatejam adduct.1rum legum. Etenim quod Jullinianus Augustus Ecclesiasticam Christianitatis discipliham tangentes leges nec concipere sine doistissimorum Episcoporum assessu ecassensu , nec promulgare censu verit, lucet ex Procopio Caesareensi , ideoque leges istas Evangelio adversari non posse Graeci constanter crediderunt. Etiam de Armeniis ,
Graecorum ritum hinc inde sinuentibus, scribit in Historiali speculo
Uincentius Episcopus Belluacensis: S. uxoralicujus adulteravera, sarimo opus iat e licentiam accipiendi aliam. Et insignis ipsorum Patriola, te ex Praedicatorum ordine Doctor Joannes Chernacensis in Epistola de rum erroribus: Parochi-Difico faciunt inter virum cst uxorem ἀν--δiu ne causa propter pecuniam, contra Evangelispraeceptum cst Sacrosmnes. Erudita ad sui ordinis in Armenia Fratres Epistola exstat apud p his Clementem Galanum. Armenius Monachus sanctus Nicon in opus cuia lo de pessima pessimorum Armeniorum Religione adjungit r mlaria quae nos docet quod mulier ramquam adultera M Jesum adducta est, cum is autem a se. Qui non peccamulapidemissium mittas, re Frum omnes, est nec Diuitigod by COOste
424쪽
REMENfE CONCILIUM. Myachesis eondemnata est, rejWiunt, hane auisionem multis esse pedimisissem dicentes. Et in catalogo, quem de Colchorum & Iberorum er roribus ad Urbanum octavum Pontificem misit Petrus de Avitabolis, . habet laudatus Galanus: Si de uxore litteras non recipiam, de Sacerdotum Beentia dant illi libelrum repudii atque aliam ducunt. Id si liter DCium , i rixosa sit, aut in adulterio eam deprehenderint. Et similes Gentium Fidelium leges & consuetudines exstiterunt olim etiam apud Latinos. Etenim apud Marculphum Monachum , qui sub . Merovingiorum Regum finem in Gallia floruit, exstat ex ipserum consuetudinariis legibus desumpta formula , qua ex bona gratia, seu mutuo obdomesticas discordias consensu decernunt, Ut in quirique eης - Cap 34. iis sim ad similium Dei in Annasterio, aut copula marrimonii sociare se -- luerit, licentiam habeat,innullam regusitionem ex hoe de parte proximi seri habere debeat. Quod ipsum, ex solo tamen conjugii vel ipsius naturae adulterio, permittunt leges Visegothorum, quas lices, teste sancto Udoro in Gothorum Chronico, Euricus Arianus Rex conscripsmi, &' 'Tyrannus Leovigildus correxerit, etiam correxerunt Chindasvintus,& Recesuintus Reges Orthodoxi , tandem tu' Ervigius Rex , haud dubiὸ cum Episcosmium consilio, perfecit. Etiam Theodoricus Rex pro suis in Italia tam Gothis quam Romanis supra adductas Constantini, Arcadii atque Honorii leges in suo Edicto confirmavit. Easdem probasse Cap. videtur Papa Deusdedit, virum , qui proprium filium suscepi uel ex s
ero Fonte, ab uxore separandum rescribens Gordiano Hispalensi Archiepiseopo, & adjungens: Mulieres, cum separara fuerint pro hac simcisa rea propria viris , totam praecipimi recipere dotem Et pin expistum
annum recipiant alium virum. Similiter er vir uxorem. De ejusdem olim
ficti specie ita responsum assirmata suis Antecesibribus, Julio, Inn centio, Coelistino. Eodem principio usus fuit Chilpericus Francorum Rex, de quo Abbas Restino : Chilpericus Auriveram Reginam a se repu' An. 98. M, eo quod adhortante Fredegonis filiam propriam e sero Fonte Asiepefit, eandem sed Ondem sibi in matrimonium itingit. Nec sillim di istarum gentium Regibus , sed etiam a popularibus fuisse frequenter disti
coniugibus repudia, initaque conjugia alia, testantur ipsarum Annales. Francorum Regum varia exempla exhibet in ipserum Historia sanctus Gregorius Episcopus Turonensis Et quoniam Franci non ex solo adulterio , sed ex aliis etiam causis repudiabant , ipserum Regibus Gothorum in Hispania Reges desp6ndere nolebant suas filias, nisi datis de
citra adulterium non repudiando Sacramentis. Ita habes apud Fredega- Lib. 3. e. rium, dc Monachum Aimoinum . . 9
425쪽
io SANcTI LEONIs NOMIEtiam sub Pippino, Carolo Magno, Ludovico Pio , eorumque Succetaribus grassata est licentia. Quod enim Pippinus factus Rex, ejus.. que defuncti Succetares & filii Carolus Magnus & Carolomannus in res priores dimittere , 8 alias sublimioris sanguinis accipere voluerint, lucet in Stephani tertii Pontificis Epistola ad dictos Carolum & Carol mannum. Quam pessimam ad Regnum eveEhorum superbiam viguis e L h etiam in Anglorum Proceribus, scribit Simeon Monachus Dunelmem sis. Et quidem Stephano Pontifici aliud mandanti Carolus non obedivit.' Quod enim Desiderii Longobardorum Regis filiam , cujus nuptias singulariter damnabat Pontifex duκerit Ar postea poenitens etiam repudi λη- 77 . rit, testantur Hermannus Contractus, Eginardus, & sancti Galli M C p si addens id factum ex Episcoporum judicio , quod esset clinica& inlaecunda. Secuti sunt Gregorii secundi Pontificis rescriptum ad Francorum Apostolum sanctum Bonifacium : Quod yroposuistis, quod
muber infiramiare correpta non valuerat viro debilum reddere, quia esia faciat
jugalis r Eanum est, si sic permaneret , ut abstinentiae vacaret. Sed quia hoc magnorum est, nubat magis. Non tamen subsidaei vem subtrahas as dia, quam iasirmitas praepedim non detestabilis culpa excludis. Et in Verme. riensi Synodo statuit ipse, lapsam apud nos Christianitatem reparans , laudatus Bonifacius: Siriuruis cum Ab a sua manet, nee matrem nec μι- us habere potest. Nec ille , nec uti aliis se poterunt conjungere usio umquam tempore. Foedus enim ille incaestus utrumque privat perpetuo. iure nubendi. eisitamen uxor eius , si ita voluerit , sis continere non pus,
si postea quam cognovit, quia cum sua βa vir eius fulis in adulterio, c-nale commercium cum eo non habet, nsi voluntare abstinet, potest alis nubere. Et iterum: qua muber mortem viri βι cum abis hon-bus consi
ruit, ipse vix ipsius hominem ιυfendendo se occideris , hoc proba
potest , illa vir potest uxorem scam dimittere ,.si volueris, aliam accipiat. P ς Et rursum : Si quis necessuare inevitaba cogente, in abum Ducarum Provinciam fugeris, aut Semorem sium, cui fidem mentiri non poterat , H
cuim fueris, Ur uxor ejus, cum vales Ur potes, amore Parentum aut rerum
Darum sequi eum noluerit , qsa omni tempore , quamdiu π 0- , quem secuta non fuit , vivit, semper innupta permaneat. Nam.uge res , qui necessitate cogente in alium locum fugit, si se abstinere non poteII, aliam uxo rem cum paenitentia poteII accipere. Plures ibi sunt ejusmodi Canones. omnia confirmavit etiam sub Pippini R no habita Synodus Compe diensis: Squis homo habet uxorem legitimam, cst frater ellus adulteravit cum ea, Hestater vetiuia mutur, qui adulterium perpetrarunt, trieter ιm quo vivunt numquam habeant όomugium. Ide, cuius uxor fuit, s vult, pol salem Diuitiaco by COOste
426쪽
RE MENSE CONCILIUM. 4. IIsarem bativi atam accipere. Et iterum : Si is vir mulierem β-ιώ-- seris ετ dederis commearum pro Religionu cos intra Monasteriam issemire, ain finis Monasterium dederit luentiam velare propter Deum , πιν illa acci. piar mulurem legirimam. Smiliter st mulierfacias. Gregorim consensit. Et rursum: S vir leprosus mulierem habeat sanam , Ava ei donare commea tum , ut accipiar virum , i a Demina, si vult accipiat. Amsister Or vir.
Etiam istic sunt plures istiusmodi Canones. Porrh Gr ortus ille suit Romanus Episcopus , id est, Romanae Ecclesiae Cardinalis , Pauli prumi Pontificis ad Synodum istam Legatus. Ex quo videri possit Romana Ecclesia tunc fuisse ejusdem mentis. Prim tim istum Compendiensis SP
nodi Canonem suo capitulari inseruit etiam Isaac doctissimus Lingonem sium Episcopus, atque ita lucet etiam tunc sub Caroli Calvi Regno m rem istum non fitille damnatum. Non sellim ob fornicationem, sed etiam ob superveniratem servitutem , amentiam , aut similem infirmutarem , imo & ob paupertatem consuesse tunc uxores dimitti, aliasque duci in Francia, testatur in libris de laica institutione eruditus illo tempore EpiscopusJonas Aurelianensis. Istud ipsum de Anglia afirmat in litteris au Εdelredum Cantuariensem Archiepiscopum Ioannes Pon- 'tifex octavus. Nempe de conjugiisdidivortiis quaestionem esse obscuricsimam, & plenἡ a se non posse explicari, supra prosessus in us Au- Ep.
gustinus. Eadem ignorantia laborarunt plurimi per alias etiam gentes Episcopi, atque ita de hac re varihsen sciunt. G. Abusus rursum invaluit post patrata in Formosum Pontificem scan data. Tunc enim statuit Synodus Triburiensis: Si quis cum noverca δε- . dormierit, neuter ad contagium potes perventi e , sed um eius , A vuli , p Maiam accipere, si continere non potest. N-ursi quu eum fluora sua. vel cum serore uxoris s- -rmieris , observaridum est. Ab omni supere nienti impedimento dirimenti matrimonium solvi videtur censuisse. Licet nonan hodiernis Synodi actis, exstat tamen Canon apud Grati num. Conjugibus ob enatas discordias reconciliari & convivere perti-31. quae naciter recusantibus, aut ambobus aut eorum alteri Monasticam proseL stione r. sionem suadebat, & apud saeculum remanenti novas nuptias indulgebat
etiam senetiis Fulbertus Carnutensis Episcopus ac de isto suo more scripsit ad Robertum Archiepiscopum Rothom ensem: Si hae de causmeum coasilium vultis, quod ego jacis, idem vos facere F deo. Capitula
Canonum M hanc causam pertinentia nobis subseribere non vacavit ad praesens hostium secutione turbatis. Scribemus autem Ur haec alia libenter in ob
quium vestrum, se Deus nobis concesserit salutem ct pacem. Alia Can
num de hac re Capitula Ko nescio, nisi adduinas i ges I ustiniani Aui
427쪽
ψIχ SANcYI LKo Nis Novisti, & Canoisem Synodiάompendiensia. -d Scoti uxores suas non solum dimitterent sed et m venderent. habes in litteris Gregorii se timi ad sanctom Lanseancum Archiepiscopum Cantuariensim . Etiam
ad Muriardachum Hiberniae Regem scripsit tunc sanctus Anselmus: IM, cietur q-.is RQηevino viri sta ubere est publice-rras u uxori aliorum co--πιανι, β ιι qualibet equηm equo, Ut q- α -- rem ra alia a Lib. commmu , ct pro tibiis ac ne ratione relinquit. Et de quibusvis Euro. . t 1. pae Gentibus scribit Guillelmus Monachus Malmes riensis: Lagu-
47- -oribus excissis , musti contrahebam divortium , alienum expugnantes matrimonium. Loquitur de Urbani secundi temporibus. Attamen ab ua '- s Q -inveteratus, & longh antiquior. Et adversus illum Leo nonus emi. sit praesentem Canonem.
Quaestio est, Quibus ex fundamentis linosam adeo sententiam, aetatissime diffusum morem proseripserit ac damnarit 3 Respondeo, ex firmissimis iundamentis. Etenim repudio non solvi Matrimonia docte constantissime variis in locis Tertullianus , adjungitque in libro de C.ν m Monogamia: utique conjugalis vinculi diremptivum
a primardis non fuit, ut apud Romanos-annum sexcentesmum Urkis comop. 6. iaetis idonis duritia eam sem densatur. Et in libro Apol Metico: et aes infriatias Matrim artim de m--- ubique pro at , quo flor a mafere sexcentos as Urbe candisa nusia domus repudium scri r I Utique apud Gentiles Romanos. Ita ostendit repudium non soli Evangelio, red& naturali legi repugnare. Ex semicationis causa profitetur posse diverti, verum sne vinculi injuria. & sne licentia novarum nuptiarum. Pemmissam Iudaeis licentiam assimat fuisse durisia gen- . seu merum Divinae comnuserationisi ultum , impime sustinens duritiam Iudaici cordis, malensque ab ipsa dimitti uxores, quam trucidari. Vera quisdem falsis hinc indε permiscet. attamen & Cadolicus& ad Montanumilapsus sententiam nostram in selidissimh tutatus. Eandem tutatr est Eli .rina Synodus, foeminis, quae non solum sine causa , sed Ec quae ob adulterium viros dimiserint, interdicens novas nuptias, & accipientibus, donec dimissus vir obierit, auferens communionem. Eandem sente , 'ρ tiam in litteris ad Oceanum tutatur sanctus Hieronimus, Romanam in tronam Fabiolam, quae dimisso adultero alium virum duxerat, assirmans de laudans Histe a Romana Ecclesia Qbjectam publicae poenitemiae, tam 3o, quam Ε -gelicae legis praevaricatricem. Praecepit, inquit, Dom- uxorem non debere dismitti excepta causa fornicationis , π si dimῆμ' ris , manere innuptam. Aliud a Paulo , ali id a Papiniano ait praecipi 1, alias Caesarum, alias Christi esse leges, quae dc virosti mulieres,
428쪽
REMENfE CONCILIUM. 4. II parisormiter constringant. Quae omnia repetit in litteris ad Amandum,& in Commentariis ad quintum Audecimum nonum caput sancti Mat thaei. Et quidem publica nobilissimae Fabiolae anth Lateranetas Bassicae fores poenitentia ostendit oppositam sistentiam a Romana Eccllasa
judicatam suiue improbabilem, imo & intolerabilcm r ibet mi
probabilitaris fucus tantam Matronam a tanta coram totius populi o
lis confusione talem dispensatoriε excusasset. Et in hoe sein Romani Pontifices semper suerunt constantissimi. Etenim sincto Exuperio T losano Episcopo, de adulterorum repudio 8c novis repudiantium nuptiis ronsulenti, respondit Innocentius primus: De his requisivis me
parrea Muros es est. Ambos eiusmodi novos cori cic affirmat abstinendos communione, tradendosque selenni poenirentiae: Quod nempe & illum qui dimiserit eonjugem& aliam duxerit, kemque illum qui duxerit dimissim , Dominus edixerit moechari. Quod nusmscriptum praed tot in libris de laicali institutione Jonas Aurelianensis
Episcopus, dc adjungit: Noe -- -- constra Waraptum Dominior Murums 'μci Adramvemira uxorums, ct ata ducendu , ideo mola νsse δε - non est, quo-- nefanis tanti eriminu operatores sevmssima ιβ omcace A, ut Forul, non pereetanta . Solemnes Romani Imperii eges , & ab ipsis permissas neptias damnare varii metuebant tepidi L.
Epistose, ideoque largissita grassatus est nequissimus abusus, imb& 33
veritatra fucum induit apud imperitos: Et isto aberrore atque metu Ro- 'mana Dchsia Fuit semper immunis. Hinc etiam alterius conjugis rapi vitare conjugium non dirimi, contra Romanas leges ad virum illustrem Probum laudatus Innocenti rescripsit. Quod ipsum in litteris ad Niems, . tum Aquileiae Archiepis um connrmavit Leo magnus. Et de istis omnibus, maesertim Justinianilegibus, . Theocrista j tricia rogatus m Ep. 7 gnus G orius respondit: --r Risminoeasse conjum Δων ἀψμι-- vi, siendumest, quia esiae lix humana conregis, lex Dimina tamen prohi--t. Persemm veritas dicit: Quos Dem eouunxit, homo ne simi. Et in L.y Em litteris ad Adrianum Notarium Panormi anum: Esmundana lex ML 39pit, conuers nis Pratia, utroliber inmus pos seisi cim ritum, disina hos
tamen lex sieri non permittit. Nam excepta Drnicationis causa vis uxorem δε- mittere nutaragism concessitur. Etiam Stephanus secundus , Pippino Francorum RNe ac ejus Episcopis de repudiis ac novis nuptiis rogatus respondit per laudatum rescriptum Innocentii primi ad sanetiam Exuperium. Quod ipsum in suis, per illustrissimum Lucam Holstentum nuper pinblicatis, Romanis Synodu firmarunt etiam Eugenius sicundus, ac Leo
429쪽
l4. SANCTI LEONIs NONI quartus , actilentes nuptias nec per Monallicam professionem selvi Cap -Neophytis Bulgaris, fidelium Graesorum varia repudia dc novas nuptias videre consuetis, ideoque desuper haesitantibus, istud ipsum respondit 'Sp 7 Nicolaus primus. Et Rostagno Arelatensi Archiepiscopo , eundem abusum in Gallia adhuc superesse conquerenti, idem reposuit Ioannes . octav dc omnis secunda Synodus Tricassina. Eundem abusum gravisi Epist. 6. sina ε damnat idem Pontifex in litteris ad Atrardum Archiepiscopum Auscensem. Longe plura adduci possint ejusmlidi decreta atque rescripta Romanae Ecclesiae. Quare adversa Deusdedit, Gregorii secundi, MYachariae Pontificum rescripta Indulgentiam continent, non legem. Daris corruptorum dierum cordibus istam dispensatoriam paternae mis rationis conniventiam maluerunt impendere, quam lapsae disciplinae
Romanae Ecclisae sententiam lanissime tutatus est cumCarthaginensi Synodo & omni Africana Dioecesi Erastus Augustinus. Evincit id velso lus titulus librorum de adulterinis conjugiis. Q-d vero oppositam
ententiam plene non damnarit, fecit ejus lilmma & consueta modestia , qua sanctum Cyprianum imitatus nunquam praesumpsit se statuere Epiti coporum Episcopum, seu judicem suorum Collegarum. Circa opini nes, quas vel quis sucus suaderet tolerabiles, permisit quemque in suo sensu abundare. Eandem sententiam Oonstantissimh tutatus est - Joannes Chrysostomus, intrepidὶ asseverans permissum a Domino ex ' fornicationis causa divortium esse quoad solam cohabitationem, non qu
re vinculum, cunctas Romani Imperii leges Evangelio adversari. Addit adversari de legi naturali, ideoqueJ udaeis permissum a Moyse divo tium fuisse merum indultum temporalis impunitatis. Sola morte solvi vinculum istud firmissimus assirmat. In sexagesima tertia super sancti Matthaei Evangelium Homilia ex Divinae Majestatis verbis, Erunt duo
in me una, quod Deus coniunxis , homo non sim et, docet matris
nium εc per naturam & per divinam legem esse inteparabile, nec ulla in causa posse solvi. Datam Judaeis solvendi licentiam addit suisse dispen toriam, & a nova Christi Domini leue etiam in adulterii casu sublatam. In Commentariis ad primum sanisti Eiaiae caput assirmat repudium esse uxoricidio minus, ti tanquam tale bidaeis dumtaxat permissum. Suin ponit vinculum permansisse. In libro de virginitate palam docet adulterae repudio longh minus solvi apud Christianos , ideoque repudiantem
Cap. o. oportere aut caste vivere, aut reconciliari, &adjungit: ambes alierum
fugium. Q dnam ' Eim moriem exspecta. Quod ipsum pluribus docet in Homilia de libello reeudii. Merit mulierem tae non viri tantum, sed
430쪽
REMENfE CONCILIUM. 4 Ismegis servam, sela viri morte emancipari, ac prosequitur: Qua --um serva est ac satam i, etiamsi missus repudus tibellum accipiat , a L
aeris ligabitur lege. Nam servu quidem l et mutine Domnos viventes, uxor, autem visenus commutara viros non bot. Absquin adulterium perpetrabunt.
Ne -hi leges ab exteris conduin legas, praecipimus dari tibiatam repudii ac disian. Neque enim macta istin Deus re 'dicaturus est , sed secundkm suas. Id etiam externae lues non simpluiter nec absolute hoc reuerum : Na-or . ipse puniunι factum. ει hinc liquet quod peccatum uis aegre tulerint. Unde eam, qua auctor fueras repudis. nudam ct spobaram facultatibus ejiciunt , eum a quo data fuerat dissolutionis occasio, etiam facultatum 1actura puniunt , est idias tum illud non ommendant. Supra adductas Romanorum Principum testes asserit Evangelio adversas , & ad instar Moia1cae esse ad evitanda majora Reipublicat malamerh dispensatorias ac permissi vas. Largissime haec deducit ibidem, nec non in sermone de ducendae Tom. r. υκ oris qualitatibus, ac in sermone adversus desperationem. Quod ipsum sς . Sin suis ad septimum primae ad Corinthios Epistolae caput Commentariis insigniter tradit Theodoretus. Et quis ignoret Theodoretum Oricntalis Dioecesis suisse mentem & linguam, adeoque ex ipsius, in cujus Metrois
poli sanctus etiam Joannes Chrysostomus natus fuitti in tantum Doctorem formatus, unanimi sensu fuisse locutum p Idem senserunt plures Patres Latini & Graeci Porro pro adversa parte adducti Gallicani Canones sunt parvi ponderis. Hi enim senu, quos quidam apud Agobardum Lugdunensem
Archiepiscopum in opusculo de Ecclesiasticarum rerum dispensatione dixerunt non recipiendos, eo quod Romani Legati ipsis condendis non intersuissent. Quidquid sit, posteriores Synodi eos omnino exussi arunt. Etenim a Patre tuo Pippino & sancto Martyre Bonifacio coeptam lapsae disciplinae reformationem prosequens Carolus Magnus statuit in stio Aquis anensi Capitulari : Nec uxis a viro dra a alium accipiat virum
v eme o suo, nec vir alum accipias vivenu uxore priori. Loquitur etiam
de facto ob adulterium divortio. Edictum enim suum fundat in sup rius adducto Canone Carthaginensi. Quod ipsum in tertio suo Capitulari Tit. 6. e. firmat Ludovicus Pius. Et habita sub ipse sexta Parisiensis Synodus sta- 3.
tuit: Qui Musa fornicationis d sis uxoribussiuabas ducunt, Dominisem L. 3. c. tentia a Gera esse notantur. Quod ipsum statutum fuisse a secunda, cui Joannes octavus Pontifex praesedit, Trecensi Synodo, est supra ostensum. Lucidissimis verbis confirmavit etiam Namnetensis Synodus: Vod F Ob a sterium uxoris, illa vivente , - enus aliam accipiat. Sinm Cap. ra.
l. forma or in mutura servabitur, si eam vir ejus adulteravit. Eam esse 14. . .