장음표시 사용
431쪽
SANCTI LEONIs NON Icertam Evainelii legem, ipsique omnes Scripturas, Patres & Canones, contanare amrmavit in libris de Lotharii Regis divortio , atque insignuLib. t. ter demonstrat Hincmarus Metropolita Remensis. Et in suo Capitulari qu ν Isaac Lingonensis Episcopus: mr Amέμολε limum uxoru, ita να--τ ς 3 nul eniti habeas luensiam ducere aliam. Apud Ansegi sum Lobiens Abbatem est Capitulum Caroli Magni. Nec aliud cum suis Synodis semLib. 7. c. sit gloriosus noster Apostolus & Martyr Bonifacius: Libertinos de omnem sese Christianitatem exutos Parentes nostros plen/ reparare unico insemii non potuit, ideoque duro illorum cordi ad tempus siqua divoratia dispensatorihindulsit. Q omnino fuit mens etiam Gregorii secim. di, & quorundam aliorum Romanorum Pontificum.
At inquies sanctum Ioannem Chrysostomum loqui adversus solum
ex alia quam sornicationis cause repudium. Etenim in laudatis de du- cendae uxoris qualitinibus, εc adversus desperationem sermonibus diaseris scribit, quod ob nullum, nisi Blum impudicitiae vitium Paulus Apostolus permittat expelli uxorem, & aliam introduci. Et in decima nona super primam ad Corinthios Epistolam Homilia distinguit intre infidelem , adulteram uxorem , hanc solam assirmat posse eiici, Beaddit causam : Q- - selinum est matrimonium. Et infra : se mearionem maritus non est maritus. Respondeo haec ab ipse in eadem Homilia exponi: ε Eustera maritum dedecore asserit, facta eLI Huri 3,'ab levis iura . Hatrimo . Utique quoad morum & cohabitationem.
Hinc di trigesima Homilia introducit loquentem Dominum Z S adustri A mater , minime te rio ut cum ea habites ; fi i fidelis , non prohibes. Nam laesum etiam adulterio vinculum sola morte selvi est supra μ eL. sus. Et quod quaedam Patrum locutiones hic cespitare videantur, non est mirandum: Utunitae enim phrasi Evangelici, quae omninb habet albquid obscuritatis. Aliis parumper verbis sanctus Matthaeus, aliis sanctus Marcus, aliis sanctus Lucas. aliis in prima ad Corinthios Epistola Paulus Apostolus fuit usus, ideoque sanmis Augustinus singulorum verba producit ac discutit in libris deadulteriniscori u is,& advertit palmarem dissicultatem esse de sancti Matthaei verbis: -- , ἀ-seris uxorem
suam,nisi obfornicationem, st aliam duxerit machatur. Et qui dimis duxeris, machatur. Eam lucidε exponit celebrata sub Caroli Magni Imperio per Paulinum Aquileiae Patriarcham Synodus For Iulimus: Quomam mmedio ambiguus interponuur sermo , id eΗ , ob urnicationem, quini M.
mirum poreis, utrum M solam licentiam Osimistenvi uxorem , an etiam Mutrum, d tum resemur, hoc est, ad aliam vi Vente illa accipiendam , quas dixerit, Qui Amserit uxoremssam, ct aliam UOb formationem duxerit,
432쪽
REMENfE CONCILIUM. i Imrec ur. Ex sancto Hieronymo definit exceptionem istam ad solam, quae proximε ante cedit, dimittendi licentiam debere restringi. Facta igitur ob fornicationem dimissio non solvit vinculum, adeoque & qui aliam ducit, & qui dimissam duxerit, ipsaque item alteri nubens dimis. sa omnino moechantur. Quem sensum non dumtaxat in laudatis a dicta Synodo super sancti Matthaei Evangelium Commentariis, sed & in litteris ad Oceanum tradit sanctus Hieronymus: Fraecepit Dominus uxorem Epist. 3.. non debere aemuli excepta causa fornicationu , ct sia Deru , minere cap. 3.-uptam. Quidquid viris iubetur, hoc consequorer redundaι in foeminas. At iter non nihil lentit sanitas Augustinus: Exceptam fornicationis in sam , licet non ad Liam dimittendi, sed & ad novarum nuptiarum ibCentiam reseratur, vult istis nuptiis non favere. Existimat esse locutionem similem huic : detenti bonum , ch non fuisti, peccatum est issi. Uti scienter peccantes damnans, ignoranter lapiss non expurgat Jac bus Apostolus, ita Ι Domino, dum citra fornicationis causam repudiantes ac alias nuptias attentantes damnat adulterii, eos qui ex ista causa Patrant eadem , vult Augustinus non expurgari. Istos non selos, sed Praesertim dumtaxat ac gravius damnari censet, uti scienter peccantes
damnantur ab Apostolo Jacobo. Santa Hieronymi expositio est clariorti longe firmior. Et ex his omnibus vides praeientem Leonis noni C nonem solid is fundamentis esse nixum.
ET quia mpi ueretici in Gassicanis partibus memserant , eos excommunicanis , illis adiutis qui ab eis aliquod munus yel servitium acciperent, aut quodliabet defensionis patrocinium illis impenderent.
Novi hi in Gallicanis partibus Haeretici fuerint duo Aurelianensis
Ecclesiae Clerici, Heribertus & LyZoius, quorum sterior in A nasteris sancia Crucis Clericorum clarismus habebatur , prin sancti Petra E clesia, cognomento purissiaris, capitale Schola habebas dominium. Ita Glaber Rudolphus, qui circa Heribertum videtur falli. Aurelianensis enim, in quo damnata Haeresis, concilii acta afirmant Heribertum, non Aur
433쪽
Itanenfis Ecclasiae, sed Ariasti nobilis Rothomasensis fuisse Clericum ,
nequaquam Haeresis Auctorem , sed seductum , ac postea prQditorem. . . Lizoti in plantanda Haeresi socium affirmant fuisse Stephanum Clericum Aurclianensem, Constantiae Reginae Consessarium. Addunt am- boa suisse lapientia claros , sanctitate magnificos, et emosynis largos, in Roberti Regis aula ac omni vulgo potentes, ideoque ad diaboli, s pulchris dealbatis semper utentis , opus aptos. Antiquum incogniti Authoris, a Francisco du Chesne publicatum , Francicae a Roboto usque ad Philippum primum Regem Historiae fragmentum eadem eo firmat. Anescio qua Italica muliere ambo circumscripti & sedum receperunt . dc clandestine praedicarunt Gnosticam 8c Manichaeam Haereis sim , cujus quaedam capita exponit praefatus Rudolphus: Diceba- δελ
assireMAt. Et com universarum Hari . face insanientes, canum mare latrantes deterrima, in hoc totum Disu is erant Haereticis si is, νου--valvearum fletusis medebant non reoompensori ultionis vindinam. Ommomyianum opu/, quod a matur pretium remuneratinnis aternae, i.
sversuum induabant. Alios insuper errores adducit laudatum Historiae fragm entum : Exorta est Aurelianis nesinda H resu. Hvus P cipes erant Stephanus cum LMisio, qui ct alios sibi sed perditiorus a semorant socios , quorum alii erant Pres Hieri, His Levitae, ain aborum Oriunum Paulusu limast. Dicebant non posse aliquem in Baptismate Spiritum sanctum suscipere,
post criminale peccarum veniam non promereri. Impositionem manuum nLLI posse conferre. Nuptias spemebant. Epsiopum argirmabant non posse ord nare, ct saActum dine Spiritum. Alios adhuc prod ucunt pubi icata per Lucam Dacherium Acta Synodalia: racum christum de Virgine Aginia non
esse natum, neque pro hominibus passum, nec vere insepulchra possium, nee a mortuis reseurrexiF. Ad ut in Bapti onusia esse celerum avo, nemo, neque Sacramentum Corporis est Sanguinis Christi in consecrasione Sacerdotis. Sanctos Martyres atque Confessares implorare pro misis ducebant. De Sacrosaneta Eucharistia errorem lucidius in Aurelianensi Synodo exposuit ipsbrum accusator Ariastus: mcuos pamem cst vinum, quod super istare mansiuia Sace Mum sancti Spiritus operatisne esset viritur Sacramentum,
converti mn posm G - ct Sanguinem Cisim. Replicanti autem, Simhis, qua enumerastu, suus homino, qua sterat aer, ut dicitur, esse non potest, a vobis obnio rogo mihi aperiri , is quibus sterari poterat, ne inmoanimus in dabis m*-- cadas in derifera inis ruinam, reposuerunt: Pr Diuiliam by Coos e
434쪽
nunc ver . eremia in eu-ne totiis veritatu, Hugra mentu oculas ad lumen ν
ra Fides aperire carpis ij. PMdrimia tibi simis dium, quo iures , per 3Postionem siilicet manuum nostrarum, ab omni uini uia mundaberis, a ques inriti Spiritus dono repleberis , qui siripturarum omnium ρυμ dua em c veram ἀγυι- assique scrupulo ιὸ docebit. Deinde C in cibo pas , suterna saristate recreatus, vιdebis perspe nobisium m nes Ariel cad, φω rum solatio fultus, cum eo quovis locorum sine mora vel auffc Me, cumvorueris, ire poteris, nihili tibi deerit, quia Dein omnium tibi comes num-qΜam deerit, in quo sapientia thesuri atque dimisiarum consistunt. Pergunt Acta Synodalia: De cibo isto, qui Coelistis ab istis dicebatur, quis arte com fiebatur, nescientibin demonstrare eurabo. Coni gabantur certas m ms, singuis lucernas tenentes in mambin, Misaar Luama Damonuam nomina da ciamabant, donec subito Damonem in similitudine cujus bet bestiria via antissimdere. Qui iris, ni visibilis illa Gisiatur virio , omnibuι ex diis μ' η-Wo- , quamprimum quisue poterat mulierem, qua ad manum ive niebat, ad abutendum accipiebant sine respectu, est utrum Arater , απι S μμι Monacha haberetur, pro sanctitare or Re ne istim concubuus ab aumνα Mibatur. Ex quo Drcissimo concubitu generatus infans, octava die in med o eorum copioso accense une probabatur per ignem, moro antiqμorum riganstrum, Ur sic in igne cremabatar. Cuius cinis tanta veneratione eta e Miur atque custod ebamur, ut Christiana Re issitis Corpus Christi cum asset, qris dandum de Mesaculo exituris ad viaticum. Inerat enim tanta vis
diabolicae fraudis in seo cinere, ut quicumque prorua Hars imbutu μοι, di de eorim cinere quamvis sumendo parum pratibavisset, xue unquam ristia de eadaem Haeresgressum mentis adsi- verisinis derigere valeret. Insignem hanc Christianitatem edoctus Heribertus etiam Arsino Domino suo est per adere conatus. Itala quippe mulier promis at ab omni penitus mundo recipiendam. Prudens Ariastus videns haec non Iesu Christi miracula , sed nefanda Gnosticorum clandestina dogmata, censuit astum astu superandum. Ad Stephanum & Lietolum accessit Aureliam, eis se dedit discipulum, & omnia foeda ses reta est expiscatus. Domino suo Richardo Normandiae Comiti detulit, hic ad Robertum Galliae Regem, qui Synodum Episcopalem fieri jussit Aureliae, ubi ab A fasto accusata, a Guarino Belluacensi Episcopo, & Εbrardo Ecclesse Carnutensis, ac apud sanctorum Principum Apostolorum limina a sesitis lancti Episcopi Filiberti Clerico convim, & per omnem Syno dum damnata fuit Haeresis, ejusque cum multis asseclis Auctores soli m- niter degradati, saeculari brachio traditi, & vivi sunt combusti. Nemo
435쪽
4ho S A N e T I LE O N I s No M Iresipuit, nisi eum uno Clerico unica Monialis. Qi omnia latius ref runt laudata Acta Synodalia. Etiam in sancti Petri vivi Chronico me-xior r. minit Clarius Monachus Senonensis: Sub se tempore exorta eLI magmemresis, novactia udua, in m H Aurebant . Ouapropter accersim Reru schiepiscopum , jussit in eadem urbe congregari Synodum. Erant aute ipsi Haeretiis ex melioribus civitatis cierim. Communi vero consensis Ur v
luntate convicti, omnes perpessi sunt enu incendium. Hi ergo sunt primi Haeretici Sacramentarii, E quibus postea Petrus Brussius, Henricus, Tanchelinus, Albigenses, Waldenses, Wicit Estae , tandemque Lu- therani, Calvinistae, nec non ic Suenckseidiani, seu omne scriptum Dei Verbum . projicientes Prophetae Caelestes, quasi e terra fungi prodierunt. Hinc enim Guarino Belluacensi Episcopo fidem orthodoxam praedicanti, & isti resiponderunt: Ista illis 'Me potes , qui terrena sapiunt, atque credunt sigmentacarnalium iamnum siripta in membranis an malsum ; Pribu autem, qui legem siriptam habemus in interiret homine a
Spiritu sociis , ct nihil aliud spimus, in quod a Deo omnium Coniurare didicimi , incassumsuperflua, ora Di immu devia profers. Idcirco verbis Anem impone, , a nobis, quidquid velis, facito. Stultus & vanus, de quo cum Lutheranis ec Calvinistis hodie inseniunt praesertim Suenchfeldia. ni, privatae revelationis spiritus est adedantiquus. Est enim ille, qui omnes a se in errorem seductos impios facit in isto circuitu ambulare. Hanc igitur nequissimam atque seisissimam, oecdum penitus exstinctam , Haeresim denub damnavit Leo nonus, omnesque ejus sequaces
N Esandum istud humanae naturae adulterium, propter quod & in
universum genus nostrum cateclismus & in dissidentiae apud So. domam & Gomorrham filios venit ignis caelestis, ad costadum est, ut etiam Diabolus audire nolit csie ejus incentor. Etenim de quopiam , va .rias variorum libidines Wocurante , Diabolo scribit magnum ruigii Chronicon : Omnes , quidquid petierunt, habuerunt o obtinuerunt, ater unum, quι petiis consensum mouis cuiusdam, nobilis adolescentis. Diuitiam by COOste
436쪽
φιοd DMMus mska potestate esse negavit, nec sibi esse licitum in tam Huiso Fot iissileris abere consensium. Quin imo sancto Eparchio At vernensi s is copo, selum meretricis elogium improperanti , apud sanctum Gregorium Turonenscin re posuit iratus Diabolus: Quia mihi meretr- nomen Lib a. e. ι onis , mustra tibi patrabo π ob desideria mulinum. Et multis illius-1 i. modi vexis vir sanetissimus exinde fuit inquietatus. Et iam selo excaecatae naturae lumine ducti ante Domini ad ventum Gentiles, nostrates praesertim , adeo semper execrati sunt nefandum istud vitium , ut excussi a
Batavis Romani Imperii Cornelius Tacitus in Historiarum libris dicat & Lib. . e. hanc fuisse causam, quod impuberes a Reipublicae Ministris ad purum
traherentur. Taifalorum , vitium istud profitentium , gentim , uti obscaenam & hominum nomine indignamo, damnat etiam Ammianus Marcellinus. Imperatores item Neronem & Antoninum Heliogabalum Lib. 3. e.
ob idem flagitium omnis usque hodih mundus pessim h detestatur. Et huc omnino respexit Apostolus, mandans neminem eligi in Episcopum , nisi qui habuerit filios subditos in omni castitate. Mandat adversus pes simum gentilitatis morem, quo etiam Philosephi, uti acerbo larcas mo improperat in libro de anima Tertullianus, Philosephiam exorna- Cap. bant amore puerorum. Solonis leges, abominationem istam , uti rem magnam, solis ingenuis permittentes, insigniter pro merito exagitat in suis supra Apostolicam ad Romanos Epistolam Homitiis sanctus Joannes Chrysostoinus. Ethinc quod leges istas, licet omnino dilectas, tamen imitari erubuerit spurcissimus etiam Mahomeres, in Orientalia Ecclesiae Historia demonstrat Cardinalis Iacobus de Vitriaco. Origenes idolis immolare , quam foeditatem istam pati maluit: Alterutrius eligendi necessitatem fuisse illi causam lapsus, testantur in libro de Sectis Leontius Cap. ro. Scholasticus. & in Historia Ecclesiastica Nicephorus Calixtus. Idolola- Lib. F. triam existimavit esse minus foedam. Et sane haec est avaritia , quam Apostolus tradit esse servitutem idolorum. Nequaquam enim de nummorum , sed de corporum avaritia loqui illic Apostolum, saninus Hier nymus &alii gravissimi Doctores constanter meri id assii mant. Etiam istud flagitium in libro de Pudicitia notat praesertim Tertullianus: Rel, C3p 4. quas libidinum fretas, impias ct in corpora is in sexus ultra jura nazurae, non
modo limine, verum omni Ecclesia tectoIubmove miti. Ouia non sunt debIta, sed mon bra. Quod emphaticum locutionis genus est mutuatus ab homine gentili Suctonio: AG bosi concubitus reperiores. Et iterum : Mon. L b3αs se libidines. Addit idem gentilis nefandum istud. hominum pinus 3Α non dumtaxat urbe pellendum, sed & profundo submergendum. supplicio vindicari consuetum assirmat etiam gentilis Athenaeus. Iam C
437쪽
611 S. LEON. NONI REMENfE CONCI L. illi Sacramentalem etiam absolutionem in mortis articulo denegabat primitiva Ecclesia, Christo Domino summo nostro in dextera Patris Pontifici reservans de mittens judicandum. Εκ ista peste omnem Africam fuisse a Divinajustitia traditam in Barbaras Wandalorum manus , scribit in libris de providentia sanEbis Salvianus. Etiam Angliam in Nor mannam Guillelmi Conquaestoris potestatem hinc devenisse assirmat in C p 3- Albanensium Abbatum vita Matthaeus Parisiensis. Sub Ludovico Pio celebrata sexta Parisiensis Synodus ait exinde perire Ecclisae statum, de na periclitari. Quare flagitium extremo supplicio vindicandum , Leg. 377 magnum Constantinum imitatus, in novellis suis legibus merito statuit
Imperator Iustinianus. Quam horrendὲ castigari jussisit illo infidias Episcopos dc Clericos , habes apud Theophanem 3c Georgium Cedrenum. Qualiter ad Leonis noni tempora flagitium grassatumst , videri possie ex ejus ad sanctum Petrum Damiani litteris , lis broque quem ejus jussu scripsit, ac ipsi inscripsit dictus Pctrus, de ap- pellavist Gomorrhianum. Etiam Hugonem Lingonensem Episcopum fuisse ipse insectum, ideoque a praesenti Synodo degradatum, habent
acta Synodalia. Verum enim vero nefandum est hoc monstrum, idemque imitemur sanctum Anselmum Cantuarientem Archiepiscopum, de quo Henricus Cnygthonus : An lamia Sodon quolibet dis Domum excommunicamvis censerit. Sed-hoc pestmodum retractarint. N.mpubbra ris hujus vitisprois mentibius it fomet majoru audacia μει perpetranssi. Eadem de causa Gomorrhianum , in quo singulae vitii istius tricies refiniantur quidem doctissimε de castissimε, tamen & exponuntur. sancti Petri Damiani librum finxit a se perditum atque ita cum gravi laudati Auctoris ira suppressit Pontifex Alexander secundus. Qi regula omninb servanda est in nostro Belgio, ubi monstrum ignotum est & pluriamis inauditum.
438쪽
Exponuntur Synodi Occasio, Episcopi, Locus, Dies, ob acula.
tanis Pontificis sanctitatem compendio depingit in sui Monasterii Chronico Hariulphus Monachus sancti Richarii
Centutensis: Leo Papa Otume Teutonuus , paremum ex Llentio a nobilitara praefulgens , ct caeusti visione V2natus -- Lib 4 sequam natus , in Loth-m anmndo processit. Qui sacris linteris atque Meratibus studiis accuratissim. eruatus , est per omnem pueritiam , juventutemi ct Mosescentiam, n-rarae mentis honestasem conservans, et
ctione cieri or populi EAbsis rasiosiorae zm est Episcopus, cum jam ein
pinqui viri Imperiales de Romano Apoctoiatu ei conferendo tractarent. Sane quoniam cum nobiluale pinentum non deerat ei sanctissima claritas morum, non recusavis iamo inclum paupercula civitatis curamissifere, imo obtentu
maioris evisandi honoris , ad hancfacile est deductis. Fuisse Comitis Habia purgensis filium undecimi saeculi sicundo anno natum, in Baptismo vocatum Brunonem, anno ejusdem seculi vigesimo sexto e sancti Benedicti Monacho factum Tullensem Episcopum affirmat Richerius in Chronico Monasterii Senoniensis, & adjungit: Cuius sanctitaris poma
Bruno futurm esset, in quamcumi civitatem , vel castellum, vel vicum, -t villam intrant galli e rumaem vittarum lingua eju3 patria , per quam transibis, densis clamoribus eum Papam futurum clamabant, Leo Papa, Leo Papa, cum ei nomen imponendum omnes ignorarint. Et iterum atque iurum hoc nomen reciprocabant, Leo Papa, Leo Papa. Quo audito, qui cum eo eram, eum insismma veneratione habere caeperunt. Dicti saeculi anno qInquagesimo primo, fuisse Sedi Apostolicae impositum assirmat Lib.2. α idem Richerius, ast anno quadragesimo nono id factum constanter scribunt Hermannus Contractus , Siffridus Presbyter, MarianusScotus,
Lambertus Schas burgensis , Augustensis Ecclesiae Chronicon, Ad
439쪽
mus Bremensis, &alii plures. Simbertus Gemblacensis adscribit anno post milli simum quadragesimo octiao. Et recth. Etenim Vesentione in sancti Stephani Ecclesia exstat aut nentica tabula, attestans a Leone n no, dum elonus Wormatia per dictam civitatem transiret Romam diacto anno, ibidem dedisse varia privilegia, & nominatim statuisse, mi Bum de Coonisis ipsius loci et, gerentur, qui Carisiales Tocarentur , qui
cum Dalmatica , Mura, Sociabu, Chrothecis , - Altame ι dor ari. ibiaemfacerent, quorum unus, loci illati Decanus, amulo etiam
ad iracissarumsolimnia uteretur. Quod ipsum pollea dedit Remensi etiam Ecclesiae, & Coloniens. Nempe anni quadragesimi octavi mense Septembri assumptus fuit in Pontificem ab Henrico Imperatore, sed sequentis dumtaxat anni mense Februario coronatus atque intronizatus. Et
nim quod non Romae a Cardinalibus electus, sed Moguntiae ab Imper, tore nominatus esset , per Cluniacense Monasterium transeuntem in Italiam Hildebrandus ejusdem Monasterii Prior illegitimae per Laicam potestatem promotionis admonuit , quem Leo audiens, de secum d cens Romam, Papalia ornamenta deposuit, in peregrini habitu prose- .cutus est iter , atque ita tandem a Cardinalibus , per dictum Hildebran- dum persuasis , legitim ε electus. Hic est ille magnus Hildebrandus, qui postea Gregorius septimus omnem Ecclesiam potentissime reformavit. Eidem reformandae post deiectum Gregorium sextum, prilis Clementem secundum, ac deinde Damasum secundum admoverat laudatus Ι-perator Henricus, verum brevis utriusque vita omnem conatum te spem exessiavit. Hinc tandem suffecit nostrum Leonem , de quo laud A. io 8. tus Sigebertus: Leo , cum ad capessendam Sedem Aristolicam tenderet Roma- , audivit voces a Melo um concinentium Dicis Tyam ι, Ees
cogito cogitationes pacis , s non stationis. Utique inter Deum & hum num genus pacis , quae esse non possit sine integra aut reformata Christianitatis disciplina. Quam Coelestem Prophetiam Leo statim adimplevit.
Eum enim in Quadragesima fuisse inthronietatum scribit Hermannus Contractus . & adjungit: Leo Papa in hebdomada post Asia Synodum
Roma cum Episcopis Italia celebravit. Item in hebdomada Pentecines aliam δηοdum Papia congregauit, indei per montem Iovis cum plurimis Romanorum in Cisalpinas partes devenit. Adha haec dicit anno post millesie umquadragi simo nono, & pergit: Autumnali tempore Dominus Papa ma nam 'nodum Remis habuit cum Galbarum D copu, indei Mogum mvemens abam 'nodum quadragima prope Episcoporum coram Impera*ore or Regmnosm Principibuι Glebravit. Ad eundem annum scribit Simeon D
440쪽
DE HAC RE MENfI S Y N o D o. nelmensis: Eodem anno saniam Leo Papa ruinu eximiae Rel torus Oribviis Hemmari in Franciam venis, habens in Comotu suo Praefectum 2 digniores quosque Romulea urbis, Ur sum ti Remigii Francoram Apinoti . o se m nam confit lutum maxinso cum honore dedicavit, is ' MAm mi aurbem nam Synodum Archiepscoporum, Disivorum , sex dium Oelebravit.
Venerabilis ille Hermarus fuit sancti Remigii Remensis Abbas, de quo & Francicae Historiae a Roberto Rege usque ad Philippi primi mortem fragmentum : Henrico Rege regnante, Leo Papa in Franciam venis, rogatu Hermami Coenobii sancti Remigii se batis. Qui Remis pertingens, stemium ejustam sandii Gm i, ab eodem Abbate magnis si ptibus emstructum, cum maxima consecravit gloria. Ubi etiam muli rum a natis Concilium Episcoporum s Abbasum, in quo Simoniacam Haeresim, qua θ' re totam res serat Galgiam , anathemasis sigillarat gladio , multos hum hos, quos ea pestis extulerat, Ursandiorum Patrum Muta, qua propem dam apud Gallos obolita fuerant, reformans. Exstat fragmentum apud Franciscum clu Chesne: Ad dedicandas Ecclesias grandem Antistitum numerum convenire, & ex illa occasione Synodum agere, est mos antiquissimus, ipsum & Leo est secutus. Uerum quid sibi volunt haec Lamberti Schanaburgensis de hac Synodo verba, Ad pacem Galliis reddendam t Respondeo ea elucidari a Sigeberio Gemblacenti: Leo Papa in Gallias veniens, ut motm minii a Balduino Ur Godestiuo concitatos sediaret, Godefridum quidem Imperatori
reconciliavit ; Balduino pretinacisu agense , contra eum Imperator duxu me
cisum , sed tandem Balduinus sexus condicto He Aquis Imperarari sat erit.
Et Simcon Dunes mensis: Hen civ I ιrator innumerabilem congrega intexercitum conIra Fland ensim Comitem Balduinum, maxime eo quod Ne
magum suum Rit. num combu et atque fregisι pulcherrsmum. In qua e piauiona fuit Leo Papa, ct de multu terris nobiles Ur magnfici viri quamplurimi. Gallia, uti etiamnum hodie, tunc partim Germanico imp rio, partim Francicae Coronae parebat, & in ista ejus parte Go defridus Gibbosus Lotharingiae Dux, & Balduinus Insulensis Flandrensium C mes exercebant turbas, bella, rapinas, incendia, non Imperialium dumtaxat Palatiorum, sed etiam Monasteriorum atque Ecclesiarum. Hac occasione Leo Ponti tex venit in Gallias, & partim in MAEuntina, partim in Remensi Synodo omnia picificavit. Rementem Synodum fuisse celeberrimam , lucci ex verbis Hermanis ni Contracti: Leo Papa magnam Synodum Remis habini. Et Simeon D net mensis: Leo Tapa magnam Synodum Archiepiscoporum, Disiv mm,