장음표시 사용
451쪽
436 DIssERTATIOCap. i. . Panuinum in opusculo de Principalibus Basilicis Almae urbis. Et quia omnium Ecclesiarum selicitudo semper fuit Romani Pontificis quotidi na instantia, sanistae Russinae Episcopiis in urbe Leonina, seu sancti Petri
suburbio , Portuensis autem in Tranilyberina regione exercebant aetiis Episcopales, tamquam illius occupati aut absentis vicem gerentes. Et
hoc est officium, quod subsancto Petro Apostolo existimantur gigisse Linus de Cletus. Id ipsum sorth habcbat Georgius, Pauli primi Pontia
ficis ad Pippinum Francorum Regem L atus. de quoad varios Canonesari ungit Synodus Compendiensis : Georgius Episivus Romous Quidam volunt fuisse Georgium Praenestinum Episcopum, qui cum Eustasio Albanensi & Cito nato Portuensi in deiuncti Pauli locum imirusit & consecravit Constantinum , Totonis Ducis Nepesini fratrem : Eum, quod Roma missus esset Legatus, dici volunt Epist pum Romanum. Hoc enim sensu etiam in Chalcedonensi Synodo Gl riosi Judices lancti Leonis Papae Legatos appellarunt Episcopos oti Roma. Vertim enim vero aliud elide Roma, aliud Romanus Episcopus : R manum Episcopum non credo ulli bi dictum , nisi Episcopum Cardin lem. Ita Ottonem primum Imperatorem adversus Joannis duodecimi excessus fuisse tam a Romanis Episcopis, quam plebe interpellatum scribit L. 6. c.6. Lui randus Diaconus Ticinensis. Et qui sint Romani Episcopi, in s quenti ejusdem libri capite exponit: Romam Pontifices, ct Cin Mes eisteriacmac cum universi ptiis a erunt. Per Romanos Pontifices
clamnristintelligi Episcopos Cardinales. Etiam in Remensis Ecclesiae La . 3. Historia Flodoardus Gaudericum Cardinatim Episcopum in titulat Disit ' copum Ecclesia Romana Ita Nicesorus Calixtus lanctum Hippolitum Ma * a tyrem vocat Portuensem Roma Episcopum. Et Ludovici Pii Imperatoris Astrologus Regionarium Roma Episcopum: Utique sanctae Russi. nae aut Portuensem , qui non tantum apud Lateranentem Basilicam Pomtificalia ,. sed etiam in urbe Leonina, aut Transhyberina Regione P pales Episcopalis jurisdictionis vices exerccbant. Viginti Ο Cardinales Presbyteros, ipsbrumque in quatuor Patria chalibus Basilicis officiandi vices quis instituerit, ignoramus. Etenimulque ad sancti Sylvestri Pontificatum non fuerunt tot Cardinalium tituli, & istarum Basilicarum tres sunt Constantini opus, i uinimo qua in sanctae Mariae Maj oris est opus Liberii Pontificis, ideoque planum est&tot Cardinales & laudatas, ipserum vices non esse Apostolicum saneti Petri institutum. Crediderim esse rem caeptam a sancto Sylvestro, dea
Succctaribus persectam. Quidquid si , septem Cardinales Episcopi, ipsorumque in primario urbis titulo vices sunt rea antiquissim. Etenim de
452쪽
DE HAC RE MENSI SYNODO. 637 de Stephano quarto scribit in libro Pontificali Anastasius Bibliothecamυς:Beatisimus Praesul Stephanus erat Ecclisia cae traduionis observator. Unde pristinum Ecclesiem discrsis Clericatus honoribus renovarizit ratum. Hic sa ruit ut omni Dominico die a septem Episcopu Card nalibus hebdomadariis, qui in Ecclesia Samatoris observant, Missarum solemnia super Astare Murritri celebrarentur. Et in sua de Cardinalium iuribus constitutione Ioannes octavus : Sancimus vos in principatibus Eccissus juxta Primatum veLira consecrationis vicissim Hoina incia peragere. Et Ibpra laudatuin Magden- burgensis Chronici fragmentum : Joannes decimus tertius Pontifex Archiepiscopo Magdenburgens concessι duodecim Pressieros, spum
Draconos, vim quatuor Subdiaconos Cardinales, ad mo em sanLia Roma. ne Ecclesiae Oriuuare, qui ad principale Altare ministrantes, quotide, excepto 'iunio, Dalmaticis, festis vero aer ι endabis uteremur. Et in litteriis ad Cardinales Episeopos tundius Petrus Damiani: Laterinensis Basilica, Iscut amatoris est insignita vocabulo, qui omnium caput est Elia torum, ita Agriter 2 quiuiam aptae ac vertex es Ommum per orbem Eccsesiarum. Haec septem Cardinales habιι Disopos, quibus sibi post Apostolicum bcer sacrosanelum illud altare accedere, ac dium, tutius A si steria celebrare. Hoc eli unicum illud sub caelo Altare Iigneum. de quo Romanum Brevigrium: Quo 'Astarisanctus*D Zer, rediata Ecclesia pace, honoris causa Principis Ap LDorum , quι in siti sacrificasse dscitur , ct rebquorzm Fontificum, qui usique id temp- ώo 'Rem conficienda eo u6fueram, in Lazeraxensi prima Ecclesia collocato, sancivit ne quisquam in eo, praeter Romanum Pontificem, Agissam deinceps celebraret. Praeter Romanum Pontificem ac eius Uicarios
septem Episcopos Cardinalis. quotidiani per i plbs sacrificii mos plene restitutus fuerit a Stephano quarto, an d umtaxat pro diebus Dominucis , non plene constat.
Porro Ostiensis Episcopiis prae caeteris habuit praerogativam singularem, laudatam a Romano Breviario: Agarcus Pontifex innituit, ut 0 opus Oniensis, a quo Romanus Pontifex consecrasin, Passio uteretur.
Eit ijus antiquissima clignitas. Etenim Donatissis, Cet ilianum Carthaginensem Archiopii copum & totius Africanae Dic esos Primarem, a suo Comprovinciali Felice Apiungitano Episcopo consecratum , a Se cundo Tigisitano Episcopo ac Numidiae Primate, tamquam Principima Principe, consecrandiim fuisse blaterantibus, in Carthaginensis collationis breviculo res,3ndit saninus Augustinus : Abud habet Ecclesia consuetudo, ut non Numidia, sed propinquiores Disivi Disiopum Eccle-sa sarthaginis redisent. Sicut nec Romanae Ecclesia ordinat aliquis Disiopus Muropolitanus, fidia proximo Osis sis Disivus. Moris exordium ad ' LE 3 lii a ducit cap. 16 Diuiti eo by Gorale
453쪽
438 DissERTATI ducit in Sigeberti Gemblacensis supplemento Robertus Abbas Montensis: Ostiensis Disium ex oturua con Petudine ordinatosacrat Romaηum
Pontificem. consuetudis exinde acciast, quod mari ra uo beato Saxis ,
sancto Laurentio ejus Diacono, beatus Iustinus Fresbyter cum Cleo R mano negit Hasum Dionysium in Romanum Pontificem , quem sacrarim Aiax, mus Ossensis Eps opus. Ex hac consuetudine exinde Ostieasis Episcopus eia nar cst sacrat Romamum Pontificem, Er habet passium: Solummodo ad ea qua A. iis i. νη ord natione'consecrarione Pont ficis. Rei huj us , quoniam ne. mo antiquus Scriptor meminit, fides sit penes Robertum. Ego morem
illum malim institutum ab Apostolis. At vero Susaganeus, ad quem Metropolitae , praesertim Patriarchae , consecratio spectat perpetuo iure, est Provinciae si e Protothronus: Qualem in secunda Belgica in Suessionensem, est supra ostensum. Q is1tem in Senonensi Carnutem sis, in Turonensi Cenomanensis, & in Cantuariensi Provincia semper fuit Episcopus Londinensis. Protothronum non habentis Provinciae
Metropolita, ad sui Patriarchae manus accedere non consuetus, a Suffraganeo juxta consecrationis aetatem seniori semper fuit consecratus.
Quod pallio per singularem Apostolicae Sedis gratiam insignitus Pr vincialis Episcopus semper item fuerit Provinciae suae Protothronus, I 'cet ex sancti Gregorii Magni, qui Syagrio Augustodunensi Episcopo intra primam Lugdunensem Provinciam fecit istam gratiam, Epistolia :
μι ne indumenti munimentiam nudam videamur quodammodo contulisse , hoc etiam pariter prospex1mm concedendum, ut Metropolita suo per omnia loco est ho reservaso , Eccl a civitatis Augum na , cui omnipotens Deus
praeesse te voluit, post Lugdunensim Ecclesiam esse debeat, or Mnesibi locum
ordinem ex nostra authoritatis indulgentia vindicare. A curis Episco, pis addit secundum ordinationis tempus debere ubique connderi& sub- diei. , . scribi. Pallio insigniti Latinorum Provinciales Episcopi eis omnibus frumEp. ii . bantur privilegiis,quibus Graeci isto honore & nomine Metropolitae: Et hisce primum a vero Metropolita fuisse ubique locum, est alibi ostensum. Insuper aliam Ostiensis Episcopus habuit praerogativam , lauda tam avogerio Hovedens: Poannem desancto Polo, Pres'treum Ca dinalem tituli sancta Prisca Pirginis , adeo pra careris iligebat Caelestinustorum Pontifex, quoa illum loco sui constituerat ad omne incium suum ex quendum, nisiιn consecratione Episcoporum, quod pertinebat ad Osium
Fol. 77 . Dissopi iniensis Cardinalis. Et de Cardinali Glandatensi, per Urbanum sextum transtito ad Episcopatum Ostiensem , scribit ad Ludovicum Flandriae Comitem Pileus de Prata Archiepiscopus Ravennae, & R manae Ecclesiae Cardinalis: Disivosor Archiepiscopos consecravit, A
454쪽
DE HAC RE MENfI SYNODO. 439 bases braudixis ct re es fecit tanquam verus Episcopus Ostirisis. Exstat Epistola apud Lucam Dacherium. Episcoporum conlecrationes olim m. ipse peragebat Pontifex: Est enim supremus actus officii Pontificalis. Nimia agendarum rerum copia postmodum alio illum distraxit, idem ue eminens istud munus est impositum Ostiensi Episcopo . tanquam romthrono, ad quem non solius Metropolitae, sed etiam omnium, ipse desuncto aut impedito, comprovincialium consecrario semper spectivit. Et hinc de Cardinalibus Eiliscopis scribit in Turstini Eboracensis Archiepiscopi vita Thomas Stups: Oniensis Magister inter eos est er
oeae omnia Ostiensem Episcopum suisse Romanae Provinciae Pr tothronum, validε confirmant. Verum & valide obest laudata Joannis octavi constitutio,. sanciens quosvis Cardinales in principalibus Mesesiis Divina celcbrare juxta primatum seu aetatem acceptae consecrationis.
Obstant&superius laudatae Synodi, in quibus& iscopi& Presbyteri Cardinales leguntur ita & consedisse & subscripsisse: Etiam Episcopus
Ostiensis. Est res perplexa. Omnino inclinor, ut cum Oncirio Panubno. rerum ad Romanam Ecclesiam spectantium peritissimo, affirmem inter ipses non acceptae consecrationis, sed sedium ac titulorum ordinem semper & ubique suisse. Certhin laudata Ioannis octavi constitutione vox, se πιωλπε primatum, nesuaquam debet temporis, sed importare possit primatum Sed is ac tituli, ad quem Cardineses fuerint co secrati. Episi oporum varius in variis Synodis repertus consessas & su scriptio non iacit firmum argumentum. Illic enim reperis & Episcopos ante Metropolitas , & juniores sedisse& subscripsisse ante seniores. Quin) b Tholosano, cui Calixtus sicundus praesedit, Concilio subscriptum est hoc ordine : Com Praenestisius Discopus , Ottegarius Archispi pus Tarrassonensis, Raranon Barbe Irensis Episcopus. Bernardus ciensis Lampertus Osunsis, Rucha -s Nambonosis, Petrus Cardi tu sanctorum osmaeo Damiam , Atto AFιhiepiscopus Arelatensis. Haec sunt irregul riter gesta, aut vitiose compilata. Et singulorum causas quis cognoscat
Quidquid sit . ex allegatis abundὲ lucet Joannem Portuensem Episcopum post omnes Gallicanos in hac Synodo non sedisse. Hodie juxta sedium suarum ac titulorum dignitatem Domini Cardinales sedent delabscribunt. Haud dubih ex more & traditione antiqua.
Porro de Cardinali sanctae Russinae Episcopatu scribit in Sig berti
Gemblacensis supplemento Robertus Abbas Montensis r. Eugenius Tapae
455쪽
-o DI S SERTATIO faciens de duobus --. Et hinc privilegio, quod Piscariensi Monast rio apud Lucam Dacherium dedit Adrianus quartus, Bernardus Cardiar. ',ι subscribit Episcopum Portuensem & sanctae Rustinae. Initis inter innocentium tertium Pontificem ac Ioannem Angliae Regem Fol.176. concordatis eodem modo subicripsit Cardinalis Benedictus. Onutrius tamen Pan uinus unionem istam vult esse opus Calixti secundi, natum Si destructa saneta Russinae civitate, deduci aque ad tantam solitudinem, ut proprio Episcopo non habecet opus. ita interim evanuit septenarii, quod multis praedicat lanehus Petrus Damiani, in Cardinalibustiis , Episcopis numeri Sacramentum. Bonifacii octavi, qui teste Henrico Epi f. i. Sterone Monacho Althanens, Cremuem Praenestinam D vatus is re A i ,αι , 9 βbVerti iussit , iactum succes res Pontifices morito noti
Cur Petro Cardinali Diacono nullus hic assignetur locus aut sedes, ad- . discere possis ex Romana Synodo caneti Gregorii Magni: Gregormi Papa cum Disiopis omnibus ac Romahiae Eecissae Fresstem resedens, adporumsLib. . Diaco m ct c cis clero. Quod ipsum habet ejus alia Synodus de causa Ep. Probi Abbatis ad sanctum Andream. Nempe Diaconi sunt dumtaxati Ministri, ideoque in Synodo ipsis non competit ledes, sed post EpiLcopos atquc Presoyteros stare consueverunt. At vero apud Lugdunensem Innocentii quarti Synodum Cardinales Diaconi una cum Romanae Ecclesiae Uice-Cancellario sederunt ante Thronum Pontificis: More Graecorum , apud quos septem Ecclesiae Constantinopolitanae Crucigeri Diaconi Synodalem sui lPatriarchae Thronum solent circumcingere. Quod an ante laudati, qui Cardinales insigniter exaltavit, Innocentii tempora tuerit factum apud Latinos, adeoque an in hac etiam Synodo Petrus Cardinalis Diaconus ante Leonis noni Thronum sederit, quidam dubitant. Alsine fundamento. Etenim Barensis per Urbanum sesundum Synodi iusta laudans Guillelmus Malmesberiensis adjungit de R manae Eccletiae Cardinali Archidiacono : Cui ante rivificem sedere morupraesens Potrus fuerit Romanorum Archidiaconus , ignoro. Certe tuit ipsorum Cancellarius, & apud agentem longe ab urbe Pomtiscem forsan functus fuit vice & ossicio Archidiaconi, adeoque in prinsenti Synodo antei plum sedit. Fuisse Cancellarium lucide dicunt acta Synodalia. Porro Presbyteros etiam ac Diaconos Cardinales omnino i signiter exaltavit, Episcopis ac Archiepilcopis anteposuit, purpuraque ornavit laudatas quartus Innocentius: Ut contra Fredericum secundum ex degradato' Imperatore ferocissimum Romanae Ecclesiae hostem a maret, ac vel ex solo propriae vestis aspectu cogeret esse paratos ad pu
456쪽
DE HAC RE ME N s I SY N on o. 44tgnandum pro Ecclesiae libertatibus usque ad sanguinem εc mortem. Res
visa est dura quibusdam Episcopis, ideoque ipsam dudum etiam post
conati sunt mutare. Etenim de benedicendis simiri tertii Polonorum Regis nuptiis tanta inter Cracoviensem Episcopum, qui erat Presbyter Cardinalis , de Archiepiscopum Gnaesnensem surrexit contentio , ut neuter alteri voluerit cedere , ideoque Rex utrumque rejecerit, echenedictionis honorem detulerit fratri Joanni Capistrano, Presbytero Ordinis Minorum. Et tales hinc indε contentiones fuerunt pilares. Attamen tandem plenh vicerunt Domini Cardinales. Hinc enim in Gui. Iielmum Warhamum Cantuariensem Archie inscopum, privatis litteris ex veteri more subscribentem, Guilubma fracer raram si, Thomas Voliaeus Eboracensis Archiepiscopus, & PresbyterCardinalis , pessime apud Nicolaum Harpsfeldium stomachatus fuit, dixitque adstamibus rPropedum es , ut must at se mihi non esse paerem , totum H s.f-r. Verum fuerunt verba vani & insistentis hominis. Nec enim rem 3 peregrinam in Ecclesia aut novam orsus fuit Innocentius. Dominis Caradinalibus aliud non dedit, quam quod in Constantinopolitana Ecclesia jampridem habuerant & septem Cruciferi Diaconi, & Patriarchae Symcelli Clerici, de quibus ad Romani Argyri Imperium Geotius Cedr nus: 'Die nutanti tinnuli tum est ob figlinem insaero meis, Memp situ non fer ibin superiore loco ipsis Disre S Medos. Quod tamen Syncelli
causam obtinuerint, docet jus Graec Romanum ad titulum de Carth phylace, dc novellae leges imperatoris Asinii Comneni.
Culpanda etiam fuit superbia , ex qua Misuntinus, Coloniensis,& Trevirensis Archiepiscopi delatum ab Urbano scitis Cardinatatum non admiserunt. Ea quippe dignitas istis Archiepiscopis non fuit indigna. Etenim Conrardum primum Moguntinum Archiepiscopum, Fred rici primi Imperatoris assinem, fuisse ab Alexandro tertio crinium Cardinalem Presbyterum saneti Marcessi, ae deindε Cardinalem Episcopum Sabinensem, testantur Moguntinae Ecclesiae archiva, &Chronis con Monasterii Laurishamensis. Etiam Sifidum tertium fuisse sinime A. ixogi Sabinae Cardinalem Presbyterum scribit Godest idus Monachus sancti Pantaleonis. Albertus Archiepiscopus, Brandenburgensis Marchionis frater, Luthermo diluvio misere absorptus, erat Cardinalis ad sanctum Chrysogonum. Et de Theodorico primo Trevirensium Archiepiscopo, qui taculo decimo sub Leonis octavi Pontificatu floruit, scribit magnum
Omnibus Appen ibus stas fila Or Succes G m perpetuum acquisivit. Cella ista erat titulus Cardinalis, ideoque & Theodoricus & omnes ejus
457쪽
Successbres dudum fuerunt Cardinales Presbyteri: Quomodo ad san- Etam Priscam. fuerunt etiam Abbates Vindocinenses. Et Nemausensi per Urbanum s-ndum celebratae Synodo subscribit Dauniserim Pisivstiae ethia sum Cardinatu. Hic est ille Daimbertus seu Dagobertus, qui postea iub Latinis Regibus fuit primus Hieroselymae Patriarcha, & Camdinalis mansit. Etiam Rangerium Rhegiensem Archiepiscopum fuisse sub eodem Urbano Presbyterum Cardinalem affirmat antiqua Appe Tol. io . di κ de majoris Monasterii Abbatibus apud S. Gregorium Turone sem. Et de Poppone Metensi Episcopo, Callati secundi Pontificis per sororem nepote . apud Lucam Dacherium scribit prior Metensis Chim Fol.66 i. nici Appendix: Ponoab eodem Pontifice consecrarus est , ct ι- εια Α-tiae , quam cardinatu timis honorarus. Quinimo Gerbaldum Leodiem
sis Episcopum , filium Regis Bavariae , fuisse ab Adriano primo creatum Cardinalem , laudatum Belgii Chronicon asseverat. Aded ansequum est, quod Primates etiam Episcopi ambierint & gavisi sint esse Romanae Glasae Cardinales. Nec mirum : Nam etiam Stephanum Nicomediensem Episcopum , Bithyniae Metropolitam , fuisse Patria chae Constantinopolitani Syncellum laudat ad Constantini & Basilii Imperium Iaudatus Georgius Cedrenus. Nec desunt ejusmodi alia exempla. Hinc etiam Bessarion Nicenus, Ec Isidorus Ruiarum Metropolita gavisi sunt esse Romanae Ecclesae Cardinales.
sESSIO PRIMA.Ρ Rimam Synodi Amonem exponunt Acta Synodalia: E fimisi
resuenti bin , impra aro silentio ex pracepto Domim Papa, serereris P t sincta Romanae Ecclesia DiaconNs , expedito sermone proponens , de P. bus in eade- Θnias sermo esset habendus. De multa videlicet illustis. qua contra Camnum instituta in Gasicis finibus exercebantur. Ideis, de Simam ea Haeres, d. Minoeris Ecclesiasticis Altaribus quae a Liui cis tenebant- , de pravis consueriainibus qua ab eis in arriti Eccisarum accipiebantur , da incaestis coniugiis , ct eis qui legitimas uxores relinquentes Misberinis iterum nuptiis implicabantur, de Monachis ct Clericis a sanctν Proposito est habitu recedentibus , de rapinis est pauperum iniustM evrionibus, de Sodomitico visio ,
est quibusdam mos ut sua in iisdem pullul erant partibus. Episcopis,
458쪽
DE HAC RE ΜENSI SYNODO. 443 quo plenum deliberandi tempus haberent, statim in Synodi exordio Pontifex exponi jussit capita necessariae in Gallicana Ecclesa resormationis. Uerbum de Petro Cardinali Diacono, Surrexit, confirmat ipsum non stetisse post Pontificem, sed ante ipsium sedisse. Ad maturh de dissis capitibus deliberandum , & in ipsis eliminandis adjuvandum Pontimcem laudatus Petrus Episcopos adhortatus est, Et tammonuis sub Anath mau Apostoli auctoritasti, uisi quia eorum auferos Ordines per Simo-- ha sim pervensst, vel amis queml bet ad eandem dignitatem Prom pubMa confessionepatefaceret. Simoniacae enim haeresios damnati nem fuisse Pontificis palmarem in hac Synodo scopum, multa nos sup rius authentica testimonia docuerunt. Porrh ad occulti , ex quo nata irregularitas aut amissus gradus, criminis publicam consessionem cogere reos Episcopos & Clericos est antia quus mos , avitaque regula Synodorum. Lucet ex actis decimae Tot
tanae Synodi, ubi Potamius Bracharensis Archiepiscopus ,' ex hum nudifirmitate in fornicationem lapsus, Collegis se publich prosternit, lacrymans porrigit scriptam criminis confessionem, protestatur se indugnum Episcopatu, profitetur se ab omni ri us functione jam per novem menses abstinuisse clausum in Poenitentiae ergastulo , rogatque eligialium Episcopum: Et Synodus omninb elegit. Et ad Andream Gren tinum Episcopum , de concubinatu accusatum, scribit Gregorius M.
Dus : S in sero Ord ne constitutus, concubinae te permixtione recolis esse m cavlatum, Lerdotis honore deposito , ad xmn rodum nugo modo n. - accedere, fit virus in animae tuae periculo te mis me, cst Deo nostro sis. dubio te reddere rarionem, si hujus sieleris confictas in eo , in quo es, sirine, ve umem celaris , permanere viseris. Qi md in sequenti Epistola repetit& mandat similiter infamato Ioanni Episcopo Gallipolitano. Et pro nescio cujus vici Presbytero, qui post commissam sornicationem eties s crificium offerre praesumpserat, ideoque immisso divinitus cancro faedhdilac utatur , salutem deprecanti Palladio Helenopolitano Episcopo respondit sanctus Macarius Monachus, & Monachalium apud Alexandriam Cellarum Presbyter: Quod velis sum eurari, persiaiae isti ut deinceps adurineat a 4 Z serio sanctorum Sacra-emomum. Acquievit 'es'-ur, in fessus es peccasum, cripoponduse non peccaturum amplius, neque altari m Daturum, sed sortem laicam amplexurum. Ita & in corpore di in anima fuisse curatum affirmat in Lausiaca Historia laudatus Pali
Sp. 4 dius. Voluntarii homicidii secretb reus Episcopus vel Clericus, nisi amp. 1. Romano Pontifice dispensationem accipiat aut accipere cum fundamento speret, Ecclesiae ministerio non tantum abstinere, sed & ipsum dimitte-
459쪽
re obligatur ab hodiernis etiam Canonibus: Ita olim obligabat omno crimen. Episcopum enim. Presbytcrum, atque Diaconum Apostolicus Canon mandat esse absque crimine , praelertim commisse post sa- cram ordinationem. Pederentim hic rigor decrevit, ipsum tamen qu ad Simoniacos plene adhuc valere voluit hac in Synodo Leo nonus. Quomodo quispiam Gallicanus Episcopus , dum a Cardinali Hildebrando' jussu talem confissionem erubescit , deinceps Spiritum sanctum nec nominare potuerit, supra audivimus a sancto Petro Damiani.
Et hinc omnes Episcopi praesenti Pontificis Edicto prompti obedi
runt: omnes professi sunt sese innoxios, excepti& Remens , Ling nensi , Nivernensi , Constantiens , & Namnetensi. Prior inductis petiit. Aliorum, quod graviter essent accusati, prolixior causa in aliam tessionem est dilata. Hinc etiam Abbates ad similem professionem post lavit Petrus Cardinalis Diaconus: Et plures obedierunt. Omittere n lim humilem consessionem H jgonis Abbatis Cluniacensis: Pro aApiscem do honora misi deda vel pro ι , quod quiarm ca voluis, mens s ram repugna . Hic est magnus ille Hugo, multorum Scriptis merito celebratus. Rus enim disciplina dedit nobis tres laudatissimos Romanae Ecclesiae Pontifices, Gregori um septimum, V rbanum secum dum , de s undum Paschalem. Quidam vero misi ristomisnus reau/β- ο - , quam patefacere malueru-. Eos inter fuit Arnoldus Aiabas Pultariensis, quem proinde Hugo Lingonensis Episcopus de foeto re luxuriae, de contumacia adversus Romanam Ecclesiam, de uiles descentia in excommunicatione, ipsaque per Misse celebrationem vi lata accusavit & convicit, sectique degradari. Pergunt Acta Synodalia: His ita sim is, indium essus anathemate auctoritatis Aristobca, tu si quis assisntium quemnam innuersatis EccissisPrsmarem praeter Romana Sedis Antiatium esse assereret, undem publica satis fassitione pateface es. Cumi ad hu universi retκerent , lems seruenias seper hac re οἰ- promuleatis ab Orthodoxis Patribus, declaratum est quo obia M'mana Sedis Pontifex unm sacri riclesia Trimas esset o Hubcus. A nullo per ista tempora Gallo aut alio Latino homine lego Romanae Ecclesiae Primarum ruisse impetitum. Qi' e adducta verba respicturi Grae OS, A. io 18. de quibus in sita Historiali Epitome Syffridus Presbyter Misncnsis: Tempore Imperatoris Conraia, secunia , Ecclesia Orientatis recessu ab obeatientis Seius Aristosiea. Et incogniti Auctoris Historica Compilatio : Tempora
Mim Imperatoris, qui vocabaetur Conrardus Sabem, Orientalis Eccisa in Alia fortitudine Regnorum , disessare tinguinum , multitudine Episcopa tuum, granaterrarum1 tis magna valde, recὐι ab Obed entia Sedis Ap stolicae Diuiligoo by Coos q
460쪽
Parae, as Ecessitioica u-auesiis sunt,inita in suis damnasorum. Photius ob invasam sedem C stantinopolitanam, & varia alia iacinora, praesertim ob conflatum inter Latinam & Graecam Ecclesiam novum ac inauditum Schisma , ab octava Synodo degradatus cum omnibus per i sum consecratis Episcopis& Clericis, ac per Joannem instavum Pontificem ex meliorum spe ad Basilii Imperatoris preces dispensatori h restiturias, nullo modo resipuit, sed laudarum Principem per magicas Theodori Santabareni artes adeo dementavit, ut proprium filium & har dem Leonem conjecerit in carceres, & renovando Schismati dederit lamentanda fomenta. Hinc mist defunctum Patrem Leo levatus in Regnum , mox necit Photium, deportatos per ipsum Episcopos revocavit, omne Imperium reddidit Romanae Ecclesiae, & fratrem suum Stephanum evexit in thronum Patriarchalem. Verum quoniam hic a Photio fuerat consecratus in Diaconum , ideoque ex in ivae Synodi Decretis
Perpetuo atque indispensabiliter irregularis, Orthodoxi Episcopi ejus Communionem sunt avertati, ad quos proindἡ in Synodi oestivae Appendice fitur laudatiis Imperator Leo: ninam Taetatem rogo. ut cum
farre meo sinuatis, Ur unum inviis fiat. Quod si abGue Roma Ecclesiae
Auctor te, quae Piatium anathemate damnavit, cum fratre meo, ut quia mono Draconus sit consecratus , communicare recusetis, Mite, Romam'i-ώ mus, tiri mi sunt rem ad Papum metuamus, ut anathematu censes raabsolvat eos quia motio sum inmati. Et Imperator omni h li ripsit. Etiam Srylianus Mappa , N: aetariae M. tropolitanus, Eusebius NaesΨZ DUS, Ioannes manensis, Joanm s Leo istopolitanus , aliique Hures cum Clericis & Monacnis Εpiti opi scripserunt a.4 Stephanum sextum , sipplicantes ut longas Orientalis Ecclesiae calamitates miseratus, dispen-Κto ih dignaretur mitigareo flavam Synodum , ic omnes a Photio consecratos Epistopos& lericos, praesertim Sriphanum Patriarcham ac germanum Principis fratrem, ad Ordinum tuorum honorem &executionem habilitare. Verum quod Princeps& Episcopi in quodam suarum mecum articulo discordarent, per Lenatos & novas litterias instrui Pon- ti κ voluit, quae missae ipsim defunctum repererunt, ac Sum etarem Formosim , a quo responsum : In eos, qui a Photio consecrini sint , He-
mentem sententiam tui mus, ut datis libelru svplicibus fateamur se peccas, veniam per paenitentiam petant, polliceanturi misi s amplius huyusmodi pe
casuror. Ita enim illis ut Laticis in Aialium communionem receptis , offensa