장음표시 사용
441쪽
4.16 DIs SERTATIO est Abbatum, sex tabus celabravis. D qua -Ram sis A bas, edi Abbati A fomitum G Ariu - ὰ Rege Aulorum Eda tias axe direm. Adfuisse etiam Gervinum tincti Richarii Centutensis Abbatem scribit in ejusdem Monasterii Chronico Hariulphus Monachus, & ad- Lib. . iungit Leo ripa, cum beati i Remiga Remorum Ponti is Hri am is
c. 27. duare venisset, venerabilem Geminum, ut eius Coa e scorpus σεα
ret, eum auis tribus equis sanctis viris delegit. Affirmat adfuisse& Fula nem Episcopum Ambianensem. Etiam inlinardum Lugdunensem , Hugonem Uesontionensem, Widonem Remensem, Evrardum Trevirensem Archiepiscopos adfuisse asserit vetus saneti Benigni Divionensis A. io 33. Chronicon , & prosequitur: Adfuerunt pene mim Gisia tam Arri, piscopi quam Episcopi, eum in iumerabil multum a cleri est Populi. Addis
adfuisse & Hugonem Episcopum Lingonensem. Synodalia per Dominum Cardinalem Caesarem vironium publica Actariunt adfuisse Episco:
pos viginti, ET. huc usque nominatis addunt Beroldum Suessionensem , Drogonem Morinensem , Frotiandum Sylvanectensem , Adelberonem Metensem, Josseidum Constantiensis , Ivonem Sagiensem ,- Herberatum Lexoviensem , Theodorum Virdunensem, Hugonem Nivemensem , Eusebium Andegavensem , Pudicum Namnetensem, &Joamnem Episcopum Portuensem. Pudicum riunt fuisse Episcopum Anglic ' , num. Omne hoc Leonis Pontificis iter, fic Synodi huius rumi descrip. st atque digessit Anselmus sancti Remigii Monachus, verum grandi Ecclesiasticae eruditionis injuria periit istud opus aut latet, ejusque sollima Sigeberio Gemblacensi in Catalogo Scriptorum Ecclesiamcorum habemus hoc Encomium t Ansel-- Reme/si Monachus siripsit itinermrium noni LeonisPapa a Roma in Gazas , ob hoc maxime ut Mificaret, quanta authrestare Remis, vel in aliis urbibus 'nodum celebrant, qua subtilitata est Iumlia examinaverit caUM Ecssiasticas, qua iusiret e peccanus eo ro. xerit, quomodo ei virtus Dei cooperara fit. Quod suis paravi in ura ius Remensis 'nodi, ubi dum E com Fr grasis contumaciter ageret contra
oriolicam authoritatem , repente in omnium oculu obmutuit. Frisingenissem hunc, Salisburgensis Metropolitae Suffraganeum, non ut Synodi huj us Patrem , sed ut citatum reum, aut certh ut Henrici tertii Imperatoris Legatum oportet hic adfuisse. Neque enim ad Gallicanam , sed ad Germanicam Ecclesiam spectat Frisinga. Ego evistimem & Anselmi &Sigeberti textum esse vitiatum, &pro ponendum esse Vesemitioneasis. Etenim Hugonem Uesontionensem Episcopum, dum Hug 'nem Lingonensem, Simoniacum AEthiopem, eloquii sui fluentis abluere conatur adversus judicium Apostolicum, divinitus hie obmutuis
442쪽
DE HAC RE MENSI SYNono. se, insta lucebit. Adfuisse quinquaginta Abbates addunt laudata Ana,& exprimunt septemdecim . quos inter sunt duo Angli laudati per SD meonem Dunelmensem. Et sancti Augustini Cantuariensis Abbas, quod Simeon non dixit, vocabatur U Iricus. Proximam Synodi occasionem edicit laudatum satim Benigni Chronicon: Leone Papa redisino, moerius ea ab se R- ad Concilium Dom- A.
mminus Papa p-xit in Franciam, ct R-is hab- ei m0 orrum. Romam ad Patriarchales Domini Papae Synodos in corpore accedere numquam dilexerunt Gallicani Episcopi. Hinc enim ipsses, dum suas ad sanct um Flavianum Constantinopolitanum Discopum dogmaticas adversus Eutychetem litteras ab illis probari voluit, & cum istius magni suffragii robore mitti ad Chalcedonensis Synodum , non Romae, sed intra Galliam congregari per Ravennium Metropolitam Arelatens , suum istic Uicarium, jussit sanistus Leo magnus. Quae res post occupa
tas a Francis Gallias admodum crevit. Hinc enim de fina adversus Symmachum PontificemRomana Synodo ad urbis Senatores Faustum de Symmachum seripsit sane us Avitus Metropolita Viennensis: R- σω I stati rerum desideran , ut nos i per nos urbem orbi vene Mem pro
dependendis diminis humanisi expueremus ostis. Sed quia inud binaeda dum per rationem temporum fieri posse cessavit, vellemus, quod fatendum
HE, vel eo securitatis aCcedere, ut quae in causa communi suppi τι oportet, A btudo vestia congregatorum Galliae Sacerdotum relatione cognosceret. Pr va ista temporum ratio fuit occupata a Francis, Gothis, ac Burgundis,& inter ipsos ac Romanos dilacerata Gallia : Barbari isti Gallicanos
Episcopos nec Romam permittebant accedere, nec inter se in unam totius Dioecesis Synodum convenire. Prius malum adunata in unam
Monarchiam omni Gallia Carolus Magnus abstulit, reliquit tamen iscundum. Etenim Nicolao primo Pontifici, Gallicanos Epistopos ad suam Patriarchalem Synodum ob gravissimas cauta evocanti, respondit Carolus Calvus Rex etiam in Gallia fieri Synodos, ideoque tantis itineribus non esse opus. Et hinc dum Photii Cons tinopolitani Episcopi Schisma, ac in omnem Latinam Ecclesiam Haeretica convitia supervenerunt distutienda, Romanum non amplius accessiim , sed istam intra Gallias numerosam Synodum laudatus Pontiis duxis ab likem Episcopis postulandam. Erae gravissima in Patriarchalem Romanae E aclesiae potestatem injuria, ideoque & ipsam de navit octava Synodus. Uerum iste mos in Gallia permansit. Hinc etiam ad Romanam Leonis
443쪽
noni Synodum accedere detrediarunt Gallicani Episcopi atque ita oblata occasione descendit ipse in Galliam, di illic cum ipsis Synodum
In octavam Octobris diem , quae dc in sancti Remigii festivitate est octava , Synodum indicere proposiverat primum Pontifex, ita postmodum mutato consilio indixit in ipsam sancti Remigii festivitatem,
isto die ejus eorsis elavaturiis, ultero' dedicaturus Basilicam , ac tunCSynodum celebraturus. Eam indixit in festo Exaltatae Dominicae Crincis . existens in dilecta sibi civitate Tullensi. Et quidem Henricus Francorum Rex Hoemaro Abbati suam addixerat praetentiam, spondens non solum sanctum Remigium , sed & Romanum Pontificem pro debito honorare. Uertim criminosis quibusdam Episcopis, Abbatibus, ac Lati is, nobilibus praesertim in incaestuose aut adulterino conjugio se tentibus, Synodus futura non placuit, ac de ipsis icribunt Acta Syn dalia : Tainta perversitavis viri , incentorti Fui dias ob callula fggenione is fructi, Rem Francorum , Rum sui Hem annutara , se in eo R
amni Pom is amiarauitem Aminari permitteret, vel si ridem , ut decreverat , occurrens praesentis sua favorem au cogendum concibum exluinet. Addum etiam, quod nusim Ansecessorum eius id reperiarurris AEdo comolio, ut ob similem causam in Frociae urbes ingroia parereι -- ει Etiam quosdam Proceres adjunxerunt esse Regi contumaces, ideoque non Synodo, sed bello esse opus, ad quod non loti seudales Laici, ted omnes etiam cum sua militia convocari debeant Episcopi 6c Abbates,
praeibum sancti Remigii Abias, qui de Papalibus in suo Monasterio
pompis, & consecrata per ipsum Pontificem Basilica parabat vanus gloriari & superbire. Et Regi persuaserunt. Etenim ille Legato ad Dominum Papam Frotiando Sylvancchensi Episcopo, excusavit se de cel branda intra suum Regnum Syaodo, Papalem adventum differri fiag, lavit in aliud tempus, omnesque suos Episcopos compulit ad bellicam expeditionem. Potuerit etiam de suis ac paternis per Simoniacas Antist, tum nominationes ac intrusiones in Ecclesiasticam disciplinam violentus . noluisse confundi.
Re Hostiensi, Praenestino, Curiensi, dc Comensi Episcopis, Gregorii septimi ad Henricum quartum Imperatorem Legatis, scribit Lam-ro 7 . . bertus Schasnaburgensis: Petiιrum urebis Romam Porificis, ut Synodum renere intra Germaniam pace Disio rum sinerentur. Rehememer hoc abnu . rum omnes Dryco', ι-Huam mussatum, fingetasuurruiombus actenum, nec sua h m authoritatu rivilegium nil abi, praeserquam Romario Pont fio, unquam Aiamros as mabant. Etiam de Othone Gregorii noni Car-- ι . dinali
444쪽
Dz MAC RE MENSI SYNODO. 429dinali Legato scribit Godefricius Coloniae apud sanctum Pantaleonem Monachus : Otho apud Herbipobm Concibum Prouinciale indixit, sed re- A. io 13. mienti PrincipibM L iacis , cst paucis Eccksarum Traiatis comementibus, a recessis. Supiles adversus Honorii quarti in Gurmania Legatum rixas refert antiqua Australis Historia , & Chronicon fratrum Praedicat A 1181 Tum Colmariensium, addens Colonienssem, atque Tullensim Epis.copos ad Apostolicam Sedem de illata ordini suo injuria appellasse. Uerum enim vero ipsi appellantes & Legato & ipsi Seui Apollo licae irroga bant iniuriam, Qu is enim nesciat Apostolicis Legatis Synodi jus apud
omnes gentes semper fuisse λ Infinita lunt exempla: Et res ipsa est omni exemplo clarior. Et quidem de Arsenio Hortensi Episcopo, Nicolai. primi Pontificis ad Carolum Calvum ac ejus ex fratre nepotem Lotharium Legato scribit Regino Abbas: Asmus Epistum, sepocri aristicia trins Nicolai Papa, vice ipsim diretiim HI in Franci m. Quo perivemens tanta auctoritate acpotestate usius est, a fidem summus Tris ι --
venisset. Hinc spretis Regiis obstaculis, in sancti Archangeli Michaelis vigilia Remos ad lenit cum Trevirensi , Lugdunensi , ac Vesenti nensi supra nominatis Archiepiscopis, Ioanne Porruensi Episcopo, Petro Romanae Ecclesiae Cardinui Diacono,urbis Praesidio, aliisque utriuLqtie ordinis Magnatibus Leo Pontifex, cxceptus est solemnissima processione, consecravit Basilicam, & Synodum persecit. Idque in ipsa sanm Remigiihasilica. Rationem dant laudata Aista Synodalia: Ut per Iano Rem , per quem Franci Orthodoxa fidei initia/ιI.nt rutamentis, pra- sentiam coinquerenetur reparasonem tepefacta in se Hrina Religionis. Illa ii, terim est cauci, cur dc Rex abfuerit, de adfuerint adcb p iuci EpiscopLCarnales homines malcbant corporeis pro Rege, quam spiritualibus indutiarmis pro Deo pugnare.
ΡRimae, die oe bris tertia habitae, fissonis ingris um describunt
laudata Acta Synodalia: Statim vetus querela inter Remensis acrio
rensis Archiepiscopi Clericos est renovara, hu adstrurauibus quia Remensis Primas osset in Vialia , ideo b illi iussositio compereret 8nodis; e contra vel ouu Archiepiseopo Trevirensi eam digmtatem conabantur auscribere, primam, Sedem post Romana Ecclim Prasulem in ceti brando Concilio acquirere. Epit coporum in Synodis lites ejusmodi habemus innumeras, & pudet rese
445쪽
re. In pravos Populi mores, non de hujusmodi quisquiliis oportuerat ipsos pugnare. Certh pro hisce ipsorum Clerici & famuli quandoque ad
manus & sanguinis inusionem urindalosissimh devenerunt. omne Belgium Romanis olim stat unica Provincia, ejusque caput & Metropolis suit civitas Trevirorum. Postea divisam suisse in duas Provincias, d
monstrat sancti Hilarii Pict ariensis Episcopi de Synodis liber, inscitaptus Epistopis omnium Gallicarum Provinciarum, etiam pr- Bel ea est Belgo secunda. Fadium id fuit a Constantino Magno, suberius filio Constantio Hilarius floruit & scripsit. Apud Treviros mansit prui mae, secundae Belgicae Metropolis polita est apud Remos, atque ita hujus civitatis Episcopus profecit in Metropolitam. Ambas Metropoles esse sorores Ecclesias, id est, eiusdem per omnia dignitatis ac potestatis, scripsit in suo Testamento sanctus Remigius. Hinc inter ipsarum Praesules acceptae consecrationis aetatem & ordinem servari prosessus Ep. ir. sim per fuit etiam Metropolita Hi marus. Eandem sanὶ formam in Synodis ac aliis Conventibus omnes ubique gentium Ecclesiae & Episcopi passim custodierunt. Uerum contiationes has abscidit prudentissimus Pontifex, Synodalem consessum jubens formari in circulum, ac se in medio, Remensem dextris, Trevirensem a sinistris, Lugdu nensem ad meridiem, Uesontionensem Metropolinis Iocans adtemtrionem. Remensis ac Trevirensis Clericos pacificavit, de isti. quod in propria esset civitate, priorem lacum adscripsit.
Eidem Remensi proximus assedit E sustraganeis Beroldui Episcopira
Suessionensis. Suessionensis enim Ecclesa semper suae Provinciae OtProtothronica, ideoque ejus Episcopus semper ante omnes Collegas h buit primum locum a Metropolita. Hinc in standa, Ebbonis & Hin mari Metropolitarum causam tractante. Suessonens Synodo primus surrexit & ex omnium nomine respondit Rothaldus iscopus eiusdem EGAct, 3- vitatis.Hic etiam Hincmarum ordinarat,quod nem Metropolitam ordianare spectaret ex avito more ad Protothronum. Et post. Hi mari mo
tem, quod ante dati a RNe visitatoris Episcopi adventum elegisset,accus ta Remensis Ecclesia, serib se excusat apud Comprovinciales, primoque in litteris loco nominat Hilde ldum Suessionensem: Quod nempe vacanti Provinciae praesideret. Et de Ludovico sancto Francorum Rege scribit antiquum Suessionensis ad sanctum Medardum Monasterii Chr rob si ς se πιπι set crematin in m sine Remis per πυε- Paeoti Suessimensis Disivi, psis tum Sedes Archivisivrum vacabat
Quod ipsum affirmat Chronicon sancti Dionysii prose Parisios. Regis
A. 1116. consecratio dc coronatio ex sancti Remigii instituto dc avita consuetudi
446쪽
DE HAC RE MENSI SYNODo. Irne spectabat ad Metropolitana Remensem, ideoque vacante ista Sede devolvesntur ad Sinsionensem Episcopum, ejus tunc Uicarium & Provinciae Primatem. Istud ipsum habes in vita sancti Ludovici per Guillelmum Nangiacensem. Cur in litteris ad Nomenotum Britanniae Principem quarta Turonensis Synodus Rothaldum Suessionensem tertio tantum loco ponat post Hincmarum Metropolitam, is loro. In alterando dignitatis ordine Majores nostri non fuerunt scrupulosi. Etiam secundum thronum habuit secunda Belgica , de quo ad niuio cujus Ecclesiae Electum scribit sanctus Fulbertus Carnutensis Episcopus, Proto-
thronus Provinviae Senonensis: Ne citaravi vel E Catala rum Damaseruem ho-rem. . Memmisse vos ciscet quod in antiqua deseriptisne Provinciae Belgi secaenda ipsa civitas a Remensi tertium locum has ι. Sapienti
pauca. Rationem in sanctum Petrum Apostolum, qui Remensem ac Ep. 18. Suessionensem per semetipsum, Catalaunens es autem Ecclesiam per Sixtum primum a semissum Remensibus Metropolitam erexerit, resumdit in Remensis Ecclesiae Historia Presbyter Flodoardus. Sixtum fuisse Metropolitam errat: Nam usque ad Constantini tempora Treviris fuisse unicam Belgii Metropolim , est nimis certum. In Romani Imp rii notitiam seu laterculum potiori jure refundit sanctus Fulbertus. ει eo enim Majores nostri etiam Ecclesiarum dignitatem dc Ordinem comstituerunt.
Quaestio est, Quomodo Joannes Portuensis Ecclesiae Cardinalis Epi L.
copus sederit ultimo loco λ Licet enim Presbyteri ac Diaconi Cardinales ante aliarum Ecclesiarum Episcopos & Archiepiscopos tunc necdum obtinerent locum pintentum tamen fuisse a Cardinalibus Epistrapis diserthin litteris ad Cadaloum, ex Parinens inlcoim Antipapam Honorium secundum, testatur sanctus Petrus Damiari: sise tibi de Cardinabbus videtur Episcopis, qui videlicet Romanum Fom cem principatuer ellum, est 'udus malis praerogativis, non modo quorumbbet 0r porum , sed est Patriarcharum atque Primatum iura trinsemiam 3 Salvo qu e univeras u Ere a Sacramento isti sunt ocub unius lapidis, id est; Romanae Eec in Eorum dignitatem iiisigniter exaltar. Quod i plum facit in prima Episto-- Ia ad Episcopos Cardinales. Nec hesternam novitatem, i .vetustam Ecclesiae formam lucidε laudat vir sanctissimus. Cur ergo illi coaevus La, , Leo nonus Pontifex Joannem Cardinalem Episcopum, suum per tot Epist. a.
itinera secium , in hac Synodo postpositit omnibus Episcopis Gallicanis 3 Respondeo Dominorum Cardinalium, praesertim Episcoporum, dignitatem ac F minentiam esse antiquissimam. Lucet ex Edicto Constam tini Magni pro Romana Ecesina: Sanc-- , ut vari rei sis , muli
447쪽
43 2 DIssERTATI rumoriunum Clirici, quisanctae Romoae Ecclis deserviunt ornentur habeant Eliamsublanitatem cr Agagnificentiam, qua ornarus est magnus noster Senatus , Patricii nempe Ur Consules , ct reliqua dignitates. Quae verba
selis Cardinalibus Epit copis in laudata ad iplos Epistola applicat, atque ita de ipsis solis intelligenda censet sanctus Petrus Damiani. Ex Magden- burgensis Ecclesiae manu scripto Chronico desumptum, ab Henrico Meybomio publicatum , ac Uitichindi Corbeiensis Monachi Ann libus adjunctum fragmentum coni bitat, agens de Ioanne decimo tertio Pontifice , erectoque m .ipsum Archiepiscopatu MVdenburgensi t.Ioannes ordinavit, Privilegia ε omlica a trestaris sanxit, ae eo ommot Archiepiseopum . M agdenburgensim in omnι Ordine Gel astis priamatum habere omnium Archis scoporum, erus in Germania sunt re an, in Via2.t quoque Colomensi, Moguntinensi, ct Trevirosi Archii scuti per omnia honoresimilem esse , crucusignaculum arites ferre , ct inter Caiam Ira Epsopos Romanae Sedis consertium habere. .Cardinalibus Episcopis aequiparari eth antiquum Coloniensis. Moguntini, ac Trevirensis Archiepiscoporum Privilegium. Hinc enim de Adolpho Moguntino, Fr derico Coloniensi, & Cunone Trevirensi scribit magnum Belgii Chronicum : Dominus Urbanis Papa sextusseptemdecim Cardinales creavis, imi quos emant e rensis, incoguntinm, Coloniensis Archiepsopi, sed . 333, issi non acceptaverunt. Partim quod grasIanti tunc schii mali nollent mist
ri, partim quod Cardinalibus Episcopis se nossent aequales. Hinc item Urbanus octavus, dum Dominos Cardinales ex illustrissimis fecit Eminentissimos, eundem titulum jam dictis Archiepiscopis indulsit. Magiaden burgensis Archiepiscopatus anno Domini 969. sui rectus:Inter Cardinales Episcopos tunc habere locum fuit quorundam Archiepiscoporum grande Privilegium, ideoque caeteri omnes illis omninδ cedebant. Superius adducta , quibus Cardinales Episcopos etiam Patriarchis
anteponit sanishus Petrus Damiani , verba exponunt apud Ottonem
Frisingensem Episcopum in libris de gestis Frederici primi imper
toris, ac modificant Eugenii tertii Cardinales , adversum clandesΗ-na sandri Bernardi cum Gallicanis Episcopis circa Gilbcrti Porretani
causam act.i protestantes : Episcopis Gallicanis se assevcrant maiores, Alexandrino autem & Antiocheno Patriarchis fatentur inferiores.
Proinde de solis Aquilaiens , Cantuariens , aliisque id genus Latinae
Lib. 3- Ecclesiae Primatibus , Putriarchae titulo insgniri tunc consuetis , lo- p F7'quitur laudatus Petrus Damiani. Nam & Josopho Patriarchae Constantiis nopolitano priorem in Synodo Florentina locum cesserunt omnes Domini Cardinales. In diplomate, quo Sylvcstri secundi elictionem confirmavit,
448쪽
mavit, istud Constantini Edictum esse sabulosum recta assirmat Imperator Otto tertius, fatetur tamen esse antiquum, dicens confictum a Joanne Diacono , cognomento Digitorum, qui res suturas nequaquam scripsit, suo tempore coeptum, & adhuc vacillantem Romanorum
Clericorum statum voluit fabula illa adjutum te stabilitum. Fabula t mcia processit ex variae, hic non edisserendae, admixtae veritatis fund mento. Et hinc Cardinalium Episcoporum Eminentiam fuisse etiam a Leone nono Pontifice agnitam te defensam ostendit in suis Chronicis Guillelmus Thorne, Cantuariae ad sanctum Augustinum Monachus, scribens de piaesenti Synodo r Leo Papa Simoniacam harisimis Franciad bellabar. Aguitur ad eum consensu Regis ex Regni Vulsticus Asbas, pronee 'tiis Regnis Ecclesia --licana responsurus. Cuius response Papa intellia
gens e gngios caeteris Dinocentiores, Er , glicanae Ecesesia profectui congrat lans, inter abia multa conbirmabat, ut Archi'impus cinguariensis in cine
liis vel S noris celebrandis assissime debeat Pontificis a. Grande ibit i. istud Privit ium. Etenim sanctae Russinae , seu Sylvae candidae Cata,'
nalem Episcopum fidissi inter septemwrdine secundum. ac seria semper secunda iolemniter celebrasse in Basilica Lateranensi, assirmat Onufrius Panuinus inerudito opusculo de praecipuis Ecclesiis almae urbis. Quinque ergo Cardinalibus Episcopis Archiepiscopum Cantuariensem Leo anteposuit. Et hinc in virens Synodo, ubi Omnibiti Iisum locum ex
antiquominil cantibiu, san stus Anselmus Cantuatiensis Archiepiscopus, humilitate summus, qua poterat assedis, a Graecis adversus Spiritus Sancti a Filio processionem in surgentibus pressus Urbanus secundus Pontifex , alta voce exclamavit : Parer cr Magiaeter Anselme , Anglorum fichiepiscope , ubi es' Exponit Guillelmus Malinesberiensis Exciderat an osumma Ponti dis, ingruente tumulis, ut ei locum delegaret, sed erroris aamonisus est qua tonis a Uracia proposita nec stare. Annis Iouo . proximis ad confisum Apostobci lorum es, sedere 1 sus iuxta Romanum Archidiaconum, cui ante Papam sedere moris est. Includ mis, inquit, hunc in orbe nostro, quasi aberim orbis Papam. Ita debiti juxta sanctae
Russinae Episcopum loci j.icturam abunde Pontifex illi compensavit. . Huic item privilegio innitur, quod de Joanne Cardinali Presbytero , Calixti secundi Pontificis per Angliam legato, omnibus illic Episcopis
synodaliter praesidente , ac celebrante in Pontificalibus ornamentis queritur in Cantuariensium Pontificum vita Gervasius Monachus Cantuariensis: Videres rem eatenus Regno Anglorum inauditam, Clericum βῶ-cu Fressteris ιantum gradu perfunctum, Archiepsopis, Episcopis, Abia μ ι, toti L Regni Nobilibus, qui confluxerans, insubbmisbo prouere,
449쪽
4.34. DIs SERTATIO 1ssis Mum deorsum sed aes, ianu tum hin vultu est auribuι animum sussem sum habere. Laelam fuisse protest itur Anglicanae Ecclesiae libertatem, ac pergit: Toti Regno Anglorum, est circu-iacentibus Reglandus cunctu notis,simum est, earenus a primo Cantuarunsium Metropolitano, si issum delicet Augustino, omnes ipsi uvesores Primazes est Patriincias nom-urast has tos,nec ullius uneruam Romam Legaci duismaiadios. Erat querimonia iniqua ac imperita. Quis enim nesciat non solius Papae. sed & cujus cumque Patriarchae legato, licet Presbytero dumtaxat aut Diacono ,
esse celebrandae Synodi, ibidemque ante omnes istius Dioecesis Episc pos ac Metropolitas praesidendi potestatem, donatam ab antiquissimo Canone omnium Ecclesiarum λ Romanae Ecclesiae Cardinales Diaconi Generalibus etiam Synodis semper praesederunt. Verum quod selis Hostiensi&ad sanctim Rusfinam Cardinalibus Episcopis cedere α nupero Leonis noni privilegio deberet Primas Cantuariensis , de laudati
Ioannis Cardinalis Presbyteri legatione ac Synodali praesidentia quidam Anglorum Episcopi fuerunt offensi. Et iplbs , quod aliquid rationis
habere viderentur, placavit Calixta successor Honorius secundus, Ap stolicam totius insulae legationem impartiens Guillelmo Primati Cantuariensium. Laudatum Calixtum , qui Turstinum Eboraceii semArchiepiscopum, ab Henrico Rege primo proscriptum , honoravit insigniter, sibi proximum & collateralem , uti Cardinalem, esse ubique
jussit, & proximὶ post Ostiensem Episcopum equitare in solemnibu&processionibus , vice versa extollit in Eiaracensium Pontificum vita Thomas Stups, ε Praedicatorum ordine scriptor antiquus ac erudit . At dumtaxat persense erat hocce Privilinium. Ex his interim omnibus vides avitam Cardinalium Episcoporum Eminentiam fuisse agnitam de stabilitam a Leone nono: Hoc enim in stabilimento fundatur Privit gium datum Archiesnscopo Cantuariensi. Et hinc Ioannem Portuensem
Episcopum hac in Synodo sedisse ultimum post omnes Gallicanos Episcopos , nunquam crediderim. In Gallicanorum . qui Dominorum Cardinalium Eminentiam bonis oculis dudum non adspexerunt, Episcopo rum gratiam existimo illum a Synodalium actorum compilatore, h mine utique Gallo, in locum novissimum esse detrusum.
Oritur hinc alia quaestio , An inter septem Cardinales Episcopos semis per certus ordo, primusque locus Ostiens, secundus sanctae Russinae , tertius Portuensi fuerit, & sic deinceps Rationem dubitandi faciunt plura authentica atque antiqua Concilia,in quibus dicti Episcopi leguntur esto longε ordine sedisse & subscripsisse. Etenim in Romana contra Ct mentem & Adeliartum , pessimos Francorum Episcopos, Synod
450쪽
proximiis post Zachariam Pontificem scilii Epiphanius sanetie Ruffinae
Episcopus, deinde Benedictus Nomentanus, hinc Venantius Praenestinus, tum Gregorius Portuensis: Thiradorus Ostiensis sedit dumtaxat sextus poli Nicetam Gabinatem. In Romana adversus Ioannem duod cimum Pontificem Synodo Cardinales Episcopi sederunt post multos alios hoc ordine: Gregorius Albanensis, Sico Ostiensis , Benedictus Portuensis, Theophylactus Praenestinus, Wido Sylvae candidae. Erimit Synodus apud Luit andum Ticinensem. In Romana Paschalis smcundi adversum Laicas investituras Synodo sederunt post omnes Archiepiscopos hoc ordine : Cencius Sabinensis , Petrus Portuensis, Leo Olliensis, Cono Praenestinus. Exstantina apud Guillelmum Malme beriensem. Apud eundem in novella Historia exstit Petri Portuensis Episcopi, qui in Honorii secundi defuncti locum intrusit Petrum Leonis , ad alios Cardinales Episcopos, qui Innocentium secundum eleg rant, 'niola, qua schisma nititur componere,&inqua Guillelmum Praenestinum primo, s undo Matthaeum Albanensem , tertio Comrardum Sabinensem, quarto & ultimo loco nominat Joannem Episcopum Ostiensem. Nempe quomodo alii passim , ita & Cardinales Episcopi servabant ordinem & locum juxta acceptae cons rationis aetatem , atque ita Ostiensis Episcopus quandoque erat primus, quandoque medius, quandoque postremus. Etiam Privilegio , quod Piscariensi Caenobio dedit Adrianus quartus, substribunt eodem ordine: Sabinensis, Ostiensis, Praenestinus, Albanensis, Portuensis. Etiam initis inter Innocentium tertium & J oannem Angliae Regem co ncordatis, exstantibus apud Lucam Dacherium. Et notari oportet plerosque hos Pontifices Leone, , nono fuisse non paucis annis posteriores, adeoque ex ipserum actis lucet 3 Cardinales Episcopos in obtinendo ante quosvis Arctiepiscopos dc Primates loco necdum fuisse firmos.
Respondeo Cardinales Epis pos s per fuisse septem. Quinque principales seu Patriarchales iasticas habet Romana Ecclesia , sancti Salvatoris Lateranensem , santa Petri Apostoli Vaticanam, sancti Pauli Apostoli via Ostiensi, sanet e Mariae Maioris in Exquiliis , & sancti Laurentii in agro Uerano. Omnium praecipua est Basilica Later nensis, utpote Romani Pontificis Apostolica Sedes, de urbis Ecclesia Cathedralis. Singulae solemnia sua semper habuerunt quotidiε Divina officia: In hac unus quotidiε Cardinalis Episcopus per vices, in aliis Cardinalis Presbyter selemnis Missae sacrificium celebrabat, ideoque viginti olim octo erant Presbyteri Cardinales. Eorum in quatuor Patriarchvlibus Ecclesiis officiandi quotidianum Ordinem vide apud Onuseium I i i 1 Panuu