Synodorum generalium ac prouincialium Decreta et Canones, scholiis, notis, ac historica actorum dissertatione illustrati, per f. Christianum Lupum Iprensem ... Pars prima quinta Pars tertia continens Synodalia & Cathedratica acta sancti Leonis noni

461쪽

omnis se scandarum to M. Eos non in Episcopalem aut Clericalem gradum , sed in Laicam dumtaxat communionem recipit, asseverans aliud non pati octavam Synodum, & Decreta sitorum Antecesibrum. Iot rim uti in Patriarchali Throno, ita in Romisse Ecclesiae obedientia si mus permansit Stephanus, itemque ejus Sucizessor Antonius Cauleas: Utique sub spe obtinendae tandem aliquando gratiae & dispensationis. Hinc Ioanni nono, qui post Bonifacium sextum , Stephanum septumum. Romanum & Theodorum Formose successerat, iterum supplicavit Stylianus Mappa , non selum pro Photii, sed etiam pro Stephani& Antonii consecrationibus, obtipuitque hoc responsum: Holu M. etiam nunc Decreta san torum Porusicum Praedecessorum no reum inconcussa maneant. Quapropter Ignasium, motium, Stephanum Ur Anto-m, sems dissimm Papa Neo , Ioannes octavus, sextus Stephanus, Ur umve a

Romana ticina hue usique tenuit, etiam nos eodem oriune recipimus Ur ten mus , or situ, qui supersunt ex eorum ordine, eodem pacto manud praebemus. Nec Photium nec Stephanum defunctos, nec sedentem tunc Antonium recipere voluit ut Patriarchas, ipserum tamen consecratos videtur gra

dui suo reddidisse. Et sanh tandem pleia exstinguendi Schismatis necessitas, variaque ratio ita suadebant& cogebant. Quidquid sit, omnis tunc Orientalis Ecclesia detestabatur impium cum suis operibus Photium , &Apostolicum Romani Episcopi Thronum integrό venerabatur. Etiam Antonii Succetar Nicolaus Mysticus suas ad vertus quartum Leonis Augusti matrimonium quaestiones permisit appellari ad Benedictum quar tum Pontificem, & adversum se ab ipso definiri. Omnes usque ad The phylaistum, Romani Lacapent Imperatoris filium, Patriarchae& Pallium& confirmationem Roma acceperunt. Quod enim ipse assumendi sine Ro ani Pontificis interrogatione ac donarione Pallii auctoritatem pro se & suis Succetaribus emerit a Joanne undecimo Pontifice, assirmat &lamentatur in suae ad Nicephorum Phocam Imperatorem Legationis descriptione Luitprandus Episcopus Cremonensis. In puerili aetate contra Canones in Patriarcharum intrusus fuit Theophylactus, ideoque a sua Synodo duras passus usque ad excussionis periculum contradictiones, de quibus antiquus & manuscriptus apud Leonem Allatium Chronogr L L. e 1. Onsecro Q ratriarcha Theoph iactus. Cum Legari Pontificis Roma venissent, ct tomum Synodicum apportassent, in quo de illius ordinarione praecipiebatur. Qui Ursum in Patriarchab solis eo=firmarunt. Quod ipsum confirmant Leo Grammaticus & Georgius Cedrenus. Nempe a Metropolitis & FBiscopis Theophylacti electio fuerat Romam appellata, &adversum ipsos judicavit Joannes Pontifex , puerumque Theophylactum

462쪽

ctum ob Augusti Patris gratiam in tanta Cathedra confirniavit. Tanta tunc istic erat auctoritas Romani Pontificis. Quis Constantinopolitanus Patriarcha Photianum schisina denuo instaurarit , non plene constat. Quidam adscribunt Sisinnio, qui post Polyeuehum, Basilium, Antonium Studirem, ac Nicolaum Chrysober gium , successit Theophylacto. Ipse enim Encyclicam , qua Romanam ac omnem Latinam Eccli siam pessimὸ damnavit Photius , Epist tam suo sertur insignivisse praefixo nomine, & ita ad omnes Graecorum Ecclesias direxisse. Uerlam quod istorum, quae ad Photii caulam spectarent. nihil stibi psciimmutatum sit, alii volunt esse viro inpa stam calumniam. Fuisse virum probum & doctum , Graecorum scriptores passim testantur. Et nulla tunc nata filii causa resumendi schismatis. Hinc alii malum processisse credunt a proximo ejus successore Sergio secundo. Fuit enim is Photii cognatus. Ita scribit Nicetas Nicenus, addens causam a Formose Pontifice duxisse originem. Affirmat Formosum , ejusque succesibres, Bonifacium sextum, Stephanum septimum , Romanum,

Theodorum, Joannem nonum , Benedictum quartum, ac Leonem

quintum, in is, quibus Constantinopolitanos post Photium Patriarchas confirmabant , Synodicis litteris dolose scripsisse Spiritum Sammm, Filio omissis, ex Patre procedere, di in suis Romae Ecclesiis cantasse, Qui ex Patroboiprocedu , ideoque fuissi simulatores Haereticos, ac tandem dicti Leonis succe rem Christophorum , & hujus

cessores, Sergium tertium , Anastasium tertium, Landonem , Joannem decimum, aliosque usque ad Sylvestrum secundum etiam sine tamulatione ac fronte deviasse , utpote qui in suis Synodicis scribere palam caeperint Spiritum Sanctum procedere a Patre & Filio: Hinc Sergio Patriarcha Christophori nomen asserit rasum ε sacris tabulis.& intercisam Ecclesiarum communionem . eaque onmia a MichaeleCerulario fuisse postmodo confrmata & aucta. Quod ipsum asserunt auctor de Graecorum & Latinorum dissidio, Josephus Bryennius in oratione de sancta Triade, ac in Graeci & Latini de iuncti Spiritus piscessione Dialogo Margunius, adjungens inter Ioannis octavi dc D

mosi Pontificatuth decurrisse octoginta annosia Sed miserε est lapsus. Etenim inter Joannis octavi mortem, & mosi promotionem intercesserunt lum anni odio vel novem. Et quod Eb Formose Pontifice Romani in suis Ecclesiis cantarint,& quidem cum famoso additamento, Symbolum, est lucida fabula : Quod cantum istum ad sancti Henrici Imperatoris preces primus induxerit Benedictus QP

octavus, a tis refert in libello de quibusdam ad Missam sphi tantibus

463쪽

448 DIssERTATIO Cip. a. Berno Abbas Augiensis. Et ipse videtur additamentum necdum recepi Dse. Praeterea Pseudo-Pontifex Christophorus Christi Domini anno nongentesimo tertio Apostolicam Sedem & invasit, & per degradationem amisit clausis ita Monasterio ad perpetuam poenitentiam; Sergiin vero

secundus 'atriarcha anno nongentesimo nonagesimo nono fuit promotus,

ideoque Christophori nomen nequit e sacris tabulis rasisse. Et in litteris ad M ichaelem Cerularium Patriarcham Constantinopolitanum scribit Petrus Patriarcha Antiochenus: Prauerea usui quoques h saga bs, ct alii mecum plerii ex Ecclesiasticis Priminibus, sub bmissimo Paniarchae gntiocheno , Domino Ioa Romanum Pom*em, Joann- ct esum

nuncupatum, inscrta optichu commemorari. Et ante annos quadraginta

quini Coni tantimpolim appellans sub beata memoria Fatriarcha , prina Ium Papam Bannem intersacra A fissarum flamma cum altis Patriarchisem η rara aud vi. Quomodo vero positea ejusdem commemorasto eras' rit , ct quam ob causam, ignoro. Patriarcha Michael Pupalis nominis erasonem scripserat esse antiquissimam, utpote factam in sexta, ubi

Uigilius Pontifex tria Chalcedonensis Concilii Capitula damnare noluit, Synodo: Ita homo imperitus ac improbus Schil malis iniquitatem speravit per vetustatem Parrare. Hunc foedum errorem, Patriarcham non

ausus in faciem arguere, in ejus Chartophylacem, Patriarchales litteras scribere & signare consuetum, refundit laudatus patriarcha Petrus, d monstrans Papam Uigilium & trium Capitulorum quaestionem non in sexta, sed in quinta sitisse Synodo, atque ita palmaria hujus Schismatis

fundamenta in eliciter vacillare. Et revera lucidissimos olim Graec rum oculos Photianum Schisma secit, praesertim circa Romanae fc omnis Latinet Eccles et res, adob titubare & lippire, ut album esse nigrum,& nigrum dicant album, & quasi Andabatae in nos digladientur. Sae omnia in s unda partim Am,logetica, partim contradictoria

oratione postea confirmavitJoannes Ueccus Patriarcha item Constantinopolitanus. Sergius secundus Patriarcha stati viginti annis, ideoque mortuus est Christi Domini anno decimo nono post millesimum; At vGrd Petrus Antiochenus promotus fuit anno quinquagesimo tertio, &anno proxime sequenti scripsit laudatam Epistolam, atque ita memorati ab ipso quadraginta quinque anni exordium habent ab anno nono post millesimum, decimo Sergii Patriarchae, sexto εἰ ultimo Ioannis Pontificis decimi noni. Et hujus a Domino Cardinali Baronio productum epitaphium habet cum caeteris hoc dystichon: Nam Graiossuperans, Eoisparistibus unam, schismatapellindo, reddidi Ecclesiam. Inter i plum ergo & Sergium Patriarcham fuerunt omninb quaestiones, sed cathollcae unitatis &

464쪽

DE HAC RA MENSI SYNODO. 449Fraternitatis piae servata sopitae. Etiam nullius Succetaris Papae nomen Sermus videtur rasisse. Etiam de ejus proximo succetare Euilatio, Basilio saeundo Imperatore scribit Glaber Rudolphus: Circa annum

sul eum βο Principe Basilis , alui nonnuis Gracorum, exsilium iniere, quatenus eum consensu Romani Pontificis lueret Euvinae Cmstantinopolam emissus orbe, sicut Romam umies, universalem dici Er haberi. Augusta auri 3e argenti munera Basilius Imperator adjunxit. Plenam ergo tunc cum Romana Ecclesia communionem Graeci omnino fovebant. Hinc item non vavi conjecturamus Stephanum Patriarcham ad universalis Episcosn titulum , quem Photius contumaciter resumpserat, d ponendum titisse a fratre suo Leone Augusto compulsum, ejusque sucis cessores ad illum citra Sedis Apostolicae veniam hucusque non adspirasse.

Guillelmum sancti Benigni Divionensis Abbatem, quod Joanni vigesismo Pontifici, Augustis Graecorum muneribus attendenti, meliora si pere , &postulatum titulum denegare persuaserit, laudat memoratus Glaber Rudiamus. Sed nescio an recth. Titulum namque in postulato per Eustatium Patriarcham sensu esse tolerabilem assirmat ac demqnstrat, admittique supplicat Anastasius Bibliothecarius in septimae Synodi ad Joannem Octavum praefatione, atque ad continuandam Ecalesiarum concordiam omnino potuerat a Joanne vigesimo dis ensatorie concedi. Planὶ enim existimo harum precum refutationem fuisse unam ex causis resumpti schismatis. Nec desant qui resumptum putent ab isto ipse P, triarcha Eustatio. Licet enim Cardinalis Baronius eum ad annum dumtaxat millesimum vigesimum quintum, & ad sandri Nicephori Patriar chete Constantinopolitani Chronicon appendix ad annum dumtaxat millesimum vigesimum septimum dicant vixisse, Onuphrius tamen P nuinus vitam ijus de Sedem usque ad annum istius saeculi trigesimum tertium extendit. Et ita Si Sidus Presbyter & Historica incogniti auctoris compilatio reifth dicent Graecos anno vigesimo octavo in Roma- nam denuo Ecclesiam rebellasse. Et hinc in libris ad vessiam Graecos Emmanuel Calaecas, de veteris Romae separatione ab Ecclesia Graeca auctor incognitus, & Leonis Allatii auctor manu scriptus de Episc porum transsationibus, asserentes rebellionem istam a Michaele Cerulario fuisse primitus resumptam, quibusdam videntur labi. Etenim Michaelem , qui post Alexium Studitam successit Eustatio. mufrius P nuinus dicti saeculi quinquagesimo primo, Dominus autem Cardinalis Baronius promotum vult anno quadragesimo tertio. Quidquid sit, non potest ipse anno vigesimo octavo in Romanam Ecclesiam rebellasse. Et, Lil quom

465쪽

Disa ERYATIO quomodo ad Ipsum tantae rebellionis auctorem scriberet Petrus Patria cha Antiochenus: Quomodo Papa commeminatio . medio stativasu, quammdera a, ignoro ' Quomodo adiungeret: De Papa commem --none, quando s quare intercis fueris , evio te Montius mactare. . modo eundem Petrum,itemque Alexandriae Et Hieroselymae Patriarchas de resumpta Papae commemoratione, uti de intrusa in Ecclesias novit

te, ipse novitatis introductor Michael arguere potuisti Qim circa r bellionem hanc aut Eustatius caepit, aut Patriarcha Alexius: Aut hie aut iste , aut forsan uterque scribere se caepit uni versalem absiauth Episcopum, utique ob istum cum limitatione titulum a Joanne vigesimo denegatum. Et adversum ista schismatis exordia, postea per Michaelem Cerularium magno cum faenore aucta, Gallicanos Episcopos hic consulit. &ad praebenda sibi adjutoria animat Leo nonus, Nic Iaum primum & Formosum Pontificem imitatus, qui adversum Photii nugas , earumque reliquias a Gallicanis etiam Episcopis & Monachis istud ipsum auxilium petierunt ac impetrarunt. Ratramni enim Co heiensis apud Ambianos Monachi, ac Idneae Parisietas Diisse. er dita adversus Photium scripta nuper publicavit Lucas Dacherius. Solam de universalis Episcopi titulo audaciam hic discutit ac damnat Leo Pomtifex, alias Michaelis Patriarchae praesumptiones suo tempore & loco discutiemus.

SESSIO SECUNDA.

SΕcunda Sessio facta est die sinuenti, discussitque causam Guidonia

Archiepiscopi Remensis, qui de Simonia & alus criminibus heri a cusatus postularat respondendi inducias. Eum ab ipse prius Pontifice in secreto coesessionis & constaentiae soro discussum. Petrus Cardinalis Diaconus Synodaliter ursit ad satisfiaetendum accusatoriis libellis, atque . ita ille surgens, ut sibi consiliandi secultas concederetur, expetiit. impetrata, Uesentionensem , Suessonensem, Andegavensem, Sylvan Elans , ac Morinensem Episcmpos convocans, cum ipsis habuit myst rium consilii sui, indeque reversus, perorandae suae causae iacultatem' a Domino Pa obtinuit. Surgens autem Sylonectensis Episcopus resmndit Archie opum non esse reum Sinti aca naresis. Uerlim hac Ap Iogia non contentus PontiG per ipsum Guidonem addi voluit Elemnia dc corporalia Sacramenta, quibus olim in simili causa Maximus Sal nitanus in Dalmatia Archiepis pus sese Ravennae coram sancti Gregorii Magni Legatis expurgetaeati L Guido addixit, sed denuo indocias petiit,

466쪽

BE HAE REMENSI SYNono. frpetiit , a rea palam consciretia circumcinctus. Eas interim Pontifex in dulsit, mandans ut suae Romanae, ad proximi λprilis medium celobrandae, Synodo adesset , atque istic te plene emundaret. Et haud

dubiἡ Guido Romae comparuit: Quid autem illic ab ipsi vel de ipsi

actum sit , ignoramus. Rediit restitutus in inimum, & Rementem Ecclesiam utque ad currentis tunc saeculi annum quinquagesimum quinis tum, mortuus mense Martio, administravit. Erat Gervasit Remensis

Vice domini , & Milonis Castellionensis Domini germanus frater, ideoque crediderim Leonem Pontificem dispensatoria in ipsum gratia

Per V ilegionum, qaiae inde habebat, demon ramis ruitationem. E contra

Amri, iusis ea inserimm Archivia Reme si Minae perquisua na crastino mmiamm adferri. Deruense Monasterium eth antiquissimum , sancto

Berciario, qui ad cptimi saeculi medium floruit, Altivillariensis in Remensi Parochia Coenobii fundatore ac primo Abbate, sanctitanoque item Martyre, sub Childerico Francorum Rege erictum ad titulum a sanctorum Petri de Pauli Apostolorum sub Regula sanctorum Benedicti .& Columbani. Deficiente disciplina . rQuidibus Clericis fuit postea traditum, & ad Hautonia Abbatis precesuenuo ereptum, & per Impinratorem Ludovicum Pium reposita Monastica disciplina. Est Dioeceis i talaunensis. Et hine oritur quaestio, quomodo ipsum ad Tullensem, cujus nuper fuerat Antistes, Leo Pontifex , Guido autem Archiepiccopus dixerit ad suam Remensem Ecclesiam pertinere λ Respondeo uaedam olim Monasteria, imb. Et Cathedrales Ecclesias spectasse ad lodium de proprietatem aliorum Monasteriorum aut Ecclesiarum. Etenim quod hic ipse Leo Pontifex in proprio fundo, ac ex propria haereditate fundatum sanetie Crucis Monasterium Romanae, cui praesumbat , Ecclesiae in proprium j us donaverit, assirmat Gregorius septimus in litterisad War ne tum Argentinensem & Burchardum Episcopum B sileensem. Suum item Mona rium ex lundatorisdono ad Romanae EG Lib. a. clesiae allodium spectare. frequenter scribit & gloriatur GoSedus Atabu Uindocinensis. Et de Drogone Metensi Episcopo, quod in suo Episcopatu quassam possideret & rmeret Abbatias, graviter olim questus est ,

467쪽

4 2 . DII SERTATIO Epist. io. pus Tullensis. Errat esse contra Canones. Quod enim primaevus P

trum Canon Monasturiis eligendi , cυi sublint, Episcopi libertatem permiserit, insigniter patet ex Africana Bonificii Carthaginensis Archia episcopi Synodo, quam ab illustrissimo Luca Hoistento ex Vaticana Bibliotheca descriptam publicavit Lucas Dacherius. Ex hac ergo, I

tius per opportunitatem exponenda. libertate processit praesens qutatio, an inruense Monal erium sipi Etaret ad proprietatem , adeoque dc ad c ram Tullensis Ecclitiae, an Remensis. Exinde Turo rensis Eccissis Cisrui per Lugdunensem An Lepisiopummam intulerunt super Dotinsi Episcopo Tritannia , qui secum septem Suffraganeu a TuroneVinia piscopo subtraxeron. Ariaurinum nomin

-rrm homines in I alba tunc temporis occubuerunt , navigis in Armora

Tritanniam transiens, m Ecclesia Dolensi , tunc forte vacante, Praest A est Passio si ii David , quod secum asportaverat ,.ibidem usia. Qua ο ιμ' sisne Dosensis in Ecclesia coniniue Turonens Ecclesiis, Falbum Uectamio. rebellis exstitu. Asenevensis autem Ecclesia eadem occasione vel prη ter ign--- , vel paupertarem Pallas Ner hactenus caruit. Om esLimen Epim Menevensis Ecclesia, βιbcet novemdecim Disivi a decessu Sa sinis , Uque ad te in Hemici Regis Angia primi, omm dignore Archivisivasi Μήμην, excepto Palis, habuerunt Sustraganeos septem, sciticet Lana vensim , t ' de sancto Pinemo in Meraei am, qua sedes, quia Parochiam suum Pa remmtescerant . obm obsolevit, est Meneventi Draeces est adunara. Et Paην

Hem, oedesan to . apb, cestransim , Herefordensem, cst Migorem . Lucius Britannorum Rex lub laniati Eleutheri Papatu fiatiis Christianus , gentilium Druidas , Bardos, Flamines δc Archiuamines necit ex Insula, singulosque Metropolitas imposuit singulis Romanarum Pro-Vinciarum Metropolibus, quarum una in Cambria seu Wallialuit urbs ' Legionum, seu civitas Castrensis, ita divi quod Romanae ones llic ex more hiemarent. Possea dicta fuit etiam Carleopolis. Ita fuitetisque ad illud Christi Domini saeculum, in quo David, ex sanctissim, Nonacho sanctior Archiepiscopus, a fratrum sitorum consertio&dic plina separari nolans, sedem Metropoliticam posia in suo Monasterius

468쪽

Tio, atque ita peperit Archiepiscopatum Meneventem. Eadem Monachorum Ecclesia , quae seinper sanctum Andream Apostolum habuerat. laudatum David , miraculis clarasstinum, pollua accepit Patronum, atque ita Meneventis Archiepiscopus dici caepa etiam sancti David. Inter hunc & unctum Sampii nem mediarunt viginti duo Episcopi, quorum Momina vWhatit Nicolaus Harpsfeldius Archidiaconiis C in tuari illis. Samps se non peltilentiae , icd Anglicae Barbariet si iendae caula fu-xisse ad Amtoricos, scribit Matthaeus Parisiensis , & adjungit: seo cap. 11. cum pervems et . Ur asiis Concivibm bono se fisceptus est, Mi

Ecclesia Praesιbitum, quae nuper serat Passorei Puiuata, Epiβροτώ eLἱ est. Atta auram Eccklia, quo ιω-cit , P. Ao, ab ELEM. e/s Mona, aeris detulerat , usia est, ges tiam Provisuram, cum is Regno si o 8romo eis. Empum haberent. non per sierum Episcopos suos, qui antea semper Susaganei fuerant Thrο--Us Ecclesia . n. O TuronenseaArchiepsivo debiιam impenuere obedientiam, statuentes ut deinceps minoris ritannia Presses a m a fetroposita num quam Dolensem Arshiepiscopum non haberent. Et majoris & minoris Britanniae homines erant tunc Huldon gentis & linguae, ideoque laudatus Matthaeus ait nam pionem suille a Concivibus honorifice lutceptum.

Eum non solum, sed cum septem suis Sustraganeis,idque Christi Domini anno sexagesino i cxto post quingentesimum transiisse , scribit Agebertus Monachus Gemblacensis. Et haec est lorian causit, ex qua istem etiam Suffraganeos Turonensi Ecclesiae subtraxerit Episcopus Doleohs. Sata

raxit ibi os quatuor, nempe Uinlatentem, Aletentem , Corioibpitensem,

& Oisimensem, verum quos Nomenoius Britanniae Dux postea divisit in septem. Rei ieriem habes apud Iacobum Sirmondum in Analectis ad capitula Caroli Calvi Regis Francorum. Matthaeus Patisicnsis & Sigo. tbertus Gemblacensis errant Sampinem Lissi Eboracensem Archiepio

copum: Certum: est fuisse Meneveniem. ilia adventuna & natam inde dignitatem tanti aessimarunt Britones, ut Cathedralem Dolensium B

silicam polleati rutarint sancti Sampsinis. Ucriam tintam Turonensis Ecclesiae iniuriam pessimὶ semper tule' runt, & reparare conati sunt Episcopi Gallicani. Etenim lecunda Tmronensis Synodus mutuit: Ne quis Mirannum aut Romanum in Armorico cs ne M. tropolitam aur Coormanticliarm vorumare vel luteruio mare Epis Vcopum prasumat. Aliua attentantes tua usque ad majorem Synodum communione privat, & fraterna charitate. Christi Domini anno post qui gentesimum i agesimo septimo , primo postSampionis & Cialmarum

ad ventum, celebrata estita Synodus, atque ita lucςt ipsum statim a s

469쪽

DtasERYATIO in Armoricum ingressu Metropoliticum illic jus ustentasse. Etiam Iuere ad ventasse eum cum Suffra aneis: Etenim ROinam Turonicae Ecclesiae. Suffraganei sine Metropolitae sui venia assistere cius cons rationibus no-Iuissent. Ab hisce polimmum prodiit praesens Canon. Et ia Salomonem Britanniae Principem scribit Nicolaus primus Pontifex reepta Dei Patris tui, cst hae sux Ecclesa Agrum tua, in tui Oscopos Mi TinoMUM Archiepscopum mittere non detractra, Iucti cinm possulare mm Bdigneris. IV enim est Amropolisanus , om/H, EMo-μ Regni im simi um Soramines, Aut Ucriptiones P decesserum mem umemutinter osteniam, qm P decessores ι-s, quia iam ab eura subtraxerant, 'ti investiona m ripere su erunt. --- nec nostra scripta seperhaoremssa Ges videa-- Postquam sanitus Apostolus nosternisecius in avitam Hierarchiam ac dilciplinam reparavit Gallicanam M. Hesiam, ejusque sanctissimas constitutiones plenε executi sunt Imperato res, Carolus Magnus 8t Ludovicus Pius, etiam Turonensem Merr polim restaurare conati singulariter fuerunt Gallicauit Discopi r Pra tertim ubi Nommotus Britonum Tyrinnus semetipsum ex Duce aut Comite curavid ungi in Regem, &. Metropolitanam septem Ecclesi rum Cathedram firmavit in Monasterio Oppidi Dolensis. Et enim in thaeus Parisiensis, Rogerus vivedensis,&Nicolaus Harpsssdi , qui Dolensem Episcopatum sancto Sampsene existimant vetustiorem, m

nisi sth falluntur. Nequaquam in Dolensis Meselae Episcopum . sed in istius Coenobii Abbatem electus fuit Sampsin, caepitque istic Anglic

no more, ubi Qithedrales Ecclesiae passim sunt Monachum, non statum Abbatem , sed & Episcopum η e, dc quidem Metropolitam. Notanda sunt verba Synodalis Epistolae,quam ad laudatum Nicolaum Pontificem scripsit tertium Concilium Suesionense: non Meteis

--, wTyra castrinae resumpta, nec Omprovinciae cum mn Metropositam celebrent conciba , nec in Epimp m consecrarionibus ad eumdem quiaquam respiciant, ab quoquesed nutupino se sub s. Celebrata est haec Synodus noni saeculi anno sexagesimo sexto , ideoque palam sobhit in Nommotum, qui circa eiusdem saeculi annum quadragesimum sextum jam memoratas insistentias attentarat. Hinc eius audaciam Leo statim quartus, anno istius saeculi quadragesimo septimo promotus Papa. ejusque succetar Benedictus tertius . ad Gallicanorum Episcoporum preces, compescuerunt. Hi sunt Praedecessores a Nicolao primo laudassi

siem Pontifices, ipserumque de eodem articulo ad Nomenotum D

cem.

470쪽

DE RAE REMENfI SYNODo. ssimn scripta laudat Tullensis apud Saponarias Synodus, addens ab illis omnes Apostolicae auistoritati reseuntes fuisse excommunicatos. Et hinc notanda suasi haec tertiae Suessionensis Synodi verba: Iam visenis ιυπν-. Item haec : HMamisa feritare ras. M. EVincunt beatum Sampsenem freundet Turonensis Synodi Decreto acquievisse , istamque rRuiem usque ad Nomenotum Ducem perseverasse. . M vero neque Nomenotus Leoni quarto aut Benedicto tertio, neque ejus filius Salmmon Nicolao primo obedierunt. Erant enim barbari & semi-Christiani. Et hine de tincto Adtiu do Namnetensi Episcopo , sito Tricassinae nodi Legato, ad Adrianum secundum Pontificem scripsit Francorum

Rex Carolus Calvus: Romae destime visalsura facere moras, ut adventan-ns in Brium,in possit cora- ρι μου eos convincens, suae Erelesiarumi vim rum ab eu perpetrata paridere detrimenta. Nempe Britonum Episcopos, , quod & antea Nicolaus p imus secerat, Romam ad reddendas suarum Praesumptionum rationes Adrianus evocarat. Et res successum rescribit

ad Herardum Archiepiscopum Turonensem: De his, q- de Ecclesia tua Epist nves Disce s privilegis venerabilis Actardus praecipue suggesit, Salomoni mei est Britannorum Populo si Aienter deseripsimus,quod etiam in exemplari, quia secum Mem Antistes deferet, Expersentia tua qmbu agnoscere. Addit ipsos Romae necdum comparuille, eorumque iniquas praesumptiones spondet non probandas. In aliis ad laudatum Regem litteris sancti Martini Metropolim, utpoth LugdunensisGallis secundam vel tertiam, scribit ab antiquo semper fuisse honorabilem , ideoque hortatur ut ipsam non permittat decolorari. Regii, quod non setius suς Turonensis Provinciet

truncationem, sed & Regiam Nommoti unctionem semper Gerat aversatum, brachii auxilium adversus Britonum contumaciam' implorar.

Eandem quςstionem coram Joanne VIII. Pontifice, ejusque Treeensi Synodo movit Adalardus Turonensis Archiepiscopus, obtinuitque Apostolicas litteras, quibus Mahen Dolensis, & ejus in Britannia Ep. 6. Coepiscopi ad plenam ejus obedientiam sunt sub excommunicationis na jussi redire. Quod ipsum mandatum ad Arduini Turonensis Archiepiscopi preces innovavit Ioannes decimus tertius, Romam evocans Omnes istos Episcopos sub poena suspensionis, & de ipserum Duce ac aliis Proceribus adjungens: Si contra junitiam inobedientes fuerint huic noma iussioni, seu hanc Romanam evocationem impedierint, or contraxissem 'rabessis exstiterint fratri MLI o Turo nensi suo , μι est excommunicati er stra Apostolua benediuione privari. Verum homines barbari neque tunCObedierunt. Hinc Lmnem nonum in hac rursum Synodo Clerici Turonenses interpellarunt. Dolensi Eccleset 'Odebat tunc Iohovaeus, ho