장음표시 사용
961쪽
ει ritur Apostilica L patio Cardinatu Humbreti.
DE hae Legatione scribit Lambertus Schasnaburgensis: Dedericus ,
Iraiιν Ga ridi Lutarivia Ducis , Ronianae Ecclesia ArcωιMoses , suminapolim Micafunctas Legariane aliis. Indam Synodo tum Imperatorem Constantinopolitoum i Patriarciam evocassis,ω illi Primnuisem Majestarem vi ames, Dicto obtemperare dedignaremur, egressus urbem, sodalia sua more ovosuorum publice super eos excuss3. Quo facto torum terrorem omnitas Crasamina politanis incust, ut Imperam G RasHarrha cum ciere σpopulo, sepvemi die, suco oer cinere obvolati, ad eum procedereην, or Apostolicam auctoritaetem ιn ea proni in terram adorarem. Et Sigherius Gem-bticensis et Leo Papa per Distolam ad Impernerem Constantinam scriptam an num ejus sibi concilians , A crisa nos suos Humbertum videliseι, Cardinalem Disivum Sylva candyta, Petram Amalphitanorum Archiepiscopum, Freddit- cum quoque septimum Levitam ω Cancellarium, dirigis Constantinopolis a confutandas Graecorum haereses. Enumerat Michaelis Cerularii errores, ac inter ipsos ponit & hunc: Romanam Ecclesiam in filiis sivis anathemati- abar . eique Ecclesiam Constantinopolitanam praeponebat. Quod nempὸ eum
Photio Michael garriret simul cum Imperialibus Papalia privilegia migrasse Roma Constantinopolim, ideoque se jam esse Oecumenicum caput de Episcopum totius Christianitatis. Et hinc de illo, quod Primatus qui maje uatem vindicans nollet obedire Romanis Legatis, a firmat laudatus Lambertus. Pergit Sigiberius: Ab Imperatore benignὸ habiti Legati, Niceram Monachum ante eum vicerunt , adeὸ in librum, quem conira Romanos scripserat, MartimatiqWit incentiris. Michaeli Patriarcha nolente eis colloqui, charta excommunicationis coram ἄπο o populo super a tare sancta Saphiae pota recedunt. Michael chartam ipsam corrumpens , popul que legens, illis ab Imperarore remocatos ad Synodum absente Impernore convocavit ut a populo lapidarentur. Quia Imperarore prolibente, Michael commotar a viam centra eum. Sed convictus chartam excommunicationis falsasse Michael, emessue sui ab Imperarιris graria remotisunt. Ilambertus vero Epistopus Di Candidae haec ἐψι ripsit, O Scri ta cerae Monachi , cr Leonis Acridani Bast rcrum Archiepiscopi confutavit. ' ava de Latino in Graecum translata insu Imperatoris Constantini a Graecis recepta sunt.
Conlbnat in Casiinensis Monasterii Chronico Leo Ostiensis Episcopus: Eo em amo, utique quinquagesimo quarto post millesimum , gratia cencor angi Romanam o Onsiaminvolitanaan Ecclesiam Leo Psa viros
962쪽
r enti fimas ad Imperatorem . cognomento Mnemaciam, Apa- crisarios misit, Frederisum scilicer Canceliaritimsuum, O misertum Epistο- m Syma Canditae, cir PGrum Archiepiscopum Amalptitanum. Qui ad ιμ- nense Monasterium primitus advenientes, ac ses Iribus devote c-mendantes, ita demum viam suam profectison Eos Imperator honorifice susceptos alisiam- dis secum in Palatio tenuit: Quo tempore plerame Graecorum hareses corrigere. sudentes, Patriarcham tandem Michaelem, oe Leonem Acridanum Episcopum, omnes ue illorum complices auctoritate Apostolica damararunt. Sed cum intra hos
di s de Boiam Papa redire dili onerent, Regiis illis donis secutus Imperator, beato quoque Petro munera per eos haud parva transmisit. Illorum instuper prearubus binas ori libria huismonasteris ex reditibus regiis dari singulis annis instituit. Nempe plures tunc per utrimque Siciliam Risiones adhuc parebant Graecis, de varias Cassinensis Monasterii possemones invaserant Nort- manni, atque ita ipsum depauperaveram et Hinc istam illi eleemosynam a Constaritino Apostossct Legati impetrarunt. Magnificentisit mam enim Constantini liberalitatem, praedicant omnes passim Graeci Scraptores, vereque scribit Constantinus Mana : Muni*M OU-3rni manus experω sum Nationes integra, rempla, pauperes. Erat enim fluvias ubique se essundens, munera copi se re distribuebat in aerumnosos, ram' quam in tubulos o canales hau perfossos. Erat de plenὶ Orthodoxus. Hoste Legatos in litteris ad Petrum Antiochiae Patriarcham describit Patriarcha Michael: Unus est , qui, ut audivimus, Amalphitanorum Ecclesiae asiar'ando praefuit, deinde verit ab eadem Ecclesia ejectus rationabilibus
de causis , peregrinus v Mur. Aher υπὸ nomine tantum Arche epistopus , re autem omnim alienus, cum nulli Metropoli praefuisse opiam reperiatur. Terris personam, piae illi placuerit, Rapa tribuens, Cancestarii videliset, idque coram Romana dignitate , pro in igni quatim versutia, ut talem se diceret, abduxit. Vt possiet per eum , quae machinabatur, obtinere, illo quasi quoiam furti clypeonsus. Est calumniosissima de scriptio. Petro Amalphitano Archiepiscopo impactam calumniam elucidat in litteris ad Imperatorem Coit itantinum noster nonus Sc sanctus Leo: Ex Amal hano Epistoo nullaribis oriaturAElicis, quia RomMetus est omnino, O ab Amalphitanis discedens,
familiariter nisi cum ovis Iam pene anno integro. Per Romanum Pontifex
intelligit addietura de fidelem Imperio Graeco , quod erat revera Romanum. Luitprandus Cremonensis Episcopus, ac Ioannis duodecimi Pontificis ad Imperatorem Nicephorum Phocam Legatus, dure fuit exceptu Constantinopoli, de nullum fecit fruebana : Quod Pa pales liticraedictum Principem titularint Imperatorem , non Romanorum , sid Graecorum. Et omnes Graecorum historici sile semper titulant Romanos. Graecos a Mobis titulari est illis durhisina contumclia T
963쪽
Videre id possis etiam in quarto libro J omnis Cinnatili de Gestis Imperatoris Manuelis Comnent. Hinc suam Legationem ab hisce quisquiliis laedi aut imi diri nolans noster Leo, usus est thrasi graeca. Ad
Constantinopolitanum, uti Imperium, ita & Patriarchatum ex Imperatoris Leonis Isauri violentia spectabat tunc Amalphis, ideoque ejus Episcopum Laurentium fuisse & Graece dc Latine peritum scri diit in sanim Odilonis Abbatis vita foechus Petrus Damiam. Addit filisse insigniter sanctum , coruscasse miraculis , & Romae defunctum. Quod
nempe se nosset per Apostolicos Canones pertinere non ad Constantinopolitanum Patriarchatum, sed ad Romanum. Ejusdem mentis credo filisse Petrum. Hine dum Michael Cerularius coepit sui schismatis violentas nugas, quod plures Calabrorum & Apulorum Episcopi ipsis eircumscripti adhaererent, illum abiisse in spontaneum exilium, de apud sanctum Petrum Apostolum quaesiisse asylum, ae invenisse. od calumniosi, suas adversus Romanam de omnem Latinam Eeclesiam litteras Michael Apuliae de Calabriae Episcopis inscripterit, diserte testatur in suo ad illum Rescripto noster sanctus Leo. Et Constantinopoli apud Patres Praedicatores repertus schismaticus Scriptor habet: Romanis Pamifex, O Omnes Occuentalium partium Christiani , Sacerdotes oe Gui,
priser Calabros, arere multa tempora extra EGIsam Catholicam pervagareturis
Eos assirmat impios in Deum apostatas, & adjungit de Calabris: Ostalica O nostra ncloia alumni sor, eius moribus infreniati. Et qualis fuerit J oannes Tranensis Episcopus, est supra ostensium. A Cataoriae, Apuliae , ae Siciliae Episcopis Patriarchales apud Constantinopolim Synodos fuisse de antὶ de post Michaelis Cerularii schisma frequentatas docent stabscriptiones ad editos a Sisinnio secundo, secundo Sergio
ae Eustrathio Patriarchis Canones, exstantes in Jure Graeco-Romano.. Horum contagiosam communionem de Michaelis insolentias metuens Petrus stigerat Romam , atque ita Constantinopoli erat plurimum suspectus. Hine illum expurgat noster sanctus Leo apud Principem , & asseverat esse vere Romanum. Utpote qui non Rempublicam, sed schismaticam Ecclesiam fississet. Rectὸ addidit Leor Familiaritere nobiscum vivit. Etenim belligerantem adversus Norim annos in Apulia Pontificem comitatus fuit Petrus, de illic eum ipsb decidit motas inter Luilfridum ad Vulturni sontes Abbatem , de Albertum Monachum , qui sanistae Mariae de Castineto Cellam invaserat, de illic se ostentabat Abbatem, quaestiones, de quibus istius Monastelli Chronicon : Ventibus pruribus Praseulibus, a Papa Leme causa est iudicata Abbarisanta Hincentii. Qui interfuerunt. hi sunt: Humbertus Divae Gallida Episcopus. Petrus Amalphitairus Archiepistopus. Ex
964쪽
quo vides Cardinales Episcopos ex tunc fuisse Archiepiscopis digniores. Factum hoc fuit anno istius saeculi quinquagesimo tertio. De Petro nostro seribit ad Desiderium Cassinentem Abbatem etiam sanetus
Petrus Damiani : Vesteriti finitimas pia recordati s An platanus Discο- Lib. a. Ias, nomen nescio, Supiano Romam Pomisici, me praesente, sub iure1urani. ς' F. saepe testatus est , quia cum aliquando mensam Domnisurificaeturus accederet, sedsupeν Sacramento Dominici Corporis increduliu haessaret, in ipsa cooactiones taris Hι laxabra prorsus ac pe Lia caro in eius Unus apparuit, ita ut etiam duito, illius cruentaret, Sacerdoti omnem scrupulum dubietatis auferre r. I bi notandum, - fit immae periculum, indignis manibus artrectare ramrerribile Sacramentum. Grastabatur tunc Berengariaba haeresis, ejus fundamenta Petrus in Vercestensi Synodo. forsan audierat, atque ita passus fuerat a Berengarii fautoribus , quod in Praescriptionum libro habet Tertullianus: Haereticiscripturas utendunt , hocsua audaciastatim suosdam Cap i r. mo ent, in ipse vero congressu Armos saligant, infirmos capiunt, me.uos cum strupulo dimittunt. Peti us tunc erat ex mediis, ac ipsum Divitia gratia isto miraculo perfecte in fimnum. Quavis adversus Eucharisti ain gratiante haeresi, Divina semper in nos bonitas arcanam sacrosancti Mysterii veritatem , & cespitantes de ipso mentes vario miraculo erexit ac
DabiIiuit. Etiam Latine Graecὶ eruditus fuit iste Petrus, habuitque
doctum Clelum. Etenini Paschalis secundi Legatus, qui inter Boad- mundum Antiochiae Principem Latinum & Graecorum Imperatorem Alexium Comnenum composuit pacem , fuit ex ejus discipulis Maurus Archiepiseopus Amalphitanus. Ita in tertio decimo suo libro scribit Anna. Comnena. Quare illum non sine fundamentis legavit noster
Micliael etiam Cerularius dum Cardinalem Humbertum dixit Bisse Archiepiscopum sine sede, habuit aliquid fundamenti. Exponit in libro de Domini corpore adversus Berengarium, qui Humbertum varie calumniatus dixerat Bumundum , sanctus Lanfrancus Archiepit
copus Cantuariensis: Humbretum virum fuisse religisum , M. CAistiana O sanctissisis operibus perseveranti e decoratum, scienti ἱ Divinarum ,
saecularium litterarum apprime eruditum testantur omnes, qui vel propria expe-νientia eum noverunt, vel ab aliis, qui ipsum experri sum, ejus cognitionem acceperunt. Hunc non de Burgundia, sed de LMharis a sensius Leo Romam iraduxit, ad praesicandum Siculis verbum Dei Arctiviscopum ordinavis, postea υeνο sancia Romana Ecclesia Praesulem di Cardinalem constituit. ano in loco positus taliter vixit, raliter docuit, ut de fide vel doebina ipsius nec item sinissa suoicionis fima abriando exorta sit. Huyus rei resti; eB tota fere La ini-ras , quae pro excellentia lostolica Sedis, cujus tantivis Consediti semper ab
965쪽
ren ac praeerat . exm-non paruit. Quod ad editam civitatM uti mariti ad uxores, alligentur, & AsblutE eonsecrari non possint Episcopi, est omninb Apostolicus Canon, immo Evangelicus atque Divi-Dus. Quis enim nesciat Apostolum Petrum Romanae urbi filisse ab ipso Domino datum de alligatum Et de omnibus generatim Episcopis dixit gentium Doctor Apostolus, Arien Begregi, in quo vos Spiritus sanctus posuit Discopos regere Des m Dei. Attamen pNanarum aut alias deviarum Provinciarum Apostolatum tanti semper feeit Romana Ecclesia, ut ipsum censuerit legitimum Episcopalis etiam ordinationis titulum, & omni saeculo ad telum consecrarit. Etenim de Caio Ro- Lib. 38. manae Ecclesiae Presbytero seribit in Bibliotheca Photius et Hanc Cisum
fuisse affirmant sub Zephrino G nctare Pinristibus , or Diarumque gentium Distopum. Et ad Decentium Eugubinum Episcopum scribit sanctus Innocentius Primus Ponti flate Mamfestum est, in omnem Italiam, Gallias, Hispanivi, Africam, Siciliam, Insutis ue laeterisumes, m/ltam is imisso
Esciso, nisi eos, pios venerabilis A salus Petrus , asa eius Successores c
siluerim Sacerdotes. Uti Titus a sancto Paulo ad Cretam , ita hi a variis Pontificibus ad varias gentes QEre conseerari Episcopi e Non ad sibi jungendas, sed ad fundandas Ecclesias de Cathedras. Ita de sancto Caelestino primo , quod ordinato Seotis seu Hibernis Episeopo Palladio Barbaram Insulam fecerit Christianam, testatur in libro contra Collatorem sanctus Prosper. Quod sanctum Monachum Augus num, non ad aliquam civitatem , sed ad omnem Anglicanam gentem consecrari ab AEtherio Arelatensi Metropolita jusserit magnus Gregorius, est omnibus notum. Et idem scribit ad Constantinam Imperatri-I. m. . Sardinia insula multos esegentilium cognovissem,eosiae adhuc νε- Ep. 3 3. vκgentilitaris more idolorum sWrificiis riservire, O nussem in uia Sacerdotes ad ρω cantam Redemptorem mstrum torpentes existerent, unum illuc ex Baliae Discopis misi, qui multos gentilium ad fidem Domno co erante convertit. Ad istud opus potuisset novum Epi opum consecrare. Et de sancto, quem sanctus Auibertus Cameracensis Episcopus ex latrone fecit Chri-An.6s i. stimum , Landelino scribit igibertus Gemblacensis r A beato Papa Ma
tino ad praeAcandum ιν πιιών. Videtur tamen fuisse dumtaxat Presbyter.
Pergit Sigibertus de sancto Herbipotensium Apostolo Kylianor Adh' 7 si praedicandum ibi a Papa Conme scopus Orsnam fuerat. Et ad Imperatorem Constantinum quartum scribit de mittendis ad sextam Synodum
verbum Christianae fidei as A solicis Exignitatis meae Praedecessoribus milῖprae μAn. σii. de sergio primo Pontifice Regino Abbas P miensis Venerabilis vir u illibrarius, cogηomento clemens, de Brittannia gentis Anglir in ob Euan
966쪽
atque in eam gemem ad praedicandum dirutar. Pontifex in consecrationeficit ex XVillibrordo clementem. Addit in opere de Germaniae Monasteriis Gaspar Brussetius et Es Diernaci liber auro argento in Pumicei coloris membrana sc/imu, continens vitam sanZIi σ12brord TraiecteUs.-Huepsui. Antiqui Scriptores illum passim titulant Archiepiscopum Frisiorum. Et de sancto Francorum Apostolo & Archiepiscopo Bonifacio s)tibit ad omnes Galliae Antistites Hin arus Metropolita Remensis: Per annos viginti quinque in prae Baiione fine Corinaliseri lator it. Τp Quia ncmpe non ad aliquam sedem, sed ad generalem praedicationem fuerat missus & ordinatus. Et ad deformatis per Saracenos Hispaniis praedicandum ordinari Egilam Episcopum permisit Adrianus primus vulgario Galliarum Archiepiscopo, de addidit hanc conditionem: Ut nullam alienam sedem ambiret velusiuvaret, sed inmoc animarum lucra Deo terret. Ita habent laudati Pontificis epistolae, publicatae per Iacobum Gretrarum. Etiam Ebbonem, qui postea Rementem obtinuit Cathedram, ad Danis praedicandum fuisse a Paschali primo ordinatum Episcopum testantur Francorum Annales. Et sanctum Metho dium paganis Moravis fuisse ab Adriano secundo consecratum Aposto Ep. io lum de Archiepiscopum , habet Ioannes octavus in littetis ad Tuentarum de Moravia. Et de s licto Monacho Bonifacio, quem sancti xy. Jun. Romoaldi Abbatis discipulum ae Russae Apostolum laudat Romanum Martyrologium , scribit in laudati Abbatis vita sanetus Petrus Damiani: Ab Apostolicastis consecrationem Archiepi οὐ accepit. Addit de ejusdem C p
Romoaldi discipulo Engelberto : P ea AntiEpiscopus ingentibi factus P 33
est. Et de alio ejusdcm professionis Monacho Gregorior Arctu φο- 'H ingentibus pinmovi consecratus est. Plurima sunt istiusimodi exempla, ideoque Laurentius de cum Mellito J ustus , ad Anglis & Britonibus praedicandum Evangelium ac Romanam dis plinam a magno Gregorio creati Episcopi, dum Scotorum seu Hibernorum Episcopis atque Abbatibus insinuant tuam missionem , fuerunt praefati: A soli sedes
nos ex more, scur in universe orbe terrarum, in his Occiariis panibus edpraedicandum Iemibus paganis direxit. Notanda sunt verba: Ex more. Et ver- ba: Sit ut in uniues orbe terrarum. Edicunt morem hunc esse & antiquissimum, d: universalem. Eodem uli sunt & alii Patriarchaer Uerum per idas Dioeceles, ac ipsarum vicinias. Romanus Episcopus per universiam orbem terrarum. Et hinc evidenter eonvincuntur ichil natica Graeculorum mnia , qui ut Romano Primatui incoin nodent, garitum de Papatum & quemvis Patriarchatum non fuisse lub gentilibus Romanorum Imperatoribus, sed coepisse sub Coiastantino, immo E e e e e e &Diqili od by Corale
967쪽
sM DISSERTATIO M ab ipso esse institutos. Cur istos ad missonem consecratos Episc pos nostri mediorum saeculorum Majores titularim Archiepi pos, non plene scio. Forsan ex phrasi Graeca. Etenim nulli Metropolitae su
jectos lipilcopos Graeci jam pridem titulant Archiepiscopos. Et isti Missionarii nullum habebant Metropolitam. Qiiidquid sit, & per Saracenos & per Michaelis Cerularii turbas multum deformata niit Dostri Leonis tempore utraque Sicilia: Hinc ad isthic praedicandum ac resormandum noster Humbertus fuit in similem Archiepiscopum eon
Cur Michael Cerularius blateret Cardinalem Fredericum non vere fuisse, sed se finxisse Romani Ecclesiae Cancellarium, exponit ejus prassata ad Petrum Antiochiae Patriarcham Epistola, de Argyro Italiae Duce ac ejus machinis prosequens: Mearum litterarum de ros illo , O nae in illis habetantur cvm Ie set, alia quaedam ad nos Fasi Papa nomine misse cemponens, O pro hujusmodi litte=is oferendis praedictas risisticuit, -- seris illis suadens, o seductionem magnam illorum silalmiam, ut ad Regiam
urbem vemrent, O liu litterra nobis darent. In Saracenos, Norimarinos ,
ct Graecos erat tunc divisa superior Italia, de Graecorum ibi Dux erae Argyrus. Fuille insigniter Orthodoxum demonstrant haee Michaelis verba: Arg)rus Megalopolim , id est, Constantinopolim , cum veniser,stequeηter nostrae in usurrabar Humilitari , praecipuὸ de is fermentato. .
propter non semel, sed bis, ω tertiὸ, O Mepius a nobis ejectus fuit a sacra
communione. Azymum Latinorum Sacrificium damnanti, & Ecclesias laceranti Michaeli obstiterat Argyrus, de a suo Patriarcha excommunicari maluerat, quam ejus erroribus ac violentiis consentire. N tanda stini & haec Michaelis verba: Novimus de nobilitate Ostientia Papae urbis Roma. Nonus enim Leo fuit revera non tantum sanctissimus , sed etiam nobilissimus atque doctissimus. Quapropter seae maledicentiae tubas adversus tantum virum inflare erubescens Michael, toti Orienti
suadere studuit Legationem hane non ab ipsb venisse, esse dolo- fas inimici sui Argyri machinas: Hoste esse ejus Emissarios. Addidit stias ad Papam litteras fuisse ab Argyro reseratas, ab ipsb eonfictum quasi ex Papae nomi ne Responsium , ideoque & inter Emissarios fvisse confictum Cancellai tum , qui fictas istas litteras subseriberet & sigillaret. Hoc enim est Apostolici Cancellarii ossicium. Haec fiant f indamenta huju, in licissimi Schismatis.
Porro Fredericum fuisse Romanae Ecclesiae CanceIlarium assirmat etiam latae in Michaelem excommunicarionis diploma. Etenim in ejus titulo post Humbertum de Petrum Episcopos sequitur Fredericus Diaconus cir Canceliarius. Eodem modo illum appellat Humbertus in suc
968쪽
Dx S. LEONII NONI AC Tis. Encta commemoratione suorum Actorum. Decreto autem, i quod pro Luitsredo Abbate adversus Albertum Monachum dedit sanctus Leo, est lubscriptum et Dederisin Ramnae Ecclesie Cancellarius γB:Niothecarius. An etiam aliquando, quod Leo Ostiensis affirmat, fuerit totius Romani Cleri Archidiaconus, ignoro. Quidquid sit, Sigi-bertus Gemblacensis nequaquam asserit Romanae Ecclesiae tunc selos septem fuisse Cardinales Diaconos. Etenim authenticus dignitatum &officiorum,quae isto tempore habuit Romana Ecclesia, eatalogus exstat Anno apud Dominum Cardinalem Caesarem Baronium , & post enumerata Cardinalium Presbyterorum ossicia ac titulos pergit: Sunt praeter titulis
Diaconia, etsisee Praefecti tardinales, acti Regionant, iique Aodecim, Diae His Regis rus Praefecti. Item diaconi Palatinisex. Quid sint Palatini, quid Regionarii Diaconi, & quae ipsbrum origo atque ossicium , non sipectat ad praesentem locum. Interim vide Onufrium Panuinum in libro de principalibus Romanae urbis Basilicis. Constantinopolitana Mennae Patriarchae Synodus laudat Episcopas de Dalia, O Archidiaconos Sedis Apostolicae. Quod ipsum in exhibitis eidem Synodo precibus faciunt omnes totius Orientis Archimandritae. Nempe omnis urbica Regio plures olim habebat Diaconos, ipsorumque Praefeetus dicebatur Archidiaconus , siu Diaconus Cardinalis. Et hoe sensu videtur locutus, antiquitatis peritus, Leo Ostiensis. Sigibertus Fredericum , quod es
set septimus ordinationis aetate, vocat leptimum Levitam. Locutus est eum sancto Gregorio Turonensi,scribente de ma no Paea Grego- Lib. to. rio : Septimus Levita in Papae adjutorium adsciscitur. Verum septimus tunc Cap. a.
Porrb Cancellarii ossicium diu Romae mansit. Etenim Robertus Cardinalis Pullus ad ipsum assumptus fuit a. Lucio secundo Pontifice. Et Bullatis Eugenii tertii litteris, santa Germani Parisiensis privilegia
confirmantibus, subscriptum est ad duodecimi saeculi annum quadragesimum quintum: Datum Laterani, per manum Roberti, sancta Romanae Ecclesiis Cardinalis Cancellarii. Addit in libro de Parisiensi Academia Claudius Hememus: is Monasteriaciuniacensi, Furiarensi, sancti Remigii Remensis , in Gartulariis maioris manalerii prope Turones, Beatae Maria r
runda foris a ros Antiliadorenses, O Bituricensi dimiles Ierimus subfiriptisae, a
Roberro factas. Sed omnes intra annos sedis Eugenii tertii. Et hinc eundem E Ugenium , ut aptum Cancellarium eligat, hortatur sanctus Bernar-Hus , assirmans ab ipse pendere dignitatem Romanae Ecclesiae. Nempe
natim post Roberit , quem Parisiensis scholae Theologum adhuc Doctorem praedicarat plurimum in litteris ad Roffensem Episcopum , de libertinis ibi quorumdam ingeniis fraenandis necessarium judicave-
969쪽
s6s D IssERTATIOrar, mortem sciipta est haee epistola. Et plures Innocentii t- ist lx habes it hane suescriptionem et Per a aram , sandia mia in Comedin Diacm Codiaratis, sancta Rinanae Euhsia cinctam. Hic Ioannes erat aut fiater Innocentii, aut assinis. Etenim Leonardus erat utriusque nepos. Defunetiu est anno solo decimo istius Pontidicis. Lib. 4. Et fuit ultimus Cancellarius. Etenim silbfriuentes Innocentii litterae LP 7ς passim habent hane substaptionem: Perninam Romui, AEM , σCapelum Domini laxaemittenti Papa. Et per quartum Innocentium celebratae Lugdunensis Synodi Acta laudant Mamrimum Nea ui-
mran , Diacrarum tardinatim, O IDe- ueliarium. Nempe Cancellarium exstinxit tertius Innocentius, ct mutavit in vice-Cancellarium
Canccllarii potestatem transtulit in Apostolicam taem. Rationem edicit in eruditis ad Roberti Pulli sententias Commentariis Hugo Ma- , thoudet Gim jam in eam excrevisset an istem, quae rimeriparuiser, di' nisi siti, suppresso uel si ostris, crarii sunt Vice-Came i.
Legationis hujus occasionem manifestat Patriarcha Llichael in addu- his ad Petrum Antiochenum litteris et Ante alia red rem ri cum semis ric eis , a i de vetere Roma ad hos venirent , de nililitare oscientia Papa mper defuniti, Leonis scilicet, nec non pradsimul nobiscumsentiret, oe conveniret pro- γρο scandala, apua de inissemnetur circa Orthodoxam Fidem, non pauca illi ri mus n6bis litteris, mira videlicet humilitine, ut tu rem vatis cognoscere ex eisdem litteris. Idque ea de caasa fecimus, quoiam ipsum lucrari volebases,
nec non m benevolam Osamiliarem nolis reiaeremus, ιντο per eum 'amorum
auxilium nobis procuraremus. mas litteras illi ira idimus, qui ad Papam una cum Imperatoris litteris esset sita aliarum , O ress onsiones acceptums , ω -- bis redditurus. Exponit in litteris, quas suis Legatis dedit perferendas ac porrigendas , ad Imperatorem Constantinum sanctus noster Leo Constantinum laudat a variis, de ejus talici Principatu agit Deo gratias, ae pergit: Tu si nimium loro cypernicioso discordiasprimu 'Mis O t-- 'cordia manisor , periter , O exoptaris erasur miseris.' Praedicaz hoc ejus.
studium , ct prosequitur de Romana Ecclesia et Velut Ringiosa τε-
Iiae indolis proles gemitin metris tua non oblivisceris, nec contemnentim, Prissennis ,sthaim reverendam arbitraris, aque plinis charitare visceribus ad eam redire meditaris. Et instar Praeterea eo ater nser Ar episcopus Micha: easenatorias is concordiam GP unitarem πιι is direxit litteras, sum M tam optabile o necessarium bonum praemonentem toto necesse est nos deverius γalacrim sustipere, qhamo perllicacius consutramns non poste computari interristimus ripi aliquem , qui fraternae paci derignetur arquiescere. Pacis ne- cc ssitatem exaggerat, atque prostqvitur: Sed note is tua Charitas super praesumptiexibus eius multauer inice τειdia iam dudum servenisse ad ames no- Dissiligod by Corale
970쪽
Da S 3 Lao Nis NONI Ac Tis. 96 Iro , qualiter etiam apena persecuti e in Larinam Ecclesiam exardescens,
anathematiatare non timuit omnes, qui Sacramenta attractant in astyams,o quia
ruexandrino G Anthischenam Parrian , antisia dignirate privara conmreMens, emtra sis γjus sis sub re nova amitatione appetit, Opterque, quae Asurpare olim, sicut a minis Ninuis Bligenter cenoscere 'Geris. Et in litteris ad ipsum Patriarcham Michaelem : Scriptar honoranda Haremiratis tandem ad nos perveneris, in putas ta maxime necessinum, omniatisque I ri yi fidelibus amplectendum concydiae G amitaris bonum exhortarisades ,
comitiatione exulier. Et Ecclesiasticae unitatis necessitatem de frui ius exautat , atque prosiquitur ι plinima δε tua Daramine inreseratisia ramis iam dudum pertulit ad aures nostraι, qua nospanim quia incred Asia videban-rur, partim quia nullasacutas talia inquirendi concedebarur, indisiussu Moseque reliquimas. Hinc novi ambitione Alexandrinum o Antiochenam Patri. chas, ami aea sua Agnisne primare contendens, conetra fas m ius ivo dominis subiugare conaris. Superbum nomen acerrim E insedia
tres per mille G viginti a pat ne Sarevioris annos, novus calumniator Ec-ri a Larisorum emermi, Uathematistans omnes, O publicam persecutionem excitans, quicumque Sacramentorum participarentur in a mis Quam praesumptionem tuam O fama nobis inulis, s litιerarumsub nomine tuo ad Apulos datarum revus manifestivit.
Nee Sisinnium secundum, nee secundum Sergium, nee alium Michaelis Antecesibrem, sed ipsum dumtaxat Michaelem Leo argini de hisce novitatibus, atque ita nrmiter suadeor ipsum esse istarum praesumptionum & sundati in ipsis schismatis auctorem. Notanda sunt tamen verba : nimium singas Opemicisas discordias. Et verba : Rumis diu pertulit ad aures nostras. Αωmant Michaelem statim a Patriarchattis exordio insaniisset Conoepisse iniquitatem, ac etiam parturiisse. Nam ct in Remensi sita Synodo noster Pontifex damnavit nomen Universalistisvi: Utique in Michaele, etiam tunc ex Photii principiis tentante sibi sit,bjugare Alexandrinum de Antiochenum Patriarchas, ae esse Episcopus totius Christianitatis. Quo tempore Romanam Ecclesiamae ejus disciplinam ct dogma damnare de blasipliemare caeperit, ignoro. Quod haee omnia etiam caeperit a ibi Patriarchatus exordio, liradet Dux Argyrus, ob defensum latinum aetymum ficquenter ab iplis e incommunicatus. . linquagesimo rertio istius saeculi anno eaepit ramquam supremit m Ecelesiae caput Encyclicas spargere de hi S litteras, ideoque & scitisnaris exordium isti anno passim adscribim tis. Et quoniam orthodoxi S: potentis Pi incipis metus .ejus furori imposuit es