장음표시 사용
951쪽
s 8 DIssERTATI rem , errant plurimum. Malaxi enim qualitates audi a Criasior Asa --us M admosim senex, pueros O adolefientulos Graecos in Par νυν eis in parvula caer misera casa ritu, pisces siccatos in ea sussienses habet, quibus vescitur ipse coaluens. Libros pretio describit. Quidquid latratur , vino insumit. Pinguis cirrobustus est.
Et de Trinobi apud Triballos Archiepiscopo , qui inter sui Regis
Asianis. filiam & Imperatoris Joannis Ducae filium Legatus conciliaverat nuptias & inter iplbriam parentes pacem , stribit Georgius Απο- pollianus: Tunc Trinobi Praesul, Constantino litano obnoxius, Imperatoris Synodico Decreto , ut Asano Bulgarorum Principi affinitatis G amicitia causa grari Parentur, suo jure vivere , O Patriarcha nomine condecorari sti. it. Et de Imperatore Andronico secundo Paleologo & Triballorum Rege, pacem stipulantibus , scribit Imperator Joannes Canta-cuzenus: Geterum oe Triballorum Artis scopum adesse oportebar, in cuissLib, 3 praesentia iuraretur. Is a Crate evocatus mox adpuli. - Cui ad medium viris proce-ς p εν' dens obetiam ciales faenum equi, quo vehebatur , apprehendis, ad locum ,
quo destendere solebat, perduxit. Rex Episcopo exhibuit stratoris ossicium, quod illum veneraretur , ut independentem Patriarcham. Et hinc antiqua notitia sermularum , quibus Patriarcha Constantinopolitanus scribere consuevit ad alios Episcopos, habet hunc titulum et stiο- modo Patriarcha scripsit ad Patriarcham Trinobi. Et hanc sermulam et Samsti e Patriarcha Trinobi G totius BuDaria in μηm Spiritu dilicie farer n fra Mediocritatis , GComamnister. Formula consonat privilegio Innocentii tertii, qui Romanae Ecclesiae obedientiam amplectenti Basiliis Trinobi Episcopo dedit Primatum totius Blachiae atque Bulgariae. Exstant Acta in laudata Pontificis vita. Etiam Pescii in Servia Episse pus, Exarchus Iberiae, & Armeniorum Catholicus apud scismaticos Graecos fuerunt Autocephali, ct ab omni humana potestate exempti. Et hinc Iosephus Patriarcha Constantinopolitanus , ob simoniam degradatus a sua Synodo , de ad generale appellans Concilium , rogavit congregari tres alios Patriarchas, Archiepiscopum Aeridensem, Archiepiscopum Pestiensem , nec mon & omnes Metropolitas ac Archiepiscopos sedis Constantinopolitanae. Uti Acridensem, ita & Pescientem aequavit Patriarchis, de a Constantinopolitani Metropolitis & Archie -
s, pucopis discrevit. Quod nempe nemini , nisi Deo ac generali Synodo
putarentur subesse. Ejus epistola exstat in Turco-Graecia. Porro Ecclesiae aut cujuscumque Reipublicae unitas stare nequit sine unitate capitis: Hinc merito improperavit Barlaamus Graecis , quod praevaricentur hune Constantinopolitani Symboli articulum , Unam Esclesiam.
Et adjungit de subjectis istorum supremorum capitum Episcopis:
952쪽
Da S. Lao Nis NONI Ac T . - 94so quia Aco de aliis Sed neque ocumque sub φιoliber sim horum sex, ira δε- iste se habent ad suum caput, ut metu non corporalis damni, sed anima peril tionis, illius mandata velint implere. Inobedientve radicem detegit in Me ditato de Patriarcharum juribus Theodorus Balsamon: Quidam pesi bent nihil esse impedimento, quo mink ubivis constituti Pontifices eodem cum Patriarchis honore G amplisurine Dantur , cum ipsi uendi Agminem sim nacti, O ad exemplum Mosis armis in Sanctis Sanctorum consistam, incruentamque victimam operant. Dixerunt cunctos Episcopos divino jure esse pares, de supremos in sua Ecclesia, ideoque Metropoliticam aut etiam Patriarchalem eminentiam esse nudum titulum & prioris loci dignitatem, nullam jurisdictionis Praefeeturam. Hinc suis etiam Patriarchis nullam aut modicam exhibebant obedientiam. Et ex ista faece videtur fuisse ipse item Monaesius Barlaamus. Docuit enim omnes etiam Aeostolos fidisse pares, & sancto Petro nihil competisse praealtis, nili priores loquendi vices, & priorem in considendo locum. Et pro uitur: Omnes igitur omninὸ Sermonis Ascipuli, Doctores Pastoresque
extis terrarum exiisere .particulares aurem Pastores, quos Episcopos appellavere, alium anus civitatis constituerunt aut regionis. Verbi gratia, Arhenarum Dion)sius, Timotheus Ephesi, Titus Crebri asius aliis loci Panor ab Apostolis constitutis est. Similiter S. Clemens Episcopus Roma est a Petro GD arus, quiseli sacrosanctae Dei Ecclesiae ι - erat Romae, praesis, eandemque moderaretur. Verum enim
ven psea, cum Dei procidentia Imperii jus ad noras perveniser, piiss-rum Regum G sancti orum Paetrum novum Decretis, ut Romana Sedes esset prima, ideo sancitum est , quod urbs illa rerum patrerur, Euhsiasque odibu terrarum Imperio unius 'ubiici videretur consimaneum, cum amea Romanus Episcopus, ut nec caeterorum quisquam , nec primus esu nec ostremus. Omnes Episcopos affirmat Divino Iure aequales per omnia atque pares, quorum nullus alteri teneatur ad rationes, sed omnes sbli Domino Deo. Affirmat 1 Divino jure nullum esse Papam, nullos Patriarchas, Primates, aut Metropolitas: Hos omnes procreatos 1 magno Constantino & Nicena Synodo, ideoque Papalia privilegia per posteriores
Principes ac Synodos potuisse contrahi, ampliari, transferri, exstingui, & jam Romae per haeresim esse penitus exstincta. Et haec fiant, licet hinc inde varient, hodierna schismaticorum semiaiar Ex his Provinciales Epilcopi sitis Metropolitis, aut etiam Patriarchis vix dbna
tur obedire. Ita error itinper praecipitat in errorem , & miserandam
omnium rerum confusionem. Et ex hisce deviis principiis praecipitatus etiam fuit Marcus malonius de Dominis, Archiepiscopus Spalatensis.
Ex eodem sonte secundus occupatae a Francis Antiochiae Latinus Cce ccc a Patriar-
953쪽
- Patriarcha Rachalphus bibit istud venenum , de quo scribit in aeri besti
Lib. i . liuioria Guilismus Metropolita Tyriorum e Radia . , non ab Epil-copis, sed a sbio populo electus. , Ecchsiam γ Palatium o cupans , fatim sine mora Pallium de altari beati Petri, nulla ad Ecclesiam Romanam habita reverentia , sibi ad*u fit. Erat audacissimum facinus. Etenim de sancti P etri corpore aut altari sumere , ac sibi ipsi pallium imponere, est supremae majestatis character, proprius soli Romano Pontifici. Hinc Romam evocatus suit Radulphus a Paschali secundo Papa , pergitque Lib. is . laudatus Metropolita Guillelmus: Radiaphus Romam perveniem, rima
Cap. a1. facie difficiles habuit ad Dominum Papam introitus, tamquam Romanae Eci Ierue persecuror, quisii, larem sedis Apostolitae Primarum comminuere G infringere Tolueris, sedem ae iam contra Ronisnam erigens scans Diae iam, ranquam iasae M satis reus asi ingresti sacri arietur Palatii , O a Domini Papae cο quis subtenditur. Porro ram Dominus Papa , ovant universa Esclesia erant prεcliviores ad hoc, ut Domino Paetriarcham sumpta qualibet honesis occa tone gravarem, nusque adversariis plurimum exhibebam se rem. SuJectus enim eis lubebatur admodum, eo quia vir iuves eq*n magnilicus , crsedem eui praeerat, Antiatinam videlicet , Romanae jubiacere dedignabatur, sed ei ean em in omnibus pari Pare contendebat , d cens utramine esse Petri Cath dram, eamque quasi Primogenita in inem praeruarii a. Haud dubie haec a
Schismaticis Graecis doctus aut sua lus fuerat Radulphus, qui cunctos Patriarchas affirmant pares, & nullum alteri praeesse aut subesse. Et hinc de illo ad meliora conversb pergit Guillelmus: Radalphus refixa ta Pallia , quod de altari Antiochenae Eccle sua bisu serat au&oritate , in imiuriam , ut dicebatur, luesica sedis, O Carinalibus tradito, aliud ei,
Jumpium de corpore beati Petri , more suemni per Priorem Diaconorum traditur.
in via principia in tractatu adversus Acacii Constantinopolitarii Episcopi audaciam insigniter praefocavit sanctus Papa Gelasius. Alexandrinae Ecclesiae intrusiim invasorem Petrum Mogum, quem sub poenitentiae suco reconciliatum in throno stabilire tentaverat Acacius, multis ostendit non nisi a Romana Ecclesia potuisse vel damnari velabiblvi, & dat rationem et Secunda sedis Amsi rem nec expellere quistiam , nec revocaresne prima sedis assensu vel potuit vel debuit, nisi forte comu se iam
orane rerum a1rsse rurbato, nec prima , nec secunda , nec tertia Seris δε-
μIe , ut videmus, omnia membra io inter se competnent certamine, far-
ue illud, quod de ρο polo riptum es Urael; I n illo tempore non erat Dux in Israes , unusquisque quod placitum erat in oculis sitis iacicbat. enim rarione vel consequenora aliis sedibus defendendum es, s primae Beatis il iri Sedi antiqua Cr Wtubja reverentia non deffertur, perquam omnium Ss
954쪽
Da S. LEOMIs NONI ACTI s. 9 Dcerritum dignitas semper'roserata arsse firmata , treceniorumque ricem G ιBO Patri iuvicto er singuiari judicio vetustissimul induvius o laxi Assirmat Alexandriae & Antiochiae Patriarcia ales cathedras Romanae omnino orditiari, nequaquam solo praecessus, sed etiam Praesecturae aes ubiectionis ordine , ideoque plene subjici ac subordinari. Demonstrat hoc ex aluiquissima, quam & Apostoli, & Patres, & ipsa etiam Nicena Synodus firmavit, consuetudine , quae Alexandrinum secuta dae sedis Antistitem non nisi a Romano Pontifice, aut ex ejus ad factam Relationem Rescripto sum per permisit judicast. Quod ipsum
GHasius constanter inculcat in litteris ad Dardaniae Episcopos, ac in litteris ad omnes Orientales , exstantibus apud Iacobum Sirmondum post appendicem codicis Theodosiani. Et adversus istius consuetudinis praevaricatorem Acacium pergit et An duaesum Ecessae, O siue Pastores A sit: ν nus es enim φιifecit utraque unum,igens de medio inimicitiarum parierem in corpore suo. Itat hic non luminodo se supremtim,sed de suum Vicarium Pastorem sanxit esse unum. Hinc singularia sanisto Petro per Evangelium facta promissa enumerat idem Pontifex , atque prole quitur : Quare ad Petrum tam feruens Domini sermo diruitur in Nunquidnam reliqui sancti ac beati Apostoli non erant simili virtute succincti am, hoc an eat affirmare ς Sed ut capite constituto, schismatis tolleretur occasio, γ una mons yeIur compage corporis Christi , quae a i unum caput tori sima dilectionis societate concurreret, ut ura eset Ecclesia, cui si deliter crederetur, unaDe Domus unius Domini , ω unius Redemptoris , in qua cle uno Pane or de vas Cilice nutriremur. Sine uno Episcopali capite non posIe esse unam
Ecclesiam , ct in istam dignitatem sancto Petro Apostolo semper iue cessisse & successuros Romanos Episcopos, 'pluribus illic ostendit G, latius. Et istam mille perp.tuam atque immobilem omnium oti in Graecorum Patrum fidem , suo loco demonstrabitur. Quapropter Eusebiana factio, quae Christianorum Hierarchiam secuit in trium Patriarcharum Aristocratiam, & illius scistatores hodierni Graecorum schismatici , qui ipsam in quinque Patriarcharum M aliquot Primatum Exarcsorum aequalem ac ultro citroque independentem Autocephaliam dividunt , Ecclesiae unitatem mani teste lacerant , inducunt Acephaliam , & Constantinopolitanum praevaricantur symbolum , in
quo profitemur unam Ecclesiam. Constantinopolitanus tamen Patriarcha dudum habuit aliquos universalis sit per alios Graecorum Patriarchas,ac ipsbrum Dicereses potestatis characteres, quos Photius & Michael Ceiularius plurimum tiri naverunt. Primum charaetcrem,tatique ipsium titulum universalis Di opus.adducit in opulculo de Patriarcharum juribus Theodorus Ballamon. Ro-
955쪽
mano de Alexandrino Papae seu Avi,Constantinopolitano & Hierosolymitano Archiepiscopi, seli Antiocheno assimat proprie attribui titulum Patriarchae. Mediorum saeculoriim Graeci distingunt Archiepiscopos de Metropolitas. Archiepiscopi apud illos sunt solo honore & titulo Metropolitae, tui sine potestate nomen habeant,& nullum sibi subditum suffraganeum: Qui passim nomen istud adepti sint sectione Provinciae. Nihil
rei dabat titulus , nisi exemptionem a vero provinciae Metropolita. Porro Constantinopolitanus ab Heracleensi, Hierosolymitanus fuit ita exemptus a Metropolita Caesareensi. Hinc in Patriarchas evecti titulum retinuerunt. Uterque nullum unquam habuit sussraganeum, nisi posterior sub Latinis Resibus. Pergit Balsamon e Viniam ιficere, quamobrem Papa Romanus appelletur universalis Papa, similiterque C stantinopolis A ch Episcopis, imisersalis Patriarcha, cum reliqui Parriarcha, licet eiusdem sim ordinis , appellationis , ω honoris , ita proclamari non fleant. Staevando Papam Romanum malis ille ambitionis genius a reliquorum sanctiss--m Patriarcharum caetv avulsit, o in Occlientem dumtaxat coarctois, cum interim videam Constantinopolitanum nullise Papae privilex ornantem, ideo--e sani peris ejus in rectitudine. Ne subscriptiones quidem suas magnificas satis ta utin Pater universalis, licet a nobis ita vocetur oe celebretur. AErmat olim selos Romanum M Constantinopolitanum fuisse titulatos universura Epistolos ae Patriarchas, nunc autem illum excidisse ob schisma& haeresim,ideqque titulum mansisse soli Constantinopolitano. Alus Patriarchis numquam competille. Hinc etiam in opere de matrimonialibus quaestionibus scribit Matthaeus Monachus: Hac de re tractarum suis tempore Imperii Isaaci Aneli, tribus Patriarchis in Concilio praesentibus, Um- versali , Amischeno, G Hierosolimitano. Per antonomastice positum univei em intelligit Constantinopolitanum. Et in formularum, quibus Constantinopolitanus solet ad alios Patriarchas aut Episcopos scribere, notitia ille semper solus titulatur universalis.Et revera sisti,quibus Joannes secundus dedit exordium , Regiae civitatis Patriarchae pro isto superbiae titulo cum Romana Ecclesia litigarunt. Et de profecto Hierosblymam , ae alios tres Patriarchas ibidem reperiente Hieremia ha bet desci ipta per Emmanuelem Malaxum histoliae In unum collem εὐ-rum Patriarchae liturgiam celebrarunt. Deinde Hebus ali uat apud Oecumenicum Patriarcham Hieremiam consumptis, singuli thronos suos repetiverunt. Solum Hieremiam appellat Oecumenicum. Exstat in Turco Graecia. Ibidem
habes Joachimi Alexandrini, Joachim Antiocheni, & Germani Hierosblymitani Patriarchae litteras , qui omnes sibi figunt altos titulos . at nullus aut seipsum aut suum collegam , nisi solum Constantinopolitanum , titulat Oecumenicum. Attamen Alexandrinus Joachimus DiuitjZed by GOoste
956쪽
Da S. Lgo NIS NONI Ac Tis. 9s 3 in datis Alberto Comiti Leuinenstento aestimonialibus litteris se tutulat I udicem orbi errae. Et in memorato opusculo Nilus Thessalonicensis Episcopus omnes generatim Patriarchas assides vocat Episcopos universales. Nempὸ per ibas dicemis. Et hoc dumtaxat sensu Joannes secundus assumpsiit, Joannes quartus resumpsit titulum , & ipsbrum
succe res continuarunt. Usque ad Photium. Et iterum proximo hujus succetare Stephano, ulmie ad Michaelem Cerularium. Hi duoessi praetenderunt totius Chri uianitatis universales Episcopi. Et licet rem apud suos etiam schisimaticos amiserint, titulum tamen successores pertinaciter retinuerunt. Porro dum ab ipsis titulum istum non quaeri afficinat Theodorus Balsamon, insigniter imponit. Multa ipsorum pro isto titulo adversus Romanam Ecclesiam contumacia lon-gE aliud altissime clamat. Alterum memoratae potestatis characterem adducit idem Theodorus in opustulo de Chartophylace de magno Desensere Constantinopolitanae Ecclesiae: taplayiax inscribis G dat taetriarchalia Bauropegia per un versum propὸ terrarum orbem, ac multarum urbium Ecclesiastica capita transfert in primi capitis Regiam. Et in compendiario Legum delectu Impe- .rator Leo sapiens et Ommum Metropoleon, Episcopatuum, Monasteriornm σψcle isrum cura iudicium adproprium Patriarcham J ectat,C stantis sit m autem licti etiam in aliarum sedium territoriis, in quibus haec praerogativa nons , cruciam Diones in templis concedere. Stauropegia seu crucium in Ec-Hesiis aut Monasteriis fixiones sunt sigilla exemptionis , quam apud Graecos facere possunt soli Patriarchae. Lucet ex lite, quam adversus Naupacti Metropolitam, ausiim in suffiaganeis Parochiis cruces figere, movit Artensis Episcopus. Etenim a Germano secundo Patriarcha . 'obtinuit hane sententiam: 'Stainvetiorum , quae sunt per diseresim, sui Patriarchali Amplitudini relictum est privilegium , Metropolitanorum autem nemini. Exstat in Jure Graeco- Romano. Et quia istud Patriarchae privilegium laudatur a Leone Philolbpho , eertum est non dumtaxat Michaele Cerulario, sed etiam Photio es antiquesus , ideoque vetustissimam eonsuetudinem , non ichismaticam usurpationem. Est avitae Monastieae libertatis stiperstes vestigium. Quod enim olim Monachi ad suum Dice celanum non adstringerentur,sed possent quemvis sibi eligere Episcopum , suo loco ostendetur. Ita filii usque ad Chalcedo- Irensem Synodum. Haec ad impediendas, quas tunc ab Eutychianistis Monachis passi fuerant Syrorum Episcopi, barbaras violentias sanxit omnia deinceps Monasteria suo dioecesano Episcopo in omnibus stab- .esse. Constantinopolitanus Patriarchatus insigniter ibidem est fimaatus & augmentatus, atque ita videtur ejus Patriarcha sele excepisse ab
957쪽
observantia istius Canonis , . de perrexisse in Episcopum eligi a eluibuscumque per Orientem Monasteriae. . E quia semper phylkiu ria sua ampliare studuit, tandem caepit semetipsam illis etiam obtrudere atque praeficere. Et a Monasteriis perrexit ad Ecelesias. Praesertim quod om-
. nia haec exempta loea Patriarchae penderent Canonica, seu annuas pensiones. Et hinc Episcopi frequenter ac potenter intercesserunt adver-lum has exemptiones , adeo ut praefatus Patriarcha Germanus tandem emiserit hoc Edictum et Mediocritas πψra Regiosem Antistitibus talium ture Fiat. 36, cedit. omnia , praeter peregrinorum , exempta monasteria reddidit
EpiscopiL. Habes Edictum in tertio libro juris Graeco Romani. Et de Epheliorum Archiepiscopo, Imperatoris Michaelis Paleologi Confessario , & magno Patriarchae Joannis vecci adverserio Isaae scribit Lib. si Georgius Pachymeres: Iseat sis duit suo iurisinhvare loca tu lictioni P
'' reservata in cunctis I ex Grumnis Discesibus,ita ut ea tantum sacra loca, quae intra unam urbem Constamin clivi siua essent, ordinariae patestati Parriam chasuhecla remanerem, apta erara nrbem essent, subiacerent octori rari in-ri Praesulum , qui Dorceps, ubi e/am illa posita, Episcopali auctoritaterabernarint. Et pergite Prosit Imperatoria Nouella, qua decernebatur, ut quae ubicumsue vel cuiusque modi loca vel moneseria Patriarchae uni subiecta eatenus censebantur , ea deinceps Episcopis , quorum illae propriae Diaceses essem, jure ordinario subjacerent. Addebatur Decreri ratio: Per abusum videri, contra sacrorum Canonum auctoritnem attentarum id , quod ex longo hactenus tempore factitatum fuerat, ni nempe Patriarcha Constantinopolitano ultra fnes dioeces propriae ius competeret. Exemptio est revera lupremus potestatis actus, qni proinde extra retetitorium non valet exerceri. Et omnino' adversatur Chalcedonensi canoni. Isaac ibia urbica Monasteria volebat manere Patriarchae. Etenim Constantinopolitana , uti & Romana , Parochia concluditur civitatis muro et Foris nullam habet Parochialem Ecclesiam , sed lista quaedam vicina Caemeteria aut Monasteria. Isaae volebat etiam intra Patriarchalem Dioecesim nulla esse exempta Monasteria. Et est omnino conluctatus. Quod vero ex proprii quaestus cupidita te haec ille moverit , diserte stribit Pachymercs, &pei git: Pμοi qui dicebat, non intellilebat eripere se Patriarchae titulam Oent nen:ct, quippc quem concluderet urbe Cιntiantinopoli, nec si tem ei concedent Dioecesim, quanta qualis cuivis et am vulgari tribuitur Di copo. Qtiod nempe vulgaris passiin Episcopi praeter civitatem habeant forente turritorium. Verum id rum qn: em mHI p nsi habem Ua.rc , G in lucri parte numerans oblatam o casionem g arsicandi quomodotumque anncrisaeis Det copis, quos multos osteni bam istae in pr/priis Dioecesibus exceptiones istorum subtracti=um propriae Uscri m pGesari, ac Piariaraba auctoritaIisubjectorum, Gr passim cou
958쪽
batur supra memoratam a Theodoro Balsamone sententiam, quae omnes Episcopos assirmat esse jure Divino pares per omnia ac supremos,ideoque nullum subesse alteri; at vero Georgius Pachymeres, utpote magnae Constantinopolitanae Ecclesiae Cruciger & magnus Defensor, vidit ab isto errore pessimo induci Acephaliam , de cum omni Hierarchia everti eunctam dignitatem sui Patriarchae, qui sine aliqua saltem per omnes Orientis Ecclesias potestate nullatenus possit dici Oecumenicus seu universalis. Ita per schisma in fratres Cadmaeos de-
. mutati Graeci sese mutuo roserunt, momorderunt, ac tandem abissu serunt.
Tertiam universalem Constantinopolitani Episcopi potestatem adducit in laudato Legum compendio Leo Philosephus: Sedes Constantinopolitana, Regia exorno, Synodorum variis Praerogativam iniser, quitas divisa Leges sufugantes, coinree M in aliis sedibus motas ad hujus
notionem reserri praecipiunt. Laudat ejus circa Stauropegia universalem
potestatem, & adjungit: Ne e lac sesm, sed or controversiis in aliis sedibus exorto virimere ac Liudicare potest. Videtur loqui ex nono de decimo septimo Chalcedonensibus Canonibus, qui cunctas Clericalium apud Episcopum , cunistas Epis ipsium causarum primas instantias mandant agi apud Metropolitae Synodum,atque adjungunt: uuias aduersus Protamiae Metrvilitam Episcopus vel ciericus habet querelam, petat am Pnmatem Disce eos, an Sedem Regia urbis C stantinopolitanae, O apud ipsam iniicetur. Nicolaus primus Papa per Dicereseos Primatem intellexit Romanum Pontificem,atque ita ab istis Canonibus stabiliri credidit Romanas appellationes. Alii intelligunt quemvis Orientalem Exarchum aut Patriarcham e Censent cunctis Orientalibus Episcopis de Clericis permitti alternativam, qua vel ad suum Exarchum aut Patriarcham, vel 'certe ad Episcopum Constantinopolitanum possint appellare. Verlim haec opinio caret fundamento. Quod enim Alexandrini aut Anti cheni Patriarchatus Clericos aut Epitcopos ad Constantinopolitanum Patriarcham provocare permiserit Antiquitas, nulla ostendit consuetudo, nullus Canon , nullum exemplum. Proinde per Dioeceseos Primatem intelliguntur tres AutScephali Primates, quibus Omnem avitam auctoriistem circumscribere , ct: Constantinopolitani Episcopi
plenum jugum injicere nolens Synodus introduxit istam appellandi al
. A suo Episcopo Clericum , aut a sua Synodo degradatum Episco
pum duodecimus Antiochiae Canon mandat non esse molestum Au
959쪽
gusto Principi, sed refugere ad majorem Synodum. Sui praevarieat rem immobiliter firmat in inflicta degradatione, & praescribit ab omni
audientia. Sextus Constantinopolitani Concilii Canon rigorem est moderatus. Α Provinciae Synodo damnatum Episcopum mandar non ad Principem , nce ad Generalem totius Christianitatis, sed ad sui Pa triarchae aut Exarchi Synodum appellare et Ab hac damnatis permittit recurri ad Principem,& generalem ab ipsis Synodum postulari. Nem -pὸ pro iniquae damnationis auxilio confugientes ad se quoscumque Episcopos solebat admittere Princeps, de ipserum cauta Regiae civitatis Antistiti ac per ipsum ex advenis Epitcbpis collectae Synodo desegare. Indignum & Ecclesiasticae Hierarchiae adversum judicarunt hoc laudatae Synodi. Revera enim indignum erat omnium non dumtaxat Provincialium , sed etiam Patriarchalium Synodorum de gravioribus causis judicia submitti uni Constantinopolitano Episcopo, per ipsium ac variarum gentium paucos illi assidentes Episcopos retractari, dc quandoque etiam reformari. Hinc damnatum a sui Patriarchae aut Exarchi Synodo Episcopum Constantinopolitani Patres permiserunt quidem recurrere ad Principem , artamen non ut Constantinopolitani , licet
insigniter exaltassent, Antistitis, sed generalis Synodi imploraret J udicium. Verum hane clausulam non obtinuerunt. Etenim Augusti Principes perrexerunt damnatorum Episcoporum admittere querelas ,
de Regiae civitatis Episcopo ac ejus ex advenis Collesis Synodo delegare. Ita Gabadii & Agapii, de Bostrensi apud Araia Metropolitano Episcopatu contendentium , causM Arcadius Augustus delegavit Nectario, qui laudatae Synodo adfuerat, Constantinopolitano Episcopo, dc hic ipsam , hautdubse judicatam antea a Flaviano Antiochiae Patriarcha, retraetavit. Et licet non tantum hic Flavianus, sed etiam'
Alexandrinorum Patriarcha Theophilus adesset , Synodo praesedit. uod Photii Tyrii & Eustatii Berytensis Episcopi, de Metropolitica per primam Phaeniciam potestate contendentium , causam Imperator Theodosius delegarit Anatolio Constantinopolitano Antistiti, de hic cum modica ex advenis Episcopis Synodo retractarit, demolistrat quarta a stlo Chalcedonensis. Nullo Canone fulciebantur, & variis Metropolitis, praesertim Patriarchis, improbabantur istiusmodi Synodi , ideoque ab his moti gloriosissimi Iudices quaesierunt: - Ρηι, α
petare oporteat tamentum Episcoporum, qui in Retia citarate diversantur in Et post varia variorum Episcoporum Responsa Anatolius novit hoc unum adducere: Tenais confluetudo. Et haec adeo permansit, ut de simili , in qua prosinum universalis Episcoei titulum sibi assum plerat Joannes Jejunator , Synodo ad Eusebium Thessalonicens mi
960쪽
DE S. Lao Nis Nour Αe Tis. γae alios Illyrici Episcopos scripserit magnus GrUorius: Pe in Deres bib r. sor noster omnia Gem stiu SIniat, praeter illa a ae illic de cosa Gretorii Discopi 24 uisciani Di habita , vilias omniso diarimone lassavit. Criminalem ' istius Gregorii causam latius exponit Evagrius Epiphaniensis. Datum de ipsa a tali Joannis Constantinopolitarii Synodo Iudicium magnus Gregorius assirmat a Pelagio secundo fuisse probatum. Quare ipses . . etiam Patriarchas permisit Pelagius per istas Synodos judicari. Et de
damnatis a Romana Ecclesia , ae ad Imperatorem Theodosium provocantibus Pelagianis scribit ad Nestorium Constantinopolitanum Epitheopum sanctus Pontifex Celestinus: Atticus tuis Anteces r eos ita secutus es pro Rin commum , ut eis nec flandi quidem illic copia tribueretur. Qtiod ipsum addit factum ab Attici successore Sisinnio. Exponit in tertio adversus Iulianum Pelagianistam libro sanctus Augustinus: Chrisii Caip. r. exercitus debetavit Celestium apud Constantinopolim, tam Lagὸ a regi bus Africanis. Et in carmine de Ingratis lanctus Prosper et Quid loquar o cu--gna quam Westi in urbe Constantinopoli docto bonus ore Sacerdos Atti-
cus , antiqua Legatos haereticorum confutando fide De qua tunc impia comia , quamvis se obducta tegerent velamine Dyma , Pudicii G tacita tulerant tormenta repulse. Α Romanis Pontificibus damnatae, Italia ejectae, de .generalem Synodum postulantis faetionis causam ex Prinespis delegatione retractavit in sua Synodo Atticus, firmavit Romanum iudicium, re ab omni ulterioris audientiae spe ad perpetuam paenitentiam proscripsit. IEx quo lucet,quod non las Orientalium Patriarcharum,sedetiam Romani Pontificis sententias Constantinopolitanus Episcopiis retractaret.
Vertim sacris Canonibus adeo adversabatur haee consuetudo, .ut de
delegata sibi per Imperatorem Arcadium causa Alexandrini Patriarchae Theophili scripserit ad sanctum Innocentium Pontificem sanctus Ioannes Chrysostomus : Nos scientes Leges Patrum, i neophilo honorem
habentes, habentes etiam super hac re ejus litteras, oportere in quibusque Pr vinciissua negotia tractari , transmontanosque ad nostra judicia non trasendos,
fortiter detriliavimus, ne cavsam susciperemus iudicandam. Et ipse & The philus protestati sunt similes delegationes adversari Nicaenἰs Canonibus. Interim Principum violentia firmavit morem:Et ipsum in suo Legum compendio laudat Leo Philosephus. Non ipsum, sed ipsius dumtaxat fidelem usum in Attico & Sysinnio probarunt sanctus Celestinus Pontifex , Prosper de Augustinus. Ipsum Romana Ecclesia dissimilanter ac dispensatorie toleravit. Et ex ipso non probari aut firmari universalem Constantinopolitani Patriarchae super alios Patriarchas potestatem, rectὶ assirmat, & non penitus male demonstrat Nilus Cabasilas AGchiepiscopus Thessalonicensis.