장음표시 사용
211쪽
ms neque lam per modum disputationis sed quasi dicta iam decisia causa Potuifice appellare Antichristu,de qua imam calumnia, ut&de annexis Hunni mendacijs dictu est in Exam. Hunia. Relat. C p. I9.&23 praeter ea, quae in Relat. par 2. cap. F. diximus, Mame prolixe tractantur in Apologetico Relaxi Oni s P Lx1x.
od, si forte quaestio moueatur, an omnino sint aliquIli Ore sacri&canonici possit ex sola scriptura seposita Ecclesiae auctoritate, sussicienter colligi probari, se aliquos librosiacros MCanonicos De quo abvirdo ho)γibili, ut loquitur Hunnius, rube a me actum est in Exam. Hunn.Relat. cap λῖ uvis r
quando soleant qua libet propositiones fidei,quales sunt illae, de M. - fonte paradisi, de cane Tobiari de asina Balaam,&similes non modo centum,ut ait Pra dicans, sed etiam S Eec ENTAE. De quare in Exam. Hunn. Rela.cap.I4. Illud nunc addo, hanc articuli acceptionem nec S. Thomae quidem incognitam fuisse,ut patet 2.2. q.T. a. 6Vbi in argumento secundo ita loquitur: usius debet examinari de eo quod explicite credere non teneturased -ndose lices examina turde MINiMis ARTICvLI F ID EI Ergo omnes tenentur explι- cite omnia credere Vbi per minimos articulos intelligit etia qualdam fidei rubtilitates, quas absolute&per se alioqui non omnes Ddeles credere tenetur, ut ex responsione eius ad hoc argumentupatet licet S. Thomas alias urict tiQuod illud pronunciatum Praedicantium, de fide actualon LAAI . sentium non sit paradoxum4 euidenter falsum, de quare tum in Colloq. Sest tr. tum in Exam. Hunia. Relat L p xy LXXV.Q:1od ridiculevi absurde a nobis fuerit illa infantium ac is fides refutata ex eo,q, si infantes dum baptizantur crederent, sacrilegio excusari n5 possent, sequare in Exam .Hunn .Relat. a. I 4. Quod peccauerint olim Ecclesiae Asricanae infantibus dando LXXVJ. Eucharistiam. Quanto sapientius Concilium Tridentinum: Aesideo tamen. re, iamnanda L antiPitias fleum morem, in quibusdam locis abquadoseruauit. Vt mmsanctis Pisi Patresui famprobabile causa pro istius teporis ratione habuerut sita certe eos nullasalutis necessis
212쪽
in ali instituentis contrarium Falsum quoq;&jutata Praedi eate MCM tripliciter talsum est, dum ait Hunnius, eos per praeceptum Ap stolici ad Corinth. u. Trobet autemstisem homo e excludi ab huiu&sacrametati usu Nam nec ad infantes hoc praeceptum spectat, quod illi exequi non poliant; nec si ad eos spectaret, id com- micando violarente quandoquidem loquendo saliem de obiugatione sub peccato mortali,id tantum prohibet, ne quis peccato mortali obnoxius sine legitima poenitetia ad illud accedat. Insanistes aute baptizati de his enim loquimur cum a peccato mortasi sint penitus immunes, nullum illius legis violandae periculum communicando possunt incurrere Tertio si maxim Eetia pecca ne inrantes possent, adhuc tame juxta sua principi Aduersarii st
lide negarent,eos &probare seipses,&communicare liciteposse. Nam cum Pseudoeuangelicis istisinobatio omnis in fide cons.
stat,&vero,ut aiunt,inrantes primo aetatis anno dum baptizantur
credere possint, cur quoad aetatem uno aut altero anno vel mense prouectiores,nsi fortius credant an ipsorum infantes quantum aetate crescunt, tantum sapientia&gratia coram Deo&homnibus decrescunt potius ipsi sine ratione insaniunt LXXVII. Quod nouum illud,&ab orbe condito inauditum paradoxubnectatione ulla,nec minimo scripturae apice munitum, desides cstuali infantium,dum baptizantur, ingratiam Praedicantium credendum sit, priusquam ex eorum numero quispiam,id vel sua, vel sui alleuius in tantis experientia testatum faciativi testetur se nimirum,uel alium suae ndei consorte, habitae actualis fidei in adulta artate meminitae,de qua re in Exam. Relat cap. 4.
LXXVIII. . Quod quisquam debeat certo,euidenter,& insallibiter scire,
se esse recte ac vere baptizatu de qua re supra,&in Exam.Hunn.
XI Quod manifestam eotradictionem implicet aliquem ex par LXXX te ipsius baptismi certum esse de effectu baptismi,&ex parte tameconferentis de effectuvi valore baptismi certum non esse. Stolidi nimirum sint Praedicantes,nee quid sit,aut quando accidat coir dictio intelligunt. Estnet haec contradictio,Hunni, si quis dieatruo certo scio, ex parte ipsus Dei siue sacrametabaptumi secun
213쪽
dum se nullium esse defectum, quo minus baptismi effectum onsecutus sim attamen quia ad eius effectum & valorem requirit etiam certa quaedam dispositio&intentio , tum ex parte adminia stranti satira suscipientis baptismum, idcirco ex hac parte euidenister ac intallibiliter certus non sum de valorevi effectu me baptic mi. Purga caput Praedicans, intellige quod hactenus non in relintectum calumniaris. De diabolica vero Hunni,desseratione, quam hinc exstruere nititur, dictum est a me in Exam. Hunn. Relat.
Quod sit cassarelponsio in enthymematis praedicanticis ne LXXXI. gare consequentiam nisi forte quia talis responsio Praedicantium
argumenta plane calia redditi de uua re in Exam.Hunn. Relat.ca. 8.
Quod Christus, Apostoli, SS. Patres, quandocum contu A. λλι macibus agebane, Aduersario quantum in se erat, non semper coegerint ad breue S disertum responIΗm, omissa verbola declamatione, proposita quaestioni dandum, de qua re in Relat pari. 3. cap.3. Certe Christus Ioann. 3 cum Aduersarij ad illam quaestio IoM , Dnem propositam diserte respondere uollent: Baptismus Ioannis de caelo erat,an ex hominibus non ulterius progrediendu existimauit.
Quam autem male Hunnius scripturas legit,dum pag. 2or. 472. asserere ausus est, ne unum quidem exemplum ostendiposse in niuem fascriptura integri alicuimsyllogisimi neaformita positu quam prae se urgebant Aduersarij. Et in omnibu dissutationibus Seruatoris
argumentationem nullam propiinaccedereadformam stilogisticam. quam ea, qua Sadducaeos refutauit Matth. 12. Ego sum Deus Abraham,&Deus Isaac&Deus Iacob . Non est Deus mortuorum, sed viventium,&e.quam in mea Relatione prius adduxeram. Sed
accipe mi Hunni syllogismum Christi omnibus numeris absoluintum, Matth. Ir. Omne regnum diuisum tant se deflabitur, csomnis ciuitas etiamus diuisa contrasens abit: Ecce maior Etsi Satanas satanam ejcit aduersu se diui A. F, haec minor Guomodo ergosabit regnum eius Ecce conclusio. Disce igitur a Christo formam
syllogisticam Hunni. Quod scriptura proprie loquendo tanquam Iudex, vel ante LX XXIIa vel post Conciliu Nkairum, Ephesinum,& Chalcedonense,con 2 ci demna
214쪽
demnarit Arssum, Nestorium,Eutychetem. De quare in Exam
LXXXI v. Quod,seposita Ecclesiae auehoritate, facillime non responderet Arrius illud Rom.9. Qui PDein benedictiusive omnia, referri ad Deum Patrem,non ad PDtium, de quo in Exam. Hunnian. Relat.
Lxxxv Quod multi sancti&eruditi viri, etiam adhibito medio or
tionis, in multos errores siue fundamentales, siue principales fuerint, de quo nihil a me in Colloquio disputabatur) non sint la- psi. Itaq; S. Irenaeus, Papias similes sancti etiam viri, qui in errorem Chiliatarum lapii suntutem S. Cyprianus, qui baptizatos abluereticis rebaptizandos Censest, aut in errores lapsi non sunt, aut sancti non riterunt, aut sancte non orarunt de Anua desipis Hunnia an nescis esse varias diuisiones gratiarum , hoc ipsum quandoque expedire sanctis,ut non audiantur nec omnia dona immediate a Deo solo orationis medio acquiris led alijs ordin . . f. xijs quoques a Deo institutis medijs quale in nostro proposito est Eeclesiastici iudici, auctoritas utendum esse. Disce quaeso te, sapere Hunni,ne alioquin vel ob hoc tuum dogma, contra te tuisosque Symmystas consurgat populus, licet iam a vobis seductus, ratus alijs Doctoribus sibi opus non esse, sed sufficere orationis medium, priuatamque Scripturae lectionem ac meditationem, ut quid credendum sit, norit. LXXXVI. Quod Praedicantes omnium haereticorum defensionemiusti ceperint, dum reiecta Ecclesiae araditionum Ecclesiasticaruna. auctoritate impie contenderunt, solam scripturam esse unicam normam & iudicem controuersiarum. De qua re in Exam. Hunia. Relat cap.χci. Vbi etiam Lector contrarias Praedicantis calumnia potenter depulsas inueniet. Atque bic tandem suum examen praefationis concludit Hynnius. Ego vero quia animaduerto illum esse numeri suarum absurditatum propagandi adeo studiosum,operari rectum esse duxi. illis,quas in praefatione quinquaginta notatas adeo benevolis au dic tibus excepit Hunnius, centum aliasaddere, quae inter lectionem Protocolli opiter occurrebant.
215쪽
is Praedicantium in Colloquio commissis,
Retv E erimus in his abserdis eommemorandis, utpote quorum abiarditas facile per se elucescit. Illud tamen curabimus,ut quoad fieri poterit, plora Praedicantium verbis exprimantur, diligenter aia notatis Protocolli Monacensis et editionis paginis, in quibus, qui volet Lector,ea facile reperire, &eum nostro hoc catalogo conserre queata Sunt ergo sequentia. I. Quod Iacobus Hailbronnerus statim initio disputationis adeo diligenter cautum sibi esse voluit a forma dialectica dum e Colloquio remoueri cupiebat disieptationesholasticac pagina . IL pertissime mentiuntur Praedicantes, dum aiunt quaestio nem propositam,de qua in Colloquio disceptandum erat , praeter spem taexpectationemsuam in dubium vocatamesse pag. 6. cum t men eos minime latere potuerit,nullum unquam ex nostraparte in ea quaestione cum eis consensisse. III. Lepidum est illud, quod in oratione sua ad Deum, circa propositum diiputationis thema tuendum, petunt auxilium ad
calestemvreitatem INvESTIGANDAM, pag. . Cum tamen alias
itale intolenter iactare soleant, se in hac re dudum sibi exploratis. simam comperisse veritatem, quam tunc primum inuestigare cupiebant. Sed utinam id ipsum serio orassent Inuenissent fortasse melius, quam oetassent. IV. Aiunt in sua thesi,2.Recens aduerta partis pronunciatum, quo prae lictaminius norma: ac Iudicis constitutionem omnium, aiaereseon confusionis Babylonicae causam atque scaturiginem 'esse dictitax, ininime catholicum&in vera Ecclesia Christi inau 'ditum
216쪽
ditum esse arbitram . Quibus verbis tria eontinentur mendacia. I. hoc nostrae partis pronunciatum esse recens. et esse minimὸ Catholicum. 3. in vera Christi Ecclesia esse inauditum. Qu omnia apertissimis testimonsis Tertulliani, Augustim Vincenthi rinensis, quae in Resaia decolloq.par.I.caDII a me relata sunt,reis
V. Egregie dialectieum est silud Hailbromeri cum ait non essessis hi proposuu perastata testimonia Iudicem demon are,sed normam Aliudenim esse Iudice demon arrialiud normam uri serit,inquit,
ax norma SE QUITUR PER SE DIRECTE.
VI. Festiuum est illud eiusdem, qui cum ad petitionem Aduer
Ariorum enumeratas a Catholicis traditiones veteris testamenti refutare non posset,dicebat: Petit Aduersarim principium,pag.23. VII. Quam formosus est ille Syllogismus Hunnii, pag.24. Anulla lex ,si nulla praeuaricatio; mascuus ante octauum diem morientia in nonfuit data lex tareumcisionis: proinde Dein immedia sua vim iste in illis operatin est regenerationem. Sed melius sic:Proinde Humnius ineptus est Dialecticus, qui cum quinque terminis syllogiz tur,&simul tamen dicit, Me esse nessondere ex Scriptura. Ibissi VIII. Ibidem admittit Hunnius traditionem illam, quod libri Mosis sint Mosis. Iam vero quia hac consessione thesin suam priam rar.ii. mam euerti animaduertit; ideo negat, se admisisse aliquam tradutionem fide diuina credendam extra Scripturam. IX. Ineptum est illud Hunnirpag.a .Deum in verbis illis Deutar' innavem conditionaliter locutum. Quod si ira essetaequeiaretur,non tam sacerdotes fuisse Iudices populi tonstitutos, quam populum Iudicem facerdotum.
M Pag. 21 ait Hunnius, altissimumris dentimis de illo remedio
salutis externo pro foemellis veteris testamentis miro masculis ante octauum diem decedentibus in Oniariam scriptis veteris te is mentitauriorum, antiquitatis, ta Patrum. Quod quam verum sit disseere poterit Hunnius ex digres a Iacobi Greiseri contra esumis
XI. Falsiim abiurdum est illud Hunnij. Baptismum iam tuην tempore passionis Christiante euia mortem obligas Qtiodi
217쪽
men non solum repugnat S. Bernardo,&communi Thoologo gesti Epist. νn rum sententiae, sed etiam refellitur ex Matth. 28.3c Marci .ICXII. Absurdum quoque est illud eiusdem, i - praeceden ab g csurdum probari a Ioan.s. V .cum tamen illic in futuro loquatur ii . . 'est uti Christus Nisiquis renatu3fuerit&c suo videlicet tempore cum otii. 3..paaeceptum baptismi a me feretur,ut ex limili modo loquendi coli igitur Ioan.6. Hinc ver, tum colligatur Apostolos ex voluntate Christi baptizasse, ut o infirmos curasse, leprosos mundasse,aegros unxisse, Mar. 6. ex quo tamen nemo colligat praeceptum a Christo fuisse alijs,eiusmodi pietaris opera admittendi. XIII. Acutissima est illa Hiin iiij consequentia pag. 9. Latro saluatus est per attritionem Christi Isaiae s. ergo non per suam attritionem. Cur non etiam in gratiam Hunni addamus : Ergo
etiam neque per suam fidem 3XIV. Similis est illa eiusdem ibidem. Christi meritu uisplenissimum,exuberantissimum ci absistissimum Ergo latro non fuit saluatus per suam contritionem. Quanquam si meritum Hunnius vocat absolutissim v, tanquam si absq; omni conditione iespectu ad nostram dispositione aut cooperatione nobis apelicetur, turpissime falsum est, cum vel ipsorum quoque Aduersariorum confessione saltem ex nostra parte requiraturi des. X V. Tantundem etiam valet haec consequentia eiusdem ibide Christus satisfecit non tantum pro culpased etiampro poena. Nam Christus maledictisfacta est, id est sustinuitpoenam pro nobis denunciatam vinosa maledictione legis liberaremur. Gal. a. Ergo non est opus propria satisfactione ad redimendam poenam temporalem, nee etiam illa vim habere potest ad promerendum regnum coelorum, sed cur non etiam hoc modo argumentemur ' Christus est baptizatus pro nobis:Ergo nos baptizari opus non est Christus orauit Patrem pro nobis. Ergo nos orare pro nobis non debem'. Christus resurrexit propterjustiscationem nostram: Ergo nos resu gere opus non est. Et tunc contra Hunnium etiam concludemus. Christus ascendit ad coelum pro nobis: Ergo Hunnius ad coelum non ascendet. Qui de his ineptijs Praedicantium plura volet L ctor eonsulat Besar tom. r. lib. de poenit praesertim cap. IA.
218쪽
in veteri testamento peperei paruulis intuitarum quoadpoenam Iris poralem quam cilicet nec commeruerant ipsi, nec Deus in illos proprie designauerat metu veros mile A. etiam pepercise eum paruulu eo me traha natu, quoadpoenam sempiternam infantibus ob peccatu originale a Deo certo decreto destinatam propter mi sericordiam suam es meritum Christi, idque etiam absque externo remedio Vide Iacobi Gret seri digreti. r. contra Hunn. XVII. Et quam rationis plenum est illud Hunni pag. 3o. Rettis eacaeni Tua cilicet, mi Hunni,qui qua etiam ex parte optime vi-Vid cap. 3. des, nihil vides. XIIX Sed bene est, quod hanc sua absurditaterpsemet Hunius Exam. Hunn. Re redarguit 'd ipsam ratione sed sine ratione cofugere coaca' infra, lat canio curiit Ipse ratio hoc euincit. pag. 37 Et quomodo euincit, si caeca eis
6. μ'Σ3 4 XIX. Apertum mendacium est illuditannis Non est Catholica ea . νεοῦ b. 4DJUdes,quod infantes, qui sine baptismo discedunt, non sal
ad Hieron uentur. Quod turpissimum mendacium luculenter redarguhAu-CΨ.6.aesuras gustinus, ut in Exam. Hunn Relat ostendimus.
XX. Nee illud me daciscrimine vacat, quadocitata pag I.ait: hil nobis cum iluinianis comune,cia haud magna differentia,& fundament , ioclusio in hac re viris' comunia sint,de quo supra, XXI. Et quam pulchia est illa ratio Hunnis, pag. i. Hos con lamur parentes in nostru Ecclesῖν promissane Euangelu Gen. 6 de Dan. 7. Qi ui etiaritu&c. Si ita libet consolari,cur non pleniore solatio Omnibus omnino line baptismo decedentibus, im etiam ipsis damnatis salutem polliceminia XXII. Pag. i 7 Sub Papatu,inquit Hunius, ex apparitionibu an . marum exortu est purgatorium, quod est classissim am utendacium rquasi vero secundiis liber Machab. in cuius cap. Ira psisim et haer ricis fatentibus purgatorium asseritur, ut illa veteris instrumenti testimonia pro hae re taceam sub Papatu primum conscriptus sit. XXIII. Pag.33.Iacob. Hailbronerus explidans, quid sit sedere in cathedra Mous, ait esse;siripta Mosis docere eo scilicet modo quo ea nunc etia a Christianis Theologis docetur. Absurdissime Nasi hoc ita est ergo Praedicantes adhuc in cathedramosis sedent, quando Pentateuch Mosis explicant.Et quidni 'cu-- M
219쪽
XXIV Non est etiam hoc loco praetermittendum mendaciuIacobi Hailbronnericiam pUM.&1o .a D. Gretiero dictum esse refert, Chrilium, dum sermentum Pharisiorum cauere iussit,
eos caueri iussisse tantum ratione morum,non ratione doctrina. De quare vide etiam Gretierum dig. 4 contra Hunn atque Exam. Hunn Relat cap. IO.
XXV. Paradoxum esse ait Iacobus Heilbronne rus pag.3s dicere ex illo dicto Christi ad Epulonem colligi non posse cripturam esse vicano mam. Sed Lanc consequentiam stultaeIimam elle ostendit cob. Gretfin Relpon ad theses Hunn .cII.Plura alibi. XXVI. Dicitur sapud Malach. inquit Iacob. Hailbron nerus ibid. qaia sacerdotes)ii silentiatur habet Lauingana Proto colli imi editio siue ut Monacensis habet sententia9o lege, hoc HI, rn δε- nisi iri uri uri ctrina deerrarint, aepopulumseduxerint. Quod est mendacium sanctum. cum apud Malach nusquam legantur illa verba, prout ab Hailbronia. cuantur sacerdotes videlicet scientia ta lege errasse' sed solummodo dicitiir: standaliacaseisplurimos in lege. Quod ad malum exemplum referendum.
XXVII. Quam belle conuenit illud Iac Hailbronneri pag. 3. Ser biso Pharsos iussit Christus non pliciter audire sed si AMDO sedebant in earhedraas i. cum illo Hunni,paLys. Scribaeo Pharisi v adhue sed an in cathedra Mosis, falsamstententia tulerunt. Et quid sibi vult, id unnicillud 4h-,an non tuam Mosisaei am rhaedram occulte destruit δΣXIIX. aedissimum absurdum est illud Iae Hailbronne ipag. 38 Aaron tanquamsummi sacerdoca Deo constitutus, rogatin ' 'μrat a populo vim diuisurna ilia Mosis absentia cultum aliauem conia silueret, quo diutius carere nonpossent Ita ne rogatus fuit inonaeo
clusi'Itane cultum aliquens 'non dei erminate cultum idololatri cum Videat quaeso Lector cap. a. Exod.&caput II. Exam. Hunn. Relar.
XXIX. Et am scitum est illud eiusdem pagin. 39. cum ait: Exod 28 legimu6kmmumsacerdotium Aaronifuisse commendatu, cum tamen solum illic legamus a Deo mandatum Mosi, ut ais viata digressus Aaronem initia ei.
220쪽
XXX. At quid illud, quod pag. 38.est idem Heilbronnerustam
tbςrimen ni Exod 32. ytotum negotiumpotissimum Aaronitribuisur deo a tre- δ' arguituri rufus auctor huius precati quae verba postrema non alia ter accipipossunt,quam quod abHeilbronnero tanquam script rae verba tint adducta, cum tamen in tota scriptura nusquama beantur quocirca etiam hoc execrabile falsi crimen est in spim
XXXI. Nee illud Hunni hoc loco pr termittendum est'. a. Nosseu se probamuso laudamus dialectica talogica praeceptione σων amus iniquamum salises' nostro scilicet iudicio Iad rem
XXXII. Et quorsum illud eiusdem pag. 3. Ergone praeferenda esIaccidentatas disserentia essentialis XXXIII. Rursus quam impudenter salsium est Helibro etimod dictum pag. 3. Domini natisunt Aaronem excusare, quod non te errari sed actus, cum tamen ex textu erroris sint conuicti. Videat
Lector scripturam & cap. II mei Exam dc hominis impudentiam obstupescat. XXXIV. Sed quid noster Mosaieus Doctor Hunnius de Mois sat eo sacerdotio 8 Patilus Actor a 3 sinfitPagnouit adhuc durantem auctoritatem Spotestatem Ananiaseummi Pontificiis pag. 33. Itangvero Hunni post mortem Christit Paulus agnouitae XXXV. Verum quam belle prodigiosum hoc dietum situ H nius iugulat, sibique adeo contradicit pag. 3 2. Tum inopulsi cum Christus sese in ara erueis obtulito clamauit consummatum ea, velum templi scissum, expirauit illud sacerdotismo antiquum testamentum abrogatum. Itane vero expirauit Hunni post iterum reuixit ' Mirabor, si thaumaturgum te nemo appellitet. MXXXVI. Imperita est illa logomachia Iac Hailbronneri, qua nostru illud responsum: Pontifices errasse, ut priuatos homines snon ut Pontifices, refellere cupiens dicebat pag. 3s. Emeralogomachia. Ita nimirum illi logomachia quoque videri debebit,iulud, quando inter doctrina&mores adeo diligenter distinguens L 3 aiebat Christus f pereathedram Mysisederunt scribaeo Pharistar omnia ergo quacunque dixerim obu,struate facite secundum ope