장음표시 사용
201쪽
apud inferos, abstrahendo a determinato loco) eris. Hae scillere sunt inuictae illia rationes, ob quas, cum contrarium, ipso met Hunnio agnoscente, habeat liber Ecclesiastici, idcirco ex Conone Praedicantium, ac Hunnisiudicio, steradendus. Quod sit absurdum, Aduersarios monere, ut vel ad anteeevidens, vel consequens relpondeant. Quod illa propositio Psalmo ric omnis homo mendax, neu pa Liis. tiatur exceptionem. Ergone Christus quoq;,&B.Virgo veri vcique homines Praedicantibus dici debent mendaces is ipfip tius blasphemiri mendaces sanct Quod similiter etiam limitationem nullam patiatur illud satimi I . Omnes declinauerunt. Sic ergo procul dubio a Praedicantibus illud Genesiis Omne quod mouetur svivit erit vobis in cibum. etiam de pediculis, culicibus, pulicibus intelligendum erit, 4llud quoq; 2.Tim. . Omne; me dereliquerunt, etiam de Titori Tia
Quod fieri non possit, ut summus Pontifex sit quoad uiam personam malus,dcsimul indefiniendo infallibilis:item quod priuata caecitas obster, Deoq; proinde manus liget,ne per tales possit Deus aliquid veri docer aliosque illuminare, quidquid Christus dieates percathedram Mosissederunt Scriba es Pharista, omnia e o.
quacun dixerint vobisseeruate facite secundum vero opera eorum,obrefacere. Quod Deuteronomiii7. Malach.2. Hag. 2. Matth. 23.non mi tat Deus Iudaeos etiam ad Sacerdotes, aliquid extra Scripturam,siuxta Scripturam tamenin pronunciantes c. Scilicet ipsam et interpretatio Scripturae ex sola Scriptura, non ex traditione habebatur.
Quod desectum priuatae silentiae non possit, aut velit Deus Iupplere in Iudicea se constituto, circa fidem aliquid definiente, quod hoc fieri non possis, nisi iudex talis duplicem mentem habeat. Sed an Praedicantes unam saltem mentem habent, ut relictis suis alpabaibin mendarin recte tandem sapere discant sed de haere plura in Apologetico pro Relatione. Quod Christus Matthariis cauere iubeas a sermento Pharusare rum
202쪽
seorum, non loquatur tantum de doctrina priuata Phari orum; sed de publica illa atque adeo definitiua iudiciaria. Scilicet Praedicantes miseri nesciunt quid sit publica, quid priuata doctrina;&tamen eos docere poterat D. Gret serus digressione . contra calumnias Hunn. Et nonnihil de eadem re a me actum est in Exam .cap. Io. alibi in Apologetico Relationis plura. Quod absurdum sit dicere, posse singulos sacerdotes errare, omnes autem simul iudefiniendo errare non posse. An forte Hunius quoq; non solum potest singulos cere uilia sextarios exhaurire se etiam omnes totius Saxoniae Quod Aaron fuerit sacerdos summus simpliciter, etiam, re XXIII. spectu Mosis in vivis existentis, de quo in Exam. Hunn. Relat.cap. i 6.& in Apologetico Relationi plura. Quod fides interior cum peccato mortali, aut externa idolo XXXV latria consistere non possit. Mendacia autem fraudes sui labyrint minueniet Hunnius notata&iugulata a D. Iacobo Greisero' '-GrφtcLεbΥ
in labyrintho Cretico Hunniano. 2:zz
Quod Circaea, quae quoad aedificationem altaris, vituli ere XX Rctionem, promulgationem Celebritatis feci e legitur Aaron, notam permissiue se habuerit, quam ipsemet omnia fecerit, Praedi cantibus,ut apparer, simul & caementarius, .urifaber,& praeco, summus plane non tam pontifex, quam opifex, de quo etiam sit-pra,&in Exam. Hunn Relat.cap.II. Cap. .absurd 32ι Quod si pontifex potest errare errore personali, ut priua XXVI. tus homo, possit etiam errare errore iudiciali, it pontifex, atque adeo in definiendo, de quo paul supra, &plura in Apologetico Relat.
Quod pontifex, etiam cum nihil definit,sed in facto soli1m, XXVII.
homo priuatus errat V. G. Edificando haereticis templum,aut exterius nonorem dolo deferendo,adhuc tamen in suo, io iudiacis errare dicatur.
Quod cathedra Mosis etiamnum ad Christianos per ineat: XXIIX. item qubd in cathedramosis sedere nihil si aliud, quam sonare sine explicare doctrina Mosis, eo modo,quo id nunc etiam Christiani Doctores ficere olent.
203쪽
Deut 32. Quasi vero hoc Dei praeceptum consistere non possit cum illo Ezech ao quo prohibet Deus,ne filispeccata parentum imitentur, sed ut sua potius praecepta observent, praecipit.
Quo dii Reges olim in suis Reformationibus no respexerines X XX 'etiam ad ductum rationis naturalis. Vnde ergo,5 caece Praedicans, eolligit David sibi in necessitate licitu esse, comedere panes pro positionis ' Vnde Machabaei licitu sibi esse pugnare die Sabbathi 'ut alia taceam. An tu non adhibes rationem cum lcripruram interpretarii aut in tuarum Ecclesiarum Reformatione laborasy tim. b. a. An homo vecors&sine mente es in falso diuinus Propheta, quae reii: Quis ostendit nobis bona' responget. Signatu est super nos iu me ultus tuiDomine lume scilicet naturalis rationis diuinitus metiimpressuὶ An impie Augustinus 'contra rationem nemose lino eam 'usust lib. qua scripturainemo Chrsianus: contra Ecclesia nemopaeisiem senseris Trin si Quod exempla illa Sel .a me producta depileo&cornibus XXX VIL non apte declararint rem,de qua agebatur, nempe scriptura ideo imperfectam non esse dicendam,tametsi non omnia, quae credenda sunt,in specie contineat:nisi forte putat Huniu cornua quoq; ad sui perfectione spectare. Et quana uis ego haec lolu adduxerim, ut exupla,quibus ostendere, non cuiusuis persectionis absentia rei cupiam imperfectione inducere, non vis milia, quibus seriptura conferrem;si tame id maxime secissem,quid in sacra in scripturam colaumeliosum fecissem 'An sorte Hunius dice Christum quoq;
scabiosi imibbu conspuisse regnum coelorum quando illud compa. uxo u
rauit sagena missa in mare fermentogranosinapis. 6cc. Quod sine contradictione non possit asseri, scripturam ess XXXII X. persectam, tamen per se solam non suffcere homini, ad eum finem consequendum, ob quem condita est, nimirum ad doctrinam,&ad redarguendas Meretessisseminemque perfectu reddendum,& tandem ad salutem homirns externam ct c. Quod sit 'M-δp0ἰο-RHMaest,tum ergo, visita scriptura perfectio costet, nemo amplius ba 'P Dptizetur,nemo absoluatur, nemo corpores liristi pascatur, nemo credat,nemo discat,nemo doceat,emundo eliciatur uniuersu Prς- dicanti ministeriu,quandoquid c scriptura viai ut per sesela sufficit ad doctrina,ad redarguendas haereses,ad salute. Anne vel ob iane unicam insaniam hos non meremtu Pnedicantes Quod
204쪽
si praeter scripturam , vestrum adhue ministerium putati, esse necessarium,quod vestra etiam confessione, absolute loquendo, fallere potest,cur ex illa scriptura perfectione&suffcientia suum ministeri u Catholicis vultis ademptu, quod nostra quidem se tentia fallere non potest XXXIX. Quod praeceptum illud Deut.ia. de non addendo,ideo simpli . citer loquendo magis ad sacerdotes spectet, quam ad populum; quia sacerdotum erat ex profesta tractare diuinum cultu, de qua
pulchra argumentatione, quam Hunius pro demonstratione habuit,vide Exam.Hunn.Relat.cap.Io.Qgod sacerdotes non solum in priuata doctrina quod frustra probat Hunnius sed etiam in definiendo tanquam pontificesvis
premi iudices in terris errare potuerint, quod nullo exemplo seu noui, seu veteris testamenti in aeternum probare poterit Hunnius.
XII. Quod Hunnius eum fio Collega non magis, probare potuit,
scripturam continere expresse omnia dogmata fideiri cultus,qu quod quartu praeeeptum decalogi contineat omnia caetera pra cepta,tametstanea re octo fere sessionibus desudarit, ut expro-
toeollo Lector intelligere poterit. xxii. Quod sit absurdum verba illa Exod 3 . Scripsits in rabulis e
God. Uaderi decem, ad Mosen referre, cum tamen non solum verbo- . . . . , rum contextus id quodammodo exigere videatur; sed sic etiam August.lib.1.qq. exinstituto docuerit Augustinus, cuius haec sitiit verba Etscripsi q/έ in Exod in tabulis testamenti decem verba De Mosi dictum eis, quod ipsi sin Urit, cui etiam Deus paulo ante dixerat siribe tibi verba hae. Cum vero primum legem accepit, cuius tabulasabiecit regit nec ipse ericidisse dictus ect tabui, lapideas, ta modo dictum ea, cide tibiam a tabulas lapideas; nec ei dictum H,-scribere sicut ei modo disituri nee Mii Uripsisse narratur,sicut modo narrasripturin dicit scripsit in tabulis testamentiderem verba. Et infra: Proinde, inquit, magna oritur quaestio, quomodo ilia tabula,quas erat Moses, Deo ut praefentefacturus, non hominis opus esse dicantur,sed Dei, nee ab homine'ipta, Aripta digito Dei. Posteriores vero tabuiai de quibus in eo loco Exodi sermonem esse constat) tam dis mansura acini bemacuis ac tempsi De utura, iubeηte quidem Deo, tam ab homm
205쪽
excisa sunt, qua ab hominescripta tae. Ita Augustinus,4 ex eo gloΩsa ordinaria in illum Exodi locu quos etiamsi libet,absiardos vota care poterit Hunnius; qui longe profecto sapientius inter se se i-pturas composuisset, si cum Lyrano dixisset Poten etiam aliter dici cilicet quod Mosis mani ad tabula apposuit, sed Dominus timetitteras miraculose formauit,sicut ad impositionem manuum Apostolorum dabatur Spiritussandius. Ita Lyranus. Sed Hunnius delirare maluit, quam cum Lyrano sapere.
Quod rursus mihi tribuere audet Hunnius, quasi dixerim, XLIII. illud Deuter. Ia. Obserua omnia quae praecipio tibi&c Esse INTELLIGENDUM tantum de praeceptis, quae tunc tradebat, Hunn.mend. cum solummodo dixerim, tunc quidem Deum aperte tantum locutum esse de ptaeceptis tunc traditis, nec interim negauerim, percosequentiam id etiam ad reliqua praecepta accommodari polla. Et certe necessiis quidem mihi ullum monstrabit auctorem, qui alterat, tunc Deum de omnibus praeceptis, etiam postea primum tradendis loquutum fuisse eum per se incredibile videatur, Deum andalse obteruari mandata nondum a se tradita. De quare in
Quod per Apostolos ta Trophetas diuina auctoritate, de lege di XII Ruina Mosisymulta detracti hoc est omisia siue antiquata no fuerint. Igitur Apostolici Prophetae non erant,qui in Concilio apo
stolico congregati circa lege Mosis haec tantum decreuerunt seris uanda: Abstinere ab immolatissimulachrorum,&sanguine, Usuffoca Act0r u to, cffornicatione. Nec Apostolus aut Propheta fuit Paulus, cum H h 7 alta. Translatosacerdotio, necesseesI, ut legis translatio fiat: infra Reprobatiosis auidempraecedentis mandatapropter imperfectionem: Et uiri rursiis Dando nouum veterauit prius. Et rursus alibi: Legem maritoru decretis euacuans. Sed quid mirum, Hunnium erga Mosis legem tanta moueri zelotypia, cui cathedra Musis saterna pQuod vel omnes, vel ulla omnino haeresis sit resutata, aut XLV.&XLVI. porro refutari possit ex sola scriptura, seclusa traditione, Minfatili bili praesentis, viventis Ecclesiae auctoritate. De qua re prolixe in Exam.,Hunia. Relat Certe quidem si S. Paulus per sua Circio.&io. epistolam ad Corinthios,aut epistolam ad Timoth et rufficienter
206쪽
id Apol.Relat resutauit haeresim negantium resurrectionem, id factum hon est. P 7 1eelula aliqua intallibili Ecclesiae tunc viventis auctoritate, neque etiam sepolita traditione,per quam decipiis illis epistolis costaret, Cap.r absurd. eas vere S Pauli eune, quod nisi stulti forent aduertari j, tande lane Pxκdiς. 3. aliquando intelligerent. De comunione vero sub una specie inta.
vii Quod seposita traditione,ex testimonio Christi& Apostoloru
in Euangelica historia,constet scripturam veteris testamenti esse canonica. De quare fuse supra, & in Exam.Rel. Hunn. cap.It XLIIX Quod absurde dictum sit m erium incarnationis, Redemptionis. milia quadam alia dogmata, non coutrouersias, tumgit Praedicans, quantum est ex parte scripturae, de cuius claritate
Aug.d ym 'Mu obseuritate tune agebatur esse facillimae intelligetiar, ita scilicet.' ut aperte satis in scripturis contenta facile a quo uis generali quadam notione exscriptura colligantur. Sed quid Augustinusu stii non credunt, Chrisum in carne venisse, de virgine Maria quod est ipsum incarnationis mysterium ex semine David, quod APERTISSIME 'iptura Dei loquitur c. non ut sunt in Ecclesia, nec in aliqua diuinarumscripturam obscuritat alluntur,sed notissi mis sapertissimis earum testimoniis contradetcunt. XLIX. Quod Apostoli omnia,quae ad Religionem necesIario spectat.&acripserint, populis praedicauerint Nirmirum multu labor bant Apostoli, ut populis ad fidem conuersis aut conuerterulis o
mnia, quae ad Ecclesialticam hierarchia, ad sacramentorum administrationem ad ministro tum ordinationem pectabant,innotescerent. Nimirum nulla ex parte explicatiorem fidem aut cognitionem habuerunt Apostoli, quam plebes fideles, neq; verua.Corinth. a. est, quod S. Paulus sapientiam locutus aeri interperfectos. Et ubi scripsit aut praedicauit S. Paulus uas omnes epistolas canonicas esse a Plura in Apologetico Relat.c. s. L. Quod,ut volunt Praedicantes, remota Ecclen e auctioritate, haereses se ex scripturis tueri non possint; cum tamen omnes qua-RHat. pare. i. si haereticos suis erroribus defendendis scripturas praetexere soli' p. tos suume,luculenter a me alibi demonstratum sit. Si enim, ut cum Melchiore Cano loquari intelligentia diuinae scripturae adpriauatam regulam dirigitur, νηδεμι. icetur Helvidius de perpetua M Diuitia ' Corale
207쪽
virginitate tunde Arrius de vera Dei in Christo naturi Sed hac ζ'bi tardere adeo luculenter a me alibi actum est, vivere dicere possim. Εkam Hunn. Rela verbis Hunni, parum mutatis Hum ad tam apertam lucem vultis cap. v. adhuc caecutire vos pseudoeuangelici' Quod cum in sumptione Eucharistiae una species omittittur,4 LI. psi lacramento desit substantialis pars, cum tamen sumptio nullo Cap., . absurLmodo sit huius sacramenti pars suo stantialis vescenties contra ad Praedic buersarios probarunt Catholici Sed de hac re plura infra.
Quod subditi possint Pontificis ac supremi iudicis Ecclesiastici LII.
in terris sententiam examinare.De quare supra,atq; etiam de exu C pa, plo Beroeensium & ceteris scripturae testimonij quaeHunnius ad hanc rem comprobandam inepte protulix, infr/- II LV.
Quod in dubio subditi non teneantur in quavis bene ordinata L, i 1 vii politia deposito dubio tare sentetiae sui legitimi magistr x suuq ViX IIX LX. iudiciu superioris sentetiae latae in re ad eius iurisdictione specta P ite,conformare;esto quod ea sortere ipsas terrone . quodq; hoc , -Abs. d. fit diffieillimu etia mansuetori promptae ob 'dientiae Christiano Pixdia. 69. imo etia periculosiam,quasi vero no ideo sit apudDeum excusatus subditus, siquandosor fit an accidat, eum in re dubia ex tali obsequendi studio erroneam sui magistratus sententiam qualis quidem Summi Pontificis in causa dubia Religionis definienda ecse non potest sequatur, de quare prolixe in Examen. Hunnia. Relation. cap. 3. Et certe quidem hoc absuritissimum Aduersatiorum dictum,vel ex ipsis cripturarum locis refutatur, quibus suu inepte probare nituntur. Si enim quasvnta Caesaris Cesarr,quassuto Dei Deo reddetida sunt Matth. 22. ergo utique Caesari in rebus ad se spectantibus aliquid decernenti a subditis obtemperandum erit, modo ne constet Caesaris decreta diuinis mandatis repugnare. II. Si oportet Seo magis obedire, quam hominibus MCstor. s. ergo oportet etiam magis equi seiuentiam legitimi magistratus. utpote in rebus ad eum spectantibus auctoritate diuinitus accepta lata, quamdiu, O constat eam mala esse qua propriu judicitum. III. Si nihil hae litante conscientia faciendu est. Rom. Iq. ergo ex hac parte nihil obstat, quominus subditus in re, quae aper
208쪽
superioris sui sententiam sequi. IV. Si cum cacuscaeum ducit, am bo infoveam, cadunt Lucri Jamthinapis periclitatur caecus subditus, qui legitimi,&non carci, sed probabilibus rationibus dum iudicis sui Iudex&Doctor esse contendit. Et sane, licet ea sententia non uno in loco Christus utatur, nusquam tamen eam adhibet ad auocandos subditos ab obedientia legitimo superiori praestanda, cum aliquid in re dubia faciendum decreuit sed loquitur tantum aut de pari respectu paris minus ad docendum apti, ut videre est Luc. 6. aut Pharisaeis quoad eam doctrinam,qua
Christus ipse supremus in fidei causis magistratus iamIperti erroris damnarat, ut patet Matth is Quo modo nos ipsit etiam libem ter fitemur,tam ipsos Praedicantes quasi careorum duces, quam misere ab eis seductos, in aeternae damnationis periculo versari, ni resipiscant quandoquidemno modo legitimi superiores incausis Religionis nee sunt, necesse possiunt; sed vel ob hoc etiam, quod cu eoru errores a legitimo magistratu danati sint, nemo eis tuto adhaerere potest. v. Si quisque opus suum probare iubetur&unusquisque onvisiuim portabit Galata an ideo debet sebdit iudicate superiorem tan non potius ob hanc ipsam causam, ut subditus suum opus Deo probet,&onus suum velut subditi recte portassie censeri possit, debebit suis praepositis legitimis, in
rebus ad eorum iurisdictionem pertinentibus, nec aperte malis , sine cunctatione obedire 'Sed narcscilicet sunt illa scripturae loca, ad quae a Praedicantibus extra propositum solo tergiversandi studio vanissime obiecta, in colloquio obmutuerunt Uob, inuerunt ita, ut Hunnius loquitur, qui si bruim homo non esset, de tali vanitate sua proculdubio erubesceret.
I. XII. LXIII, inlod sit aut falsam, aut blasphemum, dicere, spiritum sanctu, LXIV. quatenvi ut in ipse Colloquio explicatum est) praesepescriptura
loquisur, ut hactenus Iemper locutus est, non posse esse Iudicem controuersiaru fidei in hoc mundo, quae tamen estim plicatio cointradictionis,ut etiam sepr diximus. Quod si modus tantum cinquendi tantopere eis exosis est,tunc viderint, ne si riptura quoq;
suam calumniam impingant. Nam etiam Gen. iii Deus per Angelum loquens ad Loth ait Festina cisaluare ibi quia nonpoter M.
209쪽
inrequiequam donec ingrediaris illuc. Et Hieremia cap. 4 dicitur Et non poterat Domin3M ultraportare propter malitiam .dcc. Et S. Mariseus de filio Dei cap. 6 ait Et non parerat is virtutem si Dcere.
His&similibus scripturae locis si lubet adscribant suam illam notam haeretici ma*bemia. Aut sis sunt, a uetant desiver, quasi incredibile sit,ut Hunnij fratres Iudaeos alicubi in scriptura secille
notauit S. Hieronymus. Sed ad hanc Aduersariorum calumniam Hieron in tradae. prolixe respondit P. Iacobus Gretierus tum in responso ad these, Rhy iu '' Hunn.cap.48. tum in digressiones contra Hunnium in nonnihil etiam a me dictum est in Relacide Colloq. pari. 2. cap. a. 4n E. m. Hunn. Relat cap. I . Quod locus ille Ioannis . cui non creditiamjudicatus L in LXV. telligendus sit de alliquo judicio manifesto finiente lites, aut con Io trouersas dirimente in hoc saeculo:cum ipsi met Praedicantes hoc judicium magna ex parte reiiciant ad extremu judicium,ad cuius atebras miseri toties confugiebant. Itaq; tametsi nihil ex instituto ad hunc locum respontum fit, sed is potius velut extra disputationis formam, solo tergiversandi studio obtrususinon male t men ut in Colloquio insinuatum est,sic explicatur locus ille: Qui non credit, iam in se condemnationis causam materiam habet, ae proinde reus iam est sententiae aeternae damnationis in extremo iudicio non credentibus infligendae. Vide digressionem 1 Iacobi Gret seri contra calumnias Hunnianas. Quod ille qui cum S. Paulo a Thessal. 1. asserat, Antichristu LX Llam et eleuaturum supra omne, quod dicor Dem, aut quod colitur, Myris atq; adeo dicturum, e maiorem esse quolibet hactenus agnito ab hominibus Deo, euertat illam Catholicorum 4S. Patrum opinionem, allerentium, Iudaeos Antichristum pro Messia accepi ros esse, juxta illud Christi Ioann. 1. Ego veni ιn nomis e Patris meso non accepistis me; Sicilius venerit in nominesuo ira accipietis: Iam do quidem, ut ait Pseudopropheta Hunnius, nunqtiam in eam opinionem induci poterunt Iudaei, ut sibi persuadeant, Messia esse Deum. Quasi vero necesse sit, Iudaeos proprissensus adeo tenaces
esse ut nullis te promissis, seu praestigijs ab uno errore in alium pertrahi possint. Legat quae se Hannius quid S. Paulus deliae re Bb scri
210쪽
LX VII seribat 1 ad Thessa Eo quodcharitatem,invitae, veritatis non rem
perunt,uisiuiserent, ideo mittet illis Deus operationem erroris, I dant mendacio. Legat item quae non sollim S. Lucas Actorum s.
sed etiam Iosephus lib. 2o antiquit cap. . cap. I2.4 libro a debello Iudaico cap. a. de varijs eductoribus Iudaeorum scribunt. . Equidem Iudaeorum res gestas conliderans, obstupesco in summa pertinacia, summa inconstantiam ac varietatem. Quis enim qua 1,adhuc vigente4 durante lege Mosis, sepius, turpius, per uicacius diuinas Dei leges maiorumq; instituta ac caeremonias viola uir Quis ad alienos&illicitos etiam Idololatrarum cultus nullis nec rationibus, nec signis confirmatos pronius declinauit E conuerso quis in toto terrarum orbe populus hoc tempore, quo, per Christum noua lege promulgata, lex Mos antiquata suisq; cultoribus diuina iussione perniciosa facta est, patrijs moribus pertinacius inhaeret,& ad alienam religionem, non dico idololatricam naturali rationis lumini aduersantem, sed veram christianam tot signis&prodigiis adeo magnifice confirmatam difficilius insectitur fAn non ergo ut in hac resumme uuidem varium,sed nihilominus semper tamen in malum proiectum fuit Iudaeorum ino genium, a Deo scilicet inreprobum sensum datum, ita etiam fieri poterit,ut quamuis Christum verum Messiam, tot signis&pro ligij demonstratum pro vero Deo minime receperint, olim
men vel absq; signis adeo stupendis Antichristum pro vero Deo recipiant. Neq; vero opus erit quod ex nostra sententia inepte colligit Hunnius ut Antichristus dicat, se esse maiorem,aut alia Deum,quam sit ille per quem ex Aegypto educti sunt. Sed ad nostrum,sanctiq; Pauli pronunciatu tuendum, satis erit dicere, quod ipse sit ille verus Deus, qui eos ex AEgypto eduxerit, qui coelum, Arramq; crearit, suoq; imperio teneat omnia. Quia nihilominus adhuc verum erit, qudii Antichristus veri tacuiuscunq; alterius Dei cultu eliminato, se sbium pro Deo haberi, caeterisq; omnibus anteponi Cupiet. Anne ergo Hunni tua carios nux quasi per ludibrium confracta esti Sed pergamus ad equintia tua absurda.
LXVIII. Quod eum Catholici suo tempore obtulerint se ad disputan
dum de Antichristo,ideo licitum fuerit Hunnio, etiam atrie tem Pusa