장음표시 사용
61쪽
tum saepissime Plautus s. suo P ll. ll. Formae ad verb0rum terminali 0 ne pertinentes.
Andr. 34, 288 390 408, 424 454 586, 26, 19. Eun. 66. 192, 307, 314, 325 351, 374 394, 529, 555, 566, 726 885, 970, 86, 1061. Haut 65, 10, 211, 221, 237, 251, 415 450, 452, 56, 20, 805, 1015, 1018. Phorm. 446 508, 14, 35 675, 806 88i. Hoc . 45, 193 330, 88, 93, 509, 547, ir; Ad. 83, 282, 298, 354, 61 398, 12 684, 12, 52, 890, 76.
In fine autem prioris tetrametri partis: Phorm. 8 2 quas tum u0 adversa sient i paulo mederi Ρ08sis', Hee. 3T ' nam ea aetate iam sum, ut non siet it peccat mihi
atque ubique in fine vorsus, undo patet, iam librarios in hac imprimis Versus sede Terentium eas adhibuiSS reete perspeXisse h). Quae cum ita sint otiam Hec. 85 contra A sim legendum est pro ' siem', quod defenderunt Flecheis unius et Wagnerus, qui tandem inseruerunt et Versum troelialee, non iambice metiendum esse statueriint ' quibus iris impulsus tandem nune in illam iniqu0s siem γ' sed cum indo ab h0c VerSu nova ratio, quae senariis iambicis continetur, incipiat,
nihil mutandum nisi illi id si sim luno Bombino traditum apparet
62쪽
Ac formas pleniores alit in fine totius versiis aut prioris versus partis adimisisse Terentium Spengelius ad Andr. 340 Conraditus in Hormae vol. X 100 sq. eodem fere tempore, quamquam iam quinque annis ante FG uellerus, additam. p. 83 idem docuerat, perspeXerunt locosque qui huic legi repugnant, emendaVerunt. Atque in sanandis Haut 102l: nam
illi nihil viti si relictum, quin sit id itidem tibi' sios porconiecturam legebatur: QUISITETI DEMTIBI A, quin itidori sit tibi coit. 0 Hoe. 567: nam ut hie laturus hoc siet, si
ipsum rem ut sit resolveris codices mutata utriusque formae sed ' sit - fiet' ambo consentiunt. Deinde Ad. 8 sq. quid
tristis es Rogas me, ubi nobis Aeschinus i Siset, quid tristis 6go sim Dixin hoc foro Ritscholius proli in Trin. p. 120 et
Spongolius Aeschinust Sein iam quid te'. Conraditus Aeschinust Scisit',igiatgko Aoschinust Scies scripserunt. Denique restat Hoe. 63i: sin est ut aliter tua siet sontentia', qui versus ceteroqui nullam habet offensionom certo non meliore Sunt versus a C0nradii propositi: sin est uti senisentia litor tua sit vel si os ut aliter de hac tua sit sententia. Cotorum cum ipse melius quicquam non possim afferre similis locus est Ad 515 stadiat sin aliter de hac re est eius sententin' certam corruptelae medellam nondum esse inventam die endum est. Composita verbi substantivi leguntur in fine versus Eun. 685 intorsios, Phorm. 313 adsient, Ad 619: adsiet' in prioris partis fine Hec. 35 ne nomen mihi quaesti bsiet: nam mores facile tutos Faernus; e0 dices aperto errore
Formae orbi posse pleniores exstant in fine versuSAndr. 874 Haut 675 possies, Hoc 729 codd. possim'), 66. Ad. 877 ' possiem' in medio versu Phorm. 773: modo ut hoc consilio possiet i discedi, ut istam ducat', ubi forma solo AserVata est. At etiam Plautum eadem ration in adhibendis formis plenioribus usum esse docuit uellerii l. e. Neque pro PSIIS obsoleta suisso videntur forma Ciceronis tomporibus, Si quidem ad ista referre licet, qua dicit orat. 47, 57 si et plenum est,
63쪽
sit imminutum licet utar utroque et ib. quasi vero nesciamus in hoc genere et plenum Verbum recte diei et imminutum usitate 2. Formae monitinet praes. in im reperiuntur in sine
Andr. 666 'at tibi di dignum factis Xitium duint', Haut. 811 ut te quidem omnes di deae quantum est. Syre, cum ist0 inuonto cumque incepto perduint', Phorm. 123 'h0mo 0nfidens qui illium di omnes perduint',ib. 519 n quo go 0quo tu Di tibi omnos id quod os dignus duint',ib. 713: quisetus esto. inquam ego curabo ne quid Verborum duit',ib. 76 'malium quod isti di deaeque annos duint',ib. 1005 'uxorem duxit. Mi homo, di melius duint', Hoc . 44l: cadaverosa facie Di illum sirduint.' In medio autem Versu formae Volgares leguntur: Eun. 302 'ut illum di deaeque senium perdant, qui me hodie
ib. 431: a te di ordant. Quid ille quaeso Perditus', Haut 465: sumat consumat perdat, decretumst pati', Phorm. 688: ut si quidem innos di dea superi inseri malis eXemplis perdant em siquid votis', Hoc 469 ab istoc invid0 di perdant, qui haec libenter
Ad 134 profundat perdat sereat, nihil ad me attinet',ib. 14 ' monstratione magnus perdat Iuppiter.'Qua ita se habere iam Spengelius ad Andr. 666 animadvertit. Iam si legimus contra metrum in libris Hee. 134, at o di deaequo perduint cum isto dio Laches', non faxint' cum Boniloio , Flecheisoni aliisque . sed perdant cum . Schuberto Symbolae ad Terent emendand p. 16 scribendum esse hicet. Nimirum hoc quoque loco formam quaesitiorem aliunde notam inculcaverunt librarii. Ceterum optativi vie eam
64쪽
Cro duas per coniecturam aerii necessariam in fine vorsus legitur Ph0rm. 993: qui hercio ubi sit nescit sivo isti quicquam creduas' codd. credas'). Plautum autem, qui praeterea formas tuas, reduis et cf. Neu III 441 sq.)habet, in adhibendis formis in certa versus Sede sese non ita constanter eontinuisse e locis quos Bri Trin. 436 Loronet Most. 640 Sehult l. c. p. i congesserunt, intellegitur. Verum haud silentio raptoreundum puto etiam Plautum in illis exsecrandi formulis di te perduint perdant ' eandem observasse legem. Habo enim in fine versus porduint porduit 'Most. 668 Mon. 308, 933, Stich. 595, Epid. 66 Curc. 719, ruo. 33l, Aul. 85 Merc. 10, 793 Cas. 534 Poen. 601, 853 in no pri0ris octonarii iambici partis Men. 451, Asin. 467 Poen. 3 l); contra in medio versu δ' 'perdant perdat ' Most. 39 684, Men. 596 666 Pseud. 251, 837, 1229, Trin. 923, 992 997, p. 23 Cure. 17, 23, Aul. 645. 658, Amph. 70, More. 967 Mil. 286, 33, ors. 622, 784, Capt. 168, 909 Rud. 69, 1112 1166 Cas. 135 172 176 505 Poen. 579,854 Cist. II 1, 21. Itaque cavendum est ne eontra usum Plautinum formas antiquas mediis versibus inferamus. 3. Coniuncti rus fuat reperitur in una phrasimeo. 10 fors fuat pol', quam Sostrata mulier Cie de orat. III 12, 45: facilius multores incorruptam antiquitatem e0nservant' prO- nuntiat. Qua phrasi inde a Plauto Pseud. 432 usi sunt scriptoros Romani Nouo IV 95 . Notum otiam illiid Vergili Aen. 108): Tros Rutulusvo fuat. Bonileius tiam d. 855 suat' pro ' fuit scripsit, sed mutandi causa non adest. Apud Plautum suam, a S, at, ant vicies fere leguntur cf. Loren Pseud. 12, Brix Mil. 299. 4. Formae peris Coniunet in sim Xim et ut See in SO X0 apud Plautum illis contions reperiuntur cf. Schultet
yy Flagitante tetro tini in fine versus hae formae leguntur: Pers. 292, 298.
65쪽
p. 19 sq. earumque usus tam late latet, ut certis quibusdam finibus circumscribi nequeat. Terentius auton duobus tantummodo locis iis utitur atque utrumque docum si inspicimus legum sermonem consuli imitari vi lotur poeta: Andr. 760 manti cave quoquam e isto e Xeessis loco', Phorm. 42 ne me istoc posthac nomino appelliis sis Quid γ
Quae cum ita sint equidem non possum probare giatZkonis Suspicionem Scribendum esse quoniam A nosses pronoris habui, Phorm. 388 non dico quasi non nos Si S temptatum advenis' cf. apponit ad h. v.), et ib. 382, cum A NOISSES pro nosses praebeat proinde Xpi Seare quasi non OS- i s. N 64 ci mo Ita. Ceterum ipse has i 0rmas in teXtum non recepit. Restat ut asseramus Hoe0 quibus faXO, faXim, ausim', quas Ormas apud Omne omni aetati Scriptores reperiri notum
et postea in communem volgaremque usum abiit Plautum utramque formam et in verbis quartae eonhig. et in verbo aio'
admisisse Brixius Trin. append. v. 944 domonstrat phira vide apud Spengelium T. M. Plautus ite p. 20 adn. nequo id negati. sonerii. Varroni solio Excerpto' Mus Rhon. XXIV l869 101 - 1ll, qui amori Torontium sola fornia in ibam adhibuisse i0ntendit Doe verbo into idem iam affirmaverat
66쪽
Bonileius ad Haut 924, contradiXit autem eueum l. e. se-outus glaigko ad Ad. 17. Ac quamquam vel A duobus tantum locis Ph0rm. 82, 42 eius modi forma SerVaVit, eas his locis necessario requirimuS: Eim. 1004: ' mihi sola ridiculo fuit, qua quid timeret scibam', Haut 309: ita timui. At ego nihil esse scibam, Clinia, Phorm. 82: scibam ille si me alienus adfinem volet', Hec pr0l. 16: quia scibam dubiam fortunam esse Scaenicam'
Eun. 700 ' undo igitur fratrem in um esse scibas Parmeno', Ρhorm. 29 nam hic ni huius in diis ibat esse: ego hunc es Se aliter crodidi', Eun. 113: neque scibat neque per aetatem etiam potis erat',ib. 155 aut ego neso ibam, quorsum tu ires parvola', ib. 36 folio, nonne id sat orat sit nescibam id dister illam,
- 42: a primo homo insanibat Ced quid postulat', Andr. 38 ' propterea quod servibas liberaliter, Ad. 61: pro dux aibas Factum venim Venit post insaniens', Andr. 932 'quid am tum suamne esse aibat' Non. Cuiam igitur Fratris filiam', Phorm. 480 mansurusque latruo in lateri est. dum liue adveniat. Quid eum ' Ut aibat' Ad Tli: vidisso se aibat quisquam nune vero Omi', Andr. 34 ' aliqu0 me adierunt, ic t auditum qui aibant, homo filiam', Phorm. 572 'ad me profectam ess aibant. Quid illi tam diu', Hec. 238 enim lassam oppido tum esse aibant: io re eam
δ' Haec forma in verbi eundi compositis sola in usu fuisse videtur cf. Neu II 445 sq. ' Falso Neu l. c. sic legi in embino negat.
67쪽
dierat). His locis omnes fere editore eon Sentiulit, neque quoniam horm. 652: nam mihi venibat in mentem eius incommodum scripserunt, ulla orat causa rei uisendae formae Hec. 178: bene convenibat uno inter eas interim Altero autem loco Andr. 0 haud scio an iure suo formam Volgarem SerVaverint: quaerebam comperiebam nihil ad Pamphili ini', ubi aegre ferremus, Si uoloTελευTo frequentissimum es Hauler,
Terentiana Vindob. 1882 p. 21 doloretur. Addo quod vel
metro efflagitatur Phorm. 83 ' o serviebat ononi impurissimo',
quem quidem locum eorruptum es Se suspicatur Usenem la- Cunam post uno Versum indieans, sed necessario non requiri ea, quae Xeidisse eenset ac si legerentur in eo dicibus re veraminini offenderent, ipse opinor vir doctissimus non negabit. Neque video cur non ea forma Terentium Sum Sse putemuS
quam Plautus iam novit atque adhibuit. Quodsi ea raro apud scaenicos reperitur, id metro explicatur, ut pleriquo loci Terentiani doesent.
Praecepto illi Bonileiano do verbo aio hi versus repugnant Andr. 30: Rhamnusium se aiebat esso. Iuppiter. Eadem haec Chromes', ubi sese Benti. ut aibat' legeretur; Haut 924 quid faciam Id quod me fecisso aiebus parum', ubi si cum Usener hiatum faciam is quod nova persona loqui incipiat, legitimum statuimus, bene quadrat forma bisyllaba i 960 ' hic patro esse aiebas Ee eum. Quid me ineusas, Clitipho', cui versui fastilo inferas aibas, si cum libris
recensionis Calliop. astare' pro esse scribas. Quae mutationes sane haud graves si cui iustae videantur, is enitet adsentiatur per me licet, quamquam mutandi necessitatem me non videre ingenue fateor es. eis sne ad Andr. 30 . Ceterum hoc loco repetere mihi liceat seneri observationem, qui Catullum forma Volgares nusquam, ter forma contractas adhibuisse docuit.
6. Quartam coniugationem cognatam S Se primae et See.
coniugat omnes sciunt. Quid igitur mirum quod futur. IV coni. ad analogiam verborum P0 II coni formabatur Quae formae
68쪽
aurea linguae latinae aetate non reperiuntur, Sed postea denuo in litteratorum, qui antiquitatis speciem non nisectant, Sermone apparent of Neu II 449 , unde eas in sermone populari semper mansisse elucet. Sed neque apud Plautum neque apud Terentium a forma sola adhibentur. Quid qu0d lautus utramque formam in uno eodemque versu verboque habet Pers 15: is est profecto. Eum esse opinor. Congrediar. Contra adgredibor Atque Terentius habet: scibo Eun. 26 H00. 246, Ad 361 780 seiani iusquam δ)legitur.
ubi quo in in versus excepto Haut 972.
Se m. et Huc Praeterea formae Volgares leguntur:
69쪽
praetulisse Terentium atque imprimi in Verbo eniendi. Uiu AG, .sis iam futuro tam frequenter usus e St, alteram formam nuSquum admiSi SSe, quae sine dubio propter verbi veneundi similitudin0m l . 0Gnsionem labebat Plauto is Noues II 448. Lorona Most. 985. i. Formae ors. 2 sing. per Syneopam Ortae aeque ne Volgare reperi tur: legitur enim dixti Andr. 18, 21, 852.
459 0dd. dixti habent, Donatus dixisti', inde rectius Benileius: ita p0 quidem res est, ut dixisti, Lesbia , quam Flechei S., qui ant ' dixi tu insoruit. Un tantum loco eo dices praeter DG dixisti prasebon Haut 436: non tu i dixisti ut essem γNon. Quam obissim, Chremes , at si illi pro is haboro Bumbinum sit dixti esse in DG oputamus, Umps recte seripsisse Videtur: non tu illi dixti ut o te'. Ea lom forma cum eo dicibus retineri potest si hiatum logitimum, id quod Ad. 60 plori quo editores fecerunt, admittimus Andr. 593 quid dixtio ptum inquam factum. Nunc per hune mulitast hora', misi fortasse hem o
' Utroque loe initio versus logitur in eo liuibus 'ditati pulchre', unde apparet non eum Flecheis 'dixti probe priore, posteriore loeo huidixti pulchre', sed dixisti pulchro pariter esse legendum. Quamquam libenter concedimus formam plenam dixisti perraro apud Terentium legi, qua re sine dubio Fl ut illo modo versu constitueret, Commotu est.
70쪽
Versu antecedente adSeiseendum est, ut idem versus initium hab0amus atqu0 Eun. 101T: hem quid dixti s dixisti Eun. v. oe . Optume etc Praeterea X stat:
induxti' adduxti, subduxti' Andr. 72, 883, Eun. 794. 95, 949 Haut 819. Phorm. 568 Hoc. 292 689; duxisti'
manus diss inaug. p. 14 verbis transpositis defenditi: promist Ad. codd. promisisti) amisisti Eun. 32H A. ceteri codd. cum Donato amisti'. quod non quadrat in Versum, neque apto Bentloius addidit illam ante ' amisti', nam simili iti quo modo in eodem Versu
Denique legi intur ' risisti Haut 886, ' processisti Ad 979. Iam si hos locos perlustramus videmus paucissimis locis exceptis Syncopam adamasse Terentium in perfecti stirpibus in X desinentibus, quem usum bene noverunt librarii in stirpibus in formae plenae et imminutae promiscue adhibenti ir, librarii autem fere Solam volgarem tradunt. Quod ad infinitivos per eandem syncopam orto attinet: pro dux si Ad. 56l ' adduxisses Haut. 769, ' duxisse Phorm. 39. 'decesse' aut prol. 32 ' intercessisse Ad. 349. iusse Haut 1001 codd. ' iussisse' ira0ter in qui adripuisse' i. o. ' adripi ius se habet); contra iussisse meo. 466.