장음표시 사용
121쪽
Cap. IX. DE PRAESAGIENDA VITA ET ΜoRTE EGROT. I prognosticum magni momenti esse selent; maximeque surdi -
. tas, quae etsi per seipsam nunquam bona censeatur , quando eaput laesum, ut Gal. primo Prorrh. docuir, perpetuo denotat; vel quod pejus est, exstinctam nonnunquam sensitivani facultatem. Fit vero silrditas Galen. in I. Prorrh. 3 a. scribem Uudε.
te) & ob humorem quendam in auditoriis meatibus impactum in rctumque, nihil quod malignum sit habens ,& interdum
ob exstinctam facultatem, quam in acutis turbulentisque morbis contingeret cernimUS. Verum tametsi occlus1S meatibus au- ci iti ea.ditoriis surditatem obortam dicat Gal. nihil habere malignitatis, nihilominus in acutis morbis semper mala, illa excepta, quae ex critica perturbatione excitatur: nam haec non secus, quam deliria, comulsiones, comata, vigiliae, amietaS, dolores, & alia hujusmodi symptomata, per se perpetuo mala, aliquando, sect a in corpore critica perturbatione, optimam aliquam evacuationem praemonstrant; soletque aliquando crissis
esse indicium. De qua is 3. Prorrh. M text. s s. 'poctonisii tenso eum capitis gravitate surditate, quae consequenter fatigant, sanguinis denuntiant profusonem. Sed certius surditas fit indicatoria, si assidua cum aliis signis judicatoriis fuerit, qualis in irgine Abderae b) fuit observata, quae ab octavo die usque ad
decimum septimum, in quo multum sanguinis e naribus fluxit, protracta est, neque plane etiam soluta adhuc perseveranS, Priorem crisin imperfectam denotabat, aliamque pro morbo resolvendo futuram praenunciabat, quae reiterata sanguinis eruptione , sudore, atque ad pedes noxio humore decumbente,
postea die vigesimo est sebsecuta. Quibus vacuationibuS neque etiam penitus illius febris causis sublatis, die vigesimo quarto rediit surditas cum aliis symptomatibus, quae crisis abso lutissimae die vigesimo septimo futurae fuit praenuncia. Sed non erit inutile historiam istius aegrotae hic subjungere, quam Hippoc. Epid. 3. text. 78. H ita scripsit. Octavo surditas, febris acuta, tu somnis fastidiose, horrebatque, mentis erat compos, urinae s les, Mno nihil est muratum, nec proximis diebus, mansi item Drditas, decimo quarto mens perturbata fuit, febris remissor, decr
122쪽
do asympto matica distinguitur. Surditas
septitas multi fluxit ex naribus, surditas est nonnihil imminu tu. Spquentibus diebus eam fastidum surditasque tenebant, erat que delira, vigesimo ei pedes dokbant, surditas delirium earudeseruerunt , aliquantum e naribus erupit, fit avit, febre fuit l, berata. Quarto re si mo repetiit surditas, pedes. assidue doli bant, mente excidit. Vige simo septimo multum sudavit, febre est
ruit, surditas eam reliquit. Aliquando post aures abscessus futuros aures obsiti descere 1ionificat, maximeque ubi morbus ex crasta frigidoque humore foveatur, ex quo recte quidem Auctor 3. Prorrhet. H 6 . dixit. Surdis mansuetae parotides fiunt,
tum alias , tum si fastidiosi quippiam superveuerit, comato sis magis. b) In capitis dolore coma j surditas abscessuma aliquem
post aures eructant. Sed distinguere debemus. surditatem hanc criticam bonam a symptomatica & mala, per signa concocti0nis & cruditatis. Cum hac quidem nullum apparet coctionis signum: cum illa coctio in excrementis observatur, quod Gil. in sirginis Abderbe historia meminit. Optima est omnis surditas, quae decretorie resol Vitur, optima evacuatione sithsecuta, de qua Hippoc. in . Api . 6O. meminit. Quibus per febres aures obsurduerint , iis stragais e naribus profluens, aut perturbata alvus, solsit morbum, vel alsi bilissa de essione evacuatur, ut in eodem libr. b. 28. hussire quoque verbis docuerat. Quibus dejectiones sunt biliose, superoeniente surditate eukant; eos contra, qli, bus surditas ades, biliosorum de ectione finiture aut etiam si hum0r ad ignobiles quasdam partes demandetur atque propellatur, id quibus declibuisse dolores oborti significant, quique propter a boni sunt, decretortique appellantiit: cum his certo tolli sur' ditatem obortam semper bonum erit ; uti in virgine fuit observatum. Atque litaec de illis sirditatibus, quae salutem praedicant, dicta sint. Μala vero, ut jam dixi, per se sem per est surditas, quando, ut Gal. docet, cerebrum laesium de notat. Lethalis vero, quae fit exstincta facultate, de qua Hip poc. t meminit, cum inquit. In febre continua, s non videat pil nun audiat, Iam debili existente corpore, mors proxima est. HKς quidem cognoscitur primo ab aliarum facultatum languor ,
atque a) Lib. I. Text. IS9. ι θ Ibid. Text. 168. e Loco pracod. pag, citat' Q Apholisin. suit. 4. 49.
123쪽
Cap. IX. DE PRAESAGIENDA VITA ET MORTE AEGRoΤ. Io9 atque etiam quod necessario una cum surditate hujiusmodi albquod lethale signum illuXerit, quam aegrotis in acutis nil bulentisque morbi S saepe contingere, Prorrheticorum in I. text. 33. memoriae tradidit. Est illa quoque si irditas lethalis, quae a criticis maliS VacuationibuS apparet, ct merito sane, cum tales vacuationes sint eX signis judicatoriis non judicantibus t thalibus; namque eX Vacuationibus, quae juVare deberent, ne dum non juvant, sed etiam laedunt, lethales exsistunt, ut Gal. DProrrhel. 3. text. 3 s. docuit. Cum itaque aegroti ab evacuationibus nedum non juventur, sed etiam laedantur, ita ut eXim de vel caeci, vel surdi, Vel vigiles , vel deliri tunc evadant,
sine dubio lethaliter se habent. De his in 3. Prorrhet. a) tex. 43.siuae ex naribus cum surditate V ignavitate parsa es destillatio , dis cile quippiam habet. Sed Galen. in commento, stillationem illam cum si ii ditate nedum difficilem, sed exitiosam ita haberectatuit, ut propterea surditas sit lethalis cum evacuatione alibqua: itaque vel post eVacuationem apparens surditas in acuta febre.: plerumque est lethalis, modo non eX humorum copia fiat, qualis fuit in Horophonte b), qui tamen, ut quoque Gesς-nus annotavit, ex aliis signis in principio moriturus conjiciebatur, qui etiam praeter artis spem superstes evasit. Eodem quoque modo, ut dictum est, si evacuatio sibsequatur , . qualem in Philista Hippoc. in Da l. 3. P) observavit, de quo ita scribbit: Primo die bili a , pauca voin it, flava illa primo, sed δελ-
δε virulenta, pluraque alvo stercora excrevit, nossem habuit m0lestum. Altero die. surditas , acuta febris , dextrum hypocton- rium es contentum , ac intro inclinabat , urinae tenues , pellucidae, cetera , qui quinto obiit phreniticus. Si vero surdiras, praete qu)m quod sequantur vacuationes, etiam una cum illa alia signa perniciosia illuxerint, multo plus exitii judicium confirmabitur, De qua in 1. taac. prisset. setis. a. text. ΙO. legitur. Va G surdi , praebendendo tremuli , lingua resoluti , t0rpi i , malum. Quae Postea e clarius fere repetuntur sic: capite dolentes, surd fr/,. intremiscentes manibus , doDItes a cervice, moentes nega c0u Ota, vomentes nigra, stibaliter habent. Quae si arditas cum le
124쪽
. thalibus signis in Philista moribundo, ut nuper dictum est is: - illuxit. Omnium vero maXime entialis est, quae sit cum prae
.es; tali, languidis viribus, de qua S. Oac. aes . b) sis. I. ten. a . sie quaenam . scriptum est. yam lab centibus virios, siquidem aeger Musi deat, aut non audiat aethesis. SHnt demum quaedam surditates, quae delirii seu phreniti cassigna exsistunt, de quibus auctor Pron rhetkorum in 1. Prorr. IO. habet. Qui tu cssitis doloribus aer i nosos somitus habent, vigilantque cum surditate, cit0 veb enter infaniunt. Sed hae surditaras, cum exitios, phronitidis, ut ii superius docuimus, sint praesagia, Propterea sunt exitiales. De his enam text. 32. A ritas, uirinaeque absque rementia praerubra, j jublime petentia, mentis aberratimem p0rtendunt. Galen. quoque in eod. lib. in acutis turbsentisque morbis surditatem inter signa phrenitica reposuit, & auctor Coac. praesagiorum e) in 1. Prorrhes. I 8. ait: in iisdem acutis febribus aures obsurdeseere,
esse furiosum. Haec iraque surditas delirii praenuncia eodem quidem modo judieatur, quo alias deliria fore judicanda ρογdidimus. Sed ad sonitum aurium in iisdem morbis observatum sermonem comeriamus.
C A P. X. De tinnitu aurium in morbis acutis. Aurium sonitus in acutis morbis saepe apparet, atque albquando aegroti falQ de aurium sonitu conqueruntur, Ut pote eo modo delirantes ipsorum laesa imaginatione scilicet , quod imaginentur senos audire, etsi vere non audiant, hinc ipsorum aliqui tibicinas abigi contendunt. Sed de his nunc n0n Aurium agimus, cum satis in capite de praedictione ex delirio a nobis veri soni- dictum sit. Hos vero aurium veros sonitus, pro varia editi so
iubab '. serina seu figura, Μedici quandoque appellant bumbos, stthdies: quem apes edunt ', aliquando tinnitus, ab illiusce soni quando cursu interrupto, aliquando id est, sibilos, qui fiussique vo- ex tenui flatu eXilirer in aures delabente, sibilorumque m0ddcentur. prodeunt atque demum robos seu strepitus, prout cum stre pitu edi videntur. Galen. in primo Pror elisorum docet, ex
125쪽
Cap. X. DE PRAESAGIENDA VITA ET mosi AE ori mfamoso 'iritu propter cerebri inflammationem, ex hiimidit
te, quae in capite redundat, aut eX assidua acuta febre in bibliosa materia, quae Per VenaS fertur, concitato, atque se inauditorios meatus insinuante, tales in febribus tinnitus libbere ortus putaVit: a quibuS causis etsi fiant, non tamen semper, quando etiam ab humoribus tenuioribus in caput elatis &etiam ad auditorios meatus motis, ita ut hic tinnitus sympto-ma sit cerebri ingle affecti tenuiori humore, vel sanguine vel bile , agitato ac commoto, e Litum non habente, eX quo mirum non est , si sanguinis e naribus eruptiones non raro aurium hi sonitus, vel tinnitus, Vel sibili praecedant, qui a sanguine eXibium non reperiente agitato, aῆ ad auditorios meatus commoto
fit, non iratem eX natu: quid enim soni tus hi, si ex flatu fiant, ad profluvium sangiuinis e naribus erumpendum 8 Hoc quoque Galenus Videtur innuere, cum in secundo Prorrbeticori dixe rit ; humorem ad caput ascendentem facere tum dest evitam, tum aurium sonitus. Hujusmodi autem sonitus in auribus in acute febricitantibus duo praecipue notare solet, delirium quippe scie-- Λ pe phreniticum, ubi praesertim ab humore in caput ascendente morbis fiant, qui sane cum signis cruditatis, neque in die decretorio acutis. epparentes, cum viribus praelanguidioribus, lethalem phrenitidem denuntiant. Atque hoc modo fortasse tales tinnimS auctor Coacorum praesag. intellexit, cum in 1. Gac. praesag. a Sect. a. t t. 6. dicierit: domibus in acutisi finitus aurium lethalis. Hujusmodi vero judicium fit de tinnitu permanente, atqUe ΠΟΠde continuo silente, seu cessante, quod genus sonituum in auribus in febribus hac ratione non De timendum, Galen. tuteγ- . tio, de Composit. Medio. Cap. 1. secundum loca prodidit. Assidui itaque sunt timendi, utpote qui vel delirium denotant, Vel mendi. 4nguinis e naribus futuram eruptionem. Delirium quidem dei tant in morbi principio, atque etiam morbo praegres plane Lindis exstitentibus humoribus, phreniticum, si cum signis renitidis, quae stiperius prodidimus, atque Πwirare aliquam Q Pite observata, praesertim in naribus, hoc enim humore IVPletum caput ii indicant, ex quo fit phrenitis, quae Plerum qVς, ut alias docuimus, est lethalis. De his auctor Prorrhet,
126쪽
eorum. iis Si in ardente febre aurium fustas cum coli ne Derit,
proveneritque in naribus gravitas , meme ex melancholia aberrant Sangui In morbi tamen vigore, saepe sonituS aurium sanguinis eruinis em- ptionem significant, qui tunc temPOriS fit, sanguine in caput Pti Dςm ascendente, qui, ni excernatur a naturabPer nareS, remanat qψ'04' caput, inflammationemque ac delirium phreniticum parit...hi VaporibuS Vero in caput ascendentibUS tinnitus obortus sim plex delirium tantum denotat, id stimque paraphrene lin Grae cis appellaturn ; quae affectio non est continua, sed in accessio Decreto. num declinationibus cessans. Decretorii Vero aurium sonitus iii quo- propriis signis cognoscuntur, quippe quod fiant in die aliquom040 decretorio, humoribusque, vel Plane, Vel magna eXPam concoctis, una cum virisus constantibus. Aliquando aurium s0nitus indicant cum delirium tum sanguinem e naribus fluxvirum, ut in I. Gac. praesag. b) Sect. a. text. 7. Sunitus aurit eum hebetudine visus , gravitate narium mentem movet , samguinem e naribus brevi stillaturum e se Mificat. Sed recte quo
que postea auctor eorum librorum 61cripsit. In ardentibus superi veniens senus aurium, cum basilicinutione oculorimi. V narium grati,tate ex melanebolia mente aberranti nisi anguis e lixerit. Qiusdsane videtur esse verum, quando sanguine in caput ascendente, nisi foras excernatur, delirium cum inflammatione concitatur. Ab imi. Demum sunt, qui desipientes laesa imaginatione tum soni-ginatio- tus in auribu8, tum alioS sonoS se audire contendunt, hinc ne laesa. aliquos tibicinas abigi, ut Galenus observavit, jubere. Hi vero in numero delirantium reponuntur, ab ipsisque perinde ac In mor- a deliriis judicium de futurasalute siet. In morbis vero longis,sti, huid st RQ non aegrotant, sbnitus aurium plerumque notant. gl Gem morbum minatur, magi Sque si cum capitis dolore, graVitate, aut Vertigine, aut Voci S tarditate, Vel manuum Iosepore appareat, Vel ab ipsis haec fuerint subsecuta. Cum quibus auitor Coac. Praesag. s. taac. praesag. Secf. 1. text. Ia saepe apoplexiam, epilepsiam, Vel oblivionem portendere tradidit, neque immerito, cum frigidorum crassorumque in capite humorum multitudinem denotent; ex qua singula praediit mala fieri posse, nemo in arte medendi exercitatus io norat. R C A P.
127쪽
Cap. XI. DE PRAESAGIENDA VITA ET MORTE AEGROT. I I 3C A p. XI. stos 1 stores in morbis, quidque cibos potusque graveolantes,
inspidos, vel mali saporis aegrotis videri Agnificet.
In morbis duobus modis statores observamus, in aegrotis sci- Foetores licet, quod spectat ad assidentes, quorum odoratus offendutiar, atque in oblatis cum cibis, tum Potibus, tum pharmacis, quae aegrotantium odoratus vitium deteSunt. Assidentes vero sentiunt odores ab aegrotantium corporibus, Vel in eXcrememtis, vel in resphratione, vel in ore, vel in naribus, vel in aliis partibus. In eXcrementis foetores semper mali, ex Galen. in
tertio uidemiorunt; qui foetida semper exitiosa esse assirmavit. Et Hippocrates laPrognosticis a) vomitiones omnes stetidas magi me damnat: idque, quod, ut Galen. docet, graveolentia omnia putredinis sint indicium, quam sane cum nigro atque livido humoris colore exitium praedicere Hippocrat. in secundo Pro. g isticorum b) tradidit; quoniam, ut memini rGalen. exstirictio- Inem caloris nativi indicat. At scitu dignum existimo, praenoscendos esse tum graveolentiae gradus, tum humorum serieXcretorum Varietatem, quae Varium praedictionis judicium' reddent. Nam etsi dicat Hippoc. ' iri excretis per vomitum' omnes putres graveolentesqiue odores esse malos; attamen non omnes lethales eXsistunt, sed qui impense graVeoleiar, cujIlS- modi sunt alvi fluxus colli quativi vocati, quos in pestilentibus febribus observamus. In morbi vero vigore, cum signis coctionis interim summe putres & graVeolentes humoreS critice excernuntur. Respirationes autem graveolentes maxime exitiales observantur. Sed de his haec obiter dicta sufficiant, verum sitis locis de his recuratius, ubi praesertim de graVeolentia evcrementorum sermonem instituemuS AEgrotiSVero omneS tum Cibos, cibos tum ponis, tum medicamenta oblata putrida atque gra-Veolentia videri, malum, quod silmine putridos humores imius in corporibus redundare denotet, qUandoquidem Odoratus κ' ,heo non secus quam gu itus vaporibus a VaritS humoribus putridi lentia Vi ad linguam & nares, seu cerebrum exhalansibus, Vitiatur, in- deri, quid tusque quod est vel odoris vel saporis, ut Philosophi dicunt, m*xbi Prohibet exti anetun, quod offertur odoriS atque saporis, quin
128쪽
recipiatur & dignoscatur. Ex qua re, tum naribus, tum lina gua, vapore a simine putridis humoribus exhalante infect is, omnia, quae tum odorantur, tum gustantUr, putrida viden- . tur. AEgrotOS quJque prorsus, ut etiam dictum est, destitui gustu, esti malum sit, non tamen nis1 egstines a animali facultatate id fiat, mortem praesagire poterit; quare haec ex aliis signis, aut bonis aut malis, judicii capient certitudinem. Eodem modo etiam, cum aegroti omnia sibi oblata, amara, vel salsa, vel acria, esse putant, haec enim non nisi redundantium humorum qualitates notant, nihil ad praesagium ipsorum observatione faciente. Sed jam ab actionum sensus tactus syn plomatibus Prognosticum persequamur. C A P. XII.
luid fissor,su torpor, , sensus tactus deperditus gnificent ἐ
τι bo 'acutis morbis saepius parteS corporis torpescunt, seu strui .. 1 pidae redduntur, qui affectus duplex est, scilicet vel animi
vel corporis, atque hic, vel aliquarum partium, vel totius corporis ; estque sensus obscurus, seu diminutus partis sentientis, umi stupor appellatur. Etenim quae partibus sensiim adibmunt, stupefacientia propterea vocamus, veluti motum dimi, nutum torporem aliqui dicunt, etsi non pauci velint, consuimStuporis dentes utrumque; tam stuporem, quam torporem, sensium motumque diminutum denotare, ut iis accidit, qui alterod Riwn crurum compresso sedentes illud ipsum paulo post aegerrime iii. movent, & fere sensu destitutum sentiunt. Fiunt vero, vel ut Horum Gal. a. Prorrh. 36. docuit, cerebro humefacto, vel refrigerato,
causae. vel ex humiditate atque frigiditate ipso laeso, quae cerebri frigiditas duplex est, scilicet aut intemperies frigida simplex, Vel
cum materia frigida, aut exstinctio caloris nativi, vel quo cunque modo intercepto spiritu, ne ad partem affluat, ut si ner' vi obstruantur, si tamen verum sit, eos pervios esse, vel si in crassentur, aut coitiprimantur, veluti renibus inflammatis crura stupescunt compressis ab inflammatione nervis. Itaque si in principio pars aliqua obstupescat, Periculum est, ne vel Para lysis vel apoplexia oriatur, quod in T. Gae. praef. a) sec. a. text. I. Q Text. 476.
129쪽
Cap. XII. DE PRAESAGIENDA VITA EΤ MORTE AEGROΤ. 11ssic legitur. Torpores , sensus privationes, praeter suetudinem
ortae futuras apoplemias denuntiant. Qiuod sane in acutis morbis maxime erit exitiosum , ni febris magna succedat, quae humidum tum abstimat, tum frigidum cerebrum calefaciat. Unde Hippocrates in s. Aphor. s. dixit: Si ebrius quispiam repente obmutuerit, convulsus moritur, nisi febre corripiatur. Verum ut certe praesagiaS ex stupore in aliqua parte conspe- tWp0rcto, alia signa consulito, cum a solo stupore nihil certi ad praesagium sciri queat. Praegresso Vero morbo, si a laessi neri signiff. vorum principio stupor fiat, semper erit timendum, nam Vel cet. exstinctum calorem nativum, vel noXium humorem ad cerebrum decubuisse, erit indicium. Ex quo in libr. I. Sect. I. text. I . Oac praesag. merito di Esum est: Torpores a multis rigoribus maligni, quod hi fiant exstinctione caloris nativi. A calidissimo morbo Partes refrigerari, summe esse exitiosum Gal. in 3. idemi0rum doci sit. Non minus perniciosium forte est, noXios humores ad cerebrum nobile Vistus decumbere, ut Galen. in lib. con fit. art. Med. cap. 18. scriptum reliquit. Cognoscitur Vero a cerebro laeso hoc malum fieri, quod praecipue capiti partes torpeant δc stupidae videantur. De quibus Gal. in 7.1 . scribit. Stupor vero est, cum neque loquuntur, neque agunt
quicquam, sed apertis oculis immoti manent, iis, qui metu PtLinore percuhi , attoniti sunt, similes. Quem stuporem a Vulnere aliquando fieri, atque malum quoque esse Hippoc. a docuit, Mentis non minus stupor fit ab iisdem jam dictis caullis cerebro laeso, Galeno in libro gi to Aphori 0rum docente. Igna-yiaque est mentis stupor. Si partes vero infernae, quibuS ne vi ex sinnali medulla procedunt, stupore assiciantur, minu Sest malum, a quo nequaquam eXitium, nisi una illuxerint alia lethalia signa, timendum erit. Tamen interdum cerebro, sam stupor guine ad ipsum per modum judicii ascendente, laeso, partes aliqua: stiperiorum stupent, sanguinis eruptionem denotantes, dc
inferiolum aliquae etiam, eodem modo natura critice noXios humores ad ipsos deponente, stupidae effectae, humoris metast, sin, id est, transmissionem criticam praemon trant. Distinguem tur Vero decretoriae ab aliis, quae exitiosae fiunt, signis cocti Pa . niS,
130쪽
nis, virium robore, facili aegrorum tolerantia, atque morbi, symptomatumque alleVatione.
De praedidylone ex eorporis caltilitate.
Oniam ad sensum tactus spectant caliditas, frigiditas, si e
citas, humiditas, mollitieS, asperitaS atque colores, quae Omnia cum non minus quam alia nobis ad praedictionem A ciant, optimum erit, de hisce quoque nos agere, quod qui- .dem nunc faciemus, a corpori S aegrotanti S caliditate exordientes, ab ea enim tum salus, tum exitium, aliis non neglectis - signis, praesentiri potest. Calidita8 vero, quam nos ad Progno-φ sticum observamus, aut mitiS tepidaVe, aut Vehemens & acuta exsistit, atque ipsa rursum Vel aequaliter in toto corpore, vel b in quapiam tantum parte observatur. Μiti S ac placida, perper, tuo bona, si praesertim cum aequali torius corporis, ut in Prognosticisa Hippocrat. docuit) mollitie , aut quae bene Valentis calori ssit similis. Alios siquidem recte Valentes carnes si ib- frigidas , alios temperate calidas, atque alios intense calidas habere, observatur. EX quo cum aegrotantes, si calorem simi lem recte valentium habuerint calori, b Jnum est. Hincque vehemens acutaque interdum caliditaS, aliquando moderata
subfrigida in aegrotis laudari selet, ea inquam, quiae calidi,tati corporis antea benevalentis proXima videtur. Non secus quam urinae, atque alia eXcrementa, si sanorum excrementis
'l'y i' si ilia prodeant, bona exsiliunt. Bonum igitur est aegrotan quinum itum corpora, quod ad calorem spectat, vel nihil vel parum
bonus. alterata, aut mutata esse. EX calore febrili, de quo fusius p0- sterius loquemur, optimus est, temperatus, suavis, aequaliῖ in omnibus corporis partibus, cum quodam humido, qui myxime nativo calori sit similis, quique ut Gal. in a. de natur. hum. meminit, non modo temperate calidus, sed etiam humi diis exsistit, ad differentiam ignei aciutique , qui a nativo ma' xime est differens. Ille iraque temperatus calor, ops muS Per petuo erit, nisi nos morbi malignitas fallat. Nam sint ex mulignis morbiS plures, calorem blandum naturali apprime simi-