De praesagienda vita et morte aegrotantium libri septem [...] cum praefatione Hermanni Boerhaave

발행: 1754년

분량: 614페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

Cap. XIX. DE PRAsAGIENDA VITA ET MORTE AEGIOT. 13 partes illas, si debeant ad febrem juVare, vehementer atque diu dolere ; siquidem tales dolores plurimum humoris noxii attrahentes, magnam quidem causae partem revellendo adibinunt, ut m Heropyt0 observatum est,de quo in 3. U. tex. 8o. Hippoc. Circa diem sexagesimum e naribus quidem substiterunt eruptiones, sed dextra coxendis admodum dolebat, febresque increverunt, haud multo pos partes inferiores omnes dolebant, fiebat autem, ut vel febres majores lent, majorque surditas , vel haquidem remitterentur allevarenturque, Cerum partes inferiores ad coxendices sitae vehementius dolerent. 'am vero circa diem octumgefinium cuncta remissa sunt, nihil tamen destitit, e tenim urinae boni coloris N copio flores subfidentias habentes exstiterunt dei, riaque imminuta sunt. Et uxori Epicratis b) crura decima die laboriose doluerunt, quem dolorem altera die optima vacu etio, per sudorem secuta, febrem allevavit. Hoc unum in iis doloribus notandum, quod nuper quoque diximus, dolores raroreite judicare morbos per se ipses, nisi ipsis aliae humorum V, cuationes opem ferant, atque hin8 eos, qui doloribus judicantur, recidivare, quia dolores totam noXiam materiam nequeunta visceribus avellere, sed tantum partem, eX quo rei terari Pugnam a natura, si totum morbum eXpugnare debeat, ne sieest. Hinc multae recidivae, uti in uxore Epicratis H, Cleonisiis HAbdera virgine e), Hippoc. 3. Epid. text. 79. accurate obse MVit, de qua praesertim dixit. Vigesimo ei pedes dolebant surditas j delirium eam deseruerunt, aliquantum e naribus erupit, sudavit, febre fuit liberata. Quarto j vigesmo repetiit, rediit surditas, pedes assidue dolebant, mente excidit. Vigesmo septimo multum sudavit, febre caruit, surditas earn reliquit. Restabat pedum δε-

Ar, ceterum fuit exacte adicata. Hypochondrium etiam sinistrum, atque lien in acuto morbo dolere atque intumescere, non inutile esse, Galen. in 3. Epid. com. I, text. I9. meminit. In Ventre vero inferiori; acrioribus humoribus intestinis commorssis, dolores concitati, saepe judicium per alvum futurum significant: post aures etiam oborti dolores diu perseverantes cum virium robore

152쪽

criticum tumorem futurum quem parotidem Vocant denotant. Optimi vero non minus ii erunt dolore8, qui supernas sedes de relinquentes, inferius descendunt, ad inferaSVedelabuntur. Mor bum enim quocunque modo longe a principibuS Partibus recede re, optimum est. De quo MPPAna. idem. fct. s. text. Io. a

Si caput doleat, in pectus descendit, deinde in hypochondrium, deinde

23. Dolares, s ad infernas dilabuntur partes, facile ab his ferumtur. Ut in Herophonte fuit observatum, de quo Hipp. in 1. Epid. HOhuso febricitavit, lien residebat, omnia intelligebat, doluit ei in guen primum, secundum lienem, deinde in utramlue tibiam dolores. Noctem facilem habuit, urinae erant melioris colaris, bremebantiis pauca. Die non udavit, judicatus es, intermistit. Die quin- rediit, smulque len intumuit, febris acuta, surditas iterum, post reciditam die tertio, rodebat lien, imminuebatur surditas, crispa dolebant, recte sudavit, judicatus est die decimoseptimo. Atque haec de bonis doloribus, de quibus, ut boni sint dicendi, haec

observari debent ; primo eoή in aliquo decretoriorum dierum incipere cum signis coitionis, ipsosque vel sequi, vel antecedidere optimam eVaeuationem, Vel per sanguinem, Vel per Vomitum, Vel per Ventrem, Vel per urinam, Vel per si idorem, vel per sputum: demum si boni sint, ab ipsis vel statim vel paulo post aegrotos melius se habere, vel eX toto sanari, est necessarium. Adde quod hi omnes, non parvi, at quidem magni ac laboriosi eXsistunt, neque paululo momento temp0'ri S cessant, ac tolluntur, sed quinimo diu vigere debent. Sed jam ad illos, ex quibus praescitur eXitium, descendamus.

De doloribus exitium praedicentiblis. Dolo h, 14 omnes fiunt dolores nobilem partem corporis exercen' quinam I I tes, tum qui una cum morbo prodeunt, quique pathogno monica signa existunt, tum qui postea apparent , ii enim cum aliis signis pathognomonicis, seu propriis, prognosticum indi

cant,

153쪽

Cap. XX. DE PRAEsAGENDA VITA ET MORTE AEGROT. I 39cant, veluti in phrenitide capitis dolor Vehemens atque assiduus, cum aliis phrenitidis signis propriis exitiosis, lethalis est; sed 'de his aliis accuratius, quando de singulatam inflammationum prognostico sermonem habebimus. Sunt vero ex his aliqui ex partis praestantia, qui plerumque eXitium inferre soleant, utpin bu, nobi te qui cor invadunt, os Ventriculi, fauceSs rangulanteS, caput, libus. aures, pectuS, ac Vesicam. Semper enim in hisce membris dolores fiunt perniciosi, maximeque cum febre assidua atque aliis saevis symptomatibus, ex quibus phlegmone illarum pamtium s1gnincatur, qui plerumque lethalis exsist in De quo Hippoc. in . A . 64. dixit: In febribus circa ventriculum fortis aestus, , oris ventriculi dolor, malum. Et Aph. 53. in acutis febribus convulpoues, θ' circa visera dolores fortes, malum. Ac de Di cibus in I. Pror. .ri texi sq. Fauces dolente; absque tumore cum implaciditate, frangulantesquesupra modi , pernicisse. Et 3 .prg. b)text. II. Hipp. ait hujusmodi dolorem cum orthopnaea, sine apparente in faucibus vel collo tumore, summe exitiosum: ex tali siquidem dolore gutturis internam atque magnam inflammationem, ut alias quoque dicemus , significari, Gaden. in comment. docuit, quae sine dubio lethalis est. Capitis item assidui, chylii, vehementesque cum febre continua ac magna doloreS admo- assidui dum sunt timendi, hi siquidem vires resolvunt, vigiliasque & vehe- deliria inducunt, atque demum convulsiones lethales. De quibus Hi p. in Pr n. c) text. 36. Capitis dolor vehemeus j conlisuus eum febre, si quod ex indiciis exstiterit eaeitiosis lethalis admodum

est: quales Hipp. in Philista H Poly ante H atque Euricidas

famula, phreniticis observavit. De aurium vero dolore in eod. lib. f text. 36. Aurium dolor acutus cum febre cominua, ac vesγmenti, disseilis es, periculum enim delirii abolitionisque imminet. Et de ventre in Garis praedictionibus H. A dolore ven tris laboriosqfebris ardens, te ale. Et de pectore in 1. Prorrhel. i). Dolor pectoris firmatus , D' aegre ausseribilis cum torpo=2, malus , super febricitantes hi si acute ardent, moriuntur. Et de vesica in a. S a prin

154쪽

promist. a . Si voca dura est, N Jolore vexatur, discitis omnium

re exitialis est: exitiosi a vero est, quaecuHque cum febre continua

ssilit, qui enim ex ipsa vesca fatigat dolor, interimere hominem sus Dblores ficit. Gare doloxes partium nobilium, si magni sint, in princi

partium pio morborum acutorum admodum sunt periculosi, &cum nobili M malis signis lethales. ii vero non in principio acutorum, Visce-' ,hhic Partium nobilium dolores, sed posterius, morbo praegresse qui 'i , manifestantur, si magni, assiduique sint, perniciosissimi j udica nam per- ri debent; nam hi magnam phlegmonem praeter febrem de novoniciosio nobile viscus accessisse ostendunt, quae nonnisi a robustissima nastura vinci poterit: ex quo merito hos dolores saevissima sequi s6 lent symptomata, quippe extremorum frigiditas non nisi fortem dolorem seqiii solet, ut Hippocrat. in Vpka6. Sect. 7. expressit. ludolore forti ventris, partium extremarum frigiditas, malum. Delibria sequuntur dolores capitis, phrenitides lethales, Vomitus virulenti, convuIsiones,abscessus & stippurationes. De iis in 1 .Prorrh. text. 1 o. Qui in capitis doloribus aeruginosos et omitus habent, vigilantque cumurditate, cito hi sebementer insaniunt. In his etiam vomitus virulenti sunt lethalissimi, ut ait Hipp. in I. id. a. text. b 14. Sed j virulenta vomunt, ij ex bis quidam subire moriuntur. hod & in 1. Coa. praef. c sec. I. text. 76. legitur. ComulsioneS quoque Vel exsiccatis partibus nervosis, vel attracto multo ad dolentem partem humore, non raro vis lintur, de quibus di iu3. Prorrhet. ait: In capitis dolore Comabsurditas ' obsessum aliquem post aurem eructant. Suppurationem vero indicant continui

& I 6. d) Hiatum hic deprehendet lector attentus, qui hae ratione repleri posse videtur : De quibus in lib. I. Prorrhel. Text Ii p. ait. In febribus tenuiter exsudantes, cum capitis dolore & alvo intereepta, ad convulsiones proni sunt. Quod is tu Coae, pras. text. 1S . & I77. iisdem pene verbis repetitur. Et text. ipi. In acutis capitis doloribus, torporibus cum gravitate, conVul'siones fieri in proclivi est Adde or texi I74. Et lib. I. Prorrhet. text. ιο - Faucium graeilium dolores. suincantes convallivum quid habent, praecipue si ex capite oriantur. Et text. 1O6. Lumborum dolor, & capitis, & oris ventriculi, cum sorti excreatione, convulsivum quid habet. suibus ex locis Hippocratii se plurimis alius patet ast alim , dolores partium vehemeutes aliquando excipi a conqvulsi ovibus. Ab cessus autem dolorum quoque siequelae sunt, de quibus tu Lib. I Prorrhet. text. I 68. air. In capitis dolore Coma&surditas cte. lete porro in δες

155쪽

Cap. X DE PILESAGIENDA VITA ET ΜΟRΤΕAEGROT. 1 Idolores,ut Hipp. meminit in uaa. Aventris dolore diuturno, suppuratio. Et in nosticis M, dolores, qui circa thoracis ac pulmonis sedes diu consistunt, quique neque sputorum purgationubiis, neque ventris dejectionibus, neque Venae semonibus neque medicamentis ac victus ratione desinunt, suppurationem significare, dummodo nullum eX eXitiosis signis adfuerit, nobis Gai prodidit ; ut in Milosis puero tabido ab Hippocr. in . Epid. b)text. 48. fuit observatum. Quare hoc modo dolores viscerum,

seu partium nobilium, judicandos fore putamus, quibus si aliquod lethale signum simul accesserit, vel eos dolores sequbtur, exitium praemonstrabitur, atque non minus, si vel alii fuerint dolores, nobiles partes affligentes, vel alia gravia diverssi generis simul illuxerint symptomata; haec enim quum plures simul affect iis graves ostendant simul cum gravi dolore, vel

multis doloribus si illuceant, perniciem praedicunt: ViX unum quidem si1mplicem morbum magnum natura eXPugnat, quid cum multis Θ certe succumbet, nis1 robustissima fruerit. De his

in a. Prorr. H inquit: Quibus alvus liquida, lassitudo, capitis dolor, stis, vigilia, obscuritas , impotentia fuerit, ut hi mente moveantur spes est. Et in a. Prorrh. d) text. O. alibus manus tremulae, capitis cervicisque dolores, subsurdique fiunt, , nigra

densataque m nt, bis ventura exspectare nigra perniciosum. Et de pluribus simul nobiles partes eodem tempore occupantibus doloribus in lib. e) a. Stomaehi dolor cum hyp0cbondrio contento, dolorque capitis, malignum. Sed jam ad dolores partium igno- Dolores bilium accedamus , quos superius diximus f epe bonos esse, modo fiant cum humorum quapiam concoctione, diuque partes illas affligant, neque brevi tollantur, atque ab iPsis febris, quinam ac alia gravia symptomata vel plane tollantur, Vel, quod ple- boni. rumque fit, mitiora reddantur, atque ab ipsis aegroti melius se habeant. Tales vero in diebus decretoriis incipere diximus, nullaque ab ipsis symptomata gravia fieri, neque augeri. Mali Vero in ignobilibus partibus in principio morbi, quo tempore

Omnia a uda exsiliunt, incipientes, a quibus nedum sympto-m ta gravia membrorum nobilium tolluntur, vel mitiora eV

s 3 dunt,

156쪽

dunt, at quinimo magis nova saevissimaque tales dolores se Dolores quuntur, obortaque saeviora redduntur. Pessimi vero ii sunt, q*mym quos in longinqua ignobilique parte obortos , uti in pedibus, Eq*min ci uribus, gentibus, coxendicibus, inguinicius, atque in aliis . hujusmodi partibus, febris continua sequitur, graviaque non minus ac tava symptomata, a quibus aegroti in deterius labuntatur. De quibus in Coacis naesagiis M. Convulsio in febre, nisnaum pedumque dolor , maligna sinit: malignus quoque doloris im- . petus e femore. Sed nec genuum dolor bonus, ac etiam scitarum dolor malignus est, mentem emovet tum alias, tum si urina sub mamentum elevent. Quales fuere prorsus in Critione, δι Larisa Calso, qui eo morbo interiere. De Critone enim Hippoc at. in I. lib. Epid. b) com. 3. text. 26. ait. Critioni in Thaso recto am lauti pes dolere ex pollice empit: decubuit eodem die bore scens, fastidiosus, parum calens, nocte desiluit, altero die tumor toto pede, se ad talumsubrubens cum contentione, pustulae nigrae, febris acuta, valde insaniens, bc. putridieque quam aegrotare coeperat, periit. Et de Larissa Calvo H. Dextrum femur doluit repente, nihil ex iis, quae merebantur uvabat. Primo die febris acuta ardens paulatim, neque comitabantur dolores, febris non inermit, implac, dior errat, non dormiebat, extremae partes frigidae , multa urina προ que ea bona reddebatur. Tertio femur desiit dolere, mentis alienati , j turbatio , multumquesese Iactavit, quarto ad meridiem periit. In ambobus his aegrotis dolores pedis, atque coxendicis pestimi exstiterunt, tum quia primo in principio quo tempore Galen, in I. de crisibus cap. 8. omnes dolores apparentes pestimos vocavapparuerunt, a qui is febris acuta, delirium, anxietas, vigilia,& alia gravia symptomata prodiere, quae multitudinem hum0'rum Praemonstrabant, quae varias laedebat partes, varia symprinmata ac morbos faciebat: idemque in eo d) qui calescens coenaVir, cui post saevum tum morbum, tum symptomata, decimo di crura doluerunt, a quo omnia exacerbata si int, & paulo post obiit. In muliere vero apud frigidam aquam H die a . coXendi diu doluit, a qua febris accessit, & indeterius mulier abiit. Sunt vero non minus mali ignobilium partium dolores, tum qui cit'

157쪽

Cap. XX. DE PRAEsAGIENDA VITA ET MORΤE AEGRoΤ. I 3 evanescunt atque occultantur; tum qui primo a longinqua pa te incipientes postea ad viscera ascendunt, indicio sunt humorum ad nobilia membra delabentium. De his Auctor Prorrhet. iu 3. prorr. a) 78. dolores absque judicatione solati inutiles: quibus Galenus in comment. addidit, occultati, de quibus ipse sic ait. Repente vero occultari dolorificas affectiones absque hoc, quod in alia

quadam, quae mavifestast, abscessus fiat, transmigrationem comtristantium succorum ad viscera i se factam, ostendit. Hi quoque,

qui cum inceperint, statim evanuerunt, sed aut qui, cum magni fuerint, diminuuntur, pessimi exsistunt; nobisque sunt vel naturae praelanguidae, quae totam noXiam materiam a se propellere nequeat, vel multitudinis humorum, quam pars dolens nequeat in seipsam capere, indicia, ut de Critone Gai. prodidit. De iis in I. Prorrhetic. text. 36. Surae dolores absque ratisne derepente occultati, despientiam in i sparere. Dina. lib. b . Si quippiam in urina sublime petierit, occultato coxae dolore, delirium

portendit. Atque in c) tertio : Lateris dolor ex sputis bilios, flabsque ratione evanuerit, in furorem aguntur. Quod neque, ut G imus monuit, semper, neque saepius fit, possunt tamen nedum deliria, sed alia saeviora quoque symptomata praenunciare, eX hi more quippe si arsum in cerebrum ascendente. Qitare pessimi existunt dolores in partibus ignobilibus facti, cito vel repente Occultati. coibus non minus , ut dictum est, timendi sunt, qui in remota a visceribus, seu longinqua parte, concitati ad sh- pernaS partes ascendunt. Quos expressitHippoc. in 3. lib. Prog. d text. O. dicens: Dolores, qui cum febre sunt circa lumbos, Ufisferas sedes, praecordia attigerint, inferas relinquentessedes, ex

tiales admodum sunt. Itaque eo fideranda alia Agna. Nam squod horum pravum eaestiterit, desperandum de aegro est. Si vero, ascendente in praecordia morbo , alia fgna parva non eam Ititerint, talem fore purulentum admodum e pectabis. Ex quo semper humorii ad supernas partes ab ignobilibus e longinquis

Lib. I. text. I o. Ubi Autor noster, Galenum secutus, ουs, omisit, M'd tamen Foesius, juxta exemplarium fidem , adjungendum putavit. Vide inuino hujus adnotat: in liune aphorisin. b Lib. I. Prorrhet taSt, 37.

158쪽

Lassituis dinum diffeIen

tiae.

quis rem 1o, mala: uti in a. Pm l . itext. I. ait, ex Iborum recursione , oculi perverso, mala. Et postea texib)38. Ex lumbo rem dolore ad os ventriculi recursiones febriles cum horrore, quosa, tenuia, b multa evomentes, mente aberrantes, voce privati, nigra vomentes, moriuntur. Et in 3. libr. H Quibus tum orum tenues, diuturni dolores ad hypochondria euntes, j ciborum aversae cum febre, dolor his valens contentusque ad caput peFveniens, cito cum quadam eonvulsioneperimit. Et in a. 0ac.praef. Q 0m. I. se . . text.

3o. Qui dolores acuti paulisper in claviculas, , in superiores

partes transeunt, lethales. Quamobrem dolores partes longinquas eXcercentes, tam qui occultantur, quam qui acti peras sedes recurrunt, pessimi eXsistunt, ac cum signo pravo lethales. Demum doloreS etiam quamcunque partem occupam teS, ac affligentes, qui ab aegrotis non sentiuntur, perniciosi exsistunt, quod vel delirium, vel sentientis facultatis exstinctio nem denotant. De his Hippoc. in a. A orifM. 6. Quicunque dolentesparte aliqua corporis dolorem non jentiunt, bis mens uePotat. CAP. XXI.

De praeditis ne ex lassitudinibus. Ex lassitudinibus homines saepius in morbos acutos incidereν

neminem in Medicina versatum latet, quod Sileno e) conti,gisse Hippocrat. meminit. De spontaneis itaque lassitudinibus, quas non simpliciter lassitudines vocari Gal. voluit, sed sp0ν laneas, interius cau's habentibus, tantum agendum est. Η 'rum autem lassitudinum triplex est differentia, una, quae ulce ris, altera , quae tensionis, terria ex ambabus composita, quae inflammationis 1enium prae se fert; prima ex Cacochymia, altera ex plenitudine, tertia ex utrisque una coeuntibus haberoriginem. Hae vero plerumque universum corpus, quippe Omi ψgenus musculosum, decutem ipsam, occupant, aliquando d0 1um 1plum, quod multis acute aegrotantibus accidisse quisquς nostrum saepius in prini Vidit, aliquando caput, aliquando, ut docet Galen. an horo de curandi rat. pe ang. missionem Jecur, ali quando lienem, quandoque ventrem, interdum costas, septum

83. o Protethel. lib. I. ioo. Q Text. 7Q o Epidem. lib. I. p. 969. AEgr. a.

159쪽

Cap. XXI.) DE PR,AESAGIENDA VITA ET MORTE AEGROT. I stransversum, vel os Ventriculi, vel aliud ex internis membris occupat. Aliquando etiam eae lassitudines in brachiis, aliquando in coxendicibus, cruribus, Vel pedibuS obserUantur, quaedam etiam ipsarum in principiis ortae diu durant, Sc aliquae in augmento ves statu, atque demum aliae morbo declinante sentiuntur. Bonae vero ad praedicendam salutem aestimantur, quae Lassituin brachiis cruribusque apparent, cum saginis coctionis; forte dines enim decumbentis ac propulsi humoris a praecipuis membris ad longinquas ignobilesque partes, perinde ac dolores etiam, indicant , quae nedum in hisce partibus, si una cum signis coctionis, at quinimo etiam in universo corpore, fraesertimque indor , observentur, bonae sunt judicandae; saepe enim metastasin, seu transmutationem humorum ab internis membris ad externa, quippe ad musculos & ad curem factam, sequunmtur: ignarae etiam mulierculae id scire putant, cum audierint aegrotos lamentari de corporis gravitate tensiva ac phlegmonosa, morbo jam aliqua ex parte declinante, quod lassitudinis genus frequentius tunc temporis sentitur eos solantur, dicentes optimum signum esse, atque eX iis nobis significari morbum foras exire: λpius enim aegroti, qui prius a vehementia mombi vexati, curaneas illas partes lauatas non sentiebant, lassitudine fracti observantur vel ideo, ut jam dictum est, quot vere

morbus internas sedes deserat, ad externas exeat. Una quidem omnium est conspiratio partium, atque confluXuS, saepeque inoxii humores quocunque modo a natura concocti, e magnis vasis ad parva delabentes, sese in mustulos tandem atque vel etiam in cutem recipiunt, laslitudinem efficientes. Haec enim

aliquando abstessus praecedunt, de quibus, Galen. in lib. q. Aph. 31. seripsit: Quomodo in febribus Iacta sit lassitudo, ad articu-DI, , maxime circa maxillas fiunt abscessus: hoc vero ideo usu venit, quia a calore febrili sublata in caput est humorum copia, quam indepo stea ruentem maxillarum a tenes suscipiunt, quomodo fit, quum in alas, b inguina a superioribus partibus aliquid te

veHerit. Optimae quoque exsistunt, quae aliqua vacuatione vel Rrte Procurata, vel sponte praestita, evanestunt; optimam quiadem vacuationem ac criticam denotant, qua aegroti juvat

160쪽

Quaenam malae.

tur; de qua in Coacispraedictionibus. a Qui comatepress, tussim fracti, obsurdisrunt, erumpente alv0 rubra dejiciunt tarta erisu, idque juvat. Quae Vero Vel in toto corpore Vel in dorso, vel

in aliqua alia parte, humoribus nihil concoctis, omnes mahae sunt judicandae, omniumqtie maxime cum mali S sIgni S prodeuntes, aueque siuna multa alia flavaque fuerint symptomata. Non minus etiam esse erunt suspectae, quas nulla Vel arte Vela natura facta va citatio levat, de quibus forte Auctor Prorrheticorum in a.

Prorrh b text. 3. Quibus afvus liquida, lassitudo, capitis dolor, Aris,

sigiliae, obscuritas, impotentia fuerit, ut hi mente moveantur, spes est. Et my.e0I. pr. σε. setis. I. text. 33. Delas ali caliginosi, pervigiles, insomnum inclinati, desudautes, recasescentes, malum: Et a. Coac.praef. Hsect. I. text. 7. lassitudiNefracti cum horrore, eum exsudaserint judicii modo, direcaluerint celeriter, malum, cum alias , tum s eo tempore sanguis e naribus stillaverit. Ubi vero multa simul adsint symptomata, cum his pessimum est; multitudine enim humorum naturam undique graVatam, ac meratam significant. De qui 3 3. coac. praes sese. I. text. 3 .Lassati , ngultus, stupore Occupati, malum. Et pollea d Ab oe krum pervertiove cum lassit uine, , febre, rigor lethalis: coma quoque in iis accidere, malam. Cum multis itaque symptombtibus lassitudines malse, lethalesque, si morbo plane crudo semtiantur, dc cum ali quo signo pernicioso. Sed de his satis, atque de praedictione a vigilia, sbmno, comate, ac aliis soporosis atre

C Ap. XXII. De sigilia, quidque ipse morbis praesagiat. Tametsi vigilia, & somnus ad primum ac communem semsum, ut Galen. meminit, pertineant, de cujus symptoma' tibiis superius partim egimus, atque nunc agere puramuS n0 bis vero placuit, absoluto de sensibus particularibus prorsus sermone, de vigilia & sbmno, soporiferisque affectibus, qua' tenus ad Prognoitici cognitionem faciant, hic agere, priusquam a motricis facultatis syniplomatibus Prognosticum indagaremus Vigiliam autem ac somnum hic primo naturalem statum non

SEARCH

MENU NAVIGATION