장음표시 사용
31쪽
2s vincat, excutiatque nisi sorte Auctor iste cum Iansenio existimet ignorantiam culpa
primi Parentis in posteros effiliam, quanquam in vincibilem, a peccato non excusare.
XXIII. Dixi secundo, homini Probo, & Sapienti rei cujuspiam veritatem indaganti non semper assulgere lumen divinum , supernaturale quia videlicet Deus non tenetur illud, etiam enixe petentibus perpetuo , Q constanter immittere. Patet illud ex pluribus controversiis, quae inter viros sanctis . simos , doctissimosque agitatae sunt in ovibus post efiisas ad Patrem luminum ar- aemissimas preces, post diuturnam disceptationein , nihil certi assequi ac definite potuerunt. Quis neget Cyprianum, ia- tres Concilii Asritani, Dionysium, itein sanctissimum Episcopum Alexandrinum, &ardentissimas ad Deum preces effudisse &singulari adhibita diligentia investigasse: inenaret lex aliqua divina, quae sanciret validum esse baptismum ab Haereticis collatum. Illi tamen quanquam Deo ardentissime, sudiplicassent, legem hujusmodi penitus ignorarunt. Ex quibus sic liceat argumentari Patres modo memorati, sollicite implorato Dei auxilio, omnique adhibita diligentia, ut de viris sanctissimis aequum est existimare , legem ignorarunt prohibenteni baptisarum, Hari cis , denuo baptisari: M
32쪽
pravis eorum aflectionibus ; haec enimiuspicio in viros Sanctissimos cadere nequit Invecta est igitur sensim , ac propagata ex desectu divini, ac supernatiiralis luis minis quo quidem , ut a tua culpa Ira missis, quas ni o dicebam, cautionibus, sed ex mero Dei placito, cardere. Idem dicendum de controversiis mora XXIV.
libus circa ius tum divinum positivuli inimnaturale, inter viros sanctos accuratissime, at incerto demum exitu , disceptatis puta
cum Augustinus asserit , Chri stomus negat homini, in pari casu in in eodem mortis periculo versanti licitum uti eadem aequi vocatione qua Abrahamus olim usus est , cum vita , ut sibi quidem videbatur, apud AEgyptium Pharaonem , citerum apud Abimelechum periclitaretur est enita maxim probabile utrilinque Doctorem, in loco ancipiti, divinum, ut semctos decebat limen postulasse δε tamen certum est non iitrique divinum lumen adfuisse ;cum duabus sententiis plane oppositis veriatas inesse non possis. Stet itaque esse aliquaen lagis ignorati nem , in quam nullo peccato personali nec ulla nostra culpa incurrimus quae proinde , nec vinei possit , nec quae ex illa consequuntur, nobis vitio ac crimini tribui
33쪽
debeant. Unde discat Auctor praedictus hir-jus responsionis , non fuisse tam exultanter contra benignae sententiae Desensores laxitatis invidiam concitandam; quandoquidem
praeter caetera , argumento movebantur
cujus vim, robur ipse ne leviter quidem sua responsione perstrinxerit 3 quare illa omissa aliam subjiciamus.
X. V. Et primo quidem , quidquid junior iste
scriptor cum nonnullis aliis sentiat, fate-D.Thom mur cum D Thoma dari posse ignorantiam invincibilem, tam juris naturalis , quam
positivi ; sin minus quoad prima Principia,
& clariora Decalogi Praecepta Taltem quoad Conclusiones dissiciles remotas, de quibus dantur opiniones contrariae inter Doctores. Enimvero homines an 'issimi Doctissimique , ut modo dicebam, de pluribus inter se discrepant, an sint licit , an jure naturae prohibita iis utatur . ,. an ure naturali teneamur ad resarciendum damia uiri cum sola culpa veniali illatum An Iudex possit morte damnare , quem certo novit immunem ab objccto crimine, quia illitii in soro exteriori sussicienter probatur. Habet utraque propositio Pios Doctos Theologos dissidentes. Alii partem negantem : Abi assirmantem tuentur: cum itaque pars utraque simul vera esse non possit, necesse est alterutrali esse salsam
34쪽
legenti Murae iiivincibiliter ignorant: cum supponamus esse viros Sanctos, Doctos, plane existimandum est inhibuissuillos ire omnes, & diligentiam omnem ad inquirendam veritatem ; quae si nihil ominus illos effugiat, omnino dicendiim est hujusinodi ignorantiam, Gnςulpabia i ,- in vincibilem esse. Confirmatur. Quia nullus Doctor quant' invis sapiens,&. Doctus habet privit gium numquam errandi in iis, quae docet circa jus naturale potest erso coi tingere, ut fallatur interdum, fallatur autein errore invincibili; quia si liberum ipsi ac integrum
esset, ut uir errorem vinceret , suadent
eximia ejus sanctitas, & Eruditio, adhibendam ab eo omnem operam , ut excuteret agnorantiam illam, erro remque deponeret.
Alterum dogina, quod ut ro fatemur, stud est, videlicet huiusmodi ignorantiam in vincibilem a peccato excusare ac laiie existimamus a Vir Catholico nerari non posse , praesertim post damnatam in Pio V. Gregorio XIII hanc Baii propositione lim rationem indisseisissem prevari.
m pertinet is tarium. Iteni ab Imi contio X. istam aliam exclan senio depromp
35쪽
qua haberet vires, pum impossibilia , utra . que enim propositio inanifest deducitur Doctrina , quae asserit ignorantiam nyiliciabilem , a culpa neminem liberare.
VII. Prima quidem , quia illud quod nullo
modo cognoscitur , non est voluntarium nihil enim volitum, quod non prius Ἀ-nitum sed quod ignoratur invincibiliter nullo modo cognoscitur Ergo quo ignoratur in vincibiliter , non in voluntarium. Quamobrem si peccato non careat, quod ignatur invincibiliter, sequitur omnua nota esse peccato immunes, etiam illud, quod non est voluntarium. Hoc autem Baii placitum summi, quos dixi, Pontifices proscripserunt.
Altera propositio non obscurius ex eodem principio elicitur in hunc modum robserv xio legis , quam homo invincibiliter ignorat, est illi impossibilis, Ergo si teneatur illam servare tenetur servare praeceptum, quod est illi impossibile. Antecedens est certum, quia ibi non est potentia libera, expedita servandi legem, ubi deest, unum ex iis quae ad complendam hujusinodi potentiam necessario requirim-tur . Atqui cognitio legis in obligationis quam illa imponit, est unum ex iis, quae necessario requiruntur Ergo si illa desit non est r*entia libera, de expedita adser-
36쪽
vandam legem Ex quo seqintur praere iune lege contentum impleri non u proinde impossibile esse. Secpuniri inretii
liominem peccare , ac demereri absque si . bertate indifferentiae, Met ni misci ai m non trabet poteritiam, quam in do descripsimus quae altera in E quinque prepositionibus Apostolica censura notatis De in diui ivilinea uisu deh. Vm rantia invincibili excusante a peccato, favet imprim decretium Alexandri VIII in p quo minatu haec proposi---- Θ'tur ignorantia invincibisi iuris natura , hac insam natura iam , opera tem ex Uza ,
netur ad tam claram litis dicisionem in ponet larvatus Abbas frigidae vallis in Quae βη stione Iuris Pontificii , propositionem M 'ignorantia in vincibili damnatam ab Alexandro VIII. Esse certam Sancti A Umi , a. e. intra Pelagiandis ορ- - ratemve Pag. ν qui ita proscribitur esse imo iure nullum, PQ Ιχ. esse per se fusum, esse obreptilium. En proinso' hiiquae, desperatae causae argumen- mihi Convitia scilicet a querelae litigatoris. de causa dejecti, adversus legitimum judi
chim reclamantis An reponet te imi ex vetere novatorum XXIX. querela , non te mere reprehendi hodiernorum Pontificum Decreta . Quae anilauae
37쪽
Ecclesiae. veterum Conciliorum D,
trinae adversari videantur. Atqui decretum
Moiulii VIII. de quo luc di hujusmodici siquidem Do ignorantiae
J-ncibilis , peccato non excusantis
nobiscum sentiebant, ignorantiam invinci-hilem iuris naturalis, a peccato excusare. inquam nemo heologus inrctu partium liber respondebit. Nam Doctores Catholiri falsitatem illius quivi seucundae pyrtis huius argumenti egregie inersederund Synolimque Palaestinam ab ea ca-
uia ni sedi minis mera fallacia est in propositis,inta amitur Eccle- m Catholicam posse diversis temporibus. opposita D nata definire. Cum enim
hodierna, non secus atque antiqua, sit vetii Christi Ecclesia , non potuit ab una definiis xi quod fuerit ab alia reprobatum non porti ii Ecclivia , temp.re Divi Augustini, sincim, hujus nostrae a uis Ecclesia
sunt, certa incertae est praeserendari ita cum proponuntur duo aliqua Ecclesia decreta, c retuli uni , , Muid dubim: arquitia ut certum praevaleat dubio : Atqui ipsis Desiemanis mc certum, nec evidens est Vel
38쪽
vel ab antiqua crusta definitum, vel ab .
Atigustino creditumae quod g. dmerendum de demerendum sussiciat libera ta a coactione, nec requiratur libertas
indisserentiae. hoc enim pauci ipsi segre ge existimant Contra et certum ae
notissimum est, ab Ecclesia hujus temporis oppositum doceri ac laredi. Ergo haec ejus Sententia est alteri praeserenda. Idem dicendum de ignorantia invincibili Assirmat Jan senius ejusque Assectae
ignorantiam invincibilem juris naturalis in statu naturae lapsae non excusare a peccato, eamque fuisse sententiam D. Augustini, veterum Ecclesiae Conciliorum. Haec sane Ian seni sententia non est certamevidens, cum reliquae heologorum scholae oppositum censeant; Dogma scilicet ignorantiae invincibilis a peccato non excusantis, nec ab Augustino traditum, nec a Synodo Pa- testina sancitum. At certo clare constat Contrarium a Romano Pontifice Alexandro
VIII. fuisse definitum est igitur certa illa ac notissima ejus Definiti, incertae ac dubiae praeserenda. Atque haec ex occasione dicta sint ad confirmandum Dogma ignOrantiae in vincibilis a peccato excusantis. Quod argumentum uberius disceptandum relinquimus Auctoribus supra indicatis qui rem ex professo tractarunt. Concessis
39쪽
inque prolix duobus superioribus postit- this , interdum ignoeninti in vincimus saltem partis alicujus uitis natu iralis sin quod illa excuset a peccatori ter iiiiiiiiilant ne mitis, in quod umini sese collisi i tae disputatis, nc stra. Negamum
que eum qui sequitur opinionem minus probabilem faventem libertati , hi concur si probabilioris stantis pro lege , eum , inquam , habere ignorantiam invincibilemissi s ac proinde ex eo capite , a peccato excusari.Cuius no strae Assertionis ratio mul
i. Ratio ' Prima esto. Ut aliquis censeatur habere qua pro ignc stantiam mi obueni legis , necessirignoran est ii nullam habeat ejus notitiam , sed invinci neque dubitationem. Atqui falsum est , bile non eum, qui uilio probabilius esse Legem esse con existere, illi non existere nullam ha-Junct m iere notitiam legis, nec dubitationem decu Dpm Ergo alibi ii est imi n judicat
pro,ibilius esse legem existeres, quam non
existere, habere ignorantiam invincibilem I s. Minor propositio est per se nota. Quia motivum olim seu probabilius seu probabile reprae tam intellectui exis. tentiam gis , hoccipis ingeperat ejus notitiam is actus quo intellectus , ex tali motivo iudicat legem existere, est
ipsi me notissis, s cognitio legis.
40쪽
Prima vero propositio videtur adeo consentanea rationi ut asserat Vasque , insignes odiores, qui eam a se traditam initio , rejecissent , re deinde attentius d . explorata, ultro admisissie, eamque scrip
tis suis in publicum editis docuisse. Si e i autetia utraque ejus pars probari potest Primo quod illa dici non possit ignorat
tia. Quia ut res aliqua dicatur penitus ig- norari, nulla plane in animo nostro vigere debet ejus notitia , nec prima quidem ejus cogitatio in enim aliqua ejus notio quantumcumque tenuis habeatur , dici quidem potest, eam non plane sciri, nec perfecte cognosci affirmari tamen non debet eam penitus ignorari. Quamobrem qui negant in homine adulto dati posse ignorantiam Dei , ex eo probant; quod nullus homo adultus reperiri possit, qui non habeat ideam is notionem aliquam Dei, aut saltem dubitationemri Et qui ut scite ait Romanus Orator , Etiamsi
ignoret uriem Deum habere deceat, non Ti. z.
Secunda pars, Quod illa ignorantia non XXXII. debeat invincibilis appellari , probatur. Quia si homo ille habeat primam Dei, ejusque legis notionem , aut saltem dubitationem tenetur rem tanti momenti