Carmina cvm brevi annotatione

281쪽

4o8. παῖδα τε νηπίαχον καὶ οι α ρον. - quod nonnuli scripserunt καὶ ἐμον μορον et meam mortem lnon bene Sch. Ven, A. Schol. interpretantur uuορον κακόμορον, et Apollon Lex. ποτὲ μὲν καααορον κάααγρος η ταχα χ ρ' Perpers Pro ναορος 3 . Hesych in αμμορον, b ista exscripsit, καταμορον pronuntiat. κάι μορος aliquoties in Odyss occurrit. f. lotho p. 74. 41 s. si φαμαρτου mihi te priuatae. t iterum X, o Astyanax πο πατρος αμαρτων Privatus Patre 4 a. ου γαρ ω ἔσται ἄλλη θαλ πωρν Apollon. Θαλ-

et mox comparat το ἰαίνεσθαι, Θαλπεσθαι, χαίρειν.

Δινειν, a sensu caloris qui recreat.

ἐπεὶ α συγ πότμον ἐπAerc. de hoc usu του τι σπεῖν v. ad . 359. 413 ουδέ μοι ἐστὶ πατὴρ - est vorsus laudatus et I in Schol Sophocl. i. 14 ubi est ουδ' ἐμοι. 414 ῆτο γαρ πατέρ ωιον απεκτανε. Demerrtu non conflat quis ex pluribus sui tamen aliquis, qui de dialectis scripserat, dictum esse voluit αον pro ἐαον, ad eoque nec asperum appositat. At Apollonius doricum esse docuit Pro μέτερον, μόν. Sch. A. debuerat dicere, esse formam antiquam, qua Homerus sus est seruatam serius a Doribus quae vi et signiscatu pro uo adhibi. ta est, ut nose pro meus. Hoc idem statuerat Herodivnus ἐν τροι:ωδία, docente Sch. B. Leid. et Lips etsi idem in alio libro ἐν 'Επιαεριο uῶ, ex ἐαον id factum esse eem fuerat. Verum alter hic liber ei sui suppositus es.

Selio ad A, 66. Videtur alius Apollonii liber περὶ ρκ' ωδιων sutisse ad hunc Herodianus saepe ἐν προ ia in1pexerat. Ceterum res ipsa per se est nota et ius Κ, 448 et variat spiritus in libris et edd. v les N, 96. II, 85o Dores asperum respuunt: cf. ad , t 8 et M. N. 448 ubique lenis conspicitur. Vitioso πατέρ ἐώ Iegitur non modo in edd. ante Turnobum, sed et in codd.

282쪽

IN ILIADOS LIB. VI, o - 4eta a I

Lips Cant. πατέρα 'μὸν Vrat. A. πατέρ ἔκταν μεῖο γε interpolate n. Vindob. απέκτονε tymologus notauit Ut sit praetorii peris eis. Alienum tamen ab . . qui orisium desidesrat. Recitantur K r4. . . a Strabone XIII p. a B.

4 i5. πολιν - ε ναιετα-ταν Aristares us ναιετοω- σαν recte quidem, et hoc Verum arbitror. ναιεταουσαν, - ωσαν - ωσαν. Est tamen altera lectio codicum,

etiam Veneti In tymologo p. 98 l. 54 dicitii esti Dorica, quia Dores O in i mutant saltim erit antiqua aliqua ratio. Supra , 38 Λακεδαίμονι ναιεταωσν statuebam esse ex ναιετα- , t etiam est ναιεταασκω, ita scribi deberet . I. ναιεταωσαν. In Codd. ArOcc. Mori. Vrati c. est ναιεταουσαν idque edd. habent Flor et Ald. I. successit ναιετο-ae in Ald. a. nec quicquam ab aliquo notatum vidi

laterpretatur, quid sit ἐξεναριδε. Scilicet est idem quod it ιυλευσε. Mireris hanc vocem lectam iam , si E,155 844 notari tanquam explicatu indigentem a grammaticis Apollon in ἐναρίζει. ejeli Eustalli Schol. Videntur suisse, qui dubitarent an Pr φονευειν Poneretur, alii, an pro σκυλευειν. s. ins ad H, 47.418. λλ αρα υν κατέκηε κατέκαιε. Cant. Versa allato illustra verba Aiacis Schol. Sophocl. i. 5 3 τὰ δ' αλλα τεύχη κοῖν ἐμοὶ τεθα νεται. 4ao. 3mphas in montibus et in fontibus gentes nouisse Hom rum, notiatu dig.ιum putauit Sch. . Apud εtrabon. XIII, p. a B laudantur us si a I. a. S. 4aa. οἱ μὲν παντες se κίον 1ματι Atti . b. AAristarchea lectio est, eaque usu obtinuit; sic et i et et repugnat usus in primo casum, idem. quod μία, secundum quam vocem esse deberet'. Longum de hoc est Scholion Sch. . forte exierodiano ἐν προύω ques petitum es Schol. Ven. p. 78 ad Cat. Nau. 99. transscriptum ab Eustathio p. 5a, 48 Attingit rem quoque ty-moL Et II, 9ὶ hoc cita laudato, apponit Apollon. ME. GLi P. II S

283쪽

Lox et inde Hesych in G, ἐνὶ et in 1ματι Hiare me. trum κίον ἰ ματι Atti εισιο Viderat entleius, qui proepter hoc ipsum forte lectionem ἰῆ suspectam habebat, quia nusquam alibi lac, ειοῦ, ἰω, γὶ, Occurrit, sed tan

κιον αατι κείνω Prior in Aid modo corripitur, ut statim RA, D, υχὰ Aie προίαψε modo producitur in serio stalicet olim αIιδος. Verum dici potest, versum reseren. dum esse inter eos, in quibus hiatus serri potest propter pedem exeuntem in ea Voce. In capite verius τοὶ iis nouauerat Barnes sine causa idonea. 424. βουσιν ἐπ' είλιποδεσσι. Primo nunc occurrunt εἰλίποδες βους quos πο ου εἰλεῖν, b. e. λίσσειν τοῖς αἰδεο κατὰ τὴν πορείαν dictos esse haud dubitare lieet cum oepperio V. Sch. r. Etymol. Hesych et librum Hippocraticum de Articulis, ubi caussa quoque assertur, cur boues sint ιλίποδες, quoniam coxendicem habeat boves non firmiter haerentem acetabulo: o βους καλαμνφυσει το αρθρον τουτο τὴν κοτυλην εχει μαλλον esse ἄλλων acclitabulum cauitatem coxendicis os femoris exei. pientem habet laxius bos. d. oes p. 784. 5. Illustra. vi locum nuper Schneider ad Varron in Co rrigendis ad p. 45. Ceterum desideres forte digamna, hic et adibi vi I, 46 a. quia fuit ελω Ιειλω, θειλεω debebat ita. que esse ειλιαοθεσσι. At probabile fit tres suisse sormas ελω, λου, et 1ελω. Scribunt quoque seriores εἱλεω et εἰλέω ἔλAσω et ἐλίσσω. f. ad A, o et ad L 6a. v.

vs του βασιλευειν nihil monitum video Non tamen exemplum memini, dici reginam βασιλευειν, et quidem ad.

iuncta notione imperandi alioqui si possit regi esse

284쪽

toeci, vel regia esse irpe verum hoc cum adiuneto tractus, in quo βασιλευει, est αρχειν, κρατεῖν . . c. d. A, oi ςτα ἐγ μφιαλω θαν βασιλευσε 'Aχα-ν. At haesit in altero, πὸ Iλάκε cum hoc paullo insolentius dictum videatur, quandoquidem apponi debebat nomen 'bis sub lac monte sitae, Lennep. l. l. ad . 396. Animaduerss. p. 4a et suspicatus est excidisse nomen Thebes, et emendauit ιι 1τερα ὀ . i. βασίλευεν υπὸ λα-

Θά δεσιν τὸ Πλακι iiλη-y. Fatendum tamen, vocem Os sic loco non satis commodo subiici Ceterum et hie erat vulgatum 1 οπλακε V. ad 396. . 6. την ρ' ἐπεὶ mosc. a. oscitantia puto rismi repetitum offendebat Lenneptum; verum priorOloco est pro ην. Licet de toto loco suspiciones mo

vere.

4as. 43o Versibus his, ad naturalem sensum saetis et adfectu plenis, plurimi si sunt ut de Porcia p. t inrcli in Bruto p. 99 E. ubi rem in tabula exprυsiain illa

intuens in lacrimas eruperat, suam ipsus fortunam prae agiens. Subiicit Boitus a se non Hectoris monitu in eam

usurum esse, ins 49o Ιστον Dulcissimos versus hinc petiit Properi I, I, 3. et Val. I. III. a sq. Sunt quoque uss. p. Schol. Sophocl. i. 514.

43o. τυ δε ιιοι θαλερος παρακοιτης Θαλερος, haud dubie aetate florens in aetatis floro constitutus. At Sth. B. αγαπιρτος. τοῖον δε Θαλος, A αγαπημα quaa non opportune satis monita esse videntur. 431-439. Locus ad opographiam si notabilis. Fuit pars murorum ab occidente vel ab occasu solstitiali humilior. Non longe aberat capriscus, ἐρινεὸς aut col-lla aprificis consitus Strabo XIII, p. 93 B. τραχῖο τ τος ἐρινεω ς seu, Vt p. usiatb. ad , 45 φαχις τις ιμνεους ἔχουσα ηλη προ τη; Τροιας. Sic ἀσφοδελὸς pro agro asphodelis consito L A 558. et alia. Erat porro σκοπια, collis Il. X, 45. 6. Eo perueniebatur imile a tumulo ali. Λ, 66. .

285쪽

Porro ad antegesta spectat, quod ab hac parte ex. gnaro urbem tentaverant Achivi, ducentibus eos viris principibus, Aiace troqua, Idomeneo, Atridis et Dio. mede. Fuere haec in Carmine Cyprio exposita quaatum quidem ei Procli argumento των Κυπρίων assequi licet: nam tacta legatione ad Troianos ab Achiuis ad xes repetendas, 1 δὲ υ υπηκουσα ἐκεῖνοι, ἐνταυθarra τειχοααχουσι. Re insecta discedunt mox ad urbes disipiendas. Fuit do hac murorum paris fabula alia, cuius reis

eordatio haberi potest e Pindaro I. VIII, 4 sq. 53 sq.

partem hanc murorum, qua aliquando Troia esset a. plenda fuisse inructam a Telamone cum reliquae partes, utpote alidiores, manibus Neptuni et Apollinis essent eductae. An autem alium aliquando ab hac parte captum luerit dubites, si quidem quo durate inducto illa mpta est. Potuit tamen fama esse diuersa, aut, cum ummuris dirutis inductus fuerit, potuere illi ab hac ipsa parte deiecti esse. Certo Schol. . notat, ad s. 438. dixisse poetam haec, προοικονομουντα, quod fatale erat, ab hae parte capi Troiam.

Sa. χ παῖδ' ορφανικον λί e. ης Aristarchea seri. plura, quae et expressa est e cod. Veii testatur quoque des ea Eunath. p. 653, 4r. Et Schol. Lips. p. enit. λίνα πολλα των ἀντιγράφων Θεν δια του η. Et se quo. quo Vrat. b. o.M. Sane et hoc bene nam I, 3b, ct he et hoc ipsum alibi occurrit ius. II, 94 96. s. ad , 598. Verum ε*ς aliis locis pluribus frequentatum est itaque scriptum constar sibi malui mi autem

utroque modo ungitur. 433 ad 439 - ἀθετουνται versus septem: quo niam Andromachae non conuenit oratio: tanquam diminae, puta et quod falsa narrat; nam nec alibi odita murum ab hac parte captu facilem dixit nec pugna iniri prope apud muros adhuc facta tum Hector nihilud haec respondet, 44i ubi f. id Schol verum tanIum

286쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 45i--457 77

ad superiora. Haec In M. A. At B concedit non conuenis haec mulieri cuique conuenire tamen Andromaeha virilis animi seminae, quae etiam equos curat. s. Θ, 86 sq. - et ad πάντα ad plura illa spectare. - Aegro serendum est, tam parum explicite hoc in θετει rata pom primo loco erat monendum abfuerintnoti v ab antiquioribus odicibus, an iudicio tantum grammaticorum haec damnentur hoc quidem probab, lius unde et Sch. . ad 44r eum qui carminamom rica disposuerat, male hic suam rem egisse ait ο δε διαροσκευαστής ἐπλανμη b. e. si recte intelligo verba laretinuit versus qui deleti esse debebant. omne tamen iudicium, si silacerum ac tutum erat, hunc habere debebat fundum, ut constaret, qualis fuerit lectio aut eis elionis diuersitas tum, cum ex rhapsodorum recitations litteris excepti fuerunt versus Hoc cum ignoretur omnis eritica vacillat et errat, aut ad meram suspicionem et iudicationem redit, quam pro se quisque iacit varie.

λαον δε στῆσον παρ' ἐρινεον. Super ἐρινεος Vid. Eust. p. 653, 5 a. Ia63, 3. Etymol. Hesych et In . Versus 453. 434. leguntur p. Strab. XIII, p. o B. 434 αματος ἐστι πόλις Aristarchea haec est lectio. et ra Callistratus legerat. Scripserat scilicet illo plures libros προ τας μετησεις in quibus hic locus fuit. Lmilis bellus fuit Ixionis vide ad 437. αμβατος, ευεπίβατα, laudato hoc versu Apollon Lex. h. v. add. Sehol. br. Etymol. Hesych. ἐπ ομον ἐπιδρομῆν παρεχον, αλπιον. Suidas.

455. τρὰ γαρ τοτ ἐλθόντες scribitur quoque V r.

Vin A. Sicque o I. Ineptierunt veteres super . . multa p. Eusath. p. 653, 3.

Ixion ἐν τω προ τους iθετημένους στίχους . quo de libro vide modo ad 434. Ceterum hoc iterum exempliam sua es αριστοι ἀμφὶ Iarea sit pro ipsis Aiacibus. inium ad T 146. Valde tamen sulpectos habeo versus

287쪽

456. . a rhaptadis adiectos. ο αριστοι uφ' A rea iungenda sunt, alias ari ictilus οἱ repugnaret Homerico moxi sunt optimates illi, Aiax uterque, etc. Est in Mos a.

ἐπειρήσαντο ' βριστοι nec male. 438. που τα σφιν. In Ven τι σφιν quod et a

Flor Ald. I. Vrat e legitur Θεοπροπιας BaroCc. Mori439. 1 νυ καὶ αυτων Θυμος ἐποτρυνε και νώγει. v. σου in nonnullis suit p. clioI. Ven. A. haud dubio melius, quam αυτων Monet Ernesii temporum ordinem Postulasse ἐπώτρυνε και νωγε. Recte, si grammaticum ordinem Exegeris sed sententia admittit praesens, quan doquidem contini ata est actio.

44η ταδε παντα μέλει Sch. . notat, respicor haec 1s 3 r. a. insertos scilicet dixerat Isseqq. 33 s. Eo spectant verba adiecta: ὁ δ Δασκεγαστης πλανήθη eum, qui lectionem concinnavit inducis passum ait, ut hos II apponeret tanquam genuinos.

s. dicta ad 2 33.

44a Τρωαεις ελκεσιπεπλους Epitheton occurrit te, Tum , 97. X, Io5. ubique de mulieribus Troianae Sensus est apertus, vestibus indutas longo syrmate con spicuis: au έλκουσας τους πεπλους Sch. A. ἐν rae βαιιθι Φπισυρουσαι τους πλους. Similiter Sch. br. Etranol. Hesych. Formatio vocis mirationem facit, cum stolierum ἔλκεχίτωνες', 685. Verum simile est αλφεσι Diau. cf. Eustath. Versu hoc usus esse sertur Iulianus Imp erga de hortantes, ne bellum cum Persis faceret, p. Io Lydussi P. II et utitur eo aliquoties Cicero ad Attic. v lib.

II, 5.

οτι το κακος ως γραφεται καὶ κακος in Schol. p est γουν, καΘα κακος nescio a quibus argutiis εἰ sit loci io. De αλυσκαβ cf. Eustath. p. 654 49445. οὐδ' ἐμὲ Θυαος νωγεν. Priores naso e codd. ossoriant en Townt. Μ c. a. pro vulgato οἰονε Parum interest.

288쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 5 - 449 79

ανωγεν ubique legitur non ανώγει quia ad praeimrita tempora retrahi potest sententia. Versus propter sententiam nobilis: commendatus a Plutarcho de aud poei p. SI F. etsi in sensu amittatur. 445 μμο εμμεναι σθλὸς αἰεὶ, καὶ πρωτοισι μετα ρώεσσι μαχεσθαι. se interpunxere, - μεναι ἐσθλος, αἰεὶ καὶ aeo. Cum ita καὶ durius sit interpolitum, iusso veteres post καὶ interpungere monente Sch.

A. Nicanorem περὶ NYμR Jaoc Praecepisse, notant Sch. . et Lips

446. ρνύμενος πατρος τε μεγα κλεος - recto Sch. B. -ο σπουδαζων. At Apollon. h. l. et Od. , 5 accipi αντικαταλλασσομενος, quod alienum ab . l. v. do hoc voc ad A, 59. 3447. . s. iam sup Δ, 63. . . uero lecti ubi vide omnino locus, qui sequitur, merito est omni assimiratione dignissimus anxietate animi agitatus ector modo Ilii excidium ominatur, et Andromaches seruit tem et pueri aptiuitatem modo filii virtutem et laudes animo praecipit. Ad sensum tamen meum locus est elaboratior γλαφυρώτερος et τραγικωτερος, quam a Poeta epico antiquiore expectes. Priores versus, Iecti iam supra, Possunt scrupulum iniicere, an appicii illi dederint alii poetae opportunitatem affingendi reliqua. Sed, ut dixi, ad sensus morositatem aliquam haec spectant quam xepudiet, qui voleti ευ μ ὲν αὐτοδε M. Cant. Hari. o L Eustath. ad h. l. et ad Od Γ, legunt ευ γαρ ἐγω τοδε ιδα quod praeseram cum Benileio ε μὰν ἐγὼ rat. b. Mosc. a. τόν Mosc. I. 448 9. σεται 1μαρ, ο αν - duo hos versus promantiauit Scipio in Carthaginis excidio p. Polybium teste Appiano vn. s. 13a unde translata res in Fragm Polyb. o. IV P. OS. Recitantur quoque a Strabon.

XIII, p. 89 A. Feliciter eos reddidit Virgil Aen. II, 424 Venit summa dies quibus vll . usus est Magde burgensis ille Backius Prassul ad illium sibi in xc

289쪽

dio agdeb. Notum quoquo est Loiichii vaticinium . eadem urbs iisdem ore verbis expressum, in eius Ele. su. . Comp/rari possunt vis Eurip. Troad 58 sq.oταν et τ αν etiam . . scribitur. Et appicta adus. 448 sumo F quod etiam hic est ILO . Est quoque hic locus aver eos, quibus manifestum faciunt, omerum nouisse Troiam aliquando excisam Cum internecione ciuium v. Strab. XIII, p. 89 A. Sunt tamen tot alii loci, vi res hoc loco teste haud egeat V. . , a 6. , 5 ubi v. d. Γ, M. A. 5Sa. 449 ἐυμ λ πριαμοιο pars codd. etiam o l. Vna littera ἐυμελίω scribunt; cumque iis edd. Flor Ald. a. corruptius Ald. a. ἐυμελίω Bom. Γαμελίου, Bde εtepi, corrupto ἐῶ ιελώυ. Reposuit Barnes ἐυα αελίω mmsensu mss. quod iam Δ, 4 legebatur Epitheton est ubi sortis, hasta praeclare tentis. 455. πέσοιεν π άνδρα τι. osc. I. ἐπ cum L - ρα ανδρων ἐχθρῶν. 454 οσσον σε τε κέν τι - ita ubique editum: Pr'eterquam a Clarkio οσσον σευ nescio unde nasi quod apud Barnes video: γρ σευ.

455. ἐλευθερον μοι ἀπουρας de hac voce v. ad A, 356. 456. καί κεν ἐν Ἀργει δεα , πρὸ αλλης πον

φαίνοις Ven. . o I. Vrat. A. Mosc. r. a. ἐν Ἀργεῖουσα, cum hiatu. Quale Argos hoc sit, videbimus adu seqv. Ap ς Lipsis pr. m. Mosc. . n. Vindob quod bene se haberet usu Homerico et praecesserat σε κέν τις αγηται. Sequitur tamen s. seqv. φορέοιο sine a trione, nisi quod in uno Vindob φορέν est προ αλὸν duo indob.

F quod ex . . I νεωτεροι certe Tragici Andromi Chen ero δροφορουσαν exhibent. In Messeido et Hyp rei non sibi constant Schol. A. et Sch. r. dum Mese

290쪽

Uas Argolidi Thessaliae, eos assignant. In Argolido utrumquo oritem memorat Valer. l. IV, 3 4. . ubi v. Burmann. Conueniret hoc cum Vs. 456 ἐν Ἀργει ἐουσα. Memoratur quoque Messeis ad Therapnas Laconicae p. Pausan. III, aO. Audiamus tamen Strabon. IX, p. 66o A. , Pharsalii LX stadiis ab urbs vestigia urbis Helladis monstrabant, και δύο κρηνα πλησίον, εσσηίδα καὶ - πέρειαν. Ita Ἀργος ut antoc de Thessalia erit dictum es. Excur ad B, io8. Hypere in Pheraeserum agro memo iratur P. und Strabon. p. 7 A nobilis fons vel ex Pindari loco de Iasone P. IV aaa. Hunc sontem in num Pheraeorum agnouit Eckhel in Numis necd. P. Lp. 86 sq. idem acute vidit Argos h. l. vs antee. ει--gneum Thessaliae esse. de quo sup B, 68 viditnus Cumque Larisas numus alius Andromachen cum hydria exhibere videatur, non longo in hac urbo, quae olim Argos Pelasgicum fuisse creditur, Messeidem fuisse suspi catur. Saltem recte actum censeo, in Thessalia sontes hos quaesitos esse ab Inipp. 458. κρατερὴ δ' ἐπικείσετ αναγκη Posita haec sunt in medio eoque mutaui interpunctionem. Minus en iunguntur cum τε κέν τις αγηται - φαίνοις - φοροοι - σπικεAεται. ναγκη de herili imperio f. ad Π, dZ γ Me αναγκαῖον. Locum ante oculo habuisse videtur Euxip. Phoen. 9 sq. 459. καί ποτέ τις εἴανσιν - quod εἴπνσιν pro εἴποι - recte ad vulgarem sum. Ita quoque Sch. br. vid ad 4 9. Quae porro in hoc Scbolio subiiciuntur, spectant ad locum , Iasi. Ia ος κε φαγνσι ubi v. Obss. Ceterum s. 459 iunctura continuatur cum sup. οτε κέν τις αγηται - φαίνοι - φορέοις - καί ποτέ τις

εἴπν Nisi post ναγκη interpungas leue. 46o. Εκτορος δε γυνὴ mon inepta est obseruatio

Mosc. S. ἀμφὶ μάχοντο.