Carmina cvm brevi annotatione

301쪽

Ibi legendum add. Eutecn et Schneideri Disertissimus locus est Hesychii in κοστησας, tum in Eustathio, qui veteres ante oculos habuit. Miseris post ista omnia Apin

Ionium Lex etymologiam πο ου κους τῆς στασεας praeserre, quia κοσπη in omero alibi non occurrit.

omussum δια ante πεδιοιο et quod κροαίνων non est ἐπιθυμῶν ut Archilochus accepit, sed ἐπικροτῶν τοῖς ποσιδια του πε&ου. Sic Ven. . et αλλως ' τι οἱ νεαπεροι ἐπι- uεῖν το κροαίνειν ω 'ΑρχΓλοχος Itaque Archilochus. vocem hanc eo sensu posuerat; non vero, quas Homerum interpretatus esset quod eo ducere posset, ut ηι machum . . reponendum esse putes et nec de huius Interpretatione Homeri vera tradi arbitror. Sed de hoe alio loco videbimus.

Verum sensum του κροαίνειν elici ex κρου facile pa. tet recteque Sch. B. ψηχῶν ἐρωουπῶν κυμβαλίζων et

Eust. κρουρον κροτῶν At Sch. r. plura miscent temere. Nunc intelligemus Apollon Lex. h. V. κροαινων ε μὲν ἐπιθυμῶν οἱ δὲ, τι ἐπικροτῶν τοῖς ποσιν. Repetunt Hesych. bi cs. Notam, et Suidas Alterum hoc tuitus et Aristophanes, ut ex Umol patet: κροαίνω, το τυ

trumque recte parui tamen auctoritati accedente quin

quo Veneto, pro vulg. θείει. v. ad A, 6. Similia videbis in Is his repetitis ins O, 64. Barne laudat quoque Θείω.5o8 εἰωθὼς λουεσθαι ἐυρρεῖ ποταμοῖο Ven. A. cum Sch. r. supplet υδατι ἡ ποταμο ε ηκε το του ποταuου οὀωρ voluit puto Suppleri posse ὀια, κατα του ποτauω. Eustath supplet ἐπὶ π - ἐυρρειος Etymol notat, ex ἐνρρεενς dicendum erat ex ἐυἐμυς, εοc.

. . . .

302쪽

χαιται, α κεχυμέναι κόμαι Apollon Lex ad h. I. et Hesych. cf. Vilidis 5 Io. 5 1. ' αγλαντι πεποιθωρ, ρίαφα λγουν φ - ρει μετα τ ελα καὶ νομον ιππων se propter figuram, quod nominatiuo subiungit accusativum: ο δὲ Ῥίμφα 2 pro τον δὲ πεποιθοτα. multa de hoc ap. Eustath. α sup aclo 96. M γλα νισι πεποιθὼe, pro τῆ γλαια, pulcritudinis sensum habens inprimis iubae prolixae unde opinio

nata, iuba rescissa equos animum demittere, ita ut et cum asinis congrcdientur quae v. Aelian. . n. II, ro XI, 18 ubi versus Sophoclis e Tyro recitantur, quos vide in Fragmentis p. runck. P. 66 a. Cum tamen metiata, ἀγλαίζεσθαι, non minus de superbia ex sensa praestantia alicuius dicatur nihil impedit, quo minus h. L αγλα πεποιθω sit simpl. tens, habens, adeoquo pro αγλαις ριεγοc suPerbiens quae notio tim in ἀγαλλόμενο latet. Statius chili. I, 7 videtur reddi lisse: Iu diu co D suuiisques et honores ivorho gauisus 5 ii. ραφα t a Zenodorus ρίμφ' α, unde manifestuari fit, digamma iam tum ignotaium fuisse: nam hoc scribendum erat ρίμφα Ιεα. Pro quo scribi quoque poterat ρώασα Ια, quod tolerari posset, ut quia forat si crura , moueat. Laudat quoque Barnes ρίιαφα α et ρ νιφ' ἐά hoc Postremum etiam Bonileius probasse via tur, cum ei nondum de vero digamini usu in hac voco constaret, de quo V. Exc. VII ad Jl. A. comparat illa Vis iamim jorcs s m, item ore καμέειν , I 8. Posidoniras, του Αρισταρχει α γνωστve, etiam in

piebat ρίμφα Vna voce, abundanteis in sine ut in 1ὲ pro s. ut in illo is συ τογcti ε&E Roab. Etiam sic

303쪽

Verum Homerseum est πο τῶν ποδῶν φέρεσθα, ut satim v. i ubi Paridem παχέες ποδες φέρον Sio τον με αρ ως εἰποντα ποδες φέρον λ o5 et sic , i etai. Paria Schol. . ad si et M P, oo. Io r petunt, cum respectu ad h. l. et Eustathius. Legitur quoque ριμέα ε ubique in codL et edd. etiam in vita Homer. p. XIV. in Aristide o. II p. 94 ubi Tisos et is adscripti sunt. μετά τ 3Θεα ηλα, τους συνηθει τοπους Apollo Lex eum Sch. r. Hesych ubi v. Not. Vox non ignotae poetis et Herodoto Apud Hesych. est τεθεα ex Iηλα. 5a 3. τευχεσι παμφαίνων , ως λέκτωρ , ἐβεβηκει. λεκτωρ epitheton pro ipso Solis nomine cum alias ut 4λέκτωρ Υπερίων , 398 ubi L Schol et Obss. Vox ηλέκτωρ incerti tymi et notatus de quo V. Apollon. Lex. h. V. quem emi Slothone p. 18. Hesych. EtymoLEustath Sch. r. i Schol. . est Sol Vel λεκτρος, λειπτρος κοίτη μὴ ἐπιψαυων vel ἐπιελίκτωρ τις ν, ut ad κυκλοτερῆ φορα spectet hoc inepte. Sed locus est ex scriptus ex eraclid. Alleg. Hom. 44. Praestare videtur. λέκτρων μέτοχος, qui alias ακαμας. - λέκτωρ Vrat. c.

5ιι καγχαλοων, ταχέε δὲ πόδες φερον. I quod

tiπο τῶν ποs φέρεται, ου αυτος τους ποδας Φέρει προσελεγχον Ζηνοώτου rospectu ut sir ubi illo Ἀου- να φέρει legebat. ταχέες M a ποδες, receperat Barnes, o mi Mori, male nam hoc deberet esse, a. η γχ-οων χαίρων τελῶν, Sch. r. Eustath. ω

γοι interpretantur Eustath. Eimol. Hesych et Apollo sex verum iidem admiscent aliena, tanquam do sermo

nibus inter viros et seminas proprio dicatur uisi hoc

304쪽

de quo eiusque origine varia sunt gramariaticorum mi menta in Sch. . . r. distath hic et alibi, ut ad Maa9. aduocatis Aristophane, Apione Herodoro. Add. Hesych. tymol. Plura disputata sunt ad Od. . 47. quo loco volunt esse vocem, qua iunior maiorem natu fratrem appellat. Quom tamen sum neglexex alii poetae, ut Apollon. II, Iaa3. III, a cum Schol. Praestat celeris, quod θεῖος factum sit ex θεῖος , eodem modo adhiberi solitum, ac δαιμονιος vs a I. Ex ἴδεος natum

putabat Alberti admesych. l. α θεῖ scribitur quoque 3 ut in rat. c. 519. ω' ηλθον ἐναμμον, ώς ἐκελευες Schol. r.

reddunt κατοι το καθῆκον κεῖται δὲ αντὶ του ἐναισιμως, καθηκοντως, ευκαιρως. Alio sensu mox s. a I. ως ἐπελευσας Vindob.

5ar. οἰνηρ ος ἐναίσιμος εἴη Ad h. v. spectat glossa

Hesychii τα καθηκοντα, προονκοντα, ause Eustathius: τον ικαιον ῆ συνετον - δηλοῖ omnino do significatibus vocis huius illo agit disertius.

5aa. εργον τιμησειε. Vrat. b. τουργον mala in II anno, in quo esset o εργον.

5a5 ἀλλα ἔκῶν μεθιεῖς σε. Scribitur et editur με. δίεια Atqui id esset imperfectum, ab antiqua formae μελέω, μεθίεον. cf. sup ad Α, 75 et sup E, 88o bietiam Aiad praestabat. Requiritur tamen . l. Praesens, quod aut est μεθιης ex μεθι sti, aut μεθιεῖς ex μεθιέ. sc itaque refinxi, ducente eo Erymologo video quoquctho monitum se a Brunckio ad Sophocl. Oed T. 6a8. H. in . Κ, a I. Videri tamen potest usiath in suo habuisse ιιι 1ο, ut et rat. b. et ipsis m. r. cum o Vindob. Et est ea perpetua varietas, et aberratio, cum grammatici non viderent esse plures sormas, μεθίναι,. μεθιε, etiam αεθὶ μεθεω.

305쪽

Ven. B. μεθιεῖς explet oscit τὸ γον re μύκης.

καὶ ου ἐθέλεις Ἀχεσθαι. 234 έκων μεθίησι sea χεσθαι. item , a et t. At alias adiicitur μά-πς, πολέμοιο πονοιο. V sup 35o Absolute tamen etiam Δ, 516 Θι μεθιέντας ἴδοιτο. Idem αἴσχεα s. seqv. at Sasepedonis obiurgationem spectare putat , 47 sq. αλλα - In Hesych. legitur vult illo scroῖε εκὼν μεθιεις quod tamen ad Od. Δ, 37 a spectam

Potest. 5a5 5a4 το ιιὸν κῆρ χ-ται ἐν Θυμω κῆ ἐν Θυuae notione paullo pinguiore, ut d E 49 νου ἐν Θυαω. Est animus in corde, in pectore inverse Θυμοc ἐγι τ Θεσσι, Θυσαο ἐνὶ φρεσι, ητο ἐν φρεσὶ, et alio iterum modo, ου et κραθ ἐν στηθεσιν, ἐν φρεσίν. Ea κῆρ ἐν στηθεσιν Iunguntur quoque κραμ καὶ Θυμoc, et νους καὶ Θυμοe. Inutile esset studium haec subtilite discernere velle; et proprie dicta ea diuersa utique sunt Perperam accipitur h. l. κῆρ χνυται ἐν Θυαω prae ira et, iam Eustath. ἐν ργp. 526. τα δ' πισθεν ρεσσοι εθα. Vrat. b. το δ' Pr,- σθεν. formulam iam vidimus Δ, 36a. f. Eustath. h. v. 5a7. θεοῖ αἰειγενετνσιν de Voce v. ad Γ, 296.5a8, κρητῆρα στησασθαι ἐλευθερον hoc quoquom sych habet et interpretatur. στευσθαι rat. b. si que Ald. a. cum sequousque ad Turnebum, qui rep tu στησασθαι, quod Flori Ald. I. Bom habebant. 527. 528. θεοῖ - κρητηρ στησα θαι ἐλευθερον ἐν μεγαροισιν magnificus libri epilogus, et sorte pro om rica aetate nimis splendidus Certe Graecorum aliquis libertate publica ciuitatis suae seu uniuersae Graeciae vim dicata vel recuperata ab iis qui eam in seruitutem edigere voIebant, ita diceret sensu sublimiore. At nunc in Hectoris oro est aut liberat ab hoste, iam sugato quo sensu dictum voc ἐλευθάρο in poeta non occurrit aut

motu captiuitatis depulso hoc enim est ἐλευθερον ἔμαρ, ut sup 455. t alibi ubique enim est opp. αἰχμαλωσία δουλεία δουλιο ημαρ. Ita nunc κρατῆ ἐλευθερος exii,

306쪽

6υ statuitur του ἐλευθερωθηναι νεκα. Pro epulis sessis, Qt libatione diis iacta, crater appositus memoratur, in quo vinum miscetur, et poculis haustiam distribuitur.

gondar m κε πόθι εὐέ ωχ ηαῶς στήσασθα - ἐλίσα τα Ἀχωους Erat vulgatiun ἐλαταντες. Cessi auctorutati librorum Mori, omni Mosc. I. a duorum Vindob. me non Veneti probante enueio, ut reciperem alterram. Fateor tamen ingratum videri duplicem accusat, vom et Posse alteram lectionem ex negligentior sic

et ora defensi Ad sollennem morem esse δαὴ ρμῖν δε

307쪽

EXCURSUS AD LIBRUM VI

Z. r. De Iocis, in quibus ante Troiam inter Troia- nos et Achivos est Pugnatum.

isuetum ex historiarum lectione satis magnum cap xo non possumus, nisi locorum, in quibus res gestas sunt, situm accurate teneamus: ita nec tanta, quanta in potest, voluptas ex Iliadis lection capitur, nisi infixum habeamus animo faciem locorum qualemcuncme, in quibus Ilium situm fuit et inter Troianos et Achivos est pugnatum Hanc Iocorum notitiam a viris doctis olim omnino lassio mussam vel neglectam, saepe miratus sum indo a iuuenili aetate mirum quoque visum, in grammaticis tam pauca, et raro, osse monita Mais snas tamen rem difficultates habere intellexi, ex quo in eam paullo accuratius inquirere coepi testantur quoquo id ipsum Popii et Oodii conatus Laetabar itaque cum vidissom ante aliquot annos meliora de chorographia

Troadis allata esse ab iis, qui Troadem nuper adi Tanti γ' Primo loco secundum ea, quas per Comitem AosseMIGoufer curata fuerant, a Lechet alter exposita uim ab is Comito, Viro Illustri, inde ab aliis, i quibus fuere do- et Britanni mrrita et Dauawυ praeter ista quae a nostrato Schwara a Sueco. --ου, et a Britanno minina. viris praestantissimis qui ex isti terris reduces acti erant. priuatim edoctus sum; ne ea commemorem, quae vir doctissimus. DalreI, ad tuendam Lethevalerii fidem vulgato a uiu dein libello apposuit et quae Lena, nostri amantisimus. Dissiligo b Cooste

308쪽

mesaraui iam olim, hanc quaestionem expediri non pose, nisi triplex do Troade disputatio instituatur una, qualis locorum facies in ipsa Iliado exhibeatur, ne OdyLseas quidem locis admixtis altera o Troado a Strabone constituta, et textia de acie locorum, qualem nobis xenuntiant ii, qui loca ista nuper adtemni. Sequutus quoquo est hoc praescriptum Lenatus noster in iis quae Commentationi ex Comitis Choiseu Goussie schedis Iuberaliter communicatis excerptae subiecit; qua quidem ratione phara iam expedita aut illustrata sunt. Mihi hoe loco ea tantum exponenda sunt, quae ad doctiorem Homerici carminis auditionem spectare possunt, omissis controuersiis, quae compaxato Praesente iocorum ui et adspectu ortae sunt. Actiuos classem ad littus Troadis inter duo promontoria appulisse, naues in terram subductas, propter spatii angustias, pluribus ordinibus, interuallis inter eis dines vacuis relictis, consiluisse, satis constat vel ex noto loco A. XIV, 3 sq. Ex poeta ipso non apparet, quot ordines fuerint, et intra quos fines illa littoris ah gustia finionda sit; nec illo docet, ueriino nationis Iocus

in linea recta an obliqua, convexa n caua, per oram

littoris extremam, porrectus non constat denique Maulatera castrorum suerint, aut quantum illa uinque a promontoriis abfuerint. Scilicet haec inter ea habenda sunt, quae extra armora esse dicenda sunt poeta, uilio propositum est, vi magnas rerum species sensibus et menti obiiciat, nihil ad mensuram ut pondus opo-adioeit iis, qua ex schedia ni Comitis Goufer gormanIda

versa curata et trammissa suerant a Bondero, viro erudito.

Prost ibin Transitu. Dolendum est fructuosis his inuestisationibus intervenisso inter Britanno disputationes ad adia avocantes quae omne antiauitatis nudium turbaro potemur. nisi maturo vera a lassia, vana a probabilibus, diacornantur. Eorum qui ante nostra tempora Troadem adierunt prospectu tantum e promontorio plerum e capto, nomina vidubis memorata a Lechoatieris Da l.

309쪽

uit, sed quam magna, lata et ampla quaeque suerint, audientibus ad iudicandum relinquit, ipse id agit, ut

magna et mira ea appareant, quae narrat et enumerat.

Atque lioc, quod simplicissimum erat, et argutiis, quas Ennuinerarunt nobis viri docti, facile praestat, omnino tenendum erat in iudicio ε his ae similibus rebus a. ciendo. Homerus itaque , cum non geogrinphi, sed pomino partes ageret, liberum et sibi et audientibus esse voluisse putandus est, ut loca haec castrorum tam lata et nipla pud animum quisque suum fingerot, quanta evlet, et quanta ea fuisse ex rebus narratis colligeret ipsi hoc unum curae esse dcbuit no quid occurreret in carimine, quod mentem , nos phantasiam dicimus, offende'Tet, et qualescunque eius calculos turbaret, aut quod ab iis, quae vulgo nota essent, nimium abhorreret. Itaque nec commemorare potuit aliquid, quod a rerum veritate, et a noto locorum situ et natura, ita recederet, tii, qui ea loca adituri essent, prorsus contraria rerum vestigia reperixent. Ad poetae enim partes spectat, non, fingore ac mentiri ea, quae nullam fidem habent, contra vero vulgo pro salsis habentur, sed partim narrare prinbabilia, quibus landus aliquis probabilis subest partimessicere, ut ea, quae fuerunt aut fuisse vel esse credua. tur, audientibus magna ac praeclara, etsi maiora vero,

videantur. Atque aec, an iliam pro Principio posi/funt, e quo iudicium nostrum per totam Ladem consti

tuamus.

Laborandum itaque nobis est tantum in hoc, ut lincorum aciem, animo, memoria, oculorumque sensu i neamus talem , qualem Oct um obiicit. Diuersi ab hoc studii genus eli, comparare ea cum iis, quae ballis do his locis radita sunt, aut quae cum praesenulocorum facio conueniant vo ab ea abhorreant, atque dissicultates, quae inde ortae sunt, tollere aut soluere, Habent et haec laudem suam sed sunt habenda eatro Iliadom ad carmen satis si, si chorographiam carnuniacum rerum veritato uniuerte conuenire apparuerit. Ad

310쪽

disputationes ita deueniendum non est, nisi carmine Iecto, voluptatis sensu iam desidente et animo romisso, ita

ut nunc mente reuoluere, colligero, et ad orta rationes ac calculos reuocare placeat ea, quae antea legeras.

Sequenda erat haec ratio, tametsi non constaret, quod tamen satis constare videtur, a tot inde saeculis ingentes locorum mutationes et accessiones inprimis in littorali

plaga alias ex aliis successisse. Igitur, quae Iocqrum facies ab ipso poeta exhibeatur, nobis videndum est ita ut disputatione d castris in alium Excursum reiecta, nunc persequamur loca inter littus et urbem a poeta seu constituta seu memorata etsi vel sic difficultato aliqua premimur, quandoquidem loca potiora de situ locoronet

Troadis suspicionem aut dubitationem faciunt, . an serius

inserta sint, maxime vss. XIII, 68 sqq. XIV, 3 sqq. XV, 653. 4. add. VI, 4. XII pr. et alia, ad quae . Obss et quid si do libro XXIV aliisque nouissimis partibus

et locis Iliadis dubitare licet, quem auctorem habuerint, dubitatumque sit iam ab antiquis non enim magna sagacitate opus est, animaduertere multa, quae inter sono satis conueniant enimuero pronuntiare aliquid nemo paullo verecundior unquam ausit, nec Veteres sunt ausi. Si Cyclici saltem superessent Eorum ope facilius foret, suspicor, vestigia interpolationum rimari et Oxquirere. Scilicet in poetis Cyclicis multa videntur Romemorata, e quibus loca institia adornarunt rhapsodi; subolefacere haec semel monitus, facile possis subsistunt tamen haec intra sensum cuiusque et iudicium. Maris Aegaei parti boreali quam Homerus Hesue ponti Momine designat, plaga littorali interiecta angussa, praetenditur ab orientali latere Ida cuius iuga decuriarentia constituunt promontoria Lectum et Gargarum, quo prospectum in campum Troianum habet Iupiter VIII, 47 Ea Supra Lectum procurrunt ab Ida versus mare duo iuga, extrema versus littus decliuitate in planitiem soli subsidentia. Intra haec iuga seu brachia con- allis extenditur, in qua duo amnes ad mare deserun-