Carmina cvm brevi annotatione

251쪽

sum a patris aedibus. Porticus utrinque ducebat ambulantem ad προδομον, qui est ante fores aedium. Poriam doinus Θαλαμιου egressus Phoenix μέρθορεν ρκίον --Mj vs. 71. At . o. 11 conueniunt dii ἐν es inri, sine pariete, sed innixo utrinque lΘουσαις De etymoet etymi ratione multa disputant grammatici Sch. A. Sch. r. etiam ins ades, 469. s. Hesych et priore loeo Apollon Lex. Simplicissimum erat aro του καταίθεσθaιυφ' λίου ducere; quod Apollon. p. 57 apponit, nam ab uno latero porticus solem admittit Elmol αἰλύ σι στοας ταῖς καταλαμπομεναι υ - του ηλίου. Apud Polluci I, 7 καὶ αυλη το ἐυδον σε δουσα χμηρος καλεῖ bum male assuta sunt; sunt enim diuersa. Verbo ast Θουσαι sunt, quae serius dictae στοαί. Eustathius ait ues gari lingua qua tum utebantur homines aetiιγλωσσν, eas dici λιακα. Ceterum in Veneto obseranubique scribi duplici sibilo αιθουσσα an ille scripsit Θουσσα --οοεσσα pDσrii αQουσνς, ἐκ λοων ξεστωμ' ut et interpretatur Schol. Theocr. VII, 5. 244. πεντηκον ενεσαν Θαλααοι εστοῖο λίθοιο. Scribi νεσαν cum Aristarcho notat Sch. A. Putabam alios legisso ησα sed video obseruation respicere accen. tum ex ησαν , εσαν, debebat esse ἐνέσαν scribitur i,

men ενεσαν V ex κατεῖχε , κατεχε.

Do numero filiorum Priami et filiarum, ad poplod not. p. 76 I. s. inf. 2 495. Virgil Aen. II, 5OSa45. πλησίοι αλληλων Barocc. Ven. Vrat omnes. Misse. S. πλησίον sicque iterum s. a49. Pro ἐνθαδ e iam hic alii ἔνθα ε. 246. κοιμωντο - παρα μνηστν αλοχοισι Sic etiam Ven. t Schol A. ἐν λλω παρ' αἰωνο ' λοχοm quod sequitur las. 5o. Habet tamen id et . I. Vrat. b. et παρ αἰξοιν Towes. κοιμωντο, non ne caussa appositum non δινῶντο, quia interdiu extra suas aedes in atrio vel soro versaban tu homines. l

252쪽

aέ . obscurum est Scholio B ad h. v. quod ad seriptum esse debuit antecedem versui Bae οἱ Εκτορα ανθωθέντες καὶ βασιλὶκοὶ γεγονοτες, απέστησαν re πατρος. Respexerat auctor Scholii ad s. Si ἐγ ΚΘ τε Πριαμυοι καὶ 'Εκτορος - Probabile fit, ut Paris

habuit, ita et Hectorem, natu et dignitate praecellen tem infiniorem inter ceteros fratres domum habuisse. Pro ἐναντιοι est ἐναντίον in rat. b. a47 4 5o. o l. in margine adscriptos habet imcuria librarii, non consilio.

ἰτερωοι σαν, ὀ ο τέγεοι, να mi διοδευωνται Sch. A. Videntur vltima significare ne ad eos thalamos peruentisti posset quod in Sch. . est, περῶοι ἐπὶ του τέγους ωκοδόμηντο - προς το μη ρῆσθαι συνεχως ἀνδράσιν duseritus Philemon me P. Villoison ad Apollon Lex. p. 6Z9 να μιχ διοδευοαένου τινων κατοπτευωνται αἱ γυναῖκες- Etiam Sch. r. τέγεοι. περιγοι Sic et Apollon Lex in

lois l. c. interpretatur de ea Voce v. Suidas cf. Lexic.

N. T. Schleusineri viri doctissimi h. v. Pergit Eustath. ἐπὶ τέγει τέρου οικου ανασταντας, περρύους πολυστέγους, πολοωροφους, να μ'. διοδευομενων. φασὶ κατοπτευωνταιο γυναῖκες. Vides omnes veteres saluero τεγέους ξοαους es thalamos seminarum in superiore aedium parte exstructos.

Eo tamε salii manifestum mihi esse videtur non enim seminis sed eodem modo, quo L. illi antea memorati θαλαμι, h. e. Αοι maritis cum coniugibus LXII. ha-limi, h. e. Ποι, orant exstructi nullum igitur discrimen esse potuit variauit modo poeta nomen, τέγεοι si epitheton ornans, quia domus illae habent στέγος, tectum, nec Iub dio ac sole apertae sunt ευστεγοι καὶ --οφοι, vi p. Schol. Lycophr. 5o. Nam et το τέγος, ut Latine tectum, umpliciter modo superiorem aedium

253쪽

partem, qua ea tegitur, modo totam domum, modo τον οἶκον, atrium, caenaculum, denotat, ut Od. A SMe al. Θαλαμοι τεγεοι, inuerso ordine recitat Schol. Lyeo.

phr. l. c. 5o. τέγεοι ἐκ λοοιο, λιθοστεγεια.a49. πλησίοι ἀλληλων. en cum aliis etiam h Iπλησίον, Vt s. 45. Pro ἐν ti rati . ἐνθα a. nam sic solent Iibrarii accentum geminare is γε B.

sic Aristarchus in alio: παρα μνηστν ἀ vide ad sα46. μνησταῖς Mori, ut et alii aberrant ab Ionica forma. In olycli παρ ἐὀο σι emend. παρ' αἰδοβσι παρα τας αἰδου αὐαις. 25 I. ηπιοωρος - μντηρ. Sch. A. B. δωρον παρα τῖφυσεως χουσα εἶναι επία. Male contra analogiam cui conuenit magis Apollonii exic. ηπια και προς γῆ δωρογμενη κατα τὴν παιδοτροφίαν. Eadem fere habent Hesych.

Eimol. Suidas Sch. r. Infra , 5 ad λαλκη- μα se με ris hunc versum aduocat Schol. Towni Scilicet epitheton est compositum pro simplici ἐπί .

ἐναντιν ηλυθε. Ole. 2. ἐναντίον.a5a. Λαούκην ἐςαγουσα. Laodico filia Priami natu maxima, matrimonio iuncta elicaoni Antenoris filio , Iaa. 3. 4. Fabulae de ea plures fuere in cyclicis et triagicis Urbe capta diis inuocatis, ut terra sibi dehisce, Tet, antequam captiua abduceretur, voragine terrae illa

hausta est Quint. Paralip. XIII, 544 sq. Lycopbr. Si

31 . et ib. Schol ad Si tumque Electra, una ex καiadibus prae moerore se septenis stellis subduxit, ibid. et at Tryphiod. 49 sq. At Polygnotus in Leseli Dei phica Laodice inter Troades s. Troianas captivas abducendas pinxerat, . Paus X, 6 f. et iterum inter δε des de qua pictura memorat Pausan. I, 5. p. 37 in Poecile Athenis, et hic quidem Elpinices, Cimonis Arinxi speciem ei induerat, ap. Plutarch. Cim. p. 48IAliae subulae fuere de Laodico ante bellum illatum Πο-

254쪽

lanas amata ab Acamante, qui na cum Diomede ad repetendam Helenam Troiam missus fuerat Lycophr. 495 et ibi Schol. Exposita haec erant copiose ab Euphorione, ut intelligo comparato Paus. I. l. p. 864. t Sehol Lycophr. 495. Pro Acamante Demophoontem alii memorauerant apud Plut in Thes. p. 6 B. in fabulis Aethrae, Thesei matris, quarum mentio facta sup ad Γ,

Aαομη- αγουσα. Conuenit inter interpretes esse

dem Scholio cum Sch. r. et Eustath. Est ergo sus lo- qnendi idem qui in παγειν, προαγειν, ἐξαγειν, παραγειν, ut neutraliter ponatur, se subint. εχαγουσα αυτην. e-θeb in αγυιά χρηται γαρ κώ τ αγει αντὶ του φοιταν - Ομηρος ' ως ταν λεγν ' Λαοδικην ἐςαγουσα. Benueius quaerit, anno scriptum est debuerit Λαο

Λαοὀίκην ἐς a. Cur autem poeta hoc apposuerit, ut ecubam ad Laodice visendam prodiis narraret, quaerunt veteres, in his Porphyr. Quaest Hom. 7. qui Iocus in Sch. B. insertus est, et caussam satis sagaciter reperiunt, in narraiis svp. , a sqq. ubi Iris, Laodices iacio assumta Helenam in murum urbis abduxerat Aiunt, Hecubam matrem re comperta venire ad filiam sciscitatum, caustam

rei, quod Laodice ipsam domo exiisse putabat. θυγατρων εἶδος αριστην nimis morose grammatici poetam sui oblitum arguunt, quod idem ins N, 365 cassandram etiam εἶδος αρμτην dixit. a53. ἐν, αρα οἱ φυ χειρὶ Hartei ἐν rώρα. Tum ιν - φῖ pro ἐν γ ν χειρ αυτῆς Primo nunc mur rit ἐμφυμ, inhaereo implico me. Vnde ἐμφυεσθαι τοῖς χελεσι τινος et ταῖς χερσὶ, Pro δεεουσθαι. V. Hesycli. φ χειρὶ et Otas.

255쪽

a54. πόλεμος Θρασυς. Vt semel poesicam audaciam in epithetis attingam, qua iactis et actibus tribuuntur epitheta eorum, qui facta committunt, Incredibili cum varietate, et sermonis in diuersis linguis diuersitate, im Primis in his, quae cum animi motibus coniuncta sunt. Itaque pugna est Gera factua, ferox, fero et h. l. Graimos, πολεμος Θρα ς, hominum qui audacia tum

tura

Toce τρίβουσι. δυςωνυμοι de hac voco solus Eustath agi eliserte o quo teneas saltem haec: δυο μον posse esse mali et infausti nomitiis; at h. l. nominis inuisi, auditu ingrati, ideoque simpl. inuisum, abominandum οἰ, ὀυςω μοι ut M. II 6. Ceterum haec et cum et sine interrogatione aeripi possunt ut Clarke monuit. Vollem seqq. σὲ δ' ἐι, ὀιθυμος ανῆκε posse ex interrogationem accipi: num tu forte ea de caussa huc venissi, ut diis supplicaresta57. ἐε κρῆς πολιος Διὶ ε ρας νασχεῖν Baroc πόλεως. Notant grammatici, quod κρης πολεως direm tum Pro κροπολεως dictum. Praeivit Apollon Lex. ,

V. Et hoc est, quod esycli innuit in κρης πόλεως, Colligi ex hoc loco potest, Iouis templum in arce fuisse in addo X, i. a. Certe fuit ara Iovis Hercei, de qua ν Excurso ad Virgil Aen. Π cuius signum in praed/suit assignatum Sihenela v. Pausan. VIII, 46. vii ium XIII, 33 - ubi est αμφι τε βωμον Ερκειον. MIouis ara erat in Ida A. X, 17 i. a. Innotuero pr8etere duo templa in acropoli, Apollinis , 446 I. uae ''sup. 88. et ins. 97. 26o. πειτα δου, αυτος ὀνησεαι quod alii x Nκε, alii pro καὶ accipiunt, ideoquo modo δέ, modo M scribunt. Alterum hoc iacit Aristarebus. es ad i5ιι. et hoc recte itaquo reposui. Nam osse debet με

turum tum vero tu et ipso recreabis te, seu reestat'

256쪽

λειτα καὶ ωτoc. νησεαι Seb. r. φεληθη τ parum accommodate Hesycti. ον σιν Q et mox γηουις ἰσχυοωφέλεια. Immo vero νέω, proprie iuuo prosum, etiam Pro Te eo cibo ac potu dicitur Od. . i5 προς ιν αυτοὶ νησόμεθ ex iis δαιτος ο σο hinc νειαρ et νείατα, toties Pro cibis. βρώματα. 261 ανὀρὶ δὲ κεκμηῶτι Benti hinc emendat Hesych.

Celescum ad 6 i. 65 disputant grammatici quo- . modo repugnantia haec de vini fractu iudicia matris et filii omponi possint vide ad . 65. - Schol. Aristoph. autem hinc illustrat s. 9 i. Equit. οἴνου τα εἴροις αν

πρακτικώτερον;

asia λ τυνη κέκμηκας μυνων σοῖσι ετνσιν se quod maxime Doricum est το τυνη. xt ἐγώνη atqui hoc iam , 4 5 lectum fuit. Porro ιτςσι πολίταις en B. idea a59. scribitur, quo sensu 2 VuIgo versus iungitur cum

anteced et redditur quemadmodum parum commode.

Atii reddunt for tum scribendum erit 4 et diriinonda sententia. Amplectar hoc nuli malis ψις pro ἐπεὶ dictum

α63. iv r ἐπαμίβετ Vrat. a. z64 μ quod ειρε pro προοφερε ὁιδου. Et hoc Iam in Apollon Lex. h. v. p. o. et inde in Hesych. Suid et Schol. Sophocl. i. 545. Est scilicet αείρειν, αἰ- ρειν βαστάζειν. Vt mox 293 αειραμένη. In cliol et Evit. occurrit ποτνια μνε quod et Mosc. I. habet. 265. μη μ απογυι-τνς προς το δοκουν μαχεσθαι 'a61. 65. Diximus iam ad asi laborare veteres in hoc dissidio iudiciorum do vino componendo. Fuit et Ara1-σις ac λυσις quae haud dubie e Porphyrio, in Ven. B. et in Sch. r. apposita est qua melius, quam multis aliis, eareremus. Facillima responsio erat pro diuersis personis diuersa dici. Et beno Ven. A. ἐστὶ δὲ διαφορα τα λέγοντα προ πα καὶ ἔκατερον προς τι λέγεται. At enim simplicia non semper sequuntur viri docti. Ait igitur Porphyrius alb

257쪽

ter iudicare de vini vi aniculam vini amantem, aliter iura Φ-nem calidum mediocriter sessum vino recreari non aeqm in prorsus viribus exhaustum, vinum recrearo cum ita haustum at ociorem esse ieiunum cibi; - tandem

νος duplici modo dictunc, et ἐπὶ Θυμου καὶ ργης et απῖδυνααεως iram Hectoris remitti potuisse vino sumto

nepetit haec Ven. . ad asio ibique et 6 aliam Aa 'iungit rationem expediendas dissicultatis, ut sit πελει- ton in sententia, et iungantur reliqua, post βομαι autem. subiiciatur hoc μη c απογυιώσνς Vides quam Parum fructuosa sit haec grammaticorum subtilitas. Ex his sina. Compilauit Eustath. Ex iisdem intelligi potest, quid in velit librarius Townt qui versus litteris signauit, Vt sis excipiant 64. 66. . . a65. μή α ἀπογυιδενς. Sic recte bique, etiam in Lipt Sch. r. quae bene reddunt I ἐκλυυς ναου ἁμέλη. Eusath. Etymol et ipse Plato in Cratylo To. I. v. 4i A. Apollon Lex. Icgerat, απογυιώσεις αποχωλα σει ρλά φεις et Hesych. ἀπογυι-εις ἀσθενη ἡ χῖον ιέσει quod sequitur λάθι ιαι, ni impedit ex Or Homθrico Pro ἀπογυιουν eodem sensu γυιοῖ Θ, o a Contra τον ἀρκεσίγυιον οἶνον dixerat comicus P. Athenaeum. Cf. Dub. X IS. Post μ εο abest V in Hor. d. etiam Lipr. Ven. Cant Vrat. b. O l. Μosc. I. a. Malebat quoque CoP-Jam abesso Ernesi nee tamen docuit, quomodo δὲ bens possit nisi hianis sententia cum ubique ita legeretur rμη μ απογυι-νς, μενεος - ἀλκης τε α μαι. Nunc αEust disco Aristarcheam fuisse octionem μενεος in δ' et cum interpunctione iacta Sic oro exit sententia haecio ι ποτνιώσνς μένεος, ἀλαης τε λάθωμαι. Ita sano serri potest lectio nisi quod durius est illud πο---του μενεος Benueius tamen praeseri eam. Sic saltem ἀπογυιον smpliciter erit riuaro. Produceretur Ixima in o propter caesuram. At Eustathius multa arguta grammaticorum commenta apponit de versibus κοιλιακοῖς,

258쪽

τροκοιλίοις et λαγαροῖς, quas omnia inepta sunt in Mori et Hari erat μένεος Ἀλκῆς τε.a66. πιμνι δ' ἀνίπτοισι quod Zenodotus scripse ratώνατνσι. Addit Sch. A. ου ἐστι ὀὲ Ἀμεῖα A-1c.

leg αν-τη In alio Scholio etiam sic ἀνίπτανσιν legero

dicitur Herodianus at ἀνίπτοισι Aristarchus. Versus 66 269. exciderunt ed. Flor. a68. ιματι καὶ λυθρον πεπαλαγμένον ευχεταασθαι -

λλο γαρ ἐστι το μίγμα βρῶτος καὶ κόνεως καὶ ωματος laudato hoc versu Apollon Lex in αDρω, p. 4. Similia ap. esych. in λυθρον. Apud tymol est λυθρος, τομετα κονιορτου δεια es. Sch. A. ad T sos Laudat hemistichium Apollon Lex in πάλος et explicat μεμολυσίαι ira πεπαλαχθαι Od. X, O6 ut Eumol respectu ad

nostrum locum πεπαλαγμένον, αεμολυσμ ένον καὶ κα rεστυμμένον add. Hesych. h. V. Α παλλειν, vibrars πα- λάσσειν, orculctrct, adissmero maculare. Vsus est hi vocibus poeta iterum Od. X, Oa. 48. et t. A. 69H' ἐπαλασσετο χεῖρας απτους add. , os et sequuti sunt Alexandrini Callim. . . . et Apollon. III,3 5 pro inungero Theocr. 25, 2a πεπαλακτο φοναν. Alio sensu mox Η, 71 πεπαλαχθαι ἀπὸ του παλασσειν. τάλλειν κληρους de sorte dicitur ut et Od. I, 33ι Sie puro omnia sunt clara. εὐχετα-σθαι scripsere Aristarchus et Ptolemaeus inalonita. At alii ευχιτ οθαι quod refellitur, similiabus cumulatis ex Sch. . Sunt autem Vs . 66. . . 20tandi, Propter morem et opinionem religiosam spuro et casto. 69. Αθηναίης ἀγελείης ,,τρ ἀγελαίης Barnes Sed . sup ad a8. Ἀλλα συγ Ven. V et 79. . N. χε Θυέεσσιν ἀολλίσσασα γεραιαο συν -ι Apollon Lex. h. v. θυσίαις. At Hesych Θυσίαι θυμιίαασι Sch. r. Θυι:ιαμασι μετὰ θυσιῶν. Sic quo, que Eustath. Scilicet τε θυος duas notiones abot, tractimae seu sacri si suffitus utrum locum habeat, ex

loci sententia si diiudicandum. Apud Hesio b Lρτ. 558

259쪽

est iussitus praecesserant μηρία, subiicitur αλλοτε ἰησ--ν Θυέεσσι τε ἱλασκεσθαι. At h. l. sunt victiniae exv. 93 δυοκαίδεκα βους. In Sch. . legitur: θυεα i. ριεῖς θυμιααατα φααε . οἱ δὲ Αττικοὶ θηλυματα πο ου ἐκθ Dσειν parum scito. Scribitur quoque θυλημα t. V. Helicti utraque voce et Not ad . . Porro ολλίσσασα quod et Elymol recitat. Vitiose alii ολλμα τα ignorato metro, etiam Hesych et in Apollon Lex. ολλίσασα, συναθροίσασα In Apollon. I, 86S εἰ η ολλίσσας ἔταρους runc e binis codd. ἀολλπας xeposuit et addit forma ista Homero non uno in linco restituenda. Nihil vero frequentatius forma in actione transeunte Eustath ad h. l. τι ποιηταῖς - λόει το ολλίζειν. In L. Sch. A. γρ. καὶ γεραράς. Sed γεραιας, ας ἐντίμου iam vidimus 87. 27 I. πέπλον δ' ςτις τοι - ἐστἰν - τον A. Ba rocc. πέπλων δ', sicque Hari Lips inter lineas, Mose. z. Urat a duo Vindob. At πέπλος tuo . . . et rat. b. hi osteriores in litura sicque edd. Aldd. I. a.

o hinc profectae. Pro eo πέπλον ed. Rom. et ex ea Turneb. Stepta et seqq. doctius sane firmatum a Vendito et aliis, etiam Schol. Aeschyli VI ad h. oi ubi

tamen δ' excidit.

Iton ad hanc stigmen facile tamen assequaris, spectasse

eam ad το ἐπὶ γουνασιν, cum vetore deam stantem fuisse statuerent, adeoque genua locum non habere putarent. V. Schol. B. cum quo conuenit Schol. Leid. Sed

actum hac de re sup ad s. a. ubi monitum est, deae sedentis signum suisse, non stantis. a75. I, ἐλεησν Vrat. a. εἰ ἐλε σε ut 9,

277. αι κεν Τυδεος υἱον από- 'Iλίου ρης se quod Ιλιο seminino genere, ν λιος est

αἴ κεν Barnes: ,γρ. ς κεν. ex interpretamenio Baroco et Mori αποσχοι cum vno Vindob. Verum cum κεν αν Homeric usu plerumque subiunctivus sequitur Coosl

260쪽

lap. 69.a8o Argutantur veteres Sch. A. B. quod Hectora Paridem discedit, non ad Andromachen, ne mater

existimet, sibi eam praeserri. οφρα καλέσσω. Vrat. a. R r. m. κελευσω.

θι. Versum refinxerunt grammatici contra veterem a tionem ς Et contra digammi sum. Scriptum erat ἐθέληIειποντοe . ως κε οἱ est quoque in Cant. Μori. osc. i. etsi vix eum iudicio sincero. o ni et Mosc. a. exa οι.

aba ge κεν ο αυθι γαῖα χάνοι διαστα4 τῆ, ocra χασματο γινομένου καταποθῆναι. φ καταπίοι η γῆ. Ven. A. B. Sch. r. IIcsych. Sup. Δ, 18 τοτε μοι χάνοι ευ- ρεῖα χθών, ubi v. Obss. sicquo iterum , 15o P, I7. Transtulit hinc enophon notante Eustauito ἐπευχομαι, πρὶ, ταυτα βεῖν, μυρίας ἐμέγε - γηλορροια γενέσθαι. At quod inf. ii occurrit, μοι δέ κε κέρδιον ιν σενς ααρτουσν χθονα δύμ εναι sollem usu Pro mori, opeliri, dicrum est quod alibi χυτη κατα-καλυπτ' μέτα γαρ υ 'ολυμεις ἔτρεφε πῆμα. Mosc. a. τραφε, quod Homericum videri posset modo maior au-etoritas adesset Aliquoties hinc dictum occurrit, μυτρές πημα Τρωσὶ etiam ποτρέφειν, ἐπιτρέφειν.a84. εἰ κεῖνον τε χοιμι. Mortis ἴδοιμι. At iam supra monitum hoc tempus ab Iux, non abis ad te

quentari.

Ἀπλῆ, ορι το σημαινομενον ' εἰ ἴδοιμι τετελευτηκοτα, GDιμι αν ἐκλελῆσθαι τῆ κακοπαθείας, καὶ χωριe iis iii leg. υτῖc γεγενησθαι. νιοι ὀ αγγο σαντες, γράφου

라틴어 텍스트