Carmina cvm brevi annotatione

261쪽

sim scriberent, ut esset, quantiam ex Sch. r. colligas, qua ex his, qua commemorabo, lucem accipient, Prostra δὴ χωρὰ dictum, minus commoda iunCtlara, ἐκλελαθέσθαι οῖβος, ἄτερ αυτῆς οντα ἐμέ. Inciderat in talem codicem, qui osc. a. scripserat: φρένα τέρ- πο αλλοις π φρέν τέρπου. immo φρέν τε που et ειδον αυτον, φησιν, λεσθέντα, πέλαβον αν κατα σρέ- να χωμ ταλαιπωρίας καὶ λωεως ἐπιλαθμ ι αυτου, καίπερ μη ουτως δια το φιλαδελφον ἐπιλαθόμενος. . Hinc perspicuum fit, quod in Eustathio legitur: τέον δε οπιτε οἱ γραφοντες τερπου seri τε που οιβος, γουν κακοπαθείας, γνοίας ου ἀττείας προ στανται.

Fuit quoquo enodote lectio: φαίην κεν φι- σορ et alia φαειν περ, aut potius, φαίη περ, quam Ernem eum Benti e claol. Lips assert Benu tentabat: φρένα πέρ που σος, laudato loco d. Δ, 34 M a ποθι Ζευς εο τω περ παυσν οιβος, et φρένα νον-Zenodote quidem lectio esset expeditissima Vulgata tamen non indocta est ι τερπος io est ηδ ς τέρψ ινου ἔχουσα sic quoque Sch. r. in quibus utraque lectioo apposita ut et in Eustathio εἴποιμ αν μηδέποτε παθεῖν τερπον καὶ ηὀν κακοπαθειαν non satis accurate. At in exicis Apollonii, esychii, tymolog vox exulat, ut ab eorum codd. eam absuisse probabile sit. Pro ἐκλελαθέσθαι rat A. ἐπιλαθέσθαι, metri incuria, quam in Apostolio, qui eum scripsit, mirari licet. 286. αφιπολοισι κέκλετο - Hecuba. Non inoptaost Eustathii animaduersio, αμφιπολους latius Patere, quam ad solas seruas, et esse . l. quod viris κερυκας. a87. α δ αρ' ολλισσαν. Hoc ταὶ δ αρ Ernesinotauit, tanquam lectionem a se prolatam e Lips et Vrat. A. et probauit hoc quidem recte. Atqui se iam in Hor Aldd. et ceteris edd. etiam in om usque ad Turnebum, qui καὶ intulerAt, iii typographico nec alitando καὶ memoratur, ταὶ autem ubique legitur Bar

262쪽

Idem αδελ σο ε Seberi Indice assori aliundo non iam datum vidi. ολλισαν peccant multi. s. ad copo.a88. αυτη ἐς Θαλα- κατεβησετο. Ita edd. omnes usque ad Clarkium, qui tacite nutauit, et sine causa idonea, in κατεβ σατο , 5. etsi et hoc recte se haberet, et in codd. legitur, etiam in Ven attamen Schol. A. ddit, N. και κατεβμετο, quod agnoscit quoque Eustath et codd. nonnulli ut Vrat. c. unus Vinis dob alius κατεώσατο de vocibus his v. ad Γ, 6a.

Addit Schol. A. in Aristarchi codd. alite legi: 1 ε οἶκον ἰουσα παρίστατο φωριαμοῖσι. Legit quoquo sic

Vrat. b. Ne hoc male videtur tamen petitum ex al

G convenit.

289 DF ἔσαν οι πέπλοι παμποίκιλοι, γα γυναικῶν. se quod scribendum est ἐγκεκλ μέν-: ne I sit articulus, sed pronomen. Sch. A. Voluit scilicet scribi, Agis

M. Paria e Schol. recitat enit. Si tamen I si accipi. tur, Peccat versus in metrum; nam est εσαν oti Potos vilio occurri, si scripseris: νθα δ' ἀσαν πέπλοι Nam οἱ articulus nullam vim h. l. habet. Alterum vitium in versu est: παμποικιλοι εργα. sed medendum esse vidit Benuei sollertia legendo πω - ποικι- εργα Pepti, Pera, . . texta, mulierum affabre elaborata. VII. 89 - 9 leguntur in Herodoto, sed ex vulgata Iectiore possis inde statuere, versum a89 non aliter fuisse lectum. Ita ignoratio digamini iam eius aetatem occupauit potuit scilicet versus iam tum insertus esse ab hapsodis potest quoque lectio antiquior in Herodoto fuisse, verum ex vulgata Homericorum codi- eum lectione es mutata. Tam lubricum est quicquam in antiquis his tibus desinire velles. Recitat autem hos uss. Herodotus tanquam lectos ἐν So δεος ἀρι στεια, quae ideo in hunc librum continuari ebuit ab antiquioribus. v. ad E. r.

263쪽

Adscripsit eosdem versus 89 - 9 Strabo illa s. p. 69 E. etiam e Vulgata Iectione, nisi quod Pro τας habet, cum codd. Herodoti. dem lib. XVI, P. et os Q monet, poetas Sidonem magis quam Tyrum is

quentare Homerum autem ne memorare quidem Ty-xum. Scilicet et Tyrus antiquissimam originem habVir, saltem CCXL annis ante templi Salomonii sundamenta

iacta, secundum Eusebianum computum mercat tamen temporibus Troianis nondum fuit clara hactet Palaetyrus , cui successit Tyrus in insula, de cuius originoagit locus ustini XVIII, 3, 5: os multos desinaeo annos a condita Sidone a m Ascaloniorum rex re gnati Sidonii navibus mulse, Tyro urbem nectannum Troianas cladis condide ne hanc Alexander, illam, Palaetyrum, Nabuchodonosor deleuit. aso. Σιδονιων τὰς αυτὸς - obseruatur, quo seriores Σιδωνος flectunt, Homerus Σιθονος est tamen iam ha Herodoto Σιδῶνος Tum αυνος, si vim habet, bet id ad pretium augendum sacere. Sunt autem haec petita ex Antehomericis,' arae tamen Homerus iam norat L persequutum ea erat Carmen Cyprium: ex eius argumento patet, Paridem abducta Lacedaemone Helena, tempestato a Iunone ini-

missa iactatum, in errores inciduita quibus ad id nem est delatus urbem eum vi cepisse indoquo Troiana ad nuptias elebrandas properasso Bibliotὼ dor alte-

Latterat x M. An Mota P. 3. 4. . ita Sidonias mneres captas abduxerat. At in Sch. r. Sch. A. B. et Eustath Paris, Lacedaemone prosectus, ne ab insequentl-bus deprehenderetur Aegyptum et Sidonem petierat,atquo hic extra urbem seminas, in quas inciderat, erat praedatus Prosectio ad Aegyptum alias fabuIas pep xit, quas ipsi sacerdotes Aegyptii commentis suis maverant apud Ilerodoti II, II sq. unde ducta est Emripidis Helona. In loco tamen Herodote scrupulus haud leuis iniicitur nam cap. 8. unde Eusath. . 645 multa piaci ipsit Paris narratur, ex Cyprii amb

264쪽

nis fide, tertio die cum Helena Troiam peruenisse umde probari ait Herodotus, omerum non esse Cyprii carminis auctorem apponit quoque versuum vestigia:

- πνευματι χρπάμνος λείν τε ΘαλάσσιFit quidem probabile, totam illam sim serius Herodoto esse insertam, nec enim satis ea sibi constat; quippe versus ex Odyssea nauigationem Alexandri in Aegyptum haud satis probant. Manet tamen incertum, qaiomodo Cyprii carminis argumenium cum isto loco Herodote in consensum redigi aut fides expediri possit. Dissicultatem video attigisse virum doctiss. , Iacob ad Tisina Antehom. 33. Oluibus, auctorem nescio quem sequutus, 2 8o. r. Paridem Thracen et Helles. pontum adiisse narrat. a9s. ἐπιπλως ευρέα ποντον Grammatici in Sch. B. Sch. bri ad h. l. et Sch. A. ad Γ, 47 ex Apollonio, cum Erymologo, ἐπιπλὼς dictum ess volunt per apocopen pro ἐπι λασας, quod Γ, 47 legitur, a πλώω Nescio an subtilior linguae ratio eos monere obuerat duaetum ess πλω a πλωm, vel a πλω πέπλα, ε τλὼe, et sine augmento πλως, Unde ἐπιωλώς.

quod Poeta nauigationem a Peloponneso ad Ilium dixit αυαγωγην Sch. A. et Sch. r. At Sch. . bene, ait, v γαγε, quia nauiganti e Graecia alium est ad septentrionem sita. Vtrumquo nimis argute. νίγεσθαι omnino de nauigatione e portu dicitur. Opp. ταγειν de appulsu. v. c. A. 478. et naui ducere, abducere, adducere aliquem est νάγειν Sic Herc lem Iupiter naui deduxit Argos A. , 9 3 τον με ἐγω - νηγαγον ωτις Ἀργος ἐς Imrοβοτον. Sic R

prius recte se habet, et legitur quoque Od. O, ibi si io6. 7. 8 sunt iidem qui . l. 95. . .

265쪽

memorauerat, Antenoris coniugem, marito obsequiosam.

Filia illa Cissei Thracis, do quo M. Λ, 23. 4. Et

Hecubae soror. Habemus in ea exemplum feminae viro nuptae, sacerdotio tamen, et Miueruae quidem imnuptae, fungentis. Aperit illa templum Θυρας i di, quod sup 89 Hecubae tribuebatur, quia eius iussa factum est. - γε Θυρας Vindob. Zoo. την γα Πωες θηκαν Ἀθηνα4 Kρειαν Colligunt ex his Schol. B. Leid. o Eustath non orto, nec geneo, nec unius voluntato, sed populi susDagiis creatam sacerdotem hic haberi. Versum recitat Schol. Pindari ad P. IV, IO.3oi. α δ ολολυγν - χειρας ἀνέσχον. λολυύειν et ὀλολυγὴ ab eiulatu translata ad supplicationes Proprio liquo usu, quandoquidem illae cum miseration fortunae fiebant. vel per surorem in teletis, cf. Sch. br. Etymol. Hesych. Eustath etiam per exultationem inlaeta oriuna. v. ad Diod. XVI, ii Sic λολυγμος sp Eurip. r. II 43. Latini poetae eodem modo latum dicunt. morem, multis barbaris communem, Ex Libya repetit Herodotus, IV, 89 ut sacere solet, quoties exteros populos viderat aliquod institutum ia-bere, similo Graecis Apud Aegyptios in teletis accedebat planctus Proprio do mulieribus dici aiunt gramismatici etiam Suidas laudat h. l. et Od. I i5o.

266쪽

S. D quod iterum ἐπὶ γουνασιν pro παρά v. adus. 73 et a ubi monitum est, de signo deae se- ntis Coreitandum esse constate porro ex . . L morem fuisses illa aetate dedicandi diis peplos, ultas statua Ie inclueretur, seu periretur, seu circa inseriores eo Poris artes amiciretur nihil enim satis explorati in his habemus nisi quod e peplo Athenes in Panathenaeis excintiquo mox seruato narratum tenemus. Ceterum ex his avertiam est, de quo dubitatum a nonnullis est, gna deo-xum iam heroica aetate extitisse certos formarum cha-xactexes habitos fuisse discimus aliis ex locis B, 478 9. I Ss6. . quod vel ipI epitheta declarant, 't . Neptu-- ι κυανοχωτης et al, Anaglyphorum specimina abo mos in Achillis clipeo, in clipeo Agamemnonis A, 36. Athenes clipeo , 4r. exculis balteo Od. A, OS

eitum se quoque vidit Benil qui adscripsit 1ερυσι'τολ . vox in p. Aeschyl. H. ad h. 1a ρυσίπτολὶς γενου. H. aclis, 37. So6. εον ν αος Διομηδεος αὐον ori rat. b. Sed αῖον, καταεον laudato hemistichio, Apollon Lex. De voce V ad Γ, 367.

3o8. φρα τοι - ἱερευσομεν declarant votum tem-Porae futuro persoluendum, ex praecepto olentis et Hectoris a74. Diomedo caeso ac subluto adiicitur a me αυτίκα νυν. Verum non urgendum νυν estque smpliciter quam Primum.

267쪽

αλτεῖται. quod ni ad rem facit epiphonema et Imsolens est, atqui poetae sic futura innuer soIente ie

ν.ων. et 'saepe quod otiosus exsus propter sequentem, at nos potius hunc Sia ς α με ρ ευχοντο Διοeρ μεγαλοιο inuidem et alienum dicemus tandem xidi cula Minerva renuens scilicet si de signo ineruae cogites; etsi inter prodigia apud veteres hoc non rarum; et Issa Μ, nexu ad Aiacis sacrilegium faciem auertit atqui h. I. non statua capite , sed mento et consilio ac voluntate Misecunde renuit Haec Ven. A. Virgilium vorsum SQ egisse

ex eius versibus apparet Aen. I, 479-48 Interea iaciem ylum ouaiolo fixos oculos ausis tonebat SchoL B. et Leid tantum quod ad caedem Diomedis attinet. i. neruam preces non exaudiisse notat pugna autem Cum Hectore mox ex prouocation constituta, Diomedem otio exclusisse, Aiace constituto, qui cum Hectore Congraed retur; quae tamen longius petita sunt. Mulieres audi rant, Diomedis incredibili virtute pugnas fortunam inaclinatam esse eius itaque interitum omnium maxime adiis expetebant; at ignorabant illae, Diomedis singulari studio Mineruam tenori. ανένευσε Vindob. Alt.

In Ven. . interponitur Scholion de altadio, ex insima Graecia aetate depromtum, cum ad niagiam ottelesmaticen fabulas veteres referrent. De si mago auctore Palladii memorant Taetra ad Lycophr. 55. 65. Eustath ad Perieg. 6ao add. Meselam, Cedrenuin et

alios.

Si 4. καλα, τα ρ' αὐτὸς rose. Primo sis indota καλ α αρ rat a tum ἔτευξε omnes edd. ante Turn. qui intuIir, τευχε nescio unde. Nam codd. biquo, et Eust. τευξε quod reduxit Wolf auctoribus lata et Ern ut mox Si ἐποινσαν. Est scilicet et hoc pro ro

268쪽

IN ILLA DOS LIB. VI, in o a 2 59

λαμος - ἐστι , -μφικος κοιτω-κος, καὶ δωμα, τουτ ιν ωρων, κα ρα λην, ἐστι το εύτερον non male. Sis. ω ενδε πηχυ se nonnulli ἔχεν δεκώmnos egeaeant. Ascalonita neutrum praetulit. At ora H. et Alexio pugnarunt pro νδεκάπηχυ ea de caussa, quod alibi occurrit contus duplici mensura XXII. nimirum ML , 677 8 ωτον δυωκαιεικοσω m. Cert codd. hanc lectionem tuentur, nisi quod Mose. 3 qui est e recentioribus, habet σχε δεκαπινχυ et Hesych in εγχος εχ ινδεκάπινχυ Meminit quoquo con Moiaersiae uitalli. χ ενδεκα ira κυ erat in or Ald. r. intulit alterum AId. a. cum seqq. roduxit Prius Barnes. Locus iterum insertus est , QS. . . ubi eum tollebat Zeno do-ttis, at Missarchus ibi eum tueri malebat quam hic. Retineamus versibus sedem suam utrobique. Sao περὶ ea χρύσεος δε πορκης Apollon Lex. Inmάρκης ' ὁ ὀακτυλος immo δακτυλιος, annulus τρο πανίας. AEcbo A. cum Sch. r. Eustath. E. Finol. Ἀρί- να- τον σιδηρον πρὸς το ωλον του ρατος διατο πειρειν τὸ - Γ αυτου contra Apollon cum Oriones iacit παρα του περιέχειν. Hesycli πορκις Vitiose, et in Suid πορκος, laudato versu. κεριεθεε, περιέκει, Pro ἴν. Plutarch de Hom. poenis. IX.

Sar. τευχε ποντα Sch. B. υτρεπιθντα recte, nam est πειν Pro μφέπειν περιεπειν. ἐν μεγαροις Vn. Vindob minus bene degit enim p. Helenam, ἐν Θαλάαω. Saa. σαε οπόωντα. Nonnullos οε φόωντα legisso tradit Sch. . cum Sch. Lips. p. enti hoc est, λαρι- πρυνοντα ' O . Qxbo φάω, φαοντα, φωντα, φλοωντα At

269쪽

αφα est tractam, experiri Apollon Lex. in ἀμφαφότα δια χειρος εχοντα, ψηλαφίοῦντα. Eadem ex eo disych. add. Suidam. - μὲν του τα πλα ' λαζωπος

σεως, apposito versu ubi quoque spiritu leni scribitur, μόωντα, ut et in codd. Vt rati a. b. In Sch. bri utrumque 'μφλαφωντα, ε λαμπρυνοντα.

e re Canti et ed. Rom. μετα D. Est sano idem αρα et ρα, pro hi, Utique Strabo III, p. 57 A. obleniat epitheton Helenae generalius esse Ἀργείη Ελενη eum ipsa Argis non sit oriunda, sed Lacedaemone esse ergo Ἀρτο latius dictum de Peloponneso. f. ad B, Q. Lvidimus tamen epitheton hoc Helenae iam supra B, istet al. 3a4 αμφιπολοισι περικλυτ εργα κέλευε Poterat περ scribi, m ulieribus circis imposuit, distribuit, en D; nam κλυτα εργα et alibi occurrunt. Potest tamen περικλυτα Pro simplici dictiam sis. Sch. . monet, το δὲ ἔργον ἀντὶ τον, περὶ Παν Atqui frequens casus quartus cum κελευ ut in illo H

Sa5. νον δ'' Εκτωρ νείκεσσεν ἰδών ωχροῖς μεσσιν se τι κυκλικω κατακέχρηται γαρ λεγεται ἐπι--κτικον. m. . an κυκλικως dictum, oestarum o et corum more sine deo voco νεῖκος, νεικέω, pauli frineralius usi erant ut νεικειν esset simpliciter atis eati, fermones mutuo feror, quod adiectum . l. a.

σχροῖς ἐπέεσσιν quod tam Γ, 3 occurrebat)yrale La77 erat: νεικείειν βασιλῆα ὀνειδείοι ἐπέεσσι et Hesyeb. Epr. 53 Νεικε χαλάποιαι καθαπτομενο ἐπέεσσι. v etat huc Hestch α ροχ τοῖ αωχύνην ἐνεγκεῖν ὁ Μεμνοις. Sch. B. λοιώροιe. Sa6. μαω ού με καλα χόλον ονς εο ρομῶ se quod non apparet, qualis ira haec fuit. Indo Λ. B. Varias caussas coniectant seu, quod TroIani e RPMgna cum Menelao obiecerant, hoc et Eustath si

270쪽

nitimae se quod Helenam reddere eum abduetis opitius voluerant Γ, 84 hoc et Sch. br amplectuntur se quod audierat Troianos se exsecrari. Schol. . et Leici etiam χολον per φα μιαν reddere vellet. Nil nee e. v. Not ad h. v. Versu utatur Plutarch do Adulati

Za8. σέο δ' εAεκ' ὐλή τι πτολεμος τε σέο δ' ac endiam nunc Apollon de synt. p. 157. Za9. στυ οδ' αφιδέ' et , 5 potenti voce, ex Tu frequenti τοῖ δαίειν. Una μάχη, πόλεμος et similia: Lod et ισσα sup B, 3 μετὰ δέ σφισιν tam δεδνει. bimide. SSo. εἴ τινά που μεθιέντα Abie ον τινά που Misarch. in Von. A.

Mi. ἀλλ' in μη τάχα στυ πυρος his Θέρηται.qυod abest πο ante πυρός. θέρεσθαι alia Θεραα, σθαι, ut Od. IV 4 ad quem loco spectat Apulionii Lex glossa p. 346 addo tymoL at h. l. recto Sch. r.

Θερααίνηται νυν ὀ ἀντὶ του καιεται. Vnd emendanda

334, em δε α recitat hemistichium Harpocrati in m συνθετώτατον ad declarandam huius vocis vim, tu in Demosth de salsa legati P. 83, 6. Relah. tu συνετωτατον legobant.

355. υτι ἐγω ρώων - χολ ωὀὲ νεμέσσει is quod ita declaratum est quod supra a obscurum aerat δαιμόνι' ου -ὲν καλα χόλον τόνδ' ἔνθεο θυμῶ εVen. A. Fatendum tamen, nisi aliunde assulserit, haud magnam lucem inde proficisci. - ουτοι ἐγω en A. c. Schol. Cant. ori. ariet Vrat tres. O l. Μοχ. . reposui adeo pro vulgato riximus prosodico οἴτι, essi non oblitus sum, sup E 465 I se occurrere in sine Dea Oisis. νεμέσσι Pro an lecti cod. Lips hoc et υτοι

라틴어 텍스트