Carmina cvm brevi annotatione

291쪽

46 a. ἴ ποτε τις ἐρέει Benti corrigebat: τις Ιειτς, ut 59. I erum fuit Jερεει. V. de Digammo. 463. γ τει τοιουδ ανδρος - occurrit iterum Od. II, 35 verbum antiquatum grammaticorum aetate Apollon enim Lex χητε , ἀεί laudato hoc versu ubi cs. Villoison. epetunt eadem et addunt alia Ηεθeh. in quo etiam alio loco κητε occurrit quod vidit Benit et ibid. ναίει em σπάνει Elymol. Laudant quoque dupli cem formam, χῆτος et η ντις hanc ex Platona habet Timaeus Lox ubi v. Rul ken Vbique tertium tam tum casum frequentatum vidi. 464. αλλα με τεθνειωτα χυτη κατα γαρ καλυπτοι.ε ad χυτη, quod non omnis terra est, sed auosa, tumulus, τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομέw3. Similia ad a56. καλυψαι Cant. At enti laudat καλ-οι τεθνηῶτα rat. b. n. Vindob varietas alibi obuia. 465. πρίν γ τι ita vulgo legitur notion του riparum explorata Lectionem hanc defenderat Ptolemaeus Ascalonita. At Dionysius Sidonius, Alexion et Hera,cleon, melius: πρίν γε τι hoc itaque recepi. Norat quoque id ustath. Sicque en Mosc. a. γέ τοι Mosc. I. πρ ν δ ετ vitiose ld. a. et sequaces em Turnebus. έλκηθμος . . videtur simpliciter pro violenta Nductione dictum es Eustath. p. 55, 4t bene Sch. r.

αἰχααλωσίας. At Ibi cum significali stupri inferendi adhibitum ut A τω ς λκησε d. A, 579 quod illustrauit Valken ad Schol. Jl. XXII, p. i. s. ad Apollod. Not. p. 5. 46. Eadem vis es in ρυστα ιν d. II, o9

466. ιος Θων, ου παιδος ορ-το - Auctor libellido omerica poesi locum hunc ait esse exemplum in νου, si tenuis snuiter quoque enuntiatae. Atqui non tenuiter, sed ornate rem tenuem extriit φαίιμ

292쪽

Ἐκτωρ - ευμοιο Θ νης. et alia. Ei ne recto resionuis dici potest, in qua assecius regnat. 467. mi προς κολπον. vorsum a Callima elio expressum notarunt viri docti in Dian. O. de Diana, sed puerili more id factum sentios.

468. πατρος φιλου ψιν ἀτυχθεχ, ἐκπλαγεις ἀτύεαι, ἐκπλῆξαι sic Sch. Theocr. I, 56. At Schol. Nicandri ad Alex. 193 τιχΘεὰ scribit, ut austret ' ηερα παυρον ἀτίζει. ἀντὶ σου ἀτενίζει, in suo poeta Voluit, puto, ἀτμίζει, Di t. 469. primo reposui χαλκον, in pro vulgari χαλκον τε δε quod hiatum faciebat: seci tamen adstipulante cod. Townt uno Vindob et Benileio qui et alleuerat huic loco Hesych. ἱππόλοφον ubi vide. Auctor autem de Hom. Poeti f. 9 χαλκον τ' u - recitat. uMori s. τε ηδε Porro interpungo post χα ν τ', ut cum sqq. iungantur reliqua exsus iubent Schol. A. et B idem sed deleta interpunctione post ἱππιοχαίτην. quod minus commode fieri videtur, quam alterum Nam puer reclinat se et os auertit, expauescens aes h. galeam et cristam; videns eam a summo vertice galeas nutantem mihi in his video, quod non probandum sit. Alior versus 7 tanquam ad illustrationem Prioris

subiicitur.

47o. ἐπ ἀκροτα ς κορυθος ' ἐπ α κορυφῆς n. Vim dob. Mosc. a. idem mox ἐκ δε γελασσε Corrupto p. Themist. r. IX, p. a Δεινὸν ἀπ κρας κορυφῆς νεύ-

47a αυτί ἀπὸ κρατος κορυθ' ειλετο φαίδιμος Εκ- τωρ. signum uic versu apponem nonnullos ranrrat Ven. . propterea quod Astydamas Hectorem induxerat dicentem: ἡμι κοινεν μοι, προς πολε ιιον δὲ καὶ φο3ηθῆ Nomen iragici est satis notum. Versus sunt corru.pti. In κοινὴν late κυνεην in προς sorte πατρος. 474. υταρ γ ν laudat quoque efych in D. Ito. cete tamen Benti monet uiuo αυταρ Ἀον

293쪽

475. εἶπεν πιυμμενος - πε δ' ἐπευε Aristarchus Ven. A. Interponit sane et alibi poeta in apodosi L Lad A, 58.476. Praeclarum . l. expressi Sophocles in A 55o.

g παῖ, γενοι πατρος ευτυχέστερος , τα δ' αλλ' ο αοιος, καὶ γένοι ν ου κακος ubi et Schol versus Homericos laudant. Praeclare Maro: Distic Puer irtutes rex me verumquct laborem, Furtunam ex aliis Aen. II, J5. Non autem nunc ominatur, sed Precatur Hector et vota

pro puero iacit. 478. ὀ βίην Ἀγαθον καὶ 'Iλίου χιώνασσειν Versus haud uno vitio laborans ut apposui, legebatur allein edd. etiam Claike Ern. Sicque Eustath legerat, cum codd. ori. ait Vrat. a. c. o Ven. In aliis codd. Lips quo expressum dederat Wolf in ed. r. nam in altera Codex Venetus expressus est Baroco Vrat. b.

Mosc. i. a. legitur Iti βίην γαθον τε καὶ Ἱλίου - ,

tiosius etiam, quam ante Nam languet copula remotior loco collocata insertur peccatum nouum in digamma, - Θον τε καὶ γιλιου. reuocanda igitur erat lectio

prior. Restat tamen vel sic aliud vitium, quod haud latuit enueium. Nam scriptus esse versus debuit: και Iιλιο Iιφι Ιανασσειν quod iterum in metrum peccat in Fιλιο ante Ιιφι. Emendat itaque και λαου vel λαων Iιφι. ibi salis liquet, versum expletiuum a rhapsodis eps conscium interpretamenti loco, quo tempore sus τοῖDigamma iam exoleverat. Absolutus est sensus versaomita turbatur eo admita nee bene cohaeret και - νασσειν quo ad nomen Ἀστυανακτος alludi debest.

479. καί ποτέ τις εἴ σο πατρος δ' ora πολλον αει νωπι ἐκ πολέμου ανιόντα praeclare Schol. λ monet, τοερος esse, καί ποτέ τις εἴποι ἐκ πολέμου νιον ' nec de EG αν, quod substituerunt alu et usi. sed esse statam Atticis dictionem, ut p. Eurip. in Rheso 90 χαίρω ὀέ τ ευτυχουντα καὶ προςηαεγον πυργοισιν ἐχθρπ'

et apud Homerum alibi Ν, 5a ηχθετο γαρ α ρV

σὶν δαμνααένους. Poterant exempla sus τολώσειν

294쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 4 5 - 48 285

morari Ccommodatiora V. . Euripidis Androm. 646 sese αν μοι τους γέροντας ς σοφοί et Pindaricum I. a 4, a P λεοδαμον φρ' AB A εωνς, οπι ι - quod et Da-es nudat qui hanc obseruationem iam occupauit Maec Crit p. 49. Omnino forma apud Atticos est pavLIo Ionios constituta, λέγειν τινα Pro λέγειν περ πινος. Hic enim solet λέγειν τινά τι λέγειν τινὰ, τι, ως, ζαατος V. C. λέγειν τινα, τι ἔσθλος ἐστι. Attice itaquo osset tetram καί ποτέ τις εἴποι ἐκ πολέμου νιeντα, τι ἱμείνων gerre πατρος Pro vulgari καί ποτε, αυτου ανιον- τος ἐκ πολέαου, ε οι τις, τι πατρος ἀμεινων ἐστί. Tanactem καί ποτε τις εἴποι, πατρος Ven. . cum SchoI. idem

occisset In Schol. . ad , 5a et Mosc. a. p. εἴποι. In volgg. lectum καί ποτέ τις εἴπνσι, πατρος δ obse unisi Dawes πατρος et smilia nunquam in Homero o cυττετε Priore correpta suaseratque idem iam εἴποι πατρος quia φέροι et χαρεώ sequantur. Recte viique, si in Ilo Poeta verseris; verum omericum est subiunctivom In similibus poni, etiam optatiue, eumque cum optatiois promiscue poni. Vidimus paullo ante s. 459s emcipere: τε κέν τις αγηται - φα&οις - φορέοις Me raro τέ τις εἴπνσι. Ηο tamen facile concessero, ex ooctem Ioco ductum esse εἴπνσι, cum hic versus haberUta ν ut est quoque in duobus Vindob. v. ad A, 66. Exc. E, Formulam tamen καί ποτε τις εἴπνσιν videbis in parocliis Hegemonis basii p. Athenaeum V, p.

Porro πατρος V ογε πολλον ἀρείων cecitat hemist. Oc. I. An δ' a primo auctore insertum ruerit, d

48o. φέροι δ' ἔναρα βροτοεντα. Vocem hanc tamquam iam tum antiquatam, interpretatur Apollon Lex. πεσονευμένα melius Schol. - φααγμένα βρότος γαρ τοαπο τονσυ αδ a Ἀματωμένα. Paria tymol. Hesych. Sch. r. Alii τα ἐκ βροτων λαμβανομενα reddebant, P. Eu ih. ara. l. et ad A, o9.

295쪽

κηaeθει ευωθει ad h. l. et ex eo Hesych. Supra sci83 erat 'aeεις. Θάλααο κηώεντα. 484. δακρυοε γελασα τα Laudat et comparat cum smilibus Schol. Pind. . I, 85. Barnes memorat ακω-

οεν γελοων ex Argonaut Orph vs 445. D Peleus Achillem osculatur. Esse hoc Xenophonii κλαυσιγελως notat, apposito Homerico, Pollux II 64. Schol. Leid. aliis moenitu parum utilibus obseruationem subiicit Homerum Tragicis praetuisse in puero in actum inducendo πιλος δὴ παῖδας ἐκ τραγWΓας εχαγει. ποσις δ' ἐλεησε νοησας. Lips. Hari Mosc. I. n. Vim dob. ἐλέαιρε utrumque Homericum est. 486 - ad 489. repetuntu, a Plutarcho de Conso. lat. p. II 8 A. 487. ου γαρ τίς μ ύπε αισαν γηρ Ail προἱα ΦεLAlio modo nunc dictum est υπὲρ αἶσαν, quam sup 353 et , 59. Nunc est idem quod μοῖρα, fatum v. ad cseq. me Aie προιάψαι v. ad A, 3. 488. οῖραν ' ου τινα φημὶ πεφυγμένον εμμεναι δρῶν. Barnes ediderat πεφευγαένον ex emendatione, hice X, 19 et in Odyssea, quia ex πέφευγμαι ducendum sit πεφευγμένος. abet quoque o Apollonii codex Lex. p. 49 et Aristides Quintil. qui versum apponit de Mussica lib. III p. 16o. Enimucro laike docet ex πεφυγα, verbum suisse πεφυγα. Et scribitur πεφυγμένοw in codd. etiam Ven tum in tymol Eustalli Apollon Lex iuμοῖρα ἐπὶ δὲ ειααρμένης hoc versu apposito etiam Ho-hch et in Plutarch. l. c. ita editur. πεφυγμένον Iaι cum casu quarto iterum inf. X, 19. d. I, 455. At Od. A, i cum casu secundo. Insoria est in Sch. . et Leid. τησις Porphyrii, quae proprie ad Iri αἶσα v sup 'spectat, super μοῖρα, in qua pauca bonae frugis sunt. Eam ad Od A. 34. appositam fuisse suspicor. Omnino non ad subtilitatem philosophicani, ita libertatem cum nocessitato compon re satagunt homines, res est exigenda; verum, ut semel

296쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 485 - 488 8

Hom ex am notionem paucis illustrem, Mo Lot AI ea constans exum ordo, etiam rebus et satis deorum constitistias Plerumque refertur ad mortem Ea ei satali nescεΩ1rtat obeunda aliquando sit quo spectat ου τυμ ιρα πὰρ Παν ἀνηρ Aie προiαψει interdum accelera. xi . intcxcliam auerti vel dufferri potest, si quis interitus casiam . Iocram, omninoque discrimen ac periculum eui-

tota , 55. 6 sed tu recede, μὴ καὶ etia μοῖραν douos As c Rασικηαι. Contra apud Herodotum IX, Minnatam oraculo est, undo p. Aristid. Quintil. III, p.

IGr. cram αισιμο ημα aduenerit, multos interituros esse. Refectis ros ad deorum operam, ut dii modo ira et Iio moti fatalem necessitatem accelerent, modo retardori ac dis rant, ut II, 43 R. a tollere omnino et in taxo no eant. Altera ex arte, ex hominum iudiciis, Laespe manifestum sit, mala, etiam mortem, prudentia et victores Verti e vitari posse, modo stultitia ac temeritato mistum arcessi posse: itaque thum est id, quod satia extat, differri vel accelerari posse. Inde fluctuasso vestes-m tradicia de fato mirum non est. Ita virtuto vim ei solos fatum b. e. dissent aut intercipi, quod ex soli to erram ordine euenturum erat, etiam quod deus alia is machinatus erat. Ita P, Sa non multum abfuit, lato πὸ Θεον inferiores essent Troiani, etsi illo di victores esse debebant, nisi Apollo iis subuenisset. Et II, τB Achio υπὲρ αισαν tantum non superiores erant pugna, . e , 5 7 περ μορον, ante iustum tempus, quo Troin uersa est, nam ut euerteretur, satalo esse creditoria est. Itaque homines, ex eventu iudicia sacere soliti, si ista cruenerat praeter spem et expectationem, aut Practio morem, quod aliter fieri debuisset aut potuisset, fato tacitam dixere: d. Θ, in αἶσα γαρ ἔν ἀπολωαι,-oMς αφικαλυψ ν δουρατεον μέγαν ιππον Quactetim vidorent Tragici mouendis affectibus inprimis c. commodrita esse, Fatum aliquod tragicum appelles, R αε-nt, quo etiam ad scelera perpetranda, ex impructantiis, Wignoratione, ex caec animi impetu, ex ma-

297쪽

gnanimitate et ossici pietatisque opinione, abriperetrix aliquis, ut edipus, ut rectes utque id scelus poena

sequeretur, quam seu naturae lex, seu iura hominum, et animi iudicium , necessario constitutam habet. Hactenus illi ui sunt poenas sustinere insontes altera tamen ex parte poena erat iusta, quod enim naturae aut Iegiam necessitate constitutum est, ius et fas censere nos necesses est. Atque in his perserendis iterum alti et excelsi animi sensus existunt et sententiae graues Egere de Fato Homerico passim vixi docti. Mihi ea suere monendA, quas consito meo et Homericis maxime consentanea ensent , iVss. 488 9. Leguntur p. Stobaeum Ecl. I, 6. PH rem 488 habet Clemens lex. Strom. VI p. 66. P 49 Ρolt. et comparat cum loco nobili Demosthenis pro Corona p. 58. l. 9. d. R. πέρας μὲν γαρ απασιν - θρωποις ἐστὶ του βίου ο θανατος, καν ἐν οἰκίσκρ τις -- τον καθείρξας τηρῆ. te. 489. ἐπῆν τὰ πρωτα γένηται Schol. . videtur sibi

in his reperisse prima semina τῆς ποτελεσματικῆς, astrinatalis. Nihil tamen de sidero genethsaco, seu de the mate natali hic memoratur. Nec poeta dicit prout qυB- quo nascitur; sed cum primum natus fuerit, ἐπεὶ ἐγένDo.

reser τα πρῶτα an ταπρωτα scribatur est tamen alterum hoc profectuin a iudicio corrupto seriorum, qui verba copulare amabant; unde tot monstra verborum compositorum nata arbitror. 49o. . . . qui asteriscus signiscat versus hos

recte hic legi, adde d. Φ, 35, S minus bene Od A, 356 s. Recitati fr. 49a. . ab aliis, etiam ab Arria nomist III, a LDo σαυτῆς V. ad A, 7 I. Locum expressit Apialon. L 3o 'Aλλα in μὲν νυν αυλ με αμφιπολοισιν κηλ μίμινε αμοις - ubi et Schol. παρα το Oμηρικον Ἀλλίεἰ οἶκον ουσα. Est quoque Versus P. Galen Protrepr.

298쪽

sed ut sit enflieulum quod necesse . l. non ess. Ad nostrum sonsum videri haec possunt paullo asperiora, inprimis in molli affectu, qui in dicus Hectoris adhuc eminebat Monuit quoquo vir elegantis ingenia ood senius V mmor p. 66 additque locum alium Od. A, 35 sq. Verum arguunt haec diuersam ominarum

conditionem in diuersis aetatibus et Hector pro medeat doloris hoc ipsum suadere vult, ut domesticis curis

animum a malorum sensu abducat.

49r ωτο τ χ λακατη τε Super ηλακάτη colus, grammatici omnes disputant, inprimis ad h. l. indo ab Apollon Lex. h. v. Vide ad II, 8 ubi χρυσηλακατος Diana in Scholion in Ven. . esse Porphyrii disco exstata Leid. 492. πολεαο δ ανδρεσσι μελησει. Versus aliquoties reficius. ει πολεαος in altero loco d. A, 35 μυθος et , 5 τοξο δ' . , 5 ποαπη δ' . - ἐμναι Bam Versum recitat Arrian. las III, a Iob. 493 πῶσιν , ἐμοὶ δὲ μίλιστα, τοι Ἱλία ἐγγεγάασα ut orsγάασιν in Mos a. etsi cum l. απάρχουσι, et in rat. b. a v. manu, Vt variat aliis locis P, i 45. d. N aSS. sed cum Ιλία hoc parum conuenit melius Γ, 199 Διος ἐκγεγαυῖα et Φ, 85. et alibi. . Adeoque se

vandum ἔγγsγάασι. Iterutri occat in metrum μαλιστα τοι Fιλιφ. Benu. Lecurrit ιμαλισγ οἱ ιλι At versum expletiuum a rhapsodis insertiam esse, res clamat. Ante oculos erant similia Odysseae loca. A, 356. ubi legitur του γαρ κρίτα εστ έν οικω, et altero loco Φ, 553 του γὰρ κρατος ἐστι μεγιστον. d. A autem 35 του γὰρ κρατος εστ

nes. Sicquo osc. I. 496. ἔντροπαλι φιενη iterum 49 ἐπιστρεφομενη. Apollon. h. V. Bene diiciunt κατ λιγον και συνεχως

299쪽

nui. At Herodianus orictum secundum γοω . γοπι

Etymologus adstipulatu Apollonio adiectum ου arrνοδοτος. otest is esse iunior, Alexandrinus. Verum tum alius Apollonius G debet, cui is adfiipesari se dicit, non Dyscolus aetate, ut puto, inferior. Equidem adi dam Herodiano nisi omnino fult forma γόω, εγων. γόων edd. Hor. Ald. I. Rom. et ipso Eus euin Schol. r. quod contracte efferri posse putabant Barnes et Cisrhe per τῶν Sic quoque ips Cant Vrat. b. αMosc. a. mendatum in id sec. et sqq. γόον quod et habet en Mori, et Apollon Lex qui versum exbi

Cum hic versus orationem intercipiat, enueius ver sum delet quod cum Clarhi nota ad h. v. Parum con venit. Tam diuersa sunt homini iudicialso L. ου γαρ μων se παντο ποτροπον Laborat me trum nisi interseras γ' cum Benueio εφαντο et v. vi feras latum in caesura medii versus Vitiosius Siepamnus ediderat e Moere που In Mori τι φλάντο erat. υποτροπον, ποστρέφοντα Apollon. h. v. huc spectat. 5o4. ποικίλα χαλκῆ. Spectat huc Hesych. πεποικἁμμένα, κεκαλλωπισμάνα et χαλκῆ, ornamentis e stsecer Gabre factis. 5o6. . . . si quod hi versus at nec minus 5sto. 5is translati sunt in locum minus opportunum , ata

νy se propter κο- σα quod alii aliter reddiderum

ἔστι δὲ χετο ἐν ιχει ut ab χο st, male in Eust χθος γενόμενος ὀια, ν στάσιν, ε δεηθει - καὶ στάσεμύρτων. Vltima sunt corrupta, et leg ε βοεμα καὶ νηος τῆς ruισεας stτῶν Simile vitium erat in Apollo

300쪽

ἄκος τῆς mota κος, ἐπὶ τῆς ποπαυσεως dictum docet Hesych. h. V. Vt κέοντο 1 ραν L X, a. et ἴαμα. Prius illud, ut sit is του, αχος, ut aegro ferat equus, sonare otiosum, illustrat alius eodem in Scholio, δυαερώνας ἐπὶ r. τῆς φατνης στάσει. Habet idem etymon Etymologus Aristonicum auctorem fuisse, tenemus ex Hesychio . V. Fuero quoquo qui redderent e αγοστος ταρε ρυ oe. Vocem antiquam νωτος et τοῖος sordes de Harantem fuisse docent tymol. in κο- σας et Hesych. in birae. Alla conieetura est 3 σχασας παρα ἐν χλυν quod vix assequare. Est tamen in Schol. B. ο χώσας παρα iv κεν sorte παρα το , κνν. occurrit enim alibi: αην δὲ τένοντο σιωπς quod ad quietem tra hi potest est ideo em. χων, κεν Est etiam apud Elymes ductum ab αγω, αγοστέω ακοστέω de eo, qui aliis dux est, praecedit, alios ducit. Vides grammatic

xum conatus ad meras hariolationes redire.

Melior ratio extat in Schol. r. κοστεῖν ductum ab ἀκοστὴ spica arista, et ipsa fruges, hordeum voco nistiqua, si κη, acies, dueta Vnde suu κοω, actio, -- , spica acuminata. agnoscit quoque hoc etymon Valhen ad rigg. . r. p. 77. Schol. A. κυρίως δὲ α πασαι τροφa ακοσταὶ καλουσαι παρα Θεσσαλοῖς - καὶ NA-θος παρα το στασθαι τα σώματα τρεφόμανα inscita O mi ab ἔστασθαι ἐν αλλω καιρω παραλαβων haec non intelligo nec meliora dant cha Leid et Sch. r. me tamen putandus Homerus a Thessalis, aut a Cypriis, apud quos κοστὴ κριθη, secundum Hesychiuinfuli, vocem petiisse, sed prisca vox, quae apud alios e oleuerat, inter eos usu seruata est. κοστ σας, κριλίσας, iam p. Apollon Lex. h. v. habetur; ubi v. Vibioi et Toll. Nicandri locus est in Alexipham ros πολ-λααι δ' ἐνθρυψεια ἐν ὀπταλέπιν κοροαῖς, ad quem l eum chol. πεφρυγμέναι κριθαῖς intorpretatur, et alia adiungit ex antedicus facile illustranda, ut gr-axo, quod